Adhyaya 25

Verse 1

अगस्त्य उवाच । श्रुत्वोंकारकथामेतां महापातकनाशिनीम् । न तृप्तोस्मि विशाखाथ ब्रूहि त्रैविष्टपीं कथाम्

ಅಗಸ್ತ್ಯನು ಹೇಳಿದನು—ಹೇ ವಿಶಾಖ! ಮಹಾಪಾತಕಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡುವ ಈ ಓಂಕಾರಕಥೆಯನ್ನು ಕೇಳಿದರೂ ನನಗೆ ತೃಪ್ತಿ ಆಗಿಲ್ಲ; ಆದ್ದರಿಂದ ತ್ರೈವಿಷ್ಟಪೀ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಪುಣ್ಯಕಥೆಯನ್ನು ನನಗೆ ಹೇಳು।

Verse 2

कथं च कथिता देव्यै देवदेवेन षण्मुख । आविर्भूतिर्महाबुद्धे पुण्या त्रैलोचनी परा

ಹೇ ಷಣ್ಮುಖಾ! ದೇವದೇವನು ದೇವಿಗೆ ಇದನ್ನು ಹೇಗೆ ಹೇಳಿದನು? ಹೇ ಮಹಾಬುದ್ಧಿವಂತನೇ, ತ್ರಿಲೋಚನನ ಆ ಪರಮ ಪುಣ್ಯಮಯ ಅವಿರ್ಭಾವವು ಹೇಗೆ ಸಂಭವಿಸಿತು?

Verse 3

स्कंद उवाच । आकर्णय मुने वच्मि कथां श्रमनिवारिणीम् । यथा देवेन कथितां त्रिविष्टपसमुद्भवाम्

ಸ್ಕಂದನು ಹೇಳಿದರು—ಹೇ ಮುನಿಯೇ, ಕೇಳು; ಶ್ರಮವನ್ನು ನಿವಾರಿಸುವ ಕಥೆಯನ್ನು ನಾನು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ, ದೇವನು ಹೇಳಿದಂತೆಯೇ—ತ್ರಿವಿಷ್ಟಪ (ಸ್ವರ್ಗಲೋಕ)ದಿಂದ ಉದ್ಭವಿಸಿದದು.

Verse 4

विरजाख्यं हि तत्पीठं तत्र लिंगं त्रिविष्टपम् । तत्पीठदर्शनादेव विरजा जायते नरः

ಆ ಪವಿತ್ರ ಪೀಠವು ‘ವಿರಜಾ’ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನಿಂದ ಪ್ರಸಿದ್ಧ; ಅಲ್ಲಿ ‘ತ್ರಿವಿಷ್ಟಪ’ ಲಿಂಗವು ಸ್ಥಿತವಾಗಿದೆ. ಆ ಪೀಠದ ದರ್ಶನಮಾತ್ರದಿಂದಲೇ ಮನುಷ್ಯ ‘ವಿರಜ’—ಮಲಿನರಹಿತ—ನಾಗುತ್ತಾನೆ.

Verse 5

तिस्रस्तु संगतास्तत्र स्रोतस्विन्यो घटोद्भव । तिस्रः कल्मषहारिण्यो दक्षिणे हि त्रिलोचनात्

ಹೇ ಘಟೋದ್ಭವ (ಅಗಸ್ತ್ಯ)! ಅಲ್ಲಿ ಮೂರು ಹರಿವಿನ ಧಾರೆಗಳು ಸಂಗಮಿಸುತ್ತವೆ—ಮೂರೂ ಕಲ್ಮಷಹಾರಿಣಿಗಳು—ಅವು ತ್ರಿಲೋಚನನ ದಕ್ಷಿಣ ಭಾಗದಲ್ಲಿವೆ.

Verse 6

स्रोतोमूर्तिधराः साक्षाल्लिंगस्नपनहेतवे । सरस्वत्यथ कालिंदी नर्मदा चातिशर्मदा

ಅವು ಸ್ರೋತಸ್ಸುರೂಪವಾಗಿ ಸాక్షಾತ್ ಪ್ರಕಟವಾಗಿ, ಲಿಂಗಸ್ನಾನದ ಹಿತಾರ್ಥಕ್ಕೆ ಇವೆ: ಸರಸ್ವತಿ, ಕಾಲಿಂದಿ (ಯಮುನಾ), ಮತ್ತು ನರ್ಮದಾ—ಅತಿಶಯ ಶಾಂತಿ ಮಂಗಳಪ್ರದೆಯಾದಳು.

Verse 7

तिस्रोपि हि त्रिसंध्यं ताः सरितः कुंभपाणयः । स्नपयंति महाधाम लिंगं त्रैविष्टपं महत्

ಆ ಮೂರು ನದಿಗಳು ಕೈಯಲ್ಲಿ ಕುಂಭಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದು ಪ್ರಾತಃ‑ಮಧ್ಯಾಹ್ನ‑ಸಾಯಂ ತ್ರಿಸಂಧ್ಯೆಗಳಲ್ಲಿ ಮಹಾಧಾಮ ತ್ರೈವಿಷ್ಟಪ ಮಹಾಲಿಂಗಕ್ಕೆ ಅಭಿಷೇಕ ಮಾಡುತ್ತವೆ।

Verse 8

लिंगानि परितस्ताभिः स्वनाम्नास्थापि तान्यपि । तेषां संदर्शनात्पुंसां तासां स्नानफलं भवेत्

ಅವು (ನದಿಗಳು) ಅದರ ಸುತ್ತಲೂ ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ಹೆಸರಿನ ಲಿಂಗಗಳನ್ನೂ ಸ್ಥಾಪಿಸಿವೆ; ಅವುಗಳ ದರ್ಶನಮಾತ್ರದಿಂದಲೇ ಮನುಷ್ಯರಿಗೆ ಆ ನದಿಗಳಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನದ ಫಲ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ।

Verse 9

सरस्वतीश्वरं लिंगं दक्षिणेन त्रिविष्टपात् । सारस्वतं पदं दद्याद्दृष्टं स्पृष्टं च जाड्यहृत्

ತ್ರೈವಿಷ್ಟಪದ ದಕ್ಷಿಣದಲ್ಲಿ ಸರಸ್ವತೀಶ್ವರ ಲಿಂಗವಿದೆ; ಅದರ ದರ್ಶನ‑ಸ್ಪರ್ಶ ಸಾರಸ್ವತ ಪದ (ವಿದ್ಯಾ‑ವಾಕ್ಚಾತುರ್ಯ) ನೀಡಿಸಿ ಜಾಡ್ಯವನ್ನು ಹರಣಮಾಡುತ್ತದೆ।

Verse 10

यमुनेशं प्रतीच्यां च नरैर्भक्त्या समर्चितम् । अपि किल्बिषवद्भिश्च यमलोकनिवारणम्

ಪಶ್ಚಿಮ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ಯಮುನೇಶ ಲಿಂಗವಿದೆ; ಜನರು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಆರಾಧಿಸುತ್ತಾರೆ; ಪಾಪಭಾರಿತರಿಗೂ ಇದು ಯಮಲೋಕವನ್ನು ತಡೆಯುತ್ತದೆ।

Verse 11

दृष्टं त्रिलोचनात्प्राच्यां नर्मदेशं सुशर्मदम् । तल्लिंगार्चनतो नृणां गर्भवासो निषिध्यते

ತ್ರಿಲೋಚನದ ಪೂರ್ವದಲ್ಲಿ ನರ್ಮದೇಶ ಲಿಂಗವಿದೆ, ಅದು ಸುಶರ್ಮವನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ; ಆ ಲಿಂಗಾರ್ಚನೆಯಿಂದ ಮನುಷ್ಯರ ಗರ್ಭವಾಸ (ಪುನರ್ಜನ್ಮ) ನಿರೋಧಿತವಾಗುತ್ತದೆ।

Verse 12

स्नात्वा पिलिपिला तीर्थे त्रिविष्टपसमीपतः । दृष्ट्वा त्रिलोचनं लिंगं किं भूयः परिशोचति

ತ್ರಿವಿಷ್ಟಪದ ಸಮೀಪದ ಪಿಲಿಪಿಲಾ ತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನಮಾಡಿ, ತ್ರಿಲೋಚನ ಲಿಂಗವನ್ನು ದರ್ಶನ ಮಾಡಿದವನು ಮತ್ತೆ ಏಕೆ ಶೋಕಿಸಬೇಕು?

Verse 13

त्रिविष्टपस्य लिंगस्य स्मरणादपि मानवः । त्रिविष्टप पतिर्भूयान्नात्र कार्या विचारणा

ತ್ರಿವಿಷ್ಟಪ ಲಿಂಗವನ್ನು ಸ್ಮರಿಸಿದ ಮಾತ್ರಕ್ಕೂ ಮಾನವನು ಸ್ವರ್ಗಾಧಿಪತಿಯಾಗುತ್ತಾನೆ; ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವೂ ವಿಚಾರವೂ ಬೇಡ.

Verse 14

त्रिविष्टपस्य द्रष्टारः स्रष्टारः स्युर्न संशयः । कृतकृत्यास्त एवात्र त एवात्र महाधियः

ತ್ರಿವಿಷ್ಟಪ (ಲಿಂಗ) ದರ್ಶನ ಮಾಡಿದವರು ಸೃಷ್ಟಿಕರರೇ ಆಗುತ್ತಾರೆ—ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ. ಅವರೇ ಇಲ್ಲಿ ಕೃತಕೃತ್ಯರು; ಅವರೇ ಇಲ್ಲಿ ಮಹಾಧಿಯರು.

Verse 15

आनंदकानने लिंगं प्रणतं यैस्त्रिविष्टपम् । त्रिलोचनस्य नामापि यैः श्रुतं शुद्धबुद्धिभिः

ಆನಂದಕಾನನದಲ್ಲಿ ಶುದ್ಧಬುದ್ಧಿಯಿಂದ ತ್ರಿವಿಷ್ಟಪ ಲಿಂಗಕ್ಕೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿದವರು, ತ್ರಿಲೋಚನನ ನಾಮವನ್ನೂ ಕೇಳಿದವರು—ಅವರು ಧನ್ಯರು.

Verse 16

सप्तजन्मार्जितात्पापात्ते पूता नात्र संशयः । पृथिव्यां यानि लिंगानि तेषु दृष्टेषु यत्फलम्

ಅವರು ಏಳು ಜನ್ಮಗಳಲ್ಲಿ ಸಂಚಿತವಾದ ಪಾಪಗಳಿಂದಲೂ ಶುದ್ಧರಾಗುತ್ತಾರೆ—ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ. ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿರುವ ಎಲ್ಲ ಲಿಂಗಗಳ ದರ್ಶನದಿಂದ ದೊರಕುವ ಫಲ, ಅದೇ ಫಲ ಇಲ್ಲಿ ಲಭಿಸುತ್ತದೆ.

Verse 17

तत्स्यात्रिविष्टपे दृष्टे काश्यां मन्ये ततोधिकम् । काश्यां त्रिविष्टपे दृष्टे दृष्टं सर्वं त्रिविष्टपम्

ತ್ರಿವಿಷ್ಟಪ (ಸ್ವರ್ಗ) ದರ್ಶನವು ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಮಹಾಫಲದಾಯಕ; ಆದರೂ ಕಾಶಿಯಲ್ಲಿ ಅದನ್ನು ನೋಡುವುದು ಇನ್ನೂ ಅಧಿಕವೆಂದು ನಾನು ಭಾವಿಸುತ್ತೇನೆ. ಏಕೆಂದರೆ ಕಾಶಿಯಲ್ಲಿ ತ್ರಿವಿಷ್ಟಪ ಕಂಡರೆ ಸಮಸ್ತ ಸ್ವರ್ಗವೇ ಕಂಡಂತಾಗುತ್ತದೆ.

Verse 18

क्षणान्निर्धूत पापोसौ न पुनर्गर्भभाग्भवेत । स स्नातः सर्वतीर्थेषु सर्वावभृथवान्स च

ಕ್ಷಣಮಾತ್ರದಲ್ಲೇ ಅವನ ಪಾಪಗಳು ತೊಳೆದುಹೋಗುತ್ತವೆ; ಅವನು ಮತ್ತೆ ಗರ್ಭಭಾಗಿ (ಪುನರ್ಜನ್ಮ) ಆಗುವುದಿಲ್ಲ. ಅವನು ಸರ್ವತೀರ್ಥಗಳಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿದವನಂತೆ, ಸರ್ವ ಅವಭೃಥಸ್ನಾನಗಳನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿದವನಂತೆ ಫಲವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

Verse 19

यो वै पिलिपिला तीर्थे स्नात्वोत्तरवहांभसि । सरित्त्रयं महापुण्यं यत्र साक्षाद्वसेत्सदा

ಯಾರು ಪಿಲಿಪಿಲಾ-ತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ ಉತ್ತರವಹಿನಿ ಪ್ರವಾಹದ ಜಲದಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡುತ್ತಾರೋ, ಅಲ್ಲಿ ಸాక్షಾತ್ ಹಾಗೂ ಸದಾ ಮಹಾಪುಣ್ಯದಾಯಕವಾದ ಮೂರು ಪವಿತ್ರ ನದಿಗಳ ಸಂಗಮ ವಾಸಿಸುತ್ತದೆ.

Verse 20

तत्र श्राद्धादिकं कृत्वा गयायां किं करिष्यति । स्नात्वा पिलिपिला तीर्थे कृत्वा वै पिंडपातनम्

ಅಲ್ಲಿಯೇ ಶ್ರಾದ್ಧಾದಿ ಕರ್ಮಗಳನ್ನು ಮಾಡಿದ ಮೇಲೆ ಗಯೆಗೆ ಹೋಗಿ ಇನ್ನೇನು ಮಾಡಬೇಕು? ಪಿಲಿಪಿಲಾ-ತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಪಿಂಡದಾನ (ಪಿಂಡಪಾತನ) ಮಾಡಿದರೆ ಕರ್ತವ್ಯ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗುತ್ತದೆ.

Verse 21

दृष्ट्वा त्रिविष्टपं लिंगं कोटितीर्थफलं लभेत् । यदन्यत्रार्जितं पापं तत्काशी दर्शनाद्व्रजेत्

ತ್ರಿವಿಷ್ಟಪ-ಲಿಂಗದ ದರ್ಶನದಿಂದ ಕೋಟಿ ತೀರ್ಥಗಳ ಫಲ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ. ಮತ್ತಿತರ ಕಡೆ ಸಂಚಿತವಾದ ಪಾಪವು ಕಾಶೀ ದರ್ಶನಮಾತ್ರದಿಂದಲೇ ನಾಶವಾಗುತ್ತದೆ.

Verse 22

काश्यां तु यत्कृतं पापं तत्पैशाचपदप्रदम् । प्रमादात्पातकं कृत्वा शंभोरानंदकानने

ಕಾಶಿಯಲ್ಲಿ ಮಾಡಿದ ಯಾವ ಪಾಪವೂ ಪಿಶಾಚಪದವನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ. ಶಂಭುವಿನ ಆನಂದ-ಕಾನನದಲ್ಲಿ ಪ್ರಮಾದದಿಂದ ಯಾರಾದರೂ ಮಹಾಪಾತಕ ಮಾಡಿದರೆ…

Verse 23

दृष्ट्वा त्रिविष्टपं लिंगं तत्पापमपि हास्यति । सर्वस्मिन्नपि भूपृष्ठे श्रेष्ठमानंदकाननम्

ತ್ರಿವಿಷ್ಟಪ-ಲಿಂಗವನ್ನು ದರ್ಶನ ಮಾಡಿದರೆ ಆ ಪಾಪವೂ ನಾಶವಾಗುತ್ತದೆ. ಸಮಸ್ತ ಭೂಪೃಷ್ಠದಲ್ಲಿಯೂ ಆನಂದ-ಕಾನನವೇ ಶ್ರೇಷ್ಠ.

Verse 24

तत्रापि सर्वतीर्थानि ततोप्योंकारभूमिका । ओंकारादपि सल्लिंगान्मोक्षवर्त्म प्रकाशकात्

ಅಲ್ಲಿಯೂ ಎಲ್ಲಾ ತೀರ್ಥಗಳಿವೆ; ಆದರೆ ಅವುಗಳಿಗಿಂತಲೂ ಉನ್ನತವಾದುದು ಓಂಕಾರ-ಭೂಮಿಕಾ. ಓಂಕಾರಕ್ಕಿಂತಲೂ ಶ್ರೇಷ್ಠವಾದುದು ಶುಭ ಲಿಂಗ—ಮೋಕ್ಷಮಾರ್ಗವನ್ನು ಪ್ರಕಾಶಿಸುವುದು.

Verse 25

अतिश्रेष्ठतरं लिंगं श्रेयोरूपं त्रिलोचनम्

ಅತಿಶ್ರೇಷ್ಠ ಲಿಂಗವು ತ್ರಿಲೋಚನ—ಅದು ಶ್ರೇಯಸ್ಸು, ಪರಮ ಕಲ್ಯಾಣದ ಸ್ವರೂಪ.

Verse 26

तेजस्विषु यथा भानुर्दृश्येषु च यथा शशी । तथा लिंगेषु सर्वेषु परं लिंगं त्रिलोचनम्

ತೇಜಸ್ವಿಗಳಲ್ಲಿ ಸೂರ್ಯನಂತೆ, ದೃಶ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಚಂದ್ರನಂತೆ—ಎಲ್ಲ ಲಿಂಗಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಪರಮ ಲಿಂಗವು ತ್ರಿಲೋಚನವೇ.

Verse 27

त्रिलोचनार्चकानां सा पदवी न दवीयसी । परं निर्वाणपद्माया महासौख्यैकशेवधेः

ತ್ರಿಲೋಚನಾರ್ಚಕರಿಗೆ ದೊರೆಯುವ ಆ ಪದವಿ ದೂರವಲ್ಲ; ಅದೇ ಪರಮಸ್ಥಾನ—ನಿರ್ವಾಣಪದ್ಮ, ಮಹಾಸೌಖ್ಯದ ಏಕೈಕ ನಿಧಿ।

Verse 28

सकृत्त्रिलोचनार्चातो यच्छ्रेयः समुपार्ज्यते । न तदा जन्मसंपूंज्य लिंगान्यन्यानि लभ्यते

ತ್ರಿಲೋಚನನನ್ನು ಒಮ್ಮೆ ಪೂಜಿಸಿದರೆ ದೊರೆಯುವ ಪರಮಶ್ರೇಯಸ್ಸು ಲಭಿಸಿದ ಮೇಲೆ, ಇತರ ಲಿಂಗಗಳಿಗಾಗಿ ಜನ್ಮಜನ್ಮಗಳ ಸಂಚಯ ಅಗತ್ಯವಿಲ್ಲ।

Verse 29

काश्यां त्रिलोचनं लिंगं येर्चयंति महाधियः । तेर्च्यास्त्रिभुवनौकोभिर्ममप्रीतिमभीप्सुभिः

ಕಾಶಿಯಲ್ಲಿ ತ್ರಿಲೋಚನ ಲಿಂಗವನ್ನು ಪೂಜಿಸುವ ಮಹಾಧೀಮಂತರು, ನನ್ನ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ಬಯಸುವ ತ್ರಿಭುವನ ನಿವಾಸಿಗಳಿಂದಲೇ ಪೂಜ್ಯರಾಗುತ್ತಾರೆ।

Verse 30

कृत्वापि सर्वसंन्यासं कृत्वा पाशुपतव्रतम् । नियमेभ्यः स्खलित्वापि कुतो बिभ्यति मानवाः

ಸರ್ವಸನ್ನ್ಯಾಸವನ್ನು ಕೈಗೊಂಡು, ಪಾಶುಪತ ವ್ರತವನ್ನು ಆಚರಿಸಿದರೂ—ನಿಯಮಗಳಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲಿ ಸ್ಖಲನವಾದರೂ—ಇಂತಹ ಆಶ್ರಯವಿರುವಾಗ ಮಾನವರು ಏಕೆ ಭಯಪಡಬೇಕು?

Verse 31

विद्यमाने महालिंगे महापापौघहारिणि । त्रिविष्टपे पुण्यराशौ मोक्षनिक्षेपसद्मनि

ಮಹಾಲಿಂಗವು ಇರುವುದರಿಂದ—ಮಹಾಪಾಪಗಳ ಪ್ರವಾಹವನ್ನು ಹರಣ ಮಾಡುವದು—ಕಾಶಿಯ ದಿವ್ಯಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ಪುಣ್ಯರಾಶಿಯಾಗಿ, ಮೋಕ್ಷನಿಕ್ಷೇಪಸದ್ಮವಾಗಿ ಸ್ಥಿತವಾಗಿದೆ।

Verse 32

समभ्यर्च्य महालिंगं सकृदेव त्रिलोचनम् ऽ । मुच्यते कलुषैः सर्वैरपिजन्मशतार्जितैः

ಮಹಾಲಿಂಗಸ್ವರೂಪನಾದ ತ್ರಿಲೋಚನನನ್ನು ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಒಂದೇ ಬಾರಿ ಆರಾಧಿಸಿದರೂ, ನೂರು ಜನ್ಮಗಳಲ್ಲಿ ಸಂಚಿತವಾದ ಎಲ್ಲ ಕಲ್ಮಷಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ.

Verse 33

ब्रह्महापि सुरापो वा स्तेयी वा गुरुतल्पगः । तत्संयोग्यपि वा वर्षं महापापी प्रकीर्तितः

ಬ್ರಾಹ್ಮಣಹಂತಕನು, ಮದ್ಯಪಾನಿ, ಕಳ್ಳನು, ಗುರುಶಯ್ಯಾಸಂಘಾತಕನು—ಇವರಲ್ಲಿ ಯಾರಾದರೂ; ಹಾಗೆಯೇ ಅಂಥ ಪಾಪಿಯೊಂದಿಗೆ ಒಂದು ವರ್ಷ ಸಂಗಮಿಸುವವನೂ ‘ಮಹಾಪಾಪಿ’ ಎಂದು ಹೇಳಲ್ಪಡುತ್ತಾನೆ.

Verse 34

परदाररतश्चापि परहिंसा रतोपि वा । परापवादशीलोपि तथा विस्रंभघातकः

ಪರಸ್ತ್ರೀಯಲ್ಲಿ ಆಸಕ್ತನಾದವನು, ಪರಹಿಂಸೆಯಲ್ಲಿ ನಿರತನಾದವನು, ಪರನಿಂದೆಗೆ ಅಭ್ಯಾಸಿಯಾದವನು, ಹಾಗೆಯೇ ವಿಶ್ವಾಸಘಾತಕನು—ಇವರೂ ಇಲ್ಲಿ ಘೋರಪಾಪಿಗಳೆಂದು ಗಣಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ.

Verse 35

कृतघ्नोपि भ्रूणहापि वृषलीपतिरेव वा । मातापितृगुरुत्यागी वह्निदो गरदोपि वा

ಕೃತಘ್ನನು, ಭ್ರೂಣಹಂತಕನು, ವೃಷಲೀಪತಿ, ತಾಯಿ-ತಂದೆ-ಗುರುಗಳನ್ನು ತ್ಯಜಿಸುವವನು, ಅಗ್ನಿದಾತ (ಬೆಂಕಿ ಹಚ್ಚುವವನು), ಹಾಗೆಯೇ ವಿಷದಾತ—ಇವರೂ ಇಲ್ಲಿ ಮಹಾಪಾಪಿಗಳೆಂದು ಗಣಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ.

Verse 36

गोघ्नः स्त्रीघ्नोपि शूद्रघ्नः कन्यादूषयितापि च । क्रूरो वा पिशुनो वापि निजधर्मपराङ्मुखः

ಗೋಹಂತಕನು, ಸ್ತ್ರೀಹಂತಕನು, ಶೂದ್ರಹಂತಕನು, ಕನ್ಯಾದೂಷಕನು; ಅಥವಾ ಕ್ರೂರನು, ಪಿಶುನನು (ಚಾಡಿಕೋರ), ಮತ್ತು ಸ್ವಧರ್ಮದಿಂದ ಪರಾಂಗ್ಮುಖನು—ಇವರೆಲ್ಲರೂ ಇಲ್ಲಿ ಘೋರಪಾಪಿಗಳಲ್ಲಿ ಸೇರಿದ್ದಾರೆ.

Verse 37

निंदको नास्तिको वापि कूटसाक्ष्यप्रवादकः । अभक्ष्यभक्षको वापि तथाऽविक्रेय विक्रयी

ಯಾರು ನಿಂದಕನಾಗಿರಲಿ, ನಾಸ್ತಿಕನಾಗಿರಲಿ, ಕಪಟಸಾಕ್ಷ್ಯವನ್ನು ಹರಡುವವನಾಗಿರಲಿ, ಅಭಕ್ಷ್ಯವನ್ನು ಭಕ್ಷಿಸುವವನಾಗಿರಲಿ, ಅಥವಾ ಮಾರಬಾರದದ್ದನ್ನೂ ಮಾರುವವನಾಗಿರಲಿ—

Verse 38

इत्यादि पापशीलोपि मुक्त्वैकं शिवनिंदकम । पापान्निष्कृतिमाप्नोति नत्वा लिंगं त्रिलोचनम्

ಇಂತಹ ಪಾಪಶೀಲನಾಗಿದ್ದರೂ—ಒಂದೇ ವಿಷಯವನ್ನು, ಅಂದರೆ ಶಿವನಿಂದೆಯನ್ನು, ತ್ಯಜಿಸಿದರೆ—ತ್ರಿಲೋಚನನ ಲಿಂಗಕ್ಕೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ ಪಾಪವಿಮೋಚನವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

Verse 39

शिवनिंदारतो मूढः शिवशास्त्रविनिंदकः । तस्य नो निष्कृतिर्दृष्टा क्वापि शास्त्रेपि केनचित्

ಆದರೆ ಶಿವನಿಂದೆಯಲ್ಲಿ ಆಸಕ್ತನಾಗಿ, ಶಿವಶಾಸ್ತ್ರಗಳನ್ನೂ ನಿಂದಿಸುವ ಮೂಢನಿಗೆ—ಯಾವ ಶಾಸ್ತ್ರದಲ್ಲೂ, ಯಾರಿಂದಲೂ, ಎಲ್ಲಿಯೂ ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತ ಕಂಡುಬರುವುದಿಲ್ಲ.

Verse 40

आत्मघाती स विज्ञेयः सदा त्रैलोक्यघातकः । शिवनिंदां विधत्ते यः स नाभाष्योऽधमाधमः

ಶಿವನಿಂದೆ ಮಾಡುವವನನ್ನು ಆತ್ಮಘಾತಿಯೆಂದು ತಿಳಿಯಬೇಕು; ಅವನು ಸದಾ ತ್ರೈಲೋಕ್ಯಘಾತಕ. ಅವನು ಅಧಮರಲ್ಲಿ ಅಧಮ, ಅವನೊಂದಿಗೆ ಮಾತಾಡುವುದಕ್ಕೂ ಯೋಗ್ಯನಲ್ಲ.

Verse 41

शिवनिंदारता ये च शिवभक्तजनेष्वपि । ते यांति नरके घोरे यावच्चंद्रदिवाकरौ

ಶಿವನಿಂದೆಯಲ್ಲಿ ಆಸಕ್ತರಾಗಿ, ಶಿವಭಕ್ತಜನರನ್ನೂ ನಿಂದಿಸುವವರು—ಚಂದ್ರಸೂರ್ಯರು ಇರುವವರೆಗೂ ಘೋರ ನರಕಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತಾರೆ.

Verse 42

शैवाः पूज्याः प्रयत्नेन काश्या मोक्षमभीप्सुभिः । तेष्वर्चितेष्वपि शिवः प्रीतो भवत्यसंशयः

ಕಾಶಿಯಲ್ಲಿ ಮೋಕ್ಷವನ್ನು ಬಯಸುವವರು ಶೈವರನ್ನು ಪ್ರಯತ್ನಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಪೂಜಿಸಬೇಕು; ಅವರು ಪೂಜಿತರಾದಾಗ ಸ್ವಯಂ ಶಿವನು ನಿಸ್ಸಂದೇಹವಾಗಿ ಪ್ರಸನ್ನನಾಗುತ್ತಾನೆ।

Verse 43

सर्वेषामिह पापानां प्रायश्चित्तचिकीर्षया । निःशंकैरेव वक्तव्यं प्रमाणज्ञैरिदं वचः

ಇಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲ ಪಾಪಗಳಿಗೆ ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತವನ್ನು ಕೈಗೊಳ್ಳುವ ಸಲುವಾಗಿ, ಪ್ರಮಾಣಗಳನ್ನು ತಿಳಿದವರು ಈ ವಚನವನ್ನು ನಿಸ್ಸಂಕೋಚವಾಗಿ ಹೇಳಬೇಕು।

Verse 44

पुरश्चरणकामश्चेद्भीतोसि यदि पापतः । मन्यसे यदि नः सत्यं वाक्यशास्त्रप्रमाणतः

ನೀನು ಪುರಶ್ಚರಣವನ್ನು ಮಾಡಲು ಬಯಸಿದರೆ, ಪಾಪದಿಂದ ಭೀತನಾಗಿದ್ದರೆ, ಮತ್ತು ವಾಕ್ಯ-ಶಾಸ್ತ್ರ ಪ್ರಮಾಣದಿಂದ ನಮ್ಮ ಮಾತು ಸತ್ಯವೆಂದು ಮನಸಿನಲ್ಲಿ ನಂಬಿದರೆ—

Verse 45

ततः सर्वं परित्यज्य कृत्वा मनसि निश्चयम् । आनंदकाननं याहि यत्र विश्वेश्वरः स्वयम्

ಆಮೇಲೆ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ತ್ಯಜಿಸಿ, ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ದೃಢನಿಶ್ಚಯ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಆನಂದಕಾನನಕ್ಕೆ ಹೋಗು; ಅಲ್ಲಿ ಸ್ವಯಂ ವಿಶ್ವೇಶ್ವರನೇ ಇರುವನು।

Verse 46

यत्र क्षेत्रप्रविष्टानां नराणां निश्चितात्मनाम् । न बाधतेऽघनिचयः प्राप्येत च परोवृषः

ಆ ಪವಿತ್ರ ಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ದೃಢಸಂಕಲ್ಪದಿಂದ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದ ನರರನ್ನು ಪಾಪಸಂಚಯವು ಕಾಡುವುದಿಲ್ಲ; ಮತ್ತು ಪರಮ ವೃಷಭನಾದ ಶಿವನು ಪ್ರಾಪ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ।

Verse 47

तत्राद्यापि महातीर्थं त्रिस्रोतस्यतिनिर्मले । पुण्ये पिलिपिलानाम्नि त्रिसरित्परिसेविते

ಅಲ್ಲಿ ಇಂದಿಗೂ ತ್ರಿಸ್ರೋತಸ್‌ (ಮೂರು ಪ್ರವಾಹಗಳ ಸಂಗಮ)ದ ಅತಿನಿರ್ಮಲ ಮಹಾತೀರ್ಥವಿದೆ—‘ಪಿಲಿಪಿಲಾ’ ಎಂಬ ಪುಣ್ಯಸ್ಥಳ, ಮೂರು ನದಿಗಳ ಸೇವೆಯಿಂದ ಪಾವನವಾಗಿದೆ।

Verse 48

त्रिलोचनाक्षिविक्षेप परिक्षिप्त महैनसि । स्नात्वा गृह्योक्तविधिना तर्पणीयान्प्रतर्प्य च

ತ್ರಿಲೋಚನ ಪ್ರಭುವಿನ ಕೇವಲ ದೃಷ್ಟಿಕ್ಷೇಪದಿಂದಲೇ ಮಹಾಪಾಪವು ದೂರವಾಗುವ ಆ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ, ಗೃಹ್ಯವಿಧಿಯಂತೆ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ ತರ್ಪಣೀಯರಾದ ಪಿತೃಗಳಿಗೂ ದೇವತೆಗಳಿಗೂ ತರ್ಪಣ ಮಾಡಬೇಕು।

Verse 49

दत्त्वा देयं यथाशक्ति वित्तशाठ्यविवर्जितः । दृष्ट्वा त्रिविष्टपं लिंगं समभ्यर्च्यातिभक्तितः

ತನ್ನ ಶಕ್ತಿಗೆ ತಕ್ಕಂತೆ ದಾನ ನೀಡಿ, ಧನದಲ್ಲಿ ಕೃಪಣತೆಯನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ, ತ್ರಿವಿಷ್ಟಪ (ಸ್ವರ್ಗೀಯ) ಲಿಂಗವನ್ನು ದರ್ಶಿಸಿ, ಅದನ್ನು ಅತ್ಯಂತ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಆರಾಧಿಸಬೇಕು।

Verse 50

गंधाद्यैर्विविधैर्माल्यैः पंचामृतपुरःसरैः । धूपैर्दीपैः सनैवेद्यैर्वासोभिर्बहुभूषणैः

ಸುಗಂಧಾದಿ ವಿವಿಧ ಉಪಚಾರಗಳಿಂದ, ನಾನಾವಿಧ ಮಾಲ್ಯಗಳಿಂದ, ಮೊದಲು ಪಂಚಾಮೃತವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿ; ಧೂಪ-ದೀಪ ಹಾಗೂ ನೈವೇದ್ಯ ಸಹಿತ; ವಸ್ತ್ರಗಳು ಮತ್ತು ಅನೇಕ ಆಭರಣಗಳಿಂದ—

Verse 51

पूजोपकरणैर्द्रव्यैर्घंटादर्पणचामरैः । चित्रध्वजपताकाभिर्नृत्यवाद्यसुगायनैः

ಪೂಜೆಯ ದ್ರವ್ಯ-ಉಪಕರಣಗಳಿಂದ—ಘಂಟೆ, ದರ್ಪಣ ಮತ್ತು ಚಾಮರ ಸಹಿತ; ಬಣ್ಣಬಣ್ಣದ ಧ್ವಜ-ಪತಾಕೆಗಳೊಂದಿಗೆ; ನೃತ್ಯ, ವಾದ್ಯ ಮತ್ತು ಮಧುರ ಗಾಯನದಿಂದ—

Verse 52

जपैः प्रदक्षिणाभिश्च नमस्कारैर्मुदायुतैः । परिचारकसंतोषैः कृत्वेति परिपूजनम्

ಮಂತ್ರಜಪ, ಪ್ರದಕ್ಷಿಣೆ, ಹರ್ಷಯುತ ನಮಸ್ಕಾರಗಳು ಹಾಗೂ ಯಥೋಚಿತ ಸೇವಾ-ದಾನದಿಂದ ಪರಿಚಾರಕರನ್ನು ಸಂತೋಷಪಡಿಸಿ—ಇಂತೆ ಸಂಪೂರ್ಣ ಪೂಜೆ ನೆರವೇರುತ್ತದೆ.

Verse 53

ब्राह्मणान्वाचयेत्पश्चान्निष्पापोहमिति ब्रुवन् । एवं कुर्वन्नरः प्राज्ञो निरेना जायते क्षणात्

ನಂತರ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಂದ ಪಠಣ/ಆಶೀರ್ವಚನ ಮಾಡಿಸಿ ‘ನಾನು ನಿಷ್ಪಾಪನು’ ಎಂದು ಹೇಳಬೇಕು. ಹೀಗೆ ಮಾಡುವ ಪ್ರಾಜ್ಞನು ಕ್ಷಣದಲ್ಲೇ ಋಣಬಂಧನದಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ.

Verse 54

ततः पंचनदे स्नात्वा मणिकर्णी ह्रदे ततः । ततो विश्वेशमभ्यर्च्य प्राप्नोति सुकृतं महत्

ನಂತರ ಪಂಚನದದಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ, ಆಮೇಲೆ ಮಣಿಕರ್ಣೀ ಹ್ರದದಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ; ಬಳಿಕ ವಿಶ್ವೇಶ್ವರನನ್ನು ಅರ್ಚಿಸಿ ಮಹತ್ತಾದ ಪುಣ್ಯಸಂಪತ್ತನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

Verse 55

प्रायश्चित्तमिदं प्रोक्तं महापापविशोधनम् । नास्तिके न प्रवक्तव्यं काशीमाहात्म्य निंदके

ಇದು ಮಹಾಪಾಪಗಳನ್ನು ಶೋಧಿಸುವ ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತವೆಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ನಾಸ್ತಿಕನಿಗೂ ಕಾಶೀಮಾಹಾತ್ಮ್ಯವನ್ನು ನಿಂದಿಸುವವನಿಗೂ ಇದನ್ನು ಹೇಳಬಾರದು.

Verse 57

क्षमां प्रदक्षिणीकृन्य यत्फलं सम्यगाप्यते । प्रदोषे तत्फलं काश्यां सप्तकृत्वस्त्रिलोचने

‘ಕ್ಷಮಾ-ಪ್ರದಕ್ಷಿಣೆ’ಯನ್ನು ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಮಾಡಿದಾಗ ದೊರೆಯುವ ಫಲವೇ, ಕಾಶಿಯಲ್ಲಿ ತ್ರಿಲೋಚನ ಸನ್ನಿಧಿಯಲ್ಲಿ ಪ್ರದೋಷಕಾಲದಲ್ಲಿ ಏಳು ಬಾರಿ ಮಾಡಿದರೂ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ.

Verse 58

भुजंगमेखलं लिंगं काश्यां दृष्ट्वा त्रिविष्टपम् । जन्मांतरेपि मुक्तः स्यादन्यत्र मरणे सति

ಕಾಶಿಯಲ್ಲಿ ಭುಜಂಗಮೇಖಲೆಯಿಂದ ಅಲಂಕೃತ ತ್ರಿವಿಷ್ಟಪ ಲಿಂಗವನ್ನು ದರ್ಶನ ಮಾಡಿದವನು, ಮರಣವು ಬೇರೆಡೆ ಸಂಭವಿಸಿದರೂ, ಮುಂದಿನ ಜನ್ಮದಲ್ಲಿಯೂ ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ।

Verse 59

अन्यत्र सर्वलिंगेषु पुण्यकालो विशिष्यते । त्रिविष्टपे पुण्यकालः सदा रात्रिदिवं नृणाम्

ಇತರ ಎಲ್ಲಾ ಲಿಂಗಗಳಲ್ಲಿ ಪುಣ್ಯಕಾಲವು ವಿಶೇಷ ಸಮಯದಲ್ಲೇ ಶ್ರೇಷ್ಠವೆಂದು ಎಣೆಯಲ್ಪಡುತ್ತದೆ; ಆದರೆ ತ್ರಿವಿಷ್ಟಪದಲ್ಲಿ ಮನುಷ್ಯರಿಗೆ ಪುಣ್ಯಕಾಲ ಸದಾ—ರಾತ್ರಿದಿವಸ—ಇರುತ್ತದೆ।

Verse 60

लिंगान्योंकारमुख्यानि सर्वपापप्रकृंत्यलम् । परं त्रैलोचनी शक्तिः काचिदन्यैव पार्वति

ಓಂಕಾರಾದಿ ಇತರ ಲಿಂಗಗಳೂ ಇವೆ; ಅವು ಎಲ್ಲಾ ಪಾಪಗಳನ್ನು ಛೇದಿಸಲು ಸಮರ್ಥ. ಆದರೆ, ಓ ಪಾರ್ವತಿ, ತ್ರೈಲೋಚನೀ (ತ್ರಿಲೋಚನ) ಯ ಪರಮ ಶಕ್ತಿ ನಿಜಕ್ಕೂ ವಿಭಿನ್ನವಾಗಿಯೇ ವಿಶಿಷ್ಟವಾಗಿದೆ।

Verse 61

यतः सर्वेषु लिंगेषु लिंगमेतदनुत्तमम् । तत्कारणं शृण्व पर्णे कर्णे कुरु वदाम्यहम्

ಯಾಕೆಂದರೆ ಎಲ್ಲಾ ಲಿಂಗಗಳಲ್ಲಿ ಈ ಲಿಂಗವೇ ಅನುತ್ತಮ; ಓ ಪಾರ್ವತಿ, ಅದರ ಕಾರಣವನ್ನು ಕೇಳು—ಕಿವಿಗೊಟ್ಟು ಕೇಳು—ನಾನು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ।

Verse 62

पुरा मे योगयुक्तस्य लिंगमेतद्भुवस्तलात् । उद्भिद्य सप्तपातालं निरगात्पुरतो महत्

ಹಿಂದೆ ನಾನು ಯೋಗದಲ್ಲಿ ಲೀನನಾಗಿದ್ದಾಗ, ಈ ಮಹಾ ಲಿಂಗವು ಭೂತಲವನ್ನು ಭೇದಿಸಿ, ಸಪ್ತಪಾತಾಳಗಳನ್ನು ಚೀರಿ, ನನ್ನ ಮುಂದೆಯೇ ಉದ್ಭವಿಸಿತು।

Verse 63

अस्मिंल्लिगे पुरा गौरि सुगुप्तं तिष्ठता मया । तुभ्यं नेत्रत्रयं दत्तं निरैक्षिष्ठास्तथोत्तमम्

ಹೇ ಗೌರೀ! ಈ ಲಿಂಗದಲ್ಲಿ ನಾನು ಪೂರ್ವದಲ್ಲಿ ಗುಪ್ತವಾಗಿ ಸ್ಥಿತನಾಗಿ, ನಿನಗೆ ತ್ರಿನೇತ್ರಗಳನ್ನು ದತ್ತೆನು; ಆಗ ನೀನು ಆ ಪರಮೋತ್ತಮ ಸ್ವರೂಪವನ್ನು ದರ್ಶನಮಾಡಿದೆ।

Verse 65

त्रिलोचनस्य ये भक्तास्तेपि सर्वे त्रिलोचनाः । मम पारिषदास्ते तु जीवन्मुक्ताऽस्त एव हि

ತ್ರಿಲೋಚನನ ಭಕ್ತರಾದವರು ಎಲ್ಲರೂ ತ್ರಿಲೋಚನರಾಗುತ್ತಾರೆ; ಅವರು ನನ್ನ ಪಾರಿಷದರು, ನಿಜಕ್ಕೂ ದೇಹದಲ್ಲೇ ಇದ್ದು ಜೀವನ್ಮುಕ್ತರು.

Verse 66

त्रिलोचनस्य लिंगस्य महिमानं न कश्चन । सम्यग्वेत्ति महेशानि मयैव परिगोपितम्

ಹೇ ಮಹೇಶಾನೀ! ತ್ರಿಲೋಚನ ಲಿಂಗದ ಮಹಿಮೆಯನ್ನು ಯಾರೂ ಸಮ್ಯಕವಾಗಿ ತಿಳಿಯರು; ಅದನ್ನು ನಾನು ಒಬ್ಬನೇ ಗುಪ್ತವಾಗಿ ಕಾಯ್ದಿಟ್ಟಿದ್ದೇನೆ।

Verse 67

शुक्लराधतृतीयायां स्नात्वा पैलिपिले ह्रदे । उपोषणपरा भक्त्या रात्रौ जागरणान्विताः

ಶುಕ್ಲಪಕ್ಷದ ತೃತೀಯೆಯಂದು ಪೈಲಿಪಿಲ ಹ್ರದದಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನಮಾಡಿ, ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಉಪವಾಸವಿಟ್ಟು, ರಾತ್ರಿಯಲ್ಲಿ ಜಾಗರಣ ಸಹಿತವಾಗಿರಬೇಕು।

Verse 68

त्रिलोचनं पूजयित्वा प्रातः स्नात्वापि तत्र वै । पुनर्लिंगं समभ्यर्च्य दत्त्वा धर्मघटानपि

ತ್ರಿಲೋಚನನನ್ನು ಪೂಜಿಸಿ, ಪ್ರಾತಃಕಾಲದಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲಿಯೇ ಮತ್ತೆ ಸ್ನಾನಮಾಡಿ; ನಂತರ ಲಿಂಗವನ್ನು ಪುನಃ ವಿಧಿಯಾಗಿ ಅರ್ಚಿಸಿ, ಧರ್ಮಘಟಗಳನ್ನೂ ದಾನಮಾಡಬೇಕು।

Verse 69

सान्नान्सदक्षिणान्देवि पितॄनुद्दिश्य हर्षिताः । विधाय पारणं पश्चाच्छिवभक्तजनैः सह

ಹೇ ದೇವಿ, ಪಿತೃಗಳನ್ನು ಉದ್ದೇಶಿಸಿ ಹರ್ಷದಿಂದ ಪಕ್ವಾನ್ನವನ್ನೂ ದಕ್ಷಿಣೆಯನ್ನೂ ಅರ್ಪಿಸಿ, ನಂತರ ಶಿವಭಕ್ತಜನರೊಂದಿಗೆ ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಪಾರಣವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸುತ್ತಾರೆ.

Verse 70

विसृज्य पार्थिवं देहं तेन पुण्येन नोदिताः । भवंति देवि नियतं गणा मम पुरोगमाः

ಹೇ ದೇವಿ, ಆ ಪುಣ್ಯದಿಂದ ಪ್ರೇರಿತರಾಗಿ ಅವರು ಪಾರ್ಥಿವ ದೇಹವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ, ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ನನ್ನ ಮುನ್ನಡೆಯುವ ಗಣಗಳಾಗಿ (ಪರಿಚಾರಕರಾಗಿ) ಆಗುತ್ತಾರೆ.

Verse 71

तावद्धमंति संसारे देवा मर्त्या महोरगाः । गौरि यावन्न पश्यंति काश्यां लिंगं त्रिलोचनम्

ಹೇ ಗೌರಿ, ದೇವರು, ಮನುಷ್ಯರು ಮತ್ತು ಮಹೋರಗರು—ಕಾಶಿಯಲ್ಲಿ ತ್ರಿನೇತ್ರನ ಲಿಂಗವನ್ನು ಕಾಣುವವರೆಗೆ ಸಂಸಾರದಲ್ಲಿ ಅಲೆದು ಶ್ರಮಿಸುತ್ತಾರೆ.

Verse 72

सकृत्त्रिविष्टपं दृष्ट्वा स्नात्वा पैलिपिले ह्रदे । न जातुः मातुस्तनपो जायते जंतुरत्र हि

ತ್ರಿವಿಷ್ಟಪವನ್ನು ಒಮ್ಮೆ ದರ್ಶಿಸಿ, ಪೈಲಿಪಿಲ ಹ್ರದದಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿದರೆ, ಇಲ್ಲಿ ಆ ಜೀವಿ ಮತ್ತೆ ಎಂದಿಗೂ ತಾಯಿಯ ಹಾಲು ಕುಡಿಯುವ ಜನ್ಮವಾಗಿ (ಪುನರ್ಜನ್ಮವಾಗಿ) ಹುಟ್ಟುವುದಿಲ್ಲ.

Verse 73

प्रतिमासं सदाष्टम्यां चतुर्दश्यां च भामिनि । आयांति सर्वतीर्थानि द्रष्टुं देवं त्रिविष्टपम्

ಹೇ ಭಾಮಿನಿ, ಪ್ರತಿಮಾಸದ ಅಷ್ಟಮಿ ಮತ್ತು ಚತುರ್ದಶಿಯಂದು ಎಲ್ಲಾ ತೀರ್ಥಗಳು ತ್ರಿವಿಷ್ಟಪ ದೇವನ ದರ್ಶನಕ್ಕಾಗಿ ಬರುತ್ತವೆ.

Verse 74

त्रिविष्टपाद्दक्षिणतः स्नातः पैलिपिलेंऽभसि । तत्र संध्यामुपास्यैकां राजसूयफलं लभेत्

ತ್ರಿವಿಷ್ಟಪದ ದಕ್ಷಿಣದಲ್ಲಿ ಪೈಲಿಪಿಲ ಜಲದಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನಮಾಡಿ, ಅಲ್ಲಿ ಒಂದೇ ಸಂಧ್ಯೋಪಾಸನೆ ಮಾಡಿದವನು ರಾಜಸೂಯ ಯಜ್ಞಫಲವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ।

Verse 75

पादोदकाख्यस्तत्रैव कूपः पापविनाशकः । प्राश्य तस्योदकं मर्त्यो न मर्त्यो जायते पुनः

ಅಲ್ಲಿಯೇ ‘ಪಾದೋದಕ’ ಎಂಬ ಪಾಪವಿನಾಶಕ ಕೂಪವಿದೆ. ಅದರ ನೀರನ್ನು ಆಚಮನ ಮಾಡಿದ ಮನುಷ್ಯನು ಮತ್ತೆ ಮর্ত್ಯನಾಗಿ ಜನ್ಮಿಸುವುದಿಲ್ಲ।

Verse 76

तस्य लिंगस्य पार्श्वे तु संति लिंगान्यनेकशः । कैवल्यदानि तान्यत्र दर्शनात्स्पर्शनादपि

ಆ ಲಿಂಗದ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ ಅನೇಕ ಲಿಂಗಗಳಿವೆ. ಇಲ್ಲಿ ಅವು ಕೈವಲ್ಯವನ್ನು ನೀಡುತ್ತವೆ—ಕೇವಲ ದರ್ಶನದಿಂದಲೂ, ಸ್ಪರ್ಶನದಿಂದಲೂ।

Verse 77

तत्र शांतनवं लिंगं गंगातीरे प्रतिष्ठितम् । तद्दृष्ट्वा शांतिमाप्नोति नरः संसारतापितः

ಅಲ್ಲಿ ಗಂಗಾತೀರದಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಷ್ಠಿತವಾದ ‘ಶಾಂತನವ’ ಲಿಂಗವಿದೆ. ಅದನ್ನು ದರ್ಶಿಸಿದರೆ ಸಂಸಾರತಾಪದಿಂದ ಕಂಗೆಟ್ಟ ನರನು ಶಾಂತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ।

Verse 78

तद्दक्षिणे महालिंगं मुने भीष्मेश संज्ञितम् । कलिः कालश्च कामश्च बाधंते न तदीक्षणात्

ಅದರ ದಕ್ಷಿಣದಲ್ಲಿ, ಮುನೇ, ‘ಭೀಷ್ಮೇಶ’ ಎಂಬ ಮಹಾಲಿಂಗವಿದೆ. ಅದರ ದರ್ಶನಮಾತ್ರದಿಂದ ಕಲಿಯೂ, ಕಾಲವೂ, ಕಾಮವೂ ಕಾಡುವುದಿಲ್ಲ।

Verse 79

तत्प्रतीच्यां महालिंगं द्रोणेश इति कीर्तितम् । यल्लिंगपूजनाद्द्रोणो ज्योतीरूपं पुनर्दधौ

ಅದರ ಪಶ್ಚಿಮ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ‘ದ್ರೋಣೇಶ’ ಎಂದು ಕೀರ್ತಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಮಹಾಲಿಂಗವಿದೆ. ಆ ಲಿಂಗಪೂಜೆಯಿಂದ ದ್ರೋಣನು ಪುನಃ ಜ್ಯೋತಿರ್ಮಯ ಪ್ರಕಾಶರೂಪವನ್ನು ಪಡೆದನು.

Verse 80

अश्वत्थामेश्वरं लिंगं तदग्रे चातिपुण्यदम् । यदर्चनवशाद्द्रौणिर्न बिभेत्यपि कालतः

ಅದರ ಮುಂದೆ ‘ಅಶ್ವತ್ಥಾಮೇಶ್ವರ’ ಎಂಬ ಅತಿಪುಣ್ಯದಾಯಕ ಲಿಂಗವಿದೆ. ಅದರ ಅರ್ಚನೆಯ ಪ್ರಭಾವದಿಂದ ದ್ರೋಣಪುತ್ರ (ಅಶ್ವತ್ಥಾಮ) ಕಾಲಕ್ಕೂ (ಮರಣಕ್ಕೂ) ಭಯಪಡುವುದಿಲ್ಲ.

Verse 81

द्रोणेशाद्वायु दिग्भागे वालखिल्येश्वरं परम् । तल्लिंगं श्रद्धया दृष्ट्वा सर्वक्रतुफलं लभेत्

ದ್ರೋಣೇಶದಿಂದ ವಾಯುದಿಕ್ಕಿನ ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಪರಮ ‘ವಾಲಖಿಲ್ಯೇಶ್ವರ’ ಲಿಂಗವಿದೆ. ಆ ಲಿಂಗವನ್ನು ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ದರ್ಶನ ಮಾಡಿದವನು ಎಲ್ಲಾ ಯಜ್ಞಗಳ ಫಲವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

Verse 82

तद्वामे लिंगमालोक्य वाल्मीकेश्वरसंज्ञितम् । तस्य संदर्शनादेव विशोको जायते नरः

ಅದರ ಎಡಭಾಗದಲ್ಲಿ ‘ವಾಲ್ಮೀಕೇಶ್ವರ’ ಎಂಬ ಲಿಂಗವನ್ನು ದರ್ಶನ ಮಾಡಿದರೆ—ದರ್ಶನಮಾತ್ರದಿಂದಲೇ—ಮಾನವನು ಶೋಕವಿಲ್ಲದವನಾಗುತ್ತಾನೆ.

Verse 83

अन्यच्चात्रैव यद्वृत्तं तद्ब्रवीमि घटोद्भव । त्रिविष्टपस्य माहात्म्यं देव्यै देवेन भाषितम्

ಓ ಘಟೋದ್ಭವ! ಇಲ್ಲಿಯೇ ನಡೆದ ಮತ್ತೊಂದು ವೃತ್ತಾಂತವನ್ನು ನಾನು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ—ದೇವನು ದೇವಿಗೆ ಹೇಳಿದ ತ್ರಿವಿಷ್ಟಪದ ಮಹಾತ್ಮ್ಯವನ್ನು.