Adhyaya 44
ಈ ಅಧ್ಯಾಯ ‘ಗಜತೀರ್ಥ-ಪ್ರಭಾವ-ವರ್ಣನ’ದಲ್ಲಿ ಪುಲಸ್ತ್ಯ ಋಷಿ ರಾಜನಿಗೆ ‘ಅನುತ್ತಮ’ವಾದ ಗಜತೀರ್ಥಕ್ಕೆ ಹೋಗುವ ವಿಧಿ ಮತ್ತು ಅದರ ಮಹಿಮೆಯನ್ನು ಉಪದೇಶಿಸುತ್ತಾನೆ. ಪುರಾತನ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ದಿಗ್ಗಜಗಳು ಶುದ್ಧಾಚಾರಿಗಳಾಗಿ, ನಿಯಮಬದ್ಧವಾಗಿ ಅಲ್ಲಿ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಿದರೆಂದು; ಐರಾವತಪ್ರಮುಖ ಲೋಕಧಾರಕ ಗಜಗಳೊಂದಿಗೆ ಅವರ ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ಈ ತೀರ್ಥದ ಪ್ರಾಮಾಣ್ಯ ಸ್ಥಾಪಿತವಾಯಿತೆಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ಇಲ್ಲಿ ಮುಖ್ಯ ಆಚರಣೆ ಸಮ್ಯಕ್ ಸ್ನಾನ. ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ವಿಧಿವತ್ತಾಗಿ ಗಜತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡುವವನು ಗಜದಾನ ಮಾಡಿದಷ್ಟೇ ಪುಣ್ಯಫಲವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ ಎಂಬುದು ಸ್ಪಷ್ಟ ಫಲಶ್ರುತಿ. ಹೀಗೆ ತೀರ್ಥಭೂಗೋಳ, ಆದರ್ಶ ತಪಸ್ಸಿನ ಇತಿಹಾಸ ಮತ್ತು ಪುಣ್ಯಸಮಾನತೆ—ಮೂರು ಅಂಶಗಳು ಒಂದೇ ಬೋಧವಾಗಿ ಒಗ್ಗೂಡುತ್ತವೆ।
Shlokas
Verse 1
पुलस्त्य उवाच । ततो गच्छेन्नृपश्रेष्ठ गजतीर्थमनुत्तमम् । यत्र पूर्वं तपस्तप्तं दिग्गजैर्भावितात्मभिः
ಪುಲಸ್ತ್ಯನು ಹೇಳಿದರು—ಹೇ ನೃಪಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ನಂತರ ಅನುತ್ತಮವಾದ ಗಜತೀರ್ಥಕ್ಕೆ ಹೋಗಬೇಕು; ಅಲ್ಲಿ ಪೂರ್ವಕಾಲದಲ್ಲಿ ಭಾವಿತಾತ್ಮರಾದ ದಿಗ್ಗಜರು ತಪಸ್ಸು ಆಚರಿಸಿದ್ದರು.
Verse 2
भूभारधरणैश्चान्यैरैरावणमुखैर्नृप । तत्र स्नातो नरः सम्यग्गजदानफलं लभेत्
ಹೇ ರಾಜನೇ, ಐರಾವತಮುಖರಾದ ಭೂಭಾರಧಾರಕ ಇತರ ಗಜಗಳಿಂದ ಪೂಜಿತವಾದ ಆ ತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿದವನು ಗಜದಾನದ ಫಲವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.
Verse 44
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखंडे तृतीयेऽर्बुदखण्डे गजतीर्थप्रभाववर्णनंनाम चतुश्चत्वारिंशोऽध्यायः
ಇಂತೆ ಶ್ರೀಸ್ಕಂದ ಮಹಾಪುರಾಣದ ಏಕಾಶೀತಿಸಾಹಸ್ರೀ ಸಂಹಿತೆಯ ಸಪ್ತಮ ಪ್ರಭಾಸಖಂಡದ ತೃತೀಯ ಅರ್ಬುದಖಂಡದಲ್ಲಿ ‘ಗಜತೀರ್ಥಪ್ರಭಾವವರ್ಣನ’ ಎಂಬ ನಲವತ್ತನಾಲ್ಕನೇ ಅಧ್ಯಾಯವು ಸಮಾಪ್ತಿಯಾಯಿತು।