Adhyaya 53

Verse 1

नारद उवाच । अथान्यत्संप्रवक्ष्यामि शालामाहात्म्य मुत्तमम् । संस्थापिते पुरा स्थाने प्रोक्तोहं द्विजपुंगवैः

ನಾರದನು ಹೇಳಿದನು—ಇನ್ನು ನಾನು ಮತ್ತೊಂದು ಶ್ರೇಷ್ಠ ವೃತ್ತಾಂತವನ್ನು ಹೇಳುವೆನು—ಶಾಲೆಯ ಮಾಹಾತ್ಮ್ಯ. ಪೂರ್ವಕಾಲದಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಷ್ಠಿತವಾದ ಆ ಪುಣ್ಯಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠ ದ್ವಿಜರು ನನಗೆ ಇದನ್ನು ಉಪದೇಶಿಸಿದರು।

Verse 2

स्थानस्य रक्षणार्थाय उपायं कुरु सुव्रत । ततो मया प्रतिज्ञातं करिष्ये स्थान रक्षणम्

“ಈ ಪುಣ್ಯಸ್ಥಾನದ ರಕ್ಷಣಾರ್ಥವಾಗಿ ಉಪಾಯವನ್ನು ಮಾಡು, ಹೇ ಸುವ್ರತ.” ಆಗ ನಾನು ಪ್ರತಿಜ್ಞೆ ಮಾಡಿದೆನು—“ನಾನು ಈ ಸ್ಥಳವನ್ನು ರಕ್ಷಿಸುವೆನು.”

Verse 3

आराधिता मया पश्चाद्ब्रह्मविष्णुमहेश्वराः । त्रयस्त्वेकाग्रचित्तेन ततस्तुष्टाः सुरोत्तमाः

ನಂತರ ನಾನು ಏಕಾಗ್ರಚಿತ್ತದಿಂದ ಬ್ರಹ್ಮ, ವಿಷ್ಣು, ಮಹೇಶ್ವರರನ್ನು ಆರಾಧಿಸಿದೆನು. ಆಗ ದೇವೋತ್ತಮರಾದ ಆ ಮೂವರೂ ಸಂತುಷ್ಟರಾದರು।

Verse 4

समागम्याथ मां प्रोचुर्नारद व्रियतां वरः । प्रोक्तं तानार्च्य च मया क्रियतां स्थानरक्षणम्

ಆಮೇಲೆ ಅವರು ನನ್ನ ಬಳಿಗೆ ಬಂದು ಹೇಳಿದರು—“ಹೇ ನಾರದ, ವರವನ್ನು ಆರಿಸಿಕೋ.” ನಾನು ಅವರನ್ನು ಪೂಜಿಸಿ ಹೇಳಿದೆನು—“ಈ ಪುಣ್ಯಸ್ಥಾನದ ರಕ್ಷಣೆಯನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಲಿ.”

Verse 5

अयमेव वरो मह्यं देयो देवैः सुतोषितैः । स्थानलोपो यथा न स्याद्यथा कीर्तिर्भवेन्मम

ಪೂರ್ಣತೃಪ್ತರಾದ ದೇವರುಗಳು ನನಗೆ ನೀಡಬೇಕಾದ ವರ ಇದೇ—ಈ ಪವಿತ್ರ ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ಲೋಪವೋ ಹಾನಿಯೋ ಆಗದಿರಲಿ; ನನ್ನ ಕೀರ್ತಿ ಚಿರಸ್ಥಾಯಿಯಾಗಿರಲಿ।

Verse 6

एवमस्त्विति देवेशैः प्रतिज्ञातं तदा मुने । स्वांशेन प्रकरिप्याम द्विजानां तव रक्षणम्

ಆಗ ದೇವೇಶ್ವರರು, ಓ ಮುನೇ, ಪ್ರತಿಜ್ಞೆ ಮಾಡಿದರು—“ತಥಾಸ್ತು. ನಮ್ಮದೇ ಶಕ್ತಿಯ ಒಂದು ಅಂಶದಿಂದ ನಿನ್ನ ದ್ವಿಜಸಮುದಾಯವನ್ನು ಯಥಾವಿಧಿಯಾಗಿ ರಕ್ಷಿಸುವೆವು.”

Verse 7

एवमुक्त्वा कला मुक्ता देवैस्त्रिपुरुषैः स्वयम् । अंतर्धानं ततः प्राप्ताः सर्वेऽपि सुरसत्तमाः

ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ ಆ ತ್ರಿಪುರುಷ ದೇವರುಗಳು ಸ್ವತಃ ತಮ್ಮ ಕಲಾ (ಅಂಶ)ವನ್ನು ಬಿಡುಗಡೆ ಮಾಡಿದರು; ನಂತರ ಆ ಸರ್ವ ಶ್ರೇಷ್ಠ ದೇವತೆಗಳು ಅಂತರ್ಧಾನರಾದರು।

Verse 8

ततो मया द्विजैः सार्धं शालाग्रे स्थानरक्षणम् । स्थापिताश्च पृथग्देवास्त्रयस्त्रिभुवनेश्वराः

ನಂತರ ನಾನು ದ್ವಿಜರೊಂದಿಗೆ ಸೇರಿ ಶಾಲೆಯ ಮುಂಭಾಗದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಳರಕ್ಷಣೆಯನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದೆ; ಹಾಗೆಯೇ ತ್ರಿಭುವನಾಧಿಪತಿಗಳಾದ ಆ ಮೂರು ದೇವರನ್ನು ಅಲ್ಲಿ ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿ ಪ್ರತಿಷ್ಠಾಪಿಸಿದೆ।

Verse 9

पीड्यमाना यदा विप्राः केनापि च भवंति हि । पूर्वाह्ने चापि ऋग्वेदं मध्याह्ने च यजूं ष्यथ

ಯಾವಾಗಲಾದರೂ ಯಾರಿಂದಾದರೂ ವಿಪ್ರರು ಪೀಡಿತರಾದರೆ, ಅವರು ಪೂರ್ವಾಹ್ನದಲ್ಲಿ ಋಗ್ವೇದವನ್ನು ಮತ್ತು ಮಧ್ಯಾಹ್ನದಲ್ಲಿ ಯಜುರ್ವೇದವನ್ನು ಪಠಿಸುತ್ತಾರೆ।

Verse 10

यामे तृतीये सामानि तारस्वरमधीत्य च । शापं यस्य प्रदास्यंति शालाग्रे भृशरोषिताः

ಮೂರನೇ ಯಾಮದಲ್ಲಿ ತಾರಸ್ವರದಿಂದ ಸಾಮಗಾನವನ್ನು ಅಧ್ಯಯನ ಮಾಡಿ, ಅವರು ಭಾರೀ ಕೋಪದಿಂದ ಶಾಲೆಯ ಅಗ್ರಭಾಗದಲ್ಲಿ ಅಪರಾಧಿಯ ಮೇಲೆ ಶಾಪವನ್ನು ವಿಧಿಸುತ್ತಾರೆ।

Verse 11

सप्ताहाद्वर्षमध्याद्वा त्रिवर्षाद्भस्मतां व्रजेत् । प्रतिज्ञाता स्थानरक्षा यदि वो नारदाग्रतः

ಒಂದು ವಾರದಲ್ಲಾಗಲಿ, ಅರ್ಧವರ್ಷದಲ್ಲಾಗಲಿ, ಮೂರು ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಾಗಲಿ ಅವನು ಭಸ್ಮವಾಗುವನು—ನಾರದನ ಸಮ್ಮುಖದಲ್ಲಿ ನೀವು ಆ ಪವಿತ್ರ ಸ್ಥಳರಕ್ಷಣೆಯನ್ನು ಪ್ರತಿಜ್ಞೆ ಮಾಡಿದಿದ್ದರೆ।

Verse 12

सत्येन तेन नो वैरी भस्मीभवतु ह क्षणात् । अनेन शाप मंत्रेण भस्मीभवति निश्चितम्

ಆ ಸತ್ಯಬಲದಿಂದ ನಮ್ಮ ಶತ್ರು ಈ ಕ್ಷಣದಲ್ಲೇ ಭಸ್ಮವಾಗಲಿ. ಈ ಶಾಪಮಂತ್ರದಿಂದ ಅವನು ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಭಸ್ಮವಾಗುತ್ತಾನೆ—ಇದು ಧ್ರುವ.

Verse 13

शालां त्रिपुरुषां तत्र यः पश्यति दिनेदिने । अर्चयेत्तोषयेच्चासौ स्वर्गलोके महीयते

ಅಲ್ಲಿ ದಿನೇದಿನೇ ತ್ರಿಪುರುಷ-ಶಾಲೆಯನ್ನು ದರ್ಶನ ಮಾಡಿ, ಅದನ್ನು ಅರ್ಚಿಸಿ ತೃಪ್ತಿಕರ ಉಪಚಾರಗಳನ್ನು ಸಲ್ಲಿಸುವವನು ಸ್ವರ್ಗಲೋಕದಲ್ಲಿ ಮಹಿಮೆಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ।

Verse 14

इति त्रिपुरुषशालामाहात्म्यम् । नारद उवाच । अथान्यत्संप्रवक्ष्यामि मदीयसरसो महत्

ಇಂತೆ ತ್ರಿಪುರುಷ-ಶಾಲೆಯ ಮಾಹಾತ್ಮ್ಯ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಯಿತು. ನಾರದರು ಹೇಳಿದರು—ಇನ್ನು ಮತ್ತೊಂದನ್ನು ಪ್ರಕಟಿಸುತ್ತೇನೆ: ನನ್ನ ಸರೋವರದ ಮಹಾನ್ ಮಾಹಾತ್ಮ್ಯ.

Verse 15

माहात्म्यमतुलं पार्थ देवानामपि दुर्लभम् । मया पूर्वं सरः खातं दर्भांकुरशलाकया

ಹೇ ಪಾರ್ಥ, ಈ ಮಹಾತ್ಮ್ಯ ಅತುಲ—ದೇವರಿಗೂ ದುರ್ಲಭ. ಪೂರ್ವದಲ್ಲಿ ನಾನು ಸ್ವತಃ ದರ್ಭಾಂಕುರದ ತೀಕ್ಷ್ಣ ಶಲಾಕೆಯಿಂದ ಈ ಸರೋವರವನ್ನು ತೋಡಿದೆನು.

Verse 16

मृत्तिका ताम्रपात्रेण त्यक्ता बाह्ये ततः स्वयम् । सर्वेषामेव तीर्थानामाहृत्योदक मुत्तमम्

ನಂತರ ತೋಡಿದ ಮಣ್ಣನ್ನು ತಾಮ್ರಪಾತ್ರದಿಂದ ಹೊರಗೆ ತ್ಯಜಿಸಲಾಯಿತು; ಆಮೇಲೆ ನಾನು ಸ್ವತಃ ಎಲ್ಲಾ ತೀರ್ಥಗಳಿಂದ ಸಮಾಹೃತವಾದ ಉತ್ತಮ ಜಲವನ್ನು ತಂದೆನು.

Verse 17

तत्तत्र सरसि क्षिप्तं तेन संपूरितं सरः । आश्विने मासि संप्राप्ते भानुवारे नरः शुचिः

ಆ ಜಲವನ್ನು ಅಲ್ಲಿ ಸರೋವರದಲ್ಲಿ ಸುರಿಸಲಾಯಿತು; ಅದರಿಂದ ಸರೋವರ ಸಂಪೂರ್ಣ ತುಂಬಿತು. ಆಶ್ವಿನ ಮಾಸ ಬಂದಾಗ, ಭಾನುವಾರ, ಶುದ್ಧನಾದ ನರನು (ಅಲ್ಲಿ ವಿಧಿ ನೆರವೇರಿಸಲಿ)…

Verse 18

श्राद्धं यः कुरुते तत्र स्नात्वा दानं विशेषतः । पितरस्तस्य तृप्यंति यावदाभूतसंप्लवम्

ಯಾರು ಅಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನಮಾಡಿ, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ದಾನ ನೀಡಿ, ಶ್ರಾದ್ಧವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸುತ್ತಾನೋ—ಅವನ ಪಿತೃಗಳು ಪ್ರಳಯಾಂತವರೆಗೆ ತೃಪ್ತರಾಗಿರುತ್ತಾರೆ.

Verse 19

नारदीयं सरो ह्येतद्विख्यात जगतीतले । महता पुण्ययोगेन देवैरपि हि लभ्यते

ಈ ನಾರದೀಯ ಸರೋವರವು ಜಗತೀತಲದಲ್ಲಿ ವಿಖ್ಯಾತವಾಗಿದೆ; ಮಹತ್ತರ ಪುಣ್ಯಯೋಗದಿಂದಲೇ ಇದು ದೇವರಿಗೂ ಲಭ್ಯವಾಗುತ್ತದೆ.

Verse 20

यदत्र दीयते दानं हूयते यच्च पावके । सर्वं तदक्षयं विद्याज्जपानशनसाधनात्

ಇಲ್ಲಿ ನೀಡುವ ದಾನವೂ, ಪವಿತ್ರ ಅಗ್ನಿಯಲ್ಲಿ ಅರ್ಪಿಸುವ ಆಹುತಿಯೂ—ಜಪ ಮತ್ತು ಉಪವಾಸಾದಿ ಧರ್ಮಾಚರಣೆಯ ಬಲದಿಂದ ಅವೆಲ್ಲವೂ ಅಕ್ಷಯವೆಂದು ತಿಳಿಯಬೇಕು।

Verse 21

नारदीये सरःश्रेष्ठे स्नात्वा यो नारदेश्व रम् । पूजयेच्छ्रद्धया मर्त्यः सर्वपापैः प्रमुच्यते

ಶ್ರೇಷ್ಠ ನಾರದೀಯ ಸರೋವರದಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ, ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ನಾರ್ದೇಶ್ವರನನ್ನು ಪೂಜಿಸುವ ಮನುಷ್ಯನು ಸರ್ವಪಾಪಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ।

Verse 22

अत्र तीर्थे पुरा पार्थ सर्वनागैस्तपः कृतम् । कद्रूशापस्य मोक्षार्थमात्मनो हितका म्यया

ಹೇ ಪಾರ್ಥ! ಈ ತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ ಪುರಾತನಕಾಲದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲಾ ನಾಗರು ತಮ್ಮ ಹಿತವನ್ನು ಬಯಸಿ, ಕದ್ರೂಶಾಪದಿಂದ ಮುಕ್ತಿಗಾಗಿ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಿದರು।

Verse 23

ततः सिद्धिं परां प्राप्ता एतर्त्तार्थप्रभावतः । ततो नागेश्वरं लिंगं स्थापयामासुरूर्जितम्

ನಂತರ ಈ ಪವಿತ್ರ ವೃತ್ತಾಂತದ ಪ್ರಭಾವದಿಂದ ಅವರು ಪರಮಸಿದ್ಧಿಯನ್ನು ಪಡೆದರು; ಆಮೇಲೆ ಅವರು ಮಹಾಬಲಿಷ್ಠ ನಾಗೇಶ್ವರ ಲಿಂಗವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದರು।

Verse 24

नारदादुत्तरे भागे सर्वे नागाः प्रहर्षिताः । नारदीये सरःश्रेष्ठे यः स्नात्वा पूजयेद्धरम्

ನಾರದನಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಸ್ಥಳದ ಉತ್ತರ ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲಾ ನಾಗರು ಹರ್ಷಿತರಾಗಿರುತ್ತಾರೆ. ಶ್ರೇಷ್ಠ ನಾರದೀಯ ಸರೋವರದಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ ಹರ (ಶಿವ)ನನ್ನು ಪೂಜಿಸುವವನು…

Verse 25

नागेश्वरं महाभक्त्या तस्य पुण्यमनन्तकम् । तेषां सर्पभयं नास्ति नागानां वचनं यथा

ಯಾರು ಮಹಾಭಕ್ತಿಯಿಂದ ನಾಗೇಶ್ವರನನ್ನು ಪೂಜಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅವರ ಪುಣ್ಯ ಅನಂತವಾಗುತ್ತದೆ. ಅಂಥವರಿಗೆ ಸರ್ಪಭಯವಿಲ್ಲ—ನಾಗರ ವಚನದಂತೆ.

Verse 26

इति नारदीयसरोमाहात्म्यम् । नारद उवाच । अपरद्वारकानाम देवी चात्रास्ति पांडव

ಇಂತೆ ನಾರದೀಯ ಸರೋವರದ ಮಹಾತ್ಮ್ಯ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಯಿತು. ನಾರದರು ಹೇಳಿದರು—ಹೇ ಪಾಂಡವ, ಇಲ್ಲಿ ಕೂಡ ‘ಅಪರದ್ವಾರಕಾ’ ಎಂಬ ದೇವಿ ಇದ್ದಾಳೆ.

Verse 27

सा च ब्रह्मांडद्वारे वै सदैव विहितालया । चतुर्विंशतिकोटीभिर्देवीभिः परिरक्षिता

ಆ ದೇವಿ ‘ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡದ್ವಾರ’ದಲ್ಲಿ ಸದಾ ನಿಯತ ನಿವಾಸದಲ್ಲಿ ವಿರಾಜಿಸುತ್ತಾಳೆ. ಇಪ್ಪತ್ತ್ನಾಲ್ಕು ಕೋಟಿ ದೇವಿಯರು ಎಲ್ಲೆಡೆಯಿಂದ ಅವಳನ್ನು ರಕ್ಷಿಸುತ್ತಾರೆ.

Verse 28

ततो दीर्घं तपस्तप्त्वा मयानीतात्र तोषिता । अपरस्मिंस्ततो द्वारे स्था पिता परमेश्वरी

ನಂತರ ಅವಳು ದೀರ್ಘ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಿ, ನಾನು ಅವಳನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ಕರೆತಂದಾಗ ಸಂತುಷ್ಟಳಾದಳು. ಆಮೇಲೆ ಮತ್ತೊಂದು ದ್ವಾರದಲ್ಲಿ ಪರಮೇಶ್ವರಿ ಸ್ಥಾಪಿತಳಾದಳು.

Verse 29

पूर्वस्मिन्नगरद्वारे स्थापिता द्वारवासिनी । नवमी चैत्रमासस्य कृष्णपक्षे भवेत्तु या

ನಗರದ ಪೂರ್ವ ದ್ವಾರದಲ್ಲಿ ‘ದ್ವಾರವಾಸಿನಿ’ ಸ್ಥಾಪಿತಳಾದಳು. ಚೈತ್ರಮಾಸದ ಕೃಷ್ಣಪಕ್ಷದ ನವಮೀ ತಿಥಿ ಅವಳ ವ್ರತದಿನವಾಗಿರುತ್ತದೆ.

Verse 30

कुण्डे स्नानं नरः कृत्वा तां च देवीं प्रपूजयेत् । बलिबाकुलनैवेद्यैर्गन्धधूपादिपूजनैः

ಕುಂಡದಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನಮಾಡಿ ಮನುಷ್ಯನು ಆ ದೇವಿಯನ್ನು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಪೂಜಿಸಬೇಕು. ಬಲಿ, ಬಕುಲಪುಷ್ಪ, ನೈವೇದ್ಯ ಅರ್ಪಿಸಿ ಗಂಧ-ಧೂಪಾದಿಗಳಿಂದ ಆರಾಧಿಸಬೇಕು.

Verse 31

सप्तजन्मकृतं पापं नाशमायाति तत्क्षणात् । यान्यान्प्रार्थयते कामांस्तांस्ताना प्नोति मानवः

ಏಳು ಜನ್ಮಗಳಲ್ಲಿ ಮಾಡಿದ ಪಾಪವು ಆ ಕ್ಷಣದಲ್ಲೇ ನಾಶವಾಗುತ್ತದೆ. ಮನುಷ್ಯನು ಯಾವ ಯಾವ ಕಾಮನೆಗಳನ್ನು ಪ್ರಾರ್ಥಿಸುತ್ತಾನೋ, ಅವೇ ಅವನಿಗೆ ಲಭಿಸುತ್ತವೆ.

Verse 32

वन्ध्या च लभते पुत्रं स्नानमात्रेण तत्र वै । नवम्यां चैत्रमासस्य पुष्पधूपार्घ्यपूजया

ಅಲ್ಲಿ ಕೇವಲ ಸ್ನಾನಮಾತ್ರದಿಂದಲೂ ವಂಧ್ಯೆಯು ಪುತ್ರನನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾಳೆ. ಹಾಗೆಯೇ ಚೈತ್ರಮಾಸದ ನವಮಿಯಲ್ಲಿ ಪುಷ್ಪ, ಧೂಪ, ಅರ್ಘ್ಯಗಳಿಂದ ಪೂಜೆ ಮಾಡಿದರೂ (ಫಲ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ).

Verse 33

विघ्नानि नाशयेद्देवी सर्व सिद्धिं प्रयच्छति । भक्तानां तत्क्षणादेव सत्यमेतन्न संशयः

ದೇವಿಯು ವಿಘ್ನಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡಿ ಸರ್ವಸಿದ್ಧಿಯನ್ನು ದಯಪಾಲಿಸುತ್ತಾಳೆ. ಭಕ್ತರಿಗೆ ಅದು ತಕ್ಷಣವೇ ಸಂಭವಿಸುತ್ತದೆ—ಇದು ಸತ್ಯ, ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ.

Verse 34

उत्तरद्वारकां चापि पूज्यैवं विधिवन्नरः । एतदेव फलं सोपि प्राप्नुयान्मान वोत्तमः

ಇದೇ ರೀತಿಯಾಗಿ ಮನುಷ್ಯನು ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಉತ್ತರದ್ವಾರಕೆಯನ್ನೂ ಪೂಜಿಸಬೇಕು. ಆ ಮಾನವೋತ್ತಮನು ಸಹ ಇದೇ ಫಲವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

Verse 35

पूर्वद्वारे तु वै देवी या स्थिता द्वारवासिनी । तस्याः पूजनमात्रेण प्राप्नुयाद्वांछितं फलम्

ಪೂರ್ವದ್ವಾರದಲ್ಲಿ ದ್ವಾರವಾಸಿನೀ ದೇವಿ ಸ್ಥಿತಳಾಗಿದ್ದಾಳೆ. ಆಕೆಯ ಪೂಜಾಮಾತ್ರದಿಂದಲೇ ಭಕ್ತನು ಇಚ್ಛಿತ ಫಲವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

Verse 36

आश्विने मासि संप्राप्ते नव रात्रे विशेषतः । उपोष्य नवरात्रं च स्नात्वा कुण्डे समाहितः

ಆಶ್ವಿನ ಮಾಸ ಬಂದಾಗ, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ನವರಾತ್ರಿಗಳಲ್ಲಿ, ನವರಾತ್ರ ವ್ರತೋಪವಾಸ ಮಾಡಿ, ಕುಂಡದಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ, ಮನಸ್ಸನ್ನು ಸಮಾಧಾನದಿಂದ ಏಕಾಗ್ರಗೊಳಿಸಬೇಕು.

Verse 37

पूजयेद्देवतां भक्त्या पुष्पधूपान्नतर्पणैः । अपुत्रो लभते पुत्रान्निर्धनो लभते धनम्

ಪುಷ್ಪ, ಧೂಪ, ನೈವೇದ್ಯ ಮತ್ತು ತರ್ಪಣಗಳಿಂದ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ದೇವತೆಯನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು. ಸಂತಾನವಿಲ್ಲದವನು ಸಂತಾನವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ; ದರಿದ್ರನು ಧನವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

Verse 38

वन्ध्या प्रसूयते पार्थ नात्र कार्या विचारणा

ಹೇ ಪಾರ್ಥ! ಇಲ್ಲಿ ವಂಧ್ಯೆಯೂ ಸಹ ಪ್ರಸವಿಸುತ್ತಾಳೆ; ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವೋ ವಿಚಾರವೋ ಅಗತ್ಯವಿಲ್ಲ.

Verse 53

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां प्रथमे माहेश्वर खण्डे कौमारिकाखंडे कोटितीर्थादिमाहात्म्यवर्णनंनाम त्रिपंचाशत्तमोऽध्यायः

ಇಂತೆ ಶ್ರೀಸ್ಕಂದ ಮಹಾಪುರಾಣದ ಏಕಾಶೀತಿ-ಸಾಹಸ್ರೀ ಸಂಹಿತೆಯ ಪ್ರಥಮ ಮಾಹೇಶ್ವರಖಂಡದ ಕೌಮಾರಿಕಾಖಂಡದಲ್ಲಿ ‘ಕೋಟಿತೀರ್ಥಾದಿ-ಮಾಹಾತ್ಮ್ಯವರ್ಣನ’ ಎಂಬ ಐವತ್ತಮೂರನೇ ಅಧ್ಯಾಯವು ಸಮಾಪ್ತಿಯಾಯಿತು.