Adhyaya 35

Verse 1

नारद उवाच । कुमारेण स्थापितोऽत्र कुमारेशस्ततः सुराः । प्रणम्य गुहमूचुश्च प्रबद्धकरसंपुटाः

ನಾರದನು ಹೇಳಿದರು—ಇಲ್ಲಿ ಕುಮಾರ (ಸ್ಕಂದ)ನು ಕುಮಾರೇಶನನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದನು. ನಂತರ ದೇವತೆಗಳು ಕರಜೋಡಿಸಿ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ ಗುಹ (ಸ್ಕಂದ)ನಿಗೆ ಹೇಳಿದರು.

Verse 2

किंचिद्विज्ञापयष्यामो वयं त्वां श्रृणु तत्त्वतः । पूर्वप्रसिद्ध आचारः प्रोच्यते जयिनामयम्

ನಾವು ನಿಮಗೆ ಸ್ವಲ್ಪ ವಿನಂತಿಸಬೇಕೆಂದು ಬಯಸುತ್ತೇವೆ—ಅದನ್ನು ತತ್ತ್ವತಃ ಕೇಳಿರಿ. ಇದು ಪುರಾತನ ಪ್ರಸಿದ್ಧ ಆಚರಣೆ; ಜಯವನ್ನು ಬಯಸುವವರಿಗೆ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟದ್ದು.

Verse 3

जयंति ये रणे शत्रूंस्तैः कार्यः स्तंभचिह्नकः । तस्मात्तव जयोद्द्योतनिमित्तं स्तंममुत्तमम्

ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಶತ್ರುವನ್ನು ಜಯಿಸುವವರು ವಿಜಯಚಿಹ್ನೆಯಾಗಿ ಸ್ತಂಭವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಬೇಕು. ಆದ್ದರಿಂದ ನಿಮ್ಮ ಜಯವನ್ನು ಪ್ರಕಟಿಸಲು ಈ ಉತ್ತಮ ವಿಜಯಸ್ತಂಭವನ್ನು ಏರಿಸೋಣ.

Verse 4

नक्षिपाम वयं यावत्त्मनुज्ञातुमर्हसि । विश्वकर्मकृतं यच्च तृतीयं लिंगमुत्तमम्

ನೀವು ಅನುಮತಿ ನೀಡಿದ ತಕ್ಷಣವೇ ನಾವು ಇದನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪಿಸುತ್ತೇವೆ—ಮತ್ತು ವಿಶ್ವಕರ್ಮನು ನಿರ್ಮಿಸಿದ ಆ ಉತ್ತಮ ತೃತೀಯ ಲಿಂಗವನ್ನೂ ಸಹ.

Verse 5

तस्य स्तंभाग्रतसतं च संस्थापय शिवात्मज । एवमुक्ते सुरैः स्कन्दस्ततेत्याह महामनाः

ಹೇ ಶಿವಾತ್ಮಜ, ಆ ಸ್ತಂಭದ ಮುಂಭಾಗದಲ್ಲಿ ನೂರು ಚಿಹ್ನೆಗಳನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸು. ದೇವತೆಗಳು ಹೀಗೆಂದಾಗ ಮಹಾತ್ಮ ಸ್ಕಂದನು “ತಥಾಸ್ತು” ಎಂದು ಉತ್ತರಿಸಿದನು.

Verse 6

ततो हृष्टाः सुरगणाः शक्राद्याः स्तंभमुत्तमम् । जांबूनदमयं शुभ्रं रणभूमौ विनिक्षिपुः

ನಂತರ ಶಕ್ರಾದಿ ದೇವಗಣರು ಹರ್ಷಿತರಾಗಿ ರಣಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಜಾಂಬೂನದ ಸ್ವರ್ಣಮಯ, ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾದ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಸ್ತಂಭವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದರು.

Verse 7

परितः स्थंडिलं दिक्षु सर्वरत्नमयं तु ते । तत्र हृष्टाश्चाप्सरसो ननृतुर्दशधा शुभाः

ಸುತ್ತಮುತ್ತ ಎಲ್ಲಾ ದಿಕ್ಕುಗಳಲ್ಲಿ ಅವರು ಸರ್ವರತ್ನಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿತವಾದ ಪವಿತ್ರ ಸ್ಥಂಡಿಲವನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿದರು. ಅಲ್ಲಿ ಶುಭ ಅಪ್ಸರಸರು ಹರ್ಷದಿಂದ ದಶಧಾ ನೃತ್ಯಮಾಡಿದರು.

Verse 8

मातरो मंगलान्यस्य जगुः स्कन्दस्य नंदिताः । इंद्राद्या ननृतुस्तत्र स्वयं विष्णुश्च वादकः

ಸ್ಕಂದನಿಗಾಗಿ ಸಂತೋಷಗೊಂಡ ಮಾತೃಗಳು ಮಂಗಳಗಾನಗಳನ್ನು ಹಾಡಿದರು. ಅಲ್ಲಿ ಇಂದ್ರಾದಿಗಳು ನೃತ್ಯಮಾಡಿದರು; ಸ್ವತಃ ವಿಷ್ಣುವೇ ವಾದಕನಾದನು.

Verse 9

पेतुः खात्पुष्पवर्षाणि देववाद्यानि सस्वनुः । एवं स्तंभं समारोप्य जयाख्यं विश्वनंदकः

ಆಕಾಶದಿಂದ ಪುಷ್ಪವೃಷ್ಟಿ ಸುರಿಯಿತು, ದೇವವಾದ್ಯಗಳು ಘೋಷಿಸಿದವು. ಹೀಗೆ ‘ಜಯ’ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನ ಸ್ತಂಭವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿ, ವಿಶ್ವನಂದಕ ಸ್ಕಂದನು (ಮುಂದೆ ಸಾಗಿದನು).

Verse 10

स्तम्भेश्वरस्ततो देवः स्थापितस्त्र्यक्षसूनुना । विरिंचिप्रमुखैर्देवैर्जातानन्दैः समं तदा

ಅನಂತರ ತ್ರಿನೇತ್ರಧಾರಿ ಶಿವನ ಪುತ್ರನು ಭಗವಾನ್ ಸ್ತಂಭೇಶ್ವರ ದೇವರನ್ನು ಪ್ರತಿಷ್ಠಾಪಿಸಿದನು; ವಿರಿಂಚಿ (ಬ್ರಹ್ಮ) ಮೊದಲಾದ ದೇವತೆಗಳು ಆ ವೇಳೆ ಒಟ್ಟಾಗಿ ಹರ್ಷಿಸಿದರು।

Verse 11

हरिहरादित्युक्तैस्तैः सेन्द्रैर्मुनिगणैरपि । तस्यैव पश्चिमे भागे शक्त्यग्रेण महात्मना

ಹರಿ, ಹರ, ಆದಿತ್ಯ ಎಂದು ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟ ಆ ದೇವತೆಗಳೊಂದಿಗೆ, ಇಂದ್ರನು ಹಾಗೂ ಮುನಿಗಣಗಳೂ ಸೇರಿ—ಅದೇ ಸ್ಥಳದ ಪಶ್ಚಿಮ ಭಾಗದಲ್ಲಿ—ಮಹಾತ್ಮನು ತನ್ನ ಶಕ್ತಿ (ವೇಲು) ಮುಂಚಿಟ್ಟು (ಮುಂದಿನ ಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿದನು)।

Verse 12

गुहेन निर्मितः कूपो गंगा तत्र तलोद्भवा । माघस्य च चतुर्दश्यां कृष्णायां पितृतर्पणम्

ಗುಹ (ಸ್ಕಂದ)ನು ಅಲ್ಲಿ ಒಂದು ಕೂಪವನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿದನು; ಅದರ ತಳದಿಂದ ಗಂಗೆಯು ಉದ್ಭವಿಸಿದಳು. ಹಾಗೆಯೇ ಮಾಘ ಮಾಸದ ಕೃಷ್ಣಪಕ್ಷದ ಚತುರ್ದಶಿಯಂದು ಅಲ್ಲಿ ಪಿತೃತರ್ಪಣ ಮಾಡಬೇಕು।

Verse 13

कूपे स्नानं नरः कृत्वा भक्त्या यः पांडुनंदन । गयाश्राद्धेन यत्पुण्यं तत्फलं लभते स्फुटम्

ಹೇ ಪಾಂಡುನಂದನ! ಯಾರು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಆ ಕೂಪದಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನಮಾಡುತ್ತಾರೋ, ಅವರು ಗಯಾಶ್ರಾದ್ಧದಿಂದ ದೊರೆಯುವ ಪುಣ್ಯದ ಅದೇ ಫಲವನ್ನು ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ।

Verse 14

स्तंभेश्वरं ततो देवं गन्धपुष्पैः प्रपूजयेत् । वाजपेयफलं प्राप्य मोदते रुद्रसद्मानि

ನಂತರ ಸ್ತಂಭೇಶ್ವರ ದೇವರನ್ನು ಸುಗಂಧ ಮತ್ತು ಪುಷ್ಪಗಳಿಂದ ವಿಧಿವತ್ತಾಗಿ ಪೂಜಿಸಬೇಕು. ವಾಜಪೇಯ ಯಾಗಫಲವನ್ನು ಪಡೆದು ಅವನು ರುದ್ರನ ಧಾಮಗಳಲ್ಲಿ ಹರ್ಷಿಸುತ್ತಾನೆ।

Verse 15

पौर्णमास्याममावास्यां महीसागरसंगमे । श्राद्धं कृत्वा च योऽभ्यर्च्चेंत्स्तंभेश्वरमकल्मषः

ಪೌರ್ಣಿಮೆ ಅಥವಾ ಅಮಾವಾಸ್ಯೆಯಂದು ಮಹೀ ನದಿ–ಸಮುದ್ರ ಸಂಗಮದಲ್ಲಿ ಶ್ರಾದ್ಧಮಾಡಿ ನಂತರ ಸ್ತಂಭೇಶ್ವರನನ್ನು ಆರಾಧಿಸುವವನು ಕಲ್ಮಷರಹಿತನಾಗುತ್ತಾನೆ।

Verse 16

पितरस्तस्य तृप्यंति तृप्ता यच्छंति चाशिषः । स भित्त्वा सर्वपापानि रुद्रलोके महीयते

ಅವನ ಪಿತೃಗಳು ತೃಪ್ತರಾಗುತ್ತಾರೆ; ತೃಪ್ತರಾಗಿ ಅವನಿಗೆ ಆಶೀರ್ವಾದಗಳನ್ನು ನೀಡುತ್ತಾರೆ. ಅವನು ಎಲ್ಲ ಪಾಪಗಳನ್ನು ಭೇದಿಸಿ ರುದ್ರಲೋಕದಲ್ಲಿ ಗೌರವಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾನೆ।

Verse 17

इत्याह भगवान्रुद्रः स्कन्दस्य प्रीतये पुरा । एवमेव चतुर्थं च स्थापितं लिंगमुत्तमम्

ಇಂತೆ ಭಗವಾನ್ ರುದ್ರನು ಪುರಾತನಕಾಲದಲ್ಲಿ ಸ್ಕಂದನ ಪ್ರೀತಿಗಾಗಿ ಹೇಳಿದರು. ಇದೇ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ನಾಲ್ಕನೇ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಲಿಂಗವೂ ಸ್ಥಾಪಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತು।

Verse 18

प्रणेमुर्देवताः सर्वे साधुसाध्विति ते जगुः

ಎಲ್ಲ ದೇವತೆಗಳು ನಮಸ್ಕರಿಸಿ ‘ಸಾಧು ಸಾಧು’ ಎಂದು ಘೋಷಿಸಿದರು।