Adhyaya 19

Verse 1

पुलस्त्य उवाच । ततो गच्छेन्नृपश्रेष्ठ तीर्थं पापप्रणाशनम् । वाराहस्य हरेरिष्टं सदा वाससुखप्रदम्

ಪುಲಸ್ತ್ಯನು ಹೇಳಿದರು—ಓ ನೃಪಶ್ರೇಷ್ಠಾ! ನಂತರ ಪಾಪನಾಶಕವಾದ ಆ ತೀರ್ಥಕ್ಕೆ ಹೋಗಬೇಕು; ಅದು ವರಾಹರೂಪ ಹರಿಗೆ ಪ್ರಿಯವಾದುದು ಮತ್ತು ಸದಾ ವಾಸಸೌಖ್ಯವನ್ನು ನೀಡುವುದು.

Verse 2

वाराहेणावतारेण पृथ्वी तत्र समुद्धृता । हरिणोक्ता स्थिरा तिष्ठ न भेतव्यं कदाचन

ವರಾಹಾವತಾರದಿಂದ ಅಲ್ಲಿ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಮೇಲಕ್ಕೆತ್ತಲಾಯಿತು. ಆಗ ಹರಿ ಅವಳಿಗೆ—‘ಸ್ಥಿರವಾಗಿ ನಿಲ್ಲು; ಎಂದಿಗೂ ಭಯಪಡಬೇಡ’ ಎಂದು ಹೇಳಿದರು.

Verse 3

अहं चेतो गमिष्यामि वैकुण्ठे च पुनः शुभे । वरं वरय कल्याणि यद्यदिष्टं सुदुर्लभम्

‘ಈಗ ನಾನು ಮತ್ತೆ ಶುಭವಾದ ವೈಕುಂಠಕ್ಕೆ ಹೋಗುವೆ. ಓ ಕಲ್ಯಾಣಿ! ವರವನ್ನು ಬೇಡು—ನಿನಗೆ ಇಷ್ಟವಾದುದು, ಅದು ಅತ್ಯಂತ ದುರ್ಲಭವಾದರೂ ಸಹ.’

Verse 4

पृथिव्युवाच । यदि देयो वरो मह्यं शंखचक्रगदाधर । अनेन वपुषा तिष्ठ ह्यस्मिंस्तीर्थे सदा हरे

ಪೃಥ್ವಿಯು ಹೇಳಿದರು—‘ನನಗೆ ವರ ನೀಡಬೇಕಾದರೆ, ಓ ಶಂಖಚಕ್ರಗದಾಧರಾ! ಓ ಹರಿ, ಇದೇ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಈ ತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ ಸದಾ ನೆಲೆಸಿರು.’

Verse 5

हरिरुवाच । अनेन वपुषा देवि पर्वतेऽर्बुदसंज्ञके । अहं स्थास्यामि ते वाक्यात्सदा लोक हिते रतः

ಹರಿಯು ಹೇಳಿದರು—ಹೇ ದೇವಿ! ಈ ರೂಪದಲ್ಲಿಯೇ ‘ಅರ್ಬುದ’ ಎಂಬ ಪರ್ವತದಲ್ಲಿ ನಿನ್ನ ವಾಕ್ಯಾನುಸಾರ ನಾನು ಸದಾ ಲೋಕಹಿತದಲ್ಲಿ ನಿರತನಾಗಿ ವಾಸಿಸುವೆನು।

Verse 6

ममाग्रे यो ह्रदः पुण्यः सुनिर्मलजलान्वितः । माघमासे सिते पक्ष एकादश्यां समाहितः

ನನ್ನ ಮುಂದೆ ಅತ್ಯಂತ ಪುಣ್ಯವಾದ, ಸುನಿರ್ಮಲ ಜಲಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ ಒಂದು ಹ್ರದವಿದೆ. ಮಾಘಮಾಸದ ಶುಕ್ಲಪಕ್ಷದ ಏಕಾದಶಿಯಲ್ಲಿ ಸಮಾಹಿತಚಿತ್ತನಾಗಿ ಯಾರು ಅಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನಮಾಡುವನೋ—

Verse 7

तत्र स्नात्वा नरो भक्त्या मुच्यते ब्रह्महत्यया । तत्र श्राद्धं करिष्यंति मनुष्याः श्रद्धयान्विताः

ಅಲ್ಲಿ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿದ ನರನು ಬ್ರಹ್ಮಹತ್ಯೆಯ ಪಾಪದಿಂದಲೂ ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ. ಅಲ್ಲಿ ಶ್ರದ್ಧೆಯುಳ್ಳ ಜನರು ಶ್ರಾದ್ಧಕರ್ಮವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸುವರು।

Verse 8

पितॄणां जायते तृप्तिर्यावदाभूतसंप्लवम् । तस्मात्सर्वप्रयत्नेन स्नानं तत्र समाचरेत्

ಅಲ್ಲಿ ಪಿತೃಗಳ ತೃಪ್ತಿ ಮಹಾಪ್ರಳಯದವರೆಗೆ ಇರುತ್ತದೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಸರ್ವಪ್ರಯತ್ನದಿಂದ ಆ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಸ್ನಾನವನ್ನು ಆಚರಿಸಬೇಕು।

Verse 9

पुलस्त्य उवाच । इत्युक्त्वांतर्दधे राजन्गोविंदो गरुडध्वजः । तस्मिन्दिने नृपश्रेष्ठ स्नात्वा व्रतं समाचरेत्

ಪುಲಸ್ತ್ಯರು ಹೇಳಿದರು—ಹೇ ರಾಜನ್! ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ ಗರುಡಧ್ವಜನಾದ ಗೋವಿಂದನು ಅಂತರ್ಧಾನನಾದನು. ಹೇ ನೃಪಶ್ರೇಷ್ಠ! ಆ ದಿನವೇ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ವ್ರತವನ್ನು ಆಚರಿಸಬೇಕು।

Verse 10

तर्पणं पिंडदानं च यः कुर्याद्भक्तितत्परः । स याति विष्णुसालोक्यं पूर्वजैः सह पार्थिव

ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ತರ್ಪಣವೂ ಪಿಂಡದಾನವೂ ಮಾಡುವವನು, ಓ ರಾಜನೇ, ತನ್ನ ಪೂರ್ವಜರೊಂದಿಗೆ ವಿಷ್ಣುಲೋಕದಲ್ಲಿ ವಾಸವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ।

Verse 11

तत्र दानं प्रशंसंति गत्वा ब्राह्मणसत्तमे । अस्मिंस्तीर्थे नृपश्रेष्ठ गोदानं च करोति यः

ಅಲ್ಲಿ, ಓ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಸತ್ತಮ, ದಾನವನ್ನು ಬಹಳವಾಗಿ ಪ್ರಶಂಸಿಸುತ್ತಾರೆ; ಮತ್ತು ಓ ನೃಪಶ್ರೇಷ್ಠ, ಈ ತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ ಗೋદાન ಮಾಡುವವನು—

Verse 12

रोमसंख्यानि वर्षाणि स्वर्गे तिष्ठति मानवः । तस्मात्सर्वात्मना राजन्गोदानं च समाचरेत्

ದೇಹದ ರೋಮಗಳ ಸಂಖ್ಯೆಯಷ್ಟು ವರ್ಷಗಳು ಮನುಷ್ಯನು ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಾನೆ; ಆದ್ದರಿಂದ ಓ ರಾಜನೇ, ಸಂಪೂರ್ಣ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಗೋदानವನ್ನು ಆಚರಿಸಬೇಕು।

Verse 13

एकादश्यां विशेषेण कर्त्तव्यं स्नानमुत्तमम् । दानं कुर्याद्यथाशक्त्या स याति परमां गतिम्

ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಏಕಾದಶಿಯಂದು ಶ್ರೇಷ್ಠ ಸ್ನಾನವನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು; ಶಕ್ತಿಯಂತೆ ದಾನ ಮಾಡಿದರೆ, ಅದರಿಂದ ಪರಮಗತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ।

Verse 19

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखंडे तृतीयेऽर्बुदखंडे वाराहतीर्थमाहात्म्यवर्णनंनामैकोनविंशोध्यायः

ಇಂತೆ ಶ್ರೀಸ್ಕಂದ ಮಹಾಪುರಾಣದ ಏಕಾಶೀತಿಸಾಹಸ್ರೀ ಸಂಹಿತೆಯ ಏಳನೆಯ ಪ್ರಭಾಸಖಂಡದ ಮೂರನೆಯ ಅರ್ಬುದಖಂಡದಲ್ಲಿ ‘ವಾರಾಹತೀರ್ಥಮಾಹಾತ್ಮ್ಯವರ್ಣನ’ ಎಂಬ ಹತ್ತೊಂಬತ್ತನೆಯ ಅಧ್ಯಾಯವು ಸಮಾಪ್ತವಾಯಿತು।