Adhyaya 30

Verse 1

नारद उवाच । ततः स्कन्दः सुरैः सार्धं श्वेतपर्वत मस्तकात् । उत्तीर्य तारकं हन्तुं दक्षिणां स दिशं ययौ

ನಾರದನು ಹೇಳಿದರು—ನಂತರ ಸ್ಕಂದನು ದೇವತೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಶ್ವೇತಪರ್ವತದ ಶಿಖರದಿಂದ ಇಳಿದು, ತಾರಕನ ವಧೆಗಾಗಿ ದಕ್ಷಿಣ ದಿಕ್ಕಿಗೆ ಹೊರಟನು।

Verse 2

ततः सरस्वतीतीरे यानि भूतानि नारद । ग्रहाश्चोपग्रहाश्चैव वेतालाः शाकिनी गणाः

ಆಮೇಲೆ, ಓ ನಾರದಾ, ಸರಸ್ವತೀ ತೀರದಲ್ಲಿ ವಿವಿಧ ಭೂತಗಳು—ಗ್ರಹಗಳು, ಉಪಗ್ರಹಗಳು, ವೇತಾಳರು ಮತ್ತು ಶಾಕಿನೀಗಣಗಳು—ಸಮಾವೇಶವಾದವು।

Verse 3

उन्मादा ये ह्यपस्माराः पलादाश्च पिशाचकाः । देवैस्तेषामाधिपत्ये सोऽभ्यषिच्यत पावकिः

ಉನ್ಮಾದ, ಅಪಸ್ಮಾರ, ಪಲಾದ ಮತ್ತು ಪಿಶಾಚರೆಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುವವರ ಮೇಲೆ ಅಧಿಪತ್ಯಕ್ಕಾಗಿ ದೇವತೆಗಳು ಪಾವಕಿಯನ್ನು ಅಭಿಷೇಕಿಸಿ ಅಧಿಪತಿಯಾಗಿ ನೇಮಿಸಿದರು।

Verse 4

यथा ते नैव मर्यादां संत्यजंति दुराशयाः । एतैस्तस्मात्समाक्रांतः शरण्यं पावकिं व्रजेत्

ಆ ದುರುದ್ದೇಶಿಗಳು ತಮ್ಮ ಮર્યಾದೆಯನ್ನು ಎಂದಿಗೂ ತ್ಯಜಿಸುವುದಿಲ್ಲ; ಆದ್ದರಿಂದ ಅವರಿಂದ ಪೀಡಿತನಾದವನು ಶರಣ್ಯನಾದ ಪಾವಕಿಯನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಬೇಕು।

Verse 5

अप्रकीर्णेन्द्रियं दांतं शुचिं नित्यमतंद्रितम् । आस्तिकं स्कन्दभक्तं च वर्जयंति ग्रहादिकाः

ಯಾವನ ಇಂದ್ರಿಯಗಳು ಚದುರದೆ, ದಮಿತನಾಗಿ, ಶುದ್ಧನಾಗಿ, ಸದಾ ಎಚ್ಚರಿಕೆಯಿಂದ, ಧರ್ಮದಲ್ಲಿ ಆಸ್ತಿಕನಾಗಿ, ಸ್ಕಂದಭಕ್ತನಾಗಿರುವನೋ—ಅವನನ್ನು ಗ್ರಹಾದಿ ಪೀಡಕ ಶಕ್ತಿಗಳು ದೂರವಿಟ್ಟು ಬಿಡುತ್ತವೆ।

Verse 6

महेश्वरं च ये भक्ता भक्ता नारायणं च ये । तेषां दर्शनमात्रेण नश्यंते ते विदूरतः

ಮಹೇಶ್ವರಭಕ್ತರಾಗಿರಲಿ ಅಥವಾ ನಾರಾಯಣಭಕ್ತರಾಗಿರಲಿ—ಅಂತಹ ಭಕ್ತರ ದರ್ಶನಮಾತ್ರದಿಂದಲೇ ಆ ಪೀಡಕ ಶಕ್ತಿಗಳು ದೂರದಿಂದಲೇ ನಾಶವಾಗುತ್ತವೆ।

Verse 7

ततः सर्वैः सुरैः सार्धं महीतीरं ययौ गुहः । तत्र देवैः प्रकथितं महीमाहात्म्यमुत्तमम्

ನಂತರ ಗುಹನು (ಸ್ಕಂದನು) ಎಲ್ಲಾ ದೇವತೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಮಹೀ ನದಿತೀರಕ್ಕೆ ಹೋದನು. ಅಲ್ಲಿ ದೇವತೆಗಳು ಮಹೀಯ ಪರಮೋತ್ತಮ ಮಹಾತ್ಮ್ಯವನ್ನು ವರ್ಣಿಸಿದರು।

Verse 8

श्रृण्वन्विसिष्मिये स्कन्दः प्रणनाम च तां नदीम् । ततो महीदक्षिणतस्तीरमाश्रित्य धिष्ठितम्

ಅದನ್ನು ಕೇಳಿ ಸ್ಕಂದನು ವಿಸ್ಮಯಗೊಂಡು ಆ ನದಿಗೆ ಪ್ರಣಾಮ ಮಾಡಿದನು. ನಂತರ ಮಹೀ ನದಿಯ ದಕ್ಷಿಣ ತೀರವನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿ ಅಲ್ಲಿ ಆಸೀನನಾದನು।

Verse 9

प्रणम्य शक्रप्रमुखा गुहं वचनमब्रुवन् । अभिषिक्तं विना स्कन्द सेनापतिमकल्मषम्

ಪ್ರಣಾಮ ಮಾಡಿ ಶಕ್ರ (ಇಂದ್ರ) ಮೊದಲಾದ ದೇವತೆಗಳು ಗುಹನಿಗೆ ಹೇಳಿದರು—“ಹೇ ಸ್ಕಂದಾ! ಕಲ್ಮಷರಹಿತ ಸೇನಾಪತಿ, ನಿನ್ನ ಅಭಿಷೇಕವಿಲ್ಲದೆ…”

Verse 10

न शर्म लभते सेना तस्मात्त्वमभिषेचय । महीसागरसंभूतैः पुण्यैश्चापि शिवैर्जलैः

ಸೇನೆಗೆ ಶಾಂತಿ ದೊರೆಯದು; ಆದ್ದರಿಂದ ನೀನು ಅಭಿಷೇಕವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸು—ಭೂಮಿ ಹಾಗೂ ಸಾಗರದಿಂದ ಉದ್ಭವಿಸಿದ ಪುಣ್ಯ, ಶಿವಮಯ ಶುಭ ಜಲಗಳಿಂದ।

Verse 11

अभिषेक्ष्यामहे त्वां च तत्र नो द्रष्टुमर्हसि । यथा हस्तिपदे सर्वपदांतर्भाव इष्यते

ನಾವು ನಿನ್ನ ಅಭಿಷೇಕವನ್ನು ಮಾಡುತ್ತೇವೆ; ಆದರೆ ಆ ವಿಧಿಯಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲಿ ನೋಡುವುದು ನಿನಗೆ ಯೋಗ್ಯವಲ್ಲ. ಹೇಗೆಂದರೆ ಆನೆಯ ಪಾದಚಿಹ್ನೆಯಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲ ಪಾದಚಿಹ್ನೆಗಳೂ ಅಂತರ್ನಿಹಿತವೆಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ।

Verse 12

सर्वतीर्थान्तरस्थानं तथार्णवमहीजले । सर्वभूतमयो यद्वत्र्यंबकः परिकीर्त्यते

ಅದೇ ರೀತಿಯಾಗಿ ಸಾಗರ ಮತ್ತು ಭೂಮಿಯ ಜಲಗಳಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲ ತೀರ್ಥಗಳ ನಿವಾಸಸ್ಥಾನವಿದೆ; ಹೇಗೆ ತ್ರ್ಯಂಬಕ (ಶಿವ) ಸರ್ವಭೂತಮಯನೆಂದು ಕೀರ್ತಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾನೋ ಹಾಗೆ।

Verse 13

सर्वतीर्थमयस्तद्वन्महीसागरसंगमः । अर्धनारीश्वरं रूपं यथा रुद्रस्य सर्वदम्

ಅದೇ ರೀತಿಯಾಗಿ ಮಹೀ ನದಿ–ಸಾಗರ ಸಂಗಮವು ಸರ್ವತೀರ್ಥಮಯ; ರುದ್ರನ ಅರ್ಧನಾರೀಶ್ವರ ರೂಪವು ಎಲ್ಲ ವರಗಳನ್ನು ನೀಡುವಂತೆಯೇ।

Verse 14

तथा महीसमुद्रस्य स्नानं सर्वफलप्रदम् । येनात्र पितरः स्कन्द तर्पिता भक्तिभावतः

ಹಾಗೆಯೇ ಮಹೀ–ಸಾಗರದಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನವು ಸರ್ವಫಲಪ್ರದ; ಇದರಿಂದ, ಹೇ ಸ್ಕಂದ, ಇಲ್ಲಿ ಪಿತೃಗಳು ಭಕ್ತಿಭಾವದಿಂದ ತೃಪ್ತರಾಗುತ್ತಾರೆ।

Verse 15

तेन सर्वेषु तीर्थेषु तर्पिता नात्र संशयः । न चैतद्धृदि मंतव्यं क्षारमेतज्जलं हि यत्

ಆ ಕರ್ಮದಿಂದ ಅವರು ಸರ್ವ ತೀರ್ಥಗಳಲ್ಲಿ ತರ್ಪಣ ಪಡೆದವರಂತೆ ತೃಪ್ತರಾಗುತ್ತಾರೆ—ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ. ‘ಇದು ಉಪ್ಪುನೀರು’ ಎಂಬ ಭಾವನೆ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಇರಿಸಬಾರದು.

Verse 16

यथा हि कटुतिक्तादि गवा ग्रस्तं हि क्षीरदम् । एवमेतत्त्विदं तोयं पितॄणां तृप्ति दायकम्

ಹಸು ಕಟು-ತಿಕ್ತವಾದುದನ್ನು ತಿಂದರೂ ಹಾಲು ಕೊಡುವಂತೆ, ಇದೇ ನೀರು ಪಿತೃಗಳಿಗೆ ತೃಪ್ತಿಯನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ.

Verse 17

एवं ब्रुवत्सु देवेषु कपिलोऽपि मुनिर्जगौ । सत्यमेतदुमापुत्र सर्वतीर्थमयी मही

ದೇವರು ಹೀಗೆ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದಾಗ ಮುನಿ ಕಪಿಲನೂ ಹೇಳಿದರು—“ಓ ಉಮಾಪುತ್ರಾ! ಇದು ಸತ್ಯ; ಈ ಮಹೀ ಸರ್ವತೀರ್ಥಮಯಿ.”

Verse 18

कर्दमो यस्त्वहमपि ज्ञात्वा तीर्थमहा गुणान् । सर्वां भुवं परित्यज्य कृत्वा ह्यश्रममास्तितः

“ನಾನು ಕರ್ಧಮನೂ, ಈ ತೀರ್ಥದ ಮಹಾಗುಣಗಳನ್ನು ತಿಳಿದು, ಭೂಮಿಯ ಇತರ ಎಲ್ಲ ಪ್ರದೇಶಗಳನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ, ಇಲ್ಲಿಯೇ ಆಶ್ರಮವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದೇನೆ.”

Verse 19

ततो महेश्वरः प्राह सत्यमेतत्सुरोदितम् । ब्रह्माद्यास्तं तथा प्राहुरत्र भूयोऽप्यथो गुरुः

ನಂತರ ಮಹೇಶ್ವರನು ಹೇಳಿದರು—“ದೇವರು ಹೇಳಿದುದು ಸತ್ಯ.” ಬ್ರಹ್ಮಾದಿಗಳೂ ಹಾಗೆಯೇ ಹೇಳಿದರು; ಗುರುವು ಕೂಡ ಇಲ್ಲಿ ಮತ್ತೆ ಅದನ್ನು ದೃಢಪಡಿಸಿದರು.

Verse 20

अत्राभिषेकं ते वीर करिष्यामः समादिश । ततः सुविस्मितस्तत्र स्नात्वा स्कन्दो महामनाः

“ಹೇ ವೀರ, ಇಲ್ಲಿ ನಿನ್ನ ಅಭಿಷೇಕವನ್ನು ಮಾಡುತ್ತೇವೆ—ಆಜ್ಞೆ ನೀಡು.” ನಂತರ ಮಹಾಮನಸ್ಕನಾದ ಸ್ಕಂದನು ಅಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ ಅತೀವ ವಿಸ್ಮಿತನಾದನು.

Verse 21

अभिषिञ्चन्तु मां देवा इति तानब्रवीद्वचः । ततोऽभिषेकसंभारान्सर्वान्संभृत्य शास्त्रतः

ಅವನು ಅವರಿಗೆ, “ದೇವರುಗಳು ನನ್ನನ್ನು ಅಭಿಷೇಕಿಸಲಿ” ಎಂದು ಹೇಳಿದನು. ನಂತರ ಶಾಸ್ತ್ರವಿಧಿಯಂತೆ ಅಭಿಷೇಕದ ಎಲ್ಲ ಸಾಮಗ್ರಿಗಳನ್ನು ಸಮ್ಯಕವಾಗಿ ಸಂಗ್ರಹಿಸಲಾಯಿತು.

Verse 22

जुहुवुर्मंत्रपूतेऽग्नौ चत्वारो मुख्यऋत्विजः । ब्रह्मा च कपिलो जीवो विश्वामित्रश्चतुर्थकः

ಮಂತ್ರಪೂತವಾದ ಅಗ್ನಿಯಲ್ಲಿ ನಾಲ್ವರು ಮುಖ್ಯ ಋತ್ವಿಜರು ಹವಿಸ್ಸನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿದರು—ಬ್ರಹ್ಮ, ಕಪಿಲ, ಜೀವ ಮತ್ತು ನಾಲ್ಕನೆಯವನು ವಿಶ್ವಾಮಿತ್ರ।

Verse 23

अन्ये च शतशस्तत्र मुनयो वेदपारगाः । तत्राद्भुतं महादेवो दर्शयामास भारत

ಅಲ್ಲಿ ವೇದಪಾರಂಗತರಾದ ಇನ್ನೂ ನೂರಾರು ಮುನಿಗಳು ಉಪಸ್ಥಿತರಿದ್ದರು. ಅಲ್ಲಿ, ಹೇ ಭಾರತ, ಮಹಾದೇವನು ಒಂದು ಅದ್ಭುತವನ್ನು ಪ್ರದರ್ಶಿಸಿದನು.

Verse 24

यदग्निकुण्डमध्यस्थो लिंगमूर्तिर्व्यदृश्यत । अहमेवाग्निमध्यस्थो हविर्गृह्णामि नित्यशः

ಅಗ್ನಿಕುಂಡದ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಲಿಂಗಮೂರ್ತಿಯಾಗಿ ಪ್ರಭು ದರ್ಶನ ನೀಡಿದನು; যেন ಹೇಳುವಂತೆ—“ನಾನೇ ಅಗ್ನಿಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತನಾಗಿ ನಿತ್ಯ ಹವಿಸ್ಸನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸುತ್ತೇನೆ.”

Verse 25

एतत्संदर्शनार्थाय लिंगमूर्तिरभूद्विभुः । तल्लिंगमतुलं देवा नमश्चक्रुर्मुदान्विताः

ಈ ದರ್ಶನವನ್ನು ಅನುಗ್ರಹಿಸಲು ಸರ್ವವ್ಯಾಪಿ ಪ್ರಭು ಲಿಂಗಮೂರ್ತಿಯಾಗಿ ಅವತರಿಸಿದನು. ಆ ಅತುಲ ಲಿಂಗವನ್ನು ಕಂಡ ದೇವತೆಗಳು ಹರ್ಷದಿಂದ ಭಕ್ತಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ನಮಸ್ಕರಿಸಿದರು.

Verse 26

सर्वपापापहं पार्थ सर्वकामफलप्रदम् । तत्र होमावसाने च दत्ते हिमवता शुभे

ಹೇ ಪಾರ್ಥ, ಇದು ಎಲ್ಲ ಪಾಪಗಳನ್ನು ನಿವಾರಿಸಿ, ಎಲ್ಲ ಧರ್ಮಸಮ್ಮತ ಕಾಮನೆಗಳ ಫಲವನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ. ಅಲ್ಲಿ ಹೋಮ ಮುಗಿದ ಮೇಲೆ ಹಿಮವಂತನು ಶುಭ ದಾನವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿದನು.

Verse 27

दिव्यरत्नान्विते स्कन्दो निषण्णः परमासने । सर्वमंगलसंभारैर्विधिमंत्रपुरस्कृतम्

ದಿವ್ಯ ರತ್ನಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಪರಮಾಸನದಲ್ಲಿ ಸ್ಕಂದನು ಆಸೀನನಾಗಿದ್ದನು. ಎಲ್ಲ ಮಂಗಳ ಸಾಮಗ್ರಿಗಳು ಸಿದ್ಧವಾಗಿದ್ದು, ಪವಿತ್ರ ಮಂತ್ರಗಳ ಮುನ್ನಡೆಗೆ ವಿಧಿಕ್ರಿಯೆಗಳು ನಡೆಯುತ್ತಿದ್ದವು.

Verse 28

अभ्यषिंचंस्ततो देवाः कुमारं शंकरात्मजम् । इंद्रो विष्णुर्महावीर्यो ब्रह्मरुद्रौ च फाल्गुन

ನಂತರ ದೇವತೆಗಳು ಶಂಕರಾತ್ಮಜನಾದ ಕುಮಾರನಿಗೆ ಅಭಿಷೇಕ ಮಾಡಿದರು—ಇಂದ್ರನು, ಮಹಾವೀರ್ಯ ವಿಷ್ಣು, ಹಾಗೆಯೇ ಬ್ರಹ್ಮ ಮತ್ತು ರುದ್ರರೂ, ಹೇ ಫಾಲ್ಗುನಾ.

Verse 29

आदित्याद्य ग्रहाः सर्वे तथोभावनिलानलौ । आदित्या वसवो रुद्राः साध्याश्चैवाश्विनावुभौ

ಆದಿತ್ಯರಿಂದ ಆರಂಭಿಸಿ ಎಲ್ಲ ಗ್ರಹಗಳು, ಹಾಗೆಯೇ ವಾಯು ಮತ್ತು ಅಗ್ನಿಯೂ ಅಲ್ಲಿ ಸಮಾವೇಶಗೊಂಡರು. ಆದಿತ್ಯರು, ವಸುಗಳು, ರುದ್ರರು, ಸಾಧ್ಯರು ಮತ್ತು ಇಬ್ಬರು ಅಶ್ವಿನೀಕುಮಾರರೂ ಆ ಮಹಾವಿಧಿಯಲ್ಲಿ ಭಾಗವಹಿಸಿದರು.

Verse 30

विश्वेदेवाश्च मरुतो गंधर्वाप्सरसस्तथा । देवब्रह्मर्षयश्चैव वालखिल्या मरीचिपाः

ಅಲ್ಲಿ ವಿಶ್ವೇದೇವರು, ಮರುತ್ಗಣಗಳು, ಗಂಧರ್ವರು, ಅಪ್ಸರಸರು ಸಹ; ದೇವಬ್ರಹ್ಮರ್ಷಿಗಳು, ವಾಲಖಿಲ್ಯರು ಮತ್ತು ಮರೀಚಿ-ಪ್ರಮುಖ ಋಷಿಗಳು ಕೂಡ ಸೇರಿದ್ದರು।

Verse 31

विद्याधरा योगसिद्धाः पुलस्त्यपुलहादयः । पितरः कश्यपोऽत्रिश्च मरीचिर्भृगुरंगिराः

ಅಲ್ಲಿ ವಿದ್ಯಾಧರರು, ಯೋಗಸಿದ್ಧರು, ಪುಲಸ್ತ್ಯ-ಪುಲಹಾದಿಗಳು; ಪಿತೃಗಣ; ಕಶ್ಯಪ ಮತ್ತು ಅತ್ರಿ; ಹಾಗೆಯೇ ಮರೀಚಿ, ಭೃಗು, ಅಂಗಿರಸರು ಕೂಡ ಸೇರಿದರು।

Verse 32

दक्षोऽथ मनवो ये च ज्योतींषि ऋतवस्तथा । मूर्तिमत्यश्च सरितो महीप्रभृतिकास्तथा

ನಂತರ ದಕ್ಷ, ಮನುಗಳು, ಜ್ಯೋತಿಷ್ಕಗಳು, ಋತುಗಳು ಸಹ; ಹಾಗೆಯೇ ಮೂರ್ತಿಮಂತ ನದಿಗಳು—ಮಹೀ (ಪೃಥ್ವಿ) ಮೊದಲಾದವು—ಅಲ್ಲಿಗೆ ಬಂದವು।

Verse 33

लवणाद्याः समुद्राश्च प्रभासाद्याश्च तीर्थकाः । पृथिवी द्यौर्दिशश्चैव पादपाः पार्वतास्तथा

ಲವಣಸಾಗರ ಮೊದಲಾದ ಸಮುದ್ರಗಳು, ಪ್ರಭಾಸ ಮೊದಲಾದ ತೀರ್ಥಗಳು; ಪೃಥ್ವಿ ಮತ್ತು ದ್ಯೌ, ದಿಕ್ಕುಗಳು ಸಹ; ಹಾಗೆಯೇ ಮರಗಳು, ಪರ್ವತಗಳು—ಎಲ್ಲವೂ ಗುಹನ ಗೌರವಕ್ಕೆ ಅಲ್ಲಿ ಇದ್ದವು।

Verse 34

आदित्याद्या मातरश्च कुर्वंत्यो गुहमंगलम् । वासुकिप्रमुखा नागास्थथोभौ गरुडारुणौ

ಆದಿತ್ಯಾದಿ ಮಾತೃಶಕ್ತಿಗಳು ಗುಹನ ಮಂಗಳಕರ್ಮವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸುತ್ತಿದ್ದವು; ವಾಸುಕೀ-ಪ್ರಮುಖ ನಾಗರು, ಹಾಗೆಯೇ ಗರುಡ ಮತ್ತು ಅರುಣ—ಇಬ್ಬರೂ ಅಲ್ಲಿ ಇದ್ದರು।

Verse 35

वरुणो धनदश्चैव यमः सानुचरस्तथा । राक्षसो निरृतिश्चैव भूतानि च पलाशनाः

ವರುಣ, ಧನದ (ಕುಬೇರ) ಮತ್ತು ಅನುಚರರೊಡನೆ ಯಮ; ರಾಕ್ಷಸಸಮೂಹಗಳು, ನಿರೃತಿ, ಭೂತಗಣಗಳು ಹಾಗೂ ಇತರ ಉಗ್ರ ಸತ್ತ್ವಗಳು—ಎಲ್ಲರೂ ಆ ಮಹಾಸಭೆಗೆ ಬಂದರು।

Verse 36

धर्मो बृहस्पतिश्चैव कपिलो गाधिनंदनः । बहुलत्वाच्च ये नोक्ता विविधा देवतागणाः

ಧರ್ಮ, ಬೃಹಸ್ಪತಿ, ಕಪಿಲ ಮತ್ತು ಗಾಧಿನಂದನ (ವಿಶ್ವಾಮಿತ್ರ) ಅಲ್ಲಿದ್ದರು; ಹಾಗೆಯೇ ಅನೇಕ ವಿಧದ ದೇವತಾಗಣಗಳು ಕೂಡ—ಅತಿಯಾದ ಸಂಖ್ಯೆಯಿಂದ ಎಲ್ಲರ ಹೆಸರು ಹೇಳಲಾಗಲಿಲ್ಲ।

Verse 37

ते च सर्वे महीकूले ह्यभ्यषिंचन्मुदा गुहम् । ततो महास्वनामुग्रां देवदैत्यादिदर्पहाम्

ಅವರು ಎಲ್ಲರೂ ಭೂಮಿತೀರದಲ್ಲಿ ಹರ್ಷದಿಂದ ಗುಹನಿಗೆ ಅಭಿಷೇಕ ಮಾಡಿದರು. ಆಗ ದೇವ-ದೈತ್ಯಾದಿಗಳ ಗರ್ವವನ್ನು ನಾಶಮಾಡುವ ಮಹಾ ಉಗ್ರ ಘೋಷಣೆ ಉದ್ಭವಿಸಿತು।

Verse 38

ददौ पशुपतिस्तस्मै सर्वभूतमहाचमूम् । विष्णुर्ददौ वैजयंतीं मालां बलविवर्धिनीम्

ಪಶುಪತಿಯಾದ ಶಿವನು ಅವರಿಗೆ ಸರ್ವಭೂತಗಳ ಮಹಾಸೇನೆಯನ್ನು ದಾನಮಾಡಿದನು. ವಿಷ್ಣುವು ಬಲ-ವಿಜಯ ವೃದ್ಧಿಸುವ ವೈಜಯಂತೀ ಮಾಲೆಯನ್ನು ನೀಡಿದನು।

Verse 39

उमा ददौ चारजसी वाससी सूर्यसप्रभा । गंगा कमंडलुं दिव्यममृतोद्भवमुत्तमम्

ಉಮೆಯು ಸೂರ್ಯಸಮಾನ ಪ್ರಕಾಶವುಳ್ಳ ಎರಡು ಸುಂದರ ವಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ನೀಡಿದಳು. ಗಂಗೆಯು ಅಮೃತೋದ್ಭವವಾದ ದಿವ್ಯ ಹಾಗೂ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಕಮಂಡಲುವನ್ನು ದಾನಮಾಡಿದಳು।

Verse 40

मही महानदी तस्य चाक्षमालां ससागरा । ददौ मुदा कुमाराय दंडं चैव बृहस्पतिः

ಭೂಮಿಯು ಮಹಾನದಿಗಳೂ ಸಾಗರಗಳೂ ಸಹಿತವಾಗಿ ಹರ್ಷದಿಂದ ಕುಮಾರನಿಗೆ ಜಪಮಾಲೆಯನ್ನು ನೀಡಿದಳು; ಬೃಹಸ್ಪತಿಯೂ ಸಂತೋಷದಿಂದ ದಂಡವನ್ನು ಪ್ರದಾನ ಮಾಡಿದನು।

Verse 41

गरुडो दयितं पुत्रं मयूरं चित्रबर्हिणम् । अरुणस्ताम्रचूडं च प्रददौ चरणायुधम्

ಗರುಡನು ತನ್ನ ಪ್ರಿಯ ಪುತ್ರನಾದ ಚಿತ್ರಬರ್ಹಿಣ ಮಯೂರವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿದನು; ಅರುಣನು ಧ್ವಜಾಯುಧವಾದ ತಾಮ್ರಚೂಡ (ಕೋಳಿ-ಚಿಹ್ನೆ)ಯನ್ನು ಚರಣಾಯುಧವಾಗಿ ನೀಡಿದನು।

Verse 42

छागं च वरुणो राजा बलवीर्यसमन्वितम् । कृष्णाजिनं तथा ब्रह्मा ब्रह्मण्याय ददौ जयम्

ವರుణರಾಜನು ಬಲವೀರ್ಯಸಂಪನ್ನವಾದ ಒಂದು ಆಡು (ಛಾಗ)ವನ್ನು ನೀಡಿದನು; ಹಾಗೆಯೇ ಬ್ರಹ್ಮನು ಬ್ರಾಹ್ಮಣ್ಯಧರ್ಮರಕ್ಷಕ ಕುಮಾರನಿಗೆ ಜಯಪ್ರದ ಕೃಷ್ಣಾಜಿನವನ್ನು ಪ್ರದಾನ ಮಾಡಿದನು।

Verse 43

चतुरोऽनुचरांश्चैव महावीर्यान्बलोत्कटान् । नंदिसेनं लोहिताक्षं घण्टाकर्णं च मानसान्

ಅವನು ಇನ್ನೂ ನಾಲ್ಕು ಅನುಚರರನ್ನು ನೇಮಿಸಿದನು—ಮಹಾವೀರ್ಯರು, ಬಲದಲ್ಲಿ ಪ್ರಚಂಡರು: ನಂದಿಸೇನ, ಲೋಹಿತಾಕ್ಷ, ಘಂಟಾಕರ್ಣ ಮತ್ತು ಮಾನಸ।

Verse 44

चतुर्थं चाप्यतिबलं ख्यातं कुसुममालिनम् । ततः स्थाणुर्ददौ देवो महापारिषदं क्रतुम्

ನಾಲ್ಕನೆಯವನು ಅತಿಬಲಶಾಲಿ, ಖ್ಯಾತನಾಮ, ಕುಸುಮಮಾಲಿ; ನಂತರ ದೇವ ಸ್ಥಾಣು (ಶಿವ)ನು ‘ಕ್ರತು’ ಎಂಬ ಮಹಾಪಾರ್ಷದನನ್ನು ಪ್ರದಾನ ಮಾಡಿದನು।

Verse 45

स हि देवासुरे युद्धे दैत्यानां भीमकर्मणाम् । जघान दोर्भ्यां संक्रुद्धः प्रयुतानि चतुर्दश

ದೇವಾಸುರ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಅವನು ಕ್ರೋಧಗೊಂಡು ತನ್ನ ಭುಜಬಲದಿಂದ ಭೀಕರಕರ್ಮಿಗಳಾದ ದೈತ್ಯರ ಹದಿನಾಲ್ಕು ಪ್ರಯುತಗಳನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿದನು।

Verse 46

यमः प्रादादनुचरौ यमकालोपमौ तदा । उन्माथं च प्रमाथं च महावीर्यौ महाद्युती

ಆಗ ಯಮನು ಯಮ-ಕಾಲರಂತೆ ಇರುವ ಇಬ್ಬರು ಅನುಚರರನ್ನು ನೀಡಿದನು—ಉನ್ಮಾಥ ಮತ್ತು ಪ್ರಮಾಥ—ಇಬ್ಬರೂ ಮಹಾವೀರ್ಯರು, ಮಹಾದ್ಯುತಿಗಳು।

Verse 47

सुभ्राजौ भास्करस्यैव यौ सदा चानुयायिनौ । तौ सूर्यः कार्तिकेयाय ददौ पार्थ मुदान्वितः

ಭಾಸ್ಕರನ ಸದಾ ಅನುಯಾಯಿಗಳಾದ ಆ ಇಬ್ಬರು ಪ್ರಕಾಶಮಾನರನ್ನು, ಹೇ ಪಾರ್ಥ, ಸೂರ್ಯನು ಹರ್ಷದಿಂದ ಕಾರ್ತಿಕೇಯನಿಗೆ ನೀಡಿದನು।

Verse 48

कैलासश्रृङ्गसंकाशौ श्वेतमाल्यानुलेपनौ । सोमोऽप्यनुचरौ प्रादान्मणिं सुमणिमेव च

ಕೈಲಾಸ ಶೃಂಗಗಳಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಮಾನರು, ಶ್ವೇತ ಮಾಲ್ಯ ಮತ್ತು ಶ್ವೇತ ಅನುಲೇಪನದಿಂದ ಅಲಂಕರಿತರು—ಸೋಮನು ಕೂಡ ಇಬ್ಬರು ಅನುಚರರನ್ನು ನೀಡಿದನು: ಮಣಿ ಮತ್ತು ಸುಮಣಿ।

Verse 49

ज्वालजिह्वं ज्योतिषं च ददावग्निर्महाबलौ । परिघं च बलं चैव भीमं च सुमहाबलम्

ಅಗ್ನಿದೇವನು ಮಹಾಬಲಿಗಳಾದ ಜ್ವಾಲಜಿಹ್ವ ಮತ್ತು ಜ್ಯೋತಿಷರನ್ನು ನೀಡಿದನು; ಜೊತೆಗೆ ಪರಿಘ, ಬಲ ಮತ್ತು ಅತಿಮಹಾಬಲಿಯಾದ ಭೀಮನನ್ನೂ ನೀಡಿದನು।

Verse 50

स्कंदाय त्रीननुचरान्ददौ विष्णुरुरुक्रमः । उत्क्रोशं पंचजं चैव वज्रदण्डधरावुभौ

ಉರುಕ್ರಮನಾದ ವಿಷ್ಣುವು ಸ್ಕಂದನಿಗೆ ಮೂರು ಅನುಚರರನ್ನು ದತ್ತನಾಗಿ ನೀಡಿದನು—ಉತ್ಕ್ರೋಶ, ಪಂಚಜ, ಹಾಗೆಯೇ ವಜ್ರ ಮತ್ತು ದಂಡವನ್ನು ಆಯುಧವಾಗಿ ಧರಿಸಿದ ಆ ಇಬ್ಬರು।

Verse 51

ददौ महेशपुत्राय वासवः परवीरहा । तौ हि शत्रून्महेन्द्रस्य जघ्नतुः समरे बहून्

ಪರವೀರಹನಾದ ವಾಸವ (ಇಂದ್ರ) ಅವರು ಅವರನ್ನು ಮಹೇಶಪುತ್ರನಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸಿದನು; ಏಕೆಂದರೆ ಆ ಇಬ್ಬರೂ ಸಮರದಲ್ಲಿ ಮಹೇಂದ್ರನ ಅನೇಕ ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿದರು।

Verse 52

वर्धनं बंधनं चैव आयुर्वेदविशारदौ । स्कन्दाय ददतुः प्रीतावश्विनौ भरतर्षभ

ಹೇ ಭರತಶ್ರೇಷ್ಠ! ಪ್ರೀತರಾದ ಅಶ್ವಿನೀದೇವರು ಸ್ಕಂದನಿಗೆ ವರ್ಧನ ಮತ್ತು ಬಂಧನ ಎಂಬ ಇಬ್ಬರನ್ನು ದತ್ತನಾಗಿ ನೀಡಿದರು—ಇಬ್ಬರೂ ಆಯುರ್ವೇದದಲ್ಲಿ ನಿಪುಣರು।

Verse 53

बलं चातिबलं चैव महावक्त्रौ महाबलौ । प्रददौ कार्तिकेयाय वायुश्चानुचरावुभौ

ವಾಯುದೇವನು ಕಾರ್ತಿಕೇಯನಿಗೆ ಬಲ ಮತ್ತು ಅತಿಬಲ ಎಂಬ ಇಬ್ಬರು ಅನುಚರರನ್ನು ನೀಡಿದನು—ಅವರು ಮಹಾಮುಖರು, ಮಹಾಬಲಿಗಳು, ಅಪಾರ ಶಕ್ತಿಯುಳ್ಳವರು।

Verse 54

घसं चातिघसं वीरौ वरुणश्च ददौ प्रभुः । सुवर्चसं महात्मानं तथैवाप्यतिवर्चसम्

ಪ್ರಭುವಾದ ವರುಣನು ಘಸ ಮತ್ತು ಅತಿಘಸ ಎಂಬ ಇಬ್ಬರು ವೀರರನ್ನು ನೀಡಿದನು; ಹಾಗೆಯೇ ಮಹಾತ್ಮನಾದ ಸುವರ್ಚಸ ಮತ್ತು ಅತಿವರ್ಚಸನನ್ನೂ—ಅಸಾಧಾರಣ ತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ಪ್ರಕಾಶಿಸುವವರನ್ನು।

Verse 55

हिमवान्प्रददौ पार्थ साक्षाद्दौहित्रकाय वै । कांचनं च ददौ मेरुर्मेघमालिनमेव च

ಹೇ ಪಾರ್ಥ! ಹಿಮವಾನ್ ತನ್ನ ದೌಹಿತ್ರನಿಗಾಗಿ ಸాక్షಾತ್ ಒಬ್ಬ ಪಾರ್ಷದನನ್ನು ಪ್ರದಾನ ಮಾಡಿದನು; ಮೇರೂ ಪರ್ವತವು ಕಾಞ್ಚನನನ್ನೂ ಮೇಘಮಾಲಿನನನ್ನೂ ಸಹ ನೀಡಿತು।

Verse 56

उच्छ्रितं चातिशृंगं च महापाषाणयोधिनौ । स्वाहेयाय ददौ प्रीतः स विंध्यः पार्षदौ शुभौ

ಪ್ರೀತನಾದ ವಿಂಧ್ಯ ಪರ್ವತವು ಸ್ವಾಹೇಯ (ಸ್ಕಂದ)ನಿಗೆ ಉಚ್ಚ್ರಿತ ಮತ್ತು ಅತಿಶೃಂಗ—ಮಹಾ ಶಿಲಾಖಂಡಗಳಿಂದ ಯುದ್ಧ ಮಾಡುವ—ಎಂಬ ಇಬ್ಬರು ಶುಭ ಪಾರ್ಷದರನ್ನು ನೀಡಿದನು।

Verse 57

संग्रहं विग्रहं चैव समुद्रोऽपि गधाधरौ । प्रददौ पार्षदौ विरौ महीनद्या समन्वितः

ಮಹಾನದಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಸಮುದ್ರವೂ ಗದಾಧಾರಿಗಳಾದ ವೀರ ಪಾರ್ಷದರಾದ ಸಂಗ್ರಹ ಮತ್ತು ವಿಗ್ರಹ ಎಂಬ ಇಬ್ಬರನ್ನೂ ಪ್ರದಾನ ಮಾಡಿತು।

Verse 58

उन्मादं पुष्पदंतं च शंकुकर्णं तथैव च । प्रददावग्निपुत्राय पार्वती शुभदर्शना

ಶುಭದರ್ಶನೆಯಾದ ಪಾರ್ವತಿಯು ಅಗ್ನಿಪುತ್ರ (ಸ್ಕಂದ)ನಿಗೆ ಉನ್ಮಾದ, ಪುಷ್ಪದಂತ ಮತ್ತು ಶಂಕುಕರ್ಣರನ್ನು ಪ್ರದಾನ ಮಾಡಿದಳು।

Verse 59

जयं महाजयं चैव नागौ ज्वलनसूनवे । प्रददुर्बलिनां श्रेष्ठौ सुपर्णः पार्षदावुभौ

ಸುಪರ್ಣ (ಗರುಡ)ನು ಜ್ವಲನಸೂನು (ಅಗ್ನಿಪುತ್ರ ಸ್ಕಂದ)ನಿಗೆ ಬಲಿಷ್ಠರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠರಾದ ಎರಡು ನಾಗ ಪಾರ್ಷದರು—ಜಯ ಮತ್ತು ಮಹಾಜಯ—ಎನ್ನುವವರನ್ನು ನೀಡಿದನು।

Verse 60

एवं साध्याश्च रुद्राश्च वसवः पितरस्तथा । सर्वे जगति ये मुख्या ददुः स्कंदाय पार्षदान्

ಹೀಗೆ ಸಾಧ್ಯರು, ರುದ್ರರು, ವಸುಗಳು ಹಾಗೂ ಪಿತೃಗಳು—ಜಗತ್ತಿನ ಪ್ರಮುಖರೆಲ್ಲರೂ—ಸ್ಕಂದನಿಗೆ ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ಪಾರ್ಷದರನ್ನು (ಸೇವಕಗಣವನ್ನು) ಅರ್ಪಿಸಿದರು।

Verse 61

नानावीर्यान्महावीर्यान्नानायुधविभूषणान् । बहुलत्वान्न शक्यंते संख्यातुं ते च फाल्गुन

ಅವರು ನಾನಾವಿಧ ಶಕ್ತಿಯುಳ್ಳವರು, ಮಹಾವೀರರು, ವಿಭಿನ್ನ ಆಯುಧ-ಭೂಷಣಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿತರಾಗಿದ್ದರು; ಅವರ ಸಂಖ್ಯೆ ಅಷ್ಟೊಂದು ಹೆಚ್ಚಾಗಿದ್ದರಿಂದ, ಓ ಫಾಲ್ಗುನಾ, ಎಣಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ।

Verse 62

मातश्च ददुस्तस्मै तदा मातृगणान्प्रभो । याभिर्व्याप्तास्त्रयो लोकाः कल्याणीभिश्चराचराः

ಆಗ, ಹೇ ಪ್ರಭೋ, ಮಾತೃಗಳು ಅವನಿಗೆ ಮಾತೃಕಾಗಣಗಳನ್ನು ದತ್ತಿಯಾಗಿ ನೀಡಿದರು—ಆ ಕಲ್ಯಾಣೀ ದೇವಿಯರಿಂದ ಚರಾಚರসহ ತ್ರಿಲೋಕವೂ ವ್ಯಾಪ್ತವಾಗಿದೆ।

Verse 63

प्रभावती विशालाक्षी गोपाला गोनसा तथा । अप्सुजाता बृहद्दंडी कालिका बहुपुत्रका

(ಅವರು) ಪ್ರಭಾವತೀ, ವಿಶಾಲಾಕ್ಷೀ; ಗೋಪಾಲಾ ಮತ್ತು ಗೋನಸಾ; ಅಪ್ಸುಜಾತಾ; ಬೃಹದ್ದಂಡೀ; ಕಾಲಿಕಾ; ಹಾಗೂ ಬಹುಪುತ್ರಕಾ।

Verse 64

भयंकरी च चक्रांगी तीर्थनेमिश्च माधवी । गीतप्रिया अलाताक्षी चटुला शलभामुखी

ಮತ್ತು (ಅವರು) ಭಯಂಕರೀ, ಚಕ್ರಾಂಗೀ, ತೀರ್ಥನೇಮಿ, ಮಾಧವೀ; ಗೀತಪ್ರಿಯಾ, ಅಲಾತಾಕ್ಷೀ, ಚಟುಲಾ ಹಾಗೂ ಶಲಭಾಮುಖೀ।

Verse 65

विद्युज्जिह्वा रुद्रकाली शतोलूखलमेखला । शतघंटाकिंकिणिका चक्राक्षी चत्वरालया

ಅವರು ವಿದ್ಯುಜ್ಜಿಹ್ವಾ, ರುದ್ರಕಾಳಿ, ಶತೋಲೂಖಲಮೇಖಲಾ, ಶತಘಂಟಾಕಿಂಕಿಣಿಕಾ, ಚಕ್ರಾಕ್ಷೀ ಮತ್ತು ಚತ್ವರಾಲಯಾ ಎಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧರು.

Verse 66

पूतना रोदना त्वामा कोटरा मेघवाहिनी । ऊर्ध्ववेणीधरा चैव जरायुर्जर्जरानना

ಅವರು ಪೂತನಾ, ರೋದನಾ, ತ್ವಾಮಾ, ಕೋಟರಾ, ಮೇಘವಾಹಿನೀ, ಊರ್ಧ್ವವೇಣೀಧರಾ, ಜರಾಯುಃ ಮತ್ತು ಜರ್ಜರಾನನಾ ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುತ್ತಾರೆ.

Verse 67

खटखेटी दहदहा तथा धमधमा जया । बहुवेणी बहुशीरा बहुपादा बहुस्तनी

ಅವರು ಖಟಖೇಟೀ, ದಹದಹಾ, ಧಮಧಮಾ, ಜಯಾ; ಹಾಗೆಯೇ ಬಹುವೇಣೀ, ಬಹುಶೀರಾ, ಬಹುಪಾದಾ, ಬಹುಸ್ತನೀ ಎಂದು ವರ್ಣಿತರಾಗುತ್ತಾರೆ.

Verse 68

शतोलूकमुखी कृष्णा कर्णप्रावरणा तथा । शून्यालया धान्यवासा पशुदा धान्यदा सदा

ಅವರು ಶತೋಲೂಕಮುಖೀ, ಕೃಷ್ಣಾ, ಕರ್ಣಪ್ರಾವರಣಾ; ಹಾಗೆಯೇ ಶೂನ್ಯಾಲಯಾ, ಧಾನ್ಯವಾಸಾ, ಪಶುದಾ ಮತ್ತು ಸದಾ ಧಾನ್ಯದಾ ಎಂದು ಕೀರ್ತಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾರೆ.

Verse 69

एताश्चान्याश्च बह्व्यश्च मातरो भरतर्षभ । बहुलत्वादहं तासां न संख्यातुमिहोत्सहे

ಹೇ ಭರತಶ್ರೇಷ್ಠನೇ! ಇವೆಯೂ ಇನ್ನೂ ಅನೇಕ ಮಾತೃಕೆಯರೂ ಇದ್ದಾರೆ; ಅವರ ಅಪಾರ ಬಹುಳತೆಯಿಂದ ನಾನು ಇಲ್ಲಿ ಅವರನ್ನು ಎಣಿಸಿ ಹೇಳಲು ಧೈರ್ಯಪಡುತ್ತಿಲ್ಲ.

Verse 70

वृक्षचत्वरवासिन्यश्चतुष्पथनिवेशनाः । गुहास्मशानवासिन्यः शैलप्रस्रवणालयाः

ಕೆಲವು ದೇವಿಯರು ವೃಕ್ಷಕುಂಜಗಳಲ್ಲೂ ಚೌಕಗಳಲ್ಲೂ ವಾಸಿಸುತ್ತಾರೆ; ಕೆಲವರು ಚತುಷ್ಪಥಗಳಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸುತ್ತಾರೆ. ಕೆಲವರು ಗುಹೆಗಳಲ್ಲೂ ಶ್ಮಶಾನಗಳಲ್ಲೂ ಇರುತ್ತಾರೆ; ಇನ್ನೂ ಕೆಲವರು ಪರ್ವತದ ಪ್ರಸ್ರವಣ-ಜಲಪಾತಗಳ ಬಳಿಯಲ್ಲಿ ತಮ್ಮ ಆಲಯವನ್ನು ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ.

Verse 71

नानाभरणवेषास्ता नानामूर्तिधरास्तथा । नानाभाषायुधधराः परिवव्रुस्तदा गुहम्

ಅವರು ನಾನಾವಿಧ ಆಭರಣ-ವೇಷಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿತರಾಗಿ, ಅನೇಕ ರೂಪಗಳನ್ನು ಧರಿಸಿದ್ದವರು. ಅನೇಕ ಭಾಷೆಗಳಲ್ಲಿ ಮಾತನಾಡುತ್ತಾ, ಅನೇಕ ಆಯುಧಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದು, ಆಗ ಗುಹ (ಸ್ಕಂದ)ನನ್ನು ಎಲ್ಲ ದಿಕ್ಕುಗಳಿಂದ ಸುತ್ತುವರಿದರು.

Verse 72

ततः स शुशुभे श्रीमान्गुहो गुह इवापरः । सैनापत्ये चाभिषिक्तो देवैर्नानामुनीश्वरैः

ಆಗ ಆ ಶ್ರೀಮಾನ್ ಗುಹನು ಇನ್ನಷ್ಟು ಕಂಗೊಳಿಸಿದನು—ಮತ್ತೊಬ್ಬ ಗುಹನೇ ಪ್ರಕಟವಾದಂತೆ. ದೇವರುಗಳು ಹಾಗೂ ಅನೇಕ ಮುನೀಶ್ವರರು ಅವನನ್ನು ಸೇನಾಪತಿ ಪದವಿಗೆ ಅಭಿಷೇಕಿಸಿದರು.

Verse 73

ततः प्रणम्य सर्वांस्ता नेकैकत्वेन पावकिः । व्रियतां वर इत्याह भवब्रह्मपुरोगमान्

ನಂತರ ಪಾವಕಿಯು ಅವರನ್ನೆಲ್ಲ ಒಬ್ಬೊಬ್ಬರಾಗಿ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ಭವ (ಶಿವ) ಮತ್ತು ಬ್ರಹ್ಮ ಮುನ್ನಡೆಯಲ್ಲಿದ್ದವರಿಗೆ—“ವರವನ್ನು ಆರಿಸಿರಿ” ಎಂದು ಹೇಳಿದನು.