Adhyaya 24

Verse 1

लोमश उवाच । तथैव सर्वं परया मुदान्वितश्चक्रे गिरींद्रः स्वसुतार्थमेव । गर्गं पुरस्कृत्य महानुभावो मंगल्यभूमिं परया विभूत्या

ಲೋಮಶನು ಹೇಳಿದನು—ಅದೇ ರೀತಿಯಾಗಿ ಪರಮಾನಂದದಿಂದ ತುಂಬಿದ ಗಿರಿರಾಜ ಹಿಮಾಲಯನು ತನ್ನ ಪುತ್ರಿಯ ಹಿತಾರ್ಥವಾಗಿ ಎಲ್ಲ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನೂ ಮಾಡಿದನು. ಗರ್ಗನನ್ನು ಮುಂಚೆ ನಿಲ್ಲಿಸಿ, ಆ ಮಹಾನುಭಾವನು ಅಪಾರ ವೈಭವದಿಂದ ಮಂಗಳ್ಯ ವಿವಾಹಭೂಮಿಯನ್ನು ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಿದನು।

Verse 2

आहूय विश्वकर्माणं कारयामास सादरम् । मंडपं च सुविस्तीर्णं वेदिकाभिर्मनोरमम्

ವಿಶ್ವಕರ್ಮನನ್ನು ಕರೆಯಿಸಿ, ಸಾದರವಾಗಿ ಒಂದು ವಿಶಾಲ ಮಂಟಪವನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿಸಿದನು; ಅದು ಅನೇಕ ವೇದಿಕೆಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿತವಾಗಿ ಮನೋಹರವಾಗಿತ್ತು।

Verse 3

अयुतेनैव विस्तारं योजनानां द्विजोत्तमाः । मंडपं च गुणोपेतं नानाश्चर्यसमन्विततम्

ಹೇ ದ್ವಿಜೋತ್ತಮರೇ, ಆ ಮಂಟಪದ ವಿಸ್ತಾರವು ಹತ್ತು ಸಾವಿರ ಯೋಜನಗಳಿತ್ತು; ಅದು ಸರ್ವಗುಣಸಂಪನ್ನವಾಗಿ ನಾನಾವಿಧ ಆಶ್ಚರ್ಯಗಳಿಂದ ತುಂಬಿತ್ತು।

Verse 4

स्थावरं जंगमं चैव सदृशं च मनोहरम् । जंगमं च जितं तत्र स्थावरेण तथैव च

ಅಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾವರ ಮತ್ತು ಜಂಗಮ—ಎರಡೂ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಸದೃಶವಾಗಿಯೂ ಅತ್ಯಂತ ಮನೋಹರವಾಗಿಯೂ ಇದ್ದವು. ಅಲ್ಲಿ ಜಂಗಮವು ಸ್ಥಾವರದಿಂದ ಜಯಿಸಲ್ಪಟ್ಟಂತೆ, ಸ್ಥಾವರವೂ ಜಂಗಮದಿಂದ ಹಾಗೆಯೇ ಜಯಿಸಲ್ಪಟ್ಟಂತೆ ತೋರುತ್ತಿತ್ತು।

Verse 5

जंगमेन च तत्रैव जितं स्थावरमेव च । पयसा च जिता तत्र स्थलभूमिरभूत्तदा

ಅಲ್ಲಿಯೇ ಚರವು ಸ್ಥಾವರವನ್ನು ಜಯಿಸಿತು; ಸ್ಥಾವರವೇ ಚರವನ್ನು ಪರಾಭವಗೊಳಿಸಿತು. ಜಲವು ಒಣ ನೆಲವನ್ನೂ ಆವರಿಸಿ, ಆ ಸ್ಥಳವು ರೂಪಾಂತರಗೊಂಡಂತಾಯಿತು।

Verse 6

जलं किं नु स्थलं तत्र न विदुस्तत्त्वतो जनाः । क्वचित्सिंहाः क्वचिद्धंसाः सारसाश्च महाप्रभाः

ಅಲ್ಲಿ ಜನರು ತತ್ತ್ವತಃ ಅದು ಜಲವೋ ಸ್ಥಲವೋ ಎಂದು ತಿಳಿಯಲಿಲ್ಲ. ಕೆಲವೆಡೆ ಸಿಂಹಗಳು, ಕೆಲವೆಡೆ ಹಂಸಗಳು, ಮತ್ತೊಂದೆಡೆ ಮಹಾತೇಜಸ್ವಿ ಸಾರಸಗಳು ಇದ್ದವು।

Verse 7

क्वचिच्छिखंडिनस्तत्र कृत्रिमाः सुमनोहराः । तथा नागाः कृत्रिमाश्च हयाश्चैव तथा मृगाः

ಕೆಲವೆಡೆ ಅಲ್ಲಿ ಕೃತಕ ನವಿಲುಗಳು ಅತ್ಯಂತ ಮನೋಹರವಾಗಿದ್ದವು. ಹಾಗೆಯೇ ಕೃತಕ ನಾಗಗಳು, ಕುದುರೆಗಳು ಮತ್ತು ಜಿಂಕೆಗಳೂ ಇದ್ದವು।

Verse 8

के सत्याः के असत्याश्च संस्कृता विश्वकर्मणा । तथैव चैवं विधिना द्वारपाः अद्भुताः कृताः

ಯಾವುದು ಸತ್ಯ, ಯಾವುದು ಅಸತ್ಯ ಎಂದು ಯಾರೂ ನಿರ್ಣಯಿಸಲಾರಿದರು; ಎಲ್ಲವೂ ವಿಶ್ವಕರ್ಮನಿಂದ ನಿರ್ಮಿತವಾಗಿತ್ತು. ಅದೇ ವಿಧಾನದಂತೆ ಅದ್ಭುತ ದ್ವಾರಪಾಲಕರನ್ನೂ ಮಾಡಲಾಯಿತು।

Verse 9

पुंसो धनूंषि चोत्कृष्य स्थावरा जंगमोपमाः । तथाश्वाः सादिभिश्चैव गजाश्च गजसादिभिः

ಪುರುಷರ ಧನುಸ್ಸುಗಳು ಎತ್ತಿಹಿಡಿದಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದವು; ಸ್ಥಾವರ ರೂಪಗಳೂ ಚರಜೀವಿಗಳಂತೆ ತೋರುತ್ತಿದ್ದವು. ಕುದುರೆಗಳು ಸವಾರರೊಂದಿಗೆ, ಆನೆಗಳು ಆನೆಸವಾರರೊಂದಿಗೆ ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದವು।

Verse 10

चामरैर्वीज्यमानाश्च केचित्पुष्पांकुरान्विताः । केचिच्च पुरुषास्तत्र विरेजुः स्रग्विणस्तथा

ಕೆಲವರನ್ನು ಚಾಮರ-ಚೌರಿಗಳಿಂದ ಬೀಸಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು; ಕೆಲವರು ಪುಷ್ಪಾಂಕುರಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿತರಾಗಿದ್ದರು. ಅಲ್ಲಿ ಕೆಲ ಪುರುಷರು ಸ್ರಗ್ವಿಗಳನ್ನು ಧರಿಸಿ ಅತ್ಯಂತ ಕాంతಿಯಿಂದ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಿದ್ದರು.

Verse 11

कृत्रिमाश्च तथा बह्व्यः पताकाः कल्पितास्तथा । द्वारि स्थिता महालक्ष्मीः क्षीरोदधिसमुद्भवा

ಅಲ್ಲಿ ಅನೇಕ ಕೃತಕ ಪತಾಕೆಗಳನ್ನೂ ಅಲಂಕರಿಸಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಿದ್ದರು. ದ್ವಾರದಲ್ಲಿ ಕ್ಷೀರೋದಧಿಯಿಂದ ಉದ್ಭವಿಸಿದ ಮಹಾಲಕ್ಷ್ಮೀ ದೇವಿ ವಿರಾಜಿಸುತ್ತಿದ್ದಳು.

Verse 12

गजाः स्वलंकृता ह्यासन्कृत्रिमा ह्यकृतोपमाः । तथाश्वाः सादिभिश्चैव गजाश्च गजसादिभिः

ಆನೆಗಳು ಚೆನ್ನಾಗಿ ಅಲಂಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದವು—ಕೃತಕವಾಗಿದ್ದರೂ ಸಹಜದಂತೆಯೇ ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದವು. ಹಾಗೆಯೇ ಸವಾರರೊಂದಿಗೆ ಕುದುರೆಗಳು, ಗಜಾರೋಹಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಆನೆಗಳೂ ಇದ್ದವು.

Verse 13

रथा रथियुता ह्यासन्कृत्रिमा ह्यकृतोपमाः । सर्वेषां मोहनार्थाय तथा च संसदः कृताः

ಸಾರಥಿಗಳೊಡನೆ ರಥಗಳೂ ಇದ್ದವು—ಕೃತಕವಾಗಿದ್ದರೂ ಮಾನವನಿರ್ಮಿತ ಯಾವುದಕ್ಕೂ ಹೋಲದಂತೆ ಅನುಪಮವಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದವು. ಎಲ್ಲರ ಮನಮೋಹನಕ್ಕಾಗಿ ಹಾಗೂ ಆಶ್ಚರ್ಯಕ್ಕಾಗಿ ಸಭೆಗಳು (ರಾಜಸಭೆಯಂತೆ) ಕೂಡ ನಿರ್ಮಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದವು.

Verse 14

महाद्वारि स्थितो नंदी कृतस्तेन हि मंडपे । शुद्धस्फटिकसंकाशो यथा नंदी तथैव सः

ಆ ಮಂಟಪದ ಮಹಾದ್ವಾರದಲ್ಲಿ ನಂದಿಯನ್ನು ಕಾವಲಿಗನಂತೆ ನಿಲ್ಲಿಸಲಾಯಿತು. ಅವನು ಶುದ್ಧ ಸ್ಫಟಿಕದಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಮಾನ—ನಂದಿ ಹೇಗಿದಾನೋ ಹಾಗೆಯೇ.

Verse 15

तस्योपरि महद्दिव्यं पुष्पकं रत्नभूषितम् । राजितं पल्लवाच्छत्रैश्चामरैश्च सुशोभितम्

ಅದರ ಮೇಲ್ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಮಹತ್ತಾದ ದಿವ್ಯ ಪುಷ್ಪಕ ವಿಮಾನವಿತ್ತು; ಅದು ರತ್ನಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿತ. ಪಲ್ಲವಾಕಾರದ ಛತ್ರಗಳಿಂದ ಕಂಗೊಳಿಸಿ, ಚಾಮರಗಳ ಸುಂದರ ವೀಸಾಟದಿಂದ ಅತ್ಯಂತ ಶೋಭಿತವಾಗಿತ್ತು.

Verse 16

वामपार्श्वे गजौ द्वौ च शुद्धकाश्मीरसन्निभौ । चतुर्दतौ षष्टिवर्षौ महात्मानौ महाप्रभौ

ಎಡ ಪಾರ್ಶ್ವದಲ್ಲಿ ಎರಡು ಗಜಗಳು ಇದ್ದವು; ಶುದ್ಧ ಕಾಶ್ಮೀರ-ಶ್ವೇತದಂತೆ ಕಂಗೊಳಿಸುತ್ತಿದ್ದವು. ಅವು ಚತುರ್ಧಂತ, ಅರವತ್ತು ವರ್ಷದವು, ಮಹಾತ್ಮರು ಹಾಗೂ ಮಹಾಪ್ರಭಾವಶಾಲಿಗಳು.

Verse 17

तथैव दक्षिणे पार्श्वे द्वावश्वौ दंशितौ कृतौ । रत्नालंकारसंयुक्तांल्लोकपालांस्तथैव च

ಅದೇ ರೀತಿಯಾಗಿ ದಕ್ಷಿಣ ಪಾರ್ಶ್ವದಲ್ಲಿ ಎರಡು ಲಗಾಮು ಕಟ್ಟಿದ ಅಶ್ವಗಳನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಲಾಯಿತು. ಹಾಗೆಯೇ ಲೋಕಪಾಲರನ್ನೂ ರತ್ನಾಲಂಕಾರಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿ ರೂಪಿಸಲಾಯಿತು.

Verse 18

षोडशप्रकृतीस्तेन याथातथ्येन धीमता । सर्वे देवा यथार्थेन कृता वै विश्वकर्मणा

ಆ ಧೀಮಂತನು ಸೃಷ್ಟಿಯ ಷೋಡಶ ಪ್ರಕೃತಿಗಳನ್ನು ಯಥಾತಥ್ಯವಾಗಿ ನಿರ್ಮಿಸಿದನು. ನಿಜವಾಗಿ ವಿಶ್ವಕರ್ಮನು ಎಲ್ಲಾ ದೇವರನ್ನು ಅವರ ಯಥಾರ್ಥ ಸ್ವರೂಪದಲ್ಲೇ ರೂಪಿಸಿದನು.

Verse 19

तथैव ऋषयः सर्वे भृग्वाद्यश्च तपोधनाः । विश्वे च पार्षदैः साकमिंद्रो हि परमार्थतः

ಅದೇ ರೀತಿಯಾಗಿ ಭೃಗು ಮೊದಲಾದ ತಪೋಧನರಾದ ಎಲ್ಲಾ ಋಷಿಗಳನ್ನೂ ನಿರ್ಮಿಸಲಾಯಿತು. ಹಾಗೆಯೇ ಪಾರ್ಷದರೊಂದಿಗೆ ವಿಶ್ವೇದೇವರು ಮತ್ತು ಇಂದ್ರನೂ ಪರಮಾರ್ಥತಃ ತಮ್ಮ ನಿಜ ಸ್ವರೂಪದಲ್ಲೇ ರೂಪಿಸಲ್ಪಟ್ಟರು.

Verse 20

कृताः सर्वे महात्मानो याथातथ्येन धीमता । एवंभूतः कृतस्तेन मंडपो दिव्यरूपवान्

ಆ ಜ್ಞಾನವಂತ ಶಿಲ್ಪಿಯು ಯಥಾರ್ಥತೆಯಿಂದ ಎಲ್ಲ ಮಹಾತ್ಮರನ್ನು ಹಾಗೆಯೇ ನಿರ್ಮಿಸಿದನು; ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ ದಿವ್ಯರೂಪದಿಂದ ಪ್ರಕಾಶಿಸುವ ಮಂಟಪ ನಿರ್ಮಿತವಾಯಿತು।

Verse 21

अनेकाश्चर्यसंभूतो दिव्यो दिव्यविमोहनः । एतस्मिन्नंतरे तत्र आगतो नारदोग्रतः

ಅನೇಕ ಆಶ್ಚರ್ಯಗಳಿಂದ ಉದ್ಭವಿಸಿದ ಆ ಮಂಟಪ ದಿವ್ಯವಾಗಿದ್ದು ದಿವ್ಯವಾಗಿ ಮೋಹಿಸುವುದಾಗಿತ್ತು; ಅದೇ ವೇಳೆಯಲ್ಲಿ ನಾರದನು ವೇಗವಾಗಿ ಮುಂಭಾಗಕ್ಕೆ ಬಂದು ಅಲ್ಲಿ ತಲುಪಿದನು।

Verse 22

ब्रह्मणा नोदितस्तत्र हिमालयगृहं प्रति । नारदोथ ददर्शाग्रे आत्मानं विनयान्वितम्

ಬ್ರಹ್ಮನ ಪ್ರೇರಣೆಯಿಂದ ನಾರದನು ಹಿಮಾಲಯನ ನಿವಾಸದ ಕಡೆಗೆ ಹೋದನು; ಮುಂದೆ ಅವನು ವಿನಯ ಮತ್ತು ಸದಾಚಾರದಿಂದ ಯುಕ್ತನಾದ ತನ್ನನ್ನೇ ತಾನು ಕಂಡನು।

Verse 23

भ्रांतो हि नारदस्तेन कृत्रिमेण महायशाः । अवलोकपरस्तत्र चरितं विश्वकर्मणः

ಆ ಅದ್ಭುತ ಕೃತಕ ಸೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ಮಹಾಯಶಸ್ವಿ ನಾರದನು ಗೊಂದಲಗೊಂಡನು; ಅಲ್ಲಿ ನೋಡುತ್ತಲೇ ನಿಂತು ವಿಶ್ವಕರ್ಮನ ಶಿಲ್ಪವೈಭವವನ್ನು ಚಿಂತಿಸಿದನು।

Verse 24

प्रविष्टो मंडपं तस्य हिमाद्रे रत्नचित्रितम् । सुवर्णकलशैर्जुष्टं रंभाद्यैरुपशोभितम्

ಅವನು ಹಿಮಾಲಯದಲ್ಲಿ ರತ್ನಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಆ ಮಂಟಪಕ್ಕೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದನು; ಅದು ಸ್ವರ್ಣಕಲಶಗಳಿಂದ ಶೋಭಿತವಾಗಿದ್ದು ರಂಭಾ ಮೊದಲಾದ ಅಪ್ಸರೆಯರಿಂದ ಅಲಂಕರಿತವಾಗಿತ್ತು।

Verse 25

सहस३स्तम्भसंयुक्तं ततोऽद्रिः स्वगणैर्वृतः । तमृषिं पूजयामास किं कार्यमिति पृष्टवान्

ಆಮೇಲೆ ತನ್ನ ಗಣಗಳಿಂದ ಆವರಿತನಾದ ಪರ್ವತರಾಜನು ಸಹಸ್ರಸ್ತಂಭಸಂಯುಕ್ತ ಸಭಾಮಂಟಪದಲ್ಲಿ ಆ ಋಷಿಯನ್ನು ವಿಧಿವತ್ತಾಗಿ ಪೂಜಿಸಿ, “ಇಲ್ಲಿ ಬಂದ ನಿಮ್ಮ ಕಾರ್ಯವೇನು?” ಎಂದು ಪ್ರಶ್ನಿಸಿದನು.

Verse 26

नारद उवाच । आगतास्ते महात्मानो देवा इन्द्रपुरोगमाः । तथा महर्षयः सर्वे गणैश्च परिवारिताः । महादेवो वृषारूढो ह्यागतोद्वहनं प्रति

ನಾರದನು ಹೇಳಿದರು— ಇಂದ್ರನನ್ನು ಮುಂಚೂಣಿಯಾಗಿ ಮಾಡಿಕೊಂಡ ಮಹಾತ್ಮ ದೇವರುಗಳು ಆಗಮಿಸಿದ್ದಾರೆ; ಹಾಗೆಯೇ ಎಲ್ಲ ಮಹರ್ಷಿಗಳೂ ತಮ್ಮ ಗಣಗಳೊಂದಿಗೆ ಬಂದಿದ್ದಾರೆ. ವೃಷಭಾರೂಢನಾದ ಮಹಾದೇವನೂ ವಿವಾಹದತ್ತ ಮುಂದಾಗಿ ಬಂದಿದ್ದಾನೆ.

Verse 27

ततस्तद्वचनं श्रुत्वा हिमवान्गिरिसत्तमः । उवाच नारदं वाक्यं प्रशस्तमधुरं महत्

ಆ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿದ ಗಿರಿಶ್ರೇಷ್ಠ ಹಿಮವಾನನು ನಾರದನನ್ನು ಉದ್ದೇಶಿಸಿ ಪ್ರಶಂಸನೀಯವಾದ, ಮಧುರವಾದ, ಮಹತ್ತಾದ ವಚನವನ್ನು ಹೇಳಿದನು.

Verse 28

पूजयित्वा यथान्यायं गच्छ त्वं शंकरं प्रति

ಯಥಾವಿಧಿಯಾಗಿ ಪೂಜಿಸಿ ನೀನು ಶಂಕರನ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗು.

Verse 29

ततस्तद्वचनं श्रुत्वा मुनिर्हिमवतो गिरेः । तथैव मत्वा वचनं शैलराजानब्रवीत् । मेनाकेन च सह्येन मेरुणा गिरिणा सह

ಹಿಮವಂತಗಿರಿಯ ವಚನವನ್ನು ಕೇಳಿದ ಮುನಿಯು ಅದನ್ನು ಯುಕ್ತವೆಂದು ತಿಳಿದು ಶೈಲರಾಜನಿಗೆ ಹೇಳಿದರು— ಮೇನಕೆಯೊಂದಿಗೆ, ಸಹ್ಯಪರ್ವತದೊಂದಿಗೆ, ಮೇರುಗಿರಿಯೊಂದಿಗೆ.

Verse 30

एभिः समेतो ह्यधुनामहामते यतस्व शीघ्रं शिवमत्र चानय । देवैः समेतं च महर्षिवर्यैः सुरासुरैर्चितपादपंकजम्

ಹೇ ಮಹಾಮತೇ! ಈಗ ಇವರೊಂದಿಗೆ ಸೇರಿ ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ಯತ್ನಿಸು; ದೇವರುಗಳೂ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಮಹರ್ಷಿಗಳೂ ಜೊತೆಯಾದ ಶಿವನನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ಕರೆತರು—ದೇವಾಸುರರು ಸಮಾನವಾಗಿ ಪೂಜಿಸುವ ಪಾದಪದ್ಮವಂತನನ್ನು।

Verse 31

तथेति मत्वा स जगाम तूर्णां सहै व तैः पर्वतराजभिश्च । त्वरागतश्चैकपदेन शंभुं प्राप्नोदृषीणां प्रवरो महात्मा

“ಹಾಗೆಯೇ ಆಗಲಿ” ಎಂದು ಮನಸಿನಲ್ಲಿ ನಿಶ್ಚಯಿಸಿ, ಆ ಮಹಾತ್ಮನು ಋಷಿಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾಗಿ, ಆ ಪರ್ವತರಾಜರೊಂದಿಗೆ ವೇಗವಾಗಿ ಹೊರಟನು; ತ್ವರೆಯಿಂದ ಬಂದು ಒಂದೇ ಹೆಜ್ಜೆಯಲ್ಲಿ ಶಂಭುವನ್ನು ತಲುಪಿದನು।

Verse 32

तावद्दृष्टो महादेवो देवैश्च परिवारितः । तदा ब्रह्मा च विष्णुश्च रुद्रश्चैव सुरैः सह

ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ ದೇವರುಗಳಿಂದ ಸುತ್ತುವರಿದ ಮಹಾದೇವನು ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡನು; ಅಲ್ಲಿ ಬ್ರಹ್ಮ, ವಿಷ್ಣು ಮತ್ತು ರುದ್ರನೂ ಸಹ ಸಮಸ್ತ ಸುರರೊಂದಿಗೆ ಉಪಸ್ಥಿತರಿದ್ದರು।

Verse 33

पप्रचछुर्नारदं सर्वे येऽन्ये रुद्रचरा भृशम् । कथ्यतां पृच्छमानानामस्माकं कथ्यते न हि

ಆಗ ರುದ್ರನ ಇತರ ಎಲ್ಲಾ ಅನುಚರರು ನಾರದನನ್ನು ಬಹಳವಾಗಿ ಪ್ರಶ್ನಿಸಿದರು—“ನಾವು ಕೇಳುತ್ತಿದ್ದೇವೆ, ನಮಗೆ ಹೇಳು; ನಮಗೆ ಏಕೆ ಹೇಳಲಾಗುತ್ತಿಲ್ಲ?”

Verse 34

एकैकस्यात्मजाः स्वाः स्वाः सह्यमैनाकमेरवः । कन्यां दास्यंति वा शंभोः किं त्विदानीं प्रवर्तते

“ಸಹ್ಯ, ಮೈನಾ್ಕ ಮತ್ತು ಮೇರು—ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರಿಗೂ ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ಪುತ್ರಿಯರು ಇದ್ದಾರೆ. ಅವರು ಶಂಭುವಿಗೆ ಕನ್ಯೆಯನ್ನು (ವಿವಾಹಾರ್ಥ) ನೀಡುವರೇ? ಹಾಗಾದರೆ ಈಗ ಏನು ನಡೆಯುತ್ತಿದೆ?”

Verse 35

ततोऽवोचन्महातेजा नारदश्चर्षिसत्तमः । ब्रह्माणं पुरतः कृत्वा विष्णुं प्रति सहेतुकम्

ಆಗ ಮಹಾತೇಜಸ್ವಿಯಾದ ಋಷಿಶ್ರೇಷ್ಠ ನಾರದನು ಬ್ರಹ್ಮನನ್ನು ಮುಂಭಾಗದಲ್ಲಿ ನಿಲ್ಲಿಸಿ, ಕಾರಣಸಹಿತ ವಿಷಯವನ್ನು ವಿಷ್ಣುವಿಗೆ ಉದ್ದೇಶಿಸಿ ಹೇಳಿದನು।

Verse 36

एकांतमाश्रित्य तदा सुरेन्द्रं स नारदो वाक्यमिदं बभाषे । त्वष्ट्रा कृतं वै भवनं महत्तरं येनैव सर्वे च विमोहिता वयम्

ಆಮೇಲೆ ಏಕಾಂತದಲ್ಲಿ ಇಂದ್ರನನ್ನು ಕರೆದುಕೊಂಡು ನಾರದನು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದನು— ‘ತ್ವಷ್ಟೃನು ನಿಜಕ್ಕೂ ಅತ್ಯಂತ ಮಹತ್ತಾದ ಭವನವನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿದ್ದಾನೆ; ಅದೇ ಅದ್ಭುತದಿಂದ ನಾವು ಎಲ್ಲರೂ ಮೋಹಿತರಾಗಿದ್ದೇವೆ।’

Verse 37

पुरा कृतं तस्य महात्मनस्त्वया किं विस्मृतं तत्सकलं शचीपते । तस्मादसौ त्वां विजिगीषुकामो गृहे वसंस्तस्यगिरेर्महात्मनः

ಹೇ ಶಚೀಪತೇ! ಆ ಮಹಾತ್ಮನಿಗೆ ನೀನು ಹಿಂದೆ ಮಾಡಿದದ್ದನ್ನೆಲ್ಲಾ ಮರೆತೆಯೇ? ಆದ್ದರಿಂದಲೇ ಅವನು ನಿನ್ನನ್ನು ಜಯಿಸಬೇಕೆಂಬ ಆಸೆಯಿಂದ ಆ ಮಹಾಗಿರಿಯ ಗೃಹದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಾನೆ।

Verse 38

अहो विमोहितस्तेन प्रतिरूपेण भास्वता । तथा विष्णुः कृतस्तेन शंखचक्रगदादिभृत्

ಅಹೋ! ಆ ಪ್ರಕಾಶಮಾನ ಪ್ರತಿರೂಪದಿಂದ ನೀನು ಮೋಹಿತನಾದೆ; ಹಾಗೆಯೇ ಅವನೇ ವಿಷ್ಣುವನ್ನೂ ಶಂಖ-ಚಕ್ರ-ಗದಾದಿಗಳನ್ನು ಧರಿಸಿದ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಮಾಡಿಸಿದನು।

Verse 39

ब्रह्मा चैव तथाभूतस्तं चैव कृतवानसौ

ಬ್ರಹ್ಮನೂ ಸಹ ಹಾಗೆಯೇ ಆದನು; ಅವನೇ ಅವನನ್ನೂ ಅದೇ ರೀತಿಯಾಗಿ ಮಾಡಿದನು।

Verse 40

मायामयो वृषभस्तेन वेषात्कृतो हि नागोश्वतरस्तथैव । तथा चान्यान्याप्यनेनामरेन्द्र सर्वाण्येवोल्लिखितान्यत्र विद्धि

ಅವನು ವೇಷಧಾರಣೆಯಿಂದ ಮಾಯಾಮಯ ವೃಷಭವನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿದನು; ಹಾಗೆಯೇ ನಾಗವನ್ನೂ ಖಚ್ಚರವನ್ನೂ. ಓ ದೇವೇಂದ್ರ, ಇಲ್ಲಿ ಇನ್ನೂ ಅನೇಕವನ್ನೂ ಅವನೇ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಕಲ್ಪಿಸಿದ್ದಾನೆ ಎಂದು ತಿಳಿ.

Verse 41

तच्छ्रुत्वा वचनं तस्य देवेंद्रो वाक्यमब्रवीत्

ಅವನ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ ದೇವೇಂದ್ರ ಇಂದ್ರನು ಪ್ರತಿಯಾಗಿ ಮಾತಾಡಿದನು.

Verse 42

विष्णुं प्रति तदा शीघ्रं दृष्ट्वा यामि वसात्र भोः । पुत्रशोकेन तप्तोऽसौ व्याजेनान्येन वाऽकरोत्

ಆಗ ನಾನು ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ವಿಷ್ಣುವನ್ನು ಭೇಟಿಯಾಗಿ ನೋಡಿಬರುತ್ತೇನೆ—ಓ ಸ್ನೇಹಿತ, ನೀನು ಇಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸು. ಅವನು ಪುತ್ರಶೋಕದಿಂದ ದಗ್ಧನಾಗಿ, ಯಾವುದೋ ನೆಪದಿಂದಲೋ ಅಥವಾ ಬೇರೆ ಉಪಾಯದಿಂದಲೋ ಇದನ್ನು ಮಾಡಿದಿರಬಹುದು.

Verse 43

तस्य तद्वचनं श्रुत्वा देवदेवो जनार्द्दनः । उवाच प्रहसन्वाक्यं शक्रमाप्तभयं तदा

ಅವನ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ ದೇವದೇವ ಜನಾರ್ದನನು, ಆ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಭಯಗೊಂಡ ಶಕ್ರನನ್ನು (ಇಂದ್ರನನ್ನು) ಉದ್ದೇಶಿಸಿ ನಗುತ್ತಾ ಮಾತಾಡಿದನು.

Verse 44

निवातकवचैः पूर्वं मोहितोऽसि शचीपते । विद्याऽमृता तत्र मया समानीतोपसत्तये

ಓ ಶಚೀಪತೇ, ಹಿಂದೆ ನೀನು ನಿವಾತಕವಚ ದೈತ್ಯರಿಂದ ಮೋಹಿತನಾಗಿದ್ದೆ; ಆದ್ದರಿಂದ ಅಲ್ಲಿ ಕಾರ್ಯಸಿದ್ಧಿಗಾಗಿ ನಾನು ಅಮೃತಸಮಾನವಾದ, ಜೀವದಾಯಕ ವಿದ್ಯೆಯನ್ನು ತಂದುಕೊಟ್ಟೆ.

Verse 45

महाविद्याबलेनैव प्रविश्य मण्डपेऽधुना । पर्वतो हिमवानेष तथान्ये पर्वतोत्तमाः

ಆ ಮಹಾವಿದ್ಯಾಬಲದಿಂದಲೇ ಈಗ ಮಂಟಪಕ್ಕೆ ಪ್ರವೇಶಿಸು. ಇಲ್ಲಿ ಹಿಮವಾನ್ ಎಂಬ ಪರ್ವತರಾಜನೂ, ಹಾಗೆಯೇ ಇತರ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಪರ್ವತೋತ್ತಮರೂ ಇದ್ದಾರೆ.

Verse 46

विपक्षा हि कृताः सर्वे मम वाक्याच्च वासव । हेतुं स्मृत्वाथ वै त्वष्टा मायया ह्यकरोदिदम्

ಹೇ ವಾಸವ! ನನ್ನ ವಾಕ್ಯದಿಂದ ಅವರು ಎಲ್ಲರೂ ನಿಜವಾಗಿಯೂ ವಿಪಕ್ಷರಾಗಿದ್ದಾರೆ. ನಂತರ ಕಾರಣವನ್ನು ಸ್ಮರಿಸಿ ತ್ವಷ್ಟಾ ಮಾಯೆಯಿಂದ ಇದನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿದನು.

Verse 47

जयमिच्छंति वै मूढा न च भेतव्यमण्वपि

ಮೂಢರು ಮಾತ್ರ ಜಯವನ್ನು ಬಯಸುತ್ತಾರೆ; ಆದರೆ ಅಣುವಷ್ಟೂ ಭಯಪಡಬಾರದು.

Verse 48

एवं विवदमानांस्तान्देवाञ्छक्रपुरोगमान् । सांत्वयामास वै विष्णुर्नारदं ते ततोऽब्रुवन्

ಈ ರೀತಿ ವಾದಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಶಕ್ರಪುರೋಗಮರಾದ ದೇವರನ್ನು ವಿಷ್ಣು ಸಾಂತ್ವನ ನೀಡಿ ಧೈರ್ಯ ತುಂಬಿದನು; ನಂತರ ಅವರು ನಾರದನಿಗೆ ಹೇಳಿದರು.

Verse 49

ददाति वा न ददाति कन्यां गिरीन्द्रः स्वां वै कथ्यतां शीघ्रमेव । किं तेन दृष्टां किं कृतं चाद्य शंस तत्सर्वं भो नारद ते नमोऽस्तु

ಗಿರೀಂದ್ರನು ತನ್ನ ಕನ್ಯೆಯನ್ನು ಕೊಡುತ್ತಾನೋ ಇಲ್ಲವೋ—ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ಹೇಳು. ಅವನು ಏನು ಕಂಡನು, ಇಂದು ಏನು ಮಾಡಿದನು—ಹೇ ನಾರದಾ, ಅದನ್ನೆಲ್ಲ ತಿಳಿಸು; ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.

Verse 50

तच्छ्रुत्वा प्रहसञ्छंभुरुवाच वचनं तदा । कन्यां दास्यति चेन्मह्यं पर्वतो हि हिमालयः । मायया मम किं कार्यं वद विष्णो यथातथम्

ಅದನ್ನು ಕೇಳಿ ಶಂಭು ನಗುತ್ತಾ ಹೀಗೆಂದನು— “ಹಿಮಾಲಯ ಪರ್ವತವು ತನ್ನ ಕನ್ಯೆಯನ್ನು ನನಗೆ ನೀಡಿದರೆ, ನನಗೆ ಮಾಯೆಯಿಂದ ಏನು ಕೆಲಸ? ಹೇ ವಿಷ್ಣೋ, ಯಥಾರ್ಥವನ್ನು ಯಥಾತಥವಾಗಿ ಹೇಳು।”

Verse 51

केनाप्वुपायेन फलं हि साध्यमित्युच्यते पंडितैर्न्यायविद्भिः । तस्मात्सर्वैर्गम्यतां शीघ्रमेव कार्यार्थोभिश्चेन्द्रपुरोगमैश्च

“ಯಾವ ಉಪಾಯದಿಂದ ಇಷ್ಟಫಲ ಸಿದ್ಧವಾಗುತ್ತದೆ?” ಎಂದು ನ್ಯಾಯವಿದ ಪಂಡಿತರು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಎಲ್ಲರೂ ತಕ್ಷಣ ಹೊರಡಲಿ—ಕಾರ್ಯಸಾಧನೆಗೆ ಉತ್ಸುಕರು, ಇಂದ್ರನನ್ನು ಮುಂಚೂಣಿಯಲ್ಲಿ ಇಟ್ಟುಕೊಂಡು।

Verse 52

तदा शिवोऽपि विश्वात्मा पंचबाणेन मोहितः । महाभूतेन भूतेशस्त्वन्येषां चैव का कथा

ಆಗ ವಿಶ್ವಾತ್ಮನಾದ ಶಿವನೂ ಪಂಚಬಾಣದಿಂದ ಮೋಹಿತನಾದನು. ಆ ಮಹಾಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಭೂತೇಶ್ವರನೇ ಜಯಿಸಲ್ಪಟ್ಟರೆ, ಇತರರ ಬಗ್ಗೆ ಏನು ಹೇಳುವುದು?

Verse 53

एवं च विद्यमानेऽसौ शंभुः परमशोभनः । कृतो ह्यनंगेन वशे यथान्यः प्राकृतो जनः

ಹೀಗೆ ಪರಮಶೋಭನನಾದ ಶಂಭುವೂ ಅನಂಗ (ಕಾಮದೇವ)ನ ವಶಕ್ಕೆ ಒಳಗಾದನು—ಒಬ್ಬ ಸಾಮಾನ್ಯ ಪ್ರಾಕೃತ ಜನನಂತೆ।

Verse 54

मदनो हि बली लोके येन सर्वमिदं जगत् । जितमस्ति निजप्रौढ्या सदेवर्षिसमन्वितम्

ಮದನನು ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಮಹಾಬಲವಂತನು; ತನ್ನ ಪ್ರೌಢ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಈ ಸಮಸ್ತ ಜಗತ್ತನ್ನೇ ಜಯಿಸಿದ್ದಾನೆ—ದೇವರುಗಳು ಮತ್ತು ದೇವರ್ಷಿಗಳ ಸಹಿತವಾಗಿ।

Verse 55

सर्वेषामेव भूतानां देवानां च विशेषतः । राजा ह्यनंगो बलवान्यस्य चाज्ञा बलीयसी

ಎಲ್ಲ ಭೂತಗಳ ಮೇಲೂ—ವಿಶೇಷವಾಗಿ ದೇವತೆಗಳ ಮೇಲೂ—ಅನಂಗನು (ಕಾಮದೇವನು) ಬಲಿಷ್ಠ ರಾಜನು; ಅವನ ಆಜ್ಞೆ ಇನ್ನೂ ಹೆಚ್ಚು ಪ್ರಬಲವಾಗಿದೆ.

Verse 56

पार्वतीस्त्रीस्वरूपेण अजेयो भुवनत्रये । तां दृष्ट्वा हि स्त्रियं सर्वे ऋषयोऽपि विचक्षणाः

ಸ್ತ್ರೀಸ್ವರೂಪದಲ್ಲಿ ಪಾರ್ವತಿ ತ್ರಿಲೋಕದಲ್ಲಿಯೂ ಅಜೇಯಳು. ಆ ಸ್ತ್ರೀಯನ್ನು ಕಂಡು, ವಿವೇಕಿಗಳಾದ ಋಷಿಗಳೂ ಸಹ ವ್ಯಾಕುಲರಾದರು.

Verse 57

देवा मनुष्या गन्धर्वाः पिशाचोरगराक्षसाः । आज्ञानुल्लंघिनः सर्वे मदनस्य महात्मनः

ದೇವರು, ಮನುಷ್ಯರು, ಗಂಧರ್ವರು, ಪಿಶಾಚರು, ನಾಗರು, ರಾಕ್ಷಸರು—ಎಲ್ಲರೂ ಮಹಾತ್ಮ ಮದನನ ಆಜ್ಞೆಯನ್ನು ಉಲ್ಲಂಘಿಸುವುದಿಲ್ಲ.

Verse 58

तपोबलेन महता तथा दानबलेन च । वेत्तुं न शक्यो मदंनो विनयेन विना द्विजाः

ಹೇ ದ್ವಿಜರೇ! ಮಹತ್ತಾದ ತಪೋಬಲದಿಂದಲೂ ದಾನಬಲದಿಂದಲೂ—ವಿನಯವಿಲ್ಲದೆ—ಮದನನನ್ನು ಯಥಾರ್ಥವಾಗಿ ತಿಳಿಯಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.

Verse 59

तस्मादनंगस्य महान्क्रोधो हि बलवत्तरः । ईश्वरं मदनेनैवं मोहितं वीक्ष्य माधवः

ಆದ್ದರಿಂದ ಅನಂಗನ ಮಹಾಕ್ರೋಧ ಇನ್ನೂ ಹೆಚ್ಚು ಬಲಿಷ್ಠವಾಯಿತು. ಮದನನಿಂದ ಹೀಗೆ ಮೋಹಿತರಾದ ಈಶ್ವರನನ್ನು ಕಂಡು ಮಾಧವ (ವಿಷ್ಣು) …

Verse 60

उवाच वाक्यं वाक्यज्ञो मा चिंतां कुरु वै प्रभो । यदुक्तं नारदेनैव मंडपं प्रति सर्वशः

ವಾಕ್ಯನಿಪುಣನು ಹೇಳಿದನು—“ಪ್ರಭೋ, ಚಿಂತಿಸಬೇಡಿ. ನಾರದನು ಮಂಟಪದ ಕುರಿತು ಎಲ್ಲ ರೀತಿಯಿಂದ ಹೇಳಿದುದೆಲ್ಲವೂ ಯಥಾವಿಧಿಯಾಗಿ ನೆರವೇರುತ್ತದೆ.”

Verse 61

त्वष्ट्रा कृतं विचित्रं च तत्सर्वं मदनात्प्रभोः । तदानीं शंकरो वाक्यमुवाच मधुसूदनम्

“ಪ್ರಭೋ, ತ್ವಷ್ಟೃನು ಮಾಡಿದ ಆ ವಿಚಿತ್ರ ಸೃಷ್ಟಿಯೆಲ್ಲವೂ ಮದನನ ಕಾರಣದಿಂದಲೇ ಉಂಟಾಯಿತು.” ಆಗ ಶಂಕರನು ಮಧುಸೂದನ (ವಿಷ್ಣು)ನಿಗೆ ಮಾತಾಡಿದನು.

Verse 62

अविद्यया वृतं तेन कृतं त्वष्ट्रा हि मण्डपम् । किं तु वक्ष्यामहे विष्णो मण्डपः केवलेन हि

ಅವಿದ್ಯೆಯಿಂದ ಆವೃತನಾಗಿ ತ್ವಷ್ಟೃನು ಆ ಮಂಟಪವನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿದನು. ಆದರೆ ಹೇ ವಿಷ್ಣೋ, ಅದರ ಬಗ್ಗೆ ನಾವು ಏನು ಹೇಳಲಿ? ಮಂಟಪವೆಂದರೆ ಕೇವಲ ಮಂಟಪವೇ.

Verse 63

विवाहो हि महाभाग अविद्यामूल एव च । तस्मात्सर्वे वयं याम उद्वाहार्थं च संप्रति

ಹೇ ಮಹಾಭಾಗ, ವಿವಾಹವು ನಿಜಕ್ಕೂ ಅವಿದ್ಯಾಮೂಲವೇ. ಆದ್ದರಿಂದ ನಾವು ಎಲ್ಲರೂ ಈಗ ಉದ್ವಾಹಕಾರ್ಯಕ್ಕಾಗಿ ಹೊರಡೋಣ.

Verse 64

नारदं च पुरस्कृत्य सर्वे देवाः सवासवाः । हिमाद्रिसहिता जग्मुर्मन्दिरं परमाद्भुतम् । अनेकाश्चर्यसंयुक्तं विचित्रं विश्वकर्मणा

ನಾರದನನ್ನು ಮುಂಚಿಟ್ಟು, ಇಂದ್ರನೊಡನೆ ಎಲ್ಲ ದೇವರುಗಳು ಹಿಮಾದ್ರಿಯೊಂದಿಗೆ ಆ ಪರಮ ಅದ್ಭುತ ಮಂದಿರಕ್ಕೆ ಹೋದರು; ಅದು ಅನೇಕ ಆಶ್ಚರ್ಯಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ್ದು, ವಿಶ್ವಕರ್ಮನಿಂದ ವಿಚಿತ್ರವಾಗಿ ನಿರ್ಮಿತವಾಗಿತ್ತು.

Verse 65

कृतं च तेनाद्य पवित्रमुत्तमं तं यज्ञवाटं बहुभिः पुरस्कृतम् । विचित्रचित्रं मनसो हरं च तं यज्ञवाटं स चकार बुद्धिमान्

ಅಂದು ಆ ಬುದ್ಧಿವಂತ ವಿಶ್ವಕರ್ಮನು ಬಹುಜನರಿಂದ ಪೂಜಿತವಾದ, ವಿಚಿತ್ರ ಚಿತ್ರವಿನ್ಯಾಸಗಳಿಂದ ಅಲಂಕೃತವಾದ, ಮನಸ್ಸನ್ನು ಹರ್ಷಿಸುವ, ಪರಮಪವಿತ್ರವಾದ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಯಜ್ಞವಾಟವನ್ನು ತಕ್ಷಣವೇ ನಿರ್ಮಿಸಿದನು।

Verse 66

प्रवेक्ष्यमाणास्ते सर्वे सुरेन्द्रा ऋषिभिः सह । दृष्टा हिमाद्रिणा तत्र अभ्युत्थानगतोऽभवत्

ಎಲ್ಲಾ ಸುರೇಂದ್ರರು ಋಷಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸುತ್ತಿರುವಾಗ, ಹಿಮಾದ್ರಿಯು ಅವರನ್ನು ಅಲ್ಲಿ ಕಂಡು ತಕ್ಷಣವೇ ಗೌರವಪೂರ್ವಕ ಸ್ವಾಗತಕ್ಕಾಗಿ ಎದ್ದು ನಿಂತನು।

Verse 67

तथैव तेषां च मनोहराणि हर्म्याणि तेन प्रतिकल्पितानि । गन्धर्वयक्षाः प्रमथाश्च सिद्धा देवाश्च नागाप्सरसां गणाश्च । वसंति यत्रैव सुखेन तेभ्यः स तत्रतत्रोपवनं चकार

ಅದೇ ರೀತಿಯಾಗಿ ಅವನು ಅವರಿಗಾಗಿ ಮನೋಹರ ಹರ್ಮ್ಯಗಳನ್ನು ರೂಪಿಸಿದನು। ಗಂಧರ್ವರು, ಯಕ್ಷರು, ಪ್ರಮಥರು, ಸಿದ್ಧರು, ದೇವರುಗಳು ಹಾಗೂ ನಾಗ-ಅಪ್ಸರಸಗಳ ಗಣಗಳು ಎಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲಿ ಸುಖವಾಗಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದರೋ, ಅಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲಿ ಅವನು ಉಪವನಗಳನ್ನು (ವಿಹಾರವನಗಳನ್ನು) ನಿರ್ಮಿಸಿದನು।

Verse 68

तेषामर्थे महार्हाणि धाराजिरगृहाणि च । अत्यद्भुतानि शोभंते कृतान्येव महात्मना

ಅವರಿಗಾಗಿ ಆ ಮಹಾತ್ಮನು ಅತ್ಯಮೂಲ್ಯವಾದ, ಅತ್ಯಂತ ಗೌರವನೀಯವಾದ ನಿವಾಸಗೃಹಗಳನ್ನೂ ಧಾರಾಜಿರಗೃಹಗಳನ್ನೂ (ವಿಶೇಷ ಭವನಗಳನ್ನು) ನಿರ್ಮಿಸಿದನು; ಅವು ನಿರ್ಮಿತವಾಗಿ ಅತಿಯಾದ್ಭುತವಾಗಿ ಕಂಗೊಳಿಸಿದವು।

Verse 69

निवासार्थे कल्पितानि सावकाशानि तत्र वै । देवानां चैव सर्वेषामृषीणां भावितात्मनाम्

ಅಲ್ಲಿ ನಿವಾಸಾರ್ಥವಾಗಿ ನಿಜಕ್ಕೂ ವಿಶಾಲವಾದ ವಸತಿಸ್ಥಾನಗಳನ್ನು ಕಲ್ಪಿಸಲಾಯಿತು—ಎಲ್ಲಾ ದೇವತೆಗಳಿಗೂ ಹಾಗೂ ಸಂಸ್ಕೃತಾತ್ಮರಾದ (ಭಾವಿತಾತ್ಮ) ಋಷಿಗಳಿಗೂ।

Verse 70

एवं विस्तारयामास विश्वकर्मा बहून्यपि । मन्दिराणि यथायोग्यं यत्र तत्रैव तिष्ठताम्

ಹೀಗೆ ವಿಶ್ವಕರ್ಮನು ಯಥಾಯೋಗ್ಯವಾಗಿ ಇನ್ನೂ ಅನೇಕ ಮಂದಿರಗಳನ್ನೂ ನಿವಾಸಸ್ಥಾನಗಳನ್ನೂ ವಿಸ್ತರಿಸಿ ಸುವ್ಯವಸ್ಥಿತಗೊಳಿಸಿದನು; ಯಾರು ಎಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲಿ ತಂಗುವರೋ, ಅಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲಿಯೇ ಅವರು ಸ್ಥಿರವಾಗಿ ವಾಸಿಸುವಂತೆ ಮಾಡಿದನು।

Verse 71

भैरवाः क्षेत्रपालाश्च येऽन्ये च क्षेत्रवासिनः । श्मशानवासिनश्चान्ये येऽन्ये न्यग्रोधवासिनः

ಭೈರವರು, ಕ್ಷೇತ್ರಪಾಲರು ಮತ್ತು ಇತರ ಕ್ಷೇತ್ರವಾಸಿಗಳು; ಹಾಗೆಯೇ ಶ್ಮಶಾನವಾಸಿಗಳು, ಮತ್ತು ಇನ್ನೂ ನ್ಯಗ್ರೋಧ (ಆಲ) ವೃಕ್ಷದ ಬಳಿ ವಾಸಿಸುವ ಇತರರು—

Verse 72

अश्वत्थसेविनश्चान्ये खेचराश्च तथा परे । येये यत्रोपविष्टाश्च तत्रतत्रैव तेन वै

ಅಶ್ವತ್ಥ (ಅರಳಿ/ಪೀಪಲ್) ಸೇವಿಸುವ ಇತರರು, ಹಾಗೆಯೇ ಇತರ ಖೇಚರರು (ಆಕಾಶಚಾರಿಗಳು) ಕೂಡ; ಯಾರು ಯಾರು ಎಲ್ಲಿ ಕುಳಿತಿದ್ದರೋ, ಅಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲಿಯೇ ವಿಶ್ವಕರ್ಮನು ಯಥೋಚಿತ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಮಾಡಿದನು।

Verse 73

कृतानि च मनोज्ञानि भवनानि महांतिवै । तेषामेवानुकूलानि भूतानां विश्वकर्मणा

ನಿಜಕ್ಕೂ ಮಹತ್ತರವಾದ, ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಹರ್ಷಕೊಡುವ ಭವನಗಳು ನಿರ್ಮಿಸಲ್ಪಟ್ಟವು. ವಿಶ್ವಕರ್ಮನು ವಿವಿಧ ಭೂತಗಣಗಳ ಸ್ವಭಾವ ಮತ್ತು ಅಗತ್ಯಕ್ಕೆ ಅನುಗುಣವಾಗಿ, ಅವರಿಗೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಅವನ್ನು ರೂಪಿಸಿದನು।

Verse 74

तत्रैव ते सर्वगणैः समेता निवासितास्तेन हिमाद्रिणा स्वयम् । सेंद्राः सुरा यक्षपिशाचरक्षसां गन्धर्वविद्याप्सरसां समूहाः

ಅಲ್ಲಿಯೇ ಅವರು ಎಲ್ಲರೂ ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ಗಣಗಳೊಂದಿಗೆ ಸಮೇತರಾಗಿ, ಸ್ವಯಂ ಹಿಮಾದ್ರಿ (ಹಿಮಾಲಯ) ಯಿಂದ ವಾಸಕ್ಕೆ ನೆಲೆಸಿಸಲ್ಪಟ್ಟರು; ಇಂದ್ರಸಹಿತ ದೇವಗಣಗಳು, ಹಾಗೆಯೇ ಯಕ್ಷ, ಪಿಶಾಚ, ರಾಕ್ಷಸ, ಗಂಧರ್ವ, ವಿದ್ಯಾಧರ ಮತ್ತು ಅಪ್ಸರಸೆಯರ ಸಮೂಹಗಳು।