Adhyaya 49

Verse 1

पुलस्त्य उवाच । रामतीर्थं ततो गच्छेत्पुण्यमृषिनिषेवितम् । तत्र स्नातस्य मर्त्त्यस्य जायते पापसंक्षयः

ಪುಲಸ್ತ್ಯನು ಹೇಳಿದರು—ನಂತರ ಋಷಿಗಳು ಸೇವಿಸಿದ ಪುಣ್ಯವಾದ ರಾಮತೀರ್ಥಕ್ಕೆ ಹೋಗಬೇಕು। ಅಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿದ ಮನುಷ್ಯನ ಪಾಪಗಳು ಕ್ಷಯವಾಗುತ್ತವೆ।

Verse 2

पितॄणां च परा तुष्टिर्यावदाभूतसंप्लवम् । पुरासीद्भार्गवो रामः सर्वशस्त्रभृतां वरः

ಮತ್ತು ಪಿತೃಗಳಿಗೆ ಪರಮ ತೃಪ್ತಿ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ; ಅದು ಪ್ರಳಯಾಂತವರೆಗೆ ಇರುತ್ತದೆ। ಪೂರ್ವಕಾಲದಲ್ಲಿ ಭಾರ್ಗವ ರಾಮನು ಇದ್ದನು; ಅವನು ಎಲ್ಲ ಶಸ್ತ್ರಧಾರಿಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನು।

Verse 3

तेन पूर्वं तपस्तप्तं शत्रूणामिच्छता क्षयम् । ततः पाशुपतं नाम तस्यास्त्रं परमं ददौ

ಶತ್ರುಗಳ ನಾಶವನ್ನು ಬಯಸಿ ಅವನು ಹಿಂದೆ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಿದನು। ನಂತರ (ಮಹಾದೇವನು) ಅವನಿಗೆ ‘ಪಾಶುಪತ’ ಎಂಬ ಪರಮ ಅಸ್ತ್ರವನ್ನು ದಯಪಾಲಿಸಿದನು।

Verse 4

तपस्तुष्टो महादेवो गते वर्षशतत्रये । अब्रवीद्वरदोऽस्मीति स वव्रे शत्रुसंक्षयम्

ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ತೃಪ್ತನಾದ ಮಹಾದೇವನು ಮೂರು ನೂರು ವರ್ಷಗಳು ಕಳೆದ ಬಳಿಕ, “ನಾನು ವರದಾತನು” ಎಂದು ಹೇಳಿದನು। ಆಗ ಅವನು ಶತ್ರುಸಂಕ್ಷಯದ ವರವನ್ನು ಬೇಡಿದನು।

Verse 5

ततः पाशुपतं नाम तस्यास्त्रं परमं ददौ । स्मरणेनापि शत्रूणां यस्य संजायते क्षयः

ಅನಂತರ ಅವರು ಅವನಿಗೆ ‘ಪಾಶುಪತ’ ಎಂಬ ಪರಮ ದಿವ್ಯಾಸ್ತ್ರವನ್ನು ದಯಪಾಲಿಸಿದರು; ಅದರ ಸ್ಮರಣಮಾತ್ರದಿಂದಲೇ ಶತ್ರುಗಳ ಕ್ಷಯ ಸಂಭವಿಸುತ್ತದೆ.

Verse 6

अब्रवीद्वचनं चापि प्रहस्य वृषभध्वजः । जामदग्न्य महाबाहो शृणु मे परमं वचः

ಆಗ ವೃಷಭಧ್ವಜನಾದ ಭಗವಾನ್ ಶಿವನು ನಗುತ್ತಾ ಹೇಳಿದನು— “ಓ ಜಾಮದಗ್ನ್ಯ ಮಹಾಬಾಹೋ, ನನ್ನ ಪರಮ ವಚನವನ್ನು ಕೇಳು.”

Verse 7

अस्त्रेणानेन युक्तस्त्वमजेयः सर्वदेहिनाम् । भविष्यसि न संदेहो मत्प्रसादाद्भृगूद्वह

“ಈ ಅಸ್ತ್ರದಿಂದ ಯುಕ್ತನಾದರೆ ನೀನು ಎಲ್ಲ ದೇಹಧಾರಿಗಳಿಗೂ ಅಜೇಯನಾಗುವೆ—ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ; ಓ ಭೃಗುಶ್ರೇಷ್ಠ, ನನ್ನ ಪ್ರಸಾದದಿಂದ.”

Verse 8

एतज्जलाशयं पुण्यं त्रैलोक्ये सचराचरे । रामतीर्थमिति ख्यातं मत्प्रसादाद्भविष्यति

“ಈ ಪುಣ್ಯ ಜಲಾಶಯವು ಚರಾಚರ ಸಮೇತ ತ್ರಿಲೋಕದಲ್ಲೆಲ್ಲ ‘ರಾಮತೀರ್ಥ’ ಎಂದು ಖ್ಯಾತಿಯಾಗುವುದು—ನನ್ನ ಪ್ರಸಾದದಿಂದ.”

Verse 9

येऽत्र श्राद्धं करिष्यंति पौर्णमास्यां समाहिताः । संप्राप्ते कार्त्तिके मासि कृत्तिकायोगसंयुते

“ಕಾರ್ತ್ತಿಕ ಮಾಸವು ಬಂದಾಗ, ಕೃತ್ತಿಕಾ-ಯೋಗಸಂಯುಕ್ತ ಪೂರ್ಣಿಮೆಯಂದು, ಏಕಾಗ್ರಚಿತ್ತದಿಂದ ಇಲ್ಲಿ ಶ್ರಾದ್ಧ ಮಾಡುವವರು—”

Verse 10

पितृमेधफलं तेषामशेषं च भविष्यति । तथा शत्रुक्षयो राजन्वासः स्वर्गेषु चाक्षयः

ಅವರಿಗೆ ಪಿತೃಮೇಧಕರ್ಮದ ಫಲವು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ, ಅವ್ಯಯವಾಗಿ ದೊರೆಯುವುದು; ಹಾಗೆಯೇ, ಓ ರಾಜನೇ, ಶತ್ರುಕ್ಷಯವಾಗುವುದು ಮತ್ತು ಸ್ವರ್ಗಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ಅಕ್ಷಯ ವಾಸವೂ ಲಭಿಸುವುದು.

Verse 11

पुलस्त्य उवाच । एवमुक्त्वा महादेवस्ततश्चादर्शनं गतः । रामोऽप्यसूदयत्क्षत्रं पितृदुःखेन दुःखितः

ಪುಲಸ್ತ್ಯನು ಹೇಳಿದನು—ಇಂತೆಂದು ಹೇಳಿ ಮಹಾದೇವನು ನಂತರ ಅದೃಶ್ಯನಾದನು. ರಾಮನು (ಪರಶುರಾಮನು) ಪಿತೃಶೋಕದಿಂದ ದುಃಖಿತನಾಗಿ ಕ್ಷತ್ರಿಯಬಲವನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿದನು.

Verse 12

त्रिःसप्त तर्पयामास पितॄंस्तत्र प्रहर्षितः । जमदग्नौ मृते तेन प्रतिज्ञातं महात्मना

ಅಲ್ಲಿ ಹರ್ಷಿತನಾಗಿ ಅವನು ಪಿತೃಗಳಿಗೆ ಇಪ್ಪತ್ತೊಂದು ಬಾರಿ ತರ್ಪಣ ಮಾಡಿದನು. ಜಮದಗ್ನಿ ಹತನಾದಾಗ ಆ ಮಹಾತ್ಮನು ಮಾಡಿದ ಪ್ರತಿಜ್ಞೆಯೇ ಅದು.

Verse 13

दृष्ट्वा मातुः क्षतान्यंगे त्रिःसप्त मनुजाधिप । शस्त्रजातानि विप्राणां समाजे समुपस्थिते

ಓ ಮನುಜಾಧಿಪನೇ! ತಾಯಿಯ ಅಂಗದಲ್ಲಿ ಗಾಯಗಳನ್ನು ನೋಡಿ ಅವನು ‘ತ್ರಿಃಸಪ್ತ’ ಎಂದು ನಿಶ್ಚಯಿಸಿದನು; ಬ್ರಾಹ್ಮಣರ ಸಭೆಯಲ್ಲಿ ಉಪಸ್ಥಿತನಾಗಿ ಶಸ್ತ್ರಸಮೂಹವನ್ನು ಸಂಗ್ರಹಿಸಿ ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಲಾಯಿತು.

Verse 14

पिता मे निहतो यस्मात्क्षत्रियैस्तापसो द्विजः । अयुध्यमान एवाथ तस्मात्कृत्वा त्रिसप्त वै

ಯಾಕೆಂದರೆ ನನ್ನ ತಂದೆ—ತಪಸ್ವಿ ದ್ವಿಜ—ಯುದ್ಧ ಮಾಡದೇ ಇದ್ದಾಗಲೇ ಕ್ಷತ್ರಿಯರಿಂದ ಹತನಾದನು; ಆದ್ದರಿಂದ ನಾನು ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ‘ತ್ರಿಃಸಪ್ತ’ವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸುವೆನು.

Verse 15

क्षत्त्रहीनामहं पृथ्वीं प्रदास्ये सलिलं पितुः । तत्सर्वं तस्य संजातं तीर्थमाहात्म्यतो नृप

ನಾನು ಭೂಮಿಯನ್ನು ಕ್ಷತ್ರಿಯರಹಿತವಾಗಿಸುವೆನು; ನನ್ನ ಪಿತೃಗೆ ಜಲತರ್ಪಣವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸುವೆನು. ಓ ನೃಪ, ಇದನ್ನೆಲ್ಲಾ ಆ ತೀರ್ಥದ ಮಹಾತ್ಮ್ಯವೇ ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಿತು.

Verse 16

तस्मात्सर्वं प्रयत्नेन श्राद्धं तत्र समाचरेत् । क्षत्रियश्च विशेषेण य इच्छेच्छत्रुसंक्षयम्

ಆದ್ದರಿಂದ ಸಂಪೂರ್ಣ ಪ್ರಯತ್ನದಿಂದ ಅಲ್ಲಿ ಶ್ರಾದ್ಧಕರ್ಮವನ್ನು ಆಚರಿಸಬೇಕು. ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಶತ್ರುನಾಶವನ್ನು ಬಯಸುವ ಕ್ಷತ್ರಿಯನು ಆ ಪವಿತ್ರಸ್ಥಳದಲ್ಲೇ ಅದನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಬೇಕು.

Verse 49

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखंडे तृतीयेऽर्बुदखंडे रामतीर्थमाहात्म्यवर्णनंनामैकोनपंचाशत्तमोऽध्यायः

ಇಂತೆ ಶ್ರೀಸ್ಕಂದ ಮಹಾಪುರಾಣದ ಏಕಾಶೀತಿಸಾಹಸ್ರ ಶ್ಲೋಕಸಂಹಿತೆಯಲ್ಲಿ, ಸಪ್ತಮ ಪ್ರಭಾಸಖಂಡದ ತೃತೀಯ ಅರ್ಬುದಖಂಡದಲ್ಲಿ ‘ರಾಮತೀರ್ಥಮಾಹಾತ್ಮ್ಯವರ್ಣನ’ ಎಂಬ ನಲವತ್ತೊಂಬತ್ತನೇ ಅಧ್ಯಾಯವು ಸಮಾಪ್ತವಾಯಿತು.