Adhyaya 45

Verse 1

स्कंद उवाच । अथ तद्योगिनीवृंदं दूराद्दृष्टिं प्रसार्य च । स्वनेत्रदैर्घ्यनिर्माणं प्रशशंस फलान्वितम्

ಸ್ಕಂದನು ಹೇಳಿದರು—ನಂತರ ಆ ಯೋಗಿನೀವೃಂದವು ದೂರದವರೆಗೆ ದೃಷ್ಟಿಯನ್ನು ಹರಡಿ, ತಮ್ಮ ನೇತ್ರಗಳ ವ್ಯಾಪ್ತಿ ವೃದ್ಧಿಯಾದ ಫಲಪ್ರದ ಸಿದ್ಧಿಯನ್ನು ಪ್ರಶಂಸಿಸಿತು।

Verse 2

दिव्यप्रासादमालानां पताकाश्चलपल्लवाः । सादरं दूरमार्गस्थान्पांथानाह्वयतीरिव

ದಿವ್ಯ ಪ್ರಾಸಾದಗಳ ಸಾಲುಗಳ ಮೇಲೆ ಚಲಿಸುವ ಪಲ್ಲವಗಳಂತೆ ಫಡಫಡಿಸುವ ಪತಾಕೆಗಳು, ದೂರ ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿದ್ದ ಪಥಿಕರನ್ನು ಸಾದರವಾಗಿ ಕರೆಯುವಂತೆಯೇ ತೋಚಿದವು।

Verse 3

चंचत्प्रासादमाणिक्यैर्विजृंभितमरीचिभिः । सुनीलमपि च व्योमवीक्ष्यमाणं सुनिर्मलम्

ಚಮಚಮಿಸುವ ಪ್ರಾಸಾದಗಳ ಮಾಣಿಕ್ಯಗಳಿಂದ ಹರಡಿದ ಕಿರಣಗಳಿಂದ, ಗಾಢ ನೀಲಾಕಾಶವೂ ನೋಡಿದಾಗ ಅತ್ಯಂತ ನಿರ್ಮಲ ಹಾಗೂ ಕಲಂಕರಹಿತವಾಗಿ ತೋಚಿತು।

Verse 4

देवत्वं माययाच्छाद्य वेषं कार्पटिकोचितम् । विधाय काशीमविशद्योगिनीचक्रमक्रमम्

ಮಾಯೆಯಿಂದ ತಮ್ಮ ದೇವತ್ವವನ್ನು ಮುಚ್ಚಿ, ಸಂಚಾರಿ ಭಿಕ್ಷುಕರಿಗೆ ತಕ್ಕ ವೇಷವನ್ನು ಧರಿಸಿ, ಯೋಗಿನೀಚಕ್ರವು ಕಾಶಿಗೆ ನಿಶ್ಶಬ್ದವಾಗಿ, ಗಮನಸೆಳೆಯದೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿತು।

Verse 5

काचिच्चयोगिनी भूता काचिज्जाता तपस्विनी । काचिद्बभूव सैरंध्री काचिन्मासोपवासिनी

ಒಬ್ಬಳು ಯೋಗಿನಿಯಾಗಿಯೇ ಉಳಿದಳು, ಮತ್ತೊಬ್ಬಳು ತಪಸ್ವಿನಿಯಾಗಿ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡಳು; ಒಬ್ಬಳು ಸೈರಂಧ್ರೀ (ದಾಸಿ) ಆಗಿದಳು, ಇನ್ನೊಬ್ಬಳು ಮಾಸೋಪವಾಸ ವ್ರತಧಾರಿಣಿಯಾಗಿ ಆಯಿತು।

Verse 6

मालाकारवधूः काचित्काचिन्नापितसुंदरी । सूतिकर्मविचारज्ञा ऽपरा भैषज्यकोविदा

ಒಬ್ಬಳು ಮಾಲಾಕಾರನ ವಧುವಾಗಿ, ಮತ್ತೊಬ್ಬಳು ಸುಂದರ ನಾಪಿತಸ್ತ್ರೀಯಾಗಿ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡಳು; ಒಬ್ಬಳು ಪ್ರಸೂತಿ ಕಾರ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಪರಿಣಿತಳು, ಇನ್ನೊಬ್ಬಳು ಔಷಧವಿದ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ಕೋವಿದಳು ಆಗಿದ್ದಳು।

Verse 7

वैश्या च काचिदभवत्क्रयविक्रयचंचुरा । व्यालग्राहिण्यभूत्काचिद्दासीधात्री च काचन

ಒಬ್ಬಳು ವೈಶ್ಯಳಾಗಿ ಮಾರಾಟ‑ಖರೀದಿಯಲ್ಲಿ ನಿಪುಣಳಾದಳು. ಮತ್ತೊಬ್ಬಳು ಭಯಂಕರ ಜೀವಿಗಳನ್ನು ಹಿಡಿಯುವವಳಾದಳು. ಇನ್ನೊಬ್ಬಳು ದಾಸಿಯೂ ಧಾತ್ರಿಯೂ (ಹಾಲಮ್ಮ) ಆಗಿ ನಗರದಲ್ಲಿ ಸೇವೆ ಮಾಡಿದಳು.

Verse 8

एका च नृत्यकुशला त्वन्या गानविशारदा । अपरा वेणुवादज्ञा परा वीणाधराभवत्

ಒಬ್ಬಳು ನೃತ್ಯದಲ್ಲಿ ಕುಶಲಳಾದಳು, ಮತ್ತೊಬ್ಬಳು ಗಾಯನದಲ್ಲಿ ವಿಶಾರದಳಾದಳು. ಇನ್ನೊಬ್ಬಳು ವೇಣುವಾದನದಲ್ಲಿ ನಿಪುಣಳಾದಳು, ಮತ್ತೊಬ್ಬಳು ವೀಣೆಯನ್ನು ಧರಿಸಿ ವೀಣಾವಾದಿನಿಯಾದಳು.

Verse 9

मृदंगवादनज्ञान्या काचित्ताल कलावती । काचित्कार्मणतत्त्वज्ञा काचिन्मौक्तिकगुंफिका

ಒಬ್ಬಳು ಮೃದಂಗವಾದನದಲ್ಲಿ ನಿಪುಣಳಾಗಿದ್ದಳು, ಮತ್ತೊಬ್ಬಳು ತಾಳ‑ಲಯಕಲೆಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಾವೀಣ್ಯಳಾಗಿದ್ದಳು. ಒಬ್ಬಳು ಕಾರ್ಮಣ (ಕರ್ಮಪ್ರಯೋಗ) ತತ್ತ್ವವನ್ನು ತಿಳಿದವಳು, ಇನ್ನೊಬ್ಬಳು ಮುತ್ತುಗಳನ್ನು ಗೂಂಥುವವಳಾಗಿದ್ದಳು.

Verse 10

गंधभागविधिज्ञान्या काचिदक्षकलालया । आलापोल्लासकुशला काचिच्चत्वरचारिणी

ಒಬ್ಬಳು ಸುಗಂಧ ದ್ರವ್ಯಗಳ ಭಾಗ‑ಪ್ರಮಾಣ ಹಾಗೂ ವಿಧಿಯನ್ನು ತಿಳಿದವಳು; ಮತ್ತೊಬ್ಬಳು ಪಾಶೆಗಳ ಆಟಕಲೆಯಲ್ಲಿ ಮುದಗೊಂಡವಳು. ಒಬ್ಬಳು ಮಧುರ ಸಂಭಾಷಣೆ ಮತ್ತು ಉಲ್ಲಾಸ ವಿನೋದದಲ್ಲಿ ಕುಶಲಳಾಗಿದ್ದಳು; ಇನ್ನೊಬ್ಬಳು ಚೌಕ‑ಚತ್ವರಗಳಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸುತ್ತಿದ್ದಳು.

Verse 11

वंशाधिरोहणे दक्षा रज्जुमार्गेण चेतरा । काचिद्वातुलचेष्टाऽभूत्पथि चीवरवेष्टना

ಒಬ್ಬಳು ಬಿದಿರು ಕಂಬ ಏರುವುದರಲ್ಲಿ ದಕ್ಷಳಾಗಿದ್ದಳು, ಮತ್ತೊಬ್ಬಳು ಹಗ್ಗದ ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ನಡೆಯುತ್ತಿದ್ದಳು. ಒಬ್ಬಳು ಹುಚ್ಚಿನಂತೆ ವರ್ತಿಸಿದಳು, ಇನ್ನೊಬ್ಬಳು ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಚೀವರ/ಚಿಂದಿಗಳಲ್ಲಿ ಸುತ್ತಿಕೊಂಡು ಸಂಚರಿಸಿದಳು.

Verse 12

अपत्यदाऽनपत्यानां परा तत्रपुरेऽवसत् । काचित्करांघ्रिरेखाणां लक्षणानि चिकेति च

ಆ ನಗರದಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬಳು ಸಂತಾನವಿಲ್ಲದವರಿಗೆ ಸಂತಾನಪ್ರದಾಯಿನಿಯಾಗಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದಳು. ಮತ್ತೊಬ್ಬಳು ಕೈ‑ಕಾಲಿನ ರೇಖೆಗಳಲ್ಲಿರುವ ಶುಭಲಕ್ಷಣಗಳನ್ನು ಪರಿಶೀಲಿಸಿ ವಿವರಣೆ ನೀಡುತ್ತಿದ್ದಳು.

Verse 13

चित्रलेखन नैपुण्यात्काचिज्जनमनोहरा । वशीकरणमंत्रज्ञा काचित्तत्र चचार ह

ಚಿತ್ರಲೇಖನದ ನೈಪುಣ್ಯದಿಂದ ಒಬ್ಬಳು ಜನಮನವನ್ನು ಹರ್ಷಗೊಳಿಸುತ್ತಿದ್ದಳು. ಮತ್ತೊಬ್ಬಳು ವಶೀಕರಣಮಂತ್ರಜ್ಞಳಾಗಿ ಅಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸುತ್ತಿದ್ದಳು.

Verse 14

गुटिकासिद्धिदा काचित्काचिदंजनसिद्धिदा । धातुवादविदग्धान्या पादुकासिद्धिदा परा

ಒಬ್ಬಳು ಗುಟಿಕಾ‑ಸಿದ್ಧಿಯನ್ನು ನೀಡುತ್ತಿದ್ದಳು, ಮತ್ತೊಬ್ಬಳು ಅಂಜನ‑ಸಿದ್ಧಿಯನ್ನು ನೀಡುತ್ತಿದ್ದಳು. ಇನ್ನೊಬ್ಬಳು ಧಾತುವಾದದಲ್ಲಿ ನಿಪುಣಳಾಗಿದ್ದಳು, ಮತ್ತೊಬ್ಬಳು ಪಾದುಕಾ‑ಸಿದ್ಧಿಯನ್ನು ದಯಪಾಲಿಸುತ್ತಿದ್ದಳು.

Verse 15

अग्निस्तंभ जलस्तंभ वाक्स्तंभं चाप्यशिक्षयत् । खेचरीत्वं ददौ काचिददृश्यत्वं परा ददौ

ಅವಳು ಅಗ್ನಿಸ್ತಂಭ, ಜಲಸ್ತಂಭ ಮತ್ತು ವಾಕ್ಸ್ತಂಭವನ್ನೂ ಬೋಧಿಸುತ್ತಿದ್ದಳು. ಒಬ್ಬಳು ಖೇಚರೀತ್ವವನ್ನು ನೀಡಿದಳು, ಮತ್ತೊಬ್ಬಳು ಅದೃಶ್ಯತ್ವವನ್ನು ದಯಪಾಲಿಸಿದಳು.

Verse 16

काचिदाकर्पणीं सिद्धिं ददावुच्चाटनं परा । काचिन्निजांगसौंदर्य युवचित्तविमोहिनी

ಒಬ್ಬಳು ಆಕರ್ಷಣೀ‑ಸಿದ್ಧಿಯನ್ನು ನೀಡಿದಳು, ಮತ್ತೊಬ್ಬಳು ಉಚ್ಚಾಟನ‑ಕರ್ಮವನ್ನು ನೀಡಿದಳು. ಇನ್ನೊಬ್ಬಳು ತನ್ನ ಅಂಗಸೌಂದರ್ಯದಿಂದ ಯುವಕರ ಚಿತ್ತವನ್ನು ಮರುಳುಗೊಳಿಸುತ್ತಿದ್ದಳು.

Verse 17

चिंतितार्थप्रदा काचित्काचिज्ज्योतिः कलावती । इत्यादि वेषभाषाभिरनुकृत्य समंततः

ಆ ಯೋಗಿನಿಯರಲ್ಲಿ ಕೆಲವರು ‘ಚಿಂತಿತಾರ್ಥಪ್ರದಾ’, ಕೆಲವರು ‘ಜ್ಯೋತಿ’, ಮತ್ತ ಕೆಲವರು ‘ಕಲಾವತಿ’ ಎಂಬ ರೂಪಗಳನ್ನು ಧರಿಸಿದರು. ನಾನಾವೇಷ-ನಾನಾಭಾಷಾಭಂಗಿಗಳನ್ನು ಅನುಕರಿಸಿ ಅವರು ನಗರದೆಲ್ಲೆಡೆ ಸುತ್ತಾಡಿದರು.

Verse 18

प्रत्यंगणं प्रतिगृहं प्राविशद्योगिनीगणः । इत्थमब्दंचरंत्यस्ता योगिन्योऽहर्निशं पुरि

ಯೋಗಿನಿಗಳ ಗುಂಪು ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಅಂಗಳಕ್ಕೂ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಮನೆಗೂ ಪ್ರವೇಶಿಸಿತು. ಹೀಗೆ ಅವರು ನಗರದಲ್ಲಿ ಹಗಲು-ರಾತ್ರಿ ಒಂದು ಸಂಪೂರ್ಣ ವರ್ಷ ಸಂಚರಿಸಿದರು.

Verse 19

न च्छिद्रं लेभिरे क्वापि नृपविघ्नचिकीर्षवः । ततः समेत्य ताः सर्वा योगिन्यो वंध्यवांछिताः । तस्थुः संमंत्र्य तत्रैव न गता मंदरं पुनः

ರಾಜನಿಗೆ ವಿಘ್ನ ಉಂಟುಮಾಡಬೇಕೆಂದು ಯತ್ನಿಸಿದರೂ ಅವರಿಗೆ ಎಲ್ಲಿಯೂ ಒಂದು ಚಿದ್ರ (ಅವಕಾಶ) ಸಿಗಲಿಲ್ಲ. ಆಗ ಆಶೆ ವಿಫಲವಾಗಿ ನಿರಾಶರಾದ ಆ ಎಲ್ಲ ಯೋಗಿನಿಯರು ಸೇರಿ, ಅಲ್ಲೀಯೇ ಸಮಾಲೋಚಿಸಿ ನಿಂತರು; ಮತ್ತೆ ಮಂದರಕ್ಕೆ ಹಿಂತಿರುಗಲಿಲ್ಲ.

Verse 20

प्रभुकार्यमनिष्पाद्य सदः संभावनैधितः । कः पुरः शक्नुयात्स्थातुं स्वामिनो क्षतविग्रहः

ಸ್ವಾಮಿಯ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಲಾರದೆ ಇದ್ದರೂ ಸದಾ ಆತ್ಮಗರ್ವದಿಂದ ಉಬ್ಬಿರುವವನು—ಅಪಮಾನಿತ ದೇಹಧಾರಿಯಾದ ಆ ಸೇವಕನು ಸ್ವಾಮಿಯ ಮುಂದೇ ಹೇಗೆ ನಿಲ್ಲಬಲ್ಲನು?

Verse 21

अन्यच्च चिंतितं ताभिर्योगिनीभिरिदं मुने । प्रभुं विनापि जीवामो न तु काशीं विना पुनः

ಮುನಿಯೇ, ಆ ಯೋಗಿನಿಯರು ಮತ್ತೊಂದು ವಿಚಾರಿಸಿದರು—“ಸ್ವಾಮಿ ಇಲ್ಲದೆಯೂ ನಾವು ಬದುಕಬಹುದು; ಆದರೆ ಕಾಶಿಯಿಲ್ಲದೆ ಮತ್ತೆ ಎಂದಿಗೂ ಬದುಕಲಾರೆವು.”

Verse 22

प्रभूरुष्टोपि सद्भृत्ये जीविकामात्रहारकः । काशीहरेत्कराद्भ्रष्टा पुरुषार्थचतुष्टयम्

ಸ್ವಾಮಿ ಸದ್ಭೃತ್ಯನ ಮೇಲೆ ಕೋಪಗೊಂಡರೂ ಅವನ ಜೀವನೋಪಾಯವನ್ನಷ್ಟೇ ಕಸಿದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ; ಆದರೆ ಕಾಶಿಯಿಂದ ಚ್ಯುತನಾದವನ ಕೈಯಿಂದ ಕಾಶಿಯೇ ಸ್ವತಃ ಧರ್ಮಾರ್ಥಕಾಮಮೋಕ್ಷ ಎಂಬ ನಾಲ್ಕು ಪುರುಷಾರ್ಥಗಳನ್ನು ಹರಿ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ.

Verse 23

नाद्यापि काशीं संत्यज्य तदारभ्य महामुने । योगिन्योन्यत्र तिष्ठंति चरंत्योपि जगत्त्रयम्

ಮಹಾಮುನೇ! ಆ ಕಾಲದಿಂದ ಇಂದಿಗೂ ಯೋಗಿನಿಯರು ಕಾಶಿಯನ್ನು ತ್ಯಜಿಸುವುದಿಲ್ಲ; ಅವರು ತ್ರಿಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸಿದರೂ ಇತರತ್ರ ಕ್ಷಣಮಾತ್ರವೇ ತಂಗುತ್ತಾರೆ.

Verse 24

प्राप्यापि श्रीमतीं काशीं यस्तितिक्षति दुर्मतिः । स एव प्रत्युत त्यक्तो धर्मकामार्थमुक्तिभिः

ಶ್ರೀಮತಿಯಾದ ಕಾಶಿಯನ್ನು ಪಡೆದರೂ ದುರ್ಮತಿಯಾದವನು ಭಕ್ತಿಯಿಲ್ಲದೆ ಅದನ್ನು ಕೇವಲ ‘ಸಹಿಸಿಕೊಂಡು’ ಇದ್ದರೆ, ಅವನು ನಿಜವಾಗಿ ಧರ್ಮಾರ್ಥಕಾಮಮುಕ್ತಿಗಳಿಂದಲೇ ಪರಿತ್ಯಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ.

Verse 25

कः काशीं प्राप्य दुर्बुद्धिरपरत्र यियासति । मोक्षनिक्षेप कलशीं तुच्छश्रीकृतमानसः

ಕಾಶಿಯನ್ನು ಪಡೆದ ಮೇಲೆ ಯಾವ ದುರ್ಬುದ್ಧಿ ಇತರತ್ರ ಹೋಗಲು ಬಯಸುವನು? ಕಾಶಿಯೇ ಮೋಕ್ಷನಿಕ್ಷೇಪದ ಕಲಶ; ತುಚ್ಛ ಶ್ರೀಗಳಿಂದ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಕುಗ್ಗಿಸಿಕೊಂಡವನೇ ಬೇರೆಡೆಗೆ ಹೊರಡಲು ಯೋಚಿಸುವನು.

Verse 26

विमुखोपीश्वरोस्माकं काशीसेवनपुण्यतः । संमुखो भविता पुण्यं कृतकृत्याः स्म तद्वयम्

ನಮ್ಮ ಮೇಲೆ ಈಶ್ವರನು ವಿಮುಖನಾಗಿದ್ದರೂ ಕಾಶೀಸೇವೆಯ ಪುಣ್ಯದಿಂದ ಅವನು ನಮ್ಮತ್ತ ಸಂಮುಖನಾಗಿ ಅನುಗ್ರಹಿಸುವನು; ಆ ಪುಣ್ಯದಿಂದಲೇ ನಾವು ಕೃತಕೃತ್ಯರಾಗುವೆವು—ನಾವು ಧನ್ಯರು.

Verse 27

दिनैः कतिपयैरेव सर्वज्ञोपि समेष्यति । विना काशीं न रमते यतोऽन्यत्र त्रिलोचनः

ಕೆಲವೇ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಸರ್ವಜ್ಞನೂ ಈ ನಿಶ್ಚಯಕ್ಕೆ ಬರುತ್ತಾನೆ—ಕಾಶಿಯಿಲ್ಲದೆ ಅವನು ರಮಿಸುವುದಿಲ್ಲ; ಏಕೆಂದರೆ ತ್ರಿನೇತ್ರ ಶಿವನು ಬೇರೆಡೆ ಸಂತೋಷಪಡುವುದಿಲ್ಲ.

Verse 28

शंभोः शक्तिरियं काशी काचित्सर्वैरगोचरा । शंभुरेव हि जानीयादेतस्याः परमं सुखम्

ಈ ಕಾಶಿ ಶಂಭುವಿನ ಶಕ್ತಿಯೇ; ಅದು ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಅಗೋಚರ. ಅವಳ ಪರಮ ಸುಖವನ್ನು ನಿಜವಾಗಿ ಶಂಭುವೇ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ತಿಳಿಯುತ್ತಾನೆ.

Verse 29

इति निश्चित्य मनसि शंभोरानंदकानने । अतिष्ठद्योगिनीवृंदं कयाचिन्माययावृतम्

ಹೀಗೆ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ನಿಶ್ಚಯಿಸಿ, ಶಂಭುವಿನ ‘ಆನಂದ-ಕಾನನ’ದಲ್ಲಿ ಯೋಗಿನಿಯರ ವೃಂದವು ಯಾವುದೋ ರಹಸ್ಯಮಯ ಮಾಯೆಯಿಂದ ಆವೃತವಾಗಿ ನಿಂತಿತ್ತು.

Verse 30

व्यास उवाच । इत्थं समाकर्ण्य मुनिः पुनः पप्रच्छ षण्मुखम् । कानि कानि च नामानि तासां तानि वदेश्वर

ವ್ಯಾಸನು ಹೇಳಿದರು—ಇಂತೆ ಕೇಳಿ ಮುನಿಯು ಮತ್ತೆ ಷಣ್ಮುಖನನ್ನು ಪ್ರಶ್ನಿಸಿದನು: “ಅವರವರ ಹೆಸರುಗಳು ಯಾವುವು? ಹೇ ಈಶ್ವರ, ಆ ಹೆಸರುಗಳನ್ನು ಹೇಳು.”

Verse 31

भजनाद्योगिनीनां च काश्यां किं जायते फलम् । कस्मिन्पर्वणि ताः पूज्याः कथं पूज्याश्च तद्वद

“ಮತ್ತು ಕಾಶಿಯಲ್ಲಿ ಯೋಗಿನಿಯರ ಭಜನ-ಪೂಜೆಯಿಂದ ಯಾವ ಫಲ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ? ಯಾವ ಪರ್ವದಲ್ಲಿ ಅವರು ಪೂಜ್ಯರು, ಮತ್ತು ಹೇಗೆ ಪೂಜಿಸಬೇಕು—ಅದನ್ನೂ ಹೇಳು.”

Verse 32

श्रुत्वेतिप्रश्नमौमेयो योगिनीसंश्रयं ततः । प्रत्युवाच मुने वच्मि शृणोत्ववहितो भवान्

ಆ ಪ್ರಶ್ನೆಯನ್ನು ಕೇಳಿ ಉಮಾಪುತ್ರನು, ಯೋಗಿನಿಗಳ ಆಶ್ರಯಸ್ವರೂಪನು, ಹೀಗೆ ಉತ್ತರಿಸಿದನು—“ಮುನಿವರ್ಯಾ! ನಾನು ಹೇಳುವೆನು; ನೀವು ಸಂಪೂರ್ಣ ಗಮನದಿಂದ ಕೇಳಿರಿ.”

Verse 33

स्कंद उवाच । नामधेयानि वक्ष्यामि योगिनीनां घटोद्भव । आकर्ण्य यानि पापानि क्षयंति भविनां क्षणात्

ಸ್ಕಂದನು ಹೇಳಿದನು—“ಓ ಘಟೋದ್ಭವ (ವ್ಯಾಸ)! ಯೋಗಿನಿಗಳ ನಾಮಗಳನ್ನು ನಾನು ಪ್ರಕಟಿಸುವೆನು; ಅವನ್ನು ಕೇಳಿದ ಮಾತ್ರಕ್ಕೆ ಜೀವಿಗಳ ಪಾಪಗಳು ಕ್ಷಣಮಾತ್ರದಲ್ಲಿ ನಾಶವಾಗುತ್ತವೆ.”

Verse 34

गजानना सिंहमुखी गृध्रास्या काकतुंडिका । उष्ट्रग्रीवा हयग्रीवा वाराही शरभानना

ಗಜಾನನಾ, ಸಿಂಹಮುಖೀ, ಗೃಧ್ರಾಸ್ಯಾ, ಕಾಕತುಂಡಿಕಾ; ಉಷ್ಟ್ರಗ್ರೀವಾ, ಹಯಗ್ರೀವಾ, ವಾರಾಹೀ, ಶರಭಾನನಾ—ಇವು ಯೋಗಿನಿಗಳ ನಾಮಗಳು.

Verse 35

उलूकिका शिवारावा मयूरी विकटानना । अष्टवक्त्रा कोटराक्षी कुब्जा विकटलोचना

ಉಲೂಕಿಕಾ, ಶಿವಾರಾವಾ, ಮಯೂರೀ, ವಿಕಟಾನನಾ; ಅಷ್ಟವಕ್ತ್ರಾ, ಕೋಟರಾಕ್ಷೀ, ಕುಬ್ಜಾ, ವಿಕಟಲೋಚನಾ—ಇವೂ ಯೋಗಿನಿಗಳ ನಾಮಗಳು.

Verse 36

शुष्कोदरी ललज्जिह्वा श्वदंष्ट्रा वानरानना । ऋक्षाक्षी केकराक्षी च बृहत्तुंडा सुराप्रिया

ಶುಷ್ಕೋದರೀ, ಲಲಜ್ಜಿಹ್ವಾ, ಶ್ವದಂಷ್ಟ್ರಾ, ವಾನರಾನನಾ; ಋಕ್ಷಾಕ್ಷೀ, ಕೇಕರಾಕ್ಷೀ, ಬೃಹತ್ತುಂಡಾ ಮತ್ತು ಸುರಾಪ್ರಿಯಾ—ಇವೂ ಯೋಗಿನಿಗಳ ನಾಮಗಳು.

Verse 37

कपालहस्ता रक्ताक्षी शुकी श्येनी कपोतिका । पाशहस्ता दंडहस्ता प्रचंडा चंडविक्रमा

ಅವಳು ಕಪಾಲಹಸ್ತಾ, ರಕ್ತಾಕ್ಷಿ; ಶುಕೀ, ಶ್ಯೇನೀ, ಕಪೋತಿಕಾ; ಪಾಶಹಸ್ತಾ, ದಂಡಹಸ್ತಾ, ಅತಿಪ್ರಚಂಡಾ ಮತ್ತು ರಣದಲ್ಲಿ ಭಯಂಕರ ವಿಕ್ರಮವಂತಳು।

Verse 38

शिशुघ्नी पापहंत्री च काली रुधिरपायिनी । वसाधया गर्भभक्षा शवहस्तांत्रमालिनी

ಅವಳು ಶಿಶುಘ್ನೀ, ಪಾಪಹಂತ್ರಿ; ಕಾಳಿ, ರುಧಿರಪಾಯಿನೀ; ವಸಾಧಯಾ, ಗರ್ಭಭಕ್ಷಾ; ಹಾಗೂ ಶವಹಸ್ತಾ, ಆಂತ್ರಮಾಲಾಧಾರಿಣಿ।

Verse 39

स्थूलकेशी बृहत्कुक्षिः सर्पास्या प्रेतवाहना । दंदशूककरा क्रौंची मृगशीर्षा वृषानना

ಅವಳು ಸ್ಥೂಲಕೇಶೀ, ಬೃಹತ್ಕುಕ್ಷಿ; ಸರ್ಪಾಸ್ಯಾ, ಸರ್ಪದಂತ ಮುಖವಂತಳು; ಪ್ರೇತವಾಹನಾ; ದಂದಶೂಕಕರಾ, ಸರ್ಪಸಮಾನ ಕೈಗಳವಳು; ಕ್ರೌಂಚೀ; ಮೃಗಶೀರ್ಷಾ; ವೃಷಾನನಾ।

Verse 40

व्यात्तास्या धूमनिःश्वासा व्योमैकचरणोर्ध्वदृक् । तापनी शोषणीदृष्टिः कोटरी स्थूलनासिका

ಅವಳು ವ್ಯಾತ್ತಾಸ್ಯಾ, ಭೀಕರವಾಗಿ ಬಾಯಿಬಿಟ್ಟವಳು; ಧೂಮನಿಃಶ್ವಾಸಾ, ಹೊಗೆಯಂತ ಶ್ವಾಸವಂತಳು; ವ್ಯೋಮದಲ್ಲಿ ಏಕಚರಣದಿಂದ ಸಂಚರಿಸಿ ಊರ್ಧ್ವದೃಷ್ಟಿಯವಳು; ತಾಪನೀ, ದಹಿಸುವವಳು; ಶೋಷಣೀದೃಷ್ಟಿ, ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದಲೇ ಒಣಗಿಸುವವಳು; ಕೋಟರೀ; ಸ್ಥೂಲನಾಸಿಕಾ।

Verse 41

विद्युत्प्रभा बलाकास्या मार्जारी कटपूतना । अट्टाट्टहासा कामाक्षी मृगाक्षी मृगलोचना

ಅವಳು ವಿದ್ಯುತ್‌ಪ್ರಭಾ, ಮಿಂಚಿನಂತೆ ಕಾಂತಿಯವಳು; ಬಲಾಕಾಸ್ಯಾ; ಮಾರ್ಜಾರೀ; ಕಟಪೂತನಾ; ಅಟ್ಟಾಟ್ಟಹಾಸಾ, ಘೋರ ಅಟ್ಟಹಾಸ ಮಾಡುವವಳು; ಕಾಮಾಕ್ಷೀ; ಮೃಗಾಕ್ಷೀ; ಮೃಗಲೋಚನಾ—ಹರಿಣಿಯಂತ ಕಣ್ಣುಗಳವಳು।

Verse 42

नामानीमानि यो मर्त्यश्चतुःषष्टिं दिनेदिने । जपेत्त्रिसंध्यं तस्येह दुष्टबाधा प्रशाम्यति

ಯಾವ ಮನುಷ್ಯನು ಪ್ರತಿದಿನ ತ್ರಿಸಂಧ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ಈ ಅರವತ್ತುನಾಲ್ಕು ನಾಮಗಳನ್ನು ಜಪಿಸುತ್ತಾನೋ, ಅವನಿಗೆ ಈ ಜನ್ಮದಲ್ಲೇ ದುಷ್ಟಬಾಧೆಗಳು ಶಮನವಾಗುತ್ತವೆ.

Verse 43

न डाकिन्यो न शाकिन्यो न कूष्मांडा न राक्षसाः । तस्य पीडां प्रकुर्वंति नामानीमानि यः पठेत्

ಈ ನಾಮಗಳನ್ನು ಪಠಿಸುವವನಿಗೆ ಡಾಕಿನಿಯರೂ ಅಲ್ಲ, ಶಾಕಿನಿಯರೂ ಅಲ್ಲ, ಕೂಷ್ಮಾಂಡಗಳೂ ಅಲ್ಲ, ರಾಕ್ಷಸರೂ ಅಲ್ಲ—ಯಾರೂ ಪೀಡಿಸಲಾರರು.

Verse 44

शिशूनां शांतिकारीणि गर्भशांतिकराणि च । रणे राजकुले वापि विवादे जयदान्यपि

ಇವು ಶಿಶುಗಳಿಗೆ ಶಾಂತಿಕರ, ಗರ್ಭಕ್ಕೂ ಶಾಂತಿಕರ; ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ, ರಾಜಸಭೆಯಲ್ಲಿ ಹಾಗೂ ವಿವಾದದಲ್ಲಿಯೂ ಜಯವನ್ನು ನೀಡುವವು.

Verse 45

लभेदभीप्सितां सिद्धिं योगिनीपीठसेवकः । मंत्रांतराण्यपि जपंस्तत्पीठे सिद्धिभाग्भवेत्

ಯೋಗಿನೀ-ಪೀಠವನ್ನು ಸೇವಿಸುವವನು ಇಷ್ಟಸಿದ್ಧಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ; ಇತರ ಮಂತ್ರಗಳನ್ನು ಜಪಿಸಿದರೂ ಆ ಪೀಠದಲ್ಲೇ ಸಿದ್ಧಿಭಾಗಿಯಾಗುತ್ತಾನೆ.

Verse 46

बलिपूजोपहारैश्च धूपदीपसमर्पणैः । क्षिप्रं प्रसन्ना योगिन्यः प्रयच्छेयुर्मनोरथान्

ಬಲಿ, ಪೂಜೆ, ಉಪಹಾರಗಳು ಹಾಗೂ ಧೂಪ-ದೀಪ ಸಮರ್ಪಣೆಯಿಂದ ಯೋಗಿನಿಯರು ಶೀಘ್ರ ಪ್ರಸನ್ನರಾಗಿ ಮನೋರಥಗಳನ್ನು ಅನುಗ್ರಹಿಸುತ್ತಾರೆ.

Verse 47

शरत्काले महापूजां तत्र कृत्वा विधानतः । हवींषि हुत्वा मंत्रज्ञो महतीं सिद्धिमाप्नुयात्

ಶರದ್ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲಿ ವಿಧಿವಿಧಾನವಾಗಿ ಮಹಾಪೂಜೆಯನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿ, ಮಂತ್ರಜ್ಞನು ಅಗ್ನಿಯಲ್ಲಿ ಹವ್ಯಾಹುತಿಗಳನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿದರೆ ಮಹಾಸಿದ್ಧಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ।

Verse 48

आरभ्याश्वयुजःशुक्लां तिथिं प्रतिपदं शुभाम् । पूजयेन्नवमीयावन्नरश्चिंतितमाप्नुयात्

ಆಶ್ವಯುಜ ಶುಕ್ಲಪಕ್ಷದ ಶುಭ ಪ್ರತಿಪದೆಯಿಂದ ಆರಂಭಿಸಿ ನವಮಿವರೆಗೆ ಪೂಜಿಸುವವನು ತನ್ನ ಇಚ್ಛಿತ ಫಲವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ।

Verse 49

कृष्णपक्षस्य भूतायामुपवासी नरोत्तमः । तत्र जागरणं कृत्वा महतीं सिद्धिमाप्नुयात्

ಕೃಷ್ಣಪಕ್ಷದ ಭೂತಾಯಾ ತಿಥಿಯಲ್ಲಿ ಉಪವಾಸವಿರುವ ಶ್ರೇಷ್ಠನು ಅಲ್ಲಿ ಜಾಗರಣೆ ಮಾಡಿದರೆ ಮಹಾಸಿದ್ಧಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ।

Verse 50

प्रणवादिचतुर्थ्यन्तैर्नामभिर्भक्तिमान्नरः । प्रत्येकं हवनं कृत्वा शतमष्टोत्तरं निशि

ಭಕ್ತಿಮಾನನು ಪ್ರಣವದಿಂದ ಆರಂಭಿಸಿ ಚತುರ್ಥಾಂತ ನಾಮಮಂತ್ರಗಳಿಂದ, ರಾತ್ರಿಯಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಯೊಂದಕ್ಕೂ ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿ ಹವನ ಮಾಡಿ ನೂರ ಎಂಟು ಆಹುತಿಗಳನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು।

Verse 51

ससर्पिषा गुग्गुलुना लघुकोलि प्रमाणतः । यां यां सिद्धिमभीप्सेत तांतां प्राप्नोति मानवः

ತುಪ್ಪ ಮತ್ತು ಗುಗ್ಗುಳುವನ್ನು ಸಣ್ಣ ಬೋರೆಹಣ್ಣಿನ ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು, ಮನುಷ್ಯನು ಯಾವ ಯಾವ ಸಿದ್ಧಿಯನ್ನು ಬಯಸುತ್ತಾನೋ ಆ ಆ ಸಿದ್ಧಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ।

Verse 52

चैत्रकृष्णप्रतिपदि तत्र यात्रा प्रयत्नतः । क्षेत्रविघ्नशांत्यर्थं कर्तव्या पुण्यकृज्जनैः

ಚೈತ್ರ ಮಾಸದ ಕೃಷ್ಣಪಕ್ಷ ಪ್ರತಿಪದೆಯಂದು ಅಲ್ಲಿ ಪುಣ್ಯಕರ್ಮಿಗಳು ಪ್ರಯತ್ನಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಯಾತ್ರೆ ಮಾಡಬೇಕು; ಕ್ಷೇತ್ರಸಂಬಂಧ ವಿಘ್ನಶಾಂತಿಗಾಗಿ।

Verse 53

यात्रा च सांवत्सरिकीं यो न कुर्यादवज्ञया । तस्य विघ्नं प्रयच्छंति योगिन्यः काशिवासिनः

ಅವಜ್ಞೆಯಿಂದ ವಾರ್ಷಿಕ ಯಾತ್ರೆಯನ್ನು ಮಾಡದವನಿಗೆ, ಕಾಶೀವಾಸಿನಿ ಯೋಗಿನಿಯರು ವಿಘ್ನಗಳನ್ನು ನೀಡುತ್ತಾರೆ।

Verse 54

अग्रे कृत्वा स्थिताः सर्वास्ताः काश्यां मणिकर्णिकाम् । तन्नमस्कारमात्रेण नरो विघ्नैर्न बाध्यते

ಆ ಯೋಗಿನಿಯರೆಲ್ಲರೂ ಮಣಿಕರ್ಣಿಕೆಯನ್ನು ಅಗ್ರಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ಇಟ್ಟು ಕಾಶಿಯಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿದ್ದಾರೆ; ಅವಳಿಗೆ ಕೇವಲ ನಮಸ್ಕಾರಮಾತ್ರದಿಂದಲೇ ನರನು ವಿಘ್ನಗಳಿಂದ ಬಾಧಿತನಾಗುವುದಿಲ್ಲ।