
ಈ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ ಪುಲಸ್ತ್ಯ ಋಷಿ ಉಪದೇಶರೂಪದಲ್ಲಿ ಶ್ರೋತೆಯನ್ನು ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ಪುಣ್ಯಕ್ಷೇತ್ರದ ಕಡೆಗೆ ಕ್ರಮವಾಗಿ ನಡೆಸುತ್ತಾನೆ—“ಅನಂತರ ವ್ಯಾಸೇಶ್ವರನ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗಬೇಕು” ಎಂದು ವಿಧಿಸುತ್ತಾನೆ. ವ್ಯಾಸರು ಪ್ರತಿಷ್ಠಾಪಿಸಿದ ವ್ಯಾಸತೀರ್ಥ ಮತ್ತು ವ್ಯಾಸೇಶ್ವರ ದೇವಾಲಯದ ಮಹಿಮೆಯನ್ನು ವರ್ಣಿಸಿ, ಇಲ್ಲಿ ‘ದರ್ಶನ’ವೇ ಪರಿವರ್ತನಕಾರಿ ಜ್ಞಾನಸಾಧನೆ ಎಂದು ಪ್ರತಿಪಾದಿಸಲಾಗಿದೆ; ಆ ದೇವಸ್ಥಾನದ ದರ್ಶನದಿಂದ ಮೇಧಾ (ಬುದ್ಧಿಯ ಸ್ಪಷ್ಟತೆ), ಮತಿ (ವಿವೇಕ) ಮತ್ತು ಶುಚಿ (ಪಾವಿತ್ರ್ಯ) ಲಭಿಸುತ್ತದೆ ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಕೊಲೊಫೋನ್ ಮೂಲಕ ಗ್ರಂಥಸ್ಥಾನವನ್ನು ಸೂಚಿಸಲಾಗಿದೆ—ಇದು ಸ್ಕಂದ ಮಹಾಪುರಾಣದ 81,000 ಶ್ಲೋಕಗಳ ಸಂಗ್ರಹದಲ್ಲಿ, ಏಳನೇ ಪ್ರಭಾಸ ಖಂಡ ಮತ್ತು ಮೂರನೇ ಅರ್ಭುದ ಖಂಡದಲ್ಲಿ ಸೇರಿದ್ದು, “ವ್ಯಾಸತೀರ್ಥಮಾಹಾತ್ಮ್ಯವರ್ಣನಮ್” ಎಂಬ ಹೆಸರಿನ ನಲವತ್ತಾರುನೇ ಅಧ್ಯಾಯವೆಂದು ನಿರ್ದಿಷ್ಟಪಡಿಸಲಾಗಿದೆ; ಇದರಿಂದ ಪಠಣ, ಉಲ್ಲೇಖ ಮತ್ತು ಸಂಗ್ರಹಕ್ಕೆ ಪ್ರಮಾಣಿಕ ಸೂಚ್ಯಂಕ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ.
Verse 1
पुलस्त्य उवाच । ततो व्यासेश्वरं गच्छेद्व्यासेन स्थापितं हि यत् । तं दृष्ट्वा जायते मर्त्यो मेधावी मतिमाञ्छुचिः । सप्तजन्मांतराण्येव व्यासस्य वचनं यथा
ಪುಲಸ್ತ್ಯನು ಹೇಳಿದರು—ಅನಂತರ ವ್ಯಾಸನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದ ವ್ಯಾಸೇಶ್ವರಕ್ಕೆ ಹೋಗಬೇಕು. ಅದನ್ನು ದರ್ಶನಮಾಡಿದರೆ ಮನುಷ್ಯನು ಮೇಧಾವಿ, ವಿವೇಕಿ ಮತ್ತು ಶುದ್ಧನಾಗುತ್ತಾನೆ—ವ್ಯಾಸನ ವಚನದಂತೆ ಈ ಫಲ ಏಳು ಜನ್ಮಗಳವರೆಗೆ ಇರುತ್ತದೆ।
Verse 46
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे तृतीयेऽर्बुदखण्डे व्यासतीर्थमाहात्म्यवर्णनंनाम षट्चत्वारिंशोऽध्यायः
ಇಂತೆ ಶ್ರೀಸ್ಕಂದ ಮಹಾಪುರಾಣದ ಏಕಾಶೀತಿಸಾಹಸ್ರೀ ಸಂಹಿತೆಯ ಏಳನೆಯ ಪ್ರಭಾಸಖಂಡದ ಮೂರನೆಯ ಅರ್ಭುದಖಂಡದಲ್ಲಿ “ವ್ಯಾಸತೀರ್ಥಮಾಹಾತ್ಮ್ಯವರ್ಣನ” ಎಂಬ ನಲವತ್ತಾರುನೇ ಅಧ್ಯಾಯವು ಸಮಾಪ್ತವಾಯಿತು।