Adhyaya 36

Verse 1

नारद उवाच । एवं दृष्ट्वा क्षितौ तानि लिंगानि हरसूनुना । हरिब्रह्मेंद्रप्रमुखा देवाः प्रोचुः परस्परम्

ನಾರದನು ಹೇಳಿದರು—ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಹರನ ಪುತ್ರನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದ ಆ ಲಿಂಗಗಳನ್ನು ನೋಡಿ ಹರಿ, ಬ್ರಹ್ಮ, ಇಂದ್ರ ಮೊದಲಾದ ದೇವತೆಗಳು ಪರಸ್ಪರ ಮಾತನಾಡಿದರು।

Verse 2

अहो धन्यः कुमारोऽयं महीसागरसंगमे । येन चत्वारी लिंगानि स्तापितानि सुदुर्लभे

ಅಹೋ! ಮಹೀ–ಸಾಗರ ಸಂಗಮದಲ್ಲಿ ಈ ಕುಮಾರನು ಧನ್ಯನು; ಅವನು ಅತಿದುರ್ಳಭವಾದ ನಾಲ್ಕು ಲಿಂಗಗಳನ್ನು ಪ್ರತಿಷ್ಠಾಪಿಸಿದ್ದಾನೆ।

Verse 3

वयमप्यत्र शुद्ध्यर्थं तोषार्थं स्कन्दरुद्रयोः । साध्वर्थे चात्मलाभाय कुर्मो लिंगपरंपराम्

ನಾವು ಕೂಡ ಇಲ್ಲಿ ಶುದ್ಧಿಗಾಗಿ, ಸ್ಕಂದ–ರುದ್ರರ ತೃಪ್ತಿಗಾಗಿ, ಸತ್ಕಾರ್ಯಾರ್ಥವಾಗಿ ಮತ್ತು ಆತ್ಮಲಾಭಕ್ಕಾಗಿ ಲಿಂಗಪರಂಪರೆಯನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸುವೆವು।

Verse 4

अथवा कोटिशो देवा मुनयो नैव संख्यया । सर्वे चेत्स्थापयिष्यंति लिंगान्यत्र महीतटे

ಅಥವಾ ಕೋಟ್ಯಂತರ ದೇವರುಗಳು ಮತ್ತು ಎಣಿಸಲಾಗದ ಮುನಿಗಳು—ಎಲ್ಲರೂ ಇಲ್ಲಿ ಈ ತಟದಲ್ಲಿ ಲಿಂಗಗಳನ್ನು ಪ್ರತಿಷ್ಠಾಪಿಸಿದರೆ—(ಈ ಸ್ಥಳ ಪರಮ ಪವಿತ್ರವಾಗುತ್ತದೆ)।

Verse 5

पूजा तेषां कतं भावि बहुत्वाच्चात्र पठ्यते । यस्य राष्ट्रे रुद्रलिंगं पूज्यते नैव शक्तितः

ಅವರ ಪೂಜೆ ಹೇಗೆ ಸಮ್ಯಕವಾಗಿ ನಡೆಯುವುದು? ಏಕೆಂದರೆ ಅವು ಬಹಳ—ಇಲ್ಲಿ ಹೀಗೆ ಪಠ್ಯವಾಗಿದೆ. ಯಾವ ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ರುದ್ರಲಿಂಗವನ್ನು ಯಥಾಶಕ್ತಿ ಪೂಜಿಸುವುದಿಲ್ಲವೋ,

Verse 6

तस्य सीदति तद्राष्ट्रं दुर्भिक्षव्याधितस्करैः । संभूय स्थापयिष्यामो लिंगमेकं ततः शुभम्

ಆ ರಾಜ್ಯವು ದುರ್ಭಿಕ್ಷ, ರೋಗ ಮತ್ತು ಕಳ್ಳರಿಂದ ಪೀಡಿತವಾಗಿ ಕುಸಿಯುತ್ತದೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ನಾವು ಎಲ್ಲರೂ ಸೇರಿ ಒಂದು ಶುಭ ಲಿಂಗವನ್ನು ಪ್ರತಿಷ್ಠಾಪಿಸುವೆವು।

Verse 7

इति कृत्वा मतिं सर्वे प्राप्यानुज्ञां महेश्वरात् । प्रहर्षिता सुहश्चैव हरिब्रह्ममुखाः सुराः

ಹೀಗೆ ನಿರ್ಣಯಮಾಡಿ ಮಹೇಶ್ವರನ ಅನುಜ್ಞೆಯನ್ನು ಪಡೆದು, ಹರಿ–ಬ್ರಹ್ಮರ ನೇತೃತ್ವದ ದೇವತೆಗಳೆಲ್ಲರು ಪರಮ ಹರ್ಷದಿಂದ ಸಂತೋಷಗೊಂಡರು।

Verse 8

भूमिभागं शुभं वीक्ष्य विजने लिंगमुत्तमम् । स्थापयामासुरथ ते स्वयं ब्रह्मविनिर्मितम्

ನಂತರ ಅವರು ನಿರ್ಜನ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿನ ಶುಭ ಭೂಭಾಗವನ್ನು ನೋಡಿ, ಬ್ರಹ್ಮನು ಸ್ವಯಂ ನಿರ್ಮಿಸಿದ ಆ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಲಿಂಗವನ್ನು ಅಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಿದರು।

Verse 9

सिद्धार्थैः स्तापितं यस्मा द्देवैर्ब्रह्मादिभिः स्वयम् । सिद्धेश्वरमिति प्राह नाम लिंगस्य वै गुहः

ಬ್ರಹ್ಮಾದಿ ದೇವತೆಗಳು ಸ್ವಯಂ ಕಾರ್ಯಸಿದ್ಧಿಗಾಗಿ ಅದನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದ್ದರಿಂದ, ಗುಹನು (ಸ್ಕಂದನು) ಆ ಲಿಂಗಕ್ಕೆ ‘ಸಿದ್ಧೇಶ್ವರ’ ಎಂದು ನಾಮ ಘೋಷಿಸಿದನು।

Verse 10

सर्वैर्देवैस्तत्र लिंगे खानितं सर उत्तमम् । सर्वतीर्थोदकैः शुभ्रैः पूरितं च महात्मभिः

ಅಲ್ಲಿ ಆ ಲಿಂಗದ ಸಮೀಪದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲ ದೇವತೆಗಳು ಒಂದು ಶ್ರೇಷ್ಠ ಸರೋವರವನ್ನು ತೋಡಿಸಿದರು; ಮಹಾತ್ಮರು ಅದನ್ನು ಎಲ್ಲಾ ತೀರ್ಥಗಳ ಶುಭ್ರ ಜಲದಿಂದ ತುಂಬಿದರು।

Verse 11

एतस्मिन्नंतरे पार्थ पातालाच्छेषनंदनः । कुमुदोनाम आगत्य प्राह शेषाहिपन्नगान्

ಈ ವೇಳೆಯಲ್ಲಿ, ಹೇ ಪಾರ್ಥ, ಪಾತಾಳದಿಂದ ಶೇಷನ ಪುತ್ರ ‘ಕುಮುದ’ ಎಂಬ ನಾಗನು ಮೇಲಕ್ಕೆ ಬಂದು, ಶೇಷವಂಶದ ನಾಗಗಳನ್ನು ಉದ್ದೇಶಿಸಿ ಮಾತನಾಡಿದನು।

Verse 12

अस्मिंस्तारकयुद्धे तु प्रलंबोनाम दानवः । पलायित्वा स्कंदभीत्या पापः पातालमाविशत्

ಈ ತಾರಕಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಪ್ರಲಂಬನೆಂಬ ಪಾಪಿ ದಾನವನು ಸ್ಕಂದಭಯದಿಂದ ಓಡಿ ಪಾತಾಳಕ್ಕೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದನು।

Verse 13

स वो वसूनि पुत्रांश्च भार्याः कन्या गृहाणि च । विध्वंसयति नागेंद्राः शीघ्रं धावतधावत

ಅವನು ನಿಮ್ಮ ಧನ, ಪುತ್ರರು, ಪತ್ನಿಯರು, ಪುತ್ರಿಯರು ಮತ್ತು ಮನೆಗಳನ್ನು ಧ್ವಂಸಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾನೆ. ಓ ನಾಗೇಂದ್ರರೇ, ಶೀಘ್ರ ಓಡಿ, ಓಡಿ!

Verse 14

शेषात्मजस्य तद्वाक्यं कुमदस्य निशम्यते । औत्सुक्यमापुर्नागेंद्रा यामयामेति वादिनः

ಶೇಷನ ಪುತ್ರ ಕುಮುದನ ಆ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ ನಾಗೇಂದ್ರರು ಆತುರಗೊಂಡು ‘ಹೋಗೋಣ, ಹೋಗೋಣ’ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾ ಚುರುಕಾದರು।

Verse 15

तान्निवार्य ततः स्कंदः क्रुद्धः शक्तिमथाददे । पातालाय मुमोचाथ प्रोच्य दैत्यो निहन्यताम्

ಅವರನ್ನು ತಡೆದು ಸ್ಕಂದನು ಕ್ರೋಧಗೊಂಡು ಶಕ್ತಿಯನ್ನು (ವೇಲನ್ನು) ಹಿಡಿದನು. ‘ದೈತ್ಯನು ಹತನಾಗಲಿ’ ಎಂದು ಹೇಳಿ ಪಾತಾಳದ ಕಡೆಗೆ ಎಸೆದನು।

Verse 16

ततः स्कंदभुजोत्सृष्टा भुवं निर्भिद्य वेगतः । प्रविष्टा सहसा शक्तिर्यथा दैवं नरं प्रति

ಆಮೇಲೆ ಸ್ಕಂದನ ಭುಜದಿಂದ ಹೊರಟ ಶಕ್ತಿ ವೇಗದಿಂದ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಭೇದಿಸಿ ಸಹಸಾ ಒಳಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿತು—ಹಾಗೆ ದೈವಗತಿ ಮನುಷ್ಯನ ಮೇಲೆ ಧಾವಿಸುವಂತೆ।

Verse 17

सा तं हत्वा प्रलंबं च कोटिभिर्दशभिर्वृतम् । नंदयित्वा गता नागाञ्जलकल्लोपूर्विका

ಆ ಶಕ್ತಿಯು ಅವನನ್ನೂ, ಹತ್ತು ಕೋಟಿ ಪರಿವಾರದಿಂದ ಆವರಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಪ್ರಲಂಬನನ್ನೂ ಸಂಹರಿಸಿತು. ನಾಗರನ್ನು ಸಂತೋಷಪಡಿಸಿ ಅದು ಜಲಕಲ್ಲೋಪೂರ್ವಿಕಾ ಕಡೆಗೆ ಹೊರಟಿತು.

Verse 18

यांत्या शक्त्या तया पार्थ यत्कृतं विवरं भुवि । पातालगंगातोयेन पूरितं पापहारिणा

ಹೇ ಪಾರ್ಥ! ಹೊರಟುಹೋಗುತ್ತಿದ್ದ ಆ ಶಕ್ತಿಯು ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಮಾಡಿದ ಬಿರುಕು ಪಾತಾಳಗಂಗೆಯ ಪಾಪಹಾರಕ ಜಲದಿಂದ ತುಂಬಿತು.

Verse 19

तस्य नाम ददौ स्कंदः सिद्धकूप इति स्मृतः । कृष्माष्टम्यां चतुर्दश्यामुपवासी नरः स्वयम्

ಸ್ಕಂದನು ಅದಕ್ಕೆ ಹೆಸರು ನೀಡಿದನು; ಅದು ‘ಸಿದ್ಧಕೂಪ’ ಎಂದು ಸ್ಮರಿಸಲ್ಪಡುತ್ತದೆ. ಕೃಷ್ಣಾಷ್ಟಮಿ ಮತ್ತು ಚತುರ್ದಶಿಯಂದು ಮನುಷ್ಯನು ತಾನೇ ಉಪವಾಸ ಮಾಡಬೇಕು.

Verse 20

स्नात्वा कूपेऽर्चयेदीशं सिद्धेश्वरमनन्यधीः । प्रभूतभवसंभूतपापं तस्य विलीयते

ಕೂಪದಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ, ಅನನ್ಯಚಿತ್ತದಿಂದ ಸಿದ್ಧೇಶ್ವರನಾದ ಈಶ್ವರನನ್ನು ಅರ್ಚಿಸಬೇಕು. ಅವನ ಭವಸಂಸಾರಜನಿತ ಅಪಾರ ಪಾಪಗಳು ಲೀನವಾಗುತ್ತವೆ.

Verse 21

सिद्धकुंडे च यः स्नात्वा श्राद्धं कुर्याद्विचक्षणः । सर्वकल्मषनिर्मुक्तो भक्तियोग्यो भवेभवे

ವಿಚಕ್ಷಣನು ಸಿದ್ಧಕುಂಡದಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ ಶ್ರಾದ್ಧವನ್ನು ಮಾಡಿದರೆ, ಅವನು ಸರ್ವ ಕಲ್ಮಷಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗಿ ಭವೇಭವೆಯಲ್ಲಿ ಭಕ್ತಿಯೋಗಕ್ಕೆ ಯೋಗ್ಯನಾಗುತ್ತಾನೆ.

Verse 22

वृश्चाप्यक्षयस्तस्य तुष्टो रुद्रो वरं ददौ । प्रयाग वटतुल्योऽयमेतत्सत्यं न संशयः

ಅವನ ಶ್ರಾದ್ಧಾದಿ ಪಿತೃಕರ್ಮವೂ ಅಕ್ಷಯವಾಗುತ್ತದೆ; ತೃಪ್ತನಾದ ರುದ್ರನು ವರ ನೀಡಿದನು—“ಈ ಸ್ಥಳವು ಪ್ರಯಾಗದ ಅಕ್ಷಯವಟಕ್ಕೆ ಸಮಾನ; ಇದು ಸತ್ಯ, ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ।”

Verse 23

अत्रागत्य महाभागः क्षाद्धं कुर्यात्सुभक्तितः । पितॄणामक्षयं तच्च सर्वेषां पिंडपातनम्

ಓ ಮಹಾಭಾಗ, ಇಲ್ಲಿ ಬಂದು ಶುಭಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಶ್ರಾದ್ಧ ಮಾಡು. ಅದು ಪಿತೃಗಳಿಗೆ ಅಕ್ಷಯ ಫಲವಾಗುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಎಲ್ಲ ಪಿತೃಗಳಿಗೆ ಪಿಂಡದಾನದ ಸಮಾನವಾಗುತ್ತದೆ.

Verse 24

ततो ब्रह्मादयो देवाः स्कंदेन सहितास्तदा । सिद्धांबिकां महाशक्तिं प्रार्थयामासुरीश्वरीम्

ಆಮೇಲೆ ಸ್ಕಂದನೊಂದಿಗೆ ಬ್ರಹ್ಮಾದಿ ದೇವರುಗಳು ಮಹಾಶಕ್ತಿ, ಅಧೀಶ್ವರಿ ಸಿದ್ಧಾಂಬಿಕೆಯನ್ನು ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಿದರು.

Verse 25

त्वयाविष्टो हि भगवान्मत्स्यरूपी जनार्दनः । जगदुद्धारणार्थाय चक्रे कर्माम्यनेकशः

ಹೇ ದೇವಿ, ನಿನ್ನ ಪ್ರೇರಣೆಯಿಂದ ಭಗವಾನ್ ಜನಾರ್ದನನು ಮತ್ಸ್ಯರೂಪವನ್ನು ಧರಿಸಿದನು; ಜಗದುದ್ಧಾರಾರ್ಥವಾಗಿ ಅನೇಕ ಮಹಾಕರ್ಮಗಳನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿದನು.

Verse 26

इति तां प्रार्थयामासुरत्र त्याज्यं न ते शुभे । अत्र स्थिताः सर्व इमे क्षेत्रपाला महाबलाः

ಹೀಗೆ ಅವರು ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಿದರು—“ಹೇ ಶುಭೆ, ನೀನು ಈ ಸ್ಥಳವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಬೇಡ. ಇಲ್ಲಿ ಈ ಎಲ್ಲ ಮಹಾಬಲ ಕ್ಷೇತ್ರಪಾಲಕರು ಸ್ಥಿತರಾಗಿದ್ದಾರೆ.”

Verse 27

अष्टम्यां वा चतुर्दश्यां बलिपुष्पैश्च त्वां शुभे । ये पूजयंति ते पाल्याः सर्वापत्सु च या सदा

ಹೇ ಶುಭೇ! ಅಷ್ಟಮೀ ಅಥವಾ ಚತುರ್ದಶಿಯಲ್ಲಿ ಬಲಿ ಹಾಗೂ ಪುಷ್ಪಗಳಿಂದ ನಿನ್ನನ್ನು ಪೂಜಿಸುವವರನ್ನು ನೀನು ಸದಾ ಎಲ್ಲ ಆಪತ್ತಿಗಳಲ್ಲೂ ರಕ್ಷಿಸಬೇಕು।

Verse 28

एवमुक्ता सिद्धमाता तथेति प्रत्यपद्यत । स्थापयामासुरथ तां लिंगादुत्तरभागतः

ಇಂತೆ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಾಗ ಸಿದ್ಧಮಾತೆ ‘ತಥಾಸ್ತು’ ಎಂದು ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡಳು. ನಂತರ ಅವರು ಅವಳನ್ನು ಲಿಂಗದ ಉತ್ತರ ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಷ್ಠಾಪಿಸಿದರು।

Verse 29

ततः क्षेत्रपतीन्देवाश्चतुःषष्टिं महेश्वरम् । सिद्धेयं नाम क्षेत्रस्य रक्षार्थं निदधुः स्वयम्

ನಂತರ ದೇವರುಗಳು ಸ್ವತಃ ‘ಸಿದ್ಧೇಯಾ’ ಎಂಬ ಕ್ಷೇತ್ರದ ರಕ್ಷಣಾರ್ಥವಾಗಿ ಅರವತ್ತನಾಲ್ಕು ಮಹೇಶ್ವರರನ್ನು ಕ್ಷೇತ್ರಪತಿಗಳಾಗಿ ನೇಮಿಸಿದರು।

Verse 30

त्वां च ये पूजयिष्यंति कार्यारभेषु सर्वदा । वर्षे वर्षे राजमाषबलिना च विशेषतः

ಮತ್ತು ತಮ್ಮ ಕಾರ್ಯಾರಂಭಗಳಲ್ಲಿ ಸದಾ ನಿನ್ನನ್ನು ಪೂಜಿಸುವವರು—ವಿಶೇಷವಾಗಿ ವರ್ಷೇವರ್ಷ ರಾಜಮಾಷ (ಉದ್ದು) ಬಲಿಯನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿ—

Verse 31

तानसौ पालयेत्तुष्टः पिता लोकानिव स्वकान् । सिद्धिकृतो देवास्तत्र सिद्धिविनायकम्

ಅವರನ್ನು ಅವನು ತೃಪ್ತನಾಗಿ, ತಂದೆ ತನ್ನ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಕಾಪಾಡುವಂತೆ ಕಾಪಾಡುವನು. ಅಲ್ಲಿ ಸಿದ್ಧಿಯನ್ನು ನೀಡುವ ದೇವರುಗಳು ಸಿದ್ಧಿವಿನಾಯಕನನ್ನೂ ಪ್ರತಿಷ್ಠಾಪಿಸಿದರು।

Verse 32

कपर्दितनयं प्रार्थ्य स्थापयाचक्रिरे मुदा । तं च ये पूजयंत्यत्र कार्यारंभेषु सर्वदा

ಕಪರ್ದಿತನ ಪುತ್ರನನ್ನು ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಿ ಅವರು ಹರ್ಷದಿಂದ ಅವನನ್ನು ಪ್ರತಿಷ್ಠಾಪಿಸಿದರು. ಮತ್ತು ಇಲ್ಲಿ ಯಾರು ಸದಾ ಕಾರ್ಯಾರಂಭದಲ್ಲಿ ಅವನನ್ನು ಪೂಜಿಸುತ್ತಾರೋ—

Verse 33

तेषां सिद्धिं ददात्येष प्रबलो विघ्नराड्भवः । यद्यत्र पूजयेद्यस्तु सततं सिद्धसप्तकम्

ಅವರಿಗೆ ಈ ಪ್ರಬಲ ವಿಘ್ನರಾಜ (ಗಣಪತಿ) ಸಿದ್ಧಿಯನ್ನು ನೀಡುತ್ತಾನೆ. ಮತ್ತು ಇಲ್ಲಿ ಯಾರು ನಿರಂತರವಾಗಿ ‘ಸಿದ್ಧ-ಸಪ್ತಕ’ವನ್ನು ಪೂಜಿಸುತ್ತಾರೋ—

Verse 34

पश्येद्वा स्मरते वापि सर्वदोषैर्विमुच्यते । सिद्धेश्वरः सिद्धवटश्च साक्षात्सिद्धांबिका सिद्धविनायकश्च । सिद्धेयक्षेत्राधिपतिश्च सिद्धसरस्तथा सिद्धकूपश्च सप्त

ಅವರನ್ನು ನೋಡಿದರೂ ಅಥವಾ ಸ್ಮರಿಸಿದರೂ ಸರ್ವದೋಷಗಳಿಂದ ವಿಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ. ಆ ಏಳು—ಸಿದ್ಧೇಶ್ವರ, ಸಿದ್ಧವಟ, ಸಾಕ್ಷಾತ್ ಸಿದ್ಧಾಂಬಿಕೆ, ಸಿದ್ಧವಿನಾಯಕ, ಸಿದ್ಧೇಯ-ಕ್ಷೇತ್ರಾಧಿಪತಿ, ಸಿದ್ಧಸರಸ್ (ಪವಿತ್ರ ಸರೋವರ) ಮತ್ತು ಸಿದ್ಧಕೂಪ (ಪುಣ್ಯ ಕೂಪ)।

Verse 35

अत्र तुष्टो ददौ रुद्रः सुराणां दुर्लभान्वरान् । वैशाखमासस्याष्टम्यां कृष्णायां सिद्धकूपके

ಇಲ್ಲಿ ತೃಪ್ತನಾದ ರುದ್ರನು ದೇವತೆಗಳಿಗೂ ದುರ್ಲಭವಾದ ವರಗಳನ್ನು ದತ್ತನು—ವೈಶಾಖ ಮಾಸದ ಕೃಷ್ಣಪಕ್ಷ ಅಷ್ಟಮಿಯಲ್ಲಿ, ಸಿದ್ಧಕೂಪದಲ್ಲಿ।

Verse 36

स्नात्वा पिंडान्वटे कृत्वा पूजयन्मां च सिद्धभाक् । सदा योऽभ्यर्चयेन्मां च ब्रह्मचारी जितेंद्रियः

ಸ್ನಾನಮಾಡಿ, ವಟವೃಕ್ಷದ ಬಳಿ ಪಿಂಡದಾನ ಮಾಡಿ, ನನ್ನನ್ನು ಪೂಜಿಸಿದರೆ ಅವನು ಸಿದ್ಧಿಗೆ ಪಾತ್ರನಾಗುತ್ತಾನೆ. ಯಾರು ಸದಾ ಬ್ರಹ್ಮಚಾರಿಯಾಗಿ, ಜಿತೇಂದ್ರಿಯನಾಗಿ ನನ್ನನ್ನು ಅರ್ಚಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅವನು ಆ ಫಲವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

Verse 37

अष्टाविष्टकरा नित्यं भवेयुस्तस्य सिद्धयः । मंत्रजाप्यं बलिं होममत्र यः कुरुते नरः

ಅವನ ಸಿದ್ಧಿಗಳು ನಿತ್ಯ ಅಷ್ಟಾವಿಂಶತಿಗುಣ ಫಲಪ್ರದವಾಗುತ್ತವೆ. ಈ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಮಂತ್ರಜಪ, ಬಲಿ-ನೈವೇದ್ಯ ಮತ್ತು ಹೋಮ ಮಾಡುವ ನರನು ಅಂಥ ಸಿದ್ಧಿಗಳನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

Verse 38

एकचित्तः शुचिर्भूत्वा सोऽभूष्टां सिद्धिमाप्नुयात् । समाहितमनाश्चाथ सिद्धेशं यस्तु पश्यति

ಏಕಚಿತ್ತನಾಗಿ ಶುದ್ಧನಾಗಿ ಅವನು ಅಭೀಷ್ಟ ಸಿದ್ಧಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ. ನಂತರ ಸಮಾಹಿತ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಸಿದ್ಧೇಶನ ದರ್ಶನ ಮಾಡುವವನು ಫಲವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

Verse 39

तस्य सिद्धिर्भवत्येव विघ्नैर्यदि न हन्यते । सिद्धांबिका महादेवी ह्यत्र संनिहितास्ति या

ಅವನಿಗೆ ಸಿದ್ಧಿ ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ, ಅದು ವಿಘ್ನಗಳಿಂದ ನಾಶವಾಗದಿದ್ದರೆ. ಏಕೆಂದರೆ ಇಲ್ಲಿ ಸಿದ್ಧಾಂಬಿಕಾ ಮಹಾದೇವಿ ಸನ್ನಿಹಿತಳಾಗಿದ್ದಾಳೆ.

Verse 40

सिद्धिदा साधकेंद्राणां महाविद्यां जपंति ये । धीरेभ्यो ब्रह्मचारिभ्यः सत्यचित्तेभ्य एव च

ಅವಳು ಸಾಧಕೇಂದ್ರರಿಗೆ ಸಿದ್ಧಿದಾಯಿನಿ—ಮಹಾವಿದ್ಯೆಯನ್ನು ಜಪಿಸುವವರಿಗೆ. ಧೀರರಿಗೆ, ಬ್ರಹ್ಮಚಾರಿಗಳಿಗೆ ಮತ್ತು ಸತ್ಯಚಿತ್ತರಿಗೆ ಅವಳು ವರಪ್ರದಾಯಿನಿ.

Verse 41

मंत्रजाप्याद्ददात्येषा सर्वसिद्धीर्यथोप्सिताः । पातालस्य बिलं चैतद्गुहशक्त्या कृतं महत्

ಮಂತ್ರಜಪದಿಂದ ಈ ದೇವಿ ಯಥೇಚ್ಛವಾಗಿ ಎಲ್ಲಾ ಸಿದ್ಧಿಗಳನ್ನು ನೀಡುತ್ತಾಳೆ. ಹಾಗೆಯೇ ಇದು ಪಾತಾಳದ ಮಹಾ ಬಿಲ; ಗುಹ (ಸ್ಕಂದ) ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ನಿರ್ಮಿತವಾಗಿದೆ.

Verse 42

सिद्धां बिकाप्रसादेन विघ्नक्षेत्रपयोर्मम । प्रत्यक्षं भविता यत्र नानाश्चर्याणि भूरिशः

ಸಿದ್ಧಾಂಬಿಕೆಯ ಪ್ರಸಾದದಿಂದ ಈ ವಿಘ್ನಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿಯೂ ಈ ಪವಿತ್ರ ತೀರ್ಥಜಲದಲ್ಲಿಯೂ ನಾನಾವಿಧ ಅನೇಕ ಆಶ್ಚರ್ಯಗಳು ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷವಾಗಿ ಪ್ರಕಟವಾಗುವವು।

Verse 43

अत्र सिद्धिं प्रयास्यंति कोटिशः पुरुषाः सुराः । विद्याधरत्वं देवत्वं गंधर्वत्वं च नागता

ಇಲ್ಲಿ ಕೋಟ್ಯಂತರ ಪುರುಷರೂ ದೇವರೂ ಸಿದ್ಧಿಗಾಗಿ ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿ ಅದನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ. ಇಲ್ಲಿ ವಿದ್ಯಾಧರತ್ವ, ದೇವತ್ವ, ಗಂಧರ್ವತ್ವ ಹಾಗೂ ನಾಗಭಾವವೂ ಲಭಿಸುತ್ತದೆ।

Verse 44

यक्षत्वं चामरत्वं च प्राप्स्यंत्यत्र च साधकाः । अत्र वै विजयोनाम स्थंडिलस्य प्रभावतः

ಇಲ್ಲಿ ಸಾಧಕರು ಯಕ್ಷತ್ವವನ್ನೂ ಅಮರತ್ವವನ್ನೂ ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ. ನಿಜಕ್ಕೂ ‘ವಿಜಯ’ ಎಂಬ ಸ್ಥಂಡಿಲಭೂಮಿಯ ಪ್ರಭಾವದಿಂದ ಇಲ್ಲಿ ಇವೆಲ್ಲವೂ ಸಂಭವಿಸುತ್ತದೆ।

Verse 45

सिद्धांबिकां समाराध्य सिद्धिमाप्स्यति दुर्लभाम् । यो मां द्रक्ष्यति चात्रस्थं यश्च मां पूजयिष्यति । वादप्रचारतो वापि पुण्यावाप्तिर्भविष्यति

ಸಿದ್ಧಾಂಬಿಕೆಯನ್ನು ವಿಧಿವಿಧಾನದಿಂದ ಆರಾಧಿಸಿದವನು ದುರ್ಲಭ ಸಿದ್ಧಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ. ಇಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತನಾದ ನನ್ನನ್ನು ದರ್ಶಿಸುವವನು, ನನ್ನನ್ನು ಪೂಜಿಸುವವನು—ಇದನ್ನು ಹೇಳಿ ಪ್ರಸಾರ ಮಾಡುವವನಿಗೂ—ಪುಣ್ಯಪ್ರಾಪ್ತಿ ಆಗುತ್ತದೆ।

Verse 46

नारद उवाच । त्र्यंबकेण वरेष्वेवं दत्तेष्वपि सुरोत्तमाः

ನಾರದನು ಹೇಳಿದರು—ತ್ರ್ಯಂಬಕನು ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ ವರಗಳನ್ನು ದತ್ತನಾದರೂ, ಹೇ ದೇವೋತ್ತಮರೇ…

Verse 47

प्रहृष्टाः समपद्यंत गाथां चेमां जगुस्तदा । तेन यज्ञैर्जपैःस्तोत्रैस्तपो भिस्तोषिता वयम्

ಹರ್ಷಿತರಾಗಿ ಅವರು ಎಲ್ಲರೂ ಸೇರಿ, ಆಗ ಈ ಗಾಥೆಯನ್ನು ಹಾಡಿದರು—“ಆ ಯಜ್ಞಗಳು, ಜಪಗಳು, ಸ್ತೋತ್ರಗಳು ಮತ್ತು ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ನಾವು ತೃಪ್ತರಾಗಿದ್ದೇವೆ।”

Verse 48

सर्वे देवाः सिद्धिलिंगं यो नरः पूजयिष्यति । सर्वकामफलावाप्तिरित्येवं शंकरोऽब्रवीत्

ಯಾವ ನರನು ಸಿದ್ಧಿಲಿಂಗವನ್ನು ಪೂಜಿಸುವನೋ, ಅವನಿಗೆ ಎಲ್ಲಾ ಇಷ್ಟಗಳ ಫಲಸಿದ್ಧಿ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ—ಎಂದು ಶಂಕರನು ಹೇಳಿದರು।

Verse 49

इत्युक्त्वा ते जयं प्राप्ताः स्कंदेन सहिताः सुराः । काराय्यं रम्यप्रासादान्रम्यैस्तारकसंभवैः

ಇಂತೆಂದು ಹೇಳಿ, ಸ್ಕಂದನೊಂದಿಗೆ ಇದ್ದ ಆ ದೇವರುಗಳು ಜಯವನ್ನು ಪಡೆದರು. ತಾರಕವಂಶದ ಪರಾಭವದಿಂದ ದೊರಕಿದ ಸುಂದರ ನಿಧಿಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿತವಾದ ರಮ್ಯ ಪ್ರಾಸಾದಗಳನ್ನು ಅವರು ಕಟ್ಟಿಸಿದರು।

Verse 50

चतुर्वर्गफलावाप्तिं दत्त्वा क्षेत्रस्य संययुः । केचित्स्कंदं प्रशंसंतस्तीर्थमन्ये हरिं परे

ಆ ಕ್ಷೇತ್ರಕ್ಕೆ ಧರ್ಮಾರ್ಥಕಾಮಮೋಕ್ಷ ಎಂಬ ಚತುರ್ವರ್ಗಫಲಪ್ರಾಪ್ತಿಯನ್ನು ದಯಪಾಲಿಸಿ ಅವರು ಹೊರಟರು. ಕೆಲವರು ಸ್ಕಂದನನ್ನು, ಕೆಲವರು ತೀರ್ಥವನ್ನು, ಇನ್ನೂ ಕೆಲವರು ಹರಿಯನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಿದರು।

Verse 51

केचिल्लिंगानि पंचापि युद्धं केचिद्दिवं ययुः । ततोंऽतरिक्षे चालिंग्य महासेनं हरोऽब्रवीत्

ಕೆಲವರು ಐದು ಲಿಂಗಗಳನ್ನೂ ತೆಗೆದುಕೊಂಡರು, ಕೆಲವರು ಯುದ್ಧಕ್ಕೆ ಹೋದರು, ಇನ್ನೂ ಕೆಲವರು ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ತೆರಳಿದರು. ನಂತರ ಆಕಾಶಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಮಹಾಸೇನನನ್ನು ಅಪ್ಪಿಕೊಂಡು ಹರನು ಮಾತನಾಡಿದನು।

Verse 52

सप्तमे मारुतस्कंधे व स नित्यं प्रियात्मज । कार्येष्वहं त्वया पुत्र संप्रष्टव्यः सदैव हि

ಸಪ್ತಮ ವಿಭಾಗವಾದ ಮಾರುತ-ಸ್ಕಂಧದಲ್ಲಿ ಈ ಉಪದೇಶವು ನಿತ್ಯವೂ ಬೋಧಿಸಲ್ಪಡುವುದು, ಪ್ರಿಯ ಪುತ್ರನೇ. ಎಲ್ಲ ಕಾರ್ಯಗಳಲ್ಲಿಯೂ, ಮಗನೇ, ನೀನು ಸದಾ ನನ್ನನ್ನು ವಿಚಾರಿಸಬೇಕು.

Verse 53

दर्शनान्मम भक्त्या च श्रेयः परमवाप्स्यसि । स्तंभतीर्थे च वत्स्येऽहं न विमोक्ष्यामि कर्हिचित्

ನನ್ನ ದರ್ಶನದಿಂದಲೂ ನನ್ನ ಭಕ್ತಿಯಿಂದಲೂ ನೀನು ಪರಮ ಶ್ರೇಯಸ್ಸನ್ನು ಪಡೆಯುವೆ. ಮತ್ತು ಸ್ತಂಭತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ ನಾನು ವಾಸಿಸುವೆ; ಎಂದಿಗೂ ಅದನ್ನು ತ್ಯಜಿಸುವುದಿಲ್ಲ.

Verse 54

इत्युक्त्वा विससर्जैनं परिष्वज्य महेश्वरः । ब्रह्मविष्णुमुखांश्चैव भक्त्या तैरभिनंदितः

ಇಂತೆಂದು ಮಹೇಶ್ವರನು ಅವನನ್ನು ಆಲಿಂಗಿಸಿ ನಂತರ ವಿದಾಯಗೊಳಿಸಿದನು. ಬ್ರಹ್ಮ, ವಿಷ್ಣು ಮೊದಲಾದವರು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಅವನನ್ನು ಅಭಿನಂದಿಸಿದರು.

Verse 55

विसर्जिताः सुराजग्मुः स्वानिस्वान्यालयानि च । शर्वो जगाम कैलासं स्कंधं वै सप्तमं गुहः

ವಿದಾಯಗೊಂಡ ದೇವತೆಗಳು ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ನಿವಾಸಗಳಿಗೆ ತೆರಳಿದರು. ಶರ್ವ (ಶಿವ) ಕೈಲಾಸಕ್ಕೆ ಹೋದನು; ಗುಹ (ಸ್ಕಂದ) ಸಪ್ತಮ ಸ್ಕಂಧದ ಕಡೆಗೆ ಮುಂದಾದನು.

Verse 56

इत्येतत्कथितं पार्थ लिंगपंचकसंभवम् । यः पठेत्स्कंदसंबद्धां कथां मर्त्यो महामतिः

ಹೇ ಪಾರ್ಥ, ಇಂತೆ ಪಂಚಲಿಂಗಗಳ ಸಂಭವವು ವಿವರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ. ಸ್ಕಂದನಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಈ ಕಥೆಯನ್ನು ಮಹಾಮತಿಯಾದ ಮನುಷ್ಯನು ಪಠಿಸಿದರೆ—

Verse 57

श्रृणुयाच्छ्रावयेद्वापि स भवेत्कीर्तिमान्नरः । बह्वायुः सुभगः श्रीमान्कांतिमाञ्छुभदर्शनः

ಇದನ್ನು ಕೇಳುವವನು ಅಥವಾ ಇತರರಿಗೆ ಕೇಳಿಸುವವನು ಕೀರ್ತಿಮಂತನಾಗುತ್ತಾನೆ. ಅವನಿಗೆ ದೀರ್ಘಾಯು, ಸೌಭಾಗ್ಯ, ಶ್ರೀಸಂಪತ್ತು, ಕಾಂತಿ ಮತ್ತು ಶುಭದರ್ಶನ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ.

Verse 58

भूतेभ्यो निर्भयश्चापि सर्वदुःखविवर्जितः । शुचिर्भूत्वा पुमान्यश्च कुमारेश्वरसन्निधौ

ಅವನು ಭೂತಪ್ರೇತಗಳಿಗೂ ಭಯವಿಲ್ಲದವನಾಗಿ, ಎಲ್ಲ ದುಃಖಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ. ಮತ್ತು ಕುಮಾರೇಶ್ವರನ ಸನ್ನಿಧಿಯಲ್ಲಿ ಶುದ್ಧನಾದ ಯಾವ ಪುರುಷನಾದರೂ—

Verse 59

श्रृणुयात्स्कंदचरितं महाधनपतिर्भवेत् । बालानां व्याधिदुष्टानां राजद्वारोपसेविनाम्

ಸ್ಕಂದಚರಿತವನ್ನು ಕೇಳಿದರೆ ಮನುಷ್ಯ ಮಹಾಧನಪತಿಯಾಗಬಹುದು. ಈ ಕಥನವು ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ, ರೋಗಪೀಡಿತರಿಗೆ ಮತ್ತು ರಾಜದ್ವಾರ ಸೇವಕರಿಗೆ ಹಿತಕರವಾಗಿದೆ.

Verse 60

इदं तत्परमं धन्यं सर्वदोषहरं सदा । तनुक्षये च सायुज्यं षण्मुखस्य व्रजेन्नरः

ಇದು ಪರಮ ಧನ್ಯವಾದದ್ದು; ಸದಾ ಎಲ್ಲ ದೋಷಗಳನ್ನು ಹರಣಮಾಡುತ್ತದೆ. ದೇಹಕ್ಷಯವಾದ ಮೇಲೆ ಮನುಷ್ಯನು ಷಣ್ಮುಖ (ಸ್ಕಂದ)ನೊಂದಿಗೆ ಸಾಯುಜ್ಯವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

Verse 61

वरमेनं ददुर्देवाः स्कंदस्याथ गता दिवम्

ನಂತರ ದೇವತೆಗಳು ಸ್ಕಂದನ ನಿಮಿತ್ತವಾಗಿ ಅವನಿಗೆ ಈ ವರವನ್ನು ದಯಪಾಲಿಸಿ, ಆಮೇಲೆ ಸ್ವರ್ಗಲೋಕಕ್ಕೆ ತೆರಳಿದರು.