
ಈ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ ಪುಲಸ್ತ್ಯ ಋಷಿ ರಾಜಶ್ರೋತರಿಗೆ ಗುಹೇಶ್ವರ ಎಂಬ ಪರಮಪವಿತ್ರ ಕ್ಷೇತ್ರದ ಮಹಾತ್ಮ್ಯವನ್ನು ಉಪದೇಶಿಸುತ್ತಾರೆ. ಗುಹೆಯ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತವಾದ ಶಿವಲಿಂಗವೇ ‘ಗುಹೇಶ್ವರ’; ಇದನ್ನು ಪೂರ್ವದಲ್ಲಿ ಸಿದ್ಧರು ಆರಾಧಿಸಿದ್ದರೆಂದು ಹೇಳಿ ಕ್ಷೇತ್ರದ ಪ್ರಾಮಾಣ್ಯವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸುತ್ತಾರೆ. ಫಲಶ್ರುತಿ ಹೀಗಿದೆ: ಯಾವುದಾದರೂ ಕಾಮನೆಯನ್ನು ಮನದಲ್ಲಿ ಇಟ್ಟುಕೊಂಡು ಅಲ್ಲಿ ಹೋಗಿ ಪೂಜೆ ಮಾಡಿದರೆ, ಆ ಇಷ್ಟಫಲ ಸಿದ್ಧಿಸುತ್ತದೆ; ಆದರೆ ನಿಷ್ಕಾಮ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ, ಶುದ್ಧಚಿತ್ತದಿಂದ ಆರಾಧಿಸಿದರೆ ಮೋಕ್ಷಮಾರ್ಗಕ್ಕೆ ದಾರಿ ತೆರೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ಇದು ಸ್ಕಂದಮಹಾಪುರಾಣದ ಪ್ರಭಾಸಖಂಡ (ಅರ್ಬುದಖಂಡ) ಯ 56ನೇ ಅಧ್ಯಾಯ।
Verse 1
पुलस्त्य उवाच । ततो गच्छेन्नृपश्रेष्ठ गुहेश्वरमनुत्तमम् । गुहामध्ये गतं लिंगं सिद्धैः संपूजितं पुरा
ಪುಲಸ್ತ್ಯನು ಹೇಳಿದರು—ಓ ನೃಪಶ್ರೇಷ್ಠಾ! ನಂತರ ಅನುತ್ತಮ ಗುಹೇಶ್ವರನ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗಬೇಕು. ಅಲ್ಲಿ ಗುಹೆಯೊಳಗೆ ಸ್ಥಿತವಾದ ಲಿಂಗವಿದ್ದು, ಅದನ್ನು ಪುರಾತನ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಸಿದ್ಧರು ಸಮ್ಯಕವಾಗಿ ಪೂಜಿಸಿದ್ದರು.
Verse 2
यंयं काममभिध्याय संपूजयति मानवः । तंतं स लभते राजन्निष्कामो मोक्षमाप्नुयात्
ಮಾನವನು ಯಾವ ಯಾವ ಕಾಮನೆಯನ್ನು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಧ್ಯಾನಿಸಿ ಗುಹೇಶ್ವರನನ್ನು ಸಮ್ಯಕ್ ಪೂಜಿಸುತ್ತಾನೋ, ಓ ರಾಜನೇ, ಅವನು ಅದೇ ಅದೇ ಫಲವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ; ನಿಷ್ಕಾಮವಾಗಿ ಪೂಜಿಸುವವನು ಮೋಕ್ಷವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.
Verse 56
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखंडे तृतीयेऽर्बुदखण्डे गुहेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम षट्पञ्चाशत्तमोऽध्यायः
ಇಂತೆ ಶ್ರೀಸ್ಕಂದ ಮಹಾಪುರಾಣದ ಏಕಾಶೀತಿಸಾಹಸ್ರೀ ಸಂಹಿತೆಯ ಏಳನೇ ಪ್ರಭಾಸಖಂಡದ ಮೂರನೇ ಅರ್ಬುದಖಂಡದಲ್ಲಿ ‘ಗುಹೇಶ್ವರಮಾಹಾತ್ಮ್ಯವರ್ಣನ’ ಎಂಬ ಐವತ್ತಾರುನೇ ಅಧ್ಯಾಯವು ಸಮಾಪ್ತಿಯಾಯಿತು.