Adhyaya 14

Verse 1

पुलस्त्य उवाच । ततो गच्छेन्नृपश्रेष्ठ देवं सिद्धेश्वरं परम् । सिद्धिदं प्राणिनां सम्यक्सिद्धेन स्थापितं पुरा

ಪುಲಸ್ತ್ಯನು ಹೇಳಿದನು—ಅನಂತರ, ಓ ನೃಪಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ಪರಮ ದೇವನಾದ ಸಿದ್ಧೇಶ್ವರನ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗಬೇಕು. ಅವನು ಪ್ರಾಣಿಗಳಿಗೆ ಸಿದ್ಧಿಯನ್ನು ನೀಡುವವನು; ಪುರಾತನಕಾಲದಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬ ಸಿದ್ಧನು ಅವನನ್ನು ಅಲ್ಲಿ ಸಮ್ಯಕವಾಗಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಿದ್ದನು।

Verse 2

तत्र विश्वावसुर्नाम सिद्धस्तेपे महातपः । बहुवर्षाणि संस्थाप्य शिवं भक्तिपरायणः

ಅಲ್ಲಿ ವಿಶ್ವಾವಸು ಎಂಬ ಸಿದ್ಧನು ಮಹಾತಪಸ್ಸನ್ನು ಆಚರಿಸಿದನು. ಶಿವನನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿ, ಅನೇಕ ವರ್ಷಗಳು ಭಕ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಪರಾಯಣನಾಗಿ ತಪಸ್ಸು ನಡೆಸಿದನು।

Verse 3

जितक्रोधो जितमदो जितसर्वेंद्रियक्रियः । तावद्वर्षसहस्रांते भगवान्वृषभध्वजः । तुतोष नृपतेस्तस्य स्वयं दर्शनमाययौ

ಕ್ರೋಧವನ್ನೂ ಮದವನ್ನೂ ಜಯಿಸಿ, ಸಮಸ್ತ ಇಂದ್ರಿಯಗಳ ಕ್ರಿಯೆಗಳನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸಿದ ಆ ರಾಜರ್ಷಿಗೆ ಸಾವಿರ ವರ್ಷಗಳು ಪೂರ್ಣವಾದಾಗ, ವೃಷಭಧ್ವಜನಾದ ಭಗವಾನ್ ಶಿವನು ಪ್ರಸನ್ನನಾಗಿ ಸ್ವಯಂ ದರ್ಶನ ನೀಡಲು ಬಂದನು।

Verse 4

अब्रवीत्तं महादेवो वरदोस्मीति पार्थिव

ಮಹಾದೇವನು ಆ ಪಾರ್ಥಿವನಿಗೆ ಹೇಳಿದನು— “ಓ ರಾಜನೇ, ನಾನು ವರದಾತನು.”

Verse 5

श्रीभगवानुवाच । वरं वरय भद्रं ते यत्ते मनसि वर्त्तते । दास्यामि ते प्रसन्नोऽहं यद्यपि स्यात्सुदुर्लभम्

ಶ್ರೀಭಗವಾನ್ ಹೇಳಿದರು— “ವರವನ್ನು ಬೇಡು; ನಿನಗೆ ಮಂಗಳವಾಗಲಿ. ನಿನ್ನ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಇರುವುದೇನೋ, ನಾನು ಪ್ರಸನ್ನನಾಗಿದ್ದೇನೆ; ಅದು ಅತ್ಯಂತ ದುರ್ಳಭವಾದರೂ ನಿನಗೆ ನೀಡುವೆನು.”

Verse 6

विश्वावसुरुवाच । एतल्लिंगं सुरश्रेष्ठ ध्यात्वा मनसि निश्चयम् । सर्वान्कामानवाप्नोतु प्रसादात्तव शंकर

ವಿಶ್ವಾವಸು ಹೇಳಿದರು— “ಹೇ ದೇವಶ್ರೇಷ್ಠ, ಹೇ ಶಂಕರ! ಈ ಲಿಂಗವನ್ನು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ದೃಢನಿಶ್ಚಯದಿಂದ ಧ್ಯಾನಿಸಿದವನು, ನಿನ್ನ ಪ್ರಸಾದದಿಂದ ಎಲ್ಲಾ ಕಾಮನೆಗಳನ್ನು ಪಡೆಯಲಿ.”

Verse 7

पुलस्त्य उवाच । एवमस्त्विति स प्रोच्य तत्रैवांतरधीयत । सिद्धेश्वरं ततो गत्वा सिद्धिं याति सहस्रशः

ಪುಲಸ್ತ್ಯರು ಹೇಳಿದರು— “ಏವಮಸ್ತು” ಎಂದು ಹೇಳಿ ಅವರು ಅಲ್ಲೀಯೇ ಅಂತರ್ಧಾನರಾದರು. ನಂತರ ಸಿದ್ಧೇಶ್ವರಕ್ಕೆ ಹೋಗುವವನು ಸಾವಿರಾರು ವಿಧದ ಸಿದ್ಧಿಗಳನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

Verse 8

प्रभावात्तस्य लिंगस्य कामानिष्टानवाप्नुयुः । ततो धर्मक्रियाः सर्वा गता नाशं धरातले

ಆ ಲಿಂಗದ ಮಹಾಪ್ರಭಾವದಿಂದ ಜನರು ತಮ್ಮ ಇಷ್ಟಕಾಮ್ಯಗಳನ್ನು ಪಡೆಯತೊಡಗಿದರು. ಆಗ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲಾ ಧರ್ಮಕ್ರಿಯೆಗಳು ಕ್ಷೀಣಿಸಿ ನಾಶದತ್ತ ಹೋದವು.

Verse 9

न कश्चिद्यजते यज्ञैर्न दानानि प्रयच्छति । सिद्धेश्वरप्रसादेन सिद्धिं यांति नरा भुवि

ಯಾರೂ ಯಜ್ಞಗಳನ್ನು ಮಾಡುವುದಿಲ್ಲ, ಯಾರೂ ದಾನವನ್ನೂ ನೀಡುವುದಿಲ್ಲ; ಆದರೂ ಸಿದ್ಧೇಶ್ವರನ ಪ್ರಸಾದದಿಂದ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ನರರು ಸಿದ್ಧಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ.

Verse 10

उच्छिन्नेषु च यज्ञेषु दानेषु नृपसत्तम । इन्द्राद्यास्त्रिदशाः सर्वे परं दुःखमुपागताः

ಹೇ ನೃಪಸತ್ತಮ! ಯಜ್ಞಗಳೂ ದಾನಗಳೂ ಕಡಿದುಹೋಗಿದಾಗ, ಇಂದ್ರಾದಿ ಎಲ್ಲಾ ದೇವತೆಗಳು ಪರಮ ದುಃಖಕ್ಕೆ ಒಳಗಾದರು.

Verse 11

ज्ञात्वा यज्ञविघातं च तद्विघाताय वासवः । वज्रेणाच्छादयामास यथा सिद्धिर्न जायते

ಯಜ್ಞಕ್ಕೆ ವಿಘ್ನವಾಗಿರುವುದನ್ನು ತಿಳಿದು, ಅದನ್ನು ಇನ್ನಷ್ಟು ತಡೆಯಲು ವಾಸವ (ಇಂದ್ರ)ನು ವಜ್ರದಿಂದ ಅದನ್ನು ಆವರಿಸಿದನು; ಸಿದ್ಧಿ ಹುಟ್ಟದಂತೆ.

Verse 12

तथापि संनिधौ तस्य सिद्धेशस्य नृपोत्तम । कर्मणो जायते सिद्धिः पातकस्य परिक्षयः

ಆದರೂ, ಹೇ ನೃಪೋತ್ತಮ! ಆ ಸಿದ್ಧೇಶನ ಸನ್ನಿಧಿಯಲ್ಲಿ ಕರ್ಮಸಿದ್ಧಿ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಪಾಪವು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಕ್ಷಯವಾಗುತ್ತದೆ.

Verse 13

यस्तु माघचतुर्द्दश्यां सोमवारे नृपोत्तम । शुक्लायां वाथ कृष्णायां स्पृष्ट्वा सिद्धो भवेन्नरः

ಹೇ ನೃಪೋತ್ತಮ! ಮಾಘಮಾಸದ ಚತುರ್ದಶಿಯಂದು, ಸೋಮವಾರ—ಶುಕ್ಲಪಕ್ಷವಾಗಲಿ ಕೃಷ್ಣಪಕ್ಷವಾಗಲಿ—ಆ ಪವಿತ್ರ ಸ್ಥಳ/ವಸ್ತುವನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿದವನು ಸಿದ್ಧಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

Verse 14

अद्यापि जायते सिद्धिः सत्यमेतन्मयोदितम् । तस्मात्सिद्धेश्वरं गत्वा नत्वा यास्यति सद्गतिम्

ಇಂದಿಗೂ ಸಿದ್ಧಿ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ—ಇದು ನಾನು ಸತ್ಯವಾಗಿ ಹೇಳಿದ್ದೇನೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಸಿದ್ಧೇಶ್ವರನ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗಿ, ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ಅವನು ಸದ್ಗತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.