Adhyaya 13

Verse 1

लोमश उवाच । ततस्ते गर्ज्जमानाश्च आक्षिपंतः सुरान्रणे । शतक्रतुप्रमुख्यांस्तन्महाबलपराक्रमान्

ಲೋಮಶನು ಹೇಳಿದರು—ಅನಂತರ ಅವರು ಗರ್ಜಿಸುತ್ತಾ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ದೇವತೆಗಳ ಮೇಲೆ ದಾಳಿ ಮಾಡಿದರು; ಶತಕ್ರತು (ಇಂದ್ರ)ಪ್ರಮುಖ ಮಹಾಬಲ-ಪರಾಕ್ರಮಿಗಳಾದ ದೇವರನ್ನು ಎದುರಿಸಿದರು।

Verse 2

विमानमारुह्य तदा महात्मा वैरोचनिः सर्वबलेन सार्द्धम् । दैत्यैः समेतो विविधैर्महाबलैः सुरान्प्रदुद्राव महाभयावहम्

ಆಗ ಮಹಾತ್ಮ ವೈರೋಚನಿ ವಿಮಾನವನ್ನು ಏರಿ ತನ್ನ ಸಂಪೂರ್ಣ ಬಲದೊಂದಿಗೆ, ವಿವಿಧ ಮಹಾಬಲ ದೈತ್ಯರೊಂದಿಗೆ ಸೇರಿ, ಮಹಾಭಯ ಉಂಟುಮಾಡುತ್ತಾ ದೇವತೆಗಳನ್ನು ಓಡಿಸಿದನು।

Verse 3

स्वानि रूपाणि बिभ्रंतः समापेतुः स हस्रशः । केचिद्व्याघ्रान्समारूढा महिषांश्च तथा परे

ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ರೂಪಗಳನ್ನು ಧರಿಸಿ ಅವರು ಸಾವಿರಾರು ಸಂಖ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ಸೇರಿದರು. ಕೆಲವರು ಹುಲಿಗಳ ಮೇಲೆ ಏರಿದರು; ಇತರರು ಹಾಗೆಯೇ ಎಮ್ಮೆಗಳ ಮೇಲೆ ಏರಿದರು।

Verse 4

अश्वान्केचित्समारूढा द्विपान्केचित्तथा परे । सिंहांस्तथा परे रूढाः शार्दूलाञ्छरभांस्तथा

ಕೆಲವರು ಕುದುರೆಗಳ ಮೇಲೆ ಏರಿದರು, ಕೆಲವರು ಆನೆಗಳ ಮೇಲೆ; ಇತರರು ಸಿಂಹಗಳ ಮೇಲೆ ಸವಾರಿ ಮಾಡಿದರು, ಹಾಗೆಯೇ ಹುಲಿಗಳು ಮತ್ತು ಶರಭಗಳ ಮೇಲೂ ಏರಿದರು।

Verse 5

मयूरान्राजहंसांश्च कुक्कुटांश्च तथा परे । केचिद्धयान्समारूढा उष्ट्रानश्वतरानपि

ಇನ್ನೂ ಕೆಲವರು ನವಿಲುಗಳು, ರಾಜಹಂಸಗಳು, ಕೋಳಿಗಳ ಮೇಲೆ ಏರಿದರು. ಕೆಲವರು ಕುದುರೆಗಳ ಮೇಲೆ ಸವಾರಿ ಮಾಡಿ, ಒಂಟೆಗಳು ಮತ್ತು ಅಶ್ವತರಗಳ (ಖಚ್ಚರ) ಮೇಲೂ ಏರಿದರು।

Verse 6

गजान्खरान्परे चैव शकटांश्च तथा परे । पादाता बहवो दैत्याः खङ्गशक्त्यृष्टिपाणयः

ಕೆಲವರ ಬಳಿ ಆನೆಗಳೂ ಕತ್ತೆಗಳೂ ಇದ್ದವು; ಇನ್ನೂ ಕೆಲವರ ಬಳಿ ಶಕಟಗಳು (ಗಾಡಿ-ರಥಗಳು) ಇದ್ದವು. ಅನೇಕ ದೈತ್ಯರು ಪಾದಾತಿಗಳಾಗಿ ಯುದ್ಧಮಾಡುತ್ತ, ಕೈಯಲ್ಲಿ ಖಡ್ಗ, ಶಕ್ತಿ ಮತ್ತು ಋಷ್ಟಿ (ಭಾಲ) ಹಿಡಿದಿದ್ದರು.

Verse 7

परिघायुधिनः पाशशूलमुद्गरपाणयः । असिलोमान्विताः केचिद्भुशुंडीपरिघायुधाः

ಕೆಲವರು ಪರಿಘ (ಕಬ್ಬಿಣದ ದಂಡ-ಗದೆ) ಆಯುಧಧಾರಿಗಳಾಗಿದ್ದರು; ಕೆಲವರ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಪಾಶ, ಶೂಲ ಮತ್ತು ಮುದ್ಗರ ಇದ್ದವು. ಕೆಲವರು ಖಡ್ಗಸಮಾನ ಕವಚದಿಂದ ಆವೃತರಾಗಿದ್ದು, ಇನ್ನೂ ಕೆಲವರು ಭುಶುಂಡಿ ಹಾಗೂ ಪರಿಘವನ್ನು ಆಯುಧಗಳಾಗಿ ಹೊತ್ತಿದ್ದರು.

Verse 8

हयनागरथाश्चान्ये समारूढाः प्रहारिणः । विमानानि समारूढा बलिमुख्याः सहस्रशः

ಇನ್ನೂ ಕೆಲವರು ಕುದುರೆ, ಆನೆ ಮತ್ತು ರಥಗಳ ಮೇಲೆ ಏರಿ ಭಯಂಕರವಾಗಿ ಪ್ರಹಾರ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರು. ಹಾಗೆಯೇ ಸಾವಿರಾರು ಸಂಖ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ಬಲಿ ಮೊದಲಾದ ಪ್ರಮುಖರು ವಿಮಾನಗಳ ಮೇಲೂ ಆರೋಹಣ ಮಾಡಿದ್ದರು.

Verse 9

स्पर्द्धमानास्ततान्योन्यं गर्जंतश्च मुहुर्मुहुः । वृषपर्वा ह्युवा चेदं बलिनं दैत्यपुंगवम्

ಅವರು ಪರಸ್ಪರ ಸ್ಪರ್ಧಿಸುತ್ತಾ, ಮರುಮರು ಗರ್ಜಿಸುತ್ತಾ, ವೃಷಪರ್ವ ಮತ್ತು ಇತರ ಯುವ ನಾಯಕರು ದಾನವಪುಂಗವ ಬಲಿಯನ್ನು ಹೀಗೆ ಸಂಬೋಧಿಸಿದರು.

Verse 10

त्वया कृतं महाबाहो इंद्रेण सह संगमम् । विश्वासो नैव कर्तव्यो दुर्हृदा च कथंचन

ಹೇ ಮಹಾಬಾಹೋ! ನೀನು ಇಂದ್ರನೊಂದಿಗೆ ಸಂಧಿ ಮಾಡಿಕೊಂಡಿದ್ದೀಯೆ; ಆದರೆ ದುರ್ಹೃದಯ ಶತ್ರುವಿನ ಮೇಲೆ ಯಾವ ರೀತಿಯಲ್ಲೂ ನಂಬಿಕೆ ಇಡಬಾರದು.

Verse 11

ऊनेनापि हि तुच्छेन वैरिणापि कथंचन । मैत्री बुद्धिमता कार्या आपद्यपि निवर्तते

ಹೀನನೊಡನೆಯಾದರೂ, ತುಚ್ಛನೊಡನೆಯಾದರೂ, ಶತ್ರುವೊಡನೆಯಾದರೂ, ವಿವೇಕಿಯು ಸಂದರ್ಭಾನುಸಾರ ಮೈತ್ರಿ ಮಾಡಬೇಕು; ಏಕೆಂದರೆ ಆಪತ್ತಿನ ವೇಳೆಯಲ್ಲಿ ಅದೇ ಮೈತ್ರಿ ಅಪಾಯವನ್ನು ತಿರುಗಿಸುತ್ತದೆ.

Verse 12

न विश्वसेत्पूर्वविरोधिना क्वचित्पराजिताः स्मोऽथ बले त्वयाधुना । पुराणदुष्टाः कथमद्य वै पुनर्मंत्रं विकर्तुं न च ते यतेरन्

ಹಿಂದಿನ ವಿರೋಧಿಯ ಮೇಲೆ ಎಂದಿಗೂ ನಂಬಿಕೆ ಇಡಬಾರದು. ನಾವು ಹಿಂದೆ ಸೋತಿದ್ದೆವು; ಆದರೆ ಈಗ ನಿನ್ನ ಬಲದಿಂದ ಬಲಿಷ್ಠರಾಗಿದ್ದೇವೆ. ಪುರಾತನ ದುಷ್ಟರು ಇಂದು ಕೂಡ ನಮ್ಮ ಮಂತ್ರಣೆ ಮತ್ತು ಯೋಜನೆಯನ್ನು ಉಲ್ಟಿಸಲು ಯತ್ನಿಸದೆ ಇರುತ್ತಾರೆಯೇ?

Verse 13

इत्यूचुस्ते दुराधर्षा योद्धुकामा व्यवस्थिताः । ध्वजैश्छत्रैः पताकैश्च रणभूमिममंडयन्

ಹೀಗೆಂದು ಆ ದುರಾಧರ್ಷ ಯೋಧರು ಯುದ್ಧಕ್ಕೆ ಆಸಕ್ತರಾಗಿ ಸಜ್ಜಾಗಿ ನಿಂತರು; ಧ್ವಜ, ಛತ್ರ, ಪತಾಕೆಗಳೊಂದಿಗೆ ರಣಭೂಮಿಯನ್ನು ಅಲಂಕರಿಸಿದರು.

Verse 14

चामरैश्च दिशः सर्वा लोपितं च रणस्थलम् । तथा सर्वे सुरास्तत्र दैत्यान्प्रति समुत्सुकाः

ಚಾಮರಗಳ ಬೀಸಾಟದಿಂದ ಎಲ್ಲ ದಿಕ್ಕುಗಳೂ ಮುಚ್ಚಿದಂತಾಗಿ, ರಣಸ್ಥಲವೂ ಮಸುಕಾಯಿತು. ಅಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲ ದೇವರುಗಳು ದೈತ್ಯರನ್ನು ಎದುರಿಸಲು ಉತ್ಸುಕರಾಗಿದ್ದರು.

Verse 15

पीत्वामृतं महाभागा वाहान्यारुह्य दंशिताः । गजारूढो महेंद्रोपि वज्रपाणिः प्रतापवान् । सूर्यश्चोच्चैः श्रवारूढो मृगा रूढश्च चन्द्रमाः

ಮಹಾಭಾಗ್ಯರು ಅಮೃತವನ್ನು ಪಾನಮಾಡಿ, ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ವಾಹನಗಳ ಮೇಲೆ ಏರಿ, ಶಸ್ತ್ರಧಾರಿಗಳಾಗಿ ಸಿದ್ಧರಾದರು. ಪ್ರತಾಪವಂತ ವಜ್ರಪಾಣಿ ಮಹೇಂದ್ರನು ಗಜಾರೂಢನಾದನು; ಸೂರ್ಯನು ಉಚ್ಚೈಃಶ್ರವಸಿನ ಮೇಲೆ, ಚಂದ್ರನು ಮೃಗದ ಮೇಲೆ ಆರೂಢನಾದನು.

Verse 16

छत्रचामरसंवीताः शोभिता विजयश्रिया । प्रणम्य विष्णुं ते सर्व इंद्राद्या जयकांक्षिणः

ಛತ್ರಚಾಮರಗಳಿಂದ ಆವರಿತರಾಗಿ, ವಿಜಯಶ್ರೀಯಿಂದ ಪ್ರಕಾಶಿಸಿದ ಇಂದ್ರಾದಿ ಎಲ್ಲ ದೇವರುಗಳು ಜಯಕಾಂಕ್ಷೆಯಿಂದ ವಿಷ್ಣುವಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿದರು।

Verse 17

ते विष्णुना ह्यनुज्ञाता असुरान्प्रति वै रुषा । असुराश्च महाकाया भीमाक्षा भीमविक्रमाः

ವಿಷ್ಣುವಿನ ಅನುಮತಿ ಪಡೆದ ಅವರು ಕೋಪದಿಂದ ಅಸುರರತ್ತ ಮುನ್ನಡೆದರು; ಅಸುರರೂ ಮಹಾಕಾಯರು, ಭೀಮನಯನರು, ಭಯಂಕರ ವಿಕ್ರಮಶಾಲಿಗಳು.

Verse 18

तेषां बोरमभूद्युद्धं देवानां दानवैः सह । तुमुलं च महाघोरं सर्वभूतभयावहम्

ಆಗ ದೇವರುಗಳು ದಾನವರೊಂದಿಗೆ ಯುದ್ಧಕ್ಕೆ ಇಳಿದರು—ಕೋಲಾಹಲಮಯ, ಮಹಾಘೋರ, ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳಿಗೆ ಭಯ ಉಂಟುಮಾಡುವಂತಹದು.

Verse 19

शरधारान्वितं सर्वं बभूव परमाद्भुतम् । ततश्च टचटाशब्दा बभूवुश्च दिशोदश

ಬಾಣಧಾರೆಗಳಿಂದ ಎಲ್ಲವೂ ಪರಮಾದ್ಭುತವಾಗಿ ತುಂಬಿತು; ನಂತರ ದಶ ದಿಕ್ಕುಗಳಲ್ಲೂ ‘ಟಚಟಾ-ಟಚಟಾ’ ಎಂಬ ಖಡಖಡ ಧ್ವನಿ ಎದ್ದಿತು.

Verse 20

ततो निमिषमात्रेण शरघातयुता भवन् । शरतोमरनाराचैराहताश्चापतन्भुवि

ನಂತರ ಕ್ಷಣಮಾತ್ರದಲ್ಲೇ ಬಾಣಪ್ರಹಾರ ಇನ್ನಷ್ಟು ಹೆಚ್ಚಾಯಿತು; ಬಾಣ, ತೋಮರ, ನಾರಾಚಗಳಿಂದ ಗಾಯಗೊಂಡು ಅವರು ಭೂಮಿಗೆ ಬಿದ್ದರು.

Verse 21

विध्यमानास्तथा केचिद्विविधुश्चापरान्रणे । भल्लैर्भग्नाश्च पतिता नाराचैः शकलीकृताः

ಕೆಲವರು ಗಾಯಗೊಂಡರೂ ಸಮರದಲ್ಲಿ ಇತರರನ್ನು ಭೇದಿಸಿದರು; ಕೆಲವರು ಭಲ್ಲಗಳಿಂದ ಮುರಿದು ಬಿದ್ದರು, ಇನ್ನೂ ಕೆಲವರು ನಾರಾಚಗಳಿಂದ ತುಂಡು-ತುಂಡಾದರು।

Verse 22

क्षुरप्रहारिताः केचिद्दैत्या दानवराक्षसाः । शिलीमुखैर्मारिताश्च भग्नाः केचिच्च दानवाः

ಕೆಲವು ದೈತ್ಯ-ದಾನವ-ರಾಕ್ಷಸರು ಕ್ಷುರಪ್ರಹಾರದಿಂದ ಗಾಯಗೊಂಡರು; ಕೆಲವರು ಶಿಲೀಮುಖ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಹತರಾದರು, ಇನ್ನೂ ಕೆಲ ದಾನವರು ಮುರಿದು ಓಡಿದರು।

Verse 23

एवं भग्नं दानवानां च सैन्यं दृष्ट्वा देवा गर्जमानाः समंतात् । हृष्टाः सर्वे संमिलित्वा तदानीं लब्ध्वा युद्धे ते जयं श्लाघयन्ते

ದಾನವರ ಸೇನೆ ಹೀಗೆ ಭಗ್ನವಾದುದನ್ನು ನೋಡಿ ದೇವರುಗಳು ಎಲ್ಲೆಡೆ ಗರ್ಜಿಸಿದರು; ಎಲ್ಲರೂ ಹರ್ಷಗೊಂಡು ಸೇರಿ, ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಪಡೆದ ಜಯವನ್ನು ಘೋಷಿಸಿ ಶ್ಲಾಘಿಸಿದರು।

Verse 24

शंखवादित्रघोषेण पूरितं च जगत्त्रयम् । देवान्प्रति कृतामर्षा दानवास्ते महाबलाः

ಶಂಖ-ವಾದ್ಯಗಳ ಘೋಷದಿಂದ ತ್ರಿಲೋಕವೂ ತುಂಬಿತು; ಆದರೆ ದೇವರ ವಿರುದ್ಧ ಕೋಪದಿಂದ ಆ ಮಹಾಬಲ ದಾನವರು ಮತ್ತೆ ಉಗ್ರರಾದರು।

Verse 25

बलिप्रभृतयः सर्वे संभ्रमेणोत्थिताः पुनः । विमानैः सूर्यसंकासैरनेकैश्च समन्विताः

ಬಲಿ ಮೊದಲಾದವರು ಎಲ್ಲರೂ ಆತುರದಿಂದ ಮತ್ತೆ ಎದ್ದರು; ಸೂರ್ಯಸಮಾನ ಕಾಂತಿಯ ಅನೇಕ ವಿಮಾನಗಳೊಂದಿಗೆ ಅವರು ಸಮನ್ವಿತರಾಗಿದ್ದರು।

Verse 26

द्वंद्वयुद्धं सुतुमुलं देवानां दानवैः सह । संप्रवृत्तं पुनश्चैव परस्परजिगीषया

ದೇವರು ಮತ್ತು ದಾನವರ ನಡುವೆ ಮತ್ತೆ ಪರಸ್ಪರ ಜಯಿಸಬೇಕೆಂಬ ಆಸೆಯಿಂದ ಅತ್ಯಂತ ಘೋರವಾದ, ತೂಮುಲ ದ್ವಂದ್ವಯುದ್ಧ ಆರಂಭವಾಯಿತು।

Verse 27

बलिना दानवेंद्रेण महेंद्रो युयुधे तदा । तथा यमो महाबाहुर्नमुच्या सह संगतः

ಆಗ ದಾನವೇಂದ್ರ ಬಲಿಯೊಂದಿಗೆ ಮಹೇಂದ್ರನು ಯುದ್ಧಮಾಡಿದನು; ಹಾಗೆಯೇ ಮಹಾಬಾಹು ಯಮನು ನಮುಚಿಯೊಂದಿಗೆ ಸಮರಕ್ಕೆ ಇಳಿದನು।

Verse 28

नैरृतः प्रघसेनैव पाशी कुंभेन संगतः । निकुंभेनैव सुमहद्युद्धं चक्रे सदारयः

ನೈರೃತನು ಪ್ರಘಸೇನನೊಂದಿಗೆ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಎದುರಾದನು; ಪಾಶಧಾರಿ (ವರುಣ) ಕುಂಭನನ್ನು ಎದುರಿಸಿದನು; ಸदारಯನು ನಿಕುಂಭನೊಂದಿಗೆ ಮಹಾಯುದ್ಧ ನಡೆಸಿದನು।

Verse 29

सोमेन सह राहुश्च युद्धं चक्रे सुदारुणम् । राहुणा चन्द्रदेहोत्थममृतं भक्षितं तदा । संपर्कादमृस्यैव यथा राहुस्तथाऽभवत्

ರಾಹು ಸೋಮ (ಚಂದ್ರ)ನೊಂದಿಗೆ ಅತ್ಯಂತ ದಾರುಣ ಯುದ್ಧ ಮಾಡಿದನು। ಆಗ ರಾಹು ಚಂದ್ರದೇಹದಿಂದ ಉದ್ಭವಿಸಿದ ಅಮೃತವನ್ನು ನುಂಗಿದನು; ಆ ಅಮೃತಸ್ಪರ್ಶದಿಂದ ರಾಹು ಇಂದಿನಂತೆಯೇ ರೂಪ ಪಡೆದನು।

Verse 30

तानि सर्वाणि दृष्टानि शंभुना परमेष्ठिना । आश्रयोऽहं च सर्वेषां भूतानां नात्र संशयः । असुराणां सुराणां च सर्वेषामपि वल्लभः

ಆ ಎಲ್ಲವನ್ನು ಪರಮೇಶ್ವರ ಶಂಭು ಕಂಡನು। ಅವನು ಹೇಳಿದನು— ‘ನಾನು ಸಮಸ್ತ ಭೂತಗಳ ಆಶ್ರಯ; ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ. ಅಸುರರು ಮತ್ತು ಸುರರು—ಎಲ್ಲರಿಗೂ ನಾನು ವಲ್ಲಭನು।’

Verse 31

एवमुक्तस्तदा राहुः प्रणम्य शिरसा शिवम् । मौलौ स्थितस्तदा चंद्रो अमृतं व्यसृजद्भयात्

ಹೀಗೆ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಾಗ ರಾಹು ತಲೆಯೊಗ್ಗಿಸಿ ಶಿವನಿಗೆ ಪ್ರಣಾಮ ಮಾಡಿದನು. ಆಗ ಶಿವಮೌಲಿಯಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತನಾದ ಚಂದ್ರನು ಭಯದಿಂದ ಅಮೃತವನ್ನು ಸುರಿಸಿದನು.

Verse 32

तेन तस्य हि जातानि शिरांसि सुबहून्यपि । एकपद्येन तेषां च स्रजं कृत्वा मनोहराम् । बबंध शंभुः शिरसि शिरोभूषणवत्कृतम्

ಅದರಿಂದ ಅವನಿಗೆ ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಅನೇಕ ಶಿರಗಳು ಉಂಟಾದವು. ಶಂಭು ಅವುಗಳನ್ನು ಒಂದೇ ಮಾಲೆಯ ದಾರದಲ್ಲಿ ಗೂಡಿ ಮನೋಹರ ಸ್ರಜವನ್ನು ಮಾಡಿ, ಶಿರೋಭೂಷಣದಂತೆ ತನ್ನ ತಲೆಯ ಮೇಲೆ ಕಟ್ಟಿದನು.

Verse 33

अशनात्कालकूटस्य नीलकंठोऽभवत्तदा । देवानां कार्यसिद्ध्यर्थं मुंडमाला तथा कृता

ಕಾಲಕೂಟ ವಿಷವನ್ನು ನುಂಗಿದ ಕಾರಣ ಅವರು ಆಗ ನೀಲಕಂಠನಾದರು. ದೇವತೆಗಳ ಕಾರ್ಯಸಿದ್ಧಿಗಾಗಿ ಮುಂಡಮಾಲೆಯೂ ಹಾಗೆಯೇ ನಿರ್ಮಿಸಲಾಯಿತು.

Verse 34

दधार शिरसा तां च मुण्डमालां महेश्वरः

ಮಹೇಶ್ವರನು ಆ ಮುಂಡಮಾಲೆಯನ್ನು ತನ್ನ ತಲೆಯ ಮೇಲೆ ಧರಿಸಿದನು.

Verse 35

तया स्रजाऽसौ शुशुभे महात्मा देवादिदेवस्त्रिपुरांतको हरः । गजासुरो येन निपातितो महानथांधको येन कृतश्च चूर्णः

ಆ ಸ್ರಜದಿಂದ ಅಲಂಕರಿತನಾದ ಮಹಾತ್ಮ ಹರ—ದೇವಾಧಿದೇವ, ತ್ರಿಪುರಾಂತಕ—ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಕಾಶಿಸಿದನು; ಅವನಿಂದ ಮಹಾನ್ ಗಜಾಸುರನು ಪತನಗೊಂಡನು, ಅವನಿಂದ ಅಂಧಕನೂ ಚೂರ್ಣವಾಯಿತು.

Verse 36

गंगा धृता येन शिरस्सुमध्ये चंद्रं च चूडे कृतवान्भयापहः । वेदाः पुराणानि तथागमाश्च तथैव नानाश्रुतयोऽथ शास्त्रम्

ಯಾರು ಶಿರೋಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಗಂಗೆಯನ್ನು ಧರಿಸಿ, ಜಟಾಮಕುಟದಲ್ಲಿ ಚಂದ್ರನನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದರೋ—ಅವರೇ ಭಯಾಪಹ. ವೇದಗಳು, ಪುರಾಣಗಳು, ಆಗಮಗಳು, ನಾನಾಶ್ರುತಿಗಳು ಮತ್ತು ಶಾಸ್ತ್ರಗಳು—ಎಲ್ಲವೂ ಅವರನ್ನೇ ಘೋಷಿಸುತ್ತವೆ.

Verse 37

जल्पंति नानागमभेदैर्मीमांसमानाश्च भवंति मूकाः । नानागमार्चायमतप्रभेदैर्निरूप्यमाणो जगदेकबंधुः

ಜನರು ನಾನಾ ಆಗಮಭೇದಗಳಿಂದ ಜಲ್ಪಿಸುತ್ತಾರೆ; ಕೇವಲ ಮೀಮಾಂಸಾ-ವಿವಾದದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿರುವವರು ಸತ್ಯದ ಮುಂದೆ ಮೂಕರಾಗುತ್ತಾರೆ. ನಾನಾ ಆಗಮಾರ್ಚನೆಗಳು ಮತ್ತು ಮತಭೇದಗಳಿಂದ ನಿರೂಪಿಸಲ್ಪಟ್ಟರೂ ಅವನೇ ಜಗತ್ತಿನ ಏಕಬಂಧು.

Verse 38

शिवं हि नित्यं परमात्मदैवं वेदैकवेद्यं परमात्मदिव्यम् । विहाय तं मूढजनाः प्रमत्ताः शिवं न जानंति परात्मरूपम्

ಶಿವನು ನಿತ್ಯ—ಪರಮಾತ್ಮದೈವ; ವೇದದಿಂದ ಮಾತ್ರವೇ ತಿಳಿಯಬಹುದಾದ ಪರಮ ದಿವ್ಯ ತತ್ತ್ವ. ಆದರೆ ಅವನನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ ಮೋಹಗ್ರಸ್ತರು, ಅಜಾಗರೂಕರು ಶಿವನನ್ನು ಪರಮಾತ್ಮರೂಪವಾಗಿ ಅರಿಯರು.

Verse 39

येनैव सृष्टं विधृतं च येन येन श्रितं येन कृतं समग्रम् । यस्यांशभूतं हि जगत्कदाचिद्वेदांतवेद्यः परमात्मा शिवश्च

ಯಾರಿಂದ ಜಗತ್ತು ಸೃಷ್ಟಿಯಾಯಿತು, ಯಾರಿಂದ ಧರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತು, ಯಾರಲ್ಲಿ ಆಶ್ರಯಿಸಿದೆ, ಯಾರಿಂದ ಸಮಗ್ರವಾಗಿ ರೂಪಿತವಾಯಿತು; ಯಾರ ಅಂಶರೂಪವಾಗಿ ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಜಗತ್ತೇ ಇರುವುದೋ—ಅವನೇ ವೇದಾಂತವೇದ್ಯ ಪರಮಾತ್ಮ ಶಿವನು.

Verse 40

आढ्यो वापि दरिद्रो वा उत्तमो ह्यधमोऽपि वा । शिवभक्तिरतो नित्यं शिव एव न संशयः

ಧನಿಕನಾಗಲಿ ಬಡವನಾಗಲಿ, ಉತ್ತಮನಾಗಲಿ ಅಧಮನಾಗಲಿ—ಯಾರು ನಿತ್ಯ ಶಿವಭಕ್ತಿಯಲ್ಲಿ ರತನಾಗಿರುವನೋ, ಅವನು ನಿಸ್ಸಂದೇಹವಾಗಿ ಶಿವನೇ.

Verse 41

यो वा परकृतां पूजां शिवस्योपरि शोभिताम् । दृष्ट्वा संतोषमायाति दायं प्राप्नोति तत्समम्

ಯಾರು ಮತ್ತೊಬ್ಬರ ಶೋಭಿತವಾದ ಶಿವಪೂಜೆಯನ್ನು ನೋಡಿ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ನಿರ್ಮಲ ಸಂತೋಷವನ್ನು ಹೊಂದುತ್ತಾರೋ, ಅವರು ಆ ಪೂಜೆಗೆ ಸಮಾನವಾದ ಪುಣ್ಯಭಾಗವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ।

Verse 42

ये दीपमालां कुर्वंति कार्तिक्यां श्रद्धयान्विताः । यावत्कालं प्रज्वलंति दीपास्ते लिंगमग्रतः । तावद्युगसहस्राणि दाता स्वर्गे महीयते

ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ಕಾರ್ತಿಕ ಮಾಸದಲ್ಲಿ ಶಿವಲಿಂಗದ ಮುಂದೆ ದೀಪಮಾಲೆಯನ್ನು ಅಳವಡಿಸುವವರು—ಆ ದೀಪಗಳು ಎಷ್ಟು ಕಾಲ ಬೆಳಗುತ್ತವೋ, ಅಷ್ಟು ಸಹಸ್ರ ಯುಗಗಳವರೆಗೆ ದಾತನು ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿ ಗೌರವಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾನೆ।

Verse 43

कौसुंभतैलसंयुक्ता दीपा दत्ताः शिवालये । दातारस्तेऽपि कैलासे मोदन्ते शिवसंनिधौ

ಶಿವಾಲಯದಲ್ಲಿ ಕುಸುಂಭ ತೈಲದಿಂದ ತುಂಬಿದ ದೀಪಗಳನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿದ ದಾತರೂ ಕೈಲಾಸದಲ್ಲಿ ಶಿವಸನ್ನಿಧಿಯಲ್ಲಿ ಆನಂದಿಸುತ್ತಾರೆ।

Verse 44

अतसीतैलसंयुक्ता दीपा दत्ताः शिवालये । ते शिवं यांति संयुक्ताः कुलानां च शतेन वै

ಶಿವಾಲಯದಲ್ಲಿ ಅತಸೀ (ಅಗಸೆ) ತೈಲದಿಂದ ತುಂಬಿದ ದೀಪಗಳನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿದ ದಾತರು ತಮ್ಮ ಕುಲದ ನೂರು ತಲೆಮಾರುಗಳೊಂದಿಗೆ ಶಿವನನ್ನು ಸೇರುತ್ತಾರೆ।

Verse 45

ज्ञानिनोऽपि हि जायंते दीपदानफलेन हि

ದೀಪದಾನದ ಫಲದಿಂದಲೇ ಜ್ಞಾನ ಉದಯಿಸುತ್ತದೆ; ಆ ಪುಣ್ಯಬಲದಿಂದ ಮನುಷ್ಯನು ಜ್ಞಾನಿಯೂ ಆಗುತ್ತಾನೆ।

Verse 46

तिलतैलेन संयुक्ता दीपा दत्ताः शिवालये । ते शिवं यांति संयुक्ताः कुलानां च शतेन वै

ಎಳ್ಳೆಣ್ಣೆಯಿಂದ ತುಂಬಿದ ದೀಪಗಳನ್ನು ಶಿವಾಲಯದಲ್ಲಿ ಅರ್ಪಿಸುವ ದಾತರು, ತಮ್ಮ ಕುಲದ ನೂರು ತಲೆಮಾರುಗಳೊಂದಿಗೆ ಶಿವಧಾಮವನ್ನು ಸೇರುತ್ತಾರೆ।

Verse 47

घृताक्ता यैः कृता दीपा दीपिताश्च शिवालये । ते यांति परमं स्थानं कुललक्षसमन्विताः

ನೆಯ್ಯಿನಿಂದ ಲೇಪಿಸಿದ ದೀಪಗಳನ್ನು ಮಾಡಿ ಶಿವಾಲಯದಲ್ಲಿ ಬೆಳಗಿಸುವವರು, ತಮ್ಮ ಕುಲದ ಲಕ್ಷ ವಂಶಗಳೊಂದಿಗೆ ಪರಮ ಸ್ಥಾನವನ್ನು ಸೇರುತ್ತಾರೆ।

Verse 48

कर्पूरागुरुधूपैश्च ये यजंति सदा शिवम् । आरार्तिकां सकर्प्पूरां ये कुर्वंति दिनेदिने । ते प्राप्नुवंति सायुज्यं नात्र कार्या विचारणा

ಕರ್ಪೂರ ಹಾಗೂ ಅಗುರು ಧೂಪದಿಂದ ಸದಾ ಶಿವನನ್ನು ಪೂಜಿಸುವವರೂ, ದಿನೇದಿನೇ ಕರ್ಪೂರಾರತಿ ಮಾಡುವವರೂ ಸಾಯುಜ್ಯ ಮುಕ್ತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ; ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ।

Verse 49

एककालं द्विकालं वा त्रिकालं ये ह्यतंद्रिताः । लिंगार्चनं प्रकुर्वंति ते रुद्रा नात्र संशयः

ಅಲಕ್ಷ್ಯವಿಲ್ಲದೆ ದಿನಕ್ಕೆ ಒಮ್ಮೆ, ಎರಡು ಬಾರಿ ಅಥವಾ ಮೂರು ಬಾರಿ ಲಿಂಗಾರ್ಚನೆ ಮಾಡುವವರು ರುದ್ರಸ್ವರೂಪರಾಗುತ್ತಾರೆ; ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ।

Verse 50

रुद्राक्षधारणं ये च कुर्वंति शिवपूजने । दाने तपसि तीर्थे च पर्वकाले ह्यतंद्रिताः । तेषां यत्सुकृतं सर्वमनंतं भवति द्विजाः

ಓ ದ್ವಿಜರೇ! ಶಿವಪೂಜೆ, ದಾನ, ತಪಸ್ಸು, ತೀರ್ಥ ಹಾಗೂ ಪರ್ವಕಾಲಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ರುದ್ರಾಕ್ಷ ಧರಿಸುವವರ ಸಕಲ ಪುಣ್ಯವೂ ಅನಂತವಾಗುತ್ತದೆ।

Verse 51

रुद्राक्षा ये शिवेनोक्तास्ताच्छृणुध्वं द्विजोत्तमाः । आरम्भैकमुखं तावद्याबद्वक्त्राणि षोडश । एतेषां द्वौ च विज्ञेयौ श्रेष्ठौ तारयितुं द्विजाः

ಹೇ ದ್ವಿಜೋತ್ತಮರೇ, ಶಿವನು ಹೇಳಿದ ರುದ್ರಾಕ್ಷಗಳ ವಿಷಯವನ್ನು ಕೇಳಿರಿ. ಅವು ಏಕಮುಖದಿಂದ ಆರಂಭಿಸಿ ಷೋಡಶಮುಖವರೆಗೆ ಇವೆ. ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಎರಡು ಮೋಕ್ಷಪ್ರದವಾಗಿ ಪರಮ ಶ್ರೇಷ್ಠವೆಂದು ತಿಳಿಯಿರಿ, ಹೇ ದ್ವಿಜರೇ.

Verse 52

रुद्राक्षाणां पंचमुखखस्तथा चैकमुखः स्मृतः । ये धारयंत्येकमुखं रुद्राक्षमनिशं नराः । रुद्रलोकं च गच्छंति मोदन्ते रुद्रसंनिधौ

ರುದ್ರಾಕ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ಪಂಚಮುಖವೂ ಏಕಮುಖವೂ ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಸ್ಮರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ. ಯಾರು ನಿತ್ಯ ಏಕಮುಖ ರುದ್ರಾಕ್ಷವನ್ನು ಧರಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅವರು ರುದ್ರಲೋಕಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ ರುದ್ರಸನ್ನಿಧಿಯಲ್ಲಿ ಆನಂದಿಸುತ್ತಾರೆ.

Verse 53

जपस्तपः क्रिया योगः स्नानं दानार्चनादिकम् । क्रियते यच्छृभं कर्म्म ह्यनंतं चाक्षधारणात्

ಜಪ, ತಪ, ಕ್ರಿಯೆ, ಯೋಗ, ಸ್ನಾನ, ದಾನ, ಅರ್ಚನೆ ಮೊದಲಾದವು—ಯಾವುದೇ ಶುಭಕರ್ಮ ಮಾಡಿದರೂ, ರುದ್ರಾಕ್ಷಧಾರಣೆಯಿಂದ ಅದರ ಫಲ ಅಕ್ಷಯವಾಗಿ ಅನಂತವಾಗುತ್ತದೆ.

Verse 54

शुनः कंठनिबद्धोऽपि रुद्राक्षो यदि वर्तते । सोऽपि संतारितस्तेन नात्र कार्या विचारणा

ರುದ್ರಾಕ್ಷವು ನಾಯಿಯ ಕಂಠಕ್ಕೆ ಕಟ್ಟಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದರೂ, ಅದೂ ಅದರ ಮೂಲಕ ತಾರಣವಾಗುತ್ತದೆ; ಇಲ್ಲಿ ಸಂಶಯಕ್ಕೂ ವಿಚಾರಕ್ಕೂ ಅವಕಾಶವಿಲ್ಲ.

Verse 55

तथा रुद्राक्षसंबंधात्पापमपिक्षयं व्रजेत् । एवं ज्ञात्वा शुभं कर्म कार्यं रुद्राक्षबंधनात्

ಹಾಗೆಯೇ ರುದ್ರಾಕ್ಷಸಂಬಂಧದಿಂದ ಪಾಪವೂ ಕ್ಷಯವಾಗುತ್ತದೆ. ಇದನ್ನು ತಿಳಿದು ರುದ್ರಾಕ್ಷಧಾರಣೆಯೊಂದಿಗೆ ಶುಭಕರ್ಮ ಮಾಡಬೇಕು.

Verse 56

त्रिपुण्ड्रधारणं येषां विभूत्वा मन्त्रपूतया । ते रुद्रलोके रुद्राश्च भविष्यंति न संशयः

ಮಂತ್ರಪೂತವಾದ ವಿಭೂತಿಯಿಂದ ತ್ರಿಪುಂಡ್ರ ಧರಿಸುವವರು ರುದ್ರಲೋಕದಲ್ಲಿ ರುದ್ರರೂಪರಾಗುತ್ತಾರೆ; ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ।

Verse 57

कपिलायाश्च संगृह्य गोमयं चांतरिक्षगम् । शुष्कं कृत्वाथ संदाह्यं विभूत्यर्थं शिवप्रियैः

ಶಿವಪ್ರಿಯ ಭಕ್ತರು ಕಪಿಲಾ ಹಸುವಿನ ಗೋಮಯವನ್ನು ಸಂಗ್ರಹಿಸಿ, ಒಣಗಿಸಿ ನಂತರ ದಹಿಸಿ, ವಿಭೂತಿಯನ್ನು ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಬೇಕು।

Verse 58

विभूतीति समाख्याता सर्वपापप्रणाशिनी । ललाटेंऽगुष्ठरेखा च आदौ भाव्या प्रयत्नतः

ಇದನ್ನು ‘ವಿಭೂತಿ’ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ; ಇದು ಸರ್ವಪಾಪಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡುತ್ತದೆ. ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಪ್ರಯತ್ನಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಲಲಾಟದಲ್ಲಿ ಅಂಗುಷ್ಟರೇಖೆ/ಮುದ್ರೆ ಮಾಡಬೇಕು।

Verse 59

मध्यमां वर्जयित्वा तु अंगुलीक्द्वयेन च । एवं त्रिरेखासंयुक्तो ललाटे यस्य दृश्यते । स शैवः शिववज्ज्ञेयो दर्शनात्पापनाशनः

ಮಧ್ಯಮ ಬೆರಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಎರಡು ಬೆರಳಗಳಿಂದ ಲಲಾಟದಲ್ಲಿ ಮೂರು ರೇಖೆಗಳೊಡನೆ ಗುರುತು ಕಾಣುವವನು ಶೈವನು—ಶಿವಸಮಾನನೆಂದು ತಿಳಿಯಬೇಕು; ಅವನ ದರ್ಶನಮಾತ್ರದಿಂದ ಪಾಪ ನಾಶವಾಗುತ್ತದೆ।

Verse 60

जटाधराश्च ये शैवाः सप्त पंच तथा नव । जटा ये स्थापियिष्यंति शैवेन विधिना युताः

ಜಟಾಧಾರಿಗಳಾದ ಶೈವರು—ಏಳು, ಐದು ಅಥವಾ ಒಂಬತ್ತು (ಜಟೆಗಳು)—ಮತ್ತು ಶೈವ ವಿಧಾನದಂತೆ ಜಟೆಗಳನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸುವವರು,

Verse 61

ते शिवं प्राप्नुवं तीह नात्र कार्या विचारणा । रुद्राक्षधारणं कार्यं शिवभक्तैर्विशेषतः

ಅವರು ಇಹದಲ್ಲಿಯೂ ಪರದಲ್ಲಿಯೂ ಶಿವನನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ; ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ. ರುದ್ರಾಕ್ಷಧಾರಣೆ ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಮಾಡಬೇಕು—ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಶಿವಭಕ್ತರು।

Verse 62

अल्पेन वा महत्त्वेन पूजितो वा सदाशिवः । कुलकोटिं समुद्धृत्य शिवेन सह मोदते

ಸ್ವಲ್ಪವಾಗಲಿ ಮಹತ್ತಾಗಲಿ ಪೂಜಿಸಲ್ಪಟ್ಟರೂ ಸದಾಶಿವನು—ಕುಲದ ಕೋಟಿ ಜನರನ್ನು ಉದ್ಧರಿಸಿ—ಶಿವನೊಂದಿಗೆ ಆನಂದಿಸುತ್ತಾನೆ।

Verse 63

तस्माच्छिवात्परतरं नास्ति किंचिद्द्विजोत्तमाः । यदैवमुच्यते शास्त्रे तत्सर्वं शिवकारणम्

ಆದ್ದರಿಂದ, ಓ ದ್ವಿಜೋತ್ತಮರೇ, ಶಿವನಿಗಿಂತ ಮೇಲಾದುದು ಯಾವುದೂ ಇಲ್ಲ. ಶಾಸ್ತ್ರದಲ್ಲಿ ಹೀಗೆ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟದ್ದೆಲ್ಲ—ಅದರ ಕಾರಣ ಶಿವನೇ।

Verse 64

शिवो दाता हि लोकानां कर्ता चैवानुमोदिता । शिवशक्त्यात्मकं विश्वं जानीध्वं हि द्विजोत्तमाः

ಶಿವನು ಲೋಕಗಳಿಗೆ ದಾತ, ಕರ್ತ ಮತ್ತು ಅನುಮೋದಕನು ಕೂಡ. ಓ ದ್ವಿಜೋತ್ತಮರೇ, ಈ ವಿಶ್ವವು ಶಿವ-ಶಕ್ತಿ ಸ್ವರೂಪವೆಂದು ತಿಳಿಯಿರಿ।

Verse 65

शिवेति द्व्यक्षरं नाम त्रायते महतो भयात् । तस्माच्छिवश्चिंत्यतां वै स्मर्यतां च द्विजोत्तमाः

‘ಶಿವ’ ಎಂಬ ದ್ವ್ಯಕ್ಷರ ನಾಮವು ಮಹಾಭಯದಿಂದ ರಕ್ಷಿಸುತ್ತದೆ. ಆದ್ದರಿಂದ, ಓ ದ್ವಿಜೋತ್ತಮರೇ, ಶಿವನನ್ನು ಚಿಂತಿಸಿ ಸ್ಮರಿಸಿರಿ।

Verse 66

ऋषय ऊचुः । सोमनाथस्य माहात्म्यं ज्ञातं तस्य प्रसादतः । राहोः शिरोभयात्सर्वे रक्षिताः परमेष्ठिना

ಋಷಿಗಳು ಹೇಳಿದರು—ನಿಮ್ಮ ಪ್ರಸಾದದಿಂದ ಸೋಮನಾಥನ ಮಹಾತ್ಮ್ಯವನ್ನು ನಾವು ತಿಳಿದೆವು. ರಾಹುವಿನ ಶಿರೋಭಯದಿಂದ ಪರಮೇಷ್ಠಿ ಬ್ರಹ್ಮನು ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ರಕ್ಷಿಸಿದನು.

Verse 67

सुराश्चेंद्रादयश्चान्ये तस्मिन्युद्धे सुदारुणे । अत ऊर्ध्वं सुराः सर्वे किमकुर्वत उच्यताम्

ಆ ಅತ್ಯಂತ ಭೀಕರ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಇಂದ್ರಾದಿ ಇತರ ದೇವರೂ ಇದ್ದರು. ಅದರ ನಂತರ ಎಲ್ಲ ದೇವರುಗಳು ಏನು ಮಾಡಿದರು—ದಯವಿಟ್ಟು ಹೇಳಿರಿ.

Verse 68

शिवस्य महिमा सर्वः श्रुतस्तव मुखोद्गतः । अथ युद्धस्य वृत्तान्तः कथ्यतां परमार्थतः

ನಿಮ್ಮ ಮುಖದಿಂದ ಹೊರಬಂದ ಶಿವನ ಸಂಪೂರ್ಣ ಮಹಿಮೆಯನ್ನು ನಾವು ಕೇಳಿದೆವು. ಈಗ ಯುದ್ಧದ ವೃತ್ತಾಂತವನ್ನು ಪರಮಾರ್ಥಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಯಥಾರ್ಥವಾಗಿ ಹೇಳಿರಿ.

Verse 69

लोमश उवाच । यदा हि दैत्यैश्च पराजिताः सुराः शम्भुं च सर्वे शरणं प्रपन्नाः । शिवं प्रणेमुः सहसा सुरोत्तमा युद्धाय सर्वे च मनो दधुस्तदा

ಲೋಮಶನು ಹೇಳಿದನು—ದೈತ್ಯರಿಂದ ಸೋಲಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ದೇವರುಗಳು ಎಲ್ಲರೂ ಶಂಭುವಿನ ಶರಣಿಗೆ ಬಂದರು. ತಕ್ಷಣ ದೇವೋತ್ತಮರು ಶಿವನಿಗೆ ಪ್ರಣಾಮ ಮಾಡಿ, ನಂತರ ಎಲ್ಲರೂ ಯುದ್ಧಕ್ಕೆ ಮನಸ್ಸು ಕಟ್ಟಿದರು.

Verse 70

तथैव दैत्या अपि युध्यमाना उत्साहयुक्तातिबलाश्च सर्वे । देवैः समेताश्च पुनः पुनश्च युद्धं प्रचक्रुः परमास्त्रयुक्ताः

ಅದೇ ರೀತಿ ದೈತ್ಯರೂ ಯುದ್ಧಮಾಡುತ್ತಾ—ಉತ್ಸಾಹದಿಂದ ತುಂಬಿ ಅತಿಬಲಶಾಲಿಗಳಾಗಿ—ಪರಮಾಸ್ತ್ರಗಳಿಂದ ಸಜ್ಜಾಗಿ ದೇವರೊಂದಿಗೆ ಮರುಮರು ಯುದ್ಧವನ್ನು ನಡೆಸಿದರು.

Verse 71

एवं च सर्वे ह्यसुराः सुराश्च शक्त्यृष्टिशूलैः परिघैः परश्वधैः । जयार्थिनोमर्षयुताः परस्परं सिंहा यथा हैमवतीं दुरात्ययाः । निहन्यमाना ह्यसुराः सुरैस्तदा नानास्त्रयोगैः परमैर्निपेतुः

ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ ಎಲ್ಲಾ ಅಸುರರೂ ಸುರರೂ ಶಕ್ತಿ, ಋಷ್ಟಿ, ಶೂಲ, ಪರಿಘ, ಪರಶ್ವಧ ಇತ್ಯಾದಿ ಆಯುಧಗಳಿಂದ, ಜಯಾಭಿಲಾಷೆಯೂ ಉಗ್ರಕೋಪವೂ ತುಂಬಿ, ದುರತಿಕ್ರಮ ಹಿಮವತ್ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ ಸಿಂಹಗಳಂತೆ ಪರಸ್ಪರ ಘರ್ಷಿಸಿ ಯುದ್ಧಮಾಡಿದರು. ಆಗ ದೇವತೆಗಳ ಪರಮಾಸ್ತ್ರಗಳ ನಾನಾವಿಧ ಸಂಯೋಗಗಳಿಂದ ಹೊಡೆತಪಟ್ಟು ಅಸುರರು ನೆಲಕ್ಕುರುಳಿದರು.

Verse 72

चक्रुस्ते सकलामुर्वी मांसशोणितकर्दमाम् । महीं वृक्षाद्रिसंयुक्तां ससागरवनाकराम्

ಅವರು ಸಮಸ್ತ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಮಾಂಸ ಮತ್ತು ರಕ್ತದ ಕೆಸರಾಗಿ ಮಾಡಿದರು—ಮರಗಳೂ ಪರ್ವತಗಳೂ ಸೇರಿದ, ಸಾಗರ, ಅರಣ್ಯ ಮತ್ತು ಖನಿಗಳನ್ನೊಳಗೊಂಡ ಈ ಭೂಮಿಯನ್ನೇ.

Verse 73

शिरांसि च कबन्धानि कवचानि महांति च । ध्वजारथाः पताकाश्च गजवाजिशिरांसि च

ಅಲ್ಲಿ ತಲೆಗಳು ಮತ್ತು ತಲೆರಹಿತ ದೇಹಗಳು, ಮಹಾ ಕವಚಗಳು, ಧ್ವಜ-ಪತಾಕೆಗಳಿರುವ ರಥಗಳು, ಹಾಗೆಯೇ ಆನೆ-ಕುದುರೆಗಳ ತಲೆಗಳೂ—ಎಲ್ಲೆಡೆ ಚದುರಿಕೊಂಡಿದ್ದವು.

Verse 74

बहन्त्यश्चापगा ह्यासन्नद्यो भीरुभयावहाः । अगाधाः शोणितोदाश्च तरंतो ब्रह्मराक्षसाः । तयंति परान्भूतप्रतप्रमथराक्षसान्

ಅಲ್ಲಿ ಹೊಳೆಗಳು ಮತ್ತು ನದಿಗಳು ಹರಿಯುತ್ತಿದವು; ಅವು ಭಯಭೀತರಿಗೆ ಭಯಂಕರ—ಅಗಾಧವಾದ ರಕ್ತಜಲ ಪ್ರವಾಹಗಳು. ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಬ್ರಹ್ಮರಾಕ್ಷಸರು ಈಜುತ್ತಿದ್ದರು; ಮತ್ತು ಅವರು ಇತರ ಜೀವಿಗಳನ್ನು ಹಿಂಸಿಸುತ್ತಿದ್ದರು—ಉಗ್ರ ಭೂತಗಳು, ಪ್ರೇತಗಳು, ಪ್ರಮಥರು ಹಾಗೂ ರಾಕ್ಷಸರನ್ನು.

Verse 75

शाकिनीडाकिनीसंघा यक्षिण्योऽथ सहस्रशः । नानाकेलिषु संयुक्ताः परस्परमुदान्विताः

ಶಾಕಿನಿ-ಡಾಕಿನಿಗಳ ಗುಂಪುಗಳು ಮತ್ತು ಸಾವಿರಾರು ಯಕ್ಷಿಣಿಯರು, ನಾನಾವಿಧ ಉನ್ಮತ್ತ ಕ್ರೀಡೆಗಳಲ್ಲಿ ಸೇರಿ, ಪರಸ್ಪರ ಉಲ್ಲಾಸದಿಂದ ಮದಗೊಂಡಿದ್ದರು.

Verse 76

एवं संक्रीडमानास्ते भूतप्रमथराक्षसाः । रणे तस्मिन्महारौद्रे देवासुरसमागमे

ದೇವಾಸುರರು ಮುಖಾಮುಖಿಯಾಗಿ ಸಮಾಗಮಿಸಿದ ಆ ಮಹಾರೌದ್ರ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಭೂತರು, ಪ್ರಮಥರು ಮತ್ತು ರಾಕ್ಷಸರು ಕ್ರೀಡೆಯಂತೆ ಸಂಚರಿಸುತ್ತಿದ್ದರು।

Verse 77

बलिना सह देवेन्द्रो युयुधेऽद्भुतविक्रमः । शक्त्या जघान देवेंद्रं वैरोचनिरमर्षणः

ಅದ್ಭುತ ವಿಕ್ರಮಶಾಲಿಯಾದ ದೇವೇಂದ್ರ ಇಂದ್ರನು ಬಲಿಯೊಂದಿಗೆ ಯುದ್ಧಮಾಡಿದನು. ಆಗ ಅಸಹ್ಯ ಕ್ರೋಧವುಳ್ಳ ವೈರೋಚನಿ (ಬಲಿ) ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಇಂದ್ರನನ್ನು ಹೊಡೆದನು।

Verse 78

तां शक्तिं वञ्चयामास महेन्द्रो लघुविक्रमः । जघान स बलिं यत्नाद्दैत्येंद्रं परमेण हि

ಲಘು ವಿಕ್ರಮಿಯಾದ ಮಹೇಂದ್ರನು ಆ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಂಡನು. ನಂತರ ಯತ್ನಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ದೈತ್ಯೇಂದ್ರ ಬಲಿಯನ್ನು ಪರಮ ಪ್ರಹಾರದಿಂದ ಕುಸಿತಗೊಳಿಸಿದನು।

Verse 79

वज्रेण शितधारेण बाहुं चिच्छेद विक्रमी । गातासुरपतद्भूमौ विमानात्सूर्यसंन्निभात्

ವಿಕ್ರಮಿಯಾದ ಇಂದ್ರನು ತೀಕ್ಷ್ಣಧಾರೆಯ ವಜ್ರದಿಂದ ಅವನ ಭುಜವನ್ನು ಕತ್ತರಿಸಿದನು. ಆಗ ಸೂರ್ಯಸಮಾನ ಪ್ರಕಾಶದ ವಿಮಾನದಿಂದ ಅಸುರಪತಿ ಭೂಮಿಗೆ ಬಿದ್ದನು।

Verse 80

पतितं च बलिं दृष्ट्वा वृषपर्वा रूपान्वितः । ववर्ष शरधाराभिः पयोद इव पर्वतम्

ಪತಿತನಾದ ಬಲಿಯನ್ನು ನೋಡಿ ರೂಪಸಂಪನ್ನ ವೃಷಪರ್ವನು ಬಾಣಧಾರೆಗಳನ್ನು ಸುರಿಸಿದನು; ಮೇಘವು ಪರ್ವತದ ಮೇಲೆ ಮಳೆ ಸುರಿಸುವಂತೆ।

Verse 81

महेंद्रं सगजं चैव सहमानं शिताञ्छरान् । तदा युद्धमभूद्वोरं महेन्द्रवृषपर्वणोः

ಆಗ ಮಹೇಂದ್ರನು (ಇಂದ್ರನು) ತನ್ನ ಗಜದೊಡನೆ ತೀಕ್ಷ್ಣ ಬಾಣಗಳನ್ನು ಸಹಿಸುತ್ತ ವೃಷಪರ್ವನೊಂದಿಗೆ ಭಯಂಕರ ಯುದ್ಧಕ್ಕೆ ಪ್ರವೃತ್ತನಾದನು।

Verse 82

निपात्य वृषपर्वाणमिंद्रः परबलार्दनः

ವೃಷಪರ್ವನನ್ನು ನೆಲಕ್ಕುರುಳಿಸಿ, ಪರಬಲಾರ್ದನನಾದ ಇಂದ್ರನು ಜಯವನ್ನು ಪಡೆದನು।

Verse 83

ततो वज्रेण महता दानवानवधीद्रणे । शिरसि च्छेदिताः केचित्केचित्कंधरतो हताः

ನಂತರ ಮಹಾ ವಜ್ರದಿಂದ ಅವನು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ದಾನವರನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿದನು—ಕೆಲವರ ಶಿರಸ್ಸು ಕತ್ತರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತು, ಕೆಲವರು ಕಂಠ-ಭುಜಸಂಧಿಯಲ್ಲಿ ಹೊಡೆತದಿಂದ ಹತರಾದರು।

Verse 84

विह्वलाश्च कृताः केचिदिंद्रेण कुपितेन च । तथा यमेन निहता वायुना वरुणेन च

ಕೋಪಗೊಂಡ ಇಂದ್ರನು ಕೆಲವರನ್ನು ವಿಹ್ವಲರನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿದನು; ಹಾಗೆಯೇ ಕೆಲವರು ಯಮ, ವಾಯು ಮತ್ತು ವರುಣರಿಂದ ಹತರಾದರು।

Verse 85

कुबेरेण हताश्चान्ये नैरृतेन तथा परे । अग्निना निहताः केचिदीशेनैव विदारिताः

ಇತರರು ಕುಬೇರನಿಂದ ಹತರಾದರು, ಮತ್ತಿತರರು ನೈಋತನಿಂದ; ಕೆಲವರು ಅಗ್ನಿಯಿಂದ ನಿಹತರಾದರು, ಕೆಲವರನ್ನು ಸ್ವಯಂ ಈಶನು ಚೀರಿಹಾಕಿದನು।

Verse 86

एवं तदा तैर्निहता बलीयसो महासुरा विक्रमशानिनश्च । सुरैस्तु सर्वैः सह लोकपालैः शिवप्रसादा भिहतास्तदानीम्

ಆ ವೇಳೆ ಶಿವಪ್ರಸಾದದಿಂದ ಲೋಕಪಾಲರೊಡನೆ ಸಮಸ್ತ ದೇವತೆಗಳು ಸೇರಿ ಆ ಪರಾಕ್ರಮಶಾಲಿ, ಮಹಾಬಲಿಷ್ಠ ಮಹಾಸುರರನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿದರು।

Verse 87

ततो महादैत्यवरो दुरात्मा स कलानेमिः परमास्त्रयुक्तः । ययौ तदानीं सुरसत्तमांस्तान्हंतुं सदा क्रूरमतिः स एकः

ನಂತರ ದುರುಾತ್ಮನಾದ ಮಹಾದೈತ್ಯವರ ಕಾಲನೇಮಿ ಪರಮಾಸ್ತ್ರಗಳಿಂದ ಸನ್ನದ್ಧನಾಗಿ, ಸದಾ ಕ್ರೂರಮತಿಯಾಗಿ, ಒಬ್ಬನೇ ಆ ದೇವಶ್ರೇಷ್ಠರನ್ನು ಸಂಹರಿಸಲು ಮುಂದುವರಿದನು।

Verse 88

सिंहारूढो दंशितश्च त्रिशुलेन हि संयुतः । दैत्यानामर्बुदेनैव सिंहारूढेन संवृतः

ಅವನು ಸಿಂಹಾರೂಢನಾಗಿ ಕವಚಧಾರಿಯಾಗಿ ತ್ರಿಶೂಲಯುಕ್ತನಾಗಿದ್ದನು; ಸಿಂಹಾರೂಢರಾದ ದೈತ್ಯರ ಅಪಾರ ಸಮೂಹವು ಅವನನ್ನು ಸುತ್ತುವರಿದಿತ್ತು।

Verse 89

ते सिंहा दंशिताः सर्वे महाबलपराक्रमाः । तेषु सिंहेषु चारूढा महादैत्याश्च तत्समाः

ಆ ಸಿಂಹಗಳೆಲ್ಲ ಸನ್ನದ್ಧವಾಗಿ ಮಹಾಬಲ-ಪರಾಕ್ರಮಗಳಿಂದ ಯುಕ್ತವಾಗಿದ್ದವು; ಅವುಗಳ ಮೇಲೆ ಆರೂಢರಾದ ಮಹಾದೈತ್ಯರೂ ಸಹ ಅವುಗಳಿಗೆ ಸಮಾನವಾಗಿ ಉಗ್ರರಾಗಿದ್ದರು।

Verse 90

आयांतीं दैत्यसेनां तां सर्वां सिंहविभूषिताम् । कालनेमियुतां दृष्ट्वा देवा इंद्रपुरोगमाः । भयमाजग्मुरतुलं तदा ध्यानपरा भवन्

ಸಿಂಹವಿಭೂಷಿತವಾಗಿಯೂ ಕಾಲನೇಮಿಯೊಡನೆ ಬರುತ್ತಿದ್ದ ಆ ಸಮಸ್ತ ದೈತ್ಯಸೇನೆಯನ್ನು ನೋಡಿ, ಇಂದ್ರನ ನೇತೃತ್ವದ ದೇವತೆಗಳು ಅತುಲ ಭಯಕ್ಕೆ ಒಳಗಾಗಿ, ಆಗ ಧ್ಯಾನನಿಷ್ಠರಾದರು।

Verse 91

किं कुर्मोऽद्य वयं सर्वे कथं जेष्याम चाद्भुतम् । एतादृशमसंख्याकमनीकं सिंहसंवृतम्

ನಾವು ಎಲ್ಲರೂ ಇಂದು ಏನು ಮಾಡೋಣ? ಈ ಅದ್ಭುತ ಬಲವನ್ನು ಹೇಗೆ ಜಯಿಸೋಣ? ಇದು ಸಿಂಹಗಳಿಂದ ಆವರಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಅಸಂಖ್ಯಾತ ಸೇನೆ.

Verse 92

एवं विचिंत्यमानास्ते ह्यागतस्तत्र नारदः । नारदेन च तत्सर्वं पुरावृत्तं महत्तरम्

ಅವರು ಹೀಗೆ ಚಿಂತಿಸುತ್ತಿರುವಾಗ ಅಲ್ಲಿ ನಾರದರು ಆಗಮಿಸಿದರು. ನಾರದರಿಂದ ಪೂರ್ವದಲ್ಲಿ ನಡೆದ ಮಹತ್ತರ ವೃತ್ತಾಂತವೆಲ್ಲವೂ ವಿವರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತು.

Verse 93

कथितं च महेंद्राय कालनेमेस्तपोबलम् । अजेयत्वं च संग्रामे वरदानबलेन तु

ಮಹೇಂದ್ರ ಇಂದ್ರನಿಗೆ ಕಾಲನೇಮಿಯ ತಪೋಬಲವನ್ನು ತಿಳಿಸಲಾಯಿತು; ಹಾಗೆಯೇ ವರದಾನಬಲದಿಂದ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಅವನ ಅಜೇಯತ್ವವೂ ವಿವರಿಸಲಾಯಿತು.

Verse 94

विष्णुं विना वयं देवा अशक्ता रणमंडले । जेतुं च स ततो विष्णुः स्मर्यतां परमेश्वरः । तमालनीलो वरदः सर्वैर्विजयकांक्षिभिः

ವಿಷ್ಣುವಿಲ್ಲದೆ ನಾವು ದೇವರುಗಳು ರಣಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಅಶಕ್ತರು. ಆದ್ದರಿಂದ ತಮಾಲನೀಲ ವರ್ಣದ, ವರದ, ಪರಮೇಶ್ವರ ವಿಷ್ಣುವನ್ನು ವಿಜಯಕಾಂಕ್ಷಿಗಳು ಎಲ್ಲರೂ ಸ್ಮರಿಸಲಿ.

Verse 95

नारदस्य वचः श्रुत्वा तदा देवास्त्वरान्विताः । ध्यानेन च महाविष्णुं ततः परबलार्द्दनम् । स्मरंतः परमात्मानमिदमूचुश्च तं विभुम्

ನಾರದನ ವಚನವನ್ನು ಕೇಳಿ ದೇವರುಗಳು ತ್ವರೆಯಿಂದ ತುಂಬಿದರು. ಅವರು ಶತ್ರುಬಲವನ್ನು ನಾಶಮಾಡುವ ಮಹಾವಿಷ್ಣುವನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸಿದರು; ಪರಮಾತ್ಮನಾದ ಸರ್ವವ್ಯಾಪಿ ವಿಭುವನ್ನು ಸ್ಮರಿಸಿ ಅವನಿಗೆ ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದರು.

Verse 96

देवा ऊचुः । नमस्तुभ्यं भगवते नमस्ते विश्वमंगलम् । श्रीनिवास नमस्तुभ्यं श्रीपते ते नमोनमः

ದೇವರುಗಳು ಹೇಳಿದರು—ಹೇ ಭಗವನ್! ನಿಮಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ; ಹೇ ಸಮಸ್ತ ವಿಶ್ವದ ಮಂಗಳಸ್ವರೂಪನೇ! ನಿಮಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ಹೇ ಶ್ರೀನಿವಾಸ! ನಿಮಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ; ಹೇ ಶ್ರೀಪತೇ! ಪುನಃ ಪುನಃ ನಿಮಗೆ ಪ್ರಣಾಮ.

Verse 97

अद्यास्मान्भयभीतांस्त्वं कालनेमिभयार्दितान् । त्रातुमर्हसि दैत्याच्च देवानामभयप्रद

ಇಂದು ನಾವು ಭಯಭೀತರಾಗಿದ್ದು ಕಾಲನೇಮಿಯ ಭಯದಿಂದ ಪೀಡಿತರಾಗಿದ್ದೇವೆ; ಹೇ ದೇವರಿಗೆ ಅಭಯ ನೀಡುವವನೇ! ಆ ದೈತ್ಯನಿಂದ ನಮ್ಮನ್ನು ರಕ್ಷಿಸುವುದು ನಿಮಗೆ ಯುಕ್ತವಾಗಿದೆ.

Verse 98

एवं ध्यातः संस्मृतश्च प्रादुर्भूतो हरिस्तदा । नीलो गरुडमारुह्य जगतामभयप्रदः

ಹೀಗೆ ಧ್ಯಾನಿಸಿ ಸ್ಮರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಾಗ ಹರಿ ಆಗ ಪ್ರಾದುರ್ಭವಿಸಿದನು—ನೀಲವರ್ಣನಾಗಿ—ಗರುಡಾರೂಢನಾಗಿ, ಲೋಕಗಳಿಗೆ ಅಭಯಪ್ರದನಾಗಿ.

Verse 99

चक्रपाणिस्तदायातो देवानां विजयाय च । गगनस्थं महाविष्णुं गरुडोपरि संस्थितम् । श्रीवासमेनं दुर्द्धर्षं योद्धुकामं ददर्शिरे

ಆಗ ಚಕ್ರಪಾಣಿ ಪ್ರಭು ದೇವರ ವಿಜಯಕ್ಕಾಗಿ ಬಂದನು. ಅವರು ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಗರುಡದ ಮೇಲೆ ಆಸೀನನಾದ ಮಹಾವಿಷ್ಣುವನ್ನು ಕಂಡರು—ಶ್ರೀವಾಸ, ದುರ್ಧರ್ಷ, ಯುದ್ಧಕ್ಕೆ ಉತ್ಸುಕ.

Verse 100

तथा दृष्ट्वा कालनेमिस्तदानीं प्रहस्यमानोऽतिरुषा बलान्वितः । कस्त्वं महाभाग वरेण्यरूपः श्यामो युवा वारणमत्तविक्रमः । करे गृहीतं निशितं महाप्रभं चक्रं च कस्मात्कथयस्व मे प्रभो

ಅವನನ್ನು ಕಂಡ ಕಾಲನೇಮಿ ಆ ಕ್ಷಣವೇ ವ್ಯಂಗ್ಯವಾಗಿ ನಗುತ್ತಾ, ತೀವ್ರ ಕೋಪ ಮತ್ತು ಬಲದಿಂದ ಯುಕ್ತನಾಗಿ ಹೇಳಿದನು—“ಹೇ ಮಹಾಭಾಗ! ವರೆಣ್ಯರೂಪವಂತನೇ, ಶ್ಯಾಮವರ್ಣ, ಯುವಕ, ಮದಿಸಿದ ಆನೆಯಂತೆ ವಿಕ್ರಮವಂತನೇ—ನೀನು ಯಾರು? ಮತ್ತು ನಿನ್ನ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಆ ತೀಕ್ಷ್ಣ, ಮಹಾಪ್ರಭಾವಿ ಚಕ್ರವನ್ನು ಏಕೆ ಹಿಡಿದಿದ್ದೀ? ಹೇ ಪ್ರಭೋ, ನನಗೆ ಹೇಳು.”

Verse 101

श्रीभगवानुवाच । युद्धार्थमिह चायातो देवानां कार्यसिद्धये । त्वं स्थिरो भव रे मंद दहाम्यद्य न संशयः

ಶ್ರೀಭಗವಾನ್ ಹೇಳಿದರು—ದೇವರ ಕಾರ್ಯಸಿದ್ಧಿಗಾಗಿ ನಾನು ಇಲ್ಲಿ ಯುದ್ಧಾರ್ಥವಾಗಿ ಬಂದಿದ್ದೇನೆ. ಓ ಮೂಢಾ, ಸ್ಥಿರನಾಗಿರು; ಇಂದು ನಿನ್ನನ್ನು ದಹಿಸುವೆನು—ಸಂದೇಹವಿಲ್ಲ।

Verse 102

श्रुत्वा भगवतो वाक्यं कालनेमिः प्रतापवान् । उवाच रुषितो भूत्वा भगवंतमधोक्षजम्

ಭಗವಂತನ ವಾಕ್ಯವನ್ನು ಕೇಳಿ ಪರಾಕ್ರಮಶಾಲಿ ಕಾಲನೇಮಿ ಕೋಪಗೊಂಡು, ಅಧೋಕ್ಷಜನಾದ ಭಗವಂತನಿಗೆ ಹೇಳಿದನು।

Verse 103

मूलभूतो हि देवानां भगवान्युद्धदुर्मदः । युद्धं कुरु मया सार्द्धं यदि शूरोऽसि संप्रति

ಹೇ ಭಗವಾನ್, ನೀನೇ ದೇವರ ಮೂಲಾಧಾರ—ಯುದ್ಧಗರ್ವದಿಂದ ಉನ್ಮತ್ತ! ನೀನು ಈಗ ನಿಜವಾದ ಶೂರನಾದರೆ, ನನ್ನೊಡನೆ ಯುದ್ಧ ಮಾಡು।

Verse 104

प्रहस्य भगवान्विष्णुरुवाचेदं महाप्रभः । गगनस्थो भव त्वं हि महीस्थोऽहं भवामि वै

ನಗುತ್ತಾ ಮಹಾಪ್ರಭುವಾದ ಭಗವಾನ್ ವಿಷ್ಣು ಹೇಳಿದರು—ನೀನು ಆಕಾಶದಲ್ಲೇ ಇರು; ನಾನು ಭೂಮಿಯ ಮೇಲೆಯೇ ಇರುತ್ತೇನೆ।

Verse 105

अप्रशस्तं च विषमं युद्धं चैव यथा भवेत् । तथा कुरु महाबाहो गगनो वा महीतले

ಯುದ್ಧವು ಅಪ್ರಶಸ್ತವಾಗಿಯೂ ವಿಷಮವಾಗಿಯೂ (ಅನ್ಯಾಯವಾಗಿ) ಆಗಬಾರದು. ಓ ಮಹಾಬಾಹೋ, ಹಾಗೆಯೇ ಯುದ್ಧ ಮಾಡು—ಆಕಾಶದಲ್ಲಾಗಲಿ ಭೂಮಿಯ ಮೇಲೆಯಾಗಲಿ।

Verse 106

तथेति मत्वा हि महानुभावो दैत्यैः समेतोऽर्बुदसंख्यकैश्च । सिंहोपरिस्थैश्च महानुभावैर्महाबलैः क्रूरतरैस्तदानीम्

“ತಥಾಸ್ತು” ಎಂದು ನಿಶ್ಚಯಿಸಿ ಆ ಮಹಾನುಭಾವನು ಮುಂದಕ್ಕೆ ಸಾಗಿದನು. ಅವನೊಂದಿಗೆ ಅರ್ಭುದಸಂಖ್ಯಕ ದೈತ್ಯರು, ಆ ವೇಳೆಯಲ್ಲಿ ಸಿಂಹಾರೂಢರಾದ ಮಹಾಬಲಿಷ್ಠ ಕ್ರೂರ ಯೋಧರೂ ಸೇರಿದ್ದರು.

Verse 107

गगनमथ जगाहे मंदमंदं महात्मा ह्यसुरगणसमेतो विश्वरूपं जिघांसुः । त्रिशिखमपरमुग्रं गृह्य संदेशचेष्टादशनविकृतवक्त्रो योद्धुकामो हरिं सः

ಆಮೇಲೆ ಆ ಮಹಾತ್ಮನು ಅಸುರಗಣಗಳೊಂದಿಗೆ ವಿಶ್ವರೂಪ ಹರಿಗೆ ಸಂಹಾರ ಮಾಡುವ ಉದ್ದೇಶದಿಂದ ನಿಧಾನವಾಗಿ ಆಕಾಶಕ್ಕೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದನು. ಪರಮ ಉಗ್ರ ತ್ರಿಶೂಲವನ್ನು ಹಿಡಿದು, ಸಂಕೆತಚೇಷ್ಟೆಗಳಲ್ಲಿ ಹಲ್ಲು ತೋರಿಸಿ ವಿಕೃತಮುಖನಾಗಿ, ಹರಿಗೆ ಯುದ್ಧ ಮಾಡಲು ಆತುರಪಟ್ಟನು.