Adhyaya 43

Verse 1

श्रीसूत उवाच । अथेदानीं प्रवक्ष्यामि रामनाथस्य वैभवम् । यच्छ्रुत्वा सर्वपापेभ्यो मु्च्यते मानवो भुवि

ಶ್ರೀಸೂತನು ಹೇಳಿದನು—ಇದೀಗ ನಾನು ರಾಮನಾಥನ ವೈಭವವನ್ನು ಪ್ರಕಟಿಸುವೆನು; ಅದನ್ನು ಕೇಳಿದ ಮಾನವನು ಭುವಿಯಲ್ಲಿ ಸರ್ವ ಪಾಪಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ.

Verse 2

रामप्रतिष्ठितं लिंगं यः पश्यति नरः सकृत् । स नरो मुक्तिमाप्नोति शिवसायुज्यरूपिणीम्

ರಾಮನು ಪ್ರತಿಷ್ಠಾಪಿಸಿದ ಲಿಂಗವನ್ನು ಯಾರು ಒಂದೇ ಬಾರಿ ಆದರೂ ದರ್ಶನಮಾಡುವನೋ, ಆ ನರನು ಶಿವಸಾಯುಜ್ಯರೂಪವಾದ ಮುಕ್ತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

Verse 3

दशवर्षैस्तु यत्पुण्यं क्रियते तु कृते युगे । त्रेतायामेकवर्षेण तत्पुण्यं साध्यते नृभिः

ಕೃತಯುಗದಲ್ಲಿ ಹತ್ತು ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಉಂಟಾಗುವ ಪುಣ್ಯವನ್ನು, ತ್ರೇತಾಯುಗದಲ್ಲಿ ಜನರು ಒಂದೇ ವರ್ಷದಲ್ಲಿ ಸಾಧಿಸುತ್ತಾರೆ.

Verse 4

द्वापरे तच्च मासेन तद्दिनेन कलौ युगे । तत्फलं कोटिगुणितं निमिषे निमिषे नृणाम्

ದ್ವಾಪರಯುಗದಲ್ಲಿ ಅದೇ ಪುಣ್ಯ ಒಂದು ತಿಂಗಳಲ್ಲಿ, ಕಲಿಯುಗದಲ್ಲಿ ಒಂದು ದಿನದಲ್ಲೇ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ; ಅದರ ಫಲವು ಜನರಿಗೆ ಕ್ಷಣಕ್ಷಣಕ್ಕೂ ಕೋಟಿಗುಣವಾಗುತ್ತದೆ.

Verse 5

निःसंदेहं भवेदेवं रामनाथविलोकिनाम् । रामेश्वर महालिंगे तीर्थानि सकलान्यपि

ರಾಮನಾಥನ ದರ್ಶನ ಮಾಡುವವರಿಗೆ ಇದು ನಿಸ್ಸಂದೇಹವಾಗಿ ಹೀಗೆಯೇ; ರಾಮೇಶ್ವರ ಮಹಾಲಿಂಗದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲಾ ತೀರ್ಥಗಳೂ ಸಹ ಅಡಗಿವೆ.

Verse 6

विद्यंते सर्वदेवाश्च मुनयः पितरस्तथा । एककालद्विकालं वा त्रिकालं सर्वदैव वा

ಅಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲಾ ದೇವರುಗಳು, ಮುನಿಗಳು ಹಾಗೂ ಪಿತೃಗಳೂ ಇದ್ದಾರೆ—ಒಂದು ಕಾಲದಲ್ಲಿ, ಎರಡು ಕಾಲಗಳಲ್ಲಿ, ಮೂರು ಕಾಲಗಳಲ್ಲಿ ಅಥವಾ ಸದಾ.

Verse 7

ये स्मरंति महादेवं रामनाथं विमुक्तिदम् । कीर्तयंत्यथवा विप्रास्ते विमुक्ताघपंजराः

ಹೇ ವಿಪ್ರರೇ! ಮಹಾದೇವ ರಾಮನಾಥ—ಮುಕ್ತಿದಾತ—ನನ್ನು ಸ್ಮರಿಸುವವರೂ, ಅವನ ಕೀರ್ತನ ಮಾಡುವವರೂ ಪಾಪರೂಪ ಪಂಜರದಿಂದ ವಿಮುಕ್ತರಾಗುತ್ತಾರೆ।

Verse 8

सच्चिदानंदमद्वैतं सांबं रुद्रं प्रयांति वै । रामेश्वराख्यं यल्लिंगं रामचन्द्रेण पूजि तम्

ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಅವರು ಸಚ್ಚಿದಾನಂದಸ್ವರೂಪ, ಅದ್ವೈತ, ಉಮಾಸಹಿತ ರುದ್ರನನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ—ರಾಮಚಂದ್ರನು ಪೂಜಿಸಿದ ‘ರಾಮೇಶ್ವರ’ ಎಂಬ ಆ ಲಿಂಗದ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ।

Verse 9

यस्य स्मरणमात्रेण यमपीडापि नो भवेत् । रामेश्वरमहालिंगं येऽर्चयंति सकृन्नराः

ಯಾರನ್ನು ಕೇವಲ ಸ್ಮರಿಸಿದರೂ ಯಮಪೀಡೆಯೂ ಉಂಟಾಗುವುದಿಲ್ಲ—ರಾಮೇಶ್ವರ ಮಹಾಲಿಂಗವನ್ನು ಒಮ್ಮೆಯಾದರೂ ಅರ್ಚಿಸುವವರು ಆ ರಕ್ಷಣೆಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ।

Verse 10

न मानुषास्ते विज्ञेयाः किं तु रुद्रा न संशयः । रामेश्वरमहालिंगं नार्चितं येन भक्तितः

ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ರಾಮೇಶ್ವರ ಮಹಾಲಿಂಗವನ್ನು ಅರ್ಚಿಸಿದವರು ಕೇವಲ ಮಾನವರಲ್ಲ; ಸಂಶಯವಿಲ್ಲದೆ ಅವರು ರುದ್ರಸ್ವರೂಪರು।

Verse 11

चिरकालं स संसारे संसरेद्दुःखसंकुले । रामेश्वरमहालिंगं ये पश्यंति सकृन्नराः

ದುಃಖಸಂಕುಲವಾದ ಈ ಸಂಸಾರದಲ್ಲಿ ಅವನು ದೀರ್ಘಕಾಲ ಅಲೆದಾಡುತ್ತಾನೆ—ರಾಮೇಶ್ವರ ಮಹಾಲಿಂಗವನ್ನು ಕೇವಲ ಒಮ್ಮೆ ಮಾತ್ರ ನೋಡಿ (ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಧರಿಸದೆ) ಇರುವವನು।

Verse 12

किं दानैः किं व्रतैस्तेषां किं तपोभिः किमध्वरैः । रामेश्वरमहालिंगं यो न चिंतयति क्षणम्

ರಾಮೇಶ್ವರ ಮಹಾಲಿಂಗವನ್ನು ಕ್ಷಣಮಾತ್ರವೂ ಚಿಂತಿಸದವರಿಗೆ ದಾನ, ವ್ರತ, ತಪಸ್ಸು, ಯಜ್ಞ—ಇವೆಲ್ಲದರಿಂದ ಏನು ಪ್ರಯೋಜನ?

Verse 13

अज्ञानी स च पापी स्यात्स मूको बधिरस्तथा । स जडोंऽधश्च विज्ञेयश्छिद्रं तस्य सदा भवेत्

ಅವನು ಅಜ್ಞಾನಿ ಮತ್ತು ಪಾಪಿ; ಅವನು ಮೂಕನೂ ಬಧಿರನೂ ಹಾಗೆಯೇ ಜಡನೂ ಅಂಧನೂ ಎಂದು ತಿಳಿಯಬೇಕು; ಅವನಲ್ಲಿ ಸದಾ ಒಂದು ದೋಷ ಉಳಿಯುತ್ತದೆ.

Verse 14

धनक्षेत्रसुतादीनां तस्य हानिस्तथा भवेत् । रामेश्वरमहालिंगे सकृद्दृष्टे मुनीश्वराः

ಓ ಮುನೀಶ್ವರರೇ! ಅವನಿಗೆ ಧನ, ಕ್ಷೇತ್ರ, ಪುತ್ರಾದಿಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಹಾನಿ ಸಂಭವಿಸುತ್ತದೆ—ರಾಮೇಶ್ವರ ಮಹಾಲಿಂಗವನ್ನು ಒಮ್ಮೆ ನೋಡಿದ್ದರೂ ಸಹ.

Verse 15

किं काश्या गयया किं वा प्रयागेणापि किं फलम् । दुर्लभं प्राप्य मानुष्यं मानवा यत्र भूतले

ಕಾಶಿಯಿಂದ ಏನು, ಗಯೆಯಿಂದ ಏನು, ಪ್ರಯಾಗದ ಫಲವೂ ಏನು—ದುರ್ಲಭ ಮಾನವಜನ್ಮ ಪಡೆದರೂ ಈ ಭೂತಲದಲ್ಲಿ ಮಾನವರು (ಪರಮ ಗುರಿಯನ್ನು) ಹುಡುಕದಿದ್ದರೆ?

Verse 16

रामनाथमहालिंगं नमस्यंत्यर्चयंति च । जन्म तेषां हि सफलं ते कृतार्थाश्च नेतरे

ರಾಮನಾಥ ಮಹಾಲಿಂಗಕ್ಕೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ ಅರ್ಚಿಸುವವರ ಜನ್ಮ ನಿಜವಾಗಿ ಸಫಲ; ಅವರೇ ಕೃತಾರ್ಥರು, ಇತರರು ಅಲ್ಲ.

Verse 17

रामेश्वरमहालिंगे पूजिते वा स्मृतेपि वा । विष्णुना ब्रह्मणा किं वा शक्रेणाप्यखिलामरैः

ರಾಮೇಶ್ವರ ಮಹಾಲಿಂಗವನ್ನು ಪೂಜಿಸಿದರೂ ಅಥವಾ ಕೇವಲ ಸ್ಮರಿಸಿದರೂ—ವಿಷ್ಣು, ಬ್ರಹ್ಮ ಅಥವಾ ಇಂದ್ರನು ಹಾಗೂ ಸಮಸ್ತ ದೇವತೆಗಳೇ ಮಾಡಿದರೂ—ಆ ಕರ್ಮ ಪರಮ ಪುಣ್ಯಪ್ರದವೆಂದು ಘೋಷಿಸಲಾಗಿದೆ।

Verse 18

रामनाथमहालिंगं भक्तियुक्ताश्च ये नराः । तेषां प्रणामस्मरणपूजायुक्तास्तु ये नराः

ರಾಮನಾಥ ಮಹಾಲಿಂಗದ ಮೇಲೆ ಭಕ್ತಿಯುಳ್ಳವರು, ಹಾಗೆಯೇ ಅದಕ್ಕೆ ಪ್ರಣಾಮ, ಸ್ಮರಣೆ ಮತ್ತು ಪೂಜೆಯಲ್ಲಿ ನಿರತರಾದವರು—ವಿಶೇಷ ಮಂಗಳಫಲವನ್ನು ಪಡೆಯುವರು।

Verse 19

न ते पश्यंति दुःखानि नैव यांति यमालयम् । ब्रह्महत्यासहस्राणि सुरापानायुतानि च

ಅವರು ದುಃಖಗಳನ್ನು ಕಾಣರು, ಯಮಾಲಯಕ್ಕೆ ಹೋಗರು; ಬ್ರಹ್ಮಹತ್ಯೆಯ ಸಾವಿರಾರು ಪಾಪಗಳು ಮತ್ತು ಸುರಾಪಾನದ ಅಯುತ ಪಾಪಗಳೂ ಅವರಲ್ಲಿ ನಾಶವಾಗುತ್ತವೆ।

Verse 20

दृष्टे रामेश्वरे देवे विलयं यांति कृत्स्नशः । ये वांछंति सदा भोगं राज्यं च त्रिदशालये

ದೇವ ರಾಮೇಶ್ವರನ ದರ್ಶನದಿಂದ (ಪಾಪ-ದುಃಖಾದಿಗಳು) ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಲಯವಾಗುತ್ತವೆ; ಮತ್ತು ತ್ರಿದಶಾಲಯದಲ್ಲಿ (ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿ) ಭೋಗ ಹಾಗೂ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಸದಾ ಬಯಸುವವರೂ ಅದನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ।

Verse 21

रामे श्वरमहालिंगं ते नमंतु सकृन्मुदा । यानि कानि च पापानि जन्मकोटिकृतान्यपि

ಅವರು ಹರ್ಷದಿಂದ ರಾಮೇಶ್ವರ ಮಹಾಲಿಂಗಕ್ಕೆ ಒಂದೇ ಬಾರಿ ನಮಸ್ಕರಿಸಲಿ; ಯಾವ ಪಾಪಗಳಾದರೂ—ಕೋಟಿ ಜನ್ಮಗಳಲ್ಲಿ ಮಾಡಿದರೂ—ಅವು ಶಮನವಾಗಿ ನಾಶವಾಗುತ್ತವೆ।

Verse 22

तानि रामेश्वरे दृष्टे विलयं यांति सर्वदा । संपर्कात्कौतुकाल्लोभाद्भयाद्वापि च संस्मरन्

ರಾಮೇಶ್ವರನ ದರ್ಶನಮಾತ್ರದಿಂದಲೇ ಆ ಪಾಪಗಳು ಸದಾ ಲಯವಾಗುತ್ತವೆ. ಸ್ಪರ್ಶದಿಂದ, ಕುತೂಹಲದಿಂದ, ಲೋಭದಿಂದ ಅಥವಾ ಭಯದಿಂದಲಾದರೂ ಯಾರು ಸ್ಮರಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅವರ ಸ್ಮರಣೆಯೂ ಪಾವನಕರವಾಗುತ್ತದೆ.

Verse 23

रामेश्वरमहालिंगं नेहामुत्र च दुःखभाक् । रामेश्वरमहालिंगं कीर्तयन्नर्चयन्नपि

ರಾಮೇಶ್ವರ ಮಹಾಲಿಂಗದೊಂದಿಗೆ ಸಂಬಂಧ ಹೊಂದಿರುವವನು ಇಹದಲ್ಲಿಯೂ ಪರದಲ್ಲಿಯೂ ದುಃಖಭಾಗಿಯಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ರಾಮೇಶ್ವರ ಮಹಾಲಿಂಗವನ್ನು ಕೀರ್ತಿಸಿ ಅರ್ಚಿಸಿದರೂ ಶೋಕದಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ.

Verse 24

अवश्यं रुद्रसारूप्यं लभते नात्र संशयः । यथैधांसि समिद्धोऽग्निर्भस्मसात्कुरुते क्षणात्

ಅವನು ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ರುದ್ರಸಾರೂಪ್ಯವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ—ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ. ಹೇಗೆ ಜ್ವಲಿಸುವ ಅಗ್ನಿ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಇಂಧನವನ್ನು ಭಸ್ಮಮಾಡುತ್ತದೋ,

Verse 25

तथा पापानि सर्वाणि रामेश्वरविलोकनात् । रामेश्वरमहालिंगभक्तिरष्टविधा स्मृता

ಅದೇ ರೀತಿಯಾಗಿ ರಾಮೇಶ್ವರನ ವಿಲೋಕನಮಾತ್ರದಿಂದಲೇ ಎಲ್ಲಾ ಪಾಪಗಳು ನಾಶವಾಗುತ್ತವೆ. ರಾಮೇಶ್ವರ ಮಹಾಲಿಂಗದ ಭಕ್ತಿ ಅಷ್ಟವಿಧವೆಂದು ಸ್ಮರಿಸಲಾಗಿದೆ.

Verse 26

तद्भक्तजनवात्सल्यं तत्पूजापरितोषणम् । स्वयं तत्पूजनं भक्त्या तदर्थे देहचेष्टितम्

ಅವನ ಭಕ್ತಜನರ ಮೇಲೆ ವಾತ್ಸಲ್ಯ, ಅವನ ಪೂಜೆಯಲ್ಲಿ ಸಂತೋಷ-ಪರಿತೋಷ, ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಸ್ವತಃ ಅವನ ಪೂಜೆ, ಮತ್ತು ಅವನಿಗಾಗಿ ದೇಹದಿಂದ ಮಾಡುವ ಪ್ರಯತ್ನ—(ಇವು ಭಕ್ತಿಯ ರೂಪಗಳು).

Verse 27

तन्माहात्म्यकथानां च श्रवणेष्वादरस्तथा । स्वरनेत्रशरीरेषु विकारस्फुरणं तथा

ಆ ಮಹಾತ್ಮ್ಯಕಥೆಗಳ ಶ್ರವಣದಲ್ಲಿ ಉಂಟಾಗುವ ಆದರಭಾವವೂ, ಹಾಗೆಯೇ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಸ್ವರ, ನೇತ್ರ ಹಾಗೂ ಶರೀರದಲ್ಲಿ ಉಂಟಾಗುವ ವಿಕಾರಗಳು—ಕಂಪನಾದಿಗಳು—ಇವುಗಳೂ ಲಕ್ಷಣಗಳೆಂದು ಹೇಳಲ್ಪಡುತ್ತವೆ।

Verse 28

रामेश्वरमहालिंगस्मरणं संततं तथा । रामेश्वरमहालिंगमाश्रित्यैवोपजीवनम्

ರಾಮೇಶ್ವರ ಮಹಾಲಿಂಗವನ್ನು ನಿರಂತರವಾಗಿ ಸ್ಮರಿಸುವುದು, ಹಾಗೆಯೇ ಆ ರಾಮೇಶ್ವರ ಮಹಾಲಿಂಗವನ್ನೇ ಆಶ್ರಯಿಸಿ, ಅದನ್ನೇ ಪರಮ ಶರಣವೆಂದು ತಿಳಿದು ಜೀವನ ನಡೆಸುವುದು।

Verse 29

एवमष्टविधा भक्तिर्यस्मिन्म्लेच्छेऽपिविद्यते । स एव मुक्तिक्षेत्राणां दायभाक्परिकीर्त्यते

ಹೀಗೆ ಮ್ಲೇಚ್ಛನಲ್ಲಿಯೂ (ವಿದೇಶಿಯಲ್ಲಿಯೂ) ಅಷ್ಟವಿಧ ಭಕ್ತಿ ಕಂಡುಬಂದರೆ, ಅವನೇ ಮುಕ್ತಿಕ್ಷೇತ್ರಗಳ ದಾಯಭಾಗಿಯಾಗಿದ್ದಾನೆ ಎಂದು ಘೋಷಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ।

Verse 30

भक्त्या त्वनन्यया मुक्तिर्ब्रह्मज्ञानेन निश्चिता । वेदांतशास्त्रश्रवणाद्यतीनामूर्ध्वरेतसाम्

ಅನನ್ಯ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಮುಕ್ತಿ ನಿಶ್ಚಿತ; ಬ್ರಹ್ಮಜ್ಞಾನದಿಂದ ಅದು ದೃಢವಾಗಿ ಸ್ಥಾಪಿತವಾಗುತ್ತದೆ. ವೇದಾಂತಶಾಸ್ತ್ರ ಶ್ರವಣಾದಿಗಳಿಂದ ಊರ್ಧ್ವರೇತಸ ಯತಿಗಳಿಗೆ ಅದು ಲಭಿಸುತ್ತದೆ।

Verse 31

सा च मुक्तिर्विना ज्ञानदर्शनश्रवणोद्भवम् । यत्राश्रमं विना विप्रा विरक्तिं च विना तथा

ಆ ಮುಕ್ತಿ ಜ್ಞಾನ, ಸಮ್ಯಗ್ದರ್ಶನ ಮತ್ತು ಶಾಸ್ತ್ರಶ್ರವಣದಿಂದ ಉದ್ಭವಿಸದೆ ಆಗುವುದಿಲ್ಲ; ಆದರೆ ಇಲ್ಲಿ, ಹೇ ವಿಪ್ರರೇ, ಆಶ್ರಮವಿಧಿ ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೂ ಹಾಗೂ ವೈರಾಗ್ಯವಿಲ್ಲದಿದ್ದರೂ ಸಹ ಅದು ಲಭಿಸುತ್ತದೆ ಎಂಬರ್ಥ।

Verse 32

सर्वेषां चैव वर्णानामखिलाश्रमिणामपि । रामेश्वरमहालिंगदर्शनादेव केवलात्

ಎಲ್ಲ ವರ್ಣಗಳವರಿಗೂ, ಎಲ್ಲ ಆಶ್ರಮಸ್ಥರಿಗೂ ಸಹ—ರಾಮೇಶ್ವರ ಮಹಾಲಿಂಗದ ಕೇವಲ ದರ್ಶನಮಾತ್ರದಿಂದಲೇ (ಪರಮ ಫಲ) ಲಭಿಸುತ್ತದೆ.

Verse 33

अपुनर्भवदा मुक्तिर्भ विष्यत्यविलंबिता । कृमिकीटाश्च देवाश्च मुनयश्च तपोधनाः

ಪುನರ್ಜನ್ಮವನ್ನು ಕೊನೆಗೊಳಿಸುವ ಮುಕ್ತಿ ವಿಳಂಬವಿಲ್ಲದೆ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ; ಕೃಮಿ-ಕೀಟಗಳು, ದೇವರುಗಳು, ತಪೋಧನ ಮುನಿಗಳು—ಎಲ್ಲರೂ ಅಲ್ಲಿ ಅದನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ.

Verse 34

तुल्या रामेश्वरक्षेत्रे रामनाथप्रसादतः । पापं कृतं मयानेकमिति मा क्रियतां भयम्

ರಾಮೇಶ್ವರ ಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ರಾಮನಾಥನ ಪ್ರಸಾದದಿಂದ ಎಲ್ಲರೂ ಸಮಾನರಾಗುತ್ತಾರೆ; ‘ನಾನು ಅನೇಕ ಪಾಪಗಳನ್ನು ಮಾಡಿದ್ದೇನೆ’ ಎಂದು ಭಾವಿಸಿ ಭಯಪಡಬೇಡಿ.

Verse 35

मा गर्वः क्रियतां पुण्यं मयाकारीति वा जनैः । रामेश्वरमहालिंगे सांबरुद्रे विलोकिते

ಜನರು ‘ನಾನು ಪುಣ್ಯ ಮಾಡಿದ್ದೇನೆ’ ಎಂದು ಗರ್ವಿಸಬಾರದು; ಅಂಬೆಯೊಡನೆ ರುದ್ರಸ್ವರೂಪನಾದ ರಾಮೇಶ್ವರ ಮಹಾಲಿಂಗದ ದರ್ಶನವಾದಾಗ ಅಹಂಕಾರ ಯುಕ್ತವಲ್ಲ.

Verse 36

न न्यूना नाधिकाश्च स्युः किं तु सर्वे जनाः समाः । रामेश्वरमहालिंगं यः पश्यति सभक्तिकम्

ಯಾರೂ ಹೀನರಲ್ಲ, ಯಾರೂ ಶ್ರೇಷ್ಠರಲ್ಲ; ಎಲ್ಲರೂ ಸಮಾನರು. ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ರಾಮೇಶ್ವರ ಮಹಾಲಿಂಗವನ್ನು ನೋಡುವವನು ಅನುಗ್ರಹವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

Verse 37

न तेन तुल्यतामेति चतुर्वेद्यपि भूतले । रामेश्वरमहालिंगे भक्तो यः श्वपचोऽपि सन्

ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ನಾಲ್ಕು ವೇದಗಳನ್ನೂ ತಿಳಿದವನು ಕೂಡ, ಶ್ವಪಚ (ಅಂತ್ಯಜ)ನಾಗಿದ್ದರೂ ರಾಮೇಶ್ವರ ಮಹಾಲಿಂಗದಲ್ಲಿ ಭಕ್ತಿಯುಳ್ಳ ಆ ಭಕ್ತನಿಗೆ ಸಮನಾಗನು।

Verse 38

तस्मै दानानि देयानि नान्यस्मै च त्रयीविदे । या गतिर्योगयुक्तानां मुनीनामूर्ध्वरेतसाम्

ಆ ಭಕ್ತನಿಗೇ ದಾನಗಳನ್ನು ನೀಡಬೇಕು, ಮತ್ತೊಬ್ಬನಿಗೆ ಅಲ್ಲ—ಅವನು ತ್ರಯೀ (ವೇದತ್ರಯ) ಜ್ಞಾತನಾದರೂ ಸಹ; ಯೋಗಯುಕ್ತ, ಇಂದ್ರಿಯನಿಗ್ರಹಿ, ಊರ್ಧ್ವರೇತಸ ಮುನಿಗಳಿಗೆ ದೊರೆಯುವ ಗತಿಯೇ ಅವನಿಗೂ ಲಭಿಸುತ್ತದೆ।

Verse 39

सा गतिः सर्वजंतूनां रामेश्वरविलोकिनाम् । रामनाथशिवक्षेत्रे ये वसंति नरा द्विजाः

ರಾಮೇಶ್ವರನ ದರ್ಶನ ಮಾಡುವ ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳಿಗೆ ಅದೇ ಪರಮಗತಿ ಲಭಿಸುತ್ತದೆ. ಹಾಗೆಯೇ ರಾಮನಾಥ ಶಿವಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವ ಜನರು—ವಿಶೇಷವಾಗಿ ದ್ವಿಜರು—ಅವರೂ ಆ ಗತಿಯಲ್ಲಿ ಪಾಲುಗಾರರಾಗುತ್ತಾರೆ।

Verse 40

ते सर्वे पञ्चवक्त्राः स्युश्चंद्रालंकृतमस्तकाः । नागाभरणसंयुक्तास्तथैव वृषभध्वजाः

ಅವರು ಎಲ್ಲರೂ ಪಂಚವಕ್ತ್ರರಾಗುತ್ತಾರೆ, ತಲೆಯ ಮೇಲೆ ಚಂದ್ರಾಲಂಕಾರದಿಂದ ಶೋಭಿಸುತ್ತಾರೆ; ನಾಗಾಭರಣಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿತರಾಗಿ ವೃಷಭಧ್ವಜವನ್ನು ಧರಿಸುತ್ತಾರೆ।

Verse 41

त्रिनेत्रा भस्मदिग्धांगाः कपालाकृतिशेखराः । साक्षात्सांबा महादेवा भवेयुर्नात्र संशयः

ಅವರು ತ್ರಿನೇತ್ರರಾಗುತ್ತಾರೆ, ಅಂಗಗಳು ಪವಿತ್ರ ಭಸ್ಮದಿಂದ ಲೇಪಿತವಾಗಿರುತ್ತವೆ ಮತ್ತು ಶಿರದಲ್ಲಿ ಕಪಾಲಾಕೃತಿ ಶೇಖರವನ್ನು ಧರಿಸುತ್ತಾರೆ; ಅವರು ಶಾಂಬೆಯೊಡನೆ ಸాక్షಾತ್ ಮಹಾದೇವನೇ ಆಗುತ್ತಾರೆ—ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ।

Verse 42

रामनाथशिवक्षेत्रं ये व्रजंति नरा मुदा । पदेपदेऽश्वमेधानां प्राप्नुयुः सुकृतानि ते

ಆನಂದದಿಂದ ರಾಮನಾಥನ ಶಿವಕ್ಷೇತ್ರಕ್ಕೆ ಹೋಗುವವರು, ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಹೆಜ್ಜೆಯಲ್ಲೂ ಅಶ್ವಮೇಧ ಯಾಗದ ಸಮಾನ ಪುಣ್ಯವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ।

Verse 43

रामसेतुं समाश्रित्य रामनाथस्य तुष्टये । ददाति ग्राममेकं यो ब्राह्मणाय सभक्तिकम्

ರಾಮಸೇತುವನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿ ರಾಮನಾಥನ ತೃಪ್ತಿಗಾಗಿ, ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಿಗೆ ಒಂದು ಗ್ರಾಮವನ್ನು ದಾನ ಮಾಡುವವನು—

Verse 44

तेन भूः सकला दत्ता सशैलवनकानना । पत्रं पुष्पं फलं तोयं रामनाथाय यो नरः

ಆ ದಾನದಿಂದ ಪರ್ವತಗಳು, ಕಾಡುಗಳು, ತೋಟಗಳೊಡನೆ ಸಮಸ್ತ ಭೂಮಿಯೇ ದಾನವಾದಂತೆ ಎಣೆಯಲ್ಪಡುತ್ತದೆ. ಮತ್ತು ರಾಮನಾಥನಿಗೆ ಎಲೆ, ಹೂ, ಹಣ್ಣು ಅಥವಾ ನೀರನ್ನು ಅರ್ಪಿಸುವವನು—

Verse 45

भक्त्या ददाति तं रक्षेद्रामनाथो ह्यहर्निशम् । रामनाथमहालिंगे सांबे कारुणिके शिवे

ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಅರ್ಪಿಸುವವನನ್ನು ರಾಮನಾಥನು ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಹಗಲು-ರಾತ್ರಿ ರಕ್ಷಿಸುತ್ತಾನೆ; ಏಕೆಂದರೆ ಇದು ರಾಮನಾಥನ ಮಹಾಲಿಂಗ—ಶಾಂಬೆಯೊಡನೆ ಕರుణಾಮಯ ಶಿವ।

Verse 46

अत्यंतदुर्लभा भक्तिस्तत्पूजाप्यतिदुर्लभा । स्तोत्रं च दुर्लभं प्रोक्तं स्मरणं चातिदुर्लभम्

ಭಕ್ತಿ ಅತ್ಯಂತ ದುರ್ಲಭ; ಅವರ ಪೂಜೆಯೂ ಇನ್ನಷ್ಟು ದುರ್ಲಭ. ಸ್ತೋತ್ರವೂ ದುರ್ಲಭವೆಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ; ಅವರ ಸ್ಮರಣೆಯಂತೂ ಅತ್ಯಂತ ದುರ್ಲಭ।

Verse 47

रामनाथेश्वरं लिंगं महादेवं त्रिलोचनम् । शरणं ये प्रपद्यंते भक्तियुक्तेन चेतसा

ಭಕ್ತಿಯುಕ್ತ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ರಾಮನಾಥೇಶ್ವರ ಲಿಂಗ—ಮಹಾದೇವ, ತ್ರಿನೇತ್ರ—ಇವನ ಶರಣಾಗುವವರು ಈ ಪವಿತ್ರ ಸೇತುವಿನಲ್ಲಿ ಶಿವನ ನಿಶ್ಚಿತ ರಕ್ಷಣೆಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ।

Verse 48

लाभस्तेषां जयस्तेषा मिह लोके परत्र च । रामनाथमहालिंगविषया यस्य शेमुषी

ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿಯೂ ಪರಲೋಕದಲ್ಲಿಯೂ ಲಾಭವೂ ಜಯವೂ ಅವರದೇ; ಯಾರ ಬುದ್ಧಿ ರಾಮನಾಥ ಮಹಾಲಿಂಗದಲ್ಲಿ ಸದಾ ನೆಲೆಸಿರುತ್ತದೋ।

Verse 49

दिवारात्रं च भवति स वै धन्यतरो भुवि । रामनाथेश्वरं लिंगं यो न पूजयते शिवम्

ರಾಮನಾಥೇಶ್ವರ ಲಿಂಗರೂಪ ಶಿವನನ್ನು ಪೂಜಿಸುವವನು ಹಗಲು-ರಾತ್ರಿ ಭುವಿಯಲ್ಲಿ ಅತ್ಯಂತ ಧನ್ಯನಾಗುತ್ತಾನೆ।

Verse 50

नायं भुक्तेश्च मुक्तेश्च राज्यानामपि भाजनम् । रामेश्वरमहालिंगं यः पूजयति भक्तितः

ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ರಾಮೇಶ್ವರ ಮಹಾಲಿಂಗವನ್ನು ಪೂಜಿಸುವವನು ಭೋಗ, ಮೋಕ್ಷ ಹಾಗೂ ರಾಜ್ಯಸೌಭಾಗ್ಯಕ್ಕೂ ಯೋಗ್ಯ ಪಾತ್ರನಾಗುತ್ತಾನೆ।

Verse 51

भुक्तिमुक्त्योश्च राज्यानामसौ परमभाजनम् । रामनाथार्चनसमं नाधिकं पुण्यमस्ति वै

ಅವನು ಭೋಗ, ಮೋಕ್ಷ ಮತ್ತು ರಾಜ್ಯಸೌಭಾಗ್ಯಗಳ ಪರಮ ಪಾತ್ರನಾಗುತ್ತಾನೆ; ನಿಜವಾಗಿ ರಾಮನಾಥಾರ್ಚನೆಗೆ ಸಮಾನವಾದ ಅಥವಾ ಅದಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಿನ ಪುಣ್ಯವಿಲ್ಲ।

Verse 52

रामनाथेश्वरं लिंगं द्वेष्टि यो मोहमास्थितः । ब्रह्महत्यायुतं तेन कृतं नरककारणम्

ಮೋಹಾವೃತನಾಗಿ ರಾಮನಾಥೇಶ್ವರ ಲಿಂಗವನ್ನು ದ್ವೇಷಿಸುವವನು, ದಶಸಹಸ್ರ ಬ್ರಹ್ಮಹತ್ಯೆಗೆ ಸಮಾನವಾದ ಪಾಪವನ್ನು ಹೊತ್ತು ನರಕಪತನಕ್ಕೆ ಕಾರಣನಾಗುತ್ತಾನೆ।

Verse 53

तत्संभाषणमात्रेण मानवो नरकं व्रजेत् । रामनाथपरा देवा रामनाथपरा मखाः

ಅಂತಹ ದ್ವೇಷಿಯೊಂದಿಗೆ ಕೇವಲ ಸಂಗತಿಮಾತ್ರದಿಂದಲೂ ಸಂಭಾಷಣೆಯಿಂದಲೂ ಮನುಷ್ಯನು ನರಕಕ್ಕೆ ಹೋಗಬಹುದು. ದೇವತೆಗಳು ರಾಮನಾಥಪರರು; ಯಜ್ಞಗಳೂ ರಾಮನಾಥಪರವೇ।

Verse 54

रामनाथपराः सर्वे तस्माद न्यन्न विद्यते । अतः सर्वं परित्यज्य रामनाथं समाश्रयेत्

ಎಲ್ಲರೂ ರಾಮನಾಥಪರರು; ಆದ್ದರಿಂದ ಅವನಿಗಿಂತ ಬೇರೆ ಶ್ರೇಷ್ಠವಾದುದು ಇಲ್ಲ. ಹೀಗಾಗಿ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ತ್ಯಜಿಸಿ ರಾಮನಾಥನ ಶರಣಾಗಬೇಕು।

Verse 55

रामनाथमहालिंगं शरणं याति चेन्नरः । दौर्मत्यं तस्य नास्त्येव शिवलोकं च यास्यति

ಯಾವನು ರಾಮನಾಥ ಮಹಾಲಿಂಗದ ಶರಣಾಗುತ್ತಾನೋ, ಅವನಲ್ಲಿ ದುರ್ಬುದ್ಧಿ ಉಳಿಯದು; ಅವನು ಶಿವಲೋಕವನ್ನು ಸೇರುತ್ತಾನೆ।

Verse 56

सर्वयज्ञतपोदानतीर्थस्नानेषु यत्फलम् । तत्फलं कोटिगुणितं रामनाथस्य सेवया

ಎಲ್ಲ ಯಜ್ಞ, ತಪ, ದಾನ, ತೀರ್ಥಸ್ನಾನಗಳಿಂದ ದೊರೆಯುವ ಫಲ ಯಾವದೋ, ರಾಮನಾಥನ ಸೇವೆಯಿಂದ ಅದೇ ಫಲ ಕೋಟಿ ಪಟ್ಟು ವೃದ್ಧಿಯಾಗುತ್ತದೆ।

Verse 57

रामनाथेश्वरं लिंगं चिंतयन्घटिका द्वयम् । कुलैकवंशमुद्धृत्य शिवलोके महीयते

ಯಾರು ರಾಮನಾಥೇಶ್ವರ ಲಿಂಗವನ್ನು ಎರಡು ಘಟಿಕೆಗಳ ಕಾಲ ಧ್ಯಾನಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅವರು ತಮ್ಮ ಕುಲದ ಒಂದೇ ವಂಶರೇಖೆಯನ್ನೂ ಉದ್ಧರಿಸಿ ಶಿವಲೋಕದಲ್ಲಿ ಮಹಿಮೆಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ।

Verse 58

दिनमेकं तु यः पश्येद्रामनाथं महेश्वरम् । इहैव धनवान्भूत्वा सोंऽते रुद्रश्च जायते

ಯಾರು ಒಂದು ದಿನವಾದರೂ ರಾಮನಾಥ ಮಹೇಶ್ವರನ ದರ್ಶನ ಮಾಡುತ್ತಾರೋ, ಅವರು ಇಹಲೋಕದಲ್ಲೇ ಧನವಂತರಾಗಿ, ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ರುದ್ರಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ।

Verse 59

यः स्मरेत्प्रातरुत्थाय रामनाथं महेश्वरम् । अनेनैव शरीरेण स शिवो वर्तते भुवि

ಯಾರು ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಎದ್ದು ರಾಮನಾಥ ಮಹೇಶ್ವರನನ್ನು ಸ್ಮರಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅವರು ಈ ದೇಹದಲ್ಲೇ ಭುವಿಯಲ್ಲಿ ಶಿವಭಾವದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತರಾಗಿ ಬದುಕುತ್ತಾರೆ।

Verse 60

रामनाथमहालिंगद्रष्टुर्दर्शनमात्रतः । अन्येषां प्राणिनां पापं तत्क्षणादेव नश्यति

ರಾಮನಾಥ ಮಹಾಲಿಂಗವನ್ನು ದರ್ಶಿಸಿದ ಭಕ್ತನ ಕೇವಲ ದರ್ಶನಮಾತ್ರದಿಂದಲೇ ಇತರ ಪ್ರಾಣಿಗಳ ಪಾಪಗಳು ಆ ಕ್ಷಣದಲ್ಲೇ ನಾಶವಾಗುತ್ತವೆ।

Verse 61

रामनाथेश्वरं लिंगं मध्याह्ने यस्तु पश्यति । सुरापानसहस्राणि तस्य नश्यंति तत्क्षणात्

ಯಾರು ಮಧ್ಯಾಹ್ನದಲ್ಲಿ ರಾಮನಾಥೇಶ್ವರ ಲಿಂಗವನ್ನು ದರ್ಶಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅವರ ಮದ್ಯಪಾನಜನ್ಯ ಸಾವಿರಾರು ಪಾಪಗಳು ಆ ಕ್ಷಣದಲ್ಲೇ ನಾಶವಾಗುತ್ತವೆ।

Verse 62

सायंकाले पश्यति यो रामनाथं सभक्तिकम् । गुरुस्त्रीगमनोत्पन्नपातकं तस्य नश्यति

ಸಾಯಂಕಾಲದಲ್ಲಿ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ರಾಮನಾಥನನ್ನು ದರ್ಶನ ಮಾಡುವವನಿಗೆ ಗುರುಪತ್ನೀಗಮನದಿಂದ ಉಂಟಾದ ಪಾತಕವು ನಾಶವಾಗುತ್ತದೆ.

Verse 63

सायंकाले महास्तोत्रैः स्तौति रामेश्वरं तु यः । स्वर्णस्तेयसहस्राणि तस्य नश्यंति तत्क्षणात्

ಸಾಯಂಕಾಲದಲ್ಲಿ ಮಹಾಸ್ತೋತ್ರಗಳಿಂದ ರಾಮೇಶ್ವರನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸುವವನಿಗೆ ಸ್ವರ್ಣಸ್ತೇಯದ ಸಹಸ್ರ ಪಾಪಗಳು ತಕ್ಷಣವೇ ನಾಶವಾಗುತ್ತವೆ.

Verse 64

स्नानं च धनुषः कोटौ रामनाथस्य दर्शनम् । इति लभ्येत वै पुंसां किं गंगाजलसेवया

ಧನುಷ್ಕೋಟಿಯಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನಮಾಡಿ ರಾಮನಾಥನ ದರ್ಶನ ಮಾಡುವುದರಿಂದಲೇ ಜನರು ಇಷ್ಟಫಲವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ; ಹಾಗಿರಲು ಗಂಗಾಜಲಸೇವೆಯಿಂದ ಏನು ಪ್ರಯೋಜನ?

Verse 65

रामनाथमहालिंगसेवया यन्न लभ्यते । तदन्यद्धर्मजालेन नैव लभ्येत कर्हिचित्

ರಾಮನಾಥನ ಮಹಾಲಿಂಗಸೇವೆಯಿಂದ ಏನು ಲಭಿಸದೋ, ಅದು ಬೇರೆ ಯಾವ ಧರ್ಮಾಚಾರಗಳ ಜಾಲದಿಂದಲೂ ಎಂದಿಗೂ ಲಭಿಸುವುದಿಲ್ಲ.

Verse 66

रामनाथं महालिगं यः कदापि न पश्यति । संकरः स तु विज्ञेयो न पितुर्बीजसंभवः

ರಾಮನಾಥನ ಮಹಾಲಿಂಗವನ್ನು ಎಂದಿಗೂ ದರ್ಶನ ಮಾಡದವನು ಸಂಕರ (ಮಿಶ್ರ/ಪತಿತ) ಎಂದು ತಿಳಿಯಬೇಕು; ಅವನು ಪಿತೃಬೀಜದಿಂದ ಜನಿಸಿದ ನಿಜ ಸಂತಾನನಲ್ಲ.

Verse 67

रामनाथेतिशब्दं यस्त्रिः पठेत्प्रातरुत्थितः । तस्य पूर्वदिनोत्पन्नपातकं नश्यति क्षणात्

ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಎದ್ದು “ರಾಮನಾಥ” ಎಂಬ ಶಬ್ದವನ್ನು ಮೂರು ಬಾರಿ ಜಪಿಸುವವನ ಹಿಂದಿನ ದಿನದಲ್ಲಿ ಉಂಟಾದ ಪಾಪ ಕ್ಷಣದಲ್ಲೇ ನಾಶವಾಗುತ್ತದೆ.

Verse 68

रामनाथे महालिंगे भक्तरक्षणदीक्षिते । भोजने विद्यमानेऽपि याचनाः किं प्रयास्यथ

ಭಕ್ತರಕ್ಷಣೆಗೆ ದೀಕ್ಷಿತನಾದ ರಾಮನಾಥ ಮಹಾಲಿಂಗ ಸನ್ನಿಹಿತವಾಗಿರುವಾಗ, ಆಹಾರ ಇದ್ದರೂ ಯಾಚನೆಗಳು ಮತ್ತು ಕಾತರ ಬೇಡಿಕೆಗಳು ಏಕೆ ಉದ್ಭವಿಸಬೇಕು?

Verse 69

रामनाथमहालिंगे प्रसन्ने करुणानिधौ । नश्यंति सकलाः क्लेशा यथा सूर्योदये हिमम्

ಕರುಣಾನಿಧಿಯಾದ ರಾಮನಾಥ ಮಹಾಲಿಂಗ ಪ್ರಸನ್ನವಾದಾಗ, ಸೂರ್ಯೋದಯದಲ್ಲಿ ಹಿಮ ಕರಗುವಂತೆ ಎಲ್ಲಾ ಕ್ಲೇಶಗಳು ನಾಶವಾಗುತ್ತವೆ.

Verse 70

प्राणोत्क्रमणवेलायां रामनाथं स्मरेद्यदि । जन्मनेऽसौ न कल्पेत भूयः शंकरतामियात्

ಪ್ರಾಣ ಹೊರಡುವ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಯಾರು ರಾಮನಾಥನನ್ನು ಸ್ಮರಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅವನು ಮತ್ತೆ ಜನ್ಮಕ್ಕೆ ಯೋಗ್ಯನಾಗುವುದಿಲ್ಲ; ಪುನಃ ಶಂಕರತ್ವವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

Verse 71

रामनाथ महादेव मां रक्ष करुणानिधे । इति यः सततं ब्रूयात्कलिनासौ न बाध्यते

ಯಾರು ಸದಾ “ಹೇ ರಾಮನಾಥ ಮಹಾದೇವ, ಹೇ ಕರುಣಾನಿಧೇ, ನನ್ನನ್ನು ರಕ್ಷಿಸು” ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೋ, ಅವರಿಗೆ ಕಲಿಯುಗವು ಬಾಧೆ ನೀಡುವುದಿಲ್ಲ.

Verse 72

रामनाथ जगन्नाथ धूर्जटे नीललोहित । इति यः सततं ब्रूयाद्बाध्यतेऽसौ न मायया

ಯಾರು ಸದಾ “ಓ ರಾಮನಾಥ, ಜಗನ್ನಾಥ, ಧೂರ್ಜಟಿ, ನೀಲಲೋಹಿತ” ಎಂದು ಜಪಿಸುತ್ತಾನೋ, ಅವನು ಮಾಯೆಯಿಂದ ಬಂಧಿತನಾಗುವುದಿಲ್ಲ।

Verse 73

नीलकण्ठ महादेव रामेश्वरसदाशिव । इति ब्रुवन्सदा जंतुर्नैव कामेन बाध्यते

ಯಾರು ಸದಾ “ಓ ನೀಲಕಂಠ, ಮಹಾದೇವ, ರಾಮೇಶ್ವರ, ಸದಾಶಿವ” ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾನೋ, ಅವನು ಕಾಮದಿಂದ ಎಂದಿಗೂ ಪೀಡಿತನಾಗುವುದಿಲ್ಲ।

Verse 74

रामेश्वर यमाराते कालकूटविषादन । इतीरयञ्जनो नित्यं न क्रोधेन प्रपीड्यते

ಯಾರು ನಿತ್ಯ “ಓ ರಾಮೇಶ್ವರ, ಯಮನ ಶತ್ರು, ಕಾಲಕೂಟ ವಿಷನಾಶಕ” ಎಂದು ಉಚ್ಚರಿಸುತ್ತಾನೋ, ಅವನು ಕ್ರೋಧದಿಂದ ಪೀಡಿತನಾಗುವುದಿಲ್ಲ।

Verse 75

रामनाथालयं यस्तु दारुभिः कुरुते नरः । स पुमान्स्वर्गमाप्नोति त्रिकोटिकुलसंयुतः

ಯಾರು ಮರದಿಂದ ರಾಮನಾಥಾಲಯವನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸುತ್ತಾನೋ, ಅವನು ಮೂರು ಕೋಟಿ ಕುಲಜನರೊಂದಿಗೆ ಸ್ವರ್ಗವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ।

Verse 76

इष्टकाभिस्तु यः कुर्यात्स वैकुण्ठमवाप्नुयात् । शिलाभिः कुरुते यस्तु स गच्छेद्ब्रह्मणः पदम्

ಯಾರು ಅದನ್ನು ಇಟ್ಟಿಗೆಗಳಿಂದ ಕಟ್ಟುತ್ತಾನೋ, ಅವನು ವೈಕುಂಠವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ; ಯಾರು ಕಲ್ಲಿನಿಂದ ಕಟ್ಟುತ್ತಾನೋ, ಅವನು ಬ್ರಹ್ಮಪದವನ್ನು ಸೇರುತ್ತಾನೆ।

Verse 77

स्फटिकादिशिलाभेदैः कुर्वन्नस्यालयं जनः । शिवलोकमवाप्नोति विमानवरमास्थितः

ಸ್ಫಟಿಕಾದಿ ನಾನಾವಿಧ ಶಿಲಾಭೇದಗಳಿಂದ ಅವನ (ರಾಮನಾಥನ) ಆಲಯವನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸುವವನು, ಶ್ರೇಷ್ಠ ವಿಮಾನದಲ್ಲಿ ಆಸೀನನಾಗಿ ಶಿವಲೋಕವನ್ನು ಪಡೆಯುವನು।

Verse 78

रामनाथालयं ताम्रैः कुर्वन्भक्तिपुरःसरम् । शिवसामीप्यमाप्नोति शिवस्यार्द्धासनस्थितः

ಭಕ್ತಿಯನ್ನು ಮುಂಚಿಟ್ಟು ತಾಮ್ರದಿಂದ ರಾಮನಾಥನ ಆಲಯವನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸುವವನು, ಶಿವಸಾನ್ನಿಧ್ಯವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ; ಶಿವನ ಅರ್ಧಾಸನದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತನಾಗುತ್ತಾನೆ।

Verse 79

रामेश्वरालयं रूप्यैः कुर्वन्वै मानवो मुदा । शिवसारूप्यमाप्नोति शिववन्मोदते सदा

ಸಂತೋಷದಿಂದ ಬೆಳ್ಳಿಯಿಂದ ರಾಮೇಶ್ವರನ ಆಲಯವನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸುವ ಮಾನವನು, ಶಿವಸಾರೂಪ್ಯವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ ಮತ್ತು ಸದಾ ಶಿವನಂತೆ ಮುದಿತನಾಗಿರುತ್ತಾನೆ।

Verse 80

रामनाथालयं हेम्ना यः करोति सभक्तिकम् । स नरो मुक्तिमाप्नोति शिवसायुज्यरूपिणीम्

ಭಕ್ತಿಯೊಂದಿಗೆ ಚಿನ್ನದಿಂದ ರಾಮನಾಥನ ಆಲಯವನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸುವವನು, ಶಿವಸಾಯುಜ್ಯರೂಪವಾದ ಮುಕ್ತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ।

Verse 81

रामनाथालयं हेम्ना धनाढ्यः कुरुते नरः । मृदा दरिद्रः कुरुते तयोः पुण्यं समं स्मृतम्

ಧನಿಕನು ಚಿನ್ನದಿಂದ ರಾಮನಾಥನ ಆಲಯವನ್ನು ಕಟ್ಟುತ್ತಾನೆ, ದರಿದ್ರನು ಮಣ್ಣಿನಿಂದ ಕಟ್ಟುತ್ತಾನೆ—ಇವರಿಬ್ಬರ ಪುಣ್ಯವೂ ಸಮವೆಂದು ಸ್ಮೃತವಾಗಿದೆ।

Verse 82

रामनाथमहालिंगस्नानकाले द्विजोत्तमाः । त्रिसंध्यं गेयनृत्ते च मुखवाद्यैश्च काहलम्

ಹೇ ದ್ವಿಜೋತ್ತಮರೇ, ರಾಮನಾಥ ಮಹಾಲಿಂಗದ ಸ್ನಾನಕಾಲದಲ್ಲಿ ತ್ರಿಸಂಧ್ಯಾ ಪೂಜೆ ನಡೆಯಲಿ; ಜೊತೆಗೆ ಗಾನ-ನೃತ್ಯ ಮತ್ತು ಶಂಖನಾದ, ಕಾಹಳ ಹಾಗೂ ವಾಯುವಾದ್ಯಗಳ ಘೋಷವೂ ಇರಲಿ।

Verse 83

वाद्यान्यन्यानि कुरुते यः पुमान्भक्तिपूर्वकम् । स महापातकैर्मुक्तो रुद्रलोके महीयते

ಭಕ್ತಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ವಿವಿಧ ಇತರ ವಾದ್ಯಗಳನ್ನು ವಾದಿಸುವವನು ಮಹಾಪಾತಕಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗಿ ರುದ್ರಲೋಕದಲ್ಲಿ ಗೌರವಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾನೆ।

Verse 84

योभिषेकस्य समये रामनाथस्य शूलिनः । रुद्राध्यायं च चमकं तथा पुरुषसूक्तकम्

ಶೂಲಧಾರಿಯಾದ ರಾಮನಾಥನ ಅಭಿಷೇಕ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ರುದ್ರಾಧ್ಯಾಯ, ಚಮಕ ಹಾಗೂ ಪುರುಷಸೂಕ್ತವನ್ನು ಪಠಿಸುವವನು…

Verse 85

त्रिसुपर्णं पंचशांतिं पावमान्यादिकं तथा । जपेत्प्रीतियुतो विप्रा नरकं न समश्नुते

…ಮತ್ತು ಪ್ರೀತಿಯುತವಾಗಿ ತ್ರಿಸುಪರ್ಣ, ಪಂಚಶಾಂತಿ, ಪಾವಮಾನಿ ಮೊದಲಾದವುಗಳನ್ನು ಜಪಿಸುವವನು, ಹೇ ವಿಪ್ರರೇ, ನರಕವನ್ನು ಸೇರುವುದಿಲ್ಲ।

Verse 86

गवां क्षीरेण दध्ना च पंचगव्यैर्घृतैस्तथा । रामनाथमहालिंगस्नानं नरकनाशनम्

ಹಸುವಿನ ಹಾಲು, ಮೊಸರು, ಪಂಚಗವ್ಯ ಹಾಗೂ ತುಪ್ಪದಿಂದ ರಾಮನಾಥ ಮಹಾಲಿಂಗಕ್ಕೆ ಸ್ನಾನ ಮಾಡುವುದು ನರಕನಾಶಕವಾಗಿದೆ।

Verse 87

रामनाथमहालिंगं घृतेन स्नापयेच्च यः । कल्पजन्मार्जितं पापं तत्क्षणादेव नश्यति

ಯಾರು ಘೃತದಿಂದ ರಾಮನಾಥ ಮಹಾಲಿಂಗಕ್ಕೆ ಅಭಿಷೇಕ ಮಾಡುತ್ತಾನೋ, ಅವನ ಕಲ್ಪಜನ್ಮಾರ್ಜಿತ ಪಾಪವು ತಕ್ಷಣವೇ ನಾಶವಾಗುತ್ತದೆ।

Verse 88

रामनाथमहालिंगं गोक्षीरैः स्नापयन्नरः । कुलैकविंशमुत्तार्य शिवलोके महीयते

ಯಾರು ಗೋಕ್ಷೀರದಿಂದ ರಾಮನಾಥ ಮಹಾಲಿಂಗಕ್ಕೆ ಅಭಿಷೇಕ ಮಾಡುತ್ತಾನೋ, ಅವನು ತನ್ನ ಕುಲದ ಇಪ್ಪತ್ತೊಂದು ತಲೆಮಾರುಗಳನ್ನು ಉದ್ಧರಿಸಿ ಶಿವಲೋಕದಲ್ಲಿ ಗೌರವಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾನೆ।

Verse 89

रामनाथमहालिंगं दध्ना संस्नापयन्नरः । सर्वपापविनिर्मुक्तो विष्णुलोके महीयते

ಯಾರು ಮೊಸರಿನಿಂದ ರಾಮನಾಥ ಮಹಾಲಿಂಗಕ್ಕೆ ಅಭಿಷೇಕ ಮಾಡುತ್ತಾನೋ, ಅವನು ಸರ್ವಪಾಪವಿನಿರ್ಮುಕ್ತನಾಗಿ ವಿಷ್ಣುಲೋಕದಲ್ಲಿ ಗೌರವಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾನೆ।

Verse 90

अभ्यंगं तिलतैलेन रामेश्वरशिवस्य यः । करोति हि सकृद्भक्त्या स कुबेरगृहे वसेत्

ಯಾರು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಎಳ್ಳೆಣ್ಣೆಯಿಂದ ರಾಮೇಶ್ವರ ಶಿವನಿಗೆ ಒಮ್ಮೆ ಆದರೂ ಅಭ್ಯಂಗ ಮಾಡುತ್ತಾನೋ, ಅವನು ಕುಬೇರನ ಗೃಹದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಾನೆ।

Verse 91

रामनाथमहालिंगे स्नानमिक्षुरसेन यः । सकृदप्याचरेद्भ क्त्या चन्द्रलोकं समश्नुते

ಯಾರು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಒಮ್ಮೆ ಆದರೂ ಕಬ್ಬಿನ ರಸದಿಂದ ರಾಮನಾಥ ಮಹಾಲಿಂಗಕ್ಕೆ ಸ್ನಾನಾಭಿಷೇಕ ಮಾಡುತ್ತಾನೋ, ಅವನು ಚಂದ್ರಲೋಕವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ।

Verse 92

लिकुचाम्ररसोत्पन्नसारेण स्नापयन्नरः । रामनाथमहालिंगं पितृलोकं समश्नुते

ಲಿಕುಚ ಮತ್ತು ಮಾವಿನ ರಸದಿಂದ ಉತ್ಪನ್ನವಾದ ಸಾರದಿಂದ ರಾಮನಾಥ ಮಹಾಲಿಂಗಕ್ಕೆ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿಸುವವನು ಪಿತೃಲೋಕವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

Verse 93

नालिकेरजलैः स्नानं रामनाथमहेश्वरे । ब्रह्महत्यादिपापानां नाशनं परिकीर्तितम्

ತೆಂಗಿನ ನೀರಿನಿಂದ ರಾಮನಾಥ ಮಹೇಶ್ವರನಿಗೆ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿಸುವುದು ಬ್ರಹ್ಮಹತ್ಯಾದಿ ಪಾಪಗಳ ನಾಶಕರವೆಂದು ಕೀರ್ತಿಸಲಾಗಿದೆ.

Verse 94

रामनाथमहालिंगं रंभापक्वैर्विमर्दयन् । विनाश्य सकलं पापं वायुलोके मही यते

ಪಕ್ವವಾದ ಬಾಳೆಹಣ್ಣುಗಳಿಂದ ರಾಮನಾಥ ಮಹಾಲಿಂಗವನ್ನು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ವಿಮರ್ಧನ ಮಾಡುವವನು ಸಮಸ್ತ ಪಾಪಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡಿ ವಾಯುಲೋಕದಲ್ಲಿ ಗೌರವಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾನೆ.

Verse 95

वस्त्रपूतेन तोयेन रामनाथं महेश्वरम् । स्नापयन्वारुणं लोकमाप्नोति द्विजसत्तमाः

ಹೇ ಶ್ರೇಷ್ಠ ದ್ವಿಜರೇ! ಬಟ್ಟೆಯಿಂದ ಶೋಧಿಸಿದ ನೀರಿನಿಂದ ರಾಮನಾಥ ಮಹೇಶ್ವರನಿಗೆ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿಸುವವನು ವರುಣಲೋಕವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

Verse 96

चंदनोदकधाराभी रामनाथं महेश्वरम् । स्नापयेत्पुरुषो विप्रा गांधर्वं लोकमाप्नुयात्

ಹೇ ವಿಪ್ರರೇ! ಚಂದನಜಲದ ಧಾರೆಗಳಿಂದ ರಾಮನಾಥ ಮಹೇಶ್ವರನಿಗೆ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿಸುವ ಪುರುಷನು ಗಾಂಧರ್ವಲೋಕವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

Verse 97

पुष्पवासिततोयेन हेमसंपृक्तवारिणा । पद्मवासिततोयेन स्नानाद्रामेश्वरस्य तु

ಪುಷ್ಪಸುವಾಸನೆಯ ನೀರಿನಿಂದ, ಸ್ವರ್ಣಮಿಶ್ರಿತ ನೀರಿನಿಂದ ಹಾಗೂ ಪದ್ಮಸುಗಂಧಿತ ನೀರಿನಿಂದ ರಾಮೇಶ್ವರದಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿದವನು ಆ ತೀರ್ಥಸ್ನಾನದ ಘೋಷಿತ ಪುಣ್ಯಫಲವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ।

Verse 98

महेंद्रासनमारुह्य तेनैव सह मोदते । पाटलोत्पलकल्हारपुन्नागकरवीरकैः

ಮಹೇಂದ್ರಾಸನವನ್ನು ಏರಿ ಅವನ ಜೊತೆಯಲ್ಲೇ ಆನಂದಿಸುತ್ತಾನೆ—ಪಾಟಲ, ಪದ್ಮ, ಕಲ್ಹಾರ, ಪುನ್ನಾಗ ಮತ್ತು ಕರವೀರ ಪುಷ್ಪಗಳಿಂದ ಪೂಜಿತನಾಗಿ ಗೌರವಿಸಲ್ಪಟ್ಟು।

Verse 99

वासितैर्वारिभिर्विप्रा रामेश्वरमहेश्वरम् । अभिषिच्य महद्भिश्च पातकैः स विमुच्यते

ಓ ವಿಪ್ರರೇ! ಸುಗಂಧಿತ ನೀರಿನಿಂದ ರಾಮೇಶ್ವರ ಮಹೇಶ್ವರನಿಗೆ ಅಭಿಷೇಕ ಮಾಡಿದರೆ ಮನುಷ್ಯನು ಮಹಾಪಾಪಗಳಿಂದಲೂ ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ।

Verse 100

यानि चान्यानि पुष्पाणि सुरभीणि महांति च । तद्गंधवासितैस्तोयैरभिषिच्य दयानिधिम्

ಇನ್ನಿತರ ಸುಗಂಧಮಯ ಮಹತ್ತಾದ ಪುಷ್ಪಗಳ ಪರಿಮಳದಿಂದ ವಾಸನೆಯಾದ ನೀರಿನಿಂದ ದಯಾನಿಧಿ ಶಿವನಿಗೆ ಅಭಿಷೇಕ ಮಾಡಿದರೆ ಪ್ರಶಂಸಿತ ಪುಣ್ಯಫಲ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ।

Verse 110

कर्तुः शतगुणं ज्ञेयं तस्य पुण्यफलं द्विजाः । छिन्नं भिन्नं च यः सम्यग्रामनाथशिवालयम्

ಓ ದ್ವಿಜರೇ! ಈ ಸೇವೆಯನ್ನು ಮಾಡಿಸುವವನಿಗೆ ಪುಣ್ಯಫಲ ಶತಗುಣವೆಂದು ತಿಳಿಯಿರಿ. ಕತ್ತರಿಸಲ್ಪಟ್ಟ, ಮುರಿದ ಅಥವಾ ಹಾನಿಗೊಂಡ ರಾಮನಾಥ ಶಿವಾಲಯವನ್ನು ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಜೀರ್ಣೋದ್ಧಾರ ಮಾಡಿ ಸರಿಪಡಿಸುವವನು ಮಹಾಪುಣ್ಯವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ।

Verse 120

आयुः प्रयाति त्वरितं त्वरितं याति यौवनम् । त्वरितं संपदो यांति दारपुत्रादयस्तथा

ಆಯುಷ್ಯವು ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ಕ್ಷಯವಾಗುತ್ತದೆ; ಯೌವನವೂ ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ದೂರವಾಗುತ್ತದೆ. ಸಂಪತ್ತೂ ಬೇಗ ಲಯವಾಗುತ್ತದೆ; ಹಾಗೆಯೇ ಪತ್ನಿ, ಪುತ್ರಾದಿಗಳೂ.

Verse 130

श्रुते दृष्टे च विप्रेंद्रा दुर्लभं नास्ति किंचन । रामनाथमहालिंगं सेवितुं यः पुमान्व्रजेत्

ಹೇ ವಿಪ್ರೇಂದ್ರರೇ! ಇದನ್ನು ಕೇಳಿ ಕಂಡ ಬಳಿಕ ಯಾವುದೂ ದುರ್ಲಭವಲ್ಲ. ರಾಮನಾಥನ ಮಹಾಲಿಂಗವನ್ನು ಸೇವಿಸಲು ಯಾರು ಹೊರಟು ಹೋಗುವನೋ…

Verse 140

भुक्त्वा भोगान्बहुसुखान्पुत्रदारयुता भृशम् । एतच्छरीरपातांते मुक्तिं यास्यंति शाश्वतीम्

ಬಹು ಸುಖದ ಭೋಗಗಳನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿ, ಪುತ್ರ-ಪತ್ನಿಯರೊಂದಿಗೆ ಸಮೃದ್ಧರಾಗಿ, ಈ ದೇಹಪಾತದ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಅವರು ಶಾಶ್ವತ ಮುಕ್ತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುವರು.