Adhyaya 30

Verse 1

स्कंद उवाच । कुंभोद्भूत तदाश्चर्यं विलोक्य जगदंबिका । उवाच शंभुं प्रणता प्रणतार्तिहरं परम्

ಸ್ಕಂದನು ಹೇಳಿದನು—ಹೇ ಕುಂಭೋದ್ಭವ! ಆಗ ಆ ಆಶ್ಚರ್ಯವನ್ನು ನೋಡಿ ಜಗದಂಬಿಕೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ಶರಣಾಗತರ ಆರ್ಥಿಹರ ಪರಮ ಶಂಭುವಿಗೆ ಹೀಗೆಂದಳು.

Verse 2

अंबिकोवाच । अस्य पीठस्य माहात्म्यं महादेव महेश्वर । तिरश्चामपि यज्जातं ज्ञानं संसारमोचनम्

ಅಂಬಿಕೆ ಹೇಳಿದರು—ಓ ಮಹಾದೇವ, ಓ ಮಹೇಶ್ವರ! ಈ ಪವಿತ್ರ ಪೀಠದ ಮಹಾತ್ಮ್ಯವನ್ನು ನನಗೆ ಹೇಳು; ಇದರ ಪ್ರಭಾವದಿಂದ ತಿರ್ಯಗ್ಯೋನಿಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಸಂಸಾರಮೋಚಕ ಜ್ಞಾನ ಉದಯಿಸುತ್ತದೆ।

Verse 3

अतः प्रभावं विज्ञाय धर्मपीठस्य धूर्जटे । धर्मेश्वरसमीपेहं स्थास्याम्यद्य दिनावधि

ಆದುದರಿಂದ, ಓ ಧೂರ್ಜಟೇ! ಈ ಧರ್ಮಪೀಠದ ಪ್ರಭಾವವನ್ನು ತಿಳಿದು ನಾನು ಇಂದಿನಿಂದ ಜೀವನಾವಧಿವರೆಗೆ ಧರ್ಮೇಶ್ವರನ ಸಮೀಪದಲ್ಲೇ ಇಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸುವೆನು।

Verse 4

अत्र लिंगे तु ये भक्ताः स्त्रियो वा पुरुषास्तु वा । तेषामभीष्टां संसिद्धिं साधयिष्याम्यहं सदा

ಈ ಲಿಂಗದಲ್ಲಿ ಭಕ್ತರಾಗಿರುವವರು—ಸ್ತ್ರೀಯರಾಗಲಿ ಪುರುಷರಾಗಲಿ—ಅವರ ಅಭೀಷ್ಟಸಿದ್ಧಿ ಹಾಗೂ ಯಶಸ್ಸನ್ನು ನಾನು ಸದಾ ನೆರವೇರಿಸುವೆನು।

Verse 5

ईश्वर उवाच । साधुकृतं त्वया देवि कृतवत्या परिग्रहम् । अस्येह धर्मपीठस्य मनोरथकृतः सताम्

ಈಶ್ವರನು ಹೇಳಿದರು—ಹೇ ದೇವಿ! ನೀನು ಈ ಸ್ಥಳವನ್ನು ಆಶ್ರಯವಾಗಿ ಅಂಗೀಕರಿಸಿದ್ದು ಸದುಕ್ತ. ಇಲ್ಲಿ ಇರುವ ಈ ಧರ್ಮಪೀಠವು ಸಜ್ಜನರ ಮನೋರಥಗಳನ್ನು ನೆರವೇರಿಸುತ್ತದೆ।

Verse 6

त एव विश्वभोक्तारो विश्वमान्यास्त एव हि । ये त्वां विश्वभुजामत्र पूजयिष्यंति मानवाः

ನಿಜವಾಗಿ ಅವರೇ ವಿಶ್ವಭೋಕ್ತರು, ಅವರೇ ವಿಶ್ವಮಾನ್ಯರು—ಇಲ್ಲಿ ನಿನ್ನನ್ನು, ವಿಶ್ವಧಾರಿಣಿಯನ್ನು, ಪೂಜಿಸುವ ಮಾನವರು।

Verse 7

विश्वे विश्वभुजे विश्वस्थित्युत्पत्तिलयप्रदे । नरास्त्वदर्चकाश्चात्र भविष्यंत्यमलात्मकाः

ಹೇ ವಿಶ್ವೇಶ್ವರ, ವಿಶ್ವಭೋಜಕ, ಜಗತ್ತಿನ ಸ್ಥಿತಿ-ಸೃಷ್ಟಿ-ಲಯಗಳನ್ನು ನೀಡುವವನೇ! ಇಲ್ಲಿ ನಿನ್ನ ಅರ್ಚನೆ ಮಾಡುವವರು ಸ್ವಭಾವತಃ ನಿರ್ಮಲಾತ್ಮರಾಗುವರು।

Verse 8

मनोरथतृतीयायां यस्ते भक्तिं विधास्यति । तन्मनोरथसंसिद्धिर्भवित्री मदनुग्रहात्

ಮನೋರಥ-ತೃತೀಯೆಯಂದು ಯಾರು ನಿನ್ನ ಭಕ್ತಿಯನ್ನು ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಆಚರಿಸುವರೋ, ಅವರ ಮನೋರಥಸಿದ್ಧಿ ನನ್ನ ಅನುಗ್ರಹದಿಂದ ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಸಂಭವಿಸುವುದು।

Verse 9

नारी वा पुरुषो वाथ त्वद्व्रताचरणात्प्रिये । मनोरथानिह प्राप्य ज्ञानमंते च लप्स्यते

ಹೇ ಪ್ರಿಯೆ! ಸ್ತ್ರೀಯಾಗಲಿ ಪುರುಷನಾಗಲಿ—ನಿನ್ನ ವ್ರತವನ್ನು ಆಚರಿಸಿದರೆ ಇಹಲೋಕದಲ್ಲಿ ಇಷ್ಟಾರ್ಥಗಳನ್ನು ಪಡೆದು, ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಜ್ಞಾನವನ್ನೂ ಪಡೆಯುವನು।

Verse 10

देव्युवाच । मनोरथतृतीयायां व्रतं कीदृक्कथा कथम् । किं फलं कैः कृतं नाथ कथयैतत्कृपां कुरु

ದೇವಿಯು ಹೇಳಿದರು—ಹೇ ನಾಥ! ಮನೋರಥ-ತೃತೀಯೆಯ ವ್ರತವು ಹೇಗಿದೆ? ಅದರ ಕಥೆ ಮತ್ತು ವಿಧಾನವೇನು? ಅದರ ಫಲವೇನು, ಯಾರು ಇದನ್ನು ಆಚರಿಸಿದ್ದಾರೆ? ದಯಮಾಡಿ ತಿಳಿಸು।

Verse 11

ईश्वर उवाच । शृणु देवि यथा पृष्टं भवत्या भवतारिणि । मनोरथव्रतं चैतद्गुह्याद्गुह्यतरं परम्

ಈಶ್ವರನು ಹೇಳಿದರು—ಹೇ ದೇವಿ, ಭವತಾರಿಣಿ! ನೀನು ಕೇಳಿದಂತೆ ಕೇಳು. ಈ ಮನೋರಥ-ವ್ರತವು ಪರಮ, ಗುಹ್ಯಕ್ಕಿಂತಲೂ ಹೆಚ್ಚು ಗುಹ್ಯವಾಗಿದೆ।

Verse 12

पुलोमतनया पूर्वं तताप परमं तपः । किंचिन्मनोरथं प्राप्तुं न चाप तपसः फलम्

ಪೂರ್ವದಲ್ಲಿ ಪುಲೋಮೆಯ ಪುತ್ರಿಯು ಒಂದು ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ಮನೋರಥವನ್ನು ಪಡೆಯಲು ಪರಮ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಿದಳು; ಆದರೂ ಆ ತಪಸ್ಸಿನ ಫಲವನ್ನು ಅವಳು ಪಡೆಯಲಿಲ್ಲ।

Verse 13

अपूपुजत्ततो मां सा भक्त्या परमया मुदा । गीतेन सरहस्येन कलकंठीकलेन हि

ನಂತರ ಅವಳು ಪರಮ ಭಕ್ತಿಯೂ ಆನಂದವೂ ಸಹಿತ ನನ್ನನ್ನು ಪೂಜಿಸಿದಳು—ರಹಸ್ಯಾರ್ಥಯುಕ್ತ ಗೀತದಿಂದ, ಕೋಗಿಲೆಕಂಠದ ಮಧುರ ಸ್ವರದಲ್ಲಿ।

Verse 14

तद्गानेनातिसंतुष्टो मृदुना मधुरेण च । सुतालेन सुरंगेण धातुमात्राकलावता

ಅವಳ ಆ ಮೃದು, ಮಧುರ, ಸುತಾಳಯುಕ್ತ, ಸುಂದರವಾಗಿ ಅಲಂಕರಿತ, ಮಾತ್ರಾ-ಲಯಕಲೆಯಿಂದ ತುಂಬಿದ ಗಾನದಿಂದ ನಾನು ಅತಿಯಾಗಿ ಸಂತುಷ್ಟನಾದೆನು।

Verse 15

प्रोवाच तां वरं ब्रूहि प्रसन्नोस्मि पुलोमजे । अनेन च सुगीतेन त्वनया लिंगपूजया

ಅವನು ಅವಳಿಗೆ ಹೇಳಿದನು—“ವರವನ್ನು ಬೇಡು, ಓ ಪುಲೋಮೆಯ ಪುತ್ರಿಯೇ; ಈ ಸುಗಾನದಿಂದಲೂ ನೀನು ಮಾಡಿದ ಲಿಂಗಪೂಜೆಯಿಂದಲೂ ನಾನು ಪ್ರಸನ್ನನಾಗಿದ್ದೇನೆ.”

Verse 16

पुलोमजोवाच । यदि प्रसन्नो देवेश तदा यो मे मनोरथः । तं पूरय महादेव महादेवी महाप्रिय

ಪುಲೋಮೆಯ ಪುತ್ರಿಯು ಹೇಳಿದಳು—“ನೀವು ಪ್ರಸನ್ನರಾಗಿದ್ದರೆ, ಓ ದೇವೇಶ, ನನ್ನ ಮನೋರಥವನ್ನು ಪೂರೈಸಿರಿ; ಓ ಮಹಾದೇವ, ಮಹಾದೇವಿಗೆ ಮಹಾಪ್ರಿಯನೇ।”

Verse 17

सर्वदेवेषु यो मान्यः सर्वदेवेषु सुंदरः । यायजूकेषु सर्वेषु यः श्रेष्ठः सोस्तु मे पतिः

ಸರ್ವ ದೇವರಲ್ಲಿ ಮಾನ್ಯನು, ಸರ್ವ ದೇವರಲ್ಲಿ ಸುಂದರನು, ಸಮಸ್ತ ಯಾಜಕರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನು—ಆ ಪರಮನು ನನ್ನ ಪತಿಯಾಗಲಿ।

Verse 18

यथाभिलषितं रूपं यथाभिलषितं सुखम् । यथाभिलषितं चायुः प्रसन्नो देहि मे भव

ಹೇ ಭವ! ಪ್ರಸನ್ನನಾಗಿ ನನಗೆ ಇಷ್ಟವಾದ ರೂಪ, ಇಷ್ಟವಾದ ಸುಖ ಮತ್ತು ಇಷ್ಟವಾದ ಆಯುಷ್ಯವನ್ನು ದಯಪಾಲಿಸು।

Verse 19

यदायदा च पत्या मे संगः स्याद्धृत्सुखेच्छया । तदातदा च तं देहं त्यक्त्वान्यं देहमाप्नुयाम्

ಹೃದಯದ ಸುಖೇಚ್ಛೆಯಿಂದ ನನ್ನ ಪತಿಯೊಂದಿಗೆ ಯಾವಾಗ ಯಾವಾಗ ಸಂಗಮವಾಗುವುದೋ, ಆಗಾಗ ನಾನು ಆ ದೇಹವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ ಮತ್ತೊಂದು ದೇಹವನ್ನು ಪಡೆಯಲಿ—ನಮ್ಮ ಐಕ್ಯ ಸದಾ ನವೀನವಾಗಿರಲಿ।

Verse 20

सदा च लिंगपूजायां मम भक्तिरनुत्तमा । भव भूयाद्भवहर जरामरणहारिणी

ಲಿಂಗಪೂಜೆಯಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಭಕ್ತಿ ಸದಾ ಅನುತ್ತಮವಾಗಿರಲಿ; ಹೇ ಭವ, ಹೇ ಭವಹರ! ಅದು ವೃದ್ಧಿಯಾಗಲಿ—ಜರಾ ಮರಣಗಳನ್ನು ಹರಿಸುವ ಭಕ್ತಿಯಾಗಿ।

Verse 21

भर्तुर्व्ययेपि वैधव्यं क्षणमात्रमपीह न । मम भावि महादेव पातिव्रत्यं च यातु मा

ಹೇ ಮಹಾದೇವ! ನನ್ನ ಪತಿ ನಶಿಸಿದರೂ ಇಲ್ಲಿ ನನಗೆ ಕ್ಷಣಮಾತ್ರವೂ ವೈಧವ್ಯ ಬಾರದಿರಲಿ; ಮುಂದೆಯೂ ನನ್ನ ಪಾತಿವ್ರತ್ಯವು ನನ್ನನ್ನು ಎಂದಿಗೂ ತ್ಯಜಿಸದಿರಲಿ।

Verse 23

ईश्वर उवाच । पुलोमकन्ये यश्चैष त्वयाकारि मनोरथः । लप्स्यसे व्रतचर्यातस्तत्कुरुष्व जितेंद्रिये

ಈಶ್ವರನು ಹೇಳಿದರು—ಹೇ ಪುಲೋಮೆಯ ಪುತ್ರಿಯೇ! ನೀನು ಮಾಡಿದ ಈ ಮನೋರಥವು ವ್ರತಾಚರಣೆಯಿಂದ ನಿನಗೆ ಲಭಿಸುವುದು. ಆದ್ದರಿಂದ, ಹೇ ಜಿತೇಂದ್ರಿಯೇ, ಆ ವ್ರತವನ್ನು ಆಚರಿಸು।

Verse 24

मनोरथतृतीयायाश्चरणेन भविष्यति । तत्प्राप्तये व्रतं वक्ष्ये तद्विधेहि यथोदितम्

ಮನೋರಥ-ತೃತೀಯೆಯ ಆಚರಣೆಯಿಂದ ಅದು ನೆರವೇರುವುದು. ಅದನ್ನು ಪಡೆಯಲು ನಾನು ವ್ರತವನ್ನು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ—ಯಥೋಕ್ತವಾಗಿ ಅದನ್ನು ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ನೆರವೇರಿಸು।

Verse 25

तेन व्रतेन चीर्णेन महासौभाग्यदेन तु । अवश्यं भविता बाले तव चैवं मनोरथः

ಆ ಮಹಾಸೌಭಾಗ್ಯವನ್ನು ನೀಡುವ ವ್ರತವನ್ನು ಆಚರಿಸಿದರೆ, ಹೇ ಬಾಲೆಯೇ, ನಿನ್ನ ಈ ಮನೋರಥವು ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ನೆರವೇರುವುದು।

Verse 26

स्कंद उवाच । इमं मनोरथं तस्याः पौलोम्याः पुरसूदनः । समाकर्ण्य क्षणं स्मित्वा प्राहेशो विस्मयान्वितः

ಸ್ಕಂದನು ಹೇಳಿದರು—ಆ ಪೌಲೋಮಿಯ ಈ ಮನೋರಥವನ್ನು ಕೇಳಿ, ಪುರಸೂದನನಾದ ಪ್ರಭು ಕ್ಷಣಮಾತ್ರ ನಗುನಗುತ್ತ, ಆಶ್ಚರ್ಯಭರಿತನಾಗಿ ಮಾತನಾಡಿದನು।

Verse 27

कदा च तद्विधातव्यमिति कर्तव्यता च का । इत्याकर्ण्य शिवो वाक्यं तां तु प्रणिजगाद ह

‘ಅದನ್ನು ಯಾವಾಗ ಮಾಡಬೇಕು, ಮತ್ತು ಮಾಡಬೇಕಾದ ವಿಧಿ ಏನು?’—ಎಂದು ಅವಳ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ ಶಿವನು ಅವಳಿಗೆ ಉತ್ತರಿಸಿದನು।

Verse 28

ईश्वर उवाच । मनोरथतृतीयायां व्रतं पौलोमि तच्छुभम् । पूज्या विश्वभुजा गौरी भुजविंशतिशालिनी

ಈಶ್ವರನು ಹೇಳಿದರು—ಹೇ ಪೌಲೋಮಿ, ಮನೋರಥ-ತೃತೀಯೆಯಂದು ಈ ಶುಭ ವ್ರತವನ್ನು ಆಚರಿಸಬೇಕು. ಆ ದಿನ ವಿಶ್ವಭುಜಾ, ಇಪ್ಪತ್ತು ಭುಜಗಳಿರುವ ಗೌರಿಯನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು.

Verse 29

वरदोऽभयहस्तश्च साक्षसूत्रः समोदकः । देव्याः पुरस्ताद्व्रतिना पूज्य आशाविनायकः

ವ್ರತಧಾರಿಯು ದೇವಿಯ ಮುಂದೆಯಲ್ಲಿ ಆಶಾ-ವಿನಾಯಕನನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು—ವರದ ಹಾಗೂ ಅಭಯ ಮುದ್ರೆಯ ಕೈಗಳೊಂದಿಗೆ, ಜಪಸೂತ್ರ ಧರಿಸಿ, ಮೋದಕಗಳೊಂದಿಗೆ ಇರುವವನು.

Verse 30

चैत्रशुक्ल तृतीयायां कृत्वा वै दंतधावनम् । सायंतनीं च निर्वर्त्य नातितृप्त्या भुजिक्रियाम्

ಚೈತ್ರ ಶುಕ್ಲ ತೃತೀಯೆಯಂದು ದಂತಧಾವನ ಮಾಡಿ, ಸಾಯಂಕಾಲದ ವಿಧಿಯನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿ, ಅತಿಯಾಗಿ ತೃಪ್ತಿಯಾಗದೆ ಭೋಜನ ಮಾಡಬೇಕು.

Verse 31

नियमं चेति गृह्णीयाज्जितक्रोधो जितेंद्रियः । संत्यक्तास्पृश्य संस्पर्शः शुचिस्तद्गतमानसः

ಕೋಪವನ್ನು ಜಯಿಸಿ ಇಂದ್ರಿಯಗಳನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸಿ ನಿಯಮವ್ರತವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಬೇಕು; ಅಶುದ್ಧ ಸ್ಪರ್ಶವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ, ಶುದ್ಧನಾಗಿ, ಮನಸ್ಸನ್ನು ದೇವಿಯಲ್ಲೇ ಸ್ಥಿರಗೊಳಿಸಬೇಕು.

Verse 32

प्रातर्व्रतं चरिष्यामि मातर्विश्वभुजेनघे । विधेहि तत्र सांनिध्यं मन्मनोरथसिद्धये

“ಪ್ರಾತಃಕಾಲದಲ್ಲಿ ನಾನು ಈ ವ್ರತವನ್ನು ಆಚರಿಸುವೆ, ಹೇ ಮಾತೆ ವಿಶ್ವಭುಜೇ, ಹೇ ಅನಘೇ. ನನ್ನ ಮನೋರಥಸಿದ್ಧಿಗಾಗಿ ಅಲ್ಲಿ ನಿನ್ನ ಸಾನ್ನಿಧ್ಯವನ್ನು ಕರುಣಿಸು.”

Verse 33

नियमं चेति संगृह्य स्वपेद्रात्रौ शुभं स्मरन् । प्रातरुत्थाय मेधावी विधायावश्यकं विधिम्

ಹೀಗೆ ನಿಯಮವನ್ನು ಅಂಗೀಕರಿಸಿ ರಾತ್ರಿಯಲ್ಲಿ ಶುಭ ದೇವಸ್ಮರಣೆ ಮಾಡುತ್ತ ನಿದ್ರಿಸಬೇಕು. ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಎದ್ದು ಮೇಧಾವಿಯು ವಿಧಿಪೂರ್ವಕ ಅಗತ್ಯ ನಿತ್ಯಕರ್ಮಗಳನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಬೇಕು.

Verse 34

शौचमाचमनं कृत्वा दंतकाष्ठं समाददेत् । अशोकवृक्षस्य शुभं सर्वशोकनिशातनम्

ಶೌಚ ಮತ್ತು ಆಚಮನ ಮಾಡಿ ದಂತಕಾಷ್ಠವನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಬೇಕು—ಅಶೋಕವೃಕ್ಷದದು; ಅದು ಶುಭಕರ, ಸರ್ವಶೋಕನಾಶಕ.

Verse 35

नित्यंतनं च निष्पाद्य विधिं विधिविदांवरः । स्नात्वा शुद्धांबरः सायं गौरीपूजां समाचरेत्

ನಿತ್ಯಕರ್ಮವಿಧಿಯನ್ನು ಸಮ್ಯಕವಾಗಿ ನೆರವೇರಿಸಿ, ವಿಧಿವಿದರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನು ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ ಶುದ್ಧ ವಸ್ತ್ರ ಧರಿಸಿ ಸಂಜೆ ಗೌರೀಪೂಜೆಯನ್ನು ಆಚರಿಸಬೇಕು.

Verse 36

आदौ विनायकं पूज्य घृतपूरान्निवेद्य च । ततोर्चयेद्विश्वभुजामशोककुसुमैः शुभैः

ಮೊದಲು ವಿನಾಯಕನನ್ನು ಪೂಜಿಸಿ ಘೃತಪೂರಗಳನ್ನು ನೈವೇದ್ಯವಾಗಿ ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು. ನಂತರ ಶುಭ ಅಶೋಕಕುಸುಮಗಳಿಂದ ವಿಶ್ವಭುಜಾ (ಗೌರಿ)ಯನ್ನು ಅರ್ಚಿಸಬೇಕು.

Verse 37

अशोकवर्तिनैवेद्यैर्धूपैश्चागुरुसंभवैः । कुंकुमेनानुलिप्यादावेकभक्तं ततश्चरेत्

ಅಶೋಕಸಂಬಂಧ ನೈವೇದ್ಯಗಳೂ ಅಗರುಸಂಭವ ಧೂಪಗಳೂ ಮೂಲಕ (ದೇವಿಯನ್ನು) ಪೂಜಿಸಬೇಕು; ಮೊದಲಿಗೆ ಕುಂಕುಮದಿಂದ ಅನುಲೇಪನ ಮಾಡಿ, ನಂತರ ಏಕಭಕ್ತ ವ್ರತವನ್ನು ಆಚರಿಸಬೇಕು.

Verse 38

अशोकवर्तिसहितैर्घृतपूरैर्मनोहरैः । एवं चैत्रतृतीयायां व्यतीतायां पुलोमजे

ಹೇ ಪುಲೋಮಜೆ, ಚೈತ್ರಮಾಸದ ತೃತೀಯಾ ಕಳೆದ ಬಳಿಕ ವ್ರತವಿಧಿಯಲ್ಲಿ ಅಶೋಕವರ್ತಿಗಳೊಡನೆ ಮನೋಹರ ಘೃತಪೂರಗಳನ್ನು (ತುಪ್ಪ ತುಂಬಿದ ಪಾಕ) ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು।

Verse 39

राधादिफाल्गुनांतासु तृतीयासु व्रतं चरेत् । क्रमेण दंतकाष्ठानि कथयामि तवानघे

ರಾಧಾ-ತೃತೀಯದಿಂದ ಫಾಲ್ಗುಣಾಂತ ತೃತೀಯೆಗಳವರೆಗೆ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ತೃತೀಯೆಯಂದು ಈ ವ್ರತವನ್ನು ಆಚರಿಸಬೇಕು। ಹೇ ಅನಘೆ, ದಂತಕಾಷ್ಠಗಳ ಕ್ರಮವನ್ನು ಈಗ ನಿನಗೆ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ।

Verse 40

अनुलेपनवस्तूनि कुसुमानि तथैव च । नैवेद्यानि गजास्यस्य देव्याश्चापि शुभव्रते

ಹೇ ಶುಭವ್ರತೇ, ಲೇಪನದ ದ್ರವ್ಯಗಳನ್ನೂ ಪುಷ್ಪಗಳನ್ನೂ ಸಿದ್ಧಪಡಿಸು; ಹಾಗೆಯೇ ಗಜಾಸ್ಯ (ಗಣೇಶ) ಮತ್ತು ದೇವಿಗೆ ನೈವೇದ್ಯಗಳನ್ನೂ ತಯಾರಿಸು।

Verse 41

अन्नानि चैकभक्तस्य शृणुतानि फलाप्तये । जंब्वपामार्ग खदिर जाती चूतकदंबकम्

ಫಲಪ್ರಾಪ್ತಿಗಾಗಿ ಏಕಭಕ್ತ (ದಿನಕ್ಕೆ ಒಮ್ಮೆ ಮಾತ್ರ ಭೋಜನ ಮಾಡುವವ)ನ ಅನ್ನವಿಧಾನವನ್ನು ಕೇಳಿರಿ। ದಂತಕಾಷ್ಠದ ವೃಕ್ಷಗಳು—ಜಂಬು, ಅಪಾಮಾರ್ಗ, ಖದಿರ, ಜಾತಿ, ಚೂತ, ಕದಂಬ।

Verse 42

प्लक्षोदुंबरखर्जूरी बीजपूरी सदाडिमी । दंतकाष्ठ द्रुमा एते व्रतिनः समुदाहृताः

ಪ್ಲಕ್ಷ, ಉದುಂಬರ, ಖರ್ಜೂರೀ, ಬೀಜಪೂರೀ, ದಾಡಿಮಿ—ಇವು ವ್ರತಿಗಳನ್ನು 위한 ದಂತಕಾಷ್ಠ ವೃಕ್ಷಗಳೆಂದು ಘೋಷಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ।

Verse 43

सिंदूरागुरु कस्तूरी चंदनं रक्तचंदनम् । गोरोचना देवदारु पद्माक्षं च निशाद्वयम्

ಸಿಂಧೂರ, ಅಗುರು, ಕಸ್ತೂರಿ, ಶ್ರೀಗಂಧ, ರಕ್ತಚಂದನ, ಗೋರೋಚನ, ದೇವದಾರು, ಪದ್ಮಾಕ್ಷ ಮತ್ತು ಎರಡು ಬಗೆಯ ಅರಿಶಿನ - ಇವು ಲೇಪನಕ್ಕೆ ಶ್ರೇಷ್ಠವಾದ ದ್ರವ್ಯಗಳು.

Verse 44

प्रीत्यानुलेपनं बाले यक्षकर्दमसंभवम् । सर्वेषामप्यलाभे च प्रशस्तो यक्षकर्दमः

ಎಲೈ ಬಾಲೆಯೇ! ಯಕ್ಷಕರ್ದಮದಿಂದ ತಯಾರಿಸಿದ ಲೇಪನವನ್ನು ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಹಚ್ಚಬೇಕು. ಬೇರೆಲ್ಲವೂ ಸಿಗದಿದ್ದಾಗ ಯಕ್ಷಕರ್ದಮವೊಂದೇ ಶ್ರೇಷ್ಠವಾದುದು.

Verse 45

कस्तूरिकाया द्वौ भागौ द्वौ भागौ कुंकुमस्य च । चंदनस्य त्रयो भागाः शशिनस्त्वेक एव हि

ಕಸ್ತೂರಿಯ ಎರಡು ಭಾಗಗಳು, ಕೇಸರಿಯ ಎರಡು ಭಾಗಗಳು, ಶ್ರೀಗಂಧದ ಮೂರು ಭಾಗಗಳು ಮತ್ತು ಕರ್ಪೂರದ ಒಂದು ಭಾಗ - ಇದೇ ಅದರ ಸರಿಯಾದ ಪ್ರಮಾಣವಾಗಿದೆ.

Verse 46

यक्षकर्दम इत्येष समस्तसुरवल्लभः । अनुलिप्याथ कुसुमैरर्चयेद्वच्मि तान्यपि

ಈ 'ಯಕ್ಷಕರ್ದಮ'ವು ಸಮಸ್ತ ದೇವತೆಗಳಿಗೂ ಅತಿ ಪ್ರಿಯವಾದುದು. ಇದನ್ನು ಲೇಪಿಸಿದ ನಂತರ ಹೂವುಗಳಿಂದ ಅರ್ಚಿಸಬೇಕು; ಆ ಹೂವುಗಳ ಬಗ್ಗೆಯೂ ನಾನು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ.

Verse 47

पाटला मल्लिका पद्म केतकी करवीरकः । उत्पलै राजचंपैश्च नंद्यावर्तैश्च जातिभिः

ಪಾದರಿ, ಮಲ್ಲಿಗೆ, ಕಮಲ, ಕೇದಗೆ, ಕಣಗಿಲೆ, ನೈದಿಲೆ, ಸಂಪಿಗೆ, ನಂದಿಬಟ್ಟಲು ಮತ್ತು ಜಾಜಿ ಹೂವುಗಳಿಂದ (ಪೂಜಿಸಬೇಕು).

Verse 48

कुमारीभिः कर्णिकारैरलाभेतच्छदैः सह । सुगंधिभिः प्रसूनोघैः सर्वालाभेपि पूजयेत्

ಕುಮಾರಿ-ಅರ್ಪಣಗಳೊಂದಿಗೆ ಕರ್ಣಿಕಾರ ಪುಷ್ಪಗಳು, ಅಲಾಭೇತ ಎಲೆಗಳು ಮತ್ತು ಸುಗಂಧ ಪುಷ್ಪರಾಶಿಗಳಿಂದ—ಇತರೆಲ್ಲವೂ ದೊರಕದಿದ್ದರೂ—ಈ ವಿಧವಾಗಿ ಪೂಜೆ ಮಾಡಬೇಕು।

Verse 49

करंभो दधिभक्तं च सचूतरसमंडकाः । फेणिका वटकाश्चैव पायसं च सशर्करम्

ಕರಂಭ, ದಧಿಭಕ್ತ (ಮೊಸರು ಅನ್ನ), ಮಾವಿನರಸದಿಂದ ಮಾಡಿದ ಮಂಡಕಗಳು; ಫೇಣಿಕಾ ಸಿಹಿ, ವಟಕಗಳು; ಹಾಗೆಯೇ ಸಕ್ಕರೆಯೊಡನೆ ಪಾಯಸ—ಇವೆಲ್ಲವನ್ನು ನೈವೇದ್ಯವಾಗಿ ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು।

Verse 50

समुद्गं सघृतं भक्तं कार्त्तिके विनिवेदयेत् । इंडेरिकाश्च लड्डूका माघे लंपसिका शुभा

ಕಾರ್ತಿಕದಲ್ಲಿ ಸಮುದ್ಗ ಮತ್ತು ತುಪ್ಪಯುಕ್ತ ಅನ್ನವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು. ಮಾಘದಲ್ಲಿ ಇಂಡೇರಿಕಾ ಸಿಹಿಗಳು, ಲಡ್ಡೂಕಗಳು ಹಾಗೂ ಶುಭವಾದ ಲಂಪಸಿಕಾವನ್ನೂ ನೈವೇದ್ಯವಾಗಿ ಸಮರ್ಪಿಸಬೇಕು।

Verse 51

मुष्टिकाः शर्करागर्भाः सर्पिषा परिसाधिताः । निवेद्याः फाल्गुने देव्यै सार्धं विघ्नजिता मुदा

ಫಾಲ್ಗುಣದಲ್ಲಿ ಸಕ್ಕರೆ ತುಂಬಿದ, ತುಪ್ಪದಿಂದ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಸಿದ್ಧವಾದ ಮುಷ್ಟಿಕಾಗಳನ್ನು ದೇವಿಗೆ—ವಿಘ್ನಜಿತೆಯೊಂದಿಗೆ—ಹರ್ಷದಿಂದ ನೈವೇದ್ಯವಾಗಿ ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು।

Verse 52

निवेदयेद्यदन्नं हि एकभक्तपि तत्स्मृतम् । अन्यन्निवेद्य संमूढो भुंजानोऽन्यत्पतेदधः

ಯಾವ ಅನ್ನವನ್ನು ನೈವೇದ್ಯವಾಗಿ ಅರ್ಪಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅದೇ ‘ಏಕಭಕ್ತ’ವೆಂದು ಸ್ಮೃತಿಯಾಗಿದೆ. ಆದರೆ ಮೋಹದಿಂದ ಒಂದು ಅರ್ಪಿಸಿ ಮತ್ತೊಂದನ್ನು ತಿನ್ನುವವನು ಅಧೋಗತಿಗೆ ಬೀಳುತ್ತಾನೆ।

Verse 53

प्रतिमासं तृतीयायामेवमाराध्य वत्सरम् । व्रतसंपूर्तये कुर्यात्स्थंडिलेऽग्निसमर्चनम्

ಪ್ರತಿ ಮಾಸ ತೃತೀಯಾ ತಿಥಿಯಲ್ಲಿ ಒಂದು ವರ್ಷ ಯಥಾವಿಧಿ ಆರಾಧಿಸಿ, ವ್ರತಸಂಪೂರ್ಣತೆಗೆ ಸ್ಥಂಡಿಲದಲ್ಲಿ ಅಗ್ನಿಯನ್ನು ಸಮ್ಯಕ್‌ವಾಗಿ ಪೂಜಿಸಬೇಕು।

Verse 54

जातवेदसमंत्रेण तिलाज्यद्रविणेन च । शतमष्टाधिकं होमं कारयेद्विधिना व्रती

ಜಾತವೇದಸ್ ಮಂತ್ರದಿಂದ, ಎಳ್ಳು, ತುಪ್ಪ ಹಾಗೂ ದ್ರವ್ಯಾಹುತಿಗಳೊಂದಿಗೆ, ವ್ರತಧಾರಿಯು ವಿಧಿಪೂರ್ವಕ ನೂರ ಎಂಟು ಆಹುತಿಗಳ ಹೋಮವನ್ನು ಮಾಡಿಸಬೇಕು।

Verse 55

सदैव नक्ते पूजोक्ता सदा नक्ते तु भोजनम् । नक्त एव हि होमोऽयं नक्त एव क्षमापनम्

ಪೂಜೆ ಸದಾ ರಾತ್ರಿಯಲ್ಲೇ ವಿಧಿಸಲಾಗಿದೆ; ಭೋಜನವೂ ಸದಾ ರಾತ್ರಿಯಲ್ಲೇ. ಈ ಹೋಮವೂ ರಾತ್ರಿಯಲ್ಲೇ, ಕ್ಷಮಾಪಣೆಯೂ ರಾತ್ರಿಯಲ್ಲೇ।

Verse 56

गृहाण पूजां मे भक्त्या मातर्विघ्नजिता सह । नमोस्तु ते विश्वभुजे पूरयाशु मनोरथम्

ಓ ಮಾತೆ! ವಿಘ್ನಜಿತೆಯೊಂದಿಗೆ ನನ್ನ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಅರ್ಪಿಸಿದ ಪೂಜೆಯನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸು. ಓ ವಿಶ್ವಭುಜಾ! ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ; ನನ್ನ ಮನೋರಥವನ್ನು ಶೀಘ್ರ ಪೂರೈಸು।

Verse 57

नमो विघ्नकृते तुभ्यं नम आशाविनायक । त्वं विश्वभुजया सार्धं मम देहि मनोरथम्

ವಿಘ್ನವನ್ನು ಮಾಡುವ ಶಕ್ತಿಯುಳ್ಳ ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ; ಓ ಆಶಾವಿನಾಯಕ, ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ನೀನು ವಿಶ್ವಭುಜೆಯೊಂದಿಗೆ ಸೇರಿ ನನ್ನ ಮನೋರಥವನ್ನು ನನಗೆ ದಯಪಾಲಿಸು।

Verse 58

एतौ मंत्रौ समुच्चार्य पूज्या गौरीविनायकौ । व्रतक्षमापने देयः पर्यंकस्तूलिकान्वितः

ಈ ಎರಡು ಮಂತ್ರಗಳನ್ನು ಸಮ್ಯಕ್ ಉಚ್ಚರಿಸಿ ಗೌರೀ–ವಿನಾಯಕರನ್ನು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಪೂಜಿಸಬೇಕು. ವ್ರತಕ್ಷಮಾಪನೆಗಾಗಿ ಹಾಸಿಗೆಯೊಂದಿಗೆ ಕೂಡಿ ಇರುವ ಮಂಚವನ್ನು ದಾನವಾಗಿ ನೀಡಬೇಕು.

Verse 59

उपधान्या समायुक्तो दीपीदपर्णसंयुतः । आचार्यं च सपत्नीकं पर्यंक उपवेश्य च

ಆ ಮಂಚವು ತಲಪಾಯಗಳಿಂದ ಯುಕ್ತವಾಗಿದ್ದು, ದೀಪ ಮತ್ತು ಪವಿತ್ರ ಎಲೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಸಜ್ಜಿತವಾಗಿರಲಿ; ಆಚಾರ್ಯರನ್ನು ಪತ್ನಿಯೊಡನೆ ಆ ಮಂಚದ ಮೇಲೆ ಕುಳ್ಳಿರಿಸಬೇಕು.

Verse 60

व्रती समर्चयेद्वस्त्रैः करकर्णविभूषणैः । सुगंधचंदनैर्माल्यैर्दक्षिणाभिर्मुदान्वितः

ವ್ರತಧಾರಿಯು ವಸ್ತ್ರಗಳು, ಕೈ-ಕಿವಿಯ ಆಭರಣಗಳು, ಸುಗಂಧ ಚಂದನ, ಹಾರಗಳು ಮತ್ತು ದಕ್ಷಿಣೆಯೊಂದಿಗೆ ಹರ್ಷಚಿತ್ತದಿಂದ ಸಮರ್ಚನೆ ಮಾಡಬೇಕು.

Verse 61

दद्यात्पयस्विनीं गां च व्रतस्यपरिपूर्तये । तथोपभोगवस्तूनिच्छत्रोपानत्कमंडलुम्

ವ್ರತದ ಪರಿಪೂರ್ಣತೆಗೆ ಹಾಲು ಕೊಡುವ ಹಸುವನ್ನು ದಾನ ಮಾಡಬೇಕು; ಹಾಗೆಯೇ ಉಪಯೋಗದ ವಸ್ತುಗಳು—ಛತ್ರ, ಪಾದುಕಾ/ಚಪ್ಪಲಿ, ಕಮಂಡಲು—ಇವನ್ನೂ ನೀಡಬೇಕು.

Verse 62

मनोरथतृतीयाया व्रतमेतन्मया कृतम् । न्यूनातिरिक्तं संपूर्णमेतदस्तु भवद्गिरा

‘ಮನೋರಥ-ತೃತೀಯಾ ವ್ರತವನ್ನು ನಾನು ನೆರವೇರಿಸಿದ್ದೇನೆ. ನಿಮ್ಮ ವಚನದಿಂದ ಇದು ಕೊರತೆ-ಹೆಚ್ಚು ಇಲ್ಲದೆ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಲಿ.’

Verse 63

इत्याचार्यं समापृच्छ्य तथेत्युक्तश्च तेन वै । आसीमांतमनुव्रज्य दत्त्वान्येभ्योपि शक्तितः

ಈ ರೀತಿ ಆಚಾರ್ಯರನ್ನು ವಿದಾಯ ಕೇಳಿ, ಅವರಿಂದ ‘ತಥಾಸ್ತು’ ಎಂಬ ಅನುಗ್ರಹ ವಚನವನ್ನು ಪಡೆದು, ಆ ಸ್ಥಳದ ಸೀಮಾಂತರವರೆಗೆ ಅವರನ್ನು ಅನುಸರಿಸಿ ಸಾಗಿಸಬೇಕು; ಹಾಗೆಯೇ ಯಥಾಶಕ್ತಿ ಇತರರಿಗೂ ದಾನ ನೀಡಬೇಕು.

Verse 64

नक्तं समाचरेत्पोष्यैः सार्धं सुप्रीतमानसः । प्रातश्चतुर्थ्यां संभोज्य चतुरश्च कुमारकान्

ರಾತ್ರಿಯಲ್ಲಿ ಸಂತೋಷಚಿತ್ತದಿಂದ ತನ್ನ ಆಶ್ರಿತರೊಂದಿಗೆ ಈ ವ್ರತವನ್ನು ಆಚರಿಸಬೇಕು. ನಂತರ ಚತುರ್ಥಿ ತಿಥಿಯ ಪ್ರಾತಃಕಾಲದಲ್ಲಿ ನಾಲ್ಕು ಕುಮಾರ ಬಾಲಕರಿಗೆ ಭೋಜನ ಮಾಡಿಸಬೇಕು.

Verse 65

अभ्यर्च्य गंधमाल्याद्यैर्द्वादशापि कुमारिकाः । एवं संपूर्णतां याति व्रतमेतत्सुनिर्मलम्

ಗಂಧ, ಮಾಲೆ ಮೊದಲಾದವುಗಳಿಂದ ಹನ್ನೆರಡು ಕುಮಾರಿಯರನ್ನು ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಪೂಜಿಸಿ ಸತ್ಕರಿಸಿದರೆ, ಈ ಅತ್ಯಂತ ನಿರ್ಮಲ ವ್ರತವು ಹೀಗೆ ಸಂಪೂರ್ಣತೆಯನ್ನು ಹೊಂದುತ್ತದೆ.

Verse 66

कार्यं मनोरथावाप्त्यै सर्वैरेतद्व्रतं शुभम् । पत्नीं मनोरमां कुल्यां मनोवृत्त्यनुसारिणीम्

ಮನೋರಥಸಿದ್ಧಿಗಾಗಿ ಈ ಶುಭ ವ್ರತವನ್ನು ಎಲ್ಲರೂ ಆಚರಿಸಬೇಕು. ಇದರ ಫಲವಾಗಿ ಮನೋಹರವಾದ, ಸತ್ಕುಲಜನಿತವಾದ, ಮನೋವೃತ್ತಿಗೆ ಅನುಸರಿಸುವ ಪತ್ನಿ ಲಭಿಸುತ್ತದೆ.

Verse 67

तारिणीं दुःखसंसारसागरस्य पतिव्रताम् । कुर्वन्नेतद्व्रतं वर्षं कुमारः प्राप्नुयात्स्फुटम्

ದುಃಖಮಯ ಸಂಸಾರಸಾಗರವನ್ನು ದಾಟಿಸುವ ದೋಣಿಯಂತಿರುವ ಪತಿವ್ರತಾ ಪತ್ನಿಯನ್ನು—ಈ ವ್ರತವನ್ನು ಒಂದು ವರ್ಷ ಆಚರಿಸುವ ಕುಮಾರನು ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

Verse 68

कुमारी पतिमाप्नोति स्वाढ्यं सर्वगुणाधिकम् । सुवासिनी लभेत्पुत्रान्पत्युः सौख्यमखंडितम्

ಅವಿವಾಹಿತ ಕನ್ಯೆಗೆ ಸಮೃದ್ಧನೂ ಸರ್ವಗುಣಸಂಪನ್ನನೂ ಆದ ಪತಿ ಲಭಿಸುತ್ತಾನೆ. ಸುವಾಸಿನಿಗೆ ಪುತ್ರರು ದೊರೆಯುತ್ತಾರೆ; ಅವಳ ಪತಿಯ ಸುಖವು ಅಖಂಡವಾಗಿರುತ್ತದೆ.

Verse 69

दुर्भगा सुभगास्याच्च धनाढ्या स्याद्दरिद्रिणी । विधवापि न वैधव्यं पुनराप्नोति कुत्रचित्

ದುರ್ಭಾಗ್ಯವತಿ ಸೌಭಾಗ್ಯವತಿಯಾಗುತ್ತಾಳೆ; ದರಿದ್ರಿಣಿ ಧನವತಿಯಾಗುತ್ತಾಳೆ. ವಿಧವೆಯೂ ಮತ್ತೆ ಎಲ್ಲಿಯೂ ವೈಧವ್ಯವನ್ನು ಪಡೆಯುವುದಿಲ್ಲ.

Verse 70

गुर्विणी च शुभं पुत्रं लभते सुचिरायुषम् । ब्राह्मणो लभते विद्यां सर्वसौभाग्यदायिनीम्

ಗರ್ಭಿಣಿ ಸ್ತ್ರೀ ಶುಭಲಕ್ಷಣದ ದೀರ್ಘಾಯುಷ್ಮಂತ ಪುತ್ರನನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾಳೆ. ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಸರ್ವಸೌಭಾಗ್ಯವನ್ನು ನೀಡುವ ವಿದ್ಯೆಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

Verse 72

धर्मार्थी धर्ममाप्नोति धनार्थी धनमाप्नुयात् । कामी कामानवाप्नोति मोक्षार्थी मोक्षमाप्नुयात्

ಧರ್ಮವನ್ನು ಬಯಸುವವನು ಧರ್ಮವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ; ಧನವನ್ನು ಬಯಸುವವನು ಧನವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ. ಕಾಮಿಯು ಇಷ್ಟಭೋಗಗಳನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ; ಮೋಕ್ಷಾರ್ಥಿಯು ಮೋಕ್ಷವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

Verse 73

यो यो मनोरथो यस्य स तं तं विंदते ध्रुवम् । मनोरथतृतीयाया व्रतस्य चरणाद्व्रती

ಯಾರಿಗೇ ಯಾವ ಯಾವ ಮನೋರಥವಿದೆಯೋ, ಅವನು ಅದನ್ನೇ ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ. ಮನೋರಥ-ತೃತೀಯಾ ವ್ರತವನ್ನು ಆಚರಿಸಿದ ವ್ರತೀ ಫಲವನ್ನು ಹೊಂದುತ್ತಾನೆ.

Verse 74

स्कंद उवाच । इत्थं निशम्य शिवतः शिवा संतुष्टमानसा । पुनः पप्रच्छ विश्वेशं प्रबद्धकरसंपुटा

ಸ್ಕಂದನು ಹೇಳಿದರು—ಶಿವನ ವಚನವನ್ನು ಹೀಗೆ ಕೇಳಿ ಶಿವಾ (ಪಾರ್ವತಿ) ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಸಂತೃಪ್ತಳಾದಳು. ಬಳಿಕ ಅಂಜಲಿ ಬದ್ಧವಾಗಿ ಕೈಗಳನ್ನು ಜೋಡಿಸಿ ವಿಶ್ವೇಶ್ವರನನ್ನು ಪುನಃ ಪ್ರಶ್ನಿಸಿದಳು.

Verse 75

अन्यत्र ये व्रतं चैतत्करिष्यंति सदाशिव । ते कथं पूजयिष्यंति मां च आशाविनायकम्

ಓ ಸದಾಶಿವ! ಈ ವ್ರತವನ್ನು ಬೇರೆಡೆ ಆಚರಿಸುವವರು ನನ್ನನ್ನೂ ಆಶಾವಿನಾಯಕನನ್ನೂ ಹೇಗೆ ಪೂಜಿಸುವರು?

Verse 76

शिव उवाच । साधु पृष्टं त्वया देवि सर्वसंदेहभेदिनि । वाराणस्यां समर्च्या त्वं विश्वे प्रत्यक्षरूपिणी

ಶಿವನು ಹೇಳಿದರು—ಹೇ ದೇವಿ, ಸರ್ವಸಂದೇಹಭೇದಿನಿ! ನೀನು ಚೆನ್ನಾಗಿ ಪ್ರಶ್ನಿಸಿದೆ. ವಾರಾಣಸಿಯಲ್ಲಿ ನಿನ್ನನ್ನು ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಸಮರ್ಚಿಸಬೇಕು, ಹೇ ವಿಶ್ವಕ್ಕೆ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷರೂಪಿಣಿ!

Verse 77

आशा विघ्नजिता सार्धं सर्वाशापूर्तिकारिणा । हारिणानंतविघ्नानां मम क्षेत्र शुभार्थिना

ನನ್ನ ಪವಿತ್ರ ಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ಶುಭವನ್ನು ಬಯಸುವವನಿಗಾಗಿ ಆಶಾ—ವಿಘ್ನಜಿತನೊಂದಿಗೆ, ಸರ್ವಾಶಾಪೂರ್ತಿಕಾರಿಯಾದ ಅವನ ಸಹಿತ—ಅನಂತ ವಿಘ್ನಗಳನ್ನು ಹರಿಸುತ್ತದೆ.

Verse 78

क्षिप्रमागमयित्वा च नत्वा दूरंगतानपि । कृतकृत्यान्विधायाथ चिंतितैः समनोरथैः

ಅವನು (ಭಕ್ತರನ್ನು) ಕ್ಷಿಪ್ರವಾಗಿ ಸಮೀಪಕ್ಕೆ ಕರೆತರುತ್ತಾನೆ; ದೂರದಲ್ಲಿರುವವರಿಗೂ ನಮಸ್ಕರಿಸುತ್ತಾನೆ. ನಂತರ ಅವರನ್ನು ಕೃತಕೃತ್ಯರನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿ, ಅವರು ಚಿಂತಿಸಿದ ಅಭೀಷ್ಟ ಮನೋರಥಗಳನ್ನು ಪೂರೈಸುತ್ತಾನೆ.

Verse 79

अन्यत्र व्रतिभिर्विश्वे कांचनीप्रतिमा तव । पंचकृष्णलकादूर्ध्वं कार्या विघ्नहृतोपि च

ಹೇ ವಿಶ್ವೇಶ್ವರನೇ! ಇತರ ಸ್ಥಳಗಳಲ್ಲಿ ವ್ರತಾಚರಣೆ ಮಾಡುವ ವ್ರತಿಗಳಿಗಾಗಿ ನಿನ್ನ ಚಿನ್ನದ ಪ್ರತಿಮೆಯನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು; ಅದರ ಮೌಲ್ಯವು ಐದು ಕೃಷ್ಣಲಕಕ್ಕಿಂತ ಅಧಿಕವಾಗಿರಲಿ. ವಿಘ್ನಗಳು ಬಂದರೂ ಅವನ್ನು ನಿವಾರಿಸಿ ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ವ್ರತವನ್ನು ಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸಬೇಕು।

Verse 80

आचार्याय व्रती दद्याद् व्रतांते प्रतिमा द्वयम् । सकृत्कृते व्रती चास्मिन्कृतकृत्यो व्रती भवेत्

ವ್ರತಾಂತದಲ್ಲಿ ವ್ರತಿಯು ಆಚಾರ್ಯನಿಗೆ ಎರಡು ಪ್ರತಿಮೆಗಳನ್ನು ದಾನ ಮಾಡಬೇಕು. ಈ ವಿಧಿಯನ್ನು ಒಂದೇ ಬಾರಿ ನೆರವೇರಿಸಿದರೂ ವ್ರತಿ ಕೃತಕೃತ್ಯನಾಗಿ ವ್ರತಸಿದ್ಧಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ।

Verse 81

ततः पुलोमजा देवि श्रुत्वैतद्व्रतमुत्तमम् । कृत्वा मनोरथं प्राप यथाभिवांछितं हृदि

ನಂತರ, ಹೇ ದೇವಿ, ಪುಲೋಮಜೆಯು ಈ ಉತ್ತಮ ವ್ರತವನ್ನು ಕೇಳಿ ಅದನ್ನು ಆಚರಿಸಿ, ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಬಯಸಿದಂತೆಯೇ ಮನೋರಥವನ್ನು ಪಡೆದಳು।

Verse 82

अरुंधत्या वसिष्ठोपि लब्धोऽत्रिऽनसूयया । सुनीत्योत्तानपादाच्च ध्रुवः प्राप्तोंऽगजोत्तमः

ಅರುಂಧತಿಯ ಮೂಲಕ ವಸಿಷ್ಠನೂ ದೊರಕಿದನು; ಅನಸೂಯೆಯ ಮೂಲಕ ಅತ್ರಿಯೂ ದೊರಕಿದನು. ಹಾಗೆಯೇ ಸುನೀತಿ ಮತ್ತು ಉತ್ತಾನಪಾದರ ಮೂಲಕ ಧ್ರುವನೆಂಬ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಪುತ್ರನು ಲಭಿಸಿದನು।

Verse 83

सुनीतेदुर्भर्गत्वं च पुनरस्माद्व्रताद्गतम् । चतुर्भुजः पतिः प्राप्तः क्षीरनीरधिजन्मना

ಈ ವ್ರತದಿಂದ ಸುನೀತಿಯ ದುರ್ಭಾಗ್ಯವೂ ಮತ್ತೆ ದೂರವಾಯಿತು. ಹಾಗೆಯೇ ಕ್ಷೀರಸಾಗರಜನ್ಮನಾದ ಚತುರ್ಭುಜ ಪತಿಯನ್ನು ಪಡೆದಳು।

Verse 84

किं बहूक्तेन सुश्रोणि कृतंयेन व्रतं त्विदम् । व्रतानि तेन सर्वाणि कृतानि व्रतिना ध्रुवम्

ಹೇ ಸುಶ್ರೋಣಿ, ಇನ್ನಷ್ಟು ಹೇಳುವುದರಿಂದ ಏನು? ಯಾರು ಈ ವ್ರತವನ್ನು ಆಚರಿಸಿದ್ದಾನೋ, ಅವನು ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಎಲ್ಲಾ ವ್ರತಗಳನ್ನು ಮಾಡಿದವನೆಂದು ಗಣಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾನೆ।

Verse 85

श्रुत्वा धीमान्कथां पुण्यां पुनस्तद्गतमानसः । शुभबुद्धिमवाप्नोति पापैरपि विमुच्यते

ಈ ಪುಣ್ಯಕಥೆಯನ್ನು ಕೇಳಿದ ಜ್ಞಾನಿಯ ಮನಸ್ಸು ಮತ್ತೆ ಅದರಲ್ಲಿ ಲೀನವಾಗುತ್ತದೆ; ಅವನು ಶುಭಬುದ್ಧಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ ಮತ್ತು ಪಾಪಗಳಿಂದಲೂ ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ।