
ಈ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ ಪುಲಸ್ತ್ಯ ಋಷಿ ದೇವಖಾತ ತೀರ್ಥದ ಮಹಿಮೆಯನ್ನು ಉಪದೇಶಿಸುತ್ತಾನೆ. ಇದನ್ನು ಪರಮ ಪುಣ್ಯಪ್ರದ ತೀರ್ಥ, ಸ್ವಯಂಪ್ರಸಿದ್ಧ ಕೀರ್ತಿಯುಳ್ಳದು, ಮತ್ತು ಪಂಡಿತರು (ವಿಬುಧರು) ಅಂಗೀಕರಿಸಿದುದೆಂದು ವರ್ಣಿಸಲಾಗಿದೆ. ಮುಂದೆ ದೇವಖಾತದಲ್ಲಿ ಶ್ರಾದ್ಧಕರ್ಮ ಮಾಡುವ ವಿಶೇಷ ವಿಧಾನ ಹೇಳಲಾಗಿದೆ—ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಅಮಾವಾಸ್ಯೆಯಂದು, ಹಾಗೆಯೇ ಸೂರ್ಯನು ಕನ್ಯಾ ರಾಶಿಯಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸುವ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲಿ ಮಾಡಿದ ಶ್ರಾದ್ಧವು ಮಹಾಫಲದಾಯಕವೆಂದು ಸೂಚಿಸಲಾಗಿದೆ. ಇದರಿಂದ ಕರ್ತನಿಗೆ ಉನ್ನತ ಪರಲೋಕಗತಿ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ; ಪಿತೃಗಳಿಗೆ ರಕ್ಷಣೆ/ಉದ್ಧಾರ ಸಿದ್ಧಿಸುತ್ತದೆ; ದುರ್ಗತಿಯಲ್ಲಿ ಬಿದ್ದ ಪಿತೃಗಳಿಗೂ ಸಹ ಉಪಕಾರವಾಗುತ್ತದೆ. ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಕೊಲೊಫನ್ ಮೂಲಕ ಇದು ಸ್ಕಂದ ಮಹಾಪುರಾಣದ ಪ್ರಭಾಸ ಖಂಡ (ಅರ್ಬುದ ಖಂಡ)ದಲ್ಲಿನ ‘ದೇವಖಾತೋತ್ಪತ್ತಿ-ಮಾಹಾತ್ಮ್ಯ’ ವರ್ಣನೆ ಎಂದು ಅಧ್ಯಾಯಸ್ಥಾನವನ್ನು ಸೂಚಿಸಲಾಗಿದೆ.
Verse 1
पुलस्त्य उवाच । देवखातं ततो गच्छेत्सुपुण्यं तीर्थमुत्तमम् । यत्ख्यातिर्विबुधैः सर्वैः स्वयमेव व्यधीयत
ಪುಲಸ್ತ್ಯನು ಹೇಳಿದರು—ಅನಂತರ ದೇವಖಾತವೆಂಬ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಹಾಗೂ ಮಹಾಪುಣ್ಯದಾಯಕ ತೀರ್ಥಕ್ಕೆ ಹೋಗಬೇಕು; ಅದರ ಖ್ಯಾತಿ ಎಲ್ಲ ದೇವತೆಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಸ್ವಯಂ ಸ್ಥಾಪಿತವಾಗಿದೆ।
Verse 2
तत्र यः कुरुते श्राद्धममावास्यां विशेषतः । कन्यागते रवौ राजन्स लभेत्परमं पदम् । पितॄन्स तारयत्येव प्राप्तानपि सुदुर्गतिम्
ಅಲ್ಲಿ ಅಮಾವಾಸ್ಯೆಯಂದು ವಿಶೇಷವಾಗಿ—ಸೂರ್ಯನು ಕನ್ಯಾರಾಶಿಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದಾಗ—ಶ್ರಾದ್ಧ ಮಾಡುವವನು, ಹೇ ರಾಜನೇ, ಪರಮ ಪದವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ; ಮತ್ತು ಅತ್ಯಂತ ದುರ್ಗತಿಗೆ ತಲುಪಿದ ಪಿತೃಗಳನ್ನೂ ಅವನು ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಉದ್ಧರಿಸುತ್ತಾನೆ।
Verse 45
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे तृतीयेऽर्बुदखण्डे श्रीदेवखातोत्पत्तिमाहात्म्यवर्णनंनाम पंचचत्वारिंशोऽध्यायः
ಇಂತೆ ಶ್ರೀಸ್ಕಂದ ಮಹಾಪುರಾಣದ ಏಕಾಶೀತಿಸಾಹಸ್ರೀ ಸಂಹಿತೆಯ ಸಪ್ತಮ ಪ್ರಭಾಸಖಂಡದ ತೃತೀಯ ಅರ್ಬುದಖಂಡದಲ್ಲಿ ‘ಶ್ರೀದೇವಖಾತೋತ್ಪತ್ತಿಮಾಹಾತ್ಮ್ಯವರ್ಣನ’ ಎಂಬ ನಲವತ್ತೈದನೇ ಅಧ್ಯಾಯವು ಸಮಾಪ್ತಿಯಾಯಿತು।