Adhyaya 30

Verse 1

लोमश उवाच । वल्गमानं तमायांतं तारका सुरमोजसा । आजघान च वज्रेण इंद्रो मतिमतां वरः

ಲೋಮಶನು ಹೇಳಿದನು—ದೇವಸಮಾನ ಬಲದಿಂದ ವಲ್ಗುತ್ತಾ ಮುಂದೆ ಬಂದ ತಾರಕನನ್ನು, ಮತಿವಂತರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ಇಂದ್ರನು ವಜ್ರದಿಂದ ಹೊಡೆದನು।

Verse 2

तेन वज्रप्रहारेण तारको विह्वलीकृतः । पतितोऽपि समुत्थाय शक्त्या तं प्राहरद्द्विपम्

ಆ ವಜ್ರಪ್ರಹಾರದಿಂದ ತಾರಕನು ವಿಕಲಗೊಂಡನು. ಆದರೂ ಬಿದ್ದರೂ ಎದ್ದು ನಿಂತು, ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಆ ದ್ವಿಪವನ್ನು ಹೊಡೆದನು।

Verse 3

पुरंदरं गजस्थं हि अपातया भूतले । हाहाकारो महानासीत्पतिते च पुरंदरे

ಗಜಸ್ಥನಾದ ಪುರಂದರ (ಇಂದ್ರ)ನನ್ನು ಅವನು ಭೂಮಿಗೆ ಕೆಡವಿದನು. ಪುರಂದರನು ಬಿದ್ದ ಕ್ಷಣವೇ ಮಹಾ ಹಾಹಾಕಾರ ಉಂಟಾಯಿತು।

Verse 4

तारकेणापि तत्रैव यत्कृतं तच्छृणु प्रभो । पतितं च पदाक्रम्य हस्ताद्वज्रं प्रगृह्य च

ಪ್ರಭೋ, ಅಲ್ಲಿ ತಾರಕನು ಮಾಡಿದುದನ್ನು ಕೇಳಿರಿ. ಬಿದ್ದವನ ಮೇಲೆ ಪಾದವಿಟ್ಟು, ಅವನ ಕೈಯಿಂದ ವಜ್ರವನ್ನು ಹಿಡಿದುಕೊಂಡನು.

Verse 5

हतं देवेंद्रमालोक्य तारको रिपुसूदनः । वज्रघातेन महताऽताडयत्तु पुरंदरम्

ದೇವೇಂದ್ರನು ಹತನಾದುದನ್ನು ನೋಡಿ, ರಿಪುಸೂದನ ತಾರಕನು ಮಹಾ ವಜ್ರಘಾತದಿಂದ ಪುರಂದರ (ಇಂದ್ರ)ನನ್ನು ಹೊಡೆದನು.

Verse 6

त्रिशूलमुद्यम्य महाबलस्तदा स वीरभद्रो रुषितः पुरंदरम् । संरक्षमाणो हि जघान तारकं शूलेन दैत्यं च महाप्रभेण

ಆಗ ಮಹಾಬಲಿಷ್ಠ ವೀರಭದ್ರನು ಕೋಪದಿಂದ ತ್ರಿಶೂಲವನ್ನು ಎತ್ತಿ, ಪುರಂದರನನ್ನು ರಕ್ಷಿಸುತ್ತಾ, ಮಹಾಪ್ರಭ ಶೂಲದಿಂದ ದೈತ್ಯ ತಾರಕನನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿದನು.

Verse 7

शूलप्रहाराभिहतो निपपात महीतले । पतितोऽपि महातेजास्तारकः पुनरुत्थितः

ಶೂಲಪ್ರಹಾರದಿಂದ ಗಾಯಗೊಂಡು ಅವನು ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಬಿದ್ದನು. ಆದರೂ ಮಹಾತೇಜಸ್ವಿ ತಾರಕನು ಬಿದ್ದರೂ ಮತ್ತೆ ಎದ್ದನು.

Verse 8

जघान परया शक्त्या वीरभद्रं तदोरसि । वीरभद्रोपि पतितः शक्तिघातेन तस्य वै

ಅವನು ಪರಮ ಶಕ್ತಿ (ಭಾಲ)ಯಿಂದ ವೀರಭದ್ರನ ವಕ್ಷಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಪ್ರಹಾರ ಮಾಡಿದನು. ಆ ಶಕ್ತಿಘಾತದಿಂದ ವೀರಭದ್ರನೂ ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಬಿದ್ದನು.

Verse 9

सगणाश्चैव देवाश्च गंधर्वोरगराक्षसाः । हाहाकारेण महता चुक्रुशुश्च पुनःपुनः

ಗಣಗಳೊಡನೆ ದೇವರುಗಳು, ಗಂಧರ್ವರು, ನಾಗರು, ರಾಕ್ಷಸರು ಮಹಾ ‘ಹಾ ಹಾ’ ಅಳಲಿನಿಂದ ಪುನಃಪುನಃ ಕೂಗಿದರು।

Verse 10

तदोत्थितः सहसा महाबलः स वीरभद्रो द्विषतां निहंता । त्रिशूलमुद्यम्य तडित्प्रकाशं जाज्वल्यमानं प्रभया निरंतरम् । स्वरोचिषा भासितदिग्वितानं सूयदुबिंबाग्न्युडुमण्डलाभम्

ಆಗ ಶತ್ರುಸಂಹಾರಕ ಮಹಾಬಲ ವೀರಭದ್ರನು ಸಹಸಾ ಎದ್ದು ನಿಂತನು। ಮಿಂಚಿನಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುವ ತ್ರಿಶೂಲವನ್ನು ಎತ್ತಿ, ನಿರಂತರ ಪ್ರಭೆಯಿಂದ ಜ್ವಲಿಸುತ್ತ, ತನ್ನ ತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ದಿಕ್ಕುಗಳ ಆಕಾಶವಿಸ್ತಾರವನ್ನು ಪ್ರಕಾಶಗೊಳಿಸಿದನು—ಸೂರ್ಯಬಿಂಬದಂತೆ, ಅಗ್ನಿಯಂತೆ, ನಕ್ಷತ್ರಮಂಡಲದಂತೆ।

Verse 11

त्रिशूलेन तदा यावद्धंतुकामो महाबलः । निवारितः कुमारेण मावधीस्त्वं महामते

ಆಗ ಮಹಾಬಲನು ತ್ರಿಶೂಲದಿಂದ ಕೊಲ್ಲಬೇಕೆಂದು ಪ್ರಹಾರಕ್ಕೆ ಮುಂದಾಗುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಕುಮಾರನು ತಡೆದು—“ಹೇ ಮಹಾಮತೇ, ನೀನು ಅವನನ್ನು ಕೊಲ್ಲಬೇಡ” ಎಂದು ಹೇಳಿದರು।

Verse 12

जगर्ज च महातेजाः कार्त्तिकेयो महाबलः

ಆಗ ಮಹಾತೇಜಸ್ವಿ ಮಹಾಬಲ ಕಾರ್ತ್ತಿಕೇಯನು ಗರ್ಜಿಸಿದನು।

Verse 13

तदा जयेत्यभिहितो भूतैराकाशसंस्थितैः । शक्त्या परमया वीरस्तारकं हंतुमुद्यतः

ಆಗ ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತಿಯಾದ ಭೂತಗಣಗಳು ‘ಜಯ’ ಎಂದು ಘೋಷಿಸಿದವು; ಆ ವೀರನು ಪರಮ ಶಕ್ತಿ (ಶಕ್ತಿ-ಆಯುಧ)ಯಿಂದ ತಾರಕನನ್ನು ಸಂಹರಿಸಲು ಉದ್ಯತನಾದನು।

Verse 14

तारकस्य कुमारस्य संग्रामस्तत्र दुःसहः । जातस्ततो महाघोरः सर्वभूतभयंकरः

ಅಲ್ಲಿ ತಾರಕ ಮತ್ತು ಕುಮಾರರ ನಡುವಿನ ಸಂಗ್ರಾಮ ದುಸ್ಸಹವಾಯಿತು; ಅದರಿಂದ ಸರ್ವಭೂತಗಳಿಗೆ ಭಯಂಕರವಾದ ಮಹಾಘೋರ ಸಮರವು ಉದ್ಭವಿಸಿತು।

Verse 15

शक्तिहस्तौ च तौ वीरौ युयुधाते परस्परम् । शक्तिभ्यां भिन्नहस्तौ तौ महासाहससंयुतौ

ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಕೈಯಲ್ಲಿ ಹಿಡಿದ ಆ ಇಬ್ಬರು ವೀರರು ಪರಸ್ಪರ ಯುದ್ಧಮಾಡಿದರು; ತಮ್ಮ ಶಕ್ತಿಗಳಿಂದ ಒಬ್ಬರ ಕೈಗಳನ್ನು ಮತ್ತೊಬ್ಬರು ಭೇದಿಸಿದರು—ಇಬ್ಬರೂ ಮಹಾಸಾಹಸಯುತರು।

Verse 16

परस्परं वंचयंतौ सिंहाविव महाबलौ । वैतालिकीं समाश्रित्य तथा वै खेचरीं गतिम्

ಮಹಾಬಲಿಗಳಾದ ಅವರು ಸಿಂಹಗಳಂತೆ ಪರಸ್ಪರ ವಂಚಿಸಿ ಚತುರತೆಯಿಂದ ಚಲಿಸಿದರು; ವೈತಾಲಿಕೀ ಹಾಗೂ ಖೇಚರೀ—ಆಕಾಶಚಾರಿ—ಗತಿಯನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿದರು।

Verse 17

पार्वतं मतमाश्रित्य शक्त्या शक्तिं निजघ्नतुः । एभिर्मतैर्महावीरौ चक्रतुर्युद्धमुत्तमम्

ಪಾರ್ವತವಾದ ಯುದ್ಧಮತವನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿ ಅವರು ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಶಕ್ತಿಗೆ ಪ್ರಹಾರ ಮಾಡಿದರು; ಈ ತಂತ್ರಗಳಿಂದ ಆ ಮಹಾವೀರರು ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಮಹಾಯುದ್ಧವನ್ನು ನಡೆಸಿದರು।

Verse 18

अन्योन्यसाधकौ भूत्वा महाबलपराक्रमौ । जघ्नतुः शक्तिधाराभी रणे रणविशारदौ

ಪರಸ್ಪರ ಸಮಾನ ಪ್ರತಿದ್ವಂದ್ವಿಗಳಾಗಿ, ಮಹಾಬಲ-ಪರಾಕ್ರಮಯುತರಾಗಿ, ರಣವಿಶಾರದರಾದ ಅವರು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಶಕ್ತಿಗಳ ಧಾರಾವರ್ಷದಿಂದ ಒಬ್ಬರನ್ನೊಬ್ಬರು ಹೊಡೆದರು।

Verse 19

मूर्ध्नि कण्ठे तथा बाह्वोर्जान्वोश्चैव कटीतटे । वक्षस्युरसि पृष्ठे च चिच्छिदतुः परस्परम्

ಶಿರಸ್ಸು, ಕಂಠ, ಭುಜಗಳು, ಮೊಣಕಾಲುಗಳು, ಕಟಿದೇಶ, ವಕ್ಷಸ್ಥಳ, ಉರಸ್ಸು ಮತ್ತು ಬೆನ್ನು—ಇಂತೆ ಅವರು ಪರಸ್ಪರವನ್ನು ಮರುಮರು ಹೊಡೆದು ಗಾಯಗೊಳಿಸುತ್ತಿದ್ದರು।

Verse 20

तदा तौ युध्यमानौ च हन्तुकामौ महाबलौ । प्रेक्षका ह्यभवन्सर्वे देवगन्धर्वगुह्यकाः

ಆಗ ಆ ಇಬ್ಬರು ಮಹಾಬಲಿಗಳು ಪರಸ್ಪರ ವಧಕಾಂಕ್ಷೆಯಿಂದ ಯುದ್ಧಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ದೇವರು, ಗಂಧರ್ವರು ಮತ್ತು ಗುಹ್ಯಕರು ಎಲ್ಲರೂ ಆ ಸಮರದ ಪ್ರೇಕ್ಷಕರಾದರು।

Verse 21

ऊचुः परस्परं सर्वे कोऽस्मिन्युद्धे विजेष्यते । तदा नभोगता वाणी उवाच परिसांत्व्य वै

ಎಲ್ಲರೂ ಪರಸ್ಪರ—“ಈ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಯಾರು ಜಯಿಸುವರು?” ಎಂದು ಹೇಳಿದರು. ಆಗ ಆಕಾಶಸ್ಥ ವಾಣಿ ನಿಜವಾಗಿ ಅವರನ್ನು ಸಾಂತ್ವನಪಡಿಸುತ್ತಾ ನುಡಿದಿತು।

Verse 22

तारकं हि सुराश्चाद्य कुमारोऽयं हनिष्यति । मा शोच्यतां सुराः सर्वैः सुखेन स्थीयतां दिवि

“ಓ ದೇವರೆ! ಈ ಕುಮಾರನು ಇಂದು ತಾರಕನನ್ನು ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಸಂಹರಿಸುವನು. ನೀವು ಎಲ್ಲರೂ ಶೋಕಿಸಬೇಡಿ; ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿ ನಿಶ್ಚಿಂತವಾಗಿ ಸುಖದಿಂದಿರಿ।”

Verse 23

श्रुत्वा तदा तां गगने समीरितां तदैव वाचं प्रमथैः परीतः । कुमारकस्तं प्रति हंतुकामो दैत्याधिपं तारकमुग्ररूपम्

ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಉಚ್ಚರಿತವಾದ ಆ ವಾಣಿಯನ್ನು ಕೇಳಿ, ಪ್ರಮಥರಿಂದ ಆವರಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಕುಮಾರನು ವಧಕಾಂಕ್ಷೆಯಿಂದ ಉಗ್ರರೂಪದ ದೈತ್ಯಾಧಿಪತಿ ತಾರಕನ ಕಡೆಗೆ ಮುನ್ನಡೆದನು।

Verse 24

शक्त्या तया महाबाहुराजघान स्तनांतरे । तारकं ह्यसुरश्रेष्ठं कुमारो बलवत्तरः

ಆ ಶಕ್ತಿ-ಭಾಲದಿಂದ ಮಹಾಬಾಹುವೂ ಇನ್ನೂ ಬಲವಂತನಾದ ಕುಮಾರನು ಅಸುರಶ್ರೇಷ್ಠ ತಾರಕನನ್ನು ವಕ್ಷಸ್ಥಲ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಬಲವಾಗಿ ಹೊಡೆದನು।

Verse 25

तं प्रहारमना दृत्य तारको दैत्यपुंगवः । कुमारं चाऽपि संक्रुद्धः स्वशक्त्या चाजघान वै

ಆ ಪ್ರಹಾರವನ್ನು ಲೆಕ್ಕಿಸದೆ ದೈತ್ಯಪುಂಗವನಾದ ತಾರಕನು ಕ್ರುದ್ಧನಾಗಿ, ತನ್ನದೇ ಶಕ್ತಿ-ಭಾಲದಿಂದ ಕುಮಾರನ ಮೇಲೆ ಪ್ರತಿಪ್ರಹಾರ ಮಾಡಿದನು।

Verse 26

तेन शक्तिप्रहारेण शांकरिर्मूर्च्छितोऽभवत् । मुहूर्ताच्चेतनां प्राप्तः स्तूयमानो महर्षिभिः

ಆ ಶಕ್ತಿ-ಪ್ರಹಾರದಿಂದ ಶಾಂಕರಿ (ಶಂಕರಪುತ್ರ ಕುಮಾರ) ಮೂರ್ಚ್ಛಿತನಾದನು; ಕ್ಷಣಮಾತ್ರದಲ್ಲಿ ಚೇತನೆಯನ್ನು ಪಡೆದು ಮಹರ್ಷಿಗಳಿಂದ ಸ್ತುತಿಸಲ್ಪಟ್ಟನು।

Verse 27

यथा सिंहो मदोन्मत्तो हंतुकामस्तथैव च । कुमारस्तारकं दैत्यमाजघान प्रतापवान्

ಮದೋನ್ಮತ್ತ ಸಿಂಹವು ಸಂಹರಿಸಲು ಬಯಸಿ ದಾಳಿ ಮಾಡುವಂತೆ, ಹಾಗೆಯೇ ಪ್ರತಾಪವಂತನಾದ ಕುಮಾರನು ದೈತ್ಯ ತಾರಕನ ಮೇಲೆ ಪ್ರಹಾರ ಮಾಡಿದನು।

Verse 28

एवं परस्परेणैव कुमारश्चैव तारकः । युयुधातेऽतिसंरब्धौ शक्तियुद्धपरायणौ

ಹೀಗೆ ಪರಸ್ಪರ ಎದುರುನಿಂತ ಕುಮಾರ ಮತ್ತು ತಾರಕ—ಇಬ್ಬರೂ ಅತಿಕ್ರುದ್ಧರಾಗಿ—ಶಕ್ತಿ-ಯುದ್ಧದಲ್ಲೇ ಪರಾಯಣರಾಗಿ ಯುದ್ಧ ಮಾಡಿದರು।

Verse 29

अभ्यासपरमावास्तामन्योन्यविजिगीषया । तथा तौ युध्यमानौ च चित्ररूपौ तपस्विनौ

ಅಸ್ತ್ರಾಭ್ಯಾಸದ ಪರಮಾವಸ್ಥೆಯೂ ಪರಸ್ಪರ ಜಯಿಸಬೇಕೆಂಬ ಇಚ್ಛೆಯೂ ಪ್ರೇರಕವಾಗಿ, ಯುದ್ಧಮಾಡುತ್ತಲೇ ಇದ್ದ ಆ ಇಬ್ಬರೂ ವಿಚಿತ್ರ-ಅದ್ಭುತ ರೂಪಧಾರಿಗಳಾಗಿ ಘೋರ ತಪಸ್ಸಿನ ತಪಸ್ವಿಗಳಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದರು।

Verse 30

धाराभिश्च अणीभीश्च सुप्रयुक्तौ च जघ्नतुः । अवलोकपराः सर्वे देवगन्धर्वकिन्नराः

ಅಸ್ತ್ರಧಾರೆಗಳೂ ತೀಕ್ಷ್ಣ ಕ್ಷಿಪಣಿಗಳೂ ಸುಪ್ರಯುಕ್ತವಾಗಿ, ಅವರು ಪರಸ್ಪರ ಪ್ರಹಾರ ಮಾಡಿದರು; ದೇವರು, ಗಂಧರ್ವರು, ಕಿನ್ನರರು ಎಲ್ಲರೂ ಕೇವಲ ವೀಕ್ಷಣೆಯಲ್ಲೇ ತಲ್ಲೀನರಾದರು।

Verse 31

विस्मयं परमं प्राप्ता नोचुः किंचन तस्य वै । न ववौ च तदावायुर्निष्प्रभोऽभूद्दिवाकरः

ಪರಮ ವಿಸ್ಮಯಕ್ಕೆ ಒಳಗಾಗಿ ಅವರು ಏನನ್ನೂ ಹೇಳಲಿಲ್ಲ. ಆಗ ಗಾಳಿ ಬೀಸಲಿಲ್ಲ; ದಿವಾಕರನಾದ ಸೂರ್ಯನ ಕాంతಿಯೂ ಮಂಕಾಯಿತು।

Verse 32

हिमालयोऽथ मेरुश्च श्वेतकूटश्च दर्दुरः । मलयोऽथ महाशैलो मैनाको विंध्यपर्वतः

ಹಿಮಾಲಯ, ಮೇರು, ಶ್ವೇತಕೂಟ, ದರ್ದುರ; ಮಲಯ ಮಹಾಶೈಲ, ಮೈನಾ್ಕ, ವಿಂಧ್ಯ ಪರ್ವತ—

Verse 33

लोकालोकौ महाशैलौ मानसोत्तरपर्वतः । कैलासो मन्दरो माल्यो गन्धमादन एव च

ಲೋಕಾಲೋಕ ಮಹಾಶೈಲ ಮತ್ತು ಮಾನಸೋತ್ತರ ಪರ್ವತ; ಕೈಲಾಸ, ಮಂದರ, ಮಾಲ್ಯ ಹಾಗೂ ಗಂಧಮಾದನವೂ—

Verse 34

उदयाद्रिर्महेंद्रश्च तथैवास्तगिरिर्महान्

ಉದಯಾದ್ರಿ, ಮಹೇಂದ್ರ ಮತ್ತು ಹಾಗೆಯೇ ಮಹಾನ್ ಅಸ್ತಗಿರಿ—ಈ ಪರ್ವತಶ್ರೇಷ್ಠರು ಅಲ್ಲಿ ಬಂದರು।

Verse 35

एते चान्ये च बहवः पर्वताश्च महाप्रभाः । स्नेहार्द्दितास्तदाजग्मुः कुमारं च परीप्सवः

ಇವರೂ ಹಾಗೂ ಇನ್ನೂ ಅನೇಕ ಮಹಾಪ್ರಭಾವಿ ಪರ್ವತಗಳು ಸ್ನೇಹದಿಂದ ಉದ್ವಿಗ್ನರಾಗಿ ಅಲ್ಲಿ ಬಂದರು—ಕುಮಾರನನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಿ ಜೊತೆಯಾಗಿರಲು ಬಯಸಿ।

Verse 36

ततः स दृष्ट्वा तान्सर्वान्भयभीतांश्च शांकरिः । पर्वतान्गिरिजापुत्रो बभाषे प्रतिबोधयन्

ಆಮೇಲೆ ಗಿರಿಜಾಪುತ್ರನಾದ ಶಂಕರನ ಪುತ್ರನು, ಭಯದಿಂದ ನಡುಗಿದ ಆ ಎಲ್ಲ ಪರ್ವತಗಳನ್ನು ನೋಡಿ, ಬೋಧಿಸಿ ಧೈರ್ಯ ತುಂಬಿದನು।

Verse 37

कुमार उवाच । मा खिद्यत महाभागा मा चिंता क्रियतां नगाः । घातयाम्यद्य पापिष्ठं सर्वेषामिह पश्यताम्

ಕುಮಾರನು ಹೇಳಿದನು—ಹೇ ಮಹಾಭಾಗ್ಯವಂತರೇ, ದುಃಖಿಸಬೇಡಿ; ಹೇ ಪರ್ವತಗಳೇ, ಚಿಂತಿಸಬೇಡಿ. ಇಂದು ಇಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲರೂ ನೋಡುತ್ತಿರುವಾಗಲೇ ಆ ಮಹಾಪಾಪಿಯನ್ನು ನಾನು ಸಂಹರಿಸುವೆನು।

Verse 38

एवं समाश्वास्य तदा मनस्वी तान्पर्वतान्देवगणैः समेतान् । प्रणम्य शंभुं मनसा हरिप्रियः स्वां मातरं चैव नतः कुमारः

ಹೀಗೆ ದೇವಗಣಗಳೊಂದಿಗೆ ಸೇರಿದ್ದ ಆ ಪರ್ವತಗಳನ್ನು ಧೈರ್ಯಪಡಿಸಿ, ಮನಸ್ವಿಯಾದ—ಹರಿಪ್ರಿಯ—ಕುಮಾರನು ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಶಂಭುವಿಗೆ ಪ್ರಣಾಮ ಮಾಡಿ, ತನ್ನ ತಾಯಿಗೂ ನಮಸ್ಕರಿಸಿದನು।

Verse 39

कार्त्तिकेयस्ततः शक्त्या निचकर्त रिपोः शिरः । तच्छिरो निपपातोर्व्यां तारकस्य च तत्क्षणात् । एवं स जयमापेदे कार्त्तिकेयो महाप्रभुः

ಆಗ ಕಾರ್ತ್ತಿಕೇಯನು ತನ್ನ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಶತ್ರುವಿನ ಶಿರಸ್ಸನ್ನು ಛೇದಿಸಿದನು. ಅದೇ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ತಾರಕನ ಶಿರ ಭೂಮಿಗೆ ಬಿದ್ದಿತು. ಹೀಗೆ ಮಹಾಪ್ರಭು ಕಾರ್ತ್ತಿಕೇಯನು ಜಯವನ್ನು ಪಡೆದನು.

Verse 40

ददृशुस्तं सुरगणा ऋषयो गुह्यकाः खगाः । किंनराश्चारणाः सर्पास्तथा चैवाप्सरो गणाः

ಅವನನ್ನು ದೇವಗಣಗಳು ಕಂಡವು; ಋಷಿಗಳು, ಗುಹ್ಯಕರು, ಪಕ್ಷಿಗಳು, ಕಿನ್ನರರು, ಚಾರಣರು, ಸರ್ಪಗಳು ಹಾಗೂ ಅಪ್ಸರಾ ಗಣಗಳೂ ಸಹ ಕಂಡವು.

Verse 41

हर्षेण महताविष्टास्तुष्टुवुस्तं कुमारकम् । विद्याधर्यश्च ननृतुर्गायकाश्च जगुस्तदा

ಮಹಾ ಹರ್ಷದಿಂದ ಆವಿಷ್ಟರಾದ ಅವರು ಆ ಕುಮಾರನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಿದರು. ಆಗ ವಿದ್ಯಾಧರಿಯರು ನೃತ್ಯಮಾಡಿದರು, ಗಾಯಕರು ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಗಾನ ಮಾಡಿದರು.

Verse 42

एवं विजयमापन्नं दृष्ट्वा सर्वे मुदा युताः । ततो हर्षात्समागम्य स्वांकमारोप्य चात्मजम्

ಅವನನ್ನು ಹೀಗೆ ವಿಜಯಶಾಲಿಯಾಗಿ ಕಂಡು ಎಲ್ಲರೂ ಹರ್ಷದಿಂದ ತುಂಬಿದರು. ನಂತರ ಆನಂದದಿಂದ (ತಾಯಿ) ಮುಂದೆ ಬಂದು ತನ್ನ ಮಗನನ್ನು ಮಡಿಲೇರಿಸಿ ಹೃದಯಕ್ಕೆ ಅಪ್ಪಿಕೊಂಡಳು.

Verse 43

परिष्वज्य तु गाढेन गिरिजापि तुतोष वै । स्वोत्संगे च समारोप्य कुमारं सूर्यवर्चसम्

ಗಿರಿಜೆಯು ಅವನನ್ನು ಗಾಢವಾಗಿ ಆಲಿಂಗಿಸಿ ತೃಪ್ತಳಾದಳು. ಸೂರ್ಯವರ್ಚಸ್ಸಿನಿಂದ ಪ್ರಕಾಶಿಸುವ ಕುಮಾರನನ್ನು ತನ್ನ ಮಡಿಲೇರಿಸಿ ಆನಂದಿಸಿದಳು.

Verse 44

लालयामास तन्वंगी पार्वती रुचिरेक्षणा । ऋषीभिः सत्कृतः शंभुः पार्वत्या सहितस्तदा

ಆಗ ಸೊಗಸಾದ ಅಂಗಗಳೂ ಮನೋಹರ ನೇತ್ರಗಳೂಳ್ಳ ಪಾರ್ವತಿ ತನ್ನ ಪುತ್ರನನ್ನು ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಲಾಲಿಸಿದಳು. ಅದೇ ವೇಳೆ ಪಾರ್ವತಿಯೊಡನೆ ಶಂಭು (ಶಿವ) ಋಷಿಗಳಿಂದ ಸತ್ಕೃತನಾದನು.

Verse 45

आर्यासनगता साध्वी शुशुभे मितभाषिणी । संस्तूयमाना मुनिभिः सिद्धचारणपन्नगैः

ಆರ್ಯಾಸನದಲ್ಲಿ ಆಸೀನಳಾದ ಸಾಧ್ವಿ, ಮಿತಭಾಷಿಣಿ ದೇವಿ ಪ್ರಕಾಶಿಸಿದಳು. ಮುನಿಗಳು, ಸಿದ್ಧರು, ಚಾರಣರು ಮತ್ತು ಪನ್ನಗರು (ನಾಗರು) ಸ್ತುತಿಸಿದಾಗ ಅವಳು ಇನ್ನಷ್ಟು ಶೋಭಿಸಿದಳು.

Verse 46

नीराजिता तदा देवैः पार्वती शंभुना सह । कुमारेण सहैवाथ शोममाना तदा सती

ಆಗ ದೇವತೆಗಳು ಶಂಭುವಿನೊಡನೆ ಪಾರ್ವತಿಗೆ ನೀರಾಜನ (ಆರತಿ) ಸಲ್ಲಿಸಿದರು. ಕುಮಾರನೊಡನೆ ಆ ಸತೀ ದೇವಿ ಆ ವೇಳೆಯಲ್ಲಿ ಮಹಾಶೋಭೆಯಿಂದ ಪ್ರಕಾಶಿಸಿದಳು.

Verse 47

हिमालयस्तदागत्य पुत्रैश्च परिवारितः । मेर्वाद्यैः पर्वतैश्चैव स्तूयमानः परोऽभवत्

ಆಗ ಹಿಮಾಲಯನು ತನ್ನ ಪುತ್ರರಿಂದ ಸುತ್ತುವರಿದವನಾಗಿ ಅಲ್ಲಿ ಬಂದನು. ಮೇರು ಮೊದಲಾದ ಪರ್ವತಗಳ ಸ್ತುತಿಯಿಂದ ಅವನು ಪರಮವಾಗಿ ದೀಪ್ತನಾಗಿ ಮಹೋನ್ನತನಾದನು.

Verse 48

तदा देवगणाः सर्व इन्द्राद्य ऋषिभिः सह । पुष्पवर्षेण महात ववर्षुरमितद्युतिम् । कुमारमग्रतः कृत्वा नीराजनपरा बभुः

ಆಗ ಇಂದ್ರ ಮೊದಲಾದ ಎಲ್ಲಾ ದೇವಗಣಗಳು ಋಷಿಗಳೊಡನೆ ಸೇರಿ, ಅಮಿತ ದ್ಯುತಿಯುಳ್ಳ ದೇವನ ಮೇಲೆ ಮಹಾ ಪುಷ್ಪವೃಷ್ಟಿಯನ್ನು ಸುರಿಸಿದರು. ಕುಮಾರನನ್ನು ಮುಂಭಾಗದಲ್ಲಿ ಇಟ್ಟು ಅವರು ನೀರಾಜನ (ಆರತಿ) ಮಾಡಲು ತತ್ಪರರಾದರು.

Verse 49

गीतवादित्रघोषेण ब्रह्मघोषेण भूयसा । संस्तूयमानो विविधैः सूक्तैर्वेदविदां वरैः

ಗೀತೆಗಳೂ ವಾದ್ಯಗಳೂ ಉಂಟುಮಾಡಿದ ಘೋಷದಿಂದ, ಮತ್ತು ಅದಕ್ಕಿಂತಲೂ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಬ್ರಹ್ಮಘೋಷರೂಪವಾದ ವೇದಮಂತ್ರಗಳ ಮಹಾನಾದದಿಂದ, ವೇದವಿದರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠರು ವಿವಿಧ ಸೂಕ್ತಗಳಿಂದ ಅವರನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಿದರು।

Verse 50

कुमारविजयंनाम चरित्रं परमाद्भुतम् । सर्वपापहरं दिव्यं सर्वकामप्रदं नृणाम्

‘ಕುಮಾರವಿಜಯ’ವೆಂಬ ಈ ಪರಮ ಅದ್ಭುತ ಚರಿತ್ರ ದಿವ್ಯವಾಗಿದೆ; ಇದು ಸರ್ವಪಾಪಗಳನ್ನು ಹರಿ, ಮನುಷ್ಯರಿಗೆ ಸರ್ವ ಶುಭಕಾಮಗಳನ್ನು ಪ್ರದಾನಮಾಡುತ್ತದೆ।

Verse 51

ये कीर्त्तयंति शुचयोऽमितभाग्ययुक्ताश्चानंत्यरूपमजरामरमादधानाः । कौमारविक्रममहात्म्यमुदारमेतदानंददायकमनोर्थकरं नृणां हि

ಶುದ್ಧರಾಗಿದ್ದು ಅಪಾರ ಭಾಗ್ಯಯುತರಾಗಿ, ಅನಂತರೂಪವಾದ ಅಜರ-ಅಮರ ತತ್ತ್ವವನ್ನು ಧ್ಯಾನದಲ್ಲಿ ಧರಿಸಿ, ಕುಮಾರನ ವಿಕ್ರಮದ ಈ ಉದಾರ ಮಹಾತ್ಮ್ಯವನ್ನು ಕೀರ್ತಿಸುವವರಿಗೆ ಅದು ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಆನಂದವನ್ನು ನೀಡಿ ಮಾನವರ ಇಷ್ಟಾರ್ಥಗಳನ್ನು ನೆರವೇರಿಸುತ್ತದೆ।

Verse 52

यः पठेच्छृणुयाद्वापि कुमारस्य महात्मनः । चरितं तारकाख्यं च सर्वपापैः समुच्यते

ಯಾರು ಮಹಾತ್ಮ ಕುಮಾರನ ಚರಿತ್ರೆಯನ್ನು—ವಿಶೇಷವಾಗಿ ‘ತಾರಕ’ ಎಂಬಾಖ್ಯಾನವನ್ನು—ಪಠಿಸುತ್ತಾರೋ ಅಥವಾ ಕೇಳುತ್ತಾರೋ, ಅವರು ಸರ್ವ ಪಾಪಗಳಿಂದ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಮುಕ್ತರಾಗುತ್ತಾರೆ।