Adhyaya 19

Verse 1

स्कंद उवाच । शृण्वगस्त्य तपोराशे काश्यां लिंगानि यानि वै । सेवितानि नृणां मुक्त्यै भवेयुर्भावितात्मनाम्

ಸ್ಕಂದನು ಹೇಳಿದನು: ಹೇ ತಪೋರಾಶಿ ಅಗಸ್ತ್ಯ, ಕೇಳು—ಕಾಶಿಯಲ್ಲಿ ಇರುವ ಶಿವಲಿಂಗಗಳು ಭಾವಿತಾತ್ಮರಾದ, ಶುದ್ಧ ಹಾಗೂ ಸಂಯಮಿಗಳಾದ ಜನರು ಸೇವಿಸಿದಾಗ ಮನುಷ್ಯರ ಮುಕ್ತಿಗೆ ಕಾರಣವಾಗುತ್ತವೆ।

Verse 2

कृत्तिप्रावरणं यत्र कृतं देवेन लीलया । रुद्रावास इति ख्यातं तत्स्थानं सर्वसिद्धिदम्

ದೇವನು ಲೀಲೆಯಿಂದ ಕೃತ್ತಿ (ಚರ್ಮ)ಯ ಪ್ರಾವರಣವನ್ನು ಮಾಡಿದ ಸ್ಥಳ ‘ರುದ್ರಾವಾಸ’ ಎಂದು ಖ್ಯಾತ; ಆ ಪವಿತ್ರಸ್ಥಳವು ಸರ್ವಸಿದ್ಧಿಗಳನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ।

Verse 3

स्थिते तत्रोमया सार्धं स्वेच्छया कृत्तिवाससि । आगत्य नंदी विज्ञप्तिं चक्रे प्रणतिपूर्वकम्

ಕೃತ್ತಿವಾಸದಲ್ಲಿ ಅವರು ಸ್ವಇಚ್ಛೆಯಿಂದ ಉಮೆಯೊಂದಿಗೆ ನೆಲೆಸಿದ್ದಾಗ, ನಂದಿ ಬಂದು ನಮಸ್ಕರಿಸಿ ಭಕ್ತಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ವಿನಂತಿಯನ್ನು ಸಲ್ಲಿಸಿದನು।

Verse 4

देवदेवेश विश्वेश प्रासादाः सुमनोहराः । सर्वरत्नमया रम्याः साष्टाषष्टिरभूदिह

ಹೇ ದೇವದೇವೇಶ, ಹೇ ವಿಶ್ವೇಶ್ವರ! ಇಲ್ಲಿ ಸರ್ವರತ್ನಮಯವಾದ, ಅತ್ಯಂತ ಮನೋಹರವಾದ, ರಮ್ಯವಾದ ಅಷ್ಟಷಷ್ಟಿ (ಅರವತ್ತೆಂಟು) ಪ್ರಾಸಾದಗಳು ಉಂಟಾದವು।

Verse 5

भूर्भुवःस्वस्तले यानि शुभान्यायतनानि हि । मुक्तिदान्यपि तानीह मयानीतानि सर्वतः

ಭೂ, ಭುವಃ ಮತ್ತು ಸ್ವರ್ಗಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ಇರುವ ಶುಭವಾದ ಆಲಯಗಳು—ಮೋಕ್ಷದಾಯಕಗಳೂ ಸಹ—ಅವೆಲ್ಲವನ್ನೂ ನಾನು ಎಲ್ಲ ದಿಕ್ಕುಗಳಿಂದ ಇಲ್ಲಿ ತಂದು ಸೇರಿಸಿದ್ದೇನೆ।

Verse 6

यतो यच्च समानीतं यत्र यच्च कृतास्पदम् । कथयिष्याम्यहं नाथ क्षणं तदवधार्यताम्

ಯಾವುದು ಎಲ್ಲಿಂದ ತರಲ್ಪಟ್ಟಿತು ಮತ್ತು ಯಾವುದು ಎಲ್ಲೆಲ್ಲಿ ಆಸನವಾಗಿ ಸ್ಥಾಪಿತವಾಯಿತು—ಹೇ ನಾಥ, ನಾನು ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ; ಕ್ಷಣಮಾತ್ರ ಗಮನಿಸಿ ಕೇಳಿರಿ।

Verse 7

स्थाणुर्नाम महालिंगं देवदेवस्य मोक्षदम् । कुरुक्षेत्रादिहोद्भूतं कलाशेषोस्ति तत्र वै

‘ಸ್ಥಾಣು’ ಎಂಬ ಮಹಾಲಿಂಗವೊಂದು ಇದೆ; ಅದು ದೇವದೇವನ ಪ್ರಸಾದದಿಂದ ಮೋಕ್ಷಪ್ರದ. ಅದು ಕುರುಕ್ಷೇತ್ರದಿಂದ ಇಲ್ಲಿ ಉದ್ಭವಿಸಿದೆ; ಅಲ್ಲಿ ಅದರ ಕಲಾಶೇಷವೂ ಇದೆ।

Verse 8

तदग्रे सन्निहत्याख्या महापुष्करिणी शुभा । लोलार्क पश्चिमे भागे कुरुक्षेत्रस्थली तु सा

ಅದರ ಮುಂದೆ ‘ಸನ್ನಿಹತ್ಯಾ’ ಎಂಬ ಶುಭ ಮಹಾಪುಷ್ಕರಿಣಿ ಇದೆ. ಲೋಲಾರ್ಕನ ಪಶ್ಚಿಮ ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಕಾಶಿಯಲ್ಲಿರುವ ಆ ಪುಣ್ಯಭೂಮಿ ‘ಕುರುಕ್ಷೇತ್ರಸ್ಥಲಿ’ ಎಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧ.

Verse 9

तत्र स्नातं हुतं जप्तं तप्तं दत्तं शुभार्थिभिः । कुरुक्षेत्राद्भवेत्सत्यं कोटिकोटिगुणाधिकम्

ಅಲ್ಲಿ ಶುಭವನ್ನು ಬಯಸುವವರು ಸ್ನಾನ, ಹೋಮ, ಜಪ, ತಪಸ್ಸು ಮತ್ತು ದಾನ ಮಾಡಿದರೆ—ಅದರ ಪುಣ್ಯಫಲವು ನಿಜವಾಗಿ ಕುರುಕ್ಷೇತ್ರಫಲಕ್ಕಿಂತಲೂ ಕೋಟಿಕೋಟಿ ಪಟ್ಟು ಅಧಿಕವಾಗುತ್ತದೆ.

Verse 10

नैमिषाद्देवदेवोत्र ब्रह्मावर्तेन संयुतः । तत्रांशमात्रं संस्थाप्य काश्यामाविरभूद्विभो

ನೈಮಿಷದಿಂದ ದೇವದೇವನು ಇಲ್ಲಿ ಬ್ರಹ್ಮಾವರ್ತದೊಂದಿಗೆ ಸಂಯುಕ್ತನಾಗಿ ಬಂದನು. ಅಲ್ಲಿ ತನ್ನ ಅಂಶಮಾತ್ರವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿ ಆ ವಿಭು ಕಾಶಿಯಲ್ಲಿ ಅವಿರ್ಭವಿಸಿದನು.

Verse 11

ढुंढिराजोत्तरेभागे सिद्धिदं साधकस्य वै । लिंगं वै देवदेवाख्यं तदग्रे कूप उत्तमः

ಢುಂಢಿರಾಜನ ಉತ್ತರ ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಸಾಧಕನಿಗೆ ಸಿದ್ಧಿ ನೀಡುವ ‘ದೇವದೇವ’ ಎಂಬ ಲಿಂಗವಿದೆ. ಅದರ ಮುಂದೆ ಒಂದು ಉತ್ತಮ ಕೂಪ (ಬಾವಿ) ಇದೆ.

Verse 12

ब्रह्मावर्त इति ख्यातः पुनरावृत्तिहृन्नृणाम् । तत्कूपाद्भिः कृतस्नानो देवदेवं समर्च्य च

ಇದು ‘ಬ್ರಹ್ಮಾವರ್ತ’ ಎಂದು ಖ್ಯಾತ, ಮನುಷ್ಯರ ಪುನರಾವೃತ್ತಿ (ಪುನರ್ಜನ್ಮ)ಯನ್ನು ಹರಣಮಾಡುವುದು. ಆ ಕೂಪಜಲದಿಂದ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ, ದೇವದೇವನನ್ನು ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಸಮರ್ಚಿಸಿ…

Verse 13

तत्पुण्यं नैमिषारण्यात्कोटिकोटिगुणं स्मृतम् । गोकर्णायतनादत्र स्वयमाविरभून्महत्

ಆ ಪುಣ್ಯವು ನೈಮಿಷಾರಣ್ಯದ ಪುಣ್ಯಕ್ಕಿಂತಲೂ ಕೋಟಿ ಕೋಟಿ ಪಟ್ಟು ಅಧಿಕವೆಂದು ಸ್ಮೃತಿಯಾಗಿದೆ. ಇಲ್ಲಿ ಗೋಕರ್ಣಾಯತನದಿಂದ ಮಹಾದೇವನು ಸ್ವಯಂ ಮಹತ್ತಾಗಿ ಅವಿರ್ಭವಿಸಿದನು.

Verse 14

लिंगं महाबलं नाम सांबादित्यसमीपतः । दर्शनात्स्पर्शनाद्यस्य क्षणादेनो महाबलम्

ಸಾಂಬಾದಿತ್ಯನ ಸಮೀಪದಲ್ಲಿ ‘ಮಹಾಬಲ’ ಎಂಬ ಲಿಂಗವಿದೆ. ಅದರ ದರ್ಶನ ಅಥವಾ ಸ್ಪರ್ಶ ಮಾತ್ರದಿಂದಲೇ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಭಾರೀ ಪಾಪವೂ ನಾಶವಾಗುತ್ತದೆ.

Verse 15

वाताहतस्तूलराशिरिव विद्राति दूरतः । कपालमोचनपुरो दृष्ट्वा लिंगं महाबलम्

ಗಾಳಿಯಿಂದ ಹೊಡೆದ ಹತ್ತಿಯ ರಾಶಿಯು ದೂರಕ್ಕೆ ಚದುರಿದಂತೆ, ಕಪಾಲಮೋಚನದಲ್ಲಿ ಮಹಾಬಲ ಲಿಂಗವನ್ನು ಕಂಡ ಕ್ಷಣವೇ (ಪಾಪ) ದೂರಕ್ಕೆ ಓಡಿಹೋಗುತ್ತದೆ.

Verse 16

महाबलमवाप्नोति निवार्णनगरं व्रजेत् । ऋणमोचनतः प्राच्यां प्रभासात्क्षेत्रसत्तमात्

ಮನುಷ್ಯನು ಮಹಾಬಲವನ್ನು (ಮಹಾಶಕ್ತಿಯನ್ನು) ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ; ‘ನಿವಾರ್ಣ’ ಎಂಬ ನಗರಕ್ಕೆ ಹೋಗಬೇಕು. ಇದರ ಮಹಿಮೆ ಪೂರ್ವದ ಋಣಮೋಚನಕ್ಕಿಂತಲೂ, ಕ್ಷೇತ್ರಶ್ರೇಷ್ಠ ಪ್ರಭಾಸಕ್ಕಿಂತಲೂ ಅಧಿಕವೆಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ.

Verse 17

शशिभूषणसंज्ञं तु लिंगमत्र प्रतिष्ठितम् । तल्लिंगसेवनान्मर्त्यः शाशिभूषणतां व्रजेत्

ಇಲ್ಲಿ ‘ಶಶಿಭೂಷಣ’ ಎಂಬ ನಾಮದ ಲಿಂಗವು ಪ್ರತಿಷ್ಠಿತವಾಗಿದೆ. ಆ ಲಿಂಗದ ಸೇವೆಯಿಂದ ಮನುಷ್ಯನು ಶಶಿಭೂಷಣತ್ವ (ದೈವಿಕ ಗೌರವ)ವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

Verse 18

प्रभासक्षेत्रयात्रायाः पुण्यं प्राप्नोति कोटिकृत् । उज्जयिन्या महाकालः स्वयमत्रागतो विभुः

ಇಲ್ಲಿ ಕ್ಷೇತ್ರಯಾತ್ರೆ ಮಾಡಿದರೆ ಪ್ರಭಾಸಕ್ಷೇತ್ರಯಾತ್ರೆಯನ್ನು ಕೋಟಿ ಬಾರಿ ಮಾಡಿದಷ್ಟು ಪುಣ್ಯ ಲಭಿಸುತ್ತದೆ. ಉಜ್ಜಯಿನಿಯಿಂದ ಸರ್ವವ್ಯಾಪಿ ಪ್ರಭು ಮಹಾಕಾಲನು ಸ್ವಯಂ ಇಲ್ಲಿ ಆಗಮಿಸಿದ್ದಾನೆ.

Verse 19

यन्नामस्मरणादेव न भयं कलिकालतः । प्रणवाख्यान्महालिंगात्प्राच्यां कल्मषनाशनम्

ಯಾವನ ನಾಮಸ್ಮರಣ ಮಾತ್ರದಿಂದ ಕಲಿಯುಗದಲ್ಲಿಯೂ ಭಯವಿಲ್ಲ. ಪೂರ್ವ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ‘ಪ್ರಣವ’ ಎಂಬ ಮಹಾಲಿಂಗ ಸ್ಥಿತವಾಗಿದ್ದು, ಅದು ಪಾಪಕಲ್ಮಷವನ್ನು ನಾಶಮಾಡುತ್ತದೆ.

Verse 20

महाकालाभिधं लिंगं दर्शनान्मोक्षदं परम् । अयोगंधेश्वरं लिंगं पुष्करात्तीर्थसत्तमात्

‘ಮಹಾಕಾಲ’ ಎಂಬ ಲಿಂಗದ ದರ್ಶನ ಮಾತ್ರದಿಂದ ಪರಮ ಮೋಕ್ಷ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ. ಹಾಗೆಯೇ ತೀರ್ಥಶ್ರೇಷ್ಠ ಪುಷ್ಕರದಿಂದ ‘ಅಯೋಗಂಧೇಶ್ವರ’ ಲಿಂಗವು ಇಲ್ಲಿ ಆಗಮಿಸಿದೆ.

Verse 21

आविरासीदिह महत्पुष्करेण सहैव तु । मत्स्योदर्युत्तरेभागे दृष्ट्वा ऽयोगंधमीश्वरम्

ಇದು ಮಹಾಪುಷ್ಕರದ ಜೊತೆಯಲ್ಲೇ ಇಲ್ಲಿ ಅವಿರ್ಭವಿಸಿತು. ಮತ್ಸ್ಯೋದರಿಯ ಉತ್ತರ ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಅಯೋಗಂಧ ಈಶ್ವರನ ದರ್ಶನ ಮಾಡಿದವನು ಧನ್ಯನಾಗುತ್ತಾನೆ.

Verse 22

स्नात्वाऽयोगंधकुंडे तु भवात्तारयते पितॄन् । महानादेश्वरं लिंगमट्टहासादिहागतम्

ಅಯೋಗಂಧ ಕುಂಡದಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿದರೆ ಮನುಷ್ಯನು ಪಿತೃಗಳನ್ನು ಭವಬಂಧನದಿಂದ ತಾರಿಸುತ್ತಾನೆ. ಅಟ್ಟಹಾಸದಿಂದ ಬಂದ ‘ಮಹಾನಾದೇಶ್ವರ’ ಲಿಂಗವು ಇಲ್ಲಿ ವಿರಾಜಿಸುತ್ತದೆ.

Verse 23

त्रिलोचनादुदीच्यां तु तद्दृष्टमुक्तये मतम् । महोत्कटेश्वरं लिंगं मरुत्कोटादिहागतम् । कामेश्वरोत्तरे भागे दृष्टं विमलसिद्धिदम्

ತ್ರಿಲೋಚನದ ಉತ್ತರದಲ್ಲಿ ಅದರ ದರ್ಶನವು ಮೋಕ್ಷಪ್ರದವೆಂದು ಮತವಾಗಿದೆ. ಮರುತ್ಕೋಟದಿಂದ ಇಲ್ಲಿ ಬಂದ ಮಹೋತ್ಕಟೇಶ್ವರ ಲಿಂಗ. ಕಾಮೇಶ್ವರದ ಉತ್ತರ ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಇದರ ದರ್ಶನದಿಂದ ನಿರ್ಮಲ ಸಿದ್ಧಿ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ.

Verse 24

विश्वस्थानादिहायातं लिंगं वै विमलेश्वरम् । स्वर्लीनात्पश्चिमे भागे दृष्टं विमलसिद्धिदम्

ವಿಶ್ವಸ್ಥಾನದಿಂದ ಇಲ್ಲಿ ಬಂದ ವಿಮಲೇಶ್ವರ ಲಿಂಗ. ಸ್ವರ್ಲೀನದ ಪಶ್ಚಿಮ ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಇದರ ದರ್ಶನದಿಂದ ನಿರ್ಮಲ ಸಿದ್ಧಿ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ.

Verse 25

महाव्रतं महालिंगं महेंद्रादिह संस्थितम् । स्कंदेश्वर समीपे तु महाव्रतफलप्रदम्

ಮಹೇಂದ್ರದಿಂದ ಇಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪಿತವಾದ ‘ಮಹಾವ್ರತ’ ಎಂಬ ಮಹಾಲಿಂಗ. ಸ್ಕಂದೇಶ್ವರನ ಸಮೀಪದಲ್ಲಿ ಇದು ಮಹಾವ್ರತದ ಫಲವನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ.

Verse 26

वृंदारकर्षिवृंदानां स्तुवतां प्रथमे युगे । उत्पन्नं यन्महालिंगं भूमिं भित्त्वा सुदुर्भिदाम्

ಪ್ರಥಮ ಯುಗದಲ್ಲಿ ದೇವಗಣಗಳೂ ಋಷಿವೃಂದಗಳೂ ಸ್ತುತಿಸುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಆ ಮಹಾಲಿಂಗವು ಉದ್ಭವಿಸಿ, ಭೇದಿಸಲು ದುರ್ಬೇಧ್ಯವಾದ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಚೀರಿ ಹೊರಬಂದಿತು.

Verse 27

महादेवेति तैरुक्तं यन्मनोरथपूरणात । वाराणस्यां महादेवस्तदारभ्याभवच्च यत्

ಅವರ ಮನೋರಥಗಳು ಪೂರ್ಣವಾದುದರಿಂದ ಅವರು ಅದನ್ನು ‘ಮಹಾದೇವ’ ಎಂದು ಕರೆದರು. ಆ ಕಾಲದಿಂದಲೇ ವಾರಾಣಸಿಯಲ್ಲಿ ಅದು ‘ಮಹಾದೇವ’ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನಿಂದ ಸ್ಥಾಪಿತವಾಯಿತು.

Verse 28

मुक्तिक्षेत्रं कृतं येन महालिंगेन काशिका । अविमुक्ते महादेवं यो द्रक्ष्यत्यत्रमानवः

ಯಾವ ಮಹಾಲಿಂಗದಿಂದ ಕಾಶಿಕಾ ‘ಮುಕ್ತಿಕ್ಷೇತ್ರ’ವಾಯಿತು—ಅವಿಮುಕ್ತದಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲಿ ಮಹಾದೇವನ ದರ್ಶನ ಮಾಡುವ ಮಾನವನು…

Verse 29

शंभुलोके गमस्तस्य यत्रतत्र मृतस्य हि । अविमुक्ते प्रयत्नेन तत्संसेव्यं मुमुक्षुभिः

ಎಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲಿ ಮರಣವಾದರೂ ಅವನ ಗತಿ ಶಂಭುಲೋಕಕ್ಕೇ; ಆದ್ದರಿಂದ ಮೋಕ್ಷಾರ್ಥಿಗಳು ಪ್ರಯತ್ನದಿಂದ ಅವಿಮುಕ್ತವನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿ ಸೇವಿಸಬೇಕು।

Verse 30

कल्पांतरेपि न त्यक्तं कदाप्यानंदकाननम् । येन लिंगस्वरूपेण महादेवेन सर्वथा

ಕಲ್ಪಾಂತದಲ್ಲಿಯೂ ಆನಂದಕಾನನವನ್ನು ಎಂದಿಗೂ ತ್ಯಜಿಸುವುದಿಲ್ಲ; ಏಕೆಂದರೆ ಮಹಾದೇವನು ಸರ್ವಥಾ ಅಲ್ಲಿ ಲಿಂಗಸ್ವರೂಪವಾಗಿ ನೆಲೆಸಿದ್ದಾನೆ।

Verse 31

तत्प्रसादोयमतुलः सर्वरत्नमयः शुभः । हिरण्यगर्भतीर्थाच्च प्रतीच्यां क्षेत्ररक्षकम्

ಇದು ಅವನ ಅತುಲ ಪ್ರಸಾದ—ಶುಭವೂ ಸರ್ವರತ್ನಮಯವೂ; ಹಿರಣ್ಯಗರ್ಭತೀರ್ಥದಿಂದ ಪಶ್ಚಿಮದಲ್ಲಿ ಕ್ಷೇತ್ರರಕ್ಷಕ (ನಿಂತಿದ್ದಾನೆ)।

Verse 32

वाराणस्यामधिष्ठात्री देवता साभिलाषदा । महादेवेति संज्ञा वै सर्वलिंगस्वरूपिणी

ವಾರಾಣಸಿಯ ಅಧಿಷ್ಠಾತ್ರೀ, ಅಭಿಲಾಷೆಗಳನ್ನು ನೀಡುವ ದೇವಿ ‘ಮಹಾದೇವಿ’ ಎಂಬ ನಾಮದಿಂದ ಪ್ರಸಿದ್ಧಳು; ಅವಳು ಸರ್ವ ಲಿಂಗಸ್ವರೂಪಗಳನ್ನು ಧರಿಸುತ್ತಾಳೆ।

Verse 33

वाराणस्यां महादेवो दृष्टो यैर्लिंगरूपधृक् । तेन त्रैलोक्यलिंगानि दृष्टानीह न संशयः

ವಾರಾಣಸಿಯಲ್ಲಿ ಲಿಂಗರೂಪಧಾರಿಯಾದ ಮಹಾದೇವನ ದರ್ಶನ ಮಾಡಿದವನು, ನಿಸ್ಸಂದೇಹವಾಗಿ ತ್ರಿಲೋಕಗಳ ಲಿಂಗಗಳನ್ನೆಲ್ಲ ದರ್ಶನ ಮಾಡಿದವನೇ.

Verse 34

वाराणस्यां महादेवं समभ्यर्च्य सकृन्नरः । आभूतसंप्लवं यावच्छिवलोके वसेन्मुदा

ವಾರಾಣಸಿಯಲ್ಲಿ ಮಹಾದೇವನನ್ನು ಒಂದೇ ಸಲವೂ ಸಮ್ಯಕವಾಗಿ ಪೂಜಿಸಿದವನು, ಭೂತಸಂಪ್ಲವದವರೆಗೆ ಆನಂದದಿಂದ ಶಿವಲೋಕದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವನು.

Verse 35

पवित्रपर्वणि सदा श्रावणे मासि यत्नतः । लिंगे पवित्रमारोप्य महादेवे न गर्भभाक्

ಪವಿತ್ರಪರ್ವದಲ್ಲಿ, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಶ್ರಾವಣಮಾಸದಲ್ಲಿ, ಯತ್ನದಿಂದ ಲಿಂಗದ ಮೇಲೆ ಪವಿತ್ರ (ಸೂತ್ರ/ಮಾಲೆ) ಆರೋಪಿಸಬೇಕು; ಮಹಾದೇವನಿಗೆ ಹೀಗೆ ಮಾಡಿದರೆ ಪುನರ್ಗರ್ಭಪ್ರವೇಶವಿಲ್ಲ.

Verse 36

पितामहेश्वरं लिंगं गयातीर्थादिहागतम् । फल्ग्रुप्रभृतिभिस्तीर्थैः सार्धकोट्यष्टसंमितैः

ಪಿತಾಮಹೇಶ್ವರವೆಂಬ ಲಿಂಗವು ಗಯಾತೀರ್ಥದಿಂದ ಇಲ್ಲಿ ಬಂದಿದೆ; ಫಲ್ಗು ಮೊದಲಾದ ತೀರ್ಥಗಳೊಂದಿಗೆ—ಸಂಖ್ಯೆ ಸಾಡೆ ಎಂಟು ಕೋಟಿ.

Verse 37

धर्मेण यत्र वै तप्तं युगानामयुतं शतम् । साक्षीकृत्य महालिंगं श्रीमद्धर्मेश्वराभिधम्

ಎಲ್ಲಿ ಧರ್ಮನು ಶ್ರೀಮದ್ದರ್ಮೇಶ್ವರವೆಂಬ ಮಹಾಲಿಂಗವನ್ನು ಸಾಕ್ಷಿಯಾಗಿ ಮಾಡಿಕೊಂಡು, ಅಪಾರಕಾಲ—ಲಕ್ಷ ಯುಗಗಳವರೆಗೆ—ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಿದನು.

Verse 38

पितामहेश्वरं लिंगं तत्राभ्यर्च्य नरो मुदा । त्रिःसप्तकुलसंयुक्तो मुच्यते नात्र संशयः

ಅಲ್ಲಿ ಪಿತಾಮಹೇಶ್ವರನೆಂಬ ಲಿಂಗವನ್ನು ಹರ್ಷದಿಂದ ಪೂಜಿಸಿದ ಮನುಷ್ಯನು ತ್ರಿಸಪ್ತ—ಅಂದರೆ ಇಪ್ಪತ್ತೊಂದು ತಲೆಮಾರುಗಳೊಡನೆ ಮೋಕ್ಷವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ; ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ.

Verse 39

प्रयागात्तीर्थराजाच्च शूलटंको महेश्वरः । तीर्थराजेन सहितः स्थित आगत्य वै स्वयम्

ಪ್ರಯಾಗವೆಂಬ ತೀರ್ಥರಾಜದಿಂದ ಮಹೇಶ್ವರನು ಶೂಲಟಂಕ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಸ್ವಯಂ ಬಂದು, ಆ ತೀರ್ಥರಾಜನೊಂದಿಗೆ ಇಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತನಾದನು.

Verse 40

निर्वाणमंडपाद्रम्यादवाच्यामतिनिर्मलः । प्रासादो मेरुणा यस्य स्पर्धते कांचनोज्वलः

ರಮ್ಯ ನಿರ್ವಾಣ-ಮಂಡಪದ ಕಾರಣದಿಂದ ಅಲ್ಲಿ ವರ್ಣನಾತೀತವಾಗಿ ಅತಿನಿರ್ಮಲವಾದ, ಸ್ವರ್ಣಕಾಂತಿಯಿಂದ ಹೊಳೆಯುವ ಪ್ರಾಸಾದವಿದೆ; ಅದರ ಕాంతಿ ಮೇರೂಪರ್ವತದೊಂದಿಗೆ ಸ್ಪರ್ಧಿಸುತ್ತದೆ.

Verse 41

देवेनैव वरो दत्तो यत्र पूर्वं युगांतरे । पूज्यो महेश्वरः काश्यां प्रथमं कलुषापहः

ಆ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಪೂರ್ವ ಯುಗಾಂತರದಲ್ಲಿ ದೇವನೇ ಈ ವರವನ್ನು ನೀಡಿದನು: ಕಾಶಿಯಲ್ಲಿ ಮೊದಲಾಗಿ ಪೂಜ್ಯನಾಗಬೇಕಾದವನು ಮಹೇಶ್ವರನೇ—ಕಲಷ ಮತ್ತು ಪಾಪವನ್ನು ಹರಿಸುವವನು.

Verse 42

यः प्रयाग इह स्नातो नमस्यति महेश्वरम् । समभ्यर्च्य विधानेन महासंभारविस्तरैः

ಪ್ರಯಾಗದಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನಮಾಡಿ ಇಲ್ಲಿ ಬಂದು ಮಹೇಶ್ವರನಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ವಿಧಿವಿಧಾನವಾಗಿ ಸಮೃದ್ಧ ಪೂಜಾಸಾಮಗ್ರಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಅವನನ್ನು ಆರಾಧಿಸುವವನು—

Verse 43

प्रयागस्नानजात्पुण्याच्छूलटंक विलोकनात् । स प्राप्नुयान्न संदेहः पुण्यं कोटिगुणोत्तरम्

ಪ್ರಯಾಗಸ್ನಾನದಿಂದ ಉಂಟಾದ ಪುಣ್ಯದಿಂದಲೂ, ಶೂಲಟಂಕದ ದರ್ಶನದಿಂದಲೂ, ಮನುಷ್ಯನು ನಿಸ್ಸಂದೇಹವಾಗಿ ಕೋಟಿಗುಣೋತ್ತರ ಪುಣ್ಯವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

Verse 44

शंकुकर्णान्महाक्षेत्रान्महातेज इतीरितम् । लिंगमाविरभूदत्र महातेजोविवृद्धिदम्

ಶಂಕುಕರ್ಣ ಎಂಬ ಮಹಾಕ್ಷೇತ್ರದಿಂದ ಇಲ್ಲಿ ‘ಮಹಾತೇಜ’ ಎಂದು ಕೀರ್ತಿಸಲ್ಪಡುವ ಲಿಂಗವು ಆವಿರ್ಭವಿಸಿತು; ಅದು ಮಹಾತೇಜಸ್ಸನ್ನು ವೃದ್ಧಿಗೊಳಿಸುವುದು.

Verse 45

महातेजोनिधिस्तस्य प्रासादोतीवनिर्मलः । ज्वालाजटिलिताकाशो माणिक्यैरेव निर्मितः

ಆ ಮಹಾತೇಜನಿಧಿಯ ಪ್ರಾಸಾದವು ಅತ್ಯಂತ ನಿರ್ಮಲ; ಮಾಣಿಕ್ಯಗಳಿಂದಲೇ ನಿರ್ಮಿಸಿದಂತೆ, ಅದರ ಕಿರಣದಿಂದ ಆಕಾಶವು ಜ್ವಾಲೆಗಳ ಜಟಿಲತೆಯಂತೆ ಕಾಣುತ್ತದೆ.

Verse 46

तल्लिंगदर्शनात्स्पर्शात्स्तवनाच्च समर्चनात् । प्राप्यते तत्परं धाम यत्र गत्वा न शोचते

ಆ ಲಿಂಗದ ದರ್ಶನ, ಸ್ಪರ್ಶ, ಸ್ತವನ ಮತ್ತು ಸಮ್ಯಕ್ ಆರಾಧನೆಯಿಂದ ಆ ಪರಮ ಧಾಮವು ದೊರೆಯುತ್ತದೆ; ಅಲ್ಲಿ ಹೋದ ಮೇಲೆ ಶೋಕವಿಲ್ಲ.

Verse 47

विनायकेश्वरात्पूर्वं महातेजः समर्चनात् । तेजोमयेन यानेन याति माहेश्वरं पदम्

ವಿನಾಯಕೇಶ್ವರದ (ದರ್ಶನ) ಮೊದಲು ಮಹಾತೇಜವನ್ನು ವಿಧಿವತ್ತಾಗಿ ಆರಾಧಿಸಿದವನು ತೇಜೋಮಯ ಯಾನದಿಂದ ಮಾಹೇಶ್ವರ ಪದವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

Verse 48

रुद्रकोटिसमाख्यातात्तीर्थात्परमपावनात् । महायोगीश्वरं लिंगमाविश्चक्रे स्वयं परम्

ಅತ್ಯಂತ ಪಾವನವಾದ ‘ರುದ್ರ-ಕೋಟಿ’ ಎಂದು ಖ್ಯಾತ ತೀರ್ಥದಿಂದ ಸ್ವಯಂ ಪರಮೇಶ್ವರನು ‘ಮಹಾಯೋಗೀಶ್ವರ’ ನಾಮ ಲಿಂಗವನ್ನು ಪ್ರकटಿಸಿದನು।

Verse 49

पार्वतीश्वर लिंगस्य समीपे सर्वसिद्धिकृत् । तल्लिंगदर्शनात्पुंसां कोटिलिंग फलं भवेत्

ಸರ್ವಸಿದ್ಧಿ ನೀಡುವ ಪಾರ್ವತೀಶ್ವರ ಲಿಂಗದ ಸಮೀಪದಲ್ಲಿ ಆ ಲಿಂಗದ ದರ್ಶನಮಾತ್ರದಿಂದಲೇ ಜನರಿಗೆ ಕೋಟಿ ಲಿಂಗಫಲ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ।

Verse 50

तत्प्रासादस्य परितो रुद्राणां कोटिसंमिताः । प्रासादारम्यसंस्थाना निर्मिता रुद्रमूर्तिभिः

ಆ ಪ್ರಸಾದದ ಸುತ್ತಲು ರುದ್ರಮೂರ್ತಿಗಳಿಂದ ನಿರ್ಮಿತವಾದ ಮನೋಹರ ದೇವಾಲಯ-ಪ್ರಾಕಾರಗಳು ಕೋಟಿ ಸಂಖ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದವು।

Verse 51

काश्यां रुद्रस्थली सा तु पठ्यते वेदवादिभिः । रुद्रस्थल्यां मृता ये वै कृमिकीटपतंगकाः

ಕಾಶಿಯಲ್ಲಿ ಆ ಸ್ಥಳವನ್ನು ವೇದವಾದಿಗಳು ‘ರುದ್ರಸ್ಥಲೀ’ ಎಂದು ಪಠಿಸುತ್ತಾರೆ; ರುದ್ರಸ್ಥಲಿಯಲ್ಲಿ ಸಾಯುವ ಕೃಮಿ, ಕೀಟ, ಪತಂಗಗಳೂ…

Verse 52

पशुपक्षिमृगा मर्त्या म्लेच्छा वाप्यथ दीक्षिताः । तेषां तु रुद्रीभूतानां पुनरावृत्तिरत्र न

ಅವರು ಪಶುಗಳಾಗಲಿ, ಪಕ್ಷಿಗಳಾಗಲಿ, ಮೃಗಗಳಾಗಲಿ, ಮನುಷ್ಯರಾಗಲಿ, ಮ್ಲೇಚ್ಛರಾಗಲಿ ಅಥವಾ ದೀಕ್ಷಿತರಾಗಲಿ—ಇಲ್ಲಿ ರುದ್ರರೂಪರಾದ ಬಳಿಕ ಅವರಿಗೆ ಪುನರಾವೃತ್ತಿ (ಪುನರ್ಜನ್ಮ) ಇಲ್ಲ।

Verse 53

जन्मांतरसहस्रेषु यत्पापं समुपार्जितम् । रुद्रस्थलीं प्रविष्टस्य तत्सर्वं व्रजति क्षयम्

ಸಾವಿರ ಜನ್ಮಾಂತರಗಳಲ್ಲಿ ಸಂಚಿತವಾದ ಯಾವ ಪಾಪವಿದ್ದರೂ, ರುದ್ರಸ್ಥಳಿಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದವನಿಗೆ ಅದು ಸಂಪೂರ್ಣ ಕ್ಷಯವಾಗಿ ನಾಶವಾಗುತ್ತದೆ।

Verse 54

अकामो वा सकामो वा तिर्यग्योनिगतोपि वा । रुद्रस्थल्यां त्यजन्प्राणान्परं निर्वाणमाप्नुयात्

ನಿಷ್ಕಾಮನಾಗಲಿ ಸಕಾಮನಾಗಲಿ, ತಿರ್ಯಗ್ಯೋನಿಯಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿದವನಾಗಲಿ—ರುದ್ರಸ್ಥಳಿಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಾಣ ತ್ಯಜಿಸಿದವನು ಪರಮ ನಿರ್ವಾಣವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ।

Verse 55

स्वयमेकांबरात्क्षेत्रात्कृत्तिवासा इहागतः । कृत्तिवाससि लिंगेत्र स्वयमेव व्यवस्थितः

ಏಕಾಂಬರ ಪವಿತ್ರ ಕ್ಷೇತ್ರದಿಂದ ಸ್ವಯಂ ಕೃತ್ತಿವಾಸನು ಇಲ್ಲಿ ಬಂದನು; ಈ ಕೃತ್ತಿವಾಸ ಲಿಂಗದಲ್ಲಿ ಅವನು ತನ್ನ ಇಚ್ಛೆಯಿಂದಲೇ ಸ್ಥಿತನಾಗಿದ್ದಾನೆ।

Verse 56

अस्मिन्स्थाने स्वभक्तानां सांबः सर्षिगणो विभुः । स्वयं चोपदिशेद्ब्रह्म श्रुतौ श्रुतिभिरीडितम्

ಈ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಸರ್ವಶಕ್ತನಾದ ಸಾಂಬ ಶಿವನು ಋಷಿಗಣಗಳೊಂದಿಗೆ ತನ್ನ ಭಕ್ತರಿಗೆ ಸ್ವಯಂ ಬ್ರಹ್ಮತತ್ತ್ವವನ್ನು ಉಪದೇಶಿಸುತ್ತಾನೆ—ಶ್ರುತಿಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾದುದೂ ಶ್ರುತಿಗಳಿಂದ ಸ್ತುತಿಸಲ್ಪಟ್ಟುದೂ ಅದೇ।

Verse 57

क्षेत्रेत्र सिद्धिदे प्राप्तश्चंडीशो मरुजांगलात् । प्रचंडपापसंघातं खंडयेच्छतधेक्षणात्

ಈ ಸಿದ್ಧಿದಾಯಕ ಕ್ಷೇತ್ರಕ್ಕೆ ಮರುಜಾಂಗಲದಿಂದ ಚಂಡೀಶನು ಬಂದನು; ಅವನ ದರ್ಶನಮಾತ್ರದಿಂದ ಭೀಕರ ಪಾಪಸಮೂಹಗಳು ಶತಧಾ ಖಂಡಿತವಾಗುತ್ತವೆ।

Verse 58

पाशपाणिगणाध्यक्ष समीपे यः प्रपश्यति । चंडीश्वरं महालिंगं स याति परमां गतिम्

ಪಾಶಹಸ್ತ ಗಣಾಧ್ಯಕ್ಷನ ಸಮೀಪದಲ್ಲಿರುವ ಚಂಡೀಶ್ವರ ಮಹಾಲಿಂಗವನ್ನು ಯಾರು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ದರ್ಶನಮಾಡುವರೋ, ಅವರು ಪರಮಗತಿ ಅಂದರೆ ಮೋಕ್ಷವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ।

Verse 59

कालंजरान्नीलकंठस्तिष्ठेदत्र स्वयं विभुः । गणेशाद्दंतकूटाख्यात्समीपे भवनाशनः

ಇಲ್ಲಿ ಕಾಲಂಜರದಿಂದ ಬಂದು ಸ್ವಯಂ ಸರ್ವಶಕ್ತನಾದ ನೀಲಕಂಠನು ನೆಲೆಸಿದ್ದಾನೆ; ದಂತಕೂಟವೆಂದು ಖ್ಯಾತನಾದ ಗಣೇಶನ ಸಮೀಪದಲ್ಲಿ ಭವನಾಶನವೂ ಸ್ಥಿತನಾಗಿದ್ದಾನೆ।

Verse 60

नीलकंठेश्वरं लिंगं काश्यां यैः परिपूजितम् । नीलकंठास्त एव स्युस्तएव शशिभूषणाः

ಕಾಶಿಯಲ್ಲಿ ನೀಲಕಂಠೇಶ್ವರ ಲಿಂಗವನ್ನು ವಿಧಿವತ್ತಾಗಿ ಪೂಜಿಸುವವರು ನೀಲಕಂಠನಂತೆಯೇ ಆಗುತ್ತಾರೆ; ಚಂದ್ರಭೂಷಣನಾದ ಪ್ರಭುವಿಗೆ ಸಮಾನರಾಗುತ್ತಾರೆ।

Verse 61

काश्मीरादिह संप्राप्तं लिंगं विजयसंज्ञितम् । सदा विजयदं पुंसां प्राच्यां शालकटंकटात्

ಕಾಶ್ಮೀರದಿಂದ ಇಲ್ಲಿ ಬಂದ ‘ವಿಜಯ’ ಎಂಬ ಲಿಂಗವು ಜನರಿಗೆ ಸದಾ ಜಯವನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ; ಇದು ಪೂರ್ವದಲ್ಲಿ ಶಾಲಕಟಂಕಟ ಎಂಬ ಸ್ಥಳದ ಆಚೆ ಸ್ಥಿತವಾಗಿದೆ।

Verse 62

रणे राजकुले द्यूते विवादे सर्वदैव हि । विजयो जायते पुंसां विजयेश समर्चनात्

ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ, ರಾಜಸಭೆಯಲ್ಲಿ, ಜೂಜಿನಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ವಿವಾದದಲ್ಲಿ—ಎಲ್ಲ ಕಾಲದಲ್ಲೂ—ವಿಜಯೇಶನ ಸಮ್ಯಕ್ ಅರ್ಚನೆಯಿಂದ ಜನರಿಗೆ ಜಯ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ।

Verse 63

ऊर्ध्वरेतास्त्रिदंडायाः संप्राप्तोत्र स्वयं विभुः । कूश्मांडकं गणाध्यक्षं पुरस्कृत्य व्यवस्थितः

ತ್ರಿದಂಡೆಯಿಂದ ಸ್ವಯಂ ವಿಭು ಊರ್ಧ್ವರೇತಾ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲಿ ಆಗಮಿಸಿದ್ದಾನೆ; ಗಣಾಧ್ಯಕ್ಷನಾದ ಕೂಷ್ಮಾಂಡಕನನ್ನು ಮುಂಭಾಗದಲ್ಲಿ ಇಟ್ಟು ಸ್ಥಿರನಾಗಿ ನಿಂತಿದ್ದಾನೆ.

Verse 64

ऊर्ध्वां गतिमवाप्नोति वीक्षणादूर्ध्वरेतसः । ऊर्ध्वरेतसि ये भक्ता न हि तेषामधोगतिः

ಊರ್ಧ್ವರೇತನ ಕೇವಲ ದರ್ಶನದಿಂದಲೇ ಮೇಲ್ಗತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ. ಊರ್ಧ್ವರೇತನ ಭಕ್ತರಿಗೆ ಅಧೋಗತಿ ಎಂದಿಗೂ ಇಲ್ಲ.

Verse 65

मंडलेश्वरतः क्षेत्राल्लिंगं श्रीकंठसंज्ञितम् । विनायकान्मंडसंज्ञादुत्तरस्यां व्यवस्थितम्

ಮಂಡಲೇಶ್ವರ ಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿರುವ ‘ಶ್ರೀಕಂಠ’ ಎಂಬ ಲಿಂಗವು; ‘ಮಂಡ’ ಎಂಬ ವಿನಾಯಕನ ಸಮೀಪ, ಉತ್ತರ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪಿತವಾಗಿದೆ.

Verse 66

श्रीकंठस्य च ये भक्ताः श्रीकंठा एव ते नराः । नेह श्रिया वियुज्यंते न परत्र कदाचन

ಶ್ರೀಕಂಠನ ಭಕ್ತರಾದವರು ತಾವೇ ಶ್ರೀಕಂಠರಂತೆ ಧನ್ಯರಾಗುತ್ತಾರೆ. ಅವರು ಇಹಲೋಕದಲ್ಲಿಯೂ ಪರಲೋಕದಲ್ಲಿಯೂ ಶ್ರೀಸಂಪತ್ತಿನಿಂದ ಎಂದಿಗೂ ವಿಯುಕ್ತರಾಗುವುದಿಲ್ಲ.

Verse 67

छागलांडान्महातीर्थात्कपर्दीश्ववरसंज्ञितः । पिशाचमोचने तीर्थे स्वयमाविरभूद्विभुः

ಛಾಗಲಾಂಡ ಎಂಬ ಮಹಾತೀರ್ಥದಿಂದ, ಪಿಶಾಚಮೋಚನ ತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ ಸ್ವಯಂ ಸರ್ವಶಕ್ತನಾದ ವಿಭು ‘ಕಪರ್ದೀಶ್ವರ’ ಎಂಬ ನಾಮದಿಂದ ಅವಿರ್ಭವಿಸಿದನು.

Verse 68

कपर्दीशं समभ्यर्च्य न नरो निरयं व्रजेत् । न पिशाचत्वमाप्नोति कृत्वात्राप्यघमुत्तमम्

ಇಲ್ಲಿ ಕಪರ್ದೀಶನಾದ ಶಿವನನ್ನು ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಆರಾಧಿಸಿದವನು ನರಕಕ್ಕೆ ಹೋಗುವುದಿಲ್ಲ. ಇಲ್ಲಿ ಅತ್ಯಂತ ಘೋರ ಪಾಪ ಮಾಡಿದರೂ ಅವನು ಪಿಶಾಚತ್ವವನ್ನು ಪಡೆಯುವುದಿಲ್ಲ.

Verse 69

आम्रातकेश्वरात्क्षेत्राल्लिंगं सूक्ष्मेश संज्ञितम् । स्वयमभ्यागतं चात्र क्षेत्रे वै श्रेयसांपदे

ಆಮ್ರಾತಕೇಶ್ವರ ಕ್ಷೇತ್ರದಿಂದ ‘ಸೂಕ್ಷ್ಮೇಶ’ ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುವ ಲಿಂಗವು ಸ್ವಯಂ ಇಲ್ಲಿ ಬಂದಿತು—ಈ ಪವಿತ್ರ ಕ್ಷೇತ್ರವು ನಿಜಕ್ಕೂ ಶ್ರೇಯಸ್ಸಿನ ನಿವಾಸಸ್ಥಾನವಾಗಿದೆ.

Verse 70

विकट द्विजसंज्ञस्य गणेशस्य समीपतः । दृष्ट्वा सूक्ष्मेश्वरं लिंगं गतिं सूक्ष्मामवाप्नुयात्

ವಿಕಟ (ದ್ವಿಜ) ಎಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧನಾದ ಗಣೇಶನ ಸಮೀಪದಲ್ಲಿ ಸೂಕ್ಷ್ಮೇಶ್ವರ ಲಿಂಗವನ್ನು ದರ್ಶನ ಮಾಡಿದವನು ಸೂಕ್ಷ್ಮವಾದ, ಉನ್ನತ ಗತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

Verse 71

संप्राप्तमिह देवेशं जयंतं मधुकेश्वरात् । लंबोदराद्गणपतेः पुरस्तात्तदवस्थितम्

ಮಧುಕೇಶ್ವರದಿಂದ ದೇವೇಶನಾದ ಜಯಂತ (ಜಯಂತೇಶ್ವರ) ಇಲ್ಲಿ ಬಂದಿದ್ದಾನೆ; ಅದು ಲಂಬೋದರ ಗಣಪತಿಯ ಮುಂದೆಯೇ ಸ್ಥಿತವಾಗಿದೆ.

Verse 72

जयंतेश्वरमालोक्य स्नात्वा गंगाजले शुभे । प्राप्नुयाद्वांछितां सिद्धिं सर्वत्र विजयी भवेत्

ಜಯಂತೇಶ್ವರನ ದರ್ಶನ ಮಾಡಿ, ಶುಭವಾದ ಗಂಗಾಜಲದಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿದವನು ಇಚ್ಛಿತ ಸಿದ್ಧಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ; ಎಲ್ಲೆಡೆ ವಿಜಯಿಯಾಗುತ್ತಾನೆ.

Verse 73

प्रादुश्चकार देवेशः श्रीशैलात्त्रिपुरांतकः । श्रीशैलशिखरं दृष्ट्वा यत्फलं समुदीरितम्

ದೇವೇಶ್ವರನಾದ ತ್ರಿಪುರಾಂತಕನು ಶ್ರೀಶೈಲದಿಂದ ಪ್ರಾದುರ್ಭವಿಸಿದನು. ಶ್ರೀಶೈಲ ಶಿಖರದರ್ಶನಮಾತ್ರದಿಂದ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟ ಫಲವು—

Verse 74

त्रिपुरांतकमालोक्य तत्फलं हेलयाप्यते । विश्वेरात्पश्चिमे भागे त्रिपुरांतकमीश्वरम्

ತ್ರಿಪುರಾಂತಕನ ದರ್ಶನದಿಂದ ಆ ಫಲವು ಸುಲಭವಾಗಿಯೇ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ. ವಿಶ್ವೇಶ್ವರನ ಪಶ್ಚಿಮ ಭಾಗದಲ್ಲಿ ತ್ರಿಪುರಾಂತಕೇಶ್ವರನು ಇದ್ದಾನೆ.

Verse 75

स्कंद उवाच । श्रुत्वेति नंदिनो वाक्यं देवदेवेश्वरो हरः । श्रद्धा प्रसाद्य शैलादिमिदं प्रोवाच कुंभज

ಸ್ಕಂದನು ಹೇಳಿದನು—ನಂದಿಯ ವಾಕ್ಯವನ್ನು ಕೇಳಿ ದೇವದೇವೇಶ್ವರನಾದ ಹರನು ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ಪ್ರಸನ್ನನಾಗಿ ಶೈಲಾದಿ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಕುಂಭಜ (ಅಗಸ್ತ್ಯ)ನಿಗೆ ಇದನ್ನು ಹೇಳಿದರು.

Verse 76

वक्रतुंड गणाध्यक्ष समीपे सोपतिष्ठते । तद्दर्शनादर्चनाच्च करस्थाः सर्वसिद्धयः

ವಕ್ರತುಂಡ ಗಣಾಧ್ಯಕ್ಷನು ಸಮೀಪದಲ್ಲೇ ನೆಲೆಸಿದ್ದಾನೆ. ಅವನ ದರ್ಶನ ಹಾಗೂ ಅರ್ಚನೆಯಿಂದ ಎಲ್ಲ ಸಿದ್ಧಿಗಳು ಕೈಯಲ್ಲೇ ದೊರೆಯುತ್ತವೆ.

Verse 77

जालेश्वरात्त्रिशूली च स्वयमीशः समागतः । कूटदंताद्गणपतेः पुरस्तात्सर्वसिद्धिदः

ಜಾಲೇಶ್ವರದಿಂದ ತ್ರಿಶೂಲಧಾರಿಯಾದ ಈಶನು ಸ್ವಯಂ ಇಲ್ಲಿ ಬಂದನು. ಗಣಪತಿ ಕೂಟದಂತನ ಮುಂಭಾಗದಲ್ಲಿ ಅವನು ಸ್ಥಿತನಾಗಿದ್ದಾನೆ—ಸರ್ವಸಿದ್ಧಿದಾತನು.

Verse 78

रामेश्वरान्महाक्षेत्राज्जटीदेवः समागतः । एकदंतोत्तरे भागे सोर्चितः सर्वकामदः

ರಾಮೇಶ್ವರ ಮಹಾಕ್ಷೇತ್ರದಿಂದ ಜಟೀದೇವನು ಇಲ್ಲಿ ಆಗಮಿಸಿದನು. ಏಕದಂತನ ಉತ್ತರ ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಪೂಜಿತನಾಗಿ ಅವನು ಸರ್ವಕಾಮಗಳನ್ನು ನೆರವೇರಿಸುವವನು.

Verse 79

संपूज्य परया भक्त्या न नरो गर्भमाविशेत् । सौम्यस्थानादिहायातो भगवान्कुक्कुटेश्वरः

ಪರಮ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಸಮ್ಯಕ್ ಪೂಜಿಸಿದರೆ ಮನುಷ್ಯನು ಮತ್ತೆ ಗರ್ಭಪ್ರವೇಶ ಮಾಡುವುದಿಲ್ಲ. ಸೌಮ್ಯಸ್ಥಾನದಿಂದ ಭಗವಾನ್ ಕುಕ್ಕುಟೇಶ್ವರನು ಇಲ್ಲಿ ಬಂದನು.

Verse 80

हरेश्वरो हरिश्चंद्रात्क्षेत्रादत्र समागतः । हरिश्चंद्रेश्वरपुरः पूजितो जयदः सदा

ಹರಿಶ್ಚಂದ್ರ ಕ್ಷೇತ್ರದಿಂದ ಹರೇಶ್ವರನು ಇಲ್ಲಿ ಆಗಮಿಸಿದನು. ಹರಿಶ್ಚಂದ್ರೇಶ್ವರನ ಮುಂಭಾಗದಲ್ಲಿ ಪೂಜಿತನಾಗಿ ಅವನು ಸದಾ ಜಯವನ್ನು ನೀಡುವವನು.

Verse 81

इह शर्वः समायातः स्थानान्मध्यमकेश्वरात् । चतुर्वेदेश्वरं लिंगं पुरोधाय व्यवस्थितम्

ಇಲ್ಲಿ ಶರ್ವ (ಶಿವ) ಮಧ್ಯಮಕೇಶ್ವರ ಎಂಬ ಸ್ಥಳದಿಂದ ಬಂದು, ಚತುರ್ವೇದೇಶ್ವರ ಲಿಂಗವನ್ನು ಅಗ್ರಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಿ ಪ್ರತಿಷ್ಠಾಪಿಸಿದನು.

Verse 82

शर्वं लिंगं समभ्यर्च्य काश्यां परमसिद्धिकृत् । न जातु जंतुपदवीं प्राप्नुयात्क्वापि मानवः

ಕಾಶಿಯಲ್ಲಿ ಶರ್ವಲಿಂಗವನ್ನು ಸಮ್ಯಕ್ ಅರ್ಚಿಸಿದರೆ ಪರಮಸಿದ್ಧಿ ಲಭಿಸುತ್ತದೆ; ಮನುಷ್ಯನು ಎಲ್ಲಿ ಕೂಡ ಮತ್ತೆ ಜಂತುಪದವಿಯನ್ನು ಎಂದಿಗೂ ಪಡೆಯುವುದಿಲ್ಲ.

Verse 83

स्थलेश्वरान्महालिंगं प्रादुर्भूतं परंत्विह । यत्र यज्ञेश्वरं लिंगं सर्वलिंगफलप्रदम्

ಸ್ಥಲೇಶ್ವರದಿಂದ ಇಲ್ಲಿ ಪರಮ ಮಹಾಲಿಂಗವು ಪ್ರಾದುರ್ಭವಿಸಿತು. ಇಲ್ಲಿ ಯಜ್ಞೇಶ್ವರವೆಂಬ ಲಿಂಗವಿದ್ದು, ಅದು ಸಮಸ್ತ ಲಿಂಗಾರ್ಚನೆಯ ಫಲವನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ.

Verse 84

महालिंगं समभ्यर्च्य महाश्रद्धासमन्वितः । महतीं श्रियमाप्नोति लोकेत्र च परत्र च

ಮಹಾಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ಮಹಾಲಿಂಗವನ್ನು ಸಮ್ಯಕ್‌ವಾಗಿ ಅರ್ಚಿಸಿದವನು ಇಹಲೋಕದಲ್ಲಿಯೂ ಪರಲೋಕದಲ್ಲಿಯೂ ಮಹತ್ತಾದ ಶ್ರೀ-ಸಂಪತ್ತನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

Verse 85

इह लिंगं सहस्राक्षं सुवर्णाख्यात्समागतम् । यस्य संदर्शनात्पुंसां ज्ञानचक्षुः प्रजायते

ಇಲ್ಲಿ ಸುವರ್ಣಾಖ್ಯ ಸ್ಥಳದಿಂದ ಬಂದ ಸಹಸ್ರಾಕ್ಷ ಎಂಬ ಲಿಂಗವಿದೆ. ಅದರ ದರ್ಶನಮಾತ್ರದಿಂದಲೇ ಜನರಿಗೆ ಜ್ಞಾನಚಕ್ಷು ಉದಯಿಸುತ್ತದೆ.

Verse 86

शैलेश्वरादवाच्यां तु सहस्राक्षेश्वरं विभुम् । दृष्ट्वा जन्मसहस्राणां शतानां पातकं त्यजेत्

ಅವಾಚ್ಯಾ ಪ್ರದೇಶದ ಶೈಲೇಶ್ವರದಿಂದ ವಿಭುವಾದ ಸಹಸ್ರಾಕ್ಷೇಶ್ವರನು ಪ್ರಾದುರ್ಭವಿಸಿದನು. ಅವನ ದರ್ಶನದಿಂದ ಸಾವಿರಾರು ಜನ್ಮಗಳ ನೂರಾರು ಪಾಪಗಳು ನಾಶವಾಗುತ್ತವೆ.

Verse 87

हर्षिताद्धर्षितं चात्र प्रादुरासीत्तमोहरम् । लिंगंहर्षप्रदं पुंसां दर्शनात्स्पर्शनादपि

ಹರ್ಷಿತದಿಂದ ಇಲ್ಲಿ ಹರ್ಷಿತವೆಂಬ ಲಿಂಗವು ಪ್ರಾದುರ್ಭವಿಸಿತು; ಅದು ತಮಸ್ಸು (ಅಜ್ಞಾನ)ವನ್ನು ಹರಣಮಾಡುತ್ತದೆ. ಈ ಲಿಂಗವು ದರ್ಶನದಿಂದಲೂ ಸ್ಪರ್ಶನದಿಂದಲೂ ಜನರಿಗೆ ಹರ್ಷವನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ.

Verse 88

मंत्रेश्वर समीपे तु प्रासादो हर्षितेशितुः । तद्विलोकनतः पुंसां नित्यं हर्ष परंपरा

ಮಂತ್ರೇಶ್ವರನ ಸಮೀಪದಲ್ಲಿ ಹರ್ಷಿತೇಶಿತುನ ಪ್ರಾಸಾದಸಮಾನ ಮಂದಿರವು ಸ್ಥಿತವಾಗಿದೆ. ಅದರ ದರ್ಶನಮಾತ್ರದಿಂದಲೇ ಜನರಿಗೆ ನಿತ್ಯ-ನವ ಹರ್ಷದ ಅವಿಚ್ಛಿನ್ನ ಪರಂಪರೆ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ।

Verse 89

इह स्वयं समायातो रुद्रो रुद्रमहालयात् । यस्य दर्शनतो यांति रुद्रलोके नराः स्फुटम्

ಇಲ್ಲಿ ರುದ್ರನು ಸ್ವಯಂ ರುದ್ರಮಹಾಲಯದಿಂದ ಆಗಮಿಸಿದ್ದಾನೆ. ಅವನ ದರ್ಶನಮಾತ್ರದಿಂದಲೇ ನರರು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ರುದ್ರಲೋಕವನ್ನು ಸೇರುತ್ತಾರೆ।

Verse 90

यैस्तु रुद्रेश्वरं लिंगं काश्यामत्र समर्चितम् । ते रुद्ररूपिणो मर्त्या विज्ञेया नात्र संशयः

ಕಾಶಿಯಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲಿ ರುದ್ರೇಶ್ವರ ಲಿಂಗವನ್ನು ಸಮ್ಯಕವಾಗಿ ಅರ್ಚಿಸಿದವರು, ಮರಣಧರ್ಮಿಗಳಾದರೂ ರುದ್ರರೂಪಿಗಳೆಂದು ತಿಳಿಯಬೇಕು; ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ।

Verse 91

त्रिपुरेश समीपे तु दृष्ट्वा रुद्रेश्वरं विभुम् । रुद्रास्त इव विज्ञेया जीवंतोपि मृता अपि

ತ್ರಿಪುರೇಶನ ಸಮೀಪದಲ್ಲಿ ಮಹಾವಿಭುವಾದ ರುದ್ರೇಶ್ವರನನ್ನು ಕಂಡವರು, ಜೀವಂತರಾಗಿದ್ದರೂ ಮೃತರಾದರೂ, ರುದ್ರರೇ ಎಂಬಂತೆ ತಿಳಿಯಲ್ಪಡಬೇಕು।

Verse 92

आगादिह महादेवो वृषेशो वृषभध्वजात् । बाणेश्वरस्य लिंगस्य समीपे वृषदः सदा

ಇಲ್ಲಿ ಮಹಾದೇವ ವೃಷೇಶನು ವೃಷಭಧ್ವಜಧಾರಿಯಾದ ಪ್ರಭುವಿನ ಧಾಮದಿಂದ ಆಗಮಿಸಿದ್ದಾನೆ. ಬಾಣೇಶ್ವರ ಲಿಂಗದ ಸಮೀಪ ಸದಾ ನಿಂತು ವೃಷ-ವರ—ಸ್ಥೈರ್ಯ, ಬಲ ಮತ್ತು ಆಶ್ರಯ—ಕೊಡುತ್ತಾನೆ।

Verse 93

इहागतं तु केदारादीशानेश्वर संज्ञितम् । तद्द्रष्टव्यं प्रतीच्यां च लिंगं प्रह्लादकेशवात्

ಕೇದಾರದಿಂದ ಇಲ್ಲಿ ಬಂದ ‘ಈಶಾನೇಶ್ವರ’ ಎಂಬ ನಾಮದಿಂದ ಪ್ರಸಿದ್ಧ ಲಿಂಗವಿದೆ. ಅದು ಪಶ್ಚಿಮ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ಪ್ರಹ್ಲಾದ-ಕೇಶವನ ಸಮೀಪದಲ್ಲಿ ದರ್ಶನೀಯವಾಗಿದೆ.

Verse 94

ईशानेशं समभ्यर्च्य स्नात्वोत्तरवहांभसि । वसेदीशाननगरे ईशानसदृशप्रभः

ಈಶಾನೇಶನನ್ನು ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಅರ್ಚಿಸಿ, ಉತ್ತರವಹಾ ಜಲದಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ, ಈಶಾನ-ನಗರದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸಬೇಕು; ಆಗ ಅವನು ಈಶಾನನಂತೆಯೇ ಪ್ರಕಾಶಮಾನನಾಗುತ್ತಾನೆ.

Verse 95

भैरवाद्भैरवी मूर्तिरत्रायाता मनोहरा । संहारभैरवो नाम द्रष्टव्यः स प्रयत्नतः

ಭೈರವದಿಂದ ಇಲ್ಲಿ ಮನೋಹರ ಭೈರವೀ ಮೂರ್ತಿ ಪ್ರಕಟವಾಗಿದೆ. ಅವನು ‘ಸಂಹಾರಭೈರವ’ ಎಂಬ ನಾಮದಿಂದ ಪ್ರಸಿದ್ಧನು; ಪ್ರಯತ್ನಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಅವನ ದರ್ಶನ ಮಾಡಬೇಕು.

Verse 96

पूजनात्सर्वसिद्ध्यै स प्राच्यां खर्वविनायकात् । संहारभैरवः काश्यां संहरेदघसंततिम्

ಅವನ ಪೂಜೆಯಿಂದ ಎಲ್ಲಾ ಸಿದ್ಧಿಗಳು ದೊರೆಯುತ್ತವೆ. ಪೂರ್ವ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ಖರ್ವ-ವಿನಾಯಕನ ಸಮೀಪ, ಕಾಶಿಯ ಸಂಹಾರಭೈರವನು ಪಾಪಸಂತತಿಯನ್ನು ಸಂಹರಿಸುತ್ತಾನೆ.

Verse 97

उग्रः कनखलात्तीर्थादाविरासेह सिद्धिदः । तद्विलोकनतो नृणामुग्रं पापं प्रणश्यति

ಕನಖಲ ತೀರ್ಥದಿಂದ ಸಿದ್ಧಿದಾತನಾದ ಉಗ್ರನು ಇಲ್ಲಿ ಅವಿರ್ಭವಿಸಿದನು. ಅವನ ದರ್ಶನ ಮಾತ್ರದಿಂದಲೇ ಜನರ ಭಯಂಕರ ಪಾಪ ನಾಶವಾಗುತ್ತದೆ.

Verse 98

उग्रं लिंगं सदा सेव्यं प्राच्यामर्कविनायकात् । अत्युग्रा अपि नश्येयुरुपसर्गास्तदर्चनात्

ಅರ್ಕವಿನಾಯಕನ ಪೂರ್ವದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ಇರುವ ಉಗ್ರ ಲಿಂಗವನ್ನು ಸದಾ ಸೇವಿಸಿ ಪೂಜಿಸಬೇಕು. ಅದರ ಅರ್ಚನೆಯಿಂದ ಅತ್ಯುಗ್ರ ಉಪಸರ್ಗಗಳು ಹಾಗೂ ವಿಪತ್ತುಗಳೂ ನಾಶವಾಗುತ್ತವೆ.

Verse 99

वस्त्रापथान्महाक्षेत्राद्भवो नाम स्वयं विभुः । भीमचंडी समीपे तु प्रादुरासीदिह प्रभो

ಈ ಮಹಾಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ವಸ್ತ್ರಾಪಥದಿಂದ ಸ್ವಯಂ ಸರ್ವವಿಭು ಪ್ರಭು ‘ಭವ’ ಎಂಬ ನಾಮದಿಂದ ಭೀಮಚಂಡಿಯ ಸಮೀಪದಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲಿ ಪ್ರಾದುರ್ಭವಿಸಿದನು.

Verse 100

भवेश्वरं समभ्यर्च्य भवेनाविर्भवेन्नरः । प्रभुर्भवति सर्वेषां राज्ञामाज्ञाकृतामिह

ಭವೇಶ್ವರನನ್ನು ಸಮ್ಯಕವಾಗಿ ಅರ್ಚಿಸಿ ಪೂಜಿಸಿದವನು ಭವಸಮಾನ ತೇಜಸ್ಸು ಮತ್ತು ಪ್ರಭಾವವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ. ಇಲ್ಲಿ ಅವನು ಎಲ್ಲ ರಾಜರೊಳಗೆ ಪ್ರಭುವಾಗಿ, ಅವನ ಆಜ್ಞೆ ನೆರವೇರುತ್ತದೆ.

Verse 110

नैपालाच्च महाक्षेत्रादायात्पशुपतिस्त्विह । यत्र पाशुपतो योग उपदिष्टः पिनाकिना

ನೇಪಾಳದ ಮಹಾಕ್ಷೇತ್ರದಿಂದ ಪಶುಪತಿ ಇಲ್ಲಿ ಬಂದನು. ಪಿನಾಕಧಾರಿ ಶಿವನು ಪಾಶುಪತ ಯೋಗವನ್ನು ಉಪದೇಶಿಸಿದ ಸ್ಥಳ ಇದೇ.

Verse 120

नकुलीशात्पुरोभागे दृष्टा भीमेश्वरं प्रभुम् । महाभीमानि पापानि प्रणश्यंति हि तत्क्षणात्

ನಕುಲೀಶನ ಮುಂಭಾಗದಲ್ಲಿ ಪ್ರಭು ಭೀಮೇಶ್ವರನ ದರ್ಶನ ಮಾಡಿದ ಮಾತ್ರಕ್ಕೆ ಮಹಾಭೀಕರ ಪಾಪಗಳೂ ತಕ್ಷಣವೇ ನಾಶವಾಗುತ್ತವೆ.

Verse 130

हेमकूटाद्विरूपाक्षं लिंगमत्राविरास ह । महेश्वरादवाच्यां च दृष्टं संसारतारकम्

ಹೇಮಕೂಟದಿಂದ ವಿರೂಪಾಕ್ಷ ಲಿಂಗವು ಇಲ್ಲಿ ಅವಿರ್ಭವಿಸಿತು. ಮಹೇಶ್ವರನ ದಕ್ಷಿಣದಲ್ಲಿ ಅದು ಸಂಸಾರಸಾಗರದಿಂದ ಪಾರುಮಾಡುವ ತಾರಕವಾಗಿ ದರ್ಶನ ನೀಡುತ್ತದೆ.

Verse 140

मत्स्योदर्यां हि ये स्नाता यत्रकुत्रापि मानवाः । कृतपिंडप्रदानास्ते न मातुरुदरेशयाः

ಯಾವೆಡೆ ಇದ್ದರೂ, ಮತ್ಸ್ಯೋದರಿಯಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ ಪಿಂಡಪ್ರದಾನ ಮಾಡಿದವರು ಮತ್ತೆ ತಾಯಿಯ ಗರ್ಭದಲ್ಲಿ ಶಯನಿಸುವುದಿಲ್ಲ.

Verse 150

शेषवासुकिमुख्यैश्च तत्प्रासादो महानिह । मणिमाणिक्यरत्नौघैर्निरमायि प्रयत्नतः

ಇಲ್ಲಿ ಆ ಮಹಾ ಪ್ರಾಸಾದಸಮಾನ ಮಂದಿರವನ್ನು ಶೇಷ, ವಾಸುಕೀ ಮೊದಲಾದ ಪ್ರಮುಖ ನಾಗರು ಪ್ರಯತ್ನಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ನಿರ್ಮಿಸಿದರು; ಮಣಿ, ಮಾಣಿಕ್ಯ ಮತ್ತು ರತ್ನಸಮೂಹಗಳ ಪ್ರವಾಹಗಳಿಂದ ಅದು ಅಲಂಕರಿತವಾಗಿತ್ತು.

Verse 160

नैर्कत्यां दिशि तल्लिंगं निरृतेश्वरसंज्ञकम् । पौलस्त्यराघवात्पश्चात्पूजितं सर्वदुष्टहृत्

ನೈಋತ್ಯ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ಇರುವ ಆ ಲಿಂಗವು ‘ನಿರೃತೇಶ್ವರ’ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನಿಂದ ಪ್ರಸಿದ್ಧ. ನಂತರ ಪುಲಸ್ತ್ಯವಂಶಜ ರಾಘವನು ಅದನ್ನು ಪೂಜಿಸಿದನು; ಅದು ಎಲ್ಲ ದುಷ್ಟತೆ ಹಾಗೂ ಅಶುಭ ಪ್ರಭಾವಗಳನ್ನು ಹರಿಸುತ್ತದೆ.

Verse 170

एतान्यायतनानीश आनिनाय महांति च । शेषयित्वांशमात्रं च तस्मिन्क्षेत्रे निजे निजे

ಪ್ರಭುವು ಈ ಮಹಾನ್ ಆಯತನಗಳನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ತಂದನು; ಆದರೆ ಪ್ರತಿಯೊಂದರ ಒಂದು ಅಂಶವನ್ನು ಅದರದೇ ಮೂಲ ಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲೇ ಉಳಿಸಿ, ಅವು ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ಸ್ಥಾನಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಷ್ಠಿತವಾಗಿರುವಂತೆ ಮಾಡಿದನು.

Verse 180

शिलादतनयोप्यैशीं मूर्द्धन्याज्ञां विधाय च । आहूय सर्वतो दुर्गाः प्रतिदुर्गं न्यवेशयत्

ಶಿಲಾದನ ಪುತ್ರನು ಸಹ ಈ ಪರಮ ಆಜ್ಞೆಯನ್ನು ವಿಧಿರೂಪವಾಗಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಿ, ಎಲ್ಲ ದಿಕ್ಕುಗಳಿಂದ ದುರ್ಗಾ-ರಕ್ಷಕ ದೇವಿಯರನ್ನು ಆಹ್ವಾನಿಸಿ, ಕ್ಷೇತ್ರರಕ್ಷಣಾರ್ಥವಾಗಿ ಪ್ರತಿದುರಗದಲ್ಲಿಯೂ ಕ್ರಮವಾಗಿ ನಿಯೋಜಿಸಿದನು।

Verse 182

श्रुत्वाष्टषष्टिमेतां वै महायतन संश्रयाम् । न जातु प्रविशेन्मर्त्यो जनन्या जाठरीं दरीम्

ಮಹಾಯತನಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಈ ಅಷ್ಟಷಷ್ಟಿ (ವೃತ್ತಾಂತ)ವನ್ನು ಕೇಳಿದ ಮೇಲೆ, ಯಾವ ಮನುಷ್ಯನೂ ಎಂದಿಗೂ ಜನನಿಯ ಜಠರ-ಗುಹೆ—ಮಾತೃಉದರ ಕಂದರಕ್ಕೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಬಾರದು।