Adhyaya 16

Verse 1

। लोमश उवाच । ततः शची तान्प्रोवाच वाचं धर्मार्थसंयुताम् । मा चिंता क्रियतां देवा बृहस्पतिपुरोगमः

ಲೋಮಶನು ಹೇಳಿದನು: ನಂತರ ಶಚೀ ಧರ್ಮಾರ್ಥಸಂಯುಕ್ತವಾದ ವಚನಗಳಿಂದ ಅವರಿಗೆ ಹೇಳಿದಳು—“ಹೇ ದೇವರೇ, ಚಿಂತೆ ಮಾಡಬೇಡಿ; ಬೃಹಸ್ಪತಿಯನ್ನು ಮುಂಚಿಟ್ಟು ಮುಂದುವರಿಯಿರಿ।”

Verse 2

गच्छत त्वरिताः सर्वे शक्रं द्रष्टुं विचक्षणाः । ब्रह्महत्याभिभूतोऽसौ यत्रास्ते सुरसत्तमः

“ನೀವು ಎಲ್ಲ ವಿವೇಕಿಗಳು ತ್ವರಿತವಾಗಿ ಹೋಗಿರಿ, ಶಕ್ರ (ಇಂದ್ರ)ನ ದರ್ಶನಕ್ಕೆ; ಆ ದೇವಶ್ರೇಷ್ಠನು ಬ್ರಹ್ಮಹತ್ಯಾಪಾಪದಿಂದ ಅಭಿಭೂತನಾಗಿ ಎಲ್ಲಿ ಇರುವನೋ ಅಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿದ್ದಾನೆ।”

Verse 3

बहूनां कारणेनैव विश्वरूपे हि मंदधीः । हतस्तेन महेंद्रेण सर्वैः सोऽपि निराकृतः

ಅನೇಕ ಕಾರಣಗಳಿಂದ ಮಂದಬುದ್ಧಿಯ ವಿಶ್ವರೂಪನು ಆ ಮಹೇಂದ್ರ (ಇಂದ್ರ)ನಿಂದ ಹತನಾದನು; ನಂತರ ಅವನನ್ನೂ ಎಲ್ಲರೂ ತಿರಸ್ಕರಿಸಿದರು.

Verse 4

तस्मात्सर्वैर्भवद्भिश्च गंतव्यं यत्र स प्रभुः । अवज्ञा हि कृता पूर्वं महेंद्रेण तवानघ

ಆದ್ದರಿಂದ ನೀವು ಎಲ್ಲರೂ ಆ ಪ್ರಭು ಇರುವ ಕಡೆಗೆ ಹೋಗಬೇಕು; ಏಕೆಂದರೆ ಹಿಂದೆ, ಹೇ ನಿರಪರಾಧಿ, ಮಹೇಂದ್ರ (ಇಂದ್ರ) ಅವಜ್ಞೆ ಮಾಡಿದನು.

Verse 5

अवज्ञामात्रक्षुबंधेन त्वया शप्तः पुरंदरः । तथैव शापितश्चासि मया त्वं हि बृहस्पते

ಅವಜ್ಞೆಯಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ ಕೋಪಬಂಧನದಿಂದ ನೀನು ಪುರಂದರ (ಇಂದ್ರ)ನಿಗೆ ಶಾಪ ನೀಡಿದೆ; ಹಾಗೆಯೇ, ಹೇ ಬೃಹಸ್ಪತೇ, ನಾನೂ ನಿನಗೆ ಶಾಪ ನೀಡಿದ್ದೇನೆ.

Verse 6

निरस्तोऽपि हि तस्मात्त्वमवसानपरो भव

ಆದ್ದರಿಂದ, ನೀನು ತಳ್ಳಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದರೂ ಅಂತ್ಯವರೆಗೆ ಸ್ಥಿರನಾಗಿ ಇದ್ದು ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸು.

Verse 7

यथा मदर्थमानीतौ शक्रे जीवति तावुभौ । त्वयि जीवति भो ब्रहमन्कार्यं तव करिष्यति

ಶಕ್ರ (ಇಂದ್ರ) ಜೀವಂತಿರುವವರೆಗೆ ನನ್ನ ನಿಮಿತ್ತ ಆ ಇಬ್ಬರನ್ನೂ ರಕ್ಷಿಸಿ ಇಡಲಾಗಿದೆ; ಹಾಗೆಯೇ, ಹೇ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ, ನೀನು ಜೀವಂತಿರುವವರೆಗೆ ನಿನ್ನ ಕಾರ್ಯ ಸಿದ್ಧಿಯಾಗುವುದು.

Verse 8

कोऽपि सौभाग्यवांल्लोके तव क्षेत्रे जनिष्यति । पुत्रं विख्यातनामानमत्रनैवास्ति संशयः

ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಯಾರೋ ಮಹಾಭಾಗ್ಯವಂತನು ನಿನ್ನ ಪುಣ್ಯಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ಜನ್ಮಿಸುವನು; ಇಲ್ಲಿಯೇ ಖ್ಯಾತನಾಮನಾದ ಪುತ್ರನೂ ಜನ್ಮಿಸುವನು—ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ।

Verse 9

गच्छ शीघ्रं सुरैःसार्द्धं शक्रमानय म चिरम् । प्रयासि त्वरितो नो चेत्पुनः शापं ददामि ते

ದೇವರೊಂದಿಗೆ ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ಹೋಗಿ ಶಕ್ರನನ್ನು (ಇಂದ್ರನನ್ನು) ವಿಳಂಬವಿಲ್ಲದೆ ಕರೆತರು. ನೀನು ತಕ್ಷಣ ಹೊರಡದಿದ್ದರೆ, ಮತ್ತೆ ನಿನಗೆ ಶಾಪವನ್ನು ನೀಡುವೆನು।

Verse 10

शच्योक्तं वचनं श्रुत्वा सुरैः सार्द्धं जगाम सः । पुरंदरं गताः सर्वे ब्रह्महत्याभिपीडितम्

ಶಚಿಯು ಹೇಳಿದ ವಚನವನ್ನು ಕೇಳಿ ಅವನು ದೇವರೊಂದಿಗೆ ಹೊರಟನು. ಎಲ್ಲರೂ ಪುರಂದರನ (ಇಂದ್ರನ) ಬಳಿಗೆ ಹೋದರು; ಅವನು ಬ್ರಹ್ಮಹತ್ಯಾ ಪಾಪದಿಂದ ಪೀಡಿತನಾಗಿದ್ದನು।

Verse 11

सरसस्तीरमासाद्य ते शक्रं चाभ्यवादयन् । दृष्टाः शक्रेम ते सर्वे तदा ह्यप्सु स्थितेन वै

ಸರೋವರದ ತೀರವನ್ನು ತಲುಪಿ ಅವರು ಶಕ್ರನಿಗೆ ವಂದಿಸಿದರು. ಆಗ ನೀರಿನಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿದ್ದ ಶಕ್ರನು ಅವರನ್ನೆಲ್ಲ ಕಂಡನು।

Verse 12

उवाच देवानेदेवेशः कस्माद्यूयमिहागताः । अहं हि पातकग्रस्तो ब्रह्महत्यापरिप्सुतः । अप्सु तिष्ठामि भो देवा एकाकी तपसान्वितः

ದೇವೇಶನು ದೇವರಿಗೆ ಹೇಳಿದನು—“ನೀವು ಇಲ್ಲಿ ಏಕೆ ಬಂದಿರಿ? ನಾನು ಪಾಪಗ್ರಸ್ತನು; ಬ್ರಹ್ಮಹತ್ಯಾ ದೋಷವು ನನ್ನನ್ನು ಹಿಂಬಾಲಿಸುತ್ತಿದೆ. ಓ ದೇವರೇ, ನಾನು ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಏಕಾಕಿಯಾಗಿ ತಪಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತನಾಗಿದ್ದೇನೆ।”

Verse 13

तच्छ्रुत्वा वचनं तस्य सर्वे देवाः शतक्रतोः । ऊचुर्विह्वलिता एनं देवराजानमद्भुतम्

ಅವನ ವಚನವನ್ನು ಕೇಳಿ ಶತಕ್ರತು (ಇಂದ್ರ)ನ ಎಲ್ಲಾ ದೇವರುಗಳು ವ್ಯಾಕುಲಿತರಾಗಿ ಆ ಅದ್ಭುತ ದೇವರಾಜನಿಗೆ ಹೇಳಿದರು।

Verse 14

एतादृशं न वाच्यं ते परेषामुपकारतः । कृतं त्वयैव यत्कर्म विश्वरूपवधादिकम्

ಪರರ ಉಪಕಾರಕ್ಕಾಗಿ ನೀನು ಇಂತಹ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳಬಾರದು; ವಿಶ್ವರೂಪವಧಾದಿ ನಡೆದ ಕರ್ಮವು ನಿನ್ನಿಂದಲೇ ನೆರವೇರಿತು।

Verse 15

विश्वकर्मसुतेनैव कृतं याजनमद्भुतम् । येन देवाः क्षयं यांति ऋषयोऽपि महाप्रभाः

ವಿಶ್ವಕರ್ಮನ ಪುತ್ರನೇ ಅದ್ಭುತ ಯಾಜನವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿದನು; ಅದರಿಂದ ದೇವರೂ ಕ್ಷಯಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತಾರೆ, ಮಹಾಪ್ರಭಾವಿ ಋಷಿಗಳೂ ಸಹ ಪ್ರಭಾವಿತರಾಗುತ್ತಾರೆ।

Verse 16

तस्माद्वतस्त्वया देव परेषामुपकारतः । ततः सर्वे वयं प्राप्तास्त्वां नेतुममरावतीम्

ಆದ್ದರಿಂದ, ಓ ದೇವಾ, ಪರರ ಉಪಕಾರಕ್ಕಾಗಿ ನಿನ್ನನ್ನೇ ಆಯ್ಕೆ ಮಾಡಲಾಗಿದೆ; ಹೀಗಾಗಿ ನಿನ್ನನ್ನು ಅಮರಾವತಿಗೆ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗಲು ನಾವು ಎಲ್ಲರೂ ಇಲ್ಲಿ ಬಂದಿದ್ದೇವೆ।

Verse 17

एवं विवदमानेषु देवेषु च तदाऽब्रवीत् । ब्रह्महत्या त्वरायुक्ता देवेंद्रं वरयाम्यहम्

ದೇವರುಗಳು ಹೀಗೆ ವಾದಿಸುತ್ತಿರುವಾಗ, ತ್ವರೆಯಿಂದ ಚಲಿತವಾದ ಬ್ರಹ್ಮಹತ್ಯೆ ಹೇಳಿತು— “ನಾನು ದೇವೇಂದ್ರ (ಇಂದ್ರ)ನನ್ನೇ ಗುರಿಯಾಗಿ ವರಿಸುತ್ತೇನೆ।”

Verse 18

तदा बृहस्पतिर्वाक्यमुवाच सहसैव तु

ಆಗ ಬೃಹಸ್ಪತಿಗಳು ತಕ್ಷಣವೇ ವಚನವನ್ನು ಹೇಳಿದರು।

Verse 19

बृहस्पतिरुवाच । वासार्थं च करिष्यामः स्थानानि तव सांप्रतम् । प्रसांत्विता तदा हत्या देवैस्तत्कार्यगौरवात्

ಬೃಹಸ್ಪತಿ ಹೇಳಿದರು—“ಈಗ ನಿನ್ನ ವಾಸಾರ್ಥಕ್ಕೆ ತಕ್ಕ ಸ್ಥಳಗಳನ್ನು ನಾವು ವ್ಯವಸ್ಥೆಮಾಡುವೆವು.” ನಂತರ ಕಾರ್ಯದ ಗಂಭೀರತೆಯನ್ನು ಮನಗಂಡು ದೇವರುಗಳು ಬ್ರಹ್ಮಹತ್ಯೆಯನ್ನು ಶಮನಗೊಳಿಸಿದರು।

Verse 20

विमृश्य सर्वे विभजुश्चतुर्द्धा हत्यां सुरास्ते ऋषयो मनीषिणः । यक्षाः पिशाचा उरगाः पतंगास्तथा च सर्वे सुरसिद्धचारणाः

ವಿಮರ್ಶಿಸಿ ಆ ದೇವರುಗಳು ಮತ್ತು ಮನುಷ್ಯ ಋಷಿಗಳು ಬ್ರಹ್ಮಹತ್ಯೆಯನ್ನು ನಾಲ್ಕು ಭಾಗಗಳಾಗಿ ವಿಭಜಿಸಿದರು; ಯಕ್ಷರು, ಪಿಶಾಚರು, ಉರಗರು, ಪಕ್ಷಿಗಳು ಹಾಗೂ ಎಲ್ಲಾ ಸುರರು, ಸಿದ್ಧರು, ಚಾರಣರೂ ಅದರಲ್ಲಿ ಸೇರಿದರು।

Verse 21

आदौ क्षमां प्रति तदा ऊचुः सर्वे दिवौकसः । हे क्षमेंऽशस्त्वया ग्राह्यो हत्यायाः कार्यसिद्धये

ಮೊದಲು ಸ್ವರ್ಗವಾಸಿಗಳೆಲ್ಲರೂ ಕ್ಷಮಾ (ಧರಾ)ಯನ್ನು ಉದ್ದೇಶಿಸಿ ಹೇಳಿದರು—“ಹೇ ಕ್ಷಮೇ, ಕಾರ್ಯಸಿದ್ಧಿಗಾಗಿ ಬ್ರಹ್ಮಹತ್ಯೆಯ ಒಂದು ಅಂಶವನ್ನು ನೀನು ಸ್ವೀಕರಿಸಬೇಕು।”

Verse 22

सुराणां तद्वचः श्रुत्वा धरित्री कंपिताऽवदत् । कथं ग्राह्ये मया ह्यंशो हत्यायास्तद्विमृश्यताम्

ದೇವರ ವಚನವನ್ನು ಕೇಳಿ ಧರಿತ್ರೀ ನಡುಗುತ್ತಾ ಹೇಳಿದರು—“ನಾನು ಬ್ರಹ್ಮಹತ್ಯೆಯ ಅಂಶವನ್ನು ಹೇಗೆ ಸ್ವೀಕರಿಸಲಿ? ಇದನ್ನು ಸಮ್ಯಕವಾಗಿ ವಿಮರ್ಶಿಸಿರಿ।”

Verse 23

अहं हि सर्वभूतानां धात्री विश्वं धराम्यहम् । अपवित्रा भविष्यामि एनसा संवृता भृशम्

ನಾನೇ ಸರ್ವಭೂತಗಳ ಧಾತ್ರಿ; ನಾನೇ ಈ ಸಮಸ್ತ ವಿಶ್ವವನ್ನು ಧರಿಸುತ್ತೇನೆ. ಇದನ್ನು ನಾನು ಹೊತ್ತರೆ, ಪಾಪದಿಂದ ಘನವಾಗಿ ಆವೃತಳಾಗಿ ಅಪವಿತ್ರಳಾಗುವೆನು.

Verse 24

पृथ्वयास्तद्वचनं श्रुत्वा बृहस्पतिरुवाच ताम् । मा भौषीश्चारुसर्वांगि निष्पापासि न चान्यथा

ಪೃಥಿವಿಯ ಆ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ ಬೃಹಸ್ಪತಿ ಅವಳಿಗೆ ಹೇಳಿದರು—“ಭಯಪಡಬೇಡ, ಓ ಸುಂದರಸರ್ವಾಂಗಿಯೇ! ನೀನು ನಿಷ್ಪಾಪಳೇ; ಇದರಲ್ಲಿ ಬೇರೆ ಮಾತಿಲ್ಲ.”

Verse 25

यदा यदुकुले श्रीमान्वासुदेवो भविष्यति । तदा तत्पदविन्यासान्नष्पापा त्वं भविष्यसि

ಯದುವಂಶದಲ್ಲಿ ಶ್ರೀಮಾನ್ ವಾಸುದೇವನು ಅವತರಿಸುವಾಗ, ಅವನ ಪಾದವಿನ್ಯಾಸದಿಂದ (ಚರಣಸ್ಪರ್ಶದಿಂದ) ನೀನು ಪಾಪರಹಿತಳಾಗುವೆ.

Verse 26

कुरु वाक्यं त्वमस्माकं नात्र कार्या विचारणा

ನಮ್ಮ ವಾಕ್ಯವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸು; ಇಲ್ಲಿ ವಿಚಾರಿಸುವ ಅಗತ್ಯವಿಲ್ಲ.

Verse 27

इत्युक्ता पृथिवी तेषां निष्पापा साकरोद्वचः । ततो वृक्षान्समाहूय सर्वे देवाऽब्रुवन्वचः

ಅವರು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದಾಗ ಪೃಥಿವಿ ಪಾಪರಹಿತಳಾಗಿ ಅವರ ವಚನಕ್ಕೆ ಒಪ್ಪಿಗೆ ನೀಡಿದಳು. ನಂತರ ಎಲ್ಲಾ ದೇವರುಗಳು ವೃಕ್ಷಗಳನ್ನು ಕರೆಯಿಸಿ ಅವರಿಗೆ ಮಾತು ಹೇಳಿದರು.

Verse 28

हत्यांशो हि ग्रहीतव्यो भवद्भिः कार्यसिद्धये । एवमुक्ताऽब्रुवन्वबृक्षा देवान्सर्वे समागताः

“ಕಾರ್ಯಸಿದ್ಧಿಗಾಗಿ ನೀವು ‘ಹತ್ಯಾ’ (ವಧಪಾಪ)ಯ ಒಂದು ಅಂಶವನ್ನು ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಸ್ವೀಕರಿಸಬೇಕು.” ಎಂದು ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಾಗ, ಸಮಾಗಮಿಸಿದ ಎಲ್ಲ ವೃಕ್ಷಗಳು ದೇವರಿಗೆ ಪ್ರತಿವಚನ ಹೇಳಿದರು.

Verse 29

वयं सर्वे तथा भूतास्तापसानां फलप्रदाः । तदा हत्यान्विताः सर्वे भविष्यंति तपस्विनः

ನಾವು ಎಲ್ಲರೂ ತಪಸ್ವಿಗಳಿಗೆ ಫಲ ನೀಡುವಂತಹ ಸತ್ತ್ವಗಳು. ನಾವು ‘ಹತ್ಯಾ’ಯೊಂದಿಗೆ ಸಂಬಂಧಪಟ್ಟರೆ, ಆಗ ಎಲ್ಲ ತಪಸ್ವಿಗಳೂ ಕಲ್ಮಷಿತರಾಗುತ್ತಾರೆ.

Verse 30

पापिनो हि महाभागास्तस्मात्सर्वं विमृश्यताम् । तदा पुरोधसा चोक्ताः सर्वे वृक्षाः समागताः

ಆಗ, ಓ ಮಹಾಭಾಗ್ಯವಂತರೇ, ನೀವು ಪಾಪಿಗಳಾಗುತ್ತೀರಿ; ಆದ್ದರಿಂದ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಸಮ್ಯಕ್‌ವಾಗಿ ವಿಮರ್ಶಿಸಬೇಕು. ಆ ವೇಳೆಗೆ ಪುರೋಹಿತನ ಮಾತಿನಂತೆ ಎಲ್ಲ ವೃಕ್ಷಗಳು ಸೇರಿಕೊಂಡವು.

Verse 31

मा चिंता क्रियतां सर्वैः प्रसादाच्च शतक्रतोः । छेदिताश्चैव सर्वे वै ह्यनेकांशत्वमागताः

ನೀವು ಎಲ್ಲರೂ ಚಿಂತಿಸಬೇಡಿ; ಶತಕ್ರತು (ಇಂದ್ರ)ನ ಪ್ರಸಾದದಿಂದ ನೀವು ಕ್ಷೇಮವಾಗಿರುತ್ತೀರಿ. ಕಡಿದರೂ ಸಹ ನೀವು ಎಲ್ಲರೂ ಅನೇಕ ಭಾಗಗಳಾಗಿ, ಅಂದರೆ ಬಹುಶಾಖಿಗಳಾಗುತ್ತೀರಿ.

Verse 32

ततो विटपिनो नित्यं यूयं सर्वे भविष्यथ । इत्युक्तास्ते तदा सर्वेगृह्णन्हत्यां विभागशः

ನಂತರ ನೀವು ಎಲ್ಲರೂ ಸದಾ ವಿಟಪಿಗಳಾಗಿ, ಅಂದರೆ ಶಾಖೆಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದ ವೃಕ್ಷಗಳಾಗುತ್ತೀರಿ. ಎಂದು ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಾಗ, ಅವರು ಆಗ ‘ಹತ್ಯಾ’ಯನ್ನು ಭಾಗಭಾಗವಾಗಿ ಸ್ವೀಕರಿಸಿದರು.

Verse 33

ततो ह्यपः समाहूय ऊचुः सर्वे दिवौकसः । अद्भिश्च गृह्यतामद्य हत्यांशः कार्यसिद्धये

ಆಗ ಎಲ್ಲ ದೇವತೆಗಳು ಅಪಃಗಳನ್ನು ಕರೆಯಿಸಿ ಹೇಳಿದರು—“ಕಾರ್ಯಸಿದ್ಧಿಗಾಗಿ ಇಂದು ‘ಹತ್ಯಾ’ ದೋಷದ ಒಂದು ಅಂಶವನ್ನು ನೀರೂ ಸಹ ಸ್ವೀಕರಿಸಲಿ.”

Verse 34

तदा ह्यापो मिलित्वाथ ऊचुः सर्वाः पुरोधसम् । यानि कानि च पापानि तथा दुश्चरितानि च

ಆಗ ಎಲ್ಲಾ ನೀರುಗಳು ಒಂದಾಗಿ ಪುರೋಹಿತನಿಗೆ ಹೇಳಿದರು—“ಯಾವ ಯಾವ ಪಾಪಗಳಿದ್ದರೂ, ಹಾಗೆಯೇ ಯಾವ ಯಾವ ದುಶ್ಚರಿತಗಳಿದ್ದರೂ…”

Verse 35

अस्मत्संपर्कसंबंधात्स्नानशौचाशनादिभिः । पुनंति प्राणिनः सर्वे पापेन परिवेष्टिताः

ನಮ್ಮ ಸಂಪರ್ಕ ಹಾಗೂ ಸಂಬಂಧದಿಂದ—ಸ್ನಾನ, ಶೌಚ, ಪಾನಾದಿಗಳ ಮೂಲಕ—ಪಾಪದಿಂದ ಆವರಿತರಾದರೂ ಎಲ್ಲ ಪ್ರಾಣಿಗಳು ಶುದ್ಧರಾಗುತ್ತಾರೆ।

Verse 36

तासां वचनमाकर्ण्य बृहस्पतिरुवाच ह । मा भयं क्रियतामाप एनसा दुस्तरेण हि

ಅವರ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ ಬೃಹಸ್ಪತಿ ಹೇಳಿದರು—“ಭಯಪಡಬೇಡಿ, ಓ ನೀರೇ; ಏಕೆಂದರೆ ನಿಮಗೆ ನಿಜಕ್ಕೂ ದಾಟಲಾಗದಂತಹ ಪಾಪಸಂಬಂಧವಿದೆ।”

Verse 37

आपः पुनंतु सर्वेषां चराचरनिवासिनाम् । तदा स्त्रियः समाहूय बृहस्पतिरुवाच ह

ನೀರುಗಳು ಚರಾಚರ ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳನ್ನು ಶುದ್ಧಗೊಳಿಸಲಿ. ನಂತರ ಬೃಹಸ್ಪತಿ ಸ್ತ್ರೀಯರನ್ನು ಕರೆಯಿಸಿ ಮಾತನಾಡಿದರು.

Verse 38

अद्यैव ग्राह्ये हत्यांशः सर्वकार्यार्थसिद्धये । निशम्य तद्गुरोर्वाक्यमूचुः सर्वाश्चयोपितः

“ಇಂದೇ ಹತ್ಯಾಪಾಪದ ಅಂಶವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಲಿ; ಅದರಿಂದ ಎಲ್ಲ ಕಾರ್ಯಾರ್ಥಸಿದ್ಧಿ ಆಗಲಿ.” ಆ ಪೂಜ್ಯ ಗುರುವಾಕ್ಯವನ್ನು ಕೇಳಿ ಎಲ್ಲರೂ ಆಶ್ಚರ್ಯಭರಿತರಾಗಿ ಉತ್ತರಿಸಿದರು.

Verse 39

पापमाचरते योषा तेन पापेन नान्यथा । लिप्यंते बहवः पक्षा इति वेदानुशासनम्

ಸ್ತ್ರೀ ಯಾವ ಪಾಪವನ್ನು ಆಚರಿಸುತ್ತಾಳೋ, ಅವಳು ಅದೇ ಪಾಪದಿಂದಲೇ ಲಿಪ್ತಳಾಗುತ್ತಾಳೆ, ಬೇರೆ ರೀತಿಯಿಂದಲ್ಲ; ಆದರೆ ಅನೇಕ ಪಕ್ಷಗಳು/ಸಂಬಂಧಗಳೂ ಮಲಿನಗೊಳ್ಳುತ್ತವೆ—ಇದು ವೇದಾನುಶಾಸನ.

Verse 40

श्रुतमस्ति न ते किंचिद्धेपुरोधो विमृश्यताम् । योषिद्भिः प्रोच्यमानोऽपि उवाचाथ बृहस्पतिः

“ಓ ಪುರೋಹಿತನೇ! ಇದರ ಬಗ್ಗೆ ನೀನು ಏನೂ ಕೇಳಿಲ್ಲವೇ? ಚಿಂತಿಸು.” ಸ್ತ್ರೀಯರು ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದರೂ ಆಗ ಬೃಹಸ್ಪತಿ ಮಾತನಾಡಿದರು.

Verse 41

मा भयं क्रियतां सर्वाः पापादस्मात्सुलोचनाः । भविष्याणां तथान्येषां भविष्यति फलप्रदः । हत्यांशो यो हि सर्वासां यथाकामित्वमेव च

ಹೇ ಸುಲೋಚನೇಯರೇ! ಈ ಪಾಪದಿಂದ ನೀವು ಎಲ್ಲರೂ ಭಯಪಡಬೇಡಿ. ಮುಂದಿನ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ನಿಮಗೂ ಇತರರಿಗೂ ಇದು ಫಲಪ್ರದವಾಗುತ್ತದೆ. ನಿಮ್ಮೆಲ್ಲರ ಮೇಲೆ ಬಂದಿರುವ ಹತ್ಯಾಪಾಪದ ಈ ಅಂಶ ಯಥಾಕಾಮ ಫಲ, ಅಂದರೆ ಇಚ್ಛಾಪೂರ್ತಿಯನ್ನೂ ನೀಡುತ್ತದೆ.

Verse 42

एवमंशाश्च त्यायाश्चत्वारः कल्पिताः सुरैः । निवासमकरोत्सद्यस्तेषुतेषु द्विजोत्तमाः

ಹೀಗೆ ದೇವತೆಗಳು ನಾಲ್ಕು ಅಂಶಗಳನ್ನೂ ಅವುಗಳ ನಾಲ್ಕು ವಿಭಾಗಗಳನ್ನೂ ಕಲ್ಪಿಸಿದರು; ಹೇ ದ್ವಿಜೋತ್ತಮನೇ! ಅವರು ತಕ್ಷಣವೇ ತತ್ಕತ ನಿವಾಸಗಳಲ್ಲಿ ವಾಸಮಾಡಿದರು.

Verse 43

निष्पापो हि तदा जातो महेंद्रो ह्यभिषेचितः । देवपुर्यां सुरगणैस्तथैव ऋषभिः सह

ಅಂದು ಮಹೇಂದ್ರ (ಇಂದ್ರ) ಪಾಪರಹಿತನಾಗಿ, ದೇವಪುರಿಯಲ್ಲಿ ದೇವಗಣಗಳೂ ಋಷಿಗಳೂ ಜೊತೆಯಾಗಿ ಅವನಿಗೆ ಅಭಿಷೇಕ ಮಾಡಿದರು।

Verse 44

शच्या समेतो हि तदा पुरंदरो बभूव विश्वाधिपतिर्महात्मा । देवैः समेतो हि महानुभावैर्मुनीश्वरैः सिद्धगणैस्तदानीम्

ಅಂದು ಶಚಿಯೊಡನೆ ಇದ್ದ ಪುರಂದರ (ಇಂದ್ರ) ಮಹಾತ್ಮನಾಗಿ ವಿಶ್ವಾಧಿಪತಿಯಾದನು; ಆ ವೇಳೆಗೆ ಮಹಾನుభಾವ ದೇವರುಗಳು, ಮುನೀಶ್ವರರು ಮತ್ತು ಸಿದ್ಧಗಣಗಳು ಅವನನ್ನು ಸುತ್ತುವರಿದಿದ್ದರು।

Verse 45

तदाग्नयः शोभना वायवश्च सर्वे ग्रहाः सुप्रभाः शांतियुक्ताः । जाताः सद्यः पृथिवी शोभमाना तथाद्रयो मणिप्रभवा बभूवुः

ಅಂದು ಅಗ್ನಿಗಳು ಶುಭಕರವಾದವು, ವಾಯುಗಳು ಸೌಮ್ಯವಾದವು; ಎಲ್ಲ ಗ್ರಹಗಳು ಶಾಂತಿಯುಕ್ತವಾಗಿ ಸುಪ್ರಭೆಯಿಂದ ಪ್ರಕಾಶಿಸಿದವು। ತಕ್ಷಣವೇ ಭೂಮಿ ಕಂಗೊಳಿಸಿತು, ಪರ್ವತಗಳೂ ಮಣಿಪ್ರಭೆಯ ಮೂಲಗಳಂತೆ ಆದವು।

Verse 46

प्रसन्नानि तथा ह्यासन्मनांसि च मनस्विनाम्

ಹೀಗೆ ಮನಸ್ವಿಗಳಾದ ಮಹನೀಯರ ಮನಸ್ಸುಗಳು ಪ್ರಸನ್ನವಾಗಿ ಶಾಂತಿಯಾದವು।

Verse 47

नद्यश्चामृतवाहिन्यो वृक्षा ह्यासन्सदाफलाः । अकृष्टपच्यौषधयो बभूवुश्चमृतोपमाः

ನದಿಗಳು ಅಮೃತವನ್ನು ಹೊತ್ತು ಹರಿಯುವಂತೆ ಹರಿದವು, ಮರಗಳು ಸದಾ ಫಲಭಾರದಿಂದ ತುಂಬಿದ್ದವು। ಕೃಷಿಯಿಲ್ಲದೆ ಪಕ್ವವಾಗುವ ಔಷಧಿಗಳೂ ಕೂಡ ತಕ್ಷಣ ಅಮೃತೋಪಮವಾದವು।

Verse 48

ऐकपद्येन सर्वेषामिंद्रलोकनिवासिनाम् । बभूव परमोत्साहो महामोदकरस्तथा

ಆ ಒಂದೇ ವಚನದಿಂದ ಇಂದ್ರಲೋಕದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವ ಎಲ್ಲರೂ ಪರಮೋತ್ಸಾಹದಿಂದ ತುಂಬಿ, ಮಹಾ ಆನಂದವು ಉದಯವಾಯಿತು.

Verse 49

लोमश उवाच । एतस्मिन्नंतरे त्वष्टा दृष्ट्वा चेंद्रमहोत्सवम् । बभूव रुषि तोऽतीव पुत्रशोकप्रपीडितः

ಲೋಮಶನು ಹೇಳಿದರು—ಇಷ್ಟರಲ್ಲಿ ತ್ವಷ್ಟಾ ಇಂದ್ರನ ಮಹೋತ್ಸವವನ್ನು ನೋಡಿ, ಪುತ್ರಶೋಕದಿಂದ ಪೀಡಿತನಾಗಿ ಅತಿಯಾಗಿ ಕ್ರೋಧಗೊಂಡನು.

Verse 50

जगाम निर्वेदपरस्तपस्तप्तुं सुदारुणम् । तपसा तेन संतुष्टो ब्रह्मा लोकपितामहः

ನಿರ್ವೇದದಿಂದ ಆವರಿತನಾಗಿ ಅವನು ಅತ್ಯಂತ ದಾರುಣ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಲು ಹೊರಟನು; ಆ ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ಲೋಕಪಿತಾಮಹ ಬ್ರಹ್ಮನು ಸಂತುಷ್ಟನಾದನು.

Verse 51

त्वष्टारमब्रवीत्तुष्टो वरं वरय सुव्रत । तदा वव्रे वरं त्वष्टा सर्वलोकभयावहम् । वरं पुत्रो हि दात्वोय देवानां हि भयावहः

ತೃಪ್ತನಾದ ಬ್ರಹ್ಮನು ತ್ವಷ್ಟಾರನಿಗೆ ಹೇಳಿದನು—“ಹೇ ಸುವ್ರತ, ವರವನ್ನು ಬೇಡು.” ಆಗ ತ್ವಷ್ಟಾ ಸರ್ವಲೋಕಭಯಾವಹವಾದ ವರವನ್ನು ಬೇಡಿದನು—“ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ಭಯಂಕರನಾದ ಪುತ್ರನನ್ನು ನನಗೆ ದಯಪಾಲಿಸು.”

Verse 52

तथेति च वरो दत्तो ब्रह्मणा परमेष्ठिना । वरदानात्सद्य एव बभूव पुरुषस्तदा

ಪರಮೇಷ್ಠಿ ಬ್ರಹ್ಮನು “ತಥಾಸ್ತು” ಎಂದು ವರವನ್ನು ದತ್ತನು; ಆ ವರದಾನದಿಂದ ತಕ್ಷಣವೇ ಒಬ್ಬ ಪುರುಷನು ಉದ್ಭವಿಸಿದನು.

Verse 53

वृत्रनामांकितस्तत्र दैत्यो हि परमाद्भुतः । धनुषां शतमात्रं हि प्रत्यहं ववृधेऽसुरः

ಅಲ್ಲಿ ‘ವೃತ್ರ’ ಎಂಬ ನಾಮಾಂಕಿತನಾದ ಪರಮಾದ್ಭುತ ದೈತ್ಯನು ಪ್ರಾದುರ್ಭವಿಸಿದನು. ಆ ಅಸುರನು ಪ್ರತಿದಿನ ನೂರು ಧನುಸ್ಸಿನ ಪ್ರಮಾಣದಷ್ಟು ವೃದ್ಧಿಯಾಗುತ್ತಿದ್ದನು.

Verse 54

पातालान्निर्गता दैत्या ये पुराऽमृतमंथने । घातिताः सुरसंघैश्च भृगुणा जीवितास्त्वरात्

ಅಮೃತಮಂಥನದ ವೇಳೆಯಲ್ಲಿ ಪೂರ್ವದಲ್ಲಿ ಪಾತಾಳದಿಂದ ಹೊರಬಂದ ದೈತ್ಯರು, ದೇವಸಂಘಗಳಿಂದ ಹತರಾದರೂ ಭೃಗು ಅವರುಗಳನ್ನು ತ್ವರಿತವಾಗಿ ಪುನರ್ಜೀವಿತರನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿದನು.

Verse 55

सर्वं महीतलं व्याप्तं तेनैकेन महात्मना

ಆ ಒಬ್ಬನೇ ಮಹಾತ್ಮನಾದ (ಪ್ರಬಲ ಸತ್ತ್ವ) ಅವನಿಂದ ಸಮಸ್ತ ಭೂತಲವು ವ್ಯಾಪ್ತವಾಗಿ ಆವರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತು.

Verse 56

तदा सर्वेऽपि ऋषयो वध्यमानास्तपस्विनः । ब्रह्माणं त्वरिताः सर्वे ऊचुर्व्यसनमागतम्

ಆಗ ವಧಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾ ಪೀಡಿತರಾಗಿದ್ದ ತಪಸ್ವಿ ಋಷಿಗಳೆಲ್ಲರೂ ತ್ವರಿತವಾಗಿ ಬ್ರಹ್ಮನ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗಿ—ನಮಗೆ ಮಹಾ ವಿಪತ್ತು ಸಂಭವಿಸಿದೆ ಎಂದು ತಿಳಿಸಿದರು.

Verse 57

तथा चेंद्रादयो देवा गंधर्वाः समरुद्गणाः । ब्रह्मणा कथितं सर्वं त्वष्टुश्चैतच्चिकीर्षितम्

ಅದೇ ರೀತಿ ಇಂದ್ರಾದಿ ದೇವರುಗಳು, ಗಂಧರ್ವರು ಮತ್ತು ಮರುದ್ಗಣಗಳೊಂದಿಗೆ—ಬ್ರಹ್ಮನು ಅವರಿಗೆ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ತಿಳಿಸಿದನು; ಹಾಗೆಯೇ ತ್ವಷ್ಟೃನು ಮಾಡಲು ಉದ್ದೇಶಿಸಿದ್ದುದನ್ನೂ ತಿಳಿಸಿದನು.

Verse 58

भवद्वधार्थं जनितस्तपसा परमेण तु । वृत्त्रोनाम महातेजाः सर्वदैत्यापिधो महान्

ನಿನ್ನ ವಧಾರ್ಥವಾಗಿ ಪರಮ ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ‘ವೃತ್ರ’ ಎಂಬ ಮಹಾತೇಜಸ್ವಿ ಮಹಾನ್ ಜನ್ಮಿಸಿದನು; ಅವನು ಸಮಸ್ತ ದೈತ್ಯರಿಗೆ ಮಹಾಶ್ರಯವೂ ಶರಣವೂ ಆಗಿಬಿಟ್ಟನು।

Verse 59

तथापि यत्नः क्रियतां यथा वध्यो भवेदसौ । निशम्य ब्रह्मणो वाक्यमूचुर्द्देवाः सवासवाः

ಆದರೂ ಅವನು ವಧ್ಯನಾಗುವಂತೆ ಒಂದು ಪ್ರಯತ್ನ ಮಾಡಬೇಕು. ಬ್ರಹ್ಮನ ವಾಕ್ಯವನ್ನು ಕೇಳಿ ಇಂದ್ರಸಹಿತ ದೇವರುಗಳು ಪ್ರತಿಯುತ್ತರ ಹೇಳಿದರು।

Verse 60

देवा ऊचुः । यदा इंद्रो हि हत्याया विमुक्तः स्थापितो दिवि । तदास्माभिरकार्यं वै कृतमस्ति दुरासदम्

ದೇವರುಗಳು ಹೇಳಿದರು—ಇಂದ್ರನು ಹತ್ಯಾದೋಷದಿಂದ ವಿಮುಕ್ತನಾಗಿ ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿ ಪುನಃ ಸ್ಥಾಪಿತನಾದಾಗ, ಆಗ ನಾವು ನಿಜಕ್ಕೂ ಒಂದು ಅಕಾರ್ಯ ಮಾಡಿದೆವು; ಅದನ್ನು ಸರಿಪಡಿಸುವುದು ದುರ್ಲಭ।

Verse 61

शस्त्राण्यस्त्राण्यनेकानि संक्षिप्तानि ह्यबुद्धितः । दधीच स्याश्रमे ब्रह्मन्किं कार्यं करवामहे

ಅನೇಕ ಶಸ್ತ್ರಾಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ಅಬುದ್ಧಿಯಿಂದ ದಧೀಚಿಯ ಆಶ್ರಮದಲ್ಲಿ ಸಂಗ್ರಹಿಸಲಾಗಿದೆ. ಹೇ ಬ್ರಹ್ಮನ್, ಈಗ ನಾವು ಏನು ಮಾಡಬೇಕು?

Verse 62

तच्छ्रुत्वा प्रहसन्वाक्यं देवान्ब्रह्मा तदाऽब्रवीत् । चिरं स्थितानि विज्ञायागच्छध्वं तानि वै सुराः

ಆ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ ಬ್ರಹ್ಮನು ನಗುತ್ತಾ ದೇವರಿಗೆ ಹೇಳಿದನು—ಅವು ಬಹುಕಾಲದಿಂದ ಅಲ್ಲಿ ಇರುವುದನ್ನು ತಿಳಿದು, ಹೇ ಸೂರರೇ, ಹೋಗಿ ಅವನ್ನು ತಂದುಕೊಳ್ಳಿರಿ।

Verse 63

गत्वा देवास्तदा सर्वे नापश्यन्स्वं स्वमायुधम् । पप्रच्छुश्च दधीचिं ते सोऽवादीन्नैव वेद्भयहम्

ಆಗ ಎಲ್ಲ ದೇವರೂ ಅಲ್ಲಿ ಹೋಗಿ ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ಆಯುಧಗಳನ್ನು ಕಾಣಲಿಲ್ಲ. ಅವರು ದಧೀಚಿಯನ್ನು ಪ್ರಶ್ನಿಸಿದರು; ಅವನು—“ನನಗೆ ಇದು ತಿಳಿಯದು” ಎಂದು ಉತ್ತರಿಸಿದನು.

Verse 64

पुनर्ब्रह्माणमागात्य ऊचुः सर्वे मुनेर्वचः

ನಂತರ ಅವರು ಮತ್ತೆ ಬ್ರಹ್ಮನ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗಿ, ಮುನಿಯ ವಚನಗಳನ್ನು ಎಲ್ಲವೂ ತಿಳಿಸಿದರು.

Verse 65

ब्रह्मोवाच तदा देवान्सर्वेषां कार्यसिद्धये । तस्यास्थीन्येव याचध्वं प्रदास्यति न संशयः

ಆಗ ಬ್ರಹ್ಮನು ದೇವರಿಗೆ ಹೇಳಿದನು—“ಎಲ್ಲರ ಕಾರ್ಯಸಿದ್ಧಿಗಾಗಿ ಅವನ ಅಸ್ಥಿಗಳನ್ನೇ ಬೇಡಿ; ಅವನು ನಿಸ್ಸಂದೇಹವಾಗಿ ನೀಡುವನು.”

Verse 66

तच्छ्रुत्वा ब्राह्मणो वाक्यं शक्रो वचनमब्रवीत्

ಆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನ ವಚನವನ್ನು ಕೇಳಿ ಶಕ್ರನು (ಇಂದ್ರನು) ಪ್ರತಿಯಾಗಿ ಮಾತಾಡಿದನು.

Verse 67

विश्वरूपो हतो देव देवानां कार्यसिद्धये । एक एव तदा ब्रह्मन्पापिष्ठोऽहं कृतः सुरैः

“ಓ ದೇವಾ! ದೇವರ ಕಾರ್ಯಸಿದ್ಧಿಗಾಗಿ ವಿಶ್ವರೂಪನು ಹತನಾದನು; ಆದರೆ ಓ ಬ್ರಹ್ಮನ್, ಆ ವೇಳೆಯಲ್ಲಿ ದೇವರುಗಳು ನನ್ನೊಬ್ಬನನ್ನೇ ಅತ್ಯಂತ ಪಾಪದ ಪಾಲುದಾರನಾಗಿ ಮಾಡಿದರು.”

Verse 68

तथा पुरोधसा चैव निःश्रीकस्तत्क्षणात्कृतः । दिष्ट्या परमया चाहं प्रविष्टो निजमंदिरम्

ಅದೇ ರೀತಿಯಾಗಿ ನನ್ನದೇ ಪುರೋಹಿತನು ಆ ಕ್ಷಣದಲ್ಲೇ ನನ್ನನ್ನು ಶ್ರೀಹೀನನನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿದನು; ಆದರೂ ಪರಮ ಭಾಗ್ಯದಿಂದ ನಾನು ನನ್ನ ಸ್ವಮಂದಿರಕ್ಕೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದೆನು।

Verse 69

दधीचं घातयित्वा वै तस्यास्थीनि बहून्यपि । अस्त्राणि तानि भगवन्कृतानि ह्यशुभानि वै

ದಧೀಚಿಯನ್ನು ಹತಮಾಡಿಸಿ ಅವನ ಅನೇಕ ಎಲುಬುಗಳನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು, ಓ ಭಗವನ್, ಅವುಗಳಿಂದಲೇ ಅಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಲಾಯಿತು; ಅವು ನಿಜಕ್ಕೂ ಅಶುಭದಿಂದ ಕಲుషಿತವಾಗಿದ್ದವು।

Verse 70

त्वष्ट्रा हि जनितो यो वै वृत्रो नामैष दैत्यराट् । कथं तं घातयाम्येवं सततं पापभीरुणा । शक्रेणोक्तं निशम्याथ ब्रह्मा वाक्यमुवाच ह

ತ್ವಷ್ಟ್ರನಿಂದ ಜನಿಸಿದ ಈ ವೃತ್ರನು ದೈತ್ಯರಾಟು. ನಾನು ಸದಾ ಪಾಪಭೀತನಾಗಿರುವೆನು; ಹೀಗಿರುವಾಗ ಅವನನ್ನು ಹೇಗೆ ಸಂಹರಿಸಲಿ? ಶಕ್ರನ ಮಾತು ಕೇಳಿ ಬಳಿಕ ಬ್ರಹ್ಮನು ಉತ್ತರಿಸಿದನು।

Verse 71

अर्थशास्त्रपरेणैव विधिना तमबोधयत् । आततायिनमायांतं ब्राह्मणं वा तपस्विनम् । हंतुकामं जिघांसीयान्न तेन ब्रह्महा भवेत्

ಅರ್ಥಶಾಸ್ತ್ರಾಧಾರಿತ ವಿಧಿಯಂತೆ ಅವನು ಬೋಧಿಸಿದನು—ಆತತಾಯಿ ಬಂದು, ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಾಗಲಿ ತಪಸ್ವಿಯಾಗಲಿ, ಕೊಲ್ಲುವ ಉದ್ದೇಶದಿಂದ ಬಂದಿದ್ದರೆ ಅವನನ್ನು ಸಂಹರಿಸಬೇಕು; ಅದರಿಂದ ಬ್ರಹ್ಮಹತ್ಯಾದೋಷವಾಗದು।

Verse 72

इन्द्र उवाच । दधीचस्य वधाद्ब्रह्मन्नहं भीतो न संशयः । तस्माद्ब्रह्मवधात्सत्यं महदेनो भविष्यति

ಇಂದ್ರನು ಹೇಳಿದನು—ಓ ಬ್ರಹ್ಮನ್, ದಧೀಚಿಯ ವಧದಿಂದ ನಾನು ಭೀತನಾಗಿದ್ದೇನೆ; ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ. ಆದ್ದರಿಂದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣವಧದಿಂದ ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಮಹಾಪಾಪ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ।

Verse 73

अतो न कार्यमस्माभिर्ब्राह्मणानां तु हेलनम् । हेलनाद्बहवो दोषा भविष्यंति न चान्यथा

ಆದುದರಿಂದ ನಾವು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರನ್ನು ಎಂದಿಗೂ ತಿರಸ್ಕರಿಸಬಾರದು. ತಿರಸ್ಕಾರದಿಂದ ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಅನೇಕ ದೋಷಗಳು ಉಂಟಾಗುತ್ತವೆ—ಇತರ ಫಲವಿಲ್ಲ.

Verse 74

अदृष्टं परमं धर्म्यं विधिना परमेण हि । कर्तव्यं मनसा चैवं पुरुषेण विजानता

ಫಲವು ಕಾಣದಿದ್ದರೂ ಪರಮ ಧರ್ಮಮಯ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ಪರಮ ವಿಧಿಯಂತೆ ಅವಶ್ಯ ಮಾಡಬೇಕು. ವಿವೇಕಿ ಪುರುಷನು ಮನದಲ್ಲಿ ನಿಶ್ಚಯಿಸಿ ಹಾಗೆಯೇ ಆಚರಿಸಬೇಕು.

Verse 75

निःस्पृहं तस्य तद्वाक्यं श्रुत्वा ब्रह्मा ह्युवाच तम् । शक्रस्वबुद्ध्यावर्तस्व दधीचिं गच्छ सत्वरम्

ಅವನ ನಿಃಸ್ಪೃಹ ವಚನವನ್ನು ಕೇಳಿ ಬ್ರಹ್ಮನು ಅವನಿಗೆ ಹೇಳಿದನು—“ಹೇ ಶಕ್ರ, ಸ್ವಬುದ್ಧಿಯಿಂದ ಹಿಂದಿರುಗು; ದಧೀಚಿಯ ಬಳಿಗೆ ಶೀಘ್ರ ಹೋಗು.”

Verse 76

याचस्व तस्य चास्थीनि दधीचेः कार्यगौरवात् । गुरुणा सहितः शक्रो देवैः सह समन्वितः

“ಕಾರ್ಯದ ಗಂಭೀರತೆಯಿಂದ ದಧೀಚಿಯ ಅಸ್ಥಿಗಳನ್ನು ಯಾಚಿಸು.” ಎಂದು. ನಂತರ ಶಕ್ರನು (ಇಂದ್ರನು) ಗುರುಸಹಿತವಾಗಿ ದೇವರೊಂದಿಗೆ ಸಮನ್ವಿತನಾಗಿ ಹೊರಟನು.

Verse 77

तथेति गत्वा ते सर्वे दधीचस्याश्रमं शुभम् । नानासत्त्वसमायुक्तं वैरबावविवर्जितम्

“ತಥೇತಿ” ಎಂದು ಹೇಳಿ ಅವರು ಎಲ್ಲರೂ ದಧೀಚಿಯ ಶುಭ ಆಶ್ರಮಕ್ಕೆ ಹೋದರು—ಅದು ನಾನಾ ಜೀವಿಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದ್ದರೂ ವೈರವಿಲ್ಲದಿತ್ತು.

Verse 78

मार्जारमूषकाश्चैव परस्परमुदान्विताः । ऐकपद्येन सिंहाश्च गजिन्यः कलभैः सह

ಅಲ್ಲಿ ಬೆಕ್ಕುಗಳು ಮತ್ತು ಇಲಿಗಳೂ ಪರಸ್ಪರ ಸ್ನೇಹದಿಂದ ಒಟ್ಟಿಗೆ ಇದ್ದವು. ಸಿಂಹಗಳೂ ವೈರವಿಲ್ಲದೆ ಒಂದೇ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸಿದವು; ಆನೆತಾಯಿಗಳು ತಮ್ಮ ಮರಿಗಳೊಂದಿಗೆ ನಿಶ್ಚಿಂತವಾಗಿ ಸುಖದಿಂದ ವಾಸಿಸಿದವು.

Verse 79

तथा जात्यश्च विविधाः क्रीडायुक्ताः परस्परम् । नकुलैः सह सर्पाश्च क्रीडायुक्ताः परस्परम्

ಹಾಗೆಯೇ ವಿವಿಧ ಜಾತಿಗಳ ಜೀವಿಗಳು ಪರಸ್ಪರ ಕ್ರೀಡೆಯಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದ್ದವು. ನಕುಲಗಳ (ಮಂಗೂಸ್) ಜೊತೆಗೆ ಸರ್ಪಗಳೂ ಪರಸ್ಪರ ಆಟದಲ್ಲಿ ನಿರತರಾಗಿದ್ದವು.

Verse 80

एवंविधान्यनेकानि ह्यश्चर्याणि तदाश्रमे । पश्यंतो विबुधाः सर्वे विस्मयं परमं ययुः

ಆ ಆಶ್ರಮದಲ್ಲಿ ಇಂತಹ ಅನೇಕ ಅದ್ಭುತಗಳು ಇದ್ದವು. ಅವನ್ನು ಕಂಡ ಎಲ್ಲಾ ದೇವಗಣರು ಪರಮ ವಿಸ್ಮಯಕ್ಕೆ ಒಳಗಾದರು.

Verse 81

अथासने मुनिश्रेष्ठं ददृशुः परमास्थितम् । तेजसा परमेणैव भ्राजमानं यथा रविम्

ನಂತರ ಅವರು ಮುನಿಶ್ರೇಷ್ಠನನ್ನು ತನ್ನ ಆಸನದಲ್ಲಿ ಪರಮ ಸ್ಥೈರ್ಯದಿಂದ ಸ್ಥಿತನಾಗಿ ಕಂಡರು. ಅವನು ಅತ್ಯುನ್ನತ ತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ಸೂರ್ಯನಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಿದ್ದನು.

Verse 82

विभावसुं द्वितीयं वा सुवर्चसहितं तदा । यथा ब्रह्मा हि सावित्र्या तथासौ मुनिसत्तमः

ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಅವನು ದಿವ್ಯ ಕాంతಿಯೊಂದಿಗೆ ಎರಡನೇ ವಿಭಾವಸು (ಅಗ್ನಿದೇವ) ಎಂಬಂತೆ ಕಾಣಿಸಿದನು. ಬ್ರಹ್ಮನು ಸಾವಿತ್ರಿಯೊಂದಿಗೆ ಹೇಗೆ ಶೋಭಿಸುತ್ತಾನೋ, ಹಾಗೆಯೇ ಆ ಮುನಿಸತ್ತಮನು ಶೋಭಿಸುತ್ತಿದ್ದನು.

Verse 83

तं प्रणम्य ततो देवा वचनं चेदमब्रुवन् । त्वं दाता त्रिषु लोकेषु त्वत्सकाशमिहगताः

ಅವನಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ ದೇವರುಗಳು ಹೀಗೆಂದರು— “ನೀವು ತ್ರಿಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ದಾತನಾಗಿ ಪ್ರಸಿದ್ಧರು; ಆದ್ದರಿಂದ ನಿಮ್ಮ ಸನ್ನಿಧಿಗೆ ಇಲ್ಲಿ ಬಂದಿದ್ದೇವೆ।”

Verse 84

निशम्य वचनं तेषां देवानां भुनिरब्रवीत् । किमर्थ मागताः सर्वे वदध्वं तत्सुरोत्तमाः

ದೇವರ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ ಮುನಿಯು ಹೇಳಿದರು— “ನೀವು ಎಲ್ಲರೂ ಯಾವ ಕಾರಣಕ್ಕಾಗಿ ಬಂದಿದ್ದೀರಿ? ಹೇಳಿರಿ, ಹೇ ಸೂರೋತ್ತಮರೇ!”

Verse 85

प्रयच्छामि न संदेहो नान्यथा मम भाषितम् । तदोचुः सहिताः सर्वे दधीचिं स्वार्थकामुकाः

“ನಾನು ನೀಡುತ್ತೇನೆ— ಸಂಶಯವೇ ಇಲ್ಲ; ನನ್ನ ಮಾತು ಬೇರೆ ಆಗದು.” ನಂತರ ತಮ್ಮ ಉದ್ದೇಶಸಿದ್ಧಿಯನ್ನು ಬಯಸಿ ಎಲ್ಲರೂ ಸೇರಿ ದಧೀಚಿಯನ್ನು ಉದ್ದೇಶಿಸಿ ಹೇಳಿದರು.

Verse 86

भयभीता वयं विप्र भवद्दर्शनकांक्षिणः । त्रातारं त्वां समाकर्ण्य ब्रह्मणा नोदिता वयम्

ಹೇ ವಿಪ್ರನೇ! ನಾವು ಭಯಭೀತರಾಗಿದ್ದು ನಿಮ್ಮ ದರ್ಶನವನ್ನು ಬಯಸಿ ಬಂದಿದ್ದೇವೆ. ನೀವು ನಮ್ಮ ತ್ರಾತಾ ಎಂದು ಕೇಳಿ ಬ್ರಹ್ಮನು ನಮ್ಮನ್ನು ನಿಮ್ಮ ಬಳಿಗೆ ಪ್ರೇರೇಪಿಸಿದ್ದಾನೆ.

Verse 87

सम्प्राप्ता विद्धि तत्सर्वं दातुमर्होऽथ सुव्रत

ನಾವು ಅದೇ ಉದ್ದೇಶಕ್ಕಾಗಿ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಬಂದಿದ್ದೇವೆ ಎಂದು ತಿಳಿಯಿರಿ; ಆದ್ದರಿಂದ, ಹೇ ಸುವ್ರತನೇ, ನೀವು ಅದನ್ನೆಲ್ಲ ನೀಡಲು ಯೋಗ್ಯರು.

Verse 88

निशम्य वचनं तेषां किं दातव्यं तदुच्यताम्

ಅವರ ವಚನವನ್ನು ಕೇಳಿ ಅವನು ಹೇಳಿದನು— “ಏನು ದಾನ ಕೊಡಬೇಕು? ಅದನ್ನು ಹೇಳಿರಿ.”

Verse 89

ततो देवाब्रुवन्विप्र दैत्यानां निधनायनः । शस्त्रनिर्माणकार्यार्थं तवास्थीनि प्रयच्छ वै

ಆಮೇಲೆ ದೇವರುಗಳು ಹೇಳಿದರು— “ಹೇ ವಿಪ್ರ! ದೈತ್ಯರ ನಾಶಕ್ಕಾಗಿ, ಶಸ್ತ್ರ ನಿರ್ಮಾಣ ಕಾರ್ಯಾರ್ಥವಾಗಿ ನಿನ್ನ ಅಸ್ಥಿಗಳನ್ನು ನಮಗೆ ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ನೀಡು.”

Verse 90

प्रहस्योवाच विप्रर्षिस्तिष्ठध्वं क्षणमेव हि । स्वयमेव त्वहं देवास्त्यक्ष्याम्यद्य कलेवरम्

ನಗುತ್ತಾ ಋಷಿ ಹೇಳಿದರು— “ಕ್ಷಣಮಾತ್ರ ಇಲ್ಲಿ ನಿಲ್ಲಿರಿ; ಹೇ ದೇವರೆ, ನಾನು ಸ್ವತಃ ಇಂದು ಈ ದೇಹವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸುವೆನು.”

Verse 91

इत्युक्त्वा तानथो पत्नीं समाहूय सुवर्चसम् । प्रोवाच स महातेजाः श्रृणु देवी शुचिस्मिते

ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ, ತನ್ನ ಪ್ರಕಾಶಮಯ ಪತ್ನಿಯನ್ನು ಕರೆಯಿಸಿ ಆ ಮಹಾತೇಜಸ್ವಿ ಹೇಳಿದರು— “ಹೇ ದೇವಿ, ಶುಚಿಸ್ಮಿತೆ, ಕೇಳು.”

Verse 92

अस्थ्यर्थं याचितो देवैस्त्यजाम्येतत्कलेवरम् । ब्रह्मलोकं व्रजाम्यद्य परमेण समाधिना

ದೇವರುಗಳು ಅಸ್ಥಿಗಳಿಗಾಗಿ ಯಾಚಿಸಿದ ಕಾರಣ ನಾನು ಈ ದೇಹವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸುತ್ತೇನೆ; ಇಂದು ಪರಮ ಸಮಾಧಿಯಿಂದ ಬ್ರಹ್ಮಲೋಕಕ್ಕೆ ತೆರಳುವೆನು.”

Verse 93

मयि याते ब्रह्मलोकं त्वं स्वधर्मेण तत्र माम् । प्राप्स्यस्येव न संदेहो वृथा चिन्तां च मा कृथाः

ನಾನು ಬ್ರಹ್ಮಲೋಕಕ್ಕೆ ಹೋದ ಬಳಿಕ, ನೀನು ಸಹ ನಿನ್ನ ಸ್ವಧರ್ಮಪಾಲನೆಯಿಂದ ಅಲ್ಲಿಯೇ ನನನ್ನು ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಪಡೆಯುವೆ—ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ. ವ್ಯರ್ಥ ಚಿಂತೆಯನ್ನೂ ಶೋಕವನ್ನೂ ಮಾಡಬೇಡ.

Verse 94

इत्युक्त्वा तां स्वपत्नीं स प्रेषयामास चाश्रमम् । ततो देवाग्रतो विप्रः समाधिमगमत्तदा

ಇಂತೆಂದು ಹೇಳಿ ಅವನು ತನ್ನ ಪತ್ನಿಯನ್ನು ಆಶ್ರಮಕ್ಕೆ ಕಳುಹಿಸಿದನು. ನಂತರ ದೇವಗಣಗಳ ಸನ್ನಿಧಿಯಲ್ಲಿ ಆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಸಮಾಧಿಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದನು.

Verse 95

समाधिना परेणैव विसृज्य स्वं कलेवरम् । ब्रह्मलोकं गतः सद्यः पुनर्नावर्तते यतः

ಆ ಪರಮ ಸಮಾಧಿಯಿಂದಲೇ ತನ್ನ ದೇಹವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ, ಅವನು ಕ್ಷಣದಲ್ಲೇ ಬ್ರಹ್ಮಲೋಕಕ್ಕೆ ಹೋದನು—ಅಲ್ಲಿಂದ ಮತ್ತೆ ಮರಳುವುದಿಲ್ಲ.

Verse 96

दधीचिनामा मुनिवृंदवर्यः शिवप्रियः शिवदीक्षाभियुक्तः । परोपकारार्थमिदं कलेवरं शीघ्रं स विप्रोऽत्यजदात्मना तदा

ಆಗ ಮುನಿವೃಂದದಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ದಧೀಚಿ—ಶಿವಪ್ರಿಯನು, ಶಿವದೀಕ್ಷೆಯಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರನಾಗಿ—ಪರೋಪಕಾರಾರ್ಥವಾಗಿ ತನ್ನ ಇಚ್ಛೆಯಿಂದಲೇ ಶೀಘ್ರ ದೇಹವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿದನು.