Adhyaya 18

Verse 1

स्कंद उवाच । अन्यच्च शृणु विप्रेंद्र वृत्तातं तत्र संभवम् । महाश्चर्यप्रजननं महापातकहारि च

ಸ್ಕಂದನು ಹೇಳಿದನು—ಹೇ ವಿಪ್ರೇಂದ್ರ! ಅಲ್ಲಿ ಸಂಭವಿಸಿದ ಇನ್ನೊಂದು ವೃತ್ತಾಂತವನ್ನು ಕೇಳು; ಅದು ಮಹಾಶ್ಚರ್ಯವನ್ನು ಜನಿಸುವುದು, ಮಹಾಪಾತಕಗಳನ್ನು ಹರಿಸುವುದೂ ಆಗಿದೆ।

Verse 2

इत्थं कथां प्रकुर्वाणे रत्नशेस्य महेश्वरे । कोलाहलो महानासीत्त्रातत्रातेति सर्वतः

ರತ್ನೇಶ ಮಹೇಶ್ವರನ ಕುರಿತು ಈ ರೀತಿ ಕಥೆ ನಡೆಯುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಎಲ್ಲೆಡೆ ‘ತ್ರಾತ! ತ್ರಾತ!’ ಎಂದು ಮಹಾ ಕೋಲಾಹಲ ಉಂಟಾಯಿತು।

Verse 3

महिषासुरपुत्रोसौ समायाति गजासुरः । प्रमथन्प्रमथान्सर्वान्निजवीर्य मदोद्धतः

ಮಹಿಷಾಸುರನ ಪುತ್ರನಾದ ಆ ಗಜಾಸುರನು ಮುನ್ನಡೆದು ಬರುತ್ತಾನೆ. ತನ್ನ ಶೌರ್ಯಮದದಿಂದ ಉನ್ಮತ್ತನಾಗಿ ಎಲ್ಲ ಪ್ರಮಥರನ್ನು ನುಚ್ಚು ನೂರಾಗಿ ಚದುರಿಸುತ್ತಾನೆ.

Verse 4

यत्रयत्र धरायां स चरणं प्रमिणोति हि । अचलोल्लोलयांचक्रे तत्रतत्रास्य भारतः

ಹೇ ಭಾರತ! ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಅವನು ಎಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲಿ ಪಾದವಿಡುತ್ತಾನೋ, ಅಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲಿ ಪರ್ವತಗಳನ್ನೂ ಸಹ ತೂಗಾಡುವಂತೆ ಮಾಡುತ್ತಾನೆ.

Verse 5

ऊरुवेगेन तरवः पतंति शिखरैः सह । यस्य दोर्दंडघातेन चूर्णाः स्युश्च शिलोच्चयाः

ಅವನ ಊರುಗಳ ವೇಗದಿಂದ ಮರಗಳು ಶಿಖರಗಳೊಡನೆ ಕುಸಿದು ಬೀಳುತ್ತವೆ; ಅವನ ಭುಜದಂಡದ ಹೊಡೆತದಿಂದ ಶಿಲಾಪರ್ವತಗಳ ಗುಂಪೂ ಚೂರ್ಣವಾಗುತ್ತದೆ.

Verse 6

यस्य मौलिजसंघर्षाद्घ नाव्योम त्यजंत्यपि । नीलिमानं न चाद्यापि जह्युस्तक्लेशसंगजम्

ಅವನ ಕಿರೀಟದ ಘರ್ಷಣೆಯಿಂದ ಮೋಡಗಳು ಆಕಾಶವನ್ನು ಬಿಡುವುದೇ ಇಲ್ಲ; ಅವನಿಂದ ಉಂಟಾದ ಕ್ಲೇಶಜನಿತ ನೀಲಿಮೆಯನ್ನೂ ಅವು ಇನ್ನೂ ತ್ಯಜಿಸುವುದಿಲ್ಲ.

Verse 7

यस्य निःश्वाससंभारैरुत्तरंगा महाब्धयः । नद्योप्यमंदकल्लोला भवंति तिमिभिः सह

ಅವನ ನಿಶ್ವಾಸದ ಗಾಳಿಗಳಿಂದ ಮಹಾಸಾಗರಗಳು ಉನ್ನತ ಅಲೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಉಕ್ಕಿ ಏರುತ್ತವೆ; ತಿಮಿಗಳೊಡನೆ ನದಿಗಳೂ ಸಹ ಭಾರಿಯಾಗಿ ಅಲೆದಾಡುತ್ತವೆ.

Verse 8

योजनानां सहस्राणि नवयस्य समुच्छ्रयः । तावानेव हि विस्तारस्तनोर्मायाविनोस्य हि

ಆ ಮಾಯಾವಿಯ ಎತ್ತರವು ಒಂಬತ್ತು ಸಾವಿರ ಯೋಜನಗಳು; ಅವನ ದೇಹದ ವಿಸ್ತಾರವೂ ಅಷ್ಟೇ.

Verse 9

यन्नेत्रयोः पिंगलिमा तथा तरलिमा पुनः । विद्युता नोज्झ्यतेऽद्यापि सोयमायाति सत्वरः

ಯಾರದ ಕಣ್ಣುಗಳ ಪಿಂಗಲ ಕಿರಣವೂ ಚಂಚಲ ಮಿನುಗೂ ಇಂದಿಗೂ ವಿದ್ಯುತ್‌ಗಿಂತ ಕಡಿಮೆಯಲ್ಲ; ಅವನೇ ತ್ವರಿತವಾಗಿ ಬರುತ್ತಿದ್ದಾನೆ.

Verse 10

यांयां दिशं समभ्येति सोयं दुःसह दानवः । सासा समी भवेदस्य साध्वसादिव दिग्ध्रुवम्

ಆ ದುಸ್ಸಹ ದಾನವನು ಯಾವ ದಿಕ್ಕಿಗೆ ಸಮೀಪಿಸುತ್ತಾನೋ, ಆ ದಿಕ್ಕೇ ಭಯದಿಂದ ಸ್ಥಿರವಾಗಿ ಅವನಿಗೆ ಸಮೀಪವಾದಂತೆ ಆಗುತ್ತದೆ.

Verse 11

ब्रह्मलब्धवरश्चायं तृणीकृतजगत्त्रयः । अवध्योहं भवामीति स्त्रीपुंसैः कामनिर्जितैः

ಬ್ರಹ್ಮನಿಂದ ವರ ಪಡೆದ ಅವನು ತ್ರಿಲೋಕವನ್ನೂ ತೃಣದಂತೆ ಎಣಿಸಿ ‘ನಾನು ಅವಧ್ಯ’ ಎಂದು ಭಾವಿಸುತ್ತಾನೆ; ಸ್ತ್ರೀ-ಪುರುಷರ ನಡುವೆ ಕಾಮದಿಂದ ಜಯಿಸಲ್ಪಟ್ಟವನು.

Verse 12

ततस्त्रिशूलहेतिस्तमायांतं दैत्यपुंगवम् । विज्ञायावध्यमन्येन शूलेनाभिजघान तम्

ನಂತರ ತ್ರಿಶೂಲಾಯುಧಧಾರಿ, ಆ ದೈತ್ಯಪುಂಗವನು ಬೇರೆ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಅವಧ್ಯನೆಂದು ತಿಳಿದು, ಮುಂದೆ ಬರುತ್ತಿದ್ದ ಅವನನ್ನು ಮತ್ತೊಂದು ಶೂಲದಿಂದ ಹೊಡೆದನು.

Verse 13

प्रोतस्तेन त्रिशूलेन स च दैत्यो गजासुरः । छत्रीकृतमिवात्मानं मन्यमानो जगौ हरम्

ಆ ತ್ರಿಶೂಲದಲ್ಲಿ ಚುಚ್ಚಲ್ಪಟ್ಟ ದೈತ್ಯ ಗಜಾಸುರನು, ತಾನು ಶಿವನ ಮೇಲೇಳಿಸಿದ ರಾಜಛತ್ರದಂತೆ ಆಗಿದ್ದೇನೆಂದು ಭಾವಿಸಿ, ಹರ (ಶಿವ)ನನ್ನು ಉದ್ದೇಶಿಸಿ ಮಾತಾಡಿದನು।

Verse 14

गजासुर उवाच । त्रिशूलपाणे देवेश जाने त्वां स्मरहारिणम् । तव हस्ते मम वधः श्रेयानेव पुरांतक

ಗಜಾಸುರನು ಹೇಳಿದನು—ಹೇ ತ್ರಿಶೂಲಪಾಣೀ ದೇವೇಶ! ನಿನ್ನನ್ನು ಸ್ಮರ (ಕಾಮ)ನ ಸಂಹಾರಕನೆಂದು ನಾನು ತಿಳಿದಿದ್ದೇನೆ. ಹೇ ಪುರಾಂತಕ! ನಿನ್ನ ಕೈಯಿಂದ ನನ್ನ ವಧವಾಗುವುದು ನನಗೆ ನಿಜಕ್ಕೂ ಶ್ರೇಯಸ್ಕರ.

Verse 15

किंचिद्विज्ञप्तुमिच्छामि अवधेहि ममेरितम् । सत्यं ब्रवीमि नासत्यं मृत्युंजय विचारय

ನಾನು ಒಂದು ವಿನಂತಿಯನ್ನು ಸಲ್ಲಿಸಲು ಇಚ್ಛಿಸುತ್ತೇನೆ; ದಯವಿಟ್ಟು ನನ್ನ ಮಾತನ್ನು ಕೇಳು. ನಾನು ಸತ್ಯವನ್ನೇ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ, ಅಸತ್ಯವಲ್ಲ; ಹೇ ಮೃತ್ಯುಂಜಯ, ಇದನ್ನು ವಿಚಾರಿಸು।

Verse 16

त्वमेको जगतां वंद्यो विश्वस्योपरि संस्थितः । अहं त्वदुपरिष्टाच्च स्थितोस्मी ति जितं मया

ನೀನು ಒಬ್ಬನೇ ಸಮಸ್ತ ಲೋಕಗಳ ವಂದನೀಯನು, ವಿಶ್ವದ ಮೇಲೆಯೇ ಸ್ಥಿತನಾಗಿರುವೆ. ಆದರೂ ನಾನು ನಿನ್ನ ಮೇಲೆಯೇ ನಿಂತೆ—‘ನಾನು ಜಯಿಸಿದೆ’ ಎಂದು ಭಾವಿಸಿ।

Verse 17

धन्योस्म्यनुगृहीतोस्मि त्वत्त्रिशूलाग्रसंस्थितः । कालेन सर्वैर्मर्तव्यं श्रेयसे मृत्युरीदृशः

ನಾನು ಧನ್ಯನು, ಅನುಗ್ರಹಿತನು—ನಿನ್ನ ತ್ರಿಶೂಲದ ಅಗ್ರಭಾಗದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತನಾಗಿದ್ದೇನೆ. ಕಾಲಕ್ರಮದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲರೂ ಮರಣಿಸಲೇಬೇಕು; ಆದರೆ ಇಂತಹ ಮರಣವೇ ಪರಮ ಶ್ರೇಯಸ್ಸಿಗೆ ಕಾರಣ.

Verse 18

इति तस्य वचः श्रुत्वा देवदेवः कृपानिधिः । प्रोवाच प्रहसञ्छंभुर्घटोद्भव गजासुरम्

ಅವನ ವಚನವನ್ನು ಕೇಳಿ ದೇವದೇವ, ಕೃಪಾನಿಧಿ ಶಂಭು ನಗುತ್ತಾ ಘಟೋದ್ಭವ ಗಜಾಸುರನಿಗೆ ಹೇಳಿದರು।

Verse 19

ईश्वर उवाच । गजासुर प्रसन्नोस्मि महापौरुषशेवधे । स्वानुकूल वरं ब्रूहि ददामि सुमतेऽसुर

ಈಶ್ವರನು ಹೇಳಿದರು— ಓ ಗಜಾಸುರ, ಮಹಾಪೌರುಷ್ಯದ ನಿಧಿಯೇ! ನಾನು ಪ್ರಸನ್ನನಾಗಿದ್ದೇನೆ. ನಿನಗೆ ಅನುಕೂಲವಾದ ವರವನ್ನು ಕೇಳು; ಓ ಸుమತಿಯ ಅಸುರ, ನಾನು ನೀಡುವೆನು।

Verse 20

इत्याकर्ण्य स दैत्येंद्रः प्रत्युवाच महेश्वरम् । गजासुर उवाच । यदि प्रसन्नो दिग्वासस्तदा नित्यं वसान मे

ಇದನ್ನು ಕೇಳಿ ದೈತ್ಯೇಂದ್ರನು ಮಹೇಶ್ವರನಿಗೆ ಉತ್ತರಿಸಿದನು. ಗಜಾಸುರನು ಹೇಳಿದನು— ನೀವು ಪ್ರಸನ್ನರಾಗಿದ್ದರೆ, ಓ ದಿಗ್ವಾಸಾ, ನನ್ನನ್ನು ನಿತ್ಯವೂ ಧರಿಸಿರಿ।

Verse 21

इमां कृत्तिं विरूपाक्ष त्वत्त्रिशूलाग्निपाविताम् । स्वप्रमाणां सुखस्पर्शां रणांगणपणीकृताम्

ಓ ವಿರೂಪಾಕ್ಷಾ! ನಿನ್ನ ತ್ರಿಶೂಲಾಗ್ನಿಯಿಂದ ಪವಿತ್ರಗೊಂಡ ಈ ಕೃತ್ತಿ— ಯೋಗ್ಯ ಪ್ರಮಾಣದ, ಸುಖಸ್ಪರ್ಶದ, ರಣಾಂಗಣದಲ್ಲಿ ಪಣವಾಗಿ ಗೆದ್ದದ್ದು।

Verse 22

इष्टगंधिः सदैवास्तु सदैवास्त्वतिकोमला । सदैव निर्मला चास्तु सदैवास्त्वतिमंडनम्

ಇದು ಸದಾ ಇಷ್ಟಗಂಧದಿಂದ ಕೂಡಿರಲಿ; ಸದಾ ಅತ್ಯಂತ ಕೋಮಲವಾಗಿರಲಿ. ಸದಾ ನಿರ್ಮಲವಾಗಿರಲಿ; ಸದಾ ಪರಮ ಅಲಂಕಾರವಾಗಿರಲಿ।

Verse 23

महातपोऽनलज्वालाः प्राप्यापि सुचिरं विभो । न दग्धा कृत्तिरेषा मे पुण्यगंधनिधिस्ततः

ಹೇ ವಿಭೋ! ಮಹಾತಪಸ್ಸಿನ ಅಗ್ನಿಜ್ವಾಲೆಗಳು ದೀರ್ಘಕಾಲ ನನಗೆ ತಾಗಿದರೂ ನನ್ನ ಈ ಚರ್ಮ ದಗ್ಧವಾಗಲಿಲ್ಲ; ಆದ್ದರಿಂದ ಇದು ಪುಣ್ಯಸುಗಂಧಿಯೂ ಪುಣ್ಯನಿಧಿಯೂ ಆಗಿದೆ.

Verse 24

यदि पुण्यवती नैषा ममकृत्तिर्दिगंबर । तदा त्वदंगसंगोस्याः कथं जातो रणांगणे

ಹೇ ದಿಗಂಬರ! ನನ್ನ ಈ ಚರ್ಮ ನಿಜವಾಗಿ ಪುಣ್ಯವಂತವಾಗಿರದಿದ್ದರೆ, ರಣಾಂಗಣದಲ್ಲಿ ಇದರ ನಿನ್ನ ದೇಹಸ್ಪರ್ಶ ಹೇಗೆ ಸಂಭವಿಸಿತು?

Verse 25

अन्यं च मे वरं देहि यदि तुष्टोसि शंकर । नामास्तु कृत्तिवासास्ते प्रारभ्याद्यतनं दिनम्

ಹೇ ಶಂಕರ! ನೀನು ತೃಪ್ತನಾಗಿದ್ದರೆ ನನಗೆ ಇನ್ನೊಂದು ವರವನ್ನು ದಯಪಾಲಿಸು—ಇಂದಿನ ದಿನದಿಂದ ನಿನ್ನ ನಾಮ ‘ಕೃತ್ತಿವಾಸಾ’ ಎಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾಗಲಿ.

Verse 26

इति तस्य वचः श्रुत्वा तथेत्युक्त्वा च शंकरः । पुनःप्रोवाच तं दैत्यं भक्तिनिर्मलमानसम्

ಅವನ ವಚನವನ್ನು ಕೇಳಿ ಶಂಕರನು ‘ತಥಾಸ್ತು’ ಎಂದು ಹೇಳಿ, ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ನಿರ್ಮಲವಾದ ಮನಸ್ಸುಳ್ಳ ಆ ದೈತ್ಯನನ್ನು ಮತ್ತೆ ಉದ್ದೇಶಿಸಿ ಮಾತನಾಡಿದನು.

Verse 27

ईश्वर उवाच । शृणु पुण्यनिधे दैत्य वरमन्यं सुदुर्लभम् । अविमुक्ते महाक्षेत्रे रण त्यक्त कलेवर

ಈಶ್ವರನು ಉವಾಚ—ಹೇ ಪುಣ್ಯನಿಧಿ ದೈತ್ಯಾ! ಕೇಳು, ಇನ್ನೊಂದು ಅತ್ಯಂತ ದುರ್ಲಭವಾದ ವರ (ಇದೆ): ಅವಿಮುಕ್ತ ಮಹಾಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ದೇಹ ತ್ಯಜಿಸಿದವನಿಗೆ…

Verse 28

इदं पुण्यशरीरं ते क्षेत्रेस्मिन्मुक्तिसाधने । मम लिंगं भवत्वत्र सर्वेषांमुक्तिदायकम्

ಈ ಮುಕ್ತಿಸಾಧಕ ಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ನಿನ್ನ ಈ ಪುಣ್ಯಶರೀರವು ನನ್ನ ಲಿಂಗವಾಗುವುದು; ಇಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತವಾದ ನನ್ನ ಲಿಂಗವು ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಮುಕ್ತಿ ನೀಡಲಿ।

Verse 29

कृत्तिवासेश्वरं नाम महापातकनाशनम् । सर्वेषामेव लिंगानां शिरोभूतमिदं वरम्

ಇದರ ಹೆಸರು ‘ಕೃತ್ತಿವಾಸೇಶ್ವರ’—ಮಹಾಪಾತಕನಾಶಕ; ಎಲ್ಲ ಲಿಂಗಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಇದು ಶಿರೋಭೂತವಾಗಿ, ಅಗ್ರಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿದೆ।

Verse 30

यावंति संति लिंगानि वाराणस्यां महांत्यपि । उत्तमं तावतामेतदुत्तमांगवदुत्तमम्

ವಾರಾಣಸಿಯಲ್ಲಿ ಎಷ್ಟೇ ಲಿಂಗಗಳು ಇದ್ದರೂ—ಮಹತ್ತಾದವುಗಳೂ ಸೇರಿ—ಅವೆಲ್ಲದರಲ್ಲಿಯೂ ಇದುವೇ ಶ್ರೇಷ್ಠ; ಉತ್ತಮಾಂಗ (ಶಿರಸ್ಸು)ದಂತೆ ಪರಮೋತ್ತಮ।

Verse 31

मानवानां हितायात्र स्थास्येहं सपरिग्रहः । दृष्टेनानेन लिंगेन पूजितेन स्तुतेन च । कृतकृत्यो भवेन्मर्त्यः संसारं न विशेत्पुनः

ಮಾನವರ ಹಿತಕ್ಕಾಗಿ ನಾನು ನನ್ನ ಪರಿವಾರ-ಪರಿಕರಗಳೊಂದಿಗೆ ಇಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸುವೆನು. ಈ ಲಿಂಗದ ದರ್ಶನಮಾತ್ರದಿಂದಲೂ, ಪೂಜೆ ಮತ್ತು ಸ್ತುತಿಯಿಂದಲೂ ಮನುಷ್ಯನು ಕೃತಕೃತ್ಯನಾಗಿ ಮತ್ತೆ ಸಂಸಾರಕ್ಕೆ ಪ್ರವೇಶಿಸುವುದಿಲ್ಲ।

Verse 32

रुद्राः पाशुपताः सिद्धा ऋषयस्तत्त्वचिंतकाः । शांता दांता जितक्रोधा निर्द्वंद्वा निष्परिग्रहाः

ರುದ್ರರು, ಪಾಶುಪತರು, ಸಿದ್ಧರು ಮತ್ತು ತತ್ತ್ವಚಿಂತಕ ಋಷಿಗಳು—ಶಾಂತರು, ದಾಂತರು, ಕ್ರೋಧಜಿತರು, ದ್ವಂದ್ವಾತೀತರು, ನಿಷ್ಪರಿಗ್ರಹಿಗಳು—(ಇಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಾರೆ)।

Verse 33

अविमुक्ते स्थिता ये तु मम भक्ता मुमुक्षवः । मानापमानयोस्तुल्याः समलोष्टाश्मकांचनाः

ಮೋಕ್ಷವನ್ನು ಬಯಸಿ ಅವಿಮುಕ್ತ ಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿರುವ ನನ್ನ ಭಕ್ತರು, ಮಾನ-ಅಪಮಾನಗಳಲ್ಲಿ ಸಮಾನರಾಗಿರುತ್ತಾರೆ ಮತ್ತು ಮಣ್ಣು, ಕಲ್ಲು ಹಾಗೂ ಚಿನ್ನವನ್ನು ಸಮಾನವಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತಾರೆ.

Verse 34

कृत्तिवासेश्वरे लिंगे स्थास्येहं तदनुग्रहे । दशकोटिसहस्राणि तीर्थानि प्रतिवासरम्

ಆ ಕ್ಷೇತ್ರದ ಅನುಗ್ರಹದಿಂದ ನಾನು ಕೃತ್ತಿವಾಸೇಶ್ವರ ಲಿಂಗದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸುತ್ತೇನೆ; ಇಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿದಿನ ಹತ್ತು ಕೋಟಿ ತೀರ್ಥಗಳು ಸನ್ನಿಹಿತವಾಗಿರುತ್ತವೆ.

Verse 35

त्रिकालमागमिष्यंति कृत्तिवासे न संशयः । कलिद्वापरसंभूता नराः कल्मषबुद्धयः

ಕಲಿ ಮತ್ತು ದ್ವಾಪರ ಯುಗಗಳಲ್ಲಿ ಜನಿಸಿದ ಪಾಪಬುದ್ಧಿಯುಳ್ಳ ಮಾನವರು ಕೂಡ ತ್ರಿಕಾಲಗಳಲ್ಲಿ ಕೃತ್ತಿವಾಸೇಶ್ವರನ ಬಳಿಗೆ ಬರುತ್ತಾರೆ, ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ.

Verse 36

सदाचारविनिर्मुक्ताः सत्यशौचपराङ्मुखाः । मायया दंभलोभाभ्यां मोहाहंकृतिसंयुताः

ಅವರು ಸದಾಚಾರವಿಲ್ಲದವರು, ಸತ್ಯ ಮತ್ತು ಶುಚಿತ್ವದಿಂದ ವಿಮುಖರಾದವರು, ಮಾಯೆಯಿಂದ ದಂಬ, ಲೋಭ, ಮೋಹ ಮತ್ತು ಅಹಂಕಾರಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದವರಾಗಿರುತ್ತಾರೆ.

Verse 37

शूद्रान्नसेविनो विप्रा जिह्वाला अतिलालसाः । संध्यास्नानजपेज्यासु दूरीकृत मनोधियः

ಆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಶೂದ್ರರ ಅನ್ನವನ್ನು ಸೇವಿಸುವವರು, ನಾಲಿಗೆಯ ಚಪಲವುಳ್ಳವರು ಮತ್ತು ಅತಿ ಆಸೆಯುಳ್ಳವರಾಗಿರುತ್ತಾರೆ; ಸಂಧ್ಯಾವಂದನೆ, ಸ್ನಾನ, ಜಪ ಮತ್ತು ಪೂಜೆಗಳಿಂದ ಅವರ ಮನಸ್ಸು ಮತ್ತು ಬುದ್ಧಿ ದೂರವಿರುತ್ತದೆ.

Verse 38

कृत्तिवासेश्वरं प्राप्य सर्वपापविवर्जिताः । सुखेन मोक्षमेष्यंति यथा सुकृतिनस्तथा

ಕೃತ್ತಿವಾಸೇಶ್ವರನನ್ನು ಸೇರಿ ಅವರು ಸರ್ವಪಾಪವಿಮುಕ್ತರಾಗುತ್ತಾರೆ; ಸುಕೃತಿಗಳಂತೆ ಸುಲಭವಾಗಿ ಮೋಕ್ಷವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ।

Verse 39

कृत्तिवासेश्वरं लिंगं सेव्यं काश्यां ततो नरैः । जन्मांतरसहस्रेषु मोक्षोन्यत्र सुदुर्लभः

ಆದ್ದರಿಂದ ಕಾಶಿಯಲ್ಲಿ ಮಾನವರು ಕೃತ್ತಿವಾಸೇಶ್ವರ ಲಿಂಗವನ್ನು ಸೇವಿಸಿ ಆರಾಧಿಸಬೇಕು; ಏಕೆಂದರೆ ಬೇರೆಡೆ ಸಾವಿರ ಜನ್ಮಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಮೋಕ್ಷ ಅತಿದುರ್ಳಭ।

Verse 40

कृत्तिवासेश्वरे लिंगे लभ्यस्त्वेकेन जन्मना । पृर्वजन्मकृतं पापं तपोदानादिभिः शनैः । नश्येत्सद्यो विनश्येत कृत्तिवासे श्वरेक्षणात्

ಕೃತ್ತಿವಾಸೇಶ್ವರ ಲಿಂಗದಲ್ಲಿ (ಮೋಕ್ಷ) ಒಂದೇ ಜನ್ಮದಲ್ಲಿ ಲಭ್ಯ. ಪೂರ್ವಜನ್ಮದ ಪಾಪವು ತಪಸ್ಸು, ದಾನಾದಿಗಳಿಂದ ನಿಧಾನವಾಗಿ ನಾಶವಾಗುತ್ತದೆ; ಆದರೆ ಕೃತ್ತಿವಾಸೇಶ್ವರನ ದರ್ಶನಮಾತ್ರದಿಂದಲೇ ತಕ್ಷಣವೇ ನಾಶವಾಗುತ್ತದೆ।

Verse 41

कृत्तिवासेश्वरं लिंगं येर्चयिष्यंति मानवाः । प्रविष्टास्ते शरीरे मे तेषां नास्ति पुनर्भवः

ಕೃತ್ತಿವಾಸೇಶ್ವರ ಲಿಂಗವನ್ನು ಅರ್ಚಿಸುವ ಮಾನವರು ನನ್ನದೇ ಸ್ವರೂಪದಲ್ಲಿ ಲೀನರಾಗುತ್ತಾರೆ; ಅವರಿಗೆ ಪುನರ್ಜನ್ಮವಿಲ್ಲ।

Verse 42

अविमुक्तेऽत्र वस्तव्यं जप्तव्यं शतरुद्रियम् । कृत्तिवासेश्वरो देवो द्रष्टव्यश्च पुनःपुनः

ಇಲ್ಲಿ ಅವಿಮುಕ್ತ ಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸಬೇಕು, ಶತರುದ್ರೀಯವನ್ನು ಜಪಿಸಬೇಕು, ಮತ್ತು ದೇವ ಕೃತ್ತಿವಾಸೇಶ್ವರನನ್ನು ಪುನಃಪುನಃ ದರ್ಶನ ಮಾಡಬೇಕು।

Verse 43

सप्तकोटिमहारुद्रैः सुजप्तैर्यत्फलं भवेत् । तत्फलं लभ्यते काश्यां पूजनात्कृत्तिवाससः

ಏಳು ಕೋಟಿ ಮಹಾರುದ್ರಮಂತ್ರಗಳ ಸುಜಪದಿಂದ ಯಾವ ಪುಣ್ಯಫಲ ಉಂಟಾಗುವುದೋ, ಅದೇ ಫಲ ಕಾಶಿಯಲ್ಲಿ ಕೃತ್ತಿವಾಸ (ಶಿವ)ನ ಪೂಜಾಮಾತ್ರದಿಂದಲೇ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ।

Verse 44

माघ कृष्णचतुर्दश्यामुपोष्य निशि जागृयात् । कृत्तिवासेशमभ्यर्च्य यः स यायात्परां गतिम्

ಮಾಘ ಮಾಸದ ಕೃಷ್ಣಪಕ್ಷ ಚತುರ್ದಶಿಯಲ್ಲಿ ಉಪವಾಸವಿಟ್ಟು ರಾತ್ರಿ ಜಾಗರಣೆ ಮಾಡಿ, ಕೃತ್ತಿವಾಸೇಶನನ್ನು ಅರ್ಚಿಸಿದವನು ಪರಮಗತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ।

Verse 45

शुक्लायां पंचदश्यां यश्चैत्र्यां कर्ता महोत्सवम् । कृत्तिवासेश्वरे लिंगे न स गर्भं प्रवक्ष्येते

ಚೈತ್ರ ಮಾಸದ ಶುಕ್ಲಪಕ್ಷ ಪೂರ್ಣಿಮೆಯಲ್ಲಿ ಕೃತ್ತಿವಾಸೇಶ್ವರ ಲಿಂಗಕ್ಕೆ ಮಹೋತ್ಸವ ಮಾಡುವವನ ಕುರಿತು—ಅವನು ಮತ್ತೆ ಗರ್ಭಪ್ರವೇಶ ಮಾಡುವುದಿಲ್ಲ (ಪುನರ್ಜನ್ಮವಿಲ್ಲ) ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ।

Verse 46

कथयित्वेति देवेशस्तत्कृत्तिं परिगृह्य च । गजासुरस्य महतीं प्रावृणोद्धरिदंबरः

ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ ದೇವೇಶನು ಆ ಚರ್ಮವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿ, ಗಜಾಸುರನ ಮಹತ್ತರ ಚರ್ಮವನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು, ಹರಿದಂಬರ (ದಿಗಂಬರ)ನು ಅದನ್ನು ತನ್ನ ದೇಹದ ಮೇಲೆ ಹೊದಿಸಿಕೊಂಡನು।

Verse 47

महामहोत्सवो जातस्तस्मिन्नहनि कुंभज । कृत्तिवासत्वमापेदे यस्मिन्देवो दिगंबरः

ಓ ಕುಂಭಜ! ಆ ದಿನವೇ ಮಹಾಮಹೋತ್ಸವ ಉಂಟಾಯಿತು—ಆ ದಿನ ದಿಗಂಬರ ದೇವನು ‘ಕೃತ್ತಿವಾಸ’ ಎಂಬ ನಾಮದಿಂದ ಪ್ರಸಿದ್ಧನಾದನು।

Verse 48

यत्रच्छत्रीकृतो दैत्यः शूलमारोप्य भूतले । तच्छूलोत्पाटनाज्जातं तत्र कुंडं महत्तरम्

ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ತ್ರಿಶೂಲದ ಮೇಲೆ ಛತ್ರದಂತೆ ಮಾಡಿ ದೈತ್ಯನನ್ನು ಚುಚ್ಚಿ ನಿಲ್ಲಿಸಿದ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ, ಆ ತ್ರಿಶೂಲವನ್ನು ಎಳೆದೊಯ್ಯುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ಅಲ್ಲಿ ಅತಿಮಹತ್ ಪುಣ್ಯಕುಂಡವು ಉದ್ಭವಿಸಿತು।

Verse 49

तस्मिन्कुंडे नरः स्नात्वा कृत्वा च पितृतर्पणम् । कृत्तिवासेश्वरं दृष्ट्वा कृतकृत्यो नरो भवेत्

ಆ ಪುಣ್ಯಕುಂಡದಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ ಪಿತೃತರ್ಪಣ ನೆರವೇರಿಸಿ, ಕೃತ್ತಿವಾಸೇಶ್ವರನ ದರ್ಶನ ಮಾಡಿದವನು ಕೃತಕೃತ್ಯನಾಗುತ್ತಾನೆ।

Verse 50

स्कंद उवाच । तस्मिंस्तीर्थे तु यद्वृत्तं तदगस्ते निशामय । काका हंसत्वमापन्नास्तत्तीर्थस्य प्रभावतः

ಸ್ಕಂದನು ಹೇಳಿದನು—ಓ ಅಗಸ್ತ್ಯ, ಆ ತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ ನಡೆದದ್ದನ್ನು ಕೇಳು. ಆ ತೀರ್ಥದ ಪ್ರಭಾವದಿಂದ ಕಾಗೆಗಳು ಹಂಸತ್ವವನ್ನು ಪಡೆದವು।

Verse 51

एकदा कृत्तिवासे तु चैत्र्यां यात्राऽभवत्पुरा । अन्नं राशीकृतं तत्र ह्युपहारसमुद्भवम्

ಒಮ್ಮೆ ಚೈತ್ರ ಮಾಸದಲ್ಲಿ ಪೂರ್ವಕಾಲದಲ್ಲಿ ಕೃತ್ತಿವಾಸದಲ್ಲಿ ಯಾತ್ರಾ-ಉತ್ಸವ ನಡೆಯಿತು. ಅಲ್ಲಿ ಉಪಹಾರಗಳಿಂದ ಬಂದ ಅನ್ನವನ್ನು ರಾಶಿಗಳಾಗಿ ಸಂಗ್ರಹಿಸಿದ್ದರು।

Verse 52

बहुदेवलकैर्विप्र तं दृष्ट्वा पक्षिणो मिलन् । परस्परं तदन्नार्थं युध्यंतो व्योमवर्त्मनि

ಹೇ ವಿಪ್ರ, ಅನೇಕ ದೇವಾಲಯದ ಸೇವಕರೊಂದಿಗೆ ಆ ಅನ್ನರಾಶಿಯನ್ನು ಕಂಡು ಪಕ್ಷಿಗಳು ಸೇರಿ, ಆ ಅನ್ನಕ್ಕಾಗಿ ಆಕಾಶಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ಪರಸ್ಪರ ಯುದ್ಧಮಾಡತೊಡಗಿದವು।

Verse 53

बलिपुष्टैरपुष्टांगा रटतः करटाः कटु । वलिभिश्चातिपुष्टांगैरबलाश्चंचुभिर्हताः

ಬಲಿಯಿಂದ ಪುಷ್ಟರಾದರೂ ಕೆಲವರ ಅಂಗಗಳು ಅಪುಷ್ಟವಾಗಿದ್ದು ಕಟುವಾಗಿ ಕೂಗಿದರು; ಮತ್ತ ಕೆಲವರು ಭೋಗದಿಂದ ಅತಿಸ್ಥೂಲರಾಗಿ ದುರ್ಬಲರ ಚಂಚುಪ್ರಹಾರದಿಂದ ಆಘಾತಗೊಂಡರು।

Verse 54

ते हन्यमाना न्यपतंस्तस्मिन्कुंडे नभोंगणात् । आयुःशेषेण संत्राता हंसीभूतास्तु वायसाः

ಹೊಡೆಯಲ್ಪಡುತ್ತಾ ಅವರು ಆಕಾಶಮಂಡಲದಿಂದ ಆ ಕುಂಡಕ್ಕೆ ಬಿದ್ದರು; ಆಯುಷ್ಯದ ಶೇಷದಿಂದ ರಕ್ಷಿತರಾಗಿ ಆ ಕಾಗೆಗಳು ನಿಜಕ್ಕೂ ಹಂಸಗಳಾದವು।

Verse 55

आश्चर्यवंतस्तत्रत्या यात्रायां मिलिता जनाः । ऊचुरंगुलिनिर्देशैरहो पश्यत पश्यत

ಅಲ್ಲಿನ ಯಾತ್ರೆಯಲ್ಲಿ ಸೇರಿದ್ದ ಜನರು ಆಶ್ಚರ್ಯಗೊಂಡು ಬೆರಳಿನಿಂದ ತೋರಿಸಿ—“ಅಹೋ! ನೋಡಿ, ನೋಡಿ!” ಎಂದು ಹೇಳಿದರು।

Verse 56

अस्मासु वीक्षमाणेषु काकाः कुंडेत्र ये पतन् । धार्तराष्ट्रास्तु ते जातास्तीर्थस्यास्य प्रभावतः

ನಾವು ನೋಡುತ್ತಿದ್ದಾಗಲೇ ಈ ಕುಂಡಕ್ಕೆ ಬಿದ್ದ ಕಾಗೆಗಳು, ಈ ತೀರ್ಥದ ಪ್ರಭಾವದಿಂದ ಧಾರ್ತರಾಷ್ಟ್ರರು (ರಾಜಹಂಸಗಳು) ಆದವು।

Verse 57

हंसतीर्थं तदारभ्य कृत्तिवास समीपतः । नाम्ना ख्यातमभूल्लोके तत्कुंडं कलशोद्भव

ಓ ಕಲಶೋದ್ಭವ! ಆ ಕಾಲದಿಂದ ಕೃತ್ತಿವಾಸದ ಸಮೀಪದಲ್ಲಿದ್ದ ಆ ಕುಂಡವು ‘ಹಂಸತೀರ್ಥ’ ಎಂಬ ನಾಮದಿಂದ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಖ್ಯಾತಿಯಾಯಿತು।

Verse 58

अतीव मलिनात्मानो महामलिन कर्मभिः । क्षणान्निर्मलतां यांति हंसतीर्थकृतोदकाः

ಅತಿಮಲಿನ ಕರ್ಮಗಳಿಂದ ಅಂತರಾತ್ಮ ಅತ್ಯಂತ ಕಲుషಿತವಾದವರೂ ಹಂಸತೀರ್ಥಸಂಬಂಧಿತ ಪವಿತ್ರ ಜಲದಿಂದ ಕ್ಷಣಮಾತ್ರದಲ್ಲಿ ನಿರ್ಮಲತೆಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ।

Verse 59

काश्यां सदैव वस्तव्यं स्नातव्यं हंसतीर्थके । द्रष्टव्यः कृत्तिवासेशः प्राप्तव्यं परमं पदम्

ಕಾಶಿಯಲ್ಲಿ ಸದಾ ವಾಸಿಸಬೇಕು, ಹಂಸತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಬೇಕು, ಕೃತ್ತಿವಾಸೇಶನ ದರ್ಶನ ಮಾಡಬೇಕು—ಇದರಿಂದ ಪರಮಪದವು ಲಭಿಸುತ್ತದೆ।

Verse 60

काश्यां लिंगान्यनेकानि मुने संति पदेपदे । कृत्तिवासेश्वरं लिंगं सर्वलिंगशिरः स्मृतम्

ಓ ಮುನೇ! ಕಾಶಿಯಲ್ಲಿ ಹೆಜ್ಜೆಹೆಜ್ಜೆಗೆ ಅನೇಕ ಲಿಂಗಗಳಿವೆ; ಆದರೆ ಕೃತ್ತಿವಾಸೇಶ್ವರ ಲಿಂಗವು ಎಲ್ಲ ಲಿಂಗಗಳ ಶಿರಸ್ಸೆಂದು ಸ್ಮರಿಸಲ್ಪಡುತ್ತದೆ।

Verse 61

कृत्तिवासं समाराध्य भक्तियुक्तेन चेतसा । सर्वलिंगाराधनजं फलं काश्यामवाप्यते

ಭಕ್ತಿಯುಕ್ತ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಕೃತ್ತಿವಾಸನನ್ನು ಆರಾಧಿಸಿದರೆ, ಕಾಶಿಯಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲಾ ಲಿಂಗಾರಾಧನೆಯ ಫಲವು ದೊರೆಯುತ್ತದೆ।

Verse 62

जपो दानं तपो होमस्तर्पणं देवतार्चनम् । समीपे कृत्तिवासस्य कृतं सर्वमनंतकम्

ಜಪ, ದಾನ, ತಪ, ಹೋಮ, ತರ್ಪಣ ಮತ್ತು ದೇವತಾರ್ಚನೆ—ಕೃತ್ತಿವಾಸನ ಸನ್ನಿಧಿಯಲ್ಲಿ ಮಾಡಿದ ಎಲ್ಲವೂ ಅಕ್ಷಯ ಪುಣ್ಯವಾಗುತ್ತದೆ।

Verse 63

तीर्थं त्वनादिसंसिद्धमेतत्कलशसंभव । पुनर्देवस्य सान्निध्यादाविरासीन्महेशितुः

ಓ ಕಲಶಸಂಭವ! ಈ ತೀರ್ಥವು ಅನಾದಿ ಹಾಗೂ ನಿತ್ಯಸಿದ್ಧ; ಆದರೂ ದೇವನ ಪುನಃ ಸಾನ್ನಿಧ್ಯದಿಂದ ಮಹೇಶ್ವರನ ಪ್ರಸಾದದಿಂದ ಇದು ಮತ್ತೆ ಪ್ರಕಟವಾಯಿತು.

Verse 64

एतानि सिद्धलिंगानिच्छन्नानि स्युर्युगेयुगे । अवाप्य शंभुसान्निध्यं पुनराविर्भवंति हि

ಈ ಸಿದ್ಧಲಿಂಗಗಳು ಯುಗಯುಗಗಳಲ್ಲಿ ಅಡಗಿರುತ್ತವೆ; ಆದರೆ ಶಂಭುವಿನ ಸಾನ್ನಿಧ್ಯವನ್ನು ಪಡೆದಾಗ ಅವು ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಮತ್ತೆ ಪ್ರಕಟವಾಗುತ್ತವೆ.

Verse 65

हंसतीर्थस्य परितो लिंगानामयुतं मुने । प्रतिष्ठितं मुनिवरैरत्रास्ति द्विशतोत्तरम्

ಓ ಮುನೇ! ಹಂಸತೀರ್ಥದ ಸುತ್ತ ಮುನಿವರರು ಹತ್ತು ಸಾವಿರ ಲಿಂಗಗಳನ್ನು ಪ್ರತಿಷ್ಠಾಪಿಸಿದ್ದಾರೆ; ಇಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಇನ್ನೂ ಎರಡು ನೂರು ಸಹ ಇವೆ.

Verse 66

एकैकं सिद्धिदं नृणामविमुक्तनिवासिनाम् । लिंगं कात्यायनेशादि च्यवनेशां तमेव हि

ಇವುಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಲಿಂಗವೂ ಅವಿಮುಕ್ತ (ಕಾಶೀ) ನಿವಾಸಿಗಳಿಗೆ ಸಿದ್ಧಿಯನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ; ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಕಾತ್ಯಾಯನೇಶ ಎಂಬ ಲಿಂಗವೂ, ಚ್ಯವನೇಶವೂ ಇದೆ.

Verse 67

लोमशेशं महालिंगं लोमशेन प्रतिष्ठितम् । कृत्तिवासः प्रतीच्यां तु तद्दृष्ट्वा क्वांतकाद्भयम्

ಲೋಮಶನು ಪ್ರತಿಷ್ಠಾಪಿಸಿದ ‘ಲೋಮಶೇಶ’ ಎಂಬ ಮಹಾಲಿಂಗವಿದೆ; ಪಶ್ಚಿಮದಲ್ಲಿ ‘ಕೃತ್ತಿವಾಸ’ ಇದೆ—ಅದನ್ನು ದರ್ಶನ ಮಾಡಿದರೆ ಮರಣಭಯ ನಾಶವಾಗುತ್ತದೆ.

Verse 68

मालतीशं शुभं लिंगं कृत्तिवासोत्तरे महत् । सपर्ययित्वा तल्लिंगं राजा गजपतिर्भवेत्

ಕೃತ್ತಿವಾಸದ ಉತ್ತರದಲ್ಲಿ ಮಹಾಶುಭ ‘ಮಾಲತೀಶ’ ಎಂಬ ಮಹಾಲಿಂಗವು ವಿರಾಜಿಸುತ್ತದೆ. ಆ ಲಿಂಗವನ್ನು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಪೂಜಿಸಿದರೆ ರಾಜನು ಗಜಪತಿ, ಅಂದರೆ ಮಹಾಪ್ರಭಾವಿ ಚಕ್ರವರ್ತಿ ಆಗುತ್ತಾನೆ.

Verse 69

अंतकेश्वर संज्ञं च लिंगं तद्रुद्रदिक्स्थितम् । अतिपापोपि निष्पापो जायते तद्विलोकनात्

ರುದ್ರದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ‘ಅಂತಕೇಶ್ವರ’ ಎಂಬ ಲಿಂಗವು ಪ್ರತಿಷ್ಠಿತವಾಗಿದೆ. ಅದರ ಕೇವಲ ದರ್ಶನಮಾತ್ರದಿಂದ ಮಹಾಪಾಪಿಯೂ ಪಾಪರಹಿತನಾಗುತ್ತಾನೆ.

Verse 70

जनकेशं महालिंगं तत्पार्श्वे ज्ञानदं परम् । तल्लिंग वरिवस्यातो ब्रह्मज्ञानमवाप्यते

ಅಲ್ಲಿ ‘ಜನಕೇಶ’ ಎಂಬ ಮಹಾಲಿಂಗವಿದೆ; ಅದರ ಪಕ್ಕದಲ್ಲೇ ಪರಮ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ನೀಡುವ ಮತ್ತೊಂದು ಲಿಂಗವೂ ಇದೆ. ಆ ಲಿಂಗವನ್ನು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಆರಾಧಿಸಿದರೆ ಬ್ರಹ್ಮಜ್ಞಾನ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ.

Verse 71

तदुत्तरे महामूर्तिरसितांगोस्ति भैरवः । तस्य दर्शनतः पुंसां न भवेद्यमदर्शनम्

ಅದರ ಉತ್ತರದಲ್ಲಿ ‘ಅಸಿತಾಂಗ’ ಎಂಬ ಮಹಾಮೂರ್ತಿಯ ಭೈರವನು ಇದ್ದಾನೆ. ಅವನ ದರ್ಶನದಿಂದ ಪುರುಷರಿಗೆ ಯಮದರ್ಶನವಾಗದು.

Verse 72

शुष्कोदरी च तत्रास्ति देवी विकटलोचना । कृत्तिवासादुदीच्यां तु काशीप्रत्यूह भक्षिणी

ಅಲ್ಲಿಯೇ ಶುಷ್ಕೋದರೀ ದೇವಿ, ವಿಶಾಲನೇತ್ರೆಯಾದ ವಿಕಟಲೋಚನাও ಇದ್ದಾಳೆ. ಕೃತ್ತಿವಾಸದ ಉತ್ತರದಲ್ಲಿ ಅವಳು ‘ಕಾಶೀಪ್ರತ್ಯೂಹಭಕ್ಷಿಣೀ’—ಅಂದರೆ ಕಾಶೀಮಾರ್ಗದ ವಿಘ್ನಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡುವಳು—ಎಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧಳು.

Verse 73

अग्निजिह्वोस्ति वेतालस्तस्या देव्यास्तु नैरृते । ददाति वांछितां सिद्धिं सोर्चितो भौमवासरे

ಆ ದೇವಿಯ ಪವಿತ್ರ ವಲಯದ ನೈಋತ್ಯ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ಅಗ್ನಿಜಿಹ್ವ ಎಂಬ ವೇತಾಳನಿದ್ದಾನೆ. ಮಂಗಳವಾರ ಪೂಜಿಸಿದರೆ ಅವನು ಇಷ್ಟಸಿದ್ಧಿಯನ್ನು ನೀಡುತ್ತಾನೆ॥

Verse 74

वेतालकुंडं तत्रास्ति सर्वव्याधिविघातकृत् । तत्कुंडोदकसंस्पर्शाद्व्रणविस्फोटरुग्व्रजेत्

ಅಲ್ಲಿ ವೇತಾಳ-ಕುಂಡವಿದೆ; ಅದು ಎಲ್ಲಾ ರೋಗವ್ಯಾಧಿಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡುತ್ತದೆ. ಆ ಕುಂಡದ ನೀರನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿದ ಮಾತ್ರಕ್ಕೆ ಗಾಯ-ಪುಟ್ಟೆಗಳ ನೋವು ದೂರವಾಗುತ್ತದೆ॥

Verse 75

वेतालकुंडे सुस्नातो वेतालं प्रणिपत्य च । लभेत वांछितां सिद्धिं दुर्लभां सर्वदेहिभिः

ವೇತಾಳ-ಕುಂಡದಲ್ಲಿ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಸ್ನಾನಮಾಡಿ, ವೇತಾಳನಿಗೆ ಪ್ರಣಾಮ ಮಾಡಿದವನು ಇಷ್ಟಸಿದ್ಧಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ; ಅದು ದೇಹಧಾರಿಗಳಿಗೆ ದುರ್ಲಭ॥

Verse 76

गणोस्ति तत्र द्विभुजश्चतुष्पात्पंचशीर्षकः । तस्य संवीक्षणादेव पापं याति सहस्रधा

ಅಲ್ಲಿ ಎರಡು ಭುಜಗಳು, ನಾಲ್ಕು ಪಾದಗಳು, ಐದು ಶಿರಸ್ಸುಗಳಿರುವ ಒಬ್ಬ ಗಣನಿದ್ದಾನೆ. ಅವನ ದರ್ಶನಮಾತ್ರದಿಂದಲೇ ಪಾಪವು ಸಹಸ್ರಧಾ ನಾಶವಾಗುತ್ತದೆ॥

Verse 77

तदुत्तरे मुने रुद्रश्तुःशृंगोस्ति भीषणः । त्रिपादस्तु द्विशीर्षा च हस्ताः स्युः सप्त एव हि

ಅದರ ಉತ್ತರದಲ್ಲಿ, ಹೇ ಮುನಿಯೇ, ತುಃಶೃಂಗ ಎಂಬ ಭೀಕರ ರುದ್ರನಿದ್ದಾನೆ. ಅವನಿಗೆ ಮೂರು ಪಾದಗಳು, ಎರಡು ಶಿರಸ್ಸುಗಳು, ಮತ್ತು ನಿಜಕ್ಕೂ ಏಳು ಕೈಗಳಿವೆ॥

Verse 78

रोरूयते वृषाकारस्त्रिधा बद्धः स कुंभज । काशीविघ्रकरा ये च ये काश्यां पापबुद्धयः

ಹೇ ಕುಂಭಜ! ಅವನು ವೃಷಭರೂಪನಾಗಿ ತ್ರಿವಿಧ ಬಂಧನಗಳಿಂದ ಬದ್ಧನಾಗಿ ಗರ್ಜಿಸುತ್ತಾನೆ. ಕಾಶಿಯಲ್ಲಿ ವಿಘ್ನ ಮಾಡುವವರು, ಕಾಶಿಯಲ್ಲಿ ಪಾಪಬುದ್ಧಿಯಿಂದಿರುವವರು—

Verse 79

तेषां च संछिदां कर्तुमहं धृतकुठारकः । ये काश्यां विघ्नहर्तारो ये काश्यां धर्मबुद्धयः

ಅವರನ್ನು (ವಿಘ್ನಕಾರರನ್ನು) ಛೇದಿಸಲು ನಾನು ಕುಠಾರವನ್ನು ಧರಿಸಿದ್ದೇನೆ. ಆದರೆ ಕಾಶಿಯಲ್ಲಿ ವಿಘ್ನಗಳನ್ನು ಹರಿಸುವವರು, ಕಾಶಿಯಲ್ಲಿ ಧರ್ಮಬುದ್ಧಿಯವರು—

Verse 80

सुधाघटकरश्चाहं तद्वंशपरिषेककृत् । तं दृष्ट्वा वृषरुद्रं वै पूजयित्वा तु भक्तितः

ನಾನೂ ಅಮೃತಘಟವನ್ನು ಕೈಯಲ್ಲಿ ಹಿಡಿದು ಆ ವಂಶಕ್ಕೆ ಅಭಿಷೇಕ ಮಾಡುವವನು. ಆ ವೃಷ-ರುದ್ರನನ್ನು ನೋಡಿ, ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಪೂಜಿಸಿ—

Verse 81

महामहोपचारैश्च न विघ्नैरभिभूयते । मणिप्रदीपो नागोऽस्ति तस्माद्रुद्रादुदग्दिशि

ಮಹಾಮಹೋಪಚಾರಗಳಿಂದ ಪೂಜಿಸಿದರೆ ವಿಘ್ನಗಳಿಂದ ಪರಾಭವವಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಆ ರುದ್ರನ ಉತ್ತರ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ಮಣಿಪ್ರದೀಪ ಎಂಬ ನಾಗನಿದ್ದಾನೆ.

Verse 82

मणिकुंडं तदग्रे तु विषव्याधिहरं परम् । तस्मिन्कुंडे कृतस्नानस्तं नागं परिवीक्ष्य च

ಅವನ ಮುಂದೆ ಮಣಿ-ಕುಂಡವಿದೆ; ಅದು ವಿಷದಿಂದ ಉಂಟಾಗುವ ವ್ಯಾಧಿಗಳನ್ನು ನಿವಾರಿಸುವಲ್ಲಿ ಪರಮ ಪರಿಣಾಮಕಾರಿ. ಆ ಕುಂಡದಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ, ಆ ನಾಗನನ್ನು ದರ್ಶಿಸಿ—

Verse 83

मणिमाणिक्यसंपूर्ण गजाश्वरथसंकुलम् । स्त्रीरत्नपुत्ररत्नैश्च समृद्धं राज्यमाप्नुयात्

ಮನುಷ್ಯನು ಮಣಿ-ಮಾಣಿಕ್ಯಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದ, ಆನೆ-ಕುದುರೆ-ರಥಗಳಿಂದ ಕಿಕ್ಕಿರಿದ, ಹಾಗೂ ಸ್ತ್ರೀರತ್ನ, ಪುತ್ರರತ್ನ ಮೊದಲಾದ ನಿಧಿಗಳಿಂದ ಸಮೃದ್ಧವಾದ ವೈಭವಶಾಲಿ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ।

Verse 84

कृत्तिवासेश्वरं लिंगं काश्यां यैर्न विलोकितम् । ते मर्त्यलोके भाराय भुवो भूता न संशयः

ಕಾಶಿಯಲ್ಲಿ ಕೃತ್ತಿವಾಸೇಶ್ವರ ಲಿಂಗದ ದರ್ಶನ ಮಾಡದವರು ಮತ್ಯಲೋಕದಲ್ಲಿ ಭೂಮಿಗೆ ಕೇವಲ ಭಾರವಾಗುತ್ತಾರೆ—ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ।

Verse 85

स्कंद उवाच । कृत्तिवासः समुत्पत्तिं ये श्रोष्यंतीह मानवाः । तल्लिंगदर्शनाच्छ्रेयो लप्स्यंते नात्र संशयः

ಸ್ಕಂದನು ಹೇಳಿದನು: ಇಲ್ಲಿ ಕೃತ್ತಿವಾಸನ ಉತ್ಪತ್ತಿಯ ಕಥೆಯನ್ನು ಕೇಳುವ ಮಾನವರು ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಶ್ರೇಯಸ್ಸನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ; ಹಾಗೆಯೇ ಆ ಲಿಂಗದ ದರ್ಶನದಿಂದ ಶುಭ ಕಲ್ಯಾಣವನ್ನು ಹೊಂದುತ್ತಾರೆ—ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ।