Adhyaya 15

Verse 1

स्कंद उवाच । ज्येष्ठेश्वरस्य परितो यानि लिंगानि कुंभज । तानि पंचसहस्राणि मुनीनां सिद्धिदान्यलम्

ಸ್ಕಂದನು ಹೇಳಿದರು—ಹೇ ಕುಂಭಜ (ಅಗಸ್ತ್ಯ)! ಜ್ಯೇಷ್ಠೇಶ್ವರನ ಸುತ್ತಮುತ್ತ ಇರುವ ಲಿಂಗಗಳು ಐದು ಸಾವಿರ; ಅವು ಮುನಿಗಳಿಗೆ ಸಿದ್ಧಿಗಳನ್ನು ನೀಡಲು ಸಂಪೂರ್ಣ ಸಮರ್ಥವಾಗಿವೆ.

Verse 2

पराशरेश्वरं लिंगं ज्येष्ठेशादुत्तरे महत् । तस्य दर्शनमात्रेण निर्मलं ज्ञानमाप्यते

ಜ್ಯೇಷ್ಠೇಶ್ವರನ ಉತ್ತರದಲ್ಲಿ ಪರಾಶರೇಶ್ವರವೆಂಬ ಮಹತ್ ಲಿಂಗವು ವಿರಾಜಿಸುತ್ತದೆ; ಅದರ ದರ್ಶನಮಾತ್ರದಿಂದಲೇ ನಿರ್ಮಲವಾದ ಶುದ್ಧ ಜ್ಞಾನ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ.

Verse 3

तत्रैव सिद्धिदं लिंगं मांडव्येश्वरसंज्ञितम् । न तस्य दर्शनाज्जातु दुर्बुद्धिं प्राप्नुयान्नरः

ಅಲ್ಲಿಯೇ ಸಿದ್ಧಿದಾಯಕವಾದ ಮಾಂಡವ್ಯೇಶ್ವರವೆಂಬ ಲಿಂಗವಿದೆ; ಅದರ ದರ್ಶನದಿಂದ ಮನುಷ್ಯನು ಎಂದಿಗೂ ದುರ್ಬುದ್ಧಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುವುದಿಲ್ಲ.

Verse 4

लिंगं च शंकरेशाख्यं तत्रैव शुभदं सदा । भृगुनारायणस्तत्र भक्तानां सर्वसिद्धिदः

ಅಲ್ಲಿಯೇ ಸದಾ ಶುಭಪ್ರದವಾದ ಶಂಕರೇಶವೆಂಬ ಲಿಂಗವೂ ಇದೆ; ಅಲ್ಲಿಯೇ ಭೃಗುನಾರಾಯಣನು ಭಕ್ತರಿಗೆ ಸರ್ವ ಸಿದ್ಧಿಗಳನ್ನು ನೀಡುವನು.

Verse 5

जाबालीश्वर संज्ञं च लिंगं तत्रातिसिद्धिदम् । तस्य संदर्शनाज्जातु न जंतुर्दुर्गतिं व्रजेत्

ಅಲ್ಲಿಯೇ ಜಾಬಾಲೀಶ್ವರವೆಂಬ ಲಿಂಗವೂ ಇದೆ, ಅದು ಅತ್ಯಂತ ಸಿದ್ಧಿದಾಯಕ; ಅದರ ಸಂದರ್ಶನದಿಂದ ಯಾವ ಜೀವಿಯೂ ಎಂದಿಗೂ ದುರ್ಗತಿಗೆ ಹೋಗುವುದಿಲ್ಲ.

Verse 6

सुमंतु मुनिना श्रेष्ठस्तत्रादित्यः प्रतिष्ठितः । तस्य संदर्शनादेव कुष्ठव्याधिः प्रशाम्यति

ಅಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಮುನಿ ಸುಮಂತು ಆದಿತ್ಯದೇವನನ್ನು ಪ್ರತಿಷ್ಠಾಪಿಸಿದನು. ಅವನ ಕೇವಲ ದರ್ಶನದಿಂದಲೇ ಕುಷ್ಠವ್ಯಾಧಿ ಶಮಿಸಿ ನಿವೃತ್ತವಾಗುತ್ತದೆ.

Verse 7

भैरेवी भीषणा नाम तत्र भीषणरूपिणी । क्षेत्रस्य भीषणं सर्वं नाशयेद्भावतोर्चिता

ಅಲ್ಲಿ ‘ಭೀಷಣಾ’ ಎಂಬ ನಾಮದ ಭೈರವೀ, ಭೀಕರರೂಪಿಣಿ ದೇವಿ ಇದ್ದಾಳೆ. ಭಕ್ತಿಭಾವದಿಂದ ಅರ್ಚಿಸಿದರೆ ಕ್ಷೇತ್ರ (ಕಾಶೀ) ಸಂಬಂಧಿತ ಎಲ್ಲ ಭಯ-ತ್ರಾಸಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡುತ್ತಾಳೆ.

Verse 8

तत्रोपजंघने लिंगं कर्मबंधविमोक्षणम् । नृभिः संसेवितं भक्त्या षण्मासात्सिद्धिदं परम्

ಅಲ್ಲಿ ಉಪಜಂಘನದಲ್ಲಿ ಕರ್ಮಬಂಧವಿಮೋಚಕವಾದ ಲಿಂಗವಿದೆ. ಜನರು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಸೇವಿಸಿದರೆ ಅದು ಆರು ತಿಂಗಳಲ್ಲಿ ಪರಮಸಿದ್ಧಿಯನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ.

Verse 9

भारद्वाजेश्वरं लिंगं लिंगं माद्रीश्वरं वरम् । एकत्र संस्थिते द्वे तु द्रष्टव्ये सुकृतात्मना

ಭಾರದ್ವಾಜೇಶ್ವರ ಲಿಂಗ ಮತ್ತು ಶ್ರೇಷ್ಠ ಮಾದ್ರೀಶ್ವರ ಲಿಂಗ—ಈ ಎರಡೂ ಒಂದೇ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತವಾಗಿವೆ; ಪುಣ್ಯಾತ್ಮನು ಅವುಗಳನ್ನು ದರ್ಶನ ಮಾಡಬೇಕು.

Verse 10

अरुणि स्थापितं लिंगं तत्रैव कलशोद्भव । तस्य लिंगस्य सेवातः सर्वामृद्धिमवाप्नुयात्

ಓ ಕಲಶೋದ್ಭವ (ಅಗಸ್ತ್ಯ)! ಅಲ್ಲಿ ಅರುಣಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಿದ ಲಿಂಗವೂ ಇದೆ. ಆ ಲಿಂಗದ ಸೇವೆಯಿಂದ ಎಲ್ಲ ವಿಧದ ಸಮೃದ್ಧಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

Verse 11

लिंगं वाजसनेयाख्यं तत्रास्त्यतिमनोहृरम् । तस्य संदर्शनात्पुंसां वाजपेयफलं भवेत्

ಅಲ್ಲಿ ‘ವಾಜಸನೇಯ’ ಎಂಬ ಅತ್ಯಂತ ಮನೋಹರ ಲಿಂಗವಿದೆ. ಅದರ ಕೇವಲ ದರ್ಶನದಿಂದಲೇ ಜನರು ವಾಜಪೇಯ ಯಾಗಫಲವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ.

Verse 12

कण्वेश्वरं शुभं लिंगं लिंगं कात्यायनेश्वरम् । वामदेवेश्वरं लिंगमौतथ्येश्वरमेव च

ಅಲ್ಲಿ ಶುಭವಾದ ಕಣ್ವೇಶ್ವರ ಲಿಂಗ, ಕಾತ್ಯಾಯನೇಶ್ವರ ಲಿಂಗ, ವಾಮದೇವೇಶ್ವರ ಲಿಂಗ ಹಾಗೂ ಔತಥ್ಯೇಶ್ವರ ಲಿಂಗವೂ ಇವೆ.

Verse 13

हारीतेश्वरसंज्ञं च लिंगं वै गालवेश्वरम् । कुंभेर्लिंगं महापुण्यं तथा वै कौसुमेश्वरम्

ಅಲ್ಲಿ ಹಾರೀತೇಶ್ವರ ಎಂಬ ಲಿಂಗ ಮತ್ತು ಗಾಲವೇಶ್ವರ ಲಿಂಗ; ಕುಂಭನ ಮಹಾಪುಣ್ಯಕರ ಲಿಂಗ ಹಾಗೂ ಕೌಸుమೇಶ್ವರ ಲಿಂಗವೂ ಇವೆ.

Verse 14

अग्निवर्णेश्वरं चैव नैध्रुवेश्वरमेव च । वत्सेश्वरं महालिंगं पर्णादेश्वरमेव च

ಅಲ್ಲಿ ಅಗ್ನಿವರ್ಣೇಶ್ವರ ಮತ್ತು ನೈಧ್ರುವೇಶ್ವರ; ವತ್ಸೇಶ್ವರ ಎಂಬ ಮಹಾಲಿಂಗ ಹಾಗೂ ಪರ್ಣಾದೇಶ್ವರ ಕೂಡ ಇವೆ.

Verse 15

सक्तुप्रस्थेश्वरं लिंगं कणादेशं तथैव च । अन्यत्तत्र महालिंगं मांडूकाय निरूपितम्

ಅಲ್ಲಿ ಸಕ್ತುಪ್ರಸ್ಥೇಶ್ವರ ಲಿಂಗ ಮತ್ತು ಕಣಾದೇಶವೂ ಇವೆ; ಹಾಗೆಯೇ ಅಲ್ಲಿ ಮತ್ತೊಂದು ಮಹಾಲಿಂಗವಿದ್ದು, ಅದು ಮಾಂಡೂಕನಿಗಾಗಿ ನಿರೂಪಿತ/ನಿಯೋಜಿತವಾಗಿದೆ.

Verse 16

वाभ्रवेयेश्वरं लिंगं शिलावृत्तीश्वरं तथा । च्यवनेश्वर लिंगं च शालंकायनकेश्वरम्

ಆ ಪವಿತ್ರ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ ವಾಭ್ರವೇಯೇಶ್ವರ, ಶಿಲಾವೃತ್ತೀಶ್ವರ, ಚ್ಯವನೇಶ್ವರ ಹಾಗೂ ಶಾಲಂಕಾಯನಕೇಶ್ವರ ಎಂಬ ಶಿವಲಿಂಗಗಳು ವಿರಾಜಿಸುತ್ತವೆ।

Verse 17

कलिंदमेश्वरं लिंगं लिंगमक्रोधनेश्वरम् । लिंगं कपोतवृत्तीशं कंकेशं कुंतलेश्वरम

ಅಲ್ಲಿಯೇ ಕಲಿಂದಮೇಶ್ವರ, ಅಕ್ರೋಧನೇಶ್ವರ, ಕಪೋತವೃತ್ತೀಶ, ಕಂಕೇಶ ಮತ್ತು ಕುಂತಲೇಶ್ವರ ಎಂಬ ಶಿವಲಿಂಗಗಳೂ ಇವೆ।

Verse 18

कंठेश्वरं कहोलेशं लिंगं तुंबुरुपूजितम् । मतगेशं मरुत्तेशं मगधेयेश्वरं तथा

ಕಂಠೇಶ್ವರ, ಕಹೋಲೇಶ, ತುಂಭುರು ಪೂಜಿಸಿದ ಶಿವಲಿಂಗ, ಹಾಗೆಯೇ ಮತಗೇಶ, ಮರುತ್ತೇಶ ಮತ್ತು ಮಗಧೇಯೇಶ್ವರ ಕೂಡ ಅಲ್ಲಿ ಇವೆ।

Verse 19

जातूकर्णेश्वरं लिंगं जंबूकेश्वरमेव च । जारुधीशं जलेशं च जाल्मेशं जालकेश्वरम्

ಜಾತೂಕರ್ಣೇಶ್ವರ ಮತ್ತು ಜಂಬೂಕೇಶ್ವರ ಎಂಬ ಶಿವಲಿಂಗಗಳು ಅಲ್ಲಿ ಇವೆ; ಜೊತೆಗೆ ಜಾರుధೀಶ, ಜಲೇಶ, ಜಾಲ್ಮೇಶ ಮತ್ತು ಜಾಲಕೇಶ್ವರ ಕೂಡ ಇವೆ।

Verse 20

एवमादीनि लिंगानि अयुतार्धानि कुंभज । स्मरणाद्दर्शनात्स्पर्शादर्चनान्नमनात्स्तुतेः

ಹೇ ಕುಂಭಜ (ಅಗಸ್ತ್ಯ)! ಹೀಗೆ ಇನ್ನೂ ಅನೇಕ ಅಸಂಖ್ಯ ಶಿವಲಿಂಗಗಳಿವೆ; ಅವುಗಳ ಸ್ಮರಣೆ, ದರ್ಶನ, ಸ್ಪರ್ಶ, ಅರ್ಚನೆ, ನಮಸ್ಕಾರ ಮತ್ತು ಸ್ತುತಿಯಿಂದ ಶುಭಪುಣ್ಯ ಲಭಿಸುತ್ತದೆ।

Verse 21

न जातु जायते जंतोः कलुषस्य समुद्भवः । एतेषां शुभलिंगानां ज्येष्ठस्थानेति पावने

ಈ ಶುಭಲಿಂಗಗಳೊಂದಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಜನನಲ್ಲಿ ಕಲుషವು ಎಂದಿಗೂ ಉದ್ಭವಿಸುವುದಿಲ್ಲ; ಏಕೆಂದರೆ ಇವು ಪರಮಪಾವನವಾದ ಜ್ಯೇಷ್ಠಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಷ್ಠಿತವಾಗಿವೆ।

Verse 22

स्कंद उवाच । एकदा तत्र यद्वृत्तं ज्येष्ठस्थाने महामुने । तदहं ते प्रवक्ष्यामि शृणुष्वाघविनाशनम्

ಸ್ಕಂದನು ಹೇಳಿದರು—ಹೇ ಮಹಾಮುನೇ! ಜ್ಯೇಷ್ಠಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ಒಮ್ಮೆ ನಡೆದ ವೃತ್ತಾಂತವನ್ನು ನಾನು ನಿನಗೆ ಹೇಳುವೆನು; ಕೇಳು, ಇದು ಪಾಪನಾಶಕವಾಗಿದೆ।

Verse 23

स्वैरं विहरतस्तत्र ज्येष्ठस्थाने महेशितुः । कौतुकेनैव चिक्रीड शिवा कंदुकलीलया

ಅಲ್ಲಿ ಜ್ಯೇಷ್ಠಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ಮಹೇಶನು ಸ್ವೈರವಾಗಿ ವಿಹರಿಸುತ್ತಿರಲು, ಶಿವೆ ಕೌತುಕದಿಂದ ಕಂದುಕಕ್ರೀಡೆಯಾಗಿ ಚೆಂಡಿನ ಆಟವನ್ನು ಆರಂಭಿಸಿದಳು।

Verse 24

उदंच न्न्यंचदंगानां लाघवं परितन्वती । निःश्वासामोदमुदित भ्रमराकुलितेक्षणा

ಅಂಗಗಳನ್ನು ಮೇಲೂ ಕೆಳಗೂ ಚಲಿಸಿ ಅವಳು ಲಾಘವದ ಸೊಬಗನ್ನು ಹರಡುತ್ತಿದ್ದಳು; ತನ್ನ ನಿಶ್ವಾಸದ ಸುಗಂಧದಿಂದ ಹರ್ಷಿತಳಾಗಿ, ಅವಳ ಕಣ್ಣುಗಳು ಭ್ರಮರಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದ್ದವು।

Verse 25

भ्रश्यद्ध म्मिल्लसन्माल्य स्थपुटीकृत भूमिका । स्विद्यत्कपोलपत्राली स्रवदंबुकणोज्ज्वला

ಅವಳ ಜಡೆಗುಂಡಿ ಮತ್ತು ಪುಷ್ಪಮಾಲೆ ಜಾರುತ್ತಿತ್ತು; ಪಾದಾಘಾತದಿಂದ ನೆಲ ಕುಳಿತಂತಾಯಿತು. ಕಪೋಲಗಳ ಮೇಲಿನ ಪತ್ರಾಲಂಕಾರಗಳು ಬೆವರಿನಿಂದ ಮಿನುಗಿ, ಸುರಿಯುವ ತೇವಬಿಂದುಗಳಿಂದ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಿದ್ದವು।

Verse 26

स्फुटच्चोलांशुकपथनिर्यदंगप्रभावृता । उल्लसत्कंदुकास्फालातिशोणितकरांबुजा

ಅವಳ ವಸ್ತ್ರದ ಚಿರಿದ ದಾರಿಗಳ ಮೂಲಕ ಅಂಗಕಾಂತಿ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಹೊಳೆಯಿತು; ಮತ್ತು ಚೆಂಡನ್ನು ಬಲವಾಗಿ ಹೊಡೆದ ಕಾರಣ ಅವಳ ಪದ್ಮಸಮಾನ ಕೈಗಳು ಗಾಢ ಅರುಣ ಪ್ರಕಾಶದಿಂದ ದೀಪ್ತಿಯಾದವು।

Verse 27

कंदुकानुग सदृष्टि नर्तित भ्रूचलतांचला । मृडानी किल खेलंती ददृशे जगदंबिका

ಚೆಂಡನ್ನು ಅನುಸರಿಸುವ ದೃಷ್ಟಿ, ನೃತ್ಯಿಸುವ ಭ್ರೂಗಳು ಮತ್ತು ಅಲುಗುವ ಅಂಚಲದೊಂದಿಗೆ ಮೃಡಾನೀ—ಜಗದಂಬಿಕೆ—ನಿಜಕ್ಕೂ ಆಟವಾಡುತ್ತಾ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡಳು।

Verse 28

अंतरिक्षचराभ्यां च दितिजाभ्यां मनोहरा । कटाक्षिताभ्यामिव वै समुपस्थितमृत्युना

ಮಧ್ಯಾಕಾಶದಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸುವ ದಿತಿಪುತ್ರರಾದ ಇಬ್ಬರು ಮನೋಹರ ದೈತ್ಯರು ಸಮೀಪಿಸಿದರು; ಆದರೆ ದೇವಿಯ ಕಟಾಕ್ಷ ಬಿದ್ದಮಾತ್ರಕ್ಕೆ ಸాక్షಾತ್ ಮೃತ್ಯುವೇ ಬಂದಂತೆ ಆಯಿತು।

Verse 29

विदलोत्पल संज्ञाभ्यां दृप्ताभ्यां वरतो विधेः । तृणीकृतत्रिजगती पुरुषाभ्यां स्वदोर्बलात्

ವಿದಲ ಮತ್ತು ಉತ್ಪಲ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನ ಆ ಇಬ್ಬರು ದರ್ಪಿಗಳು, ವಿಧಾತ ಬ್ರಹ್ಮನಿಂದ ವರಗಳನ್ನು ಪಡೆದು, ತಮ್ಮ ಭುಜಬಲದಿಂದ ತ್ರಿಲೋಕವನ್ನೇ ತೃಣಸಮಾನವಾಗಿ ತಿರಸ್ಕರಿಸಿದರು।

Verse 30

देवीं परिजिहीर्षू तौ विषमेषु प्रपीडितौ । दिवोवतेरतुः क्षिप्रं मायां स्वीकृत्य शांबरीम्

ದೇವಿಯನ್ನು ಅಪಹರಿಸುವ ಉದ್ದೇಶದಿಂದ, ತಮ್ಮ ಅಪಾಯಕಾರಿ ಕುಯುಕ್ತಿಗಳಲ್ಲಿ ಪೀಡಿತರಾದ ಆ ಇಬ್ಬರು ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ಸ್ವರ್ಗದಿಂದ ಇಳಿದು, ಶಾಂಬರೀ ಮಾಯೆಯನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿದರು।

Verse 31

धृत्वा पारषदीं मूर्तिमायातावंबिकांतिकम् । तावत्यंतं सुदुर्वृत्तावतिचंचलमानसा

ಪಾರ್ಷದರ ರೂಪವನ್ನು ಧರಿಸಿ, ಆ ಇಬ್ಬರು ಪರಮ ದುಷ್ಟರು, ಅತಿ ಚಂಚಲ ಮನಸ್ಸಿನವರು, ಅಂಬಿಕೆಯ ಸಮೀಪಕ್ಕೆ ಬಂದರು।

Verse 32

सर्वज्ञेन परिज्ञातौ चांचल्याल्लोचनोद्भवात् । कटाक्षिताथ देवेन दुर्गादुर्गारिघातिनी

ಅವರ ಕಣ್ಣುಗಳಲ್ಲಿ ಉಂಟಾದ ಚಂಚಲತೆಯಿಂದ ಸರ್ವಜ್ಞ ದೇವನು ಅವರನ್ನು ತಕ್ಷಣವೇ ಗುರುತಿಸಿದನು; ನಂತರ ದುರ್ಗ-ಧರ್ಮದುರ್ಗದ ಶತ್ರುಘಾತಿನಿ ದುರ್ಗಾದೇವಿ ಅವರ ಮೇಲೆ ಕಟಾಕ್ಷವಿಟ್ಟಳು।

Verse 33

विज्ञाय नेत्रसंज्ञां तु सर्वज्ञार्ध शरीरिणी । तेनैव कंदुकेनाथ युगपन्निजघान तौ

ಕಣ್ಣುಗಳ ಸೂಚನೆಯನ್ನು ತಿಳಿದು, ಸರ್ವಜ್ಞನ ಅರ್ಧಶರೀರಿಣಿಯಾದ ದೇವಿ, ಅದೇ ಕಂದುಕದಿಂದ ಆ ಇಬ್ಬರನ್ನೂ ಒಂದೇ ವೇಳೆ ಸಂಹರಿಸಿದಳು।

Verse 34

महाबलौ महादेव्या कंदुकेन समाहतौ । परिभ्रम्य परिभ्रम्य तौ दुष्टौ विनिपेततुः

ಮಹಾದೇವಿಯ ಕಂದುಕದ ಹೊಡೆತಕ್ಕೆ ತುತ್ತಾದ ಆ ಇಬ್ಬರು ಮಹಾಬಲಿಷ್ಠ ದುಷ್ಟರು ಸುತ್ತುತ್ತಾ ಸುತ್ತುತ್ತಾ ಕೊನೆಗೆ ನೆಲಕ್ಕುರುಳಿದರು।

Verse 35

वृंतादिव फले पक्वे तालादनिललोलिते । दंभोलिना परिहते शृंगेइव महागिरेः

ಅವರು ಗಾಳಿಗೆ ಅಲೆಯುವ ತಾಳಮರದ ಕಡ್ಡಿಯಿಂದ ಪಕ್ವಫಲ ಬಿದ್ದುಹೋಗುವಂತೆ, ಅಥವಾ ದಂಭೋಲಿಯಿಂದ ಹೊಡೆದು ಮಹಾಗಿರಿಯ ಶೃಂಗ ಕುಸಿಯುವಂತೆ ಬಿದ್ದರು।

Verse 36

तौ निपात्य महादैत्यावकार्यकरणोद्यतौ । ततः परिणतिं यातो लिंगरूपेण कंदुकः

ಅಧರ್ಮಕಾರ್ಯಕ್ಕೆ ಉದ್ಯತರಾದ ಆ ಇಬ್ಬರು ಮಹಾದೈತ್ಯರನ್ನು ನಿಪಾತಮಾಡಿ, ನಂತರ ಕಂದುಕನು ಅದ್ಭುತ ಪರಿವರ್ತನೆಯನ್ನು ಪಡೆದು ಶಿವಲಿಂಗರೂಪದಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಷ್ಠಿತನಾದನು।

Verse 37

कंदुकेश्वरसंज्ञं च तल्लिंगमभवत्तदा । ज्येष्ठेश्वर समीपे तु सर्वदुष्टनिवारणम्

ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಆ ಲಿಂಗವು ‘ಕಂದುಕೇಶ್ವರ’ ಎಂಬ ನಾಮವನ್ನು ಪಡೆದಿತು; ಜ್ಯೇಷ್ಠೇಶ್ವರ ಸಮೀಪದಲ್ಲಿದ್ದು ಸರ್ವ ದುಷ್ಟನಿವಾರಕವೆಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾಗಿದೆ।

Verse 38

कंदुकेश समुत्पत्तिं यः श्रोष्यति मुदान्वितः । पूजयिष्यति यो भक्तस्तस्य दुःखभयं कुतः

ಯಾರು ಆನಂದದಿಂದ ಕಂದುಕೇಶನ ಉದ್ಭವಕಥೆಯನ್ನು ಕೇಳುವರೋ, ಮತ್ತು ಯಾರು ಭಕ್ತನಾಗಿ ಅವನನ್ನು ಪೂಜಿಸುವರೋ—ಅವನಿಗೆ ದುಃಖಭಯ ಎಲ್ಲಿಿಂದ ಉಂಟಾಗುವುದು?

Verse 39

कंदुकेश्वर भक्तानां मानवानां निरेनसाम् । योगक्षेमं सदा कुर्याद्भवानी भयनाशिनी

ಕಂದುಕೇಶ್ವರನ ನಿರೇನಸರಾದ ಭಕ್ತ ಮಾನವರಿಗೆ ಭಯನಾಶಿನಿ ಭವಾನಿ ಸದಾ ಯೋಗಕ್ಷೇಮ—ಪ್ರಾಪ್ತಿ ಮತ್ತು ರಕ್ಷಣೆ—ನೀಡುತ್ತಾಳೆ।

Verse 40

मृडानी तस्य लिंगस्य पूजां कुर्यात्सदैव हि । तत्रैव देव्या सान्निध्यं पार्वत्या भक्तसिद्धिदम्

ಮೃಡಾನಿ (ಪಾರ್ವತಿ) ಆ ಲಿಂಗದ ಪೂಜೆಯನ್ನು ಸದಾ ಮಾಡುತ್ತಾಳೆ; ಅಲ್ಲಿಯೇ ದೇವಿ ಪಾರ್ವತಿಯ ಸಾನ್ನಿಧ್ಯವಿದ್ದು ಭಕ್ತರಿಗೆ ಸಿದ್ಧಿಯನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ।

Verse 41

कंदुकेशं महालिंगं काश्यां यैर्न समर्चितम् । कथं तेषां भवनीशौ स्यातां सर्वेप्सितप्रदौ

ಕಾಶಿಯಲ್ಲಿ ಕಂದುಕೇಶ ಮಹಾಲಿಂಗವನ್ನು ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಆರಾಧಿಸದವರಿಗೆ, ಭವಾನಿ ಮತ್ತು ಈಶರು ಹೇಗೆ ಸರ್ವ ಇಷ್ಟವರಪ್ರದರಾಗುವರು?

Verse 42

द्रष्टव्यं च प्रयत्नेन तल्लिंगं कंदुकेश्वरम् । सर्वोपसर्गसंघातविघातकरणं परम्

ಪ್ರಯತ್ನಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಆ ಕಂದುಕೇಶ್ವರ ಲಿಂಗದ ದರ್ಶನ ಮಾಡಬೇಕು; ಏಕೆಂದರೆ ಅದು ಸರ್ವ ಉಪಸರ್ಗಗಳ ಸಮೂಹವನ್ನು ಪರಮವಾಗಿ ನಾಶಮಾಡಬಲ್ಲದು.

Verse 43

कंदुकेश्वर नामापि श्रुत्वा वृजिनसंततिः । क्षिप्रं क्षयमवाप्नोति तमः प्राप्योष्णगुं यथा

‘ಕಂದುಕೇಶ್ವರ’ ಎಂಬ ನಾಮವನ್ನು ಮಾತ್ರ ಕೇಳಿದರೂ ಪಾಪಗಳ ನಿರಂತರ ಸರಣಿ ಶೀಘ್ರ ಕ್ಷಯವಾಗುತ್ತದೆ—ಉಷ್ಣತೆ ಮತ್ತು ಬೆಳಕು ಬಂದಾಗ ಕತ್ತಲೆ ಕರಗುವಂತೆ.

Verse 44

स्कंद उवाच । संशृणुष्व महाभाग ज्येष्ठेश्वर समीपतः । यद्वृत्तांतमभूद्विप्र परमाश्चर्यकृद्ध्रुवम्

ಸ್ಕಂದನು ಹೇಳಿದನು—ಹೇ ಮಹಾಭಾಗ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ, ಜ್ಯೇಷ್ಠೇಶ್ವರನ ಸಮೀಪದಲ್ಲಿ ನಡೆದ ಪರಮ ಅದ್ಭುತ ಹಾಗೂ ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಆಶ್ಚರ್ಯಕರವಾದ ವೃತ್ತಾಂತವನ್ನು ಗಮನದಿಂದ ಕೇಳು.

Verse 45

दंडखाते महातीर्थे देवर्षिपितृतृप्तिदे । तप्यमानेषु विप्रेषु निष्कामं परमं तपः

ದಂಡಖಾತ ಎಂಬ ಮಹಾತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ—ದೇವರು, ಋಷಿ ಮತ್ತು ಪಿತೃಗಳಿಗೆ ತೃಪ್ತಿದಾಯಕವಾದಲ್ಲಿ—ವಿಪ್ರರು ತಪಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ನಿರತರಾಗಿದ್ದಾಗ, ನಿಷ್ಕಾಮ ಪರಮ ತಪಸ್ಸು ಆಚರಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಿತ್ತು.

Verse 46

दैत्यो दुंदुभिनिर्ह्रादो दुष्टः प्रह्लादमातुलः । देवाः कथं सुजेयाः स्युरित्युपायमचिंतयत्

ದುಷ್ಟ ದೈತ್ಯ ದುಂದುಭಿನಿರ್ಹ್ರಾದನು, ಪ್ರಹ್ಲಾದನ ಮಾತುಲನು, “ದೇವರನ್ನು ಹೇಗೆ ಸುಲಭವಾಗಿ ಜಯಿಸಬಹುದು?” ಎಂದು ಉಪಾಯವನ್ನು ಚಿಂತಿಸಿದನು.

Verse 47

किं बलाश्च किमाहाराः किमाधारा हि देवताः । विचार्य बहुशो दैत्यस्तत्त्वं विज्ञाय निश्चितम्

“ಅವರ ಬಲವೇನು? ಅವರ ಆಹಾರವೇನು? ದೇವತೆಗಳು ನಿಜವಾಗಿ ಯಾವ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ನಿಂತಿದ್ದಾರೆ?” ಎಂದು ದೈತ್ಯನು ಮರುಮರು ವಿಚಾರಿಸಿ, ತತ್ತ್ವವನ್ನು ತಿಳಿದು ದೃಢನಿಶ್ಚಯಗೊಂಡನು.

Verse 48

अवश्यमग्रजन्मानो हेतवोत्र विचारतः । ब्राह्मणान्हंतुमसकृत्कृतवानुद्यमं ततः

ಹೀಗೆ ವಿಚಾರಿಸಿ, ಇಲ್ಲಿ ನಿರ್ಣಾಯಕ ಕಾರಣಗಳು ಅಗ್ರಜನ್ಮರಾದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರೇ ಎಂದು ಅವನು ತೀರ್ಮಾನಿಸಿದನು; ಆದ್ದರಿಂದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರನ್ನು ಸಂಹರಿಸಲು ಮರುಮರು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದನು.

Verse 49

यतः क्रतुभुजो देवाः क्रतवो वेदसंभवाः । ते वेदा ब्राह्मणाधीनास्ततो देवबलं द्विजाः

ದೇವತೆಗಳು ಯಜ್ಞಭೋಗವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸುವರು; ಯಜ್ಞಗಳು ವೇದಗಳಿಂದ ಉದ್ಭವಿಸುವವು; ಆ ವೇದಗಳು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರ ಅಧೀನ—ಆದುದರಿಂದ, ಹೇ ದ್ವಿಜರೇ, ದೇವಬಲವು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಲ್ಲೇ ನೆಲಸಿದೆ.

Verse 50

निश्चितं ब्राह्मणाधाराः सर्वे वेदाः सवासवाः । गीर्वाणा ब्राह्मणबला नात्र कार्या विचारणा

ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಎಲ್ಲಾ ವೇದಗಳು, ಇಂದ್ರನೊಡನೆ ದೇವಗಣವೂ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರ ಆಧಾರದಲ್ಲೇ ನಿಂತಿವೆ. ಗೀರ್ವಾಣರು ಬ್ರಾಹ್ಮಣಬಲದಿಂದಲೇ ಬಲಿಷ್ಠರು—ಇಲ್ಲಿ ಇನ್ನಷ್ಟು ವಿಚಾರ ಬೇಡ.

Verse 51

ब्राह्मणा यदि नष्टाः स्युर्वेदा नष्टास्ततः स्वयम् । आम्नायेषु प्रणष्टेषु विनष्टाः शततंतवः

ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ನಾಶವಾದರೆ, ನಂತರ ವೇದಗಳೂ ಸ್ವತಃ ನಾಶವಾಗುತ್ತವೆ. ಮತ್ತು ಆಮ್ನಾಯಗಳು—ಪವಿತ್ರ ಪರಂಪರಾ-ಪ್ರಸಾರಗಳು—ನಾಶವಾದಾಗ, ಸಂಪ್ರದಾಯದ ಶತತಂತುಗಳೂ ವಿನಾಶಗೊಳ್ಳುತ್ತವೆ.

Verse 52

यज्ञेषु नाशं गच्छत्सु हृताहारास्ततः सुराः । निर्बलाः सुखजेयाः स्युर्जितेषु त्रिदशेष्वथ

ಯಜ್ಞಗಳು ನಾಶವಾಗುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ದೇವರ ಆಹಾರ ಹರಣವಾಗುತ್ತದೆ. ಆಗ ದೇವರು ದುರ್ಬಲರಾಗಿ ಸುಲಭವಾಗಿ ಜಯಿಸಲ್ಪಡುವರು; ತ್ರಿದಶರು ಸೋತರೆ ಲೋಕವ್ಯವಸ್ಥೆ ತಲೆಕೆಳಗಾಗುತ್ತದೆ.

Verse 53

अहमेव भविष्यामि मान्यस्त्रिजगतीपतिः । आहरिष्यामि देवानामक्षयाः सर्वसंपदः

ನಾನೇ ತ್ರಿಲೋಕದ ಮಾನ್ಯ ಅಧಿಪತಿಯಾಗುವೆನು. ದೇವರ ಅಕ್ಷಯವಾದ ಸಮಸ್ತ ಸಂಪತ್ತುಗಳನ್ನೂ ಐಶ್ವರ್ಯಗಳನ್ನೂ ನಾನು ಹರಣಮಾಡುವೆನು.

Verse 54

निर्वेक्ष्यामि सुखान्येव राज्ये निहतकंटके । इति निश्चित्य दुर्बुद्धिः पुनश्चिंतितवान्मुने

ಮುಳ್ಳುಗಳು (ಅಡಚಣೆಗಳು) ಕಡಿದುಹಾಕಲ್ಪಟ್ಟ ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ನಾನು ಸುಖಗಳನ್ನೇ ಅನುಭವಿಸುವೆನು. ಎಂದು ನಿಶ್ಚಯಿಸಿ, ಓ ಮುನೇ, ಆ ದುರ್ಬುದ್ಧಿ ಮತ್ತೆ ಚಿಂತಿಸಿದನು.

Verse 55

द्विजाः क्व संति भूयांसो ब्रह्मतेजोतिबृंहिताः । श्रुत्यध्ययन संपन्नास्तपोबल समन्विताः

ಬ್ರಹ್ಮತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ವೃದ್ಧರಾದ, ಶ್ರುತಿ ಅಧ್ಯಯನದಲ್ಲಿ ಸಂಪನ್ನರಾದ, ತಪೋಬಲದಿಂದ ಯುಕ್ತರಾದ ಆ ಅನೇಕ ದ್ವಿಜರು ಎಲ್ಲಿದ್ದಾರೆ?

Verse 56

भूयसां ब्राह्मणानां तु स्थानं वाराणसी भवेत् । तानादावुपसंहृत्य यामि तीर्थांतरं ततः

ಅನೇಕ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರ ಪ್ರಧಾನ ನಿವಾಸಸ್ಥಾನ ವಾರಾಣಸಿಯೇ. ಮೊದಲು ಅಲ್ಲಿ ಅವರನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿ, ನಂತರ ನಾನು ಇತರ ತೀರ್ಥಗಳ ಕಡೆಗೆ ಹೋಗುವೆನು.

Verse 57

यत्रयत्र हि तीर्थेषु यत्रयत्राश्रमेषु च । संति सर्वेऽग्रजन्मानस्ते मयाद्याः समंततः

ಎಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲಿ ತೀರ್ಥಗಳಿವೆ, ಎಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲಿ ಆಶ್ರಮಗಳಿವೆ—ಅಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲಿ ಅಗ್ರಜ ದ್ವಿಜರು ವಾಸಿಸುತ್ತಾರೆ; ಅವರು ಎಲ್ಲ ದಿಕ್ಕಿನಿಂದಲೂ ನನ್ನಿಂದ ವಧಿಸಲ್ಪಡಬೇಕಾದವರು.

Verse 58

इति दुंदुभिनिर्ह्रादो मतिं कृत्वा कुलोचिताम् । प्राप्यापि काशीं दुर्वृत्तो मायावी न्यवधीद्द्विजान्

ಹೀಗೆ ದುಂದುಭಿನಿರ್ಹ್ರಾದನು ತನ್ನ ಕುಲಕ್ಕೆ ತಕ್ಕ ಸಂಕಲ್ಪವನ್ನು ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಕಾಶಿಗೆ ಬಂದನು. ಆ ದುಷ್ಟ ಮಾಯಾವಿ ದ್ವಿಜರನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿದನು.

Verse 60

यथा कोपि न वेत्त्येव तथाच्छन्नोऽभवत्पुनः । वने वनेचरो भूत्वा यादोरूपी जलाशये

ಯಾರಿಗೂ ಅವನು ತಿಳಿಯದಂತೆ ಅವನು ಮತ್ತೆ ಮರೆಯಾದನು. ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ವನಚರನಾಗಿ ಸಂಚರಿಸಿ, ಸರೋವರಗಳಲ್ಲಿ ಜಲಚರರೂಪವನ್ನು ಧರಿಸಿದನು.

Verse 61

अदृश्यरूपी मायावी देवानामप्यगोचरः । दिवाध्यानपरस्तिष्ठेन्मुनिवन्मुनिमध्यगः

ಅದೃಶ್ಯರೂಪದ ಆ ಮಾಯಾವಿ ದೇವತೆಗಳಿಗೂ ಅಗೋಚರನು. ಹಗಲು ಧ್ಯಾನನಿಷ್ಠನಾಗಿ ನಿಂತು, ಮುನಿಗಳ ಮಧ್ಯೆ ಮುನಿಯಂತೆ ಸಂಚರಿಸುತ್ತಿದ್ದನು.

Verse 62

प्रवेशमुटजानां च निर्गमं च विलोकयन् । यामिन्यां व्याघ्ररूपेण ब्राह्मणान्भक्षयेद्बहून्

ಅವನು ಪರ್ಣಕುಟೀರಗಳೊಳಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸುವುದನ್ನೂ ಹೊರಬರುವುದನ್ನೂ ಗಮನಿಸುತ್ತಾ; ರಾತ್ರಿಯಲ್ಲಿ ವ್ಯಾಘ್ರರೂಪ ಧರಿಸಿ ಅನೇಕ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರನ್ನು ಭಕ್ಷಿಸುತ್ತಿದ್ದನು.

Verse 63

निःशब्दमेव नयति नत्यजेदपि कीकसम् । इत्थं निपातिता विप्रास्तेन दुष्टेन भूरिशः

ಅವನು ಅವರನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣ ನಿಶ್ಶಬ್ದವಾಗಿ ಕರೆದೊಯ್ದು, ಹಿಂದೆ ಶವವನ್ನೂ ಬಿಡುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಹೀಗೆ ಆ ದುಷ್ಟನು ಅನೇಕ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರನ್ನು ನಿಪಾತಗೊಳಿಸಿದನು.

Verse 64

एकदा शिवरात्रौ तु भक्तस्त्वेको निजोटजे । सपर्यां देवदेवस्य कृत्वा ध्यानस्थितोभवत्

ಒಮ್ಮೆ ಶಿವರಾತ್ರಿಯಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬ ಭಕ್ತನು ತನ್ನ ಕುಟೀರದಲ್ಲಿ ಏಕಾಂಗಿಯಾಗಿದ್ದು; ದೇವದೇವನ ಸಪರ್ಯೆ ಮಾಡಿ ಧ್ಯಾನಸ್ಥಿತಿಗೆ ಸೇರಿದನು.

Verse 65

स च दुंदुभिनिर्ह्राद दैत्येंद्रो बलदर्पितः । व्याघ्र रूपं समास्थाय तमादातुं मतिं दधे

ಮತ್ತೆ ದುಂದುಭಿನಿರ್ಹ್ರಾದನೆಂಬ ದೈತ್ಯೇಂದ್ರನು, ಬಲದ ದರ್ಪದಿಂದ ಮದೋನ್ಮತ್ತನಾಗಿ, ವ್ಯಾಘ್ರರೂಪ ಧರಿಸಿ ಅವನನ್ನು ಹಿಡಿಯಲು ಸಂಕಲ್ಪಿಸಿದನು.

Verse 66

तं भक्तं ध्यानमापन्नं दृढचित्तं शिवेक्षणे । कृतास्त्रमंत्रविन्यासं तं क्रांतुमशकन्न सः

ಆದರೆ ಆ ಭಕ್ತನು ಧ್ಯಾನದಲ್ಲಿ ಲೀನನಾಗಿ, ಶಿವದರ್ಶನದಲ್ಲಿ ದೃಢಚಿತ್ತನಾಗಿ, ಮಂತ್ರರಕ್ಷೆ ಹಾಗೂ ಅಸ್ತ್ರವಿನ್ಯಾಸದಿಂದ ಸಂರಕ್ಷಿತನಾಗಿದ್ದನು; ಅವನನ್ನು ಅವನು ಮಣಿಸಲಾರದೆ ಹೋಯಿತು.

Verse 67

अथ सर्वगतः शंभुर्ज्ञात्वा तस्याशयं हरः । दैत्यस्य दुष्टरूपस्य वधाय विदधे धियम्

ಅಂದು ಸರ್ವವ್ಯಾಪಿಯಾದ ಹರ-ಶಂಭು ಆ ದೈತ್ಯನ ಅಂತರಾಶಯವನ್ನು ತಿಳಿದು, ದುಷ್ಟರೂಪ ದೈತ್ಯನ ವಧಿಸಿ ಪಾವನ ಕ್ಷೇತ್ರವನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಲು ಯುಕ್ತಿಯನ್ನು ನಿಶ್ಚಯಿಸಿದನು।

Verse 68

यावदादित्सति व्याघ्रस्तावदाविरभूद्धरः । जगद्रक्षामणिस्त्र्यक्षो भक्तरक्षण दक्षधीः

ವ್ಯಾಘ್ರನು ಹೊಡೆಯಲು ಸಿದ್ಧನಾಗುತ್ತಿದ್ದಂತೆಯೇ ಧರನು (ಶಿವನು) ತಕ್ಷಣವೇ ಪ್ರकटನಾದನು—ತ್ರಿನೇತ್ರ, ಜಗದ್ರಕ್ಷೆಯ ಮಣಿ, ಭಕ್ತರಕ್ಷಣೆಯಲ್ಲಿ ದಕ್ಷ ದೃಢಬುದ್ಧಿ।

Verse 69

रुद्रमायांतमालोक्य तद्भक्तार्चित लिंगतः । दैत्यस्तेनैव रूपेण ववृधे भूधरोपमः

ಭಕ್ತನು ಅರ್ಚಿಸಿದ ಲಿಂಗದಿಂದ ರುದ್ರನು ಬರುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ, ದೈತ್ಯನು ವೈರಾಗರ್ವದಿಂದ ಅದೇ ರೂಪದಲ್ಲಿ ವೃದ್ಧಿಯಾಗಿ ಪರ್ವತೋಪಮನಾದನು।

Verse 70

सावज्ञमथसर्वज्ञं यावत्पश्यति दानवः । तावदायांतमादाय कक्षायंत्रे न्यपीडयत्

ನಂತರ ದಾನವನು ಸರ್ವಜ್ಞನಾದ ಪ್ರಭುವನ್ನು ಅವಮಾನದಿಂದ ನೋಡುತ್ತಾ, ಆತನು ಸಮೀಪಿಸುತ್ತಿದ್ದಂತೆಯೇ ಹಿಡಿದು ಕಟಿಬಂಧನಯಂತ್ರದಂತೆ ಬಿಗಿಯಾಗಿ ಒತ್ತಿಹಿಡಿದನು।

Verse 71

पंचास्यस्त्वथ पंचास्यं मुष्ट्या मूर्धन्यताडयत् । स च तेनैव रूपेण कक्षानिष्पेषणेन च

ಅಂದು ಪಂಚಾಸ್ಯನು (ಶಿವನು) ಪಂಚಾಸ್ಯ ಶತ್ರುವಿನ ತಲೆಯ ಮೇಲೆ ಮುಷ್ಟಿಯಿಂದ ಹೊಡೆದನು; ಹಾಗೆಯೇ ಅದೇ ರೂಪದಿಂದಲೂ, ಕಕ್ಷಾ-ನಿಷ್ಪೇಷಣದಿಂದಲೂ ದೈತ್ಯನ ಆಕ್ರಮಣವನ್ನು ತಡೆದನು।

Verse 72

अत्यार्तमरटद्व्याघ्रो रोदसी परिपूरयन् । तेन नादेन सहसा सं प्रवेपितमानसाः

ಅತೀವ ವೇದನೆಯಿಂದ ವ್ಯಾಘ್ರನು ಭೀಕರವಾಗಿ ಗರ್ಜಿಸಿದನು; ಆ ನಾದವು ಆಕಾಶಭೂಮಿಗಳನ್ನು ತುಂಬಿತು. ಆ ಅಚಾನಕ್ ಗರ್ಜನೆಯಿಂದ ಎಲ್ಲರ ಮನಗಳು ಭಯದಿಂದ ನಡುಗಿದವು.

Verse 73

तपोधनाः समाजग्मुर्निशि शब्दानुसारतः । तत्रेश्वरं समालोक्य कक्षीकृत मृगेश्वरम्

ತಪೋಧನರಾದ ಋಷಿಗಳು ರಾತ್ರಿಯಲ್ಲಿ ಆ ಶಬ್ದವನ್ನು ಅನುಸರಿಸಿ ಅಲ್ಲಿ ಬಂದರು; ಅಲ್ಲಿ ಅವರು ಈಶ್ವರನನ್ನು ಕಂಡರು—ಮೃಗರಾಜನನ್ನು ತನ್ನ ಕಕ್ಷೆಯಲ್ಲಿ ಅಡಗಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದವನನ್ನು.

Verse 74

तुष्टुवुः प्रणता सर्वे शर्वं जयजयाक्षरैः । परित्राता जगत्त्रातः प्रत्यूहाद्दारुणादितः

ಎಲ್ಲರೂ ಪ್ರಣಾಮ ಮಾಡಿ ‘ಜಯ ಜಯ’ ಎಂಬ ಘೋಷದಿಂದ ಶರ್ವನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಿದರು; ಏಕೆಂದರೆ ಅವನೇ ಪರಿತ್ರಾತ, ಜಗತ್ತ್ರಾತ, ಭೀಕರ ಪ್ರತ್ಯೂಹಗಳಿಂದ ರಕ್ಷಿಸುವವನು.

Verse 75

अनुग्रहं कुरुध्वेश तिष्ठात्रैव जगद्गुरो । अनेनैव हि रूपेण व्याघ्रेश इति नामतः

ಅನುಗ್ರಹಿಸು, ಹೇ ಈಶ; ಹೇ ಜಗದ್ಗುರೋ, ಇಲ್ಲಿಯೇ ನೆಲೆಸಿರು. ಇದೇ ರೂಪದಲ್ಲಿ ‘ವ್ಯಾಘ್ರೇಶ’ ಎಂಬ ನಾಮದಿಂದ ಪ್ರಸಿದ್ಧನಾಗಿರು.

Verse 76

कुरु रक्षां महादेव ज्येष्ठस्थानस्य सर्वदा । अन्येभ्योप्युपसर्गेभ्यो रक्ष नस्तीर्थवासिनः

ಹೇ ಮಹಾದೇವ, ಈ ಜ್ಯೇಷ್ಠಸ್ಥಾನವನ್ನು ಸದಾ ರಕ್ಷಿಸು; ಮತ್ತು ಇತರ ಉಪಸರ್ಗಗಳಿಂದಲೂ ನಮ್ಮನ್ನು—ಈ ತೀರ್ಥವಾಸಿಗಳನ್ನು—ಕಾಪಾಡು.

Verse 77

इति श्रुत्वा वचस्तेषां देवश्चंद्रविभूषणः । तथेत्युक्त्वा पुनः प्राह शृणुध्वं द्विजपुंगवाः

ಅವರ ವಚನಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ ಚಂದ್ರಭೂಷಣನಾದ ದೇವನು “ತಥಾಸ್ತು” ಎಂದು ಹೇಳಿ, ಮತ್ತೆ ಹೀಗೆ ನುಡಿದನು: “ಹೇ ದ್ವಿಜಪುಂಗವರೇ, ಕೇಳಿರಿ।”

Verse 78

यो मामनेन रूपेण द्रक्ष्यति श्रद्धयात्र वै । तस्योपसर्गसंघातं घातयिष्याम्यसंशयम्

ಇಲ್ಲಿ ಯಾರು ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ಇದೇ ರೂಪದಲ್ಲಿ ನನ್ನನ್ನು ದರ್ಶಿಸುವನೋ, ಅವನ ಮೇಲೆ ಬರುವ ಉಪಸರ್ಗಗಳ ಸಮೂಹವನ್ನು ನಾನು ಸಂಶಯವಿಲ್ಲದೆ ಸಂಹರಿಸುವೆನು।

Verse 79

एतल्लिंगं समभ्यर्च्य यो याति पथि मानवः । चौरव्याघ्रादिसंभूत भयं तस्य कुतो भवेत्

ಈ ಲಿಂಗವನ್ನು ಸಮ್ಯಕವಾಗಿ ಅರ್ಚಿಸಿ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಹೋಗುವ ಮಾನವನಿಗೆ ಕಳ್ಳರು, ಹುಲಿಗಳು ಮೊದಲಾದವುಗಳಿಂದ ಉಂಟಾಗುವ ಭಯ ಹೇಗೆ ಉಂಟಾಗುವುದು?

Verse 80

मच्चरित्रमिदं श्रुत्वा स्मृत्वा लिंगमिदं हृदि । संग्रामे प्रविशन्मर्त्यो जयमाप्नोति नान्यथा

ನನ್ನ ಈ ಚರಿತ್ರೆಯನ್ನು ಕೇಳಿ, ಈ ಲಿಂಗವನ್ನು ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಸ್ಮರಿಸಿಕೊಂಡು ಯುದ್ಧಕ್ಕೆ ಪ್ರವೇಶಿಸುವ ಮನುಷ್ಯನು ಜಯವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ—ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ಅಲ್ಲ।

Verse 81

इत्युक्त्वा देवदेवशस्तस्मिंल्लिंगे लयं ययौ । सविस्मयास्ततो विप्राः प्रातर्याता यथागतम्

ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ ದೇವದೇವನು ಆ ಲಿಂಗದಲ್ಲೇ ಲೀನನಾದನು. ನಂತರ ವಿಸ್ಮಯಗೊಂಡ ವಿಪ್ರರು ಪ್ರಾತಃಕಾಲದಲ್ಲಿ ಬಂದಂತೆ ಬಂದ ದಾರಿಯಲ್ಲೇ ಮರಳಿ ಹೋದರು।

Verse 82

स्कन्द उवाच । तदा प्रभृति कुंभोत्थ लिंगं व्याघ्रेश्वराभिधम् । ज्येष्ठेशादुत्तरेभागे दृष्टं स्पृष्टं भयापहम्

ಸ್ಕಂದನು ಹೇಳಿದನು: ಎಲೈ ಕುಂಭಸಂಭವನೇ! ಅಂದಿನಿಂದ ಆ ಲಿಂಗವು ವ್ಯಾಘ್ರೇಶ್ವರ ಎಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾಯಿತು. ಜ್ಯೇಷ್ಠೇಶನ ಉತ್ತರ ಭಾಗದಲ್ಲಿರುವ ಇದನ್ನು ನೋಡುವುದರಿಂದ ಅಥವಾ ಸ್ಪರ್ಶಿಸುವುದರಿಂದ ಭಯವು ನಾಶವಾಗುತ್ತದೆ.

Verse 83

व्याघ्रेश्वरस्य ये भक्तास्तेभ्यो बिभ्यति किंकराः । यामा अपि महाक्रूरा जयजीवेति वादिनः

ಯಾರು ವ್ಯಾಘ್ರೇಶ್ವರನ ಭಕ್ತರೋ, ಅವರಿಗೆ ಯಮನ ಕಿಂಕರರೂ ಹೆದರುತ್ತಾರೆ. ಯಮನ ಅತ್ಯಂತ ಕ್ರೂರ ಸೇವಕರೂ ಸಹ "ಜಯವಾಗಲಿ, ಚಿರಂಜೀವಿಯಾಗಿರಿ" ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.

Verse 84

पराशरेश्वरादीनां लिंगानामिह संभवम् । श्रुत्वा नरो न लिप्येत महापातककर्दमैः

ಇಲ್ಲಿ ಪರಾಶರೇಶ್ವರ ಮುಂತಾದ ಲಿಂಗಗಳ ಉಗಮದ ಬಗ್ಗೆ ಕೇಳುವುದರಿಂದ, ಮನುಷ್ಯನು ಮಹಾಪಾಪಗಳೆಂಬ ಕೆಸರಿನಿಂದ ಕಲುಷಿತನಾಗುವುದಿಲ್ಲ.

Verse 85

कंदुकेश समुत्पत्तिं व्याघ्रे शाविर्भवं तथा । समाकर्ण्य नरो जातु नोपसर्गैः प्रदूयते

ಕಂದುಕೇಶನ ಉತ್ಪತ್ತಿ ಮತ್ತು ವ್ಯಾಘ್ರೇಶ್ವರನ ಆವಿರ್ಭಾವವನ್ನು ಕೇಳುವುದರಿಂದ, ಮನುಷ್ಯನು ಎಂದಿಗೂ ವಿಪತ್ತುಗಳಿಂದ ತೊಂದರೆಗೀಡಾಗುವುದಿಲ್ಲ.

Verse 86

उटजेश्वर लिंगं तु व्याघ्रेशात्पश्चिमे स्थितम् । भक्तरक्षार्थमुद्भूतं स्यात्समभ्यर्च्य निर्भयः

ಉಟಜೇಶ್ವರ ಲಿಂಗವು ವ್ಯಾಘ್ರೇಶ್ವರನ ಪಶ್ಚಿಮದಲ್ಲಿದೆ. ಭಕ್ತರ ರಕ್ಷಣೆಗಾಗಿ ಉದ್ಭವಿಸಿದ ಇದನ್ನು ಪೂಜಿಸುವುದರಿಂದ ಮನುಷ್ಯನು ನಿರ್ಭಯನಾಗುತ್ತಾನೆ.