Adhyaya 29

Verse 1

श्रीसूत उवाच । स्नात्वा साध्यामृते तीर्थे नृपशापविमोक्षणे । सर्वतीर्थं ततो गच्छेन्मनुजो नियमान्वितः

ಶ್ರೀಸೂತನು ಹೇಳಿದರು—ರಾಜಶಾಪದಿಂದ ವಿಮೋಚನ ನೀಡುವ ಸಾಧ್ಯಾಂಮೃತ ತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನಮಾಡಿ, ನಿಯಮಪಾಲಕನಾದ ಮನುಷ್ಯನು ನಂತರ ಸರ್ವತೀರ್ಥಕ್ಕೆ ಹೋಗಬೇಕು.

Verse 2

सर्वतीर्थं महापुण्यं महापातकनाशनम् । महापातकयुक्तो वा युक्तो वा सर्वपातकैः

ಸರ್ವತೀರ್ಥವು ಮಹಾಪುಣ್ಯಕರವೂ ಮಹಾಪಾತಕನಾಶಕವೂ ಆಗಿದೆ. ಯಾರಾದರೂ ಮಹಾಪಾತಕಯುಕ್ತನಾಗಿರಲಿ ಅಥವಾ ಎಲ್ಲ ವಿಧದ ಪಾಪಗಳಲ್ಲಿ ಸಿಲುಕಿರಲಿ—

Verse 3

शुद्ध्येत तत्क्षणादेव सवर्तीर्थनिमज्जनात् । तावत्सर्वाणि पापानि देहे तिष्ठंति सुव्रताः

ಸರ್ವತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿದ ಕ್ಷಣದಲ್ಲೇ ಅವನು ಶುದ್ಧನಾಗುತ್ತಾನೆ. ಅಷ್ಟರವರೆಗೆ, ಹೇ ಸುವ್ರತಿಗಳೇ, ಎಲ್ಲಾ ಪಾಪಗಳು ದೇಹದಲ್ಲೇ ನೆಲೆಸಿರುತ್ತವೆ.

Verse 4

स्नानार्थं सर्वतीर्थेऽस्मिन्दृष्ट्वा यांतं द्विजा नरम्

ಹೇ ದ್ವಿಜರೇ! ಈ ಸರ್ವತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನಾರ್ಥವಾಗಿ ಬರುತ್ತಿರುವ ಮನುಷ್ಯನನ್ನು ಕಂಡು—

Verse 5

वेपंते सर्वपापानि नाशोऽस्माकं भवेदिति । गर्भवासादिदुःखानि तावद्याति नरो भुवि

ಎಲ್ಲಾ ಪಾಪಗಳು ನಡುಗುತ್ತವೆ—“ಈಗ ನಮ್ಮ ನಾಶವಾಗಲಿದೆ!” ಅಷ್ಟರವರೆಗೆ ಮನುಷ್ಯನು ಭುವಿಯಲ್ಲಿ ಗರ್ಭವಾಸಾದಿ ದುಃಖಗಳನ್ನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾನೆ.

Verse 6

न स्नायात्सर्वतीर्थेऽस्मिन्यावद्ब्राह्मणपुंगवाः । अनुष्ठितैर्महायागैस्तथा तीर्थनिषेवणैः

ಹೇ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಪುಂಗವರೇ! ವಿಧಿಪೂರ್ವಕ ಮಹಾಯಾಗಗಳನ್ನು ಅನುಷ್ಠಾನ ಮಾಡಿ, ಇತರ ತೀರ್ಥಗಳ ಯಥೋಚಿತ ಸೇವೆಯಿಂದ ನಿಯಮಬದ್ಧನಾಗುವವರೆಗೆ ಈ ಸರ್ವತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಬಾರದು.

Verse 7

गायत्र्यादिमहामंत्रजपैर्नियमपूर्वकम् । चतुर्णामपि वेदानामावृत्त्या शतसंख्यया

ನಿಯಮಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಗಾಯತ್ರೀ ಮೊದಲಾದ ಮಹಾಮಂತ್ರಗಳ ಜಪ ಮಾಡಿ, ನಾಲ್ಕೂ ವೇದಗಳನ್ನು ನೂರು ಬಾರಿ ಆವೃತ್ತಿ ಮಾಡಿದಷ್ಟು ಪುಣ್ಯಫಲವು ಇಲ್ಲಿ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ।

Verse 8

शिवविष्ण्वादिदेवानां पूजया भक्ति पूर्वकम् । एकादश्यादितिथिषु तथैवानशनेन च । यत्फलं लभते मर्त्यस्तल्लभेदत्र मज्जनात्

ಶಿವ-ವಿಷ್ಣು ಮೊದಲಾದ ದೇವತೆಗಳನ್ನು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಪೂಜಿಸುವುದರಿಂದ ಹಾಗೂ ಏಕಾದಶಿ ಮೊದಲಾದ ತಿಥಿಗಳಲ್ಲಿ ಉಪವಾಸ ಮಾಡುವುದರಿಂದ ಮನುಷ್ಯನು ಪಡೆಯುವ ಫಲವೇನೋ, ಅದೇ ಫಲವು ಇಲ್ಲಿ ಮಜ್ಜನ-ಸ್ನಾನದಿಂದ ಲಭಿಸುತ್ತದೆ।

Verse 9

ऋषय ऊचुः । सर्वतीर्थमिति ख्यातिः सूतास्य कथमागता । ब्रूह्यस्माकमिदं पुण्यं विस्तराच्छृण्वतां मुने

ಋಷಿಗಳು ಹೇಳಿದರು—ಹೇ ಸೂತ! ಈ ಸ್ಥಳ ‘ಸರ್ವತೀರ್ಥ’ ಎಂದು ಹೇಗೆ ಖ್ಯಾತಿಯಾಯಿತು? ಹೇ ಮುನಿಯೇ, ನಾವು ಕೇಳುತ್ತಿದ್ದೇವೆ; ಈ ಪುಣ್ಯವನ್ನು ವಿವರವಾಗಿ ಹೇಳು।

Verse 10

श्रीसूत उवाच । पुरा सुचरितोनाम मुनिर्नियमसंयुतः

ಶ್ರೀ ಸೂತನು ಹೇಳಿದರು—ಪುರಾತನಕಾಲದಲ್ಲಿ ‘ಸುಚರಿತ’ ಎಂಬ ಮುನಿ ಇದ್ದನು; ಅವನು ಕಠಿನ ನಿಯಮಾಚರಣೆಯಿಂದ ಯುಕ್ತನಾಗಿದ್ದನು।

Verse 11

भृगुवंशसमुद्भूतो जात्यंधो जरयातुरः । अशक्तस्तीर्थयात्रायां नेत्राभावेन स द्विजाः

ಅವನು ಭೃಗು ವಂಶದಲ್ಲಿ ಜನಿಸಿದವನು; ಜನ್ಮಾಂಧನು, ಜರೆಯಿಂದ ಪೀಡಿತನು. ಹೇ ದ್ವಿಜರೇ, ನೇತ್ರಾಭಾವದಿಂದ ಅವನು ತೀರ್ಥಯಾತ್ರೆಗೆ ಅಶಕ್ತನಾಗಿದ್ದನು।

Verse 12

सर्वेषामेव तीर्थानां स्नातुकामो महामु निः । दक्षिणांबुनिधौ पुण्यं गंधमादनपर्वतम्

ಎಲ್ಲ ತೀರ್ಥಗಳಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನಮಾಡಬೇಕೆಂಬ ಅಭಿಲಾಷೆಯಿಂದ ಆ ಮಹಾಮುನಿ ದಕ್ಷಿಣ ಸಮುದ್ರತೀರದ ಪುಣ್ಯ ಗಂಧಮಾದನ ಪರ್ವತದ ಕಡೆಗೆ ಹೋದನು.

Verse 13

गत्वा शंकरमुद्दिश्य तपस्तेपे सुदुष्करम् । त्रिकालमर्चयञ्छंभुमुपवासी जितेंद्रियः

ಅಲ್ಲಿ ಹೋಗಿ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಶಂಕರನನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸಿ ಅತಿದುರ್ಲಭವಾದ ತಪಸ್ಸನ್ನು ಮಾಡಿದನು—ತ್ರಿಕಾಲ ಶಂಭುವಿಗೆ ಅರ್ಚನೆ ಮಾಡಿ, ಉಪವಾಸವಿದ್ದು, ಇಂದ್ರಿಯಗಳನ್ನು ಜಯಿಸಿದನು.

Verse 14

तथा त्रिषवणस्नानात्तथैवातिथिपूजकः । शिशिरे जलमध्यस्थो ग्रीष्मे पंचाग्निमध्यगः

ಅವನು ತ್ರಿಷವಣ ಸ್ನಾನಮಾಡಿ ಅತಿಥಿಪೂಜೆಯನ್ನೂ ನೆರವೇರಿಸುತ್ತಿದ್ದನು. ಚಳಿಗಾಲದಲ್ಲಿ ನೀರಿನ ಮಧ್ಯೆ ನಿಂತು, ಬೇಸಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಪಂಚಾಗ್ನಿಗಳ ಮಧ್ಯೆ ನಿಂತಿದ್ದನು.

Verse 15

वर्षास्वासारसहन अब्भक्षो वायुभोजनः । उद्धूलनं त्रिपुंड्रं च भस्मना धारयन्सदा

ಮಳೆಯ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಧಾರಾವೃಷ್ಟಿಯನ್ನು ಸಹಿಸಿದನು; ಜಲಾಹಾರಿಯಾಗಿ, ವಾಯುಭೋಜಿಯಂತೆ ಇದ್ದನು. ಸದಾ ಭಸ್ಮೋದ್ಧೂಲನ ಮಾಡಿ ತ್ರಿಪುಂಡ್ರವನ್ನು ಧರಿಸುತ್ತಿದ್ದನು.

Verse 16

जाबालोपनिषद्रीत्या तथा रुद्राक्षधारकः । एवमुग्रं तपश्चक्रे दशसंवत्सरं द्विजः

ಜಾಬಾಲ ಉಪನಿಷತ್ತಿನ ವಿಧಿಯಂತೆ ಅವನು ರುದ್ರಾಕ್ಷಮಾಲೆಯನ್ನೂ ಧರಿಸಿದ್ದನು. ಹೀಗೆ ಆ ದ್ವಿಜನು ಹತ್ತು ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಘೋರ ತಪಸ್ಸನ್ನು ಮಾಡಿದನು.

Verse 17

तपसा तस्य संतुष्टः शंकरश्चंद्रशेखरः । प्रादुरासीन्मुनेस्तस्य द्विजाः सुचरितस्य वै

ಅವನ ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ಸಂತುಷ್ಟನಾದ ಶಂಕರ—ಚಂದ್ರಶೇಖರ—ಓ ದ್ವಿಜರೇ, ಸದಾಚಾರಿಯಾದ ಸುಚರಿತ ಮುನಿಯ ಮುಂದೆ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷನಾದನು.

Verse 18

समारुह्य महोक्षाणं भूतवृंदनिषेवितः । गिरिजार्ध वपुः शूली सूर्यकोटिसमप्रभः

ಮಹಾವೃಷಭವನ್ನು ಏರಿ, ಭೂತಗಣಗಳಿಂದ ಸೇವಿತನಾಗಿ, ತ್ರಿಶೂಲಧಾರಿ—ಗಿರಿಜಾರ್ಧವಪುಧಾರಿ—ಪ್ರಭು ಕೋಟಿ ಸೂರ್ಯರ ಸಮಾನ ಪ್ರಭೆಯಿಂದ ಪ್ರಕಾಶಿಸಿದನು.

Verse 19

स्वभासा भासयन्सर्वा दिशो वितिमिरास्तदा । भस्मपांडुरसर्वांगो जटामंडलमंडितः

ತನ್ನ ಸ್ವಪ್ರಭೆಯಿಂದ ಎಲ್ಲ ದಿಕ್ಕುಗಳನ್ನು ಪ್ರಕಾಶಗೊಳಿಸಿ, ಆಗ ಅವು ತಮೋರಹಿತವಾದವು. ಪವಿತ್ರ ಭಸ್ಮದಿಂದ ಅವನ ಸರ್ವಾಂಗವೂ ಧವಳವಾಗಿದ್ದು, ಜಟಾಮಂಡಲದಿಂದ ಅಲಂಕರಿತನಾಗಿದ್ದನು.

Verse 20

अनंता दिमहानागविभूषणविभूषितः । प्रादुर्भूतस्ततः शंभुः प्रादात्तस्य विलोचने

ಅನಂತಾದಿ ಮಹಾನಾಗದ ಆಭರಣಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿತನಾದ ಶಂಭು ಆಗ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷನಾಗಿ, ಅವನಿಗೆ ನೇತ್ರಗಳನ್ನು (ದರ್ಶನಶಕ್ತಿ) ದಾನಮಾಡಿದನು.

Verse 21

आत्मावलोकनार्थाय शंकरो गिरिजापतिः । ततः सुचरितो विप्राः शंभुना दत्तदृग्द्वयः । आलोक्य परमेशानं प्रतुष्टाव प्रसन्नधीः

ತನ್ನ ಸ್ವರೂಪದ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷ ದರ್ಶನಾರ್ಥವಾಗಿ ಗಿರಿಜಾಪತಿ ಶಂಕರನು, ಓ ದ್ವಿಜರೇ, ಆಗ ಸುಚರಿತನಿಗೆ ಶಂಭುವಿಂದ ದತ್ತವಾದ ಎರಡು ನೇತ್ರಗಳನ್ನು ಅನುಗ್ರಹಿಸಿದನು. ಪರಮೇಶಾನನನ್ನು ನೋಡಿ, ಪ್ರಸನ್ನಮನದಿಂದ ಸ್ತುತಿಸಿದನು.

Verse 22

सुचरित उवाच । जय देव महेशान जय शंकर धूर्जटे

ಸುಚರಿತನು ನುಡಿದನು—ಜಯವಾಗಲಿ, ಹೇ ದೇವ ಮಹೇಶಾನ; ಜಯವಾಗಲಿ, ಹೇ ಶಂಕರ ಧೂರ್ಜಟೇ.

Verse 23

जय ब्रह्मादिपूज्य त्वं त्रिपुरघ्न यमांतक । जयोमेश महादेव कामांतक जयामल

ಬ್ರಹ್ಮಾದಿ ದೇವರಿಂದ ಪೂಜ್ಯನಾದ ನಿನಗೆ ಜಯ; ಹೇ ತ್ರಿಪುರಘ್ನ, ಹೇ ಯಮಾಂತಕ. ಜಯವಾಗಲಿ, ಹೇ ಉಮೇಶ ಮಹಾದೇವ; ಹೇ ಕಾಮಾಂತಕ, ಹೇ ಅಮಲ—ಜಯ.

Verse 24

जय संसारवैद्य त्वं भूतपाल शिवाव्य य । त्रियंबक नमस्तुभ्यं भक्तरक्षणदीक्षित

ಸಂಸಾರಬಂಧನಕ್ಕೆ ವೈದ್ಯನಾದ ನಿನಗೆ ಜಯ; ಹೇ ಭೂತಪಾಲ, ಹೇ ಶಿವ, ಹೇ ಅವ್ಯಯ. ಹೇ ತ್ರ್ಯಂಬಕ, ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ—ಭಕ್ತರಕ್ಷಣೆಗೆ ದೀಕ್ಷಿತ.

Verse 25

व्योमकेश नमस्तुभ्यं जय कारुण्यविग्रह । नीलकण्ठ नमस्तुभ्यं जय संसारमोचक

ಹೇ ವ್ಯೋಮಕೇಶ, ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ; ಕರುಣಾವಿಗ್ರಹ, ಜಯವಾಗಲಿ. ಹೇ ನೀಲಕಂಠ, ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ; ಸಂಸಾರಮೋಚಕ, ಜಯ.

Verse 26

महेश्वर नमस्तुभ्यं परमानंदविग्रह । गंगाधर नमस्तुभ्यं विश्वेश्वर मृडाव्यय

ಹೇ ಮಹೇಶ್ವರ, ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ—ಪರಮಾನಂದವಿಗ್ರಹ. ಹೇ ಗಂಗಾಧರ, ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ; ಹೇ ವಿಶ್ವೇಶ್ವರ, ಹೇ ಮೃಡ, ಹೇ ಅವ್ಯಯ.

Verse 27

नमस्तुभ्यं भगवते वासुदेवाय शंभवे । शर्वायोग्राय गर्भाय कैलासपतये नमः

ಹೇ ಭಗವನ್! ವಾಸುದೇವಸ್ವರೂಪನೇ, ಶಂಭು, ಶರ್ವ, ಉಗ್ರ, ಜಗತ್ಕಾರಣ-ಗರ್ಭಸ್ವರೂಪನೇ, ಕೈಲಾಸಪತೀ—ನಿನಗೆ ಪುನಃಪುನಃ ನಮಸ್ಕಾರ।

Verse 28

रक्ष मां करुणासिंधो कृपादष्ट्यवलोकनात् । मम वृत्तमनालोच्य त्राहि मां कृपया हर

ಹೇ ಕರುಣಾಸಿಂಧೋ! ನಿನ್ನ ಕೃಪಾದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ನನ್ನನ್ನು ರಕ್ಷಿಸು. ನನ್ನ ವರ್ತನೆಯನ್ನು ಪರಿಗಣಿಸದೆ, ಹೇ ಹರಾ! ಕೇವಲ ಅನುಗ್ರಹದಿಂದ ನನ್ನನ್ನು ಉದ್ಧರಿಸು।

Verse 29

श्रीसूत उवाच । इति स्तुतो महादेवस्तमेनमिदमभ्यधात् । मुनिं सुचरितं विप्रा दयोदन्वानुमापतिः

ಶ್ರೀಸೂತನು ಹೇಳಿದರು—ಇಂತೆ ಸ್ತುತಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಮಹಾದೇವನು, ಹೇ ವಿಪ್ರರೇ! ಕರುಣಾಸಾಗರನೂ ಅಪರಿಮಿತ ಪ್ರಭುವೂ ಆದ ಆತನು, ಸುಚರಿತ ಮುನಿಗೆ ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದರು।

Verse 30

महादेव उवाच । मुने सुचरिताद्य त्वं वरं वरय कांक्षितम् । वरं दातुं तवायातः पुण्येस्मिन्नाश्रमे शुभे । इतीरितो मुनिः प्राह महादेवं दयानिधिम्

ಮಹಾದೇವನು ಹೇಳಿದರು—ಹೇ ಮುನಿ ಸುಚರಿತಾ! ಇಂದು ನೀನು ಬಯಸಿದ ವರವನ್ನು ಬೇಡು. ಈ ಪುಣ್ಯಮಯ ಶುಭ ಆಶ್ರಮಕ್ಕೆ ನಿನಗೆ ವರ ನೀಡಲು ನಾನು ಬಂದಿದ್ದೇನೆ. ಹೀಗೆ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಾಗ ಮುನಿಯು ದಯಾನಿಧಿಯಾದ ಮಹಾದೇವನಿಗೆ ಹೇಳಿದರು।

Verse 31

सुचरित उवाच । भगवंस्त्वं प्रसन्नो मे यदि स्याश्चंद्रशेखर

ಸುಚರಿತನು ಹೇಳಿದರು—ಹೇ ಭಗವಾನ್ ಚಂದ್ರಶೇಖರಾ! ನೀನು ನನ್ನ ಮೇಲೆ ಪ್ರಸನ್ನನಾಗಿದ್ದರೆ, ಆಗ…

Verse 32

तर्हि त्वां प्रवृणोम्यद्धा वरं मदभिकांक्षितम् । जरापलितदेहोहं कुत्रचिद्गंतुमक्षमः

ಆಗ ನಾನು ನಿಮ್ಮಿಂದ ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ನನಗೆ ಅಭಿಕಾಂಕ್ಷಿತವಾದ ವರವನ್ನೇ ವರಣಿಸುತ್ತೇನೆ. ನಾನು ಜರಾ-ಪಲಿತ ದೇಹಧಾರಿ; ಎಲ್ಲಿಗೂ ಹೋಗಲು ಅಸಮರ್ಥನು.

Verse 33

सर्वतीर्थेषु च स्नातुमाकांक्षा मम विद्यते । तस्मात्सर्वेषु तीर्थेषु स्नानेन मनुजो हि यत् । फलं प्राप्नोति मे ब्रूहि तत्फला वाप्तिसाधनम्

ನನಗೆ ಸರ್ವತೀರ್ಥಗಳಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡುವ ಆಕಾಂಕ್ಷೆ ಇದೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಹೇಳಿರಿ—ಎಲ್ಲ ತೀರ್ಥಗಳಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನದಿಂದ ಮನುಷ್ಯನು ಪಡೆಯುವ ಫಲವೇನು? ಆ ಫಲಪ್ರಾಪ್ತಿಗೆ ಸಾಧನವನ್ನು ನನಗೆ ತಿಳಿಸಿರಿ.

Verse 34

महादेव उवाच । अहमावाहयिष्यामि तीर्थान्यत्रैव कृत्स्नशः

ಮಹಾದೇವನು ಹೇಳಿದರು—ನಾನು ಸರ್ವ ತೀರ್ಥಗಳನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಇಲ್ಲಿಯೇ ಆವಾಹನ ಮಾಡುತ್ತೇನೆ.

Verse 35

रामस्य सेतुना पूते नगेऽस्मिन्गंधमादने । इत्युक्त्वा स महादेवः पर्वते गन्धमादने

ರಾಮನ ಸೇತುವಿನಿಂದ ಪವಿತ್ರಗೊಂಡ ಈ ಗಂಧಮಾದನ ಪರ್ವತದಲ್ಲಿ ಹೀಗೆಂದು ಹೇಳಿ ಮಹಾದೇವನು ಅದೇ ಗಂಧಮಾದನ ಶಿಖರದಲ್ಲಿ ಕಾರ್ಯಕ್ಕೆ ಪ್ರವೃತ್ತನಾದನು.

Verse 36

तीर्थान्यावाहयामास मुनिप्रीत्यर्थमुत्तमः । ततस्सुचरितं प्राह शंकरः करुणानिधिः

ಉತ್ತಮನಾದ ಪ್ರಭುವು ಮುನಿಯ ಪ್ರೀತಿಗಾಗಿ ತೀರ್ಥಗಳನ್ನು ಆವಾಹನ ಮಾಡಿದನು. ನಂತರ ಕರುಣಾನಿಧಿ ಶಂಕರನು ಸುಚರಿತನಿಗೆ ಹೇಳಿದರು.

Verse 37

मुने सुचरितेदं तु महापातकनाशनम् । सांनिध्यात्सर्वतीर्थानां सर्वतीर्थाभिधं स्मृतम्

ಹೇ ಮುನಿ ಸುಚರಿತ! ಈ ತೀರ್ಥವು ಮಹಾಪಾತಕಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡುವುದು. ಇಲ್ಲಿ ಸರ್ವ ತೀರ್ಥಗಳ ಸಾನ್ನಿಧ್ಯ ಇರುವುದರಿಂದ ಇದನ್ನು ‘ಸರ್ವತೀರ್ಥ’ ಎಂದು ಸ್ಮರಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ.

Verse 38

मयात्र सर्वतीर्थानां मनसाकर्षणादिदम् । मानसं तीर्थमित्याख्यां लप्स्यते भुक्तिमुक्तिदम्

ನನ್ನ ಮನೋಬಲದಿಂದ ಸರ್ವ ತೀರ್ಥಗಳನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ಆಕರ್ಷಿಸಿ ತಂದ ಕಾರಣ ಈ ಸ್ಥಳವು ‘ಮಾನಸ ತೀರ್ಥ’ ಎಂಬ ನಾಮವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತದೆ; ಇದು ಭೋಗವೂ ಮೋಕ್ಷವೂ ನೀಡುತ್ತದೆ.

Verse 39

अतः सुचरितात्र त्वं स्नाहि सद्यो विमुक्तये । महापातकसंघानां दावानलसमद्युतौ

ಆದ್ದರಿಂದ ಹೇ ಸುಚರಿತ! ತಕ್ಷಣ ವಿಮುಕ್ತಿಗಾಗಿ ಇಲ್ಲಿ ಕೂಡಲೇ ಸ್ನಾನಮಾಡು. ಈ ತೀರ್ಥವು ಮಹಾಪಾತಕಗಳ ಗುಂಪಿನ ಮೇಲೆ ದಾವಾನಲದಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತದೆ.

Verse 40

काममोहभयक्रोधलोभरोगादिनाशने । विना वेदांतविज्ञानं सद्योनिर्वाणकारणे

ಇದು ಕಾಮ, ಮೋಹ, ಭಯ, ಕ್ರೋಧ, ಲೋಭ, ರೋಗಾದಿಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡುತ್ತದೆ; ವೇದಾಂತಜ್ಞಾನವಿಲ್ಲದಿದ್ದರೂ ತಕ್ಷಣ ನಿರ್ವಾಣಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾಗುತ್ತದೆ.

Verse 41

जन्ममृत्य्वादिनक्रौघसंसारार्णवतारणे । कुम्भीपाकादिसकलनरकाग्निविनाशने

ಇದು ಜನ್ಮ-ಮೃತ್ಯಾದಿ ಮೊಸಳೆಗಳ ಗುಂಪಿನಿಂದ ತುಂಬಿದ ಸಂಸಾರಾರ್ಣವವನ್ನು ದಾಟಿಸುತ್ತದೆ; ಕುಂಭೀಪಾಕಾದಿ ಸಕಲ ನರಕಗಳ ಅಗ್ನಿಯನ್ನು ನಾಶಮಾಡುತ್ತದೆ.

Verse 42

इतीरितः सुचरितः शम्भुना मदनारिणा । सस्नौ विप्राः सर्वतीर्थे महादेवस्य संनिधौ

ಇಂತೆ ಮದನಾರಿಯಾದ ಶಂಭುವಿನ ಉಪದೇಶದಿಂದ ಸುಚರಿತನು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರೊಂದಿಗೆ ಮಹಾದೇವನ ಸನ್ನಿಧಿಯಲ್ಲಿ ಸರ್ವತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನಮಾಡಿದನು।

Verse 43

स्नात्वोत्थितः सुचरितो ददृशेऽखिलमानवैः । जरापलितनिर्मुक्तस्तरुणोऽतीव सुन्दरः

ಸ್ನಾನಮಾಡಿ ಮೇಲೇಳಿದ ಸುಚರಿತನನ್ನು ಎಲ್ಲ ಮಾನವರೂ ಕಂಡರು—ಜರೆಯೂ ಬಿಳಿಕೂದಲೂ ದೂರವಾಗಿ, ಅವನು ಯೌವನವಂತನಾಗಿ ಅತ್ಯಂತ ಸುಂದರನಾದನು।

Verse 44

दृष्ट्वा स्वदेहसौंदर्यं ततः सुचरितो मुनिः । श्लाघयामास तत्तीर्थं बहुधाऽन्ये च तापसाः

ತನ್ನ ದೇಹಸೌಂದರ್ಯವನ್ನು ನೋಡಿ ಮುನಿ ಸುಚರಿತನು ಆ ತೀರ್ಥವನ್ನು ಅನೇಕ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಸ್ತುತಿಸಿದನು; ಇತರ ತಪಸ್ವಿಗಳೂ ಹಾಗೆಯೇ ಸ್ತುತಿಸಿದರು।

Verse 45

महादेवः सुचरितं बभाषे तदनंतरम् । अस्य तीर्थस्य तीरे त्वं वसन्सुचरित द्विज

ಅನಂತರ ಮಹಾದೇವನು ಸುಚರಿತನಿಗೆ ಹೇಳಿದನು—“ಓ ದ್ವಿಜ ಸುಚರಿತ, ಈ ತೀರ್ಥದ ತೀರದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತ…”

Verse 46

स्नानं कुरुष्व सततं स्मरन्मां मुक्तिदायकम् । देशांतरीयतीर्थेषु मा व्रज ब्राह्मणोत्तम

ನಿತ್ಯವೂ ಸ್ನಾನಮಾಡು; ಮುಕ್ತಿದಾಯಕನಾದ ನನ್ನನ್ನು ಸ್ಮರಿಸು. ಓ ಬ್ರಾಹ್ಮಣೋತ್ತಮ, ಬೇರೆ ದೇಶಗಳ ತೀರ್ಥಗಳಿಗೆ ಹೋಗಬೇಡ।

Verse 47

अस्य तीर्थस्य माहात्म्यान्मामंते प्राप्स्यसि ध्रुवम् । अन्येऽपि येऽत्र स्नास्यंति तेऽपि मां प्राप्नुयुर्द्विज

ಈ ತೀರ್ಥದ ಮಹಿಮೆಯಿಂದ ನೀನು ದೇಹಾಂತದಲ್ಲಿ ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ನನ್ನನ್ನು ಪಡೆಯುವೆ. ಇಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡುವ ಇತರರೂ, ಹೇ ದ್ವಿಜ, ನನ್ನನ್ನೇ ಪಡೆಯುವರು.

Verse 48

इत्युक्त्वा भगवानीशस्तत्रैवांतरधीयत । तस्मिन्नंतर्हिते रुद्रे ततः सुचरितो मुनिः

ಇಂತೆಂದು ಹೇಳಿ ಭಗವಾನ್ ಈಶನು ಅಲ್ಲೀಯೇ ಅಂತರ್ಧಾನನಾದನು. ರುದ್ರನು ಅಂತರಹಿತನಾದ ಬಳಿಕ ಮುನಿ ಸುಚರಿತನು ತದನುಸಾರ ಮುಂದುವರಿದನು.

Verse 49

अनेककालं निवसन्सर्वतीर्थस्य तीरतः । स्नानं समाचरंस्तीर्थे मानसे नियमान्वितः

ದೀರ್ಘಕಾಲ ಅವನು ಸರ್ವತೀರ್ಥದ ತೀರದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸಿದನು. ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ನಿಯಮ-ಸಂಯಮಗಳಿಂದ ಯುಕ್ತನಾಗಿ ಆ ತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ ನಿಯತವಾಗಿ ಸ್ನಾನ ಆಚರಿಸಿದನು.

Verse 50

देहांते शंकरं प्राप सर्वबन्धविमोचितः । सायुज्यं चापि संप्राप सर्वतीर्थस्य वैभवात्

ದೇಹಾಂತದಲ್ಲಿ ಅವನು ಎಲ್ಲ ಬಂಧನಗಳಿಂದ ವಿಮುಕ್ತನಾಗಿ ಶಂಕರನನ್ನು ಪಡೆದನು. ಸರ್ವತೀರ್ಥದ ವೈಭವದಿಂದ ಸಾಯುಜ್ಯ—ಪ್ರಭುವಿನೊಂದಿಗೆ ಪೂರ್ಣ ಏಕತ್ವ—ವನ್ನೂ ಪಡೆದನು.

Verse 51

एवं वः कथितं विप्राः सर्वतीर्थस्य वैभवम् । एतत्पठन्वा शृण्वन्वा मुच्यते सर्व पातकैः

ಹೇ ವಿಪ್ರರೇ, ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ ನಿಮಗೆ ಸರ್ವತೀರ್ಥದ ವೈಭವವನ್ನು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ಇದನ್ನು ಓದಿದರೂ ಅಥವಾ ಕೇಳಿದರೂ ಮನುಷ್ಯನು ಎಲ್ಲಾ ಪಾಪಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ.