Adhyaya 25

Verse 1

पुलस्त्य उवाच । ततः पिंडारकं गच्छेत्तीर्थं पापहरं नृप । यत्र पूर्वं तपस्तप्तं मंकिना ब्राह्मणेन च । सिद्धिं गतस्तथा राजंस्तीर्थस्यास्य प्रभावतः

ಪುಲಸ್ತ್ಯನು ಹೇಳಿದರು—ಅನಂತರ, ಹೇ ನೃಪ, ಪಾಪಹರವಾದ ಪಿಂಡಾರಕ ತೀರ್ಥಕ್ಕೆ ಹೋಗಬೇಕು; ಅಲ್ಲಿ ಪೂರ್ವಕಾಲದಲ್ಲಿ ಮಂಕಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಿ, ಈ ತೀರ್ಥದ ಪ್ರಭಾವದಿಂದ ಸಿದ್ಧಿಯನ್ನು ಪಡೆದನು.

Verse 2

पुरा मंकिरभूद्विप्रो नाममात्रेण भूपते । मूर्खो ब्राह्मणकृत्यानामनभिज्ञः सुमन्दधीः

ಪುರಾಕಾಲದಲ್ಲಿ, ಹೇ ಭೂಪತೇ, ಮಂಕಿ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನ ಒಬ್ಬ ದ್ವಿಜನಿದ್ದನು; ಅವನು ಹೆಸರಿಗಷ್ಟೇ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ, ಮೂರ್ಖ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣಧರ್ಮಕರ್ಮಗಳಲ್ಲಿ ಅನಭಿಜ್ಞ, ಅತಿ ಮಂದಬುದ್ಧಿಯವನು।

Verse 3

अथासौ पर्वते रम्ये लोकानां नृपसत्तम । महिषी रक्षयामास ततः पिंडारकर्मणि

ಹೇ ನೃಪಸತ್ತಮ, ನಂತರ ಅವನು ಆ ರಮ್ಯ ಪರ್ವತದಲ್ಲಿ ಜನರನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಿದನು; ತದನಂತರ ಪಿಂಡಾರಕಸಂಬಂಧಿತ ಪುಣ್ಯಾನುಷ್ಠಾನಕರ್ಮಗಳಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದನು।

Verse 4

कस्यचित्त्वथ कालस्य तेन वित्तमुपार्जितम् । दूरात्कृच्छ्रेण च स्तोकं जगृहे गोयुगं ततः

ಕೆಲವು ಕಾಲದ ನಂತರ ಅವನು ಸ್ವಲ್ಪ ಹಣವನ್ನು ಸಂಪಾದಿಸಿದನು; ನಂತರ ದೂರದಿಂದ ಬಹಳ ಕಷ್ಟಪಟ್ಟು ಸ್ವಲ್ಪವಾದ ಒಂದು ಗೋಯುಗ (ಹಸುಗಳ ಜೋಡಿ) ಪಡೆದುಕೊಂಡನು।

Verse 5

ततस्तद्दमयामास गोयुगं नृपसत्तम । अथ दैववशाद्राजन्दमितं तस्य गोयुगम्

ನಂತರ, ಹೇ ನೃಪಸತ್ತಮ, ಅವನು ಆ ಗೋಯುಗವನ್ನು ತರಬೇತಿ ನೀಡಿ ವಶಪಡಿಸಿಕೊಂಡನು; ಆದರೆ, ಹೇ ರಾಜನ್, ದೈವವಶಾತ್ ಅದೇ ಗೋಯುಗ ಅಪ್ರತೀಕ್ಷಿತವಾಗಿ ದಮಿತವಾಯಿತು।

Verse 6

निबद्धमुष्ट्रमासाद्य ग्रीवादेशे बलात्स्थितम् । अथोष्ट्रस्त्वरया राजन्नुत्थितस्त्रासतत्परः

ಕಟ್ಟಿಹಾಕಿದ ಒಂಟೆಯನ್ನು ಸಮೀಪಿಸಿ ಅದರ ಕುತ್ತಿಗೆಯ ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಬಲವಂತವಾಗಿ ನೊಗ/ಜೋಡಿಯನ್ನು ಇಡಲಾಯಿತು; ಆಗ, ಹೇ ರಾಜನ್, ಒಂಟೆ ಭಯದಿಂದ ತ್ವರಿತವಾಗಿ ಎದ್ದು ಓಡಿಹೋಗಲು ಸಿದ್ಧವಾಯಿತು।

Verse 7

गोयुगेन हि ग्रीवायां लम्बमानेन भूपते । तद्दृष्ट्वा सुमहाश्चर्यं विनाशं गोयुगस्य तु

ಹೇ ಭೂಪತೇ! ಕಂಠಕ್ಕೆ ತೂಗುತ್ತಿದ್ದ ಗೋ-ಯುಗಲವನ್ನು ನೋಡಿ, ಅವನು ಆ ಮಹಾಶ್ಚರ್ಯವನ್ನೂ ಆ ಗೋ-ಯುಗಲದ ವಿನಾಶವನ್ನೂ ಕಂಡನು।

Verse 8

मंकिर्वैराग्यमापन्नस्त्यक्त्वा ग्रामं वनं ययौ । स गत्वा निर्झरं कञ्चिदर्बुदे नृपसत्तम

ಹೇ ನೃಪಸತ್ತಮ! ಮಂಕೀ ವೈರಾಗ್ಯವನ್ನು ಪಡೆದು ಗ್ರಾಮವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ ವನಕ್ಕೆ ಹೋದನು; ಅರ್ಭುದದಲ್ಲಿ ಒಂದು ನಿರ್ಝರದ ಬಳಿಗೆ ತೆರಳಿದನು।

Verse 9

त्रिकालं कुरुते स्नानं गायत्रीजपमुत्तमम् । तेनासौ गतपापोऽभूद्दिव्यदर्शी च भूमिप

ಹೇ ಭೂಪ! ಅವನು ತ್ರಿಕಾಲ ಸ್ನಾನಮಾಡಿ, ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಗಾಯತ್ರೀ ಜಪವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸುತ್ತಿದ್ದನು; ಅದರಿಂದ ಪಾಪರಹಿತನಾಗಿ ದಿವ್ಯದರ್ಶನವನ್ನು ಪಡೆದನು।

Verse 10

एतस्मिन्नेव काले तु तेन मार्गेण शंकरः । सह गौर्या विनिष्क्रांतः क्रीडार्थं रम्यपर्वते

ಅದೇ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಶಂಕರನು ಗೌರಿಯೊಂದಿಗೆ ಆ ಮಾರ್ಗದಿಂದ ಹೊರಟು, ರಮ್ಯ ಪರ್ವತದಲ್ಲಿ ಕ್ರೀಡಾರ್ಥವಾಗಿ ತೆರಳಿದನು।

Verse 11

स दृष्टः सहसा तेन पिंडारेण महात्मना । प्रणाममकरोद्राजंस्ततस्तं शंकरोऽब्रवीत्

ಹೇ ರಾಜನ್! ಮಹಾತ್ಮ ಪಿಂಡಾರನು ಅವರನ್ನು ಸಹಸಾ ಕಂಡನು; ಅವನು ನಮಸ್ಕರಿಸಿದನು, ನಂತರ ಶಂಕರನು ಅವನಿಗೆ ಹೇಳಿದರು।

Verse 12

न वृथा दर्शनं मे स्याद्वरो मे गृह्यतां द्विज । यदभीष्टं महाराज यद्यपि स्यात्सुदुर्लभम्

ನನ್ನ ದರ್ಶನ ವ್ಯರ್ಥವಾಗದಿರಲಿ. ಹೇ ದ್ವಿಜ, ನನ್ನಿಂದ ವರವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸು. ಹೇ ಮಹಾರಾಜ, ನಿನಗೆ ಇಷ್ಟವಾದುದು—ಅದು ಅತ್ಯಂತ ದುರ್ಲಭವಾದರೂ—ನಾನು ನೀಡುವೆನು.

Verse 13

पिंडारक उवाच । गणोऽहं तव देवेश भवानि त्रिपुरांतक । यथा तथा कुरु विभो नान्यन्मे हृदि वर्तते

ಪಿಂಡಾರಕನು ಹೇಳಿದನು—ಹೇ ದೇವೇಶ, ಹೇ ತ್ರಿಪುರಾಂತಕ, ಹೇ ಭವಾನೀ! ನಾನು ನಿನ್ನ ಗಣನು. ಹೇ ವಿಭೋ, ನಿನ್ನ ಇಚ್ಛೆಯಂತೆ ನನ್ನನ್ನು ಮಾಡು; ನನ್ನ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಬೇರೆ ಏನೂ ಇಲ್ಲ.

Verse 14

एतत्पिण्डारकं तीर्थ मम नाम्ना प्रसिध्यतु

ಈ ಪವಿತ್ರ ತೀರ್ಥವು ನನ್ನ ಹೆಸರಿನಿಂದ ‘ಪಿಂಡಾರಕ ತೀರ್ಥ’ವೆಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧಿಯಾಗಲಿ.

Verse 15

भगवानुवाच । भविष्यसि गणोऽस्माकं देहांते त्वं द्विजोत्तम । एतत्पिंडारकंनाम तीर्थमत्र भविष्यति

ಭಗವಾನ್ ಹೇಳಿದರು—ಹೇ ದ್ವಿಜೋತ್ತಮ, ದೇಹಾಂತದ ನಂತರ ನೀನು ನಮ್ಮ ಗಣನಾಗುವೆ. ಹಾಗೆಯೇ ಇಲ್ಲಿ ‘ಪಿಂಡಾರಕ’ ಎಂಬ ನಾಮದ ತೀರ್ಥವು ಉಂಟಾಗುವುದು.

Verse 16

अहमत्र महाष्टम्यां निवेक्ष्यामि महामते । ये च स्नानं करिष्यंति संप्राप्ते चाष्टमीदिने । ते यास्यंति परं स्थानं यत्राहं नित्यसंस्थितः

ಹೇ ಮಹಾಮತೇ, ಮಹಾಷ್ಟಮಿಯಂದು ನಾನು ಇಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿರುವೆನು. ಅಷ್ಟಮಿದಿನ ಬಂದಾಗ ಇಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡುವವರು, ನಾನು ನಿತ್ಯವಿರುವ ಪರಮಸ್ಥಾನವನ್ನು ಪಡೆಯುವರು.

Verse 17

पुलस्त्य उवाच । एवमुक्त्वा महादेवस्तत्रैवांतरधीयत । मंकिः पिंडारकस्तत्र तपस्तेपे दिवानिशम्

ಪುಲಸ್ತ್ಯನು ಹೇಳಿದನು—ಇಂತೆಂದು ಹೇಳಿ ಮಹಾದೇವನು ಅಲ್ಲಿ ತಾನೇ ಅಂತರ್ಧಾನನಾದನು. ಮಂಕಿ (ಪಿಂಡಾರಕ) ಅಲ್ಲಿ ಹಗಲು-ರಾತ್ರಿ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಿದನು.

Verse 18

ततः कालेन महता त्यक्त्वा देहं दिवं गतः । यत्रास्ते भगवान्रुद्रो गणस्तत्र बभूव ह

ನಂತರ ಬಹುಕಾಲವಾದ ಮೇಲೆ ಅವನು ದೇಹವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಹೋದನು; ಭಗವಾನ್ ರುದ್ರನು ಇರುವ ಸ್ಥಳದಲ್ಲೇ ಅವನು ಗಣನಾದನು.

Verse 19

तस्मात्सर्वप्रयत्नेन स्नानं मन्त्रेण चाचरेत्

ಆದ್ದರಿಂದ ಸಂಪೂರ್ಣ ಪ್ರಯತ್ನದಿಂದ ಮಂತ್ರೋಚ್ಚಾರಣೆಯೊಂದಿಗೆ ಸ್ನಾನವಿಧಿಯನ್ನು ಆಚರಿಸಬೇಕು.

Verse 20

राजेन्द्र महिषीदानमथाष्टम्यां विशेषतः । य इच्छति सदाऽभीष्टमिह लोके परत्र च

ಹೇ ರಾಜೇಂದ್ರ! ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಅಷ್ಟಮಿಯಂದು ಮಹಿಷೀದಾನ ಮಾಡಬೇಕು. ಇಹಲೋಕದಲ್ಲಿಯೂ ಪರಲೋಕದಲ್ಲಿಯೂ ಸದಾ ಅಭೀಷ್ಟಫಲವನ್ನು ಬಯಸುವವನು (ಇದನ್ನು ಮಾಡಲಿ).

Verse 25

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे तृतीयेऽर्बुदखण्डे पिंडारकतीर्थमाहात्म्यवर्णनंनाम पंचविंशोऽध्यायः

ಇಂತೆ ಶ್ರೀಸ್ಕಾಂದ ಮಹಾಪುರಾಣದ ಏಕಾಶೀತಿಸಾಹಸ್ರೀ ಸಂಹಿತೆಯ ಏಳನೆಯ ಪ್ರಭಾಸಖಂಡದ ಮೂರನೆಯ ಅರ್ಬುದಖಂಡದಲ್ಲಿ ‘ಪಿಂಡಾರಕತೀರ್ಥಮಾಹಾತ್ಮ್ಯವರ್ಣನ’ ಎಂಬ ಇಪ್ಪತ್ತೈದನೆಯ ಅಧ್ಯಾಯವು ಸಮಾಪ್ತವಾಯಿತು.