Adhyaya 27

Verse 1

श्रीसूत उवाच । यमुनायां च गंगायां गयायां च नरो मुदा । स्नानं विधाय विधिवत्कोटितीर्थं ततो व्रजेत्

ಶ್ರೀಸೂತನು ಹೇಳಿದನು—ಯಮುನಾ, ಗಂಗಾ ಮತ್ತು ಗಯಾದಲ್ಲಿ ವಿಧಿವತ್ತಾಗಿ ಸಂತೋಷದಿಂದ ಸ್ನಾನಮಾಡಿ, ನಂತರ ಕೋಟಿತೀರ್ಥಕ್ಕೆ ಹೋಗಬೇಕು.

Verse 2

कोटितीर्थं महापुण्यं सर्वलोकेषु विश्रुतम् । सर्वसंपत्करं शुद्धं सर्वपापप्रणाशनम्

ಕೋಟಿತೀರ್ಥವು ಮಹಾಪುಣ್ಯದಾಯಕ, ಸರ್ವಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರಸಿದ್ಧ. ಅದು ಸರ್ವಸಂಪತ್ತನ್ನು ನೀಡುವದು, ಶುದ್ಧಿಕರ, ಸರ್ವಪಾಪನಾಶಕ.

Verse 3

दुःस्वप्ननाशनं ह्येतन्महापातकनाशनम् । महाविघ्नप्रशमनं महाशांतिकरं नृणाम्

ಇದು (ಕೋಟಿತೀರ್ಥ) ದುಃಸ್ವಪ್ನಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡುತ್ತದೆ, ಮಹಾಪಾತಕಗಳನ್ನೂ ಸಂಹರಿಸುತ್ತದೆ. ಮಹಾವಿಘ್ನಗಳನ್ನು ಶಮನಗೊಳಿಸಿ ನರರಿಗೆ ಮಹಾಶಾಂತಿಯನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ.

Verse 4

स्मृतिमात्रेण यत्पुंसां सर्वपापनिषूदनम् । लीलया धनुषः कोट्या स्वयं रामेण निर्मितम्

ಯಾವ ಪುಣ್ಯಕ್ಷೇತ್ರವನ್ನು ಕೇವಲ ಸ್ಮರಿಸಿದ ಮಾತ್ರದಿಂದಲೇ ಜನರ ಎಲ್ಲಾ ಪಾಪಗಳು ನಾಶವಾಗುತ್ತವೋ, ಆ ಸ್ಥಳವನ್ನು ಸ್ವಯಂ ಶ್ರೀರಾಮನು ಧನುಸ್ಸಿನ ತುದಿಯಿಂದ ಲೀಲೆಯಾಗಿ ನಿರ್ಮಿಸಿದನು।

Verse 5

पुरा दाशरथी रामो निहत्य युधि रावणम् । ब्रह्महत्याविमोक्षाय गंधमादनपर्वते

ಪೂರ್ವದಲ್ಲಿ ದಾಶರಥಿ ಶ್ರೀರಾಮನು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ರಾವಣನನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿ, ಬ್ರಹ್ಮಹತ್ಯಾ ದೋಷವಿಮೋಚನೆಗಾಗಿ ಗಂಧಮಾದನ ಪರ್ವತಕ್ಕೆ ತೆರಳಿದನು।

Verse 6

प्रातिष्ठिपल्लिंगमेकं लोकानुग्रहकाम्यया । लिंगस्यास्याभिषेकाय शुद्धं वारि गवेषयन्

ಲೋಕಾನುಗ್ರಹವನ್ನು ಬಯಸಿ ಅವನು ಒಂದು ಶಿವಲಿಂಗವನ್ನು ಪ್ರತಿಷ್ಠಾಪಿಸಿದನು; ಆ ಲಿಂಗಾಭಿಷೇಕಕ್ಕಾಗಿ ಶುದ್ಧ ಜಲವನ್ನು ಹುಡುಕುತ್ತಾ ಇದ್ದನು।

Verse 7

नाविंदत जलं तत्र पार्श्वे दशरथात्मजः । लिंगाभिषेकयोग्यं च जलं किमिति चिंतयन्

ಅಲ್ಲಿ ಸಮೀಪದಲ್ಲಿ ದಾಶರಥಿಪುತ್ರನಿಗೆ ಲಿಂಗಾಭಿಷೇಕಕ್ಕೆ ಯೋಗ್ಯವಾದ ಜಲ ದೊರಕಲಿಲ್ಲ; ಅವನು “ಯೋಗ್ಯ ಜಲವನ್ನು ಹೇಗೆ ಪಡೆಯಲಿ?” ಎಂದು ಚಿಂತಿಸಿದನು।

Verse 8

नवेन वारिणा लिंगं स्नापनीयं मयेति सः । निश्चित्य मनसा तत्र धनुष्कोट्या रघूद्वहः

ಅವನು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ “ಹೊಸ ನೀರಿನಿಂದ ಲಿಂಗವನ್ನು ಸ್ನಾಪನ ಮಾಡಬೇಕು” ಎಂದು ನಿಶ್ಚಯಿಸಿ, ರಘುವಂಶಶ್ರೇಷ್ಠನು ಅಲ್ಲಿ ಧನುಸ್ಸಿನ ತುದಿಯಿಂದ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸಿದನು।

Verse 9

बिभेद धरणीं शीघ्रं मनसा जाह्नवीं स्मरन् । रामकार्मुककोटिः सा तदा प्राप रसातलम्

ಅವನು ಮನಸಲ್ಲಿ ಜಾಹ್ನವೀ ಗಂಗೆಯನ್ನು ಸ್ಮರಿಸುತ್ತಾ ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಭೇದಿಸಿದನು. ಆಗ ರಾಮನ ಧನುಸ್ಸಿನ ಆ ಕೋಟಿ ರಸಾತಲವನ್ನು ತಲುಪಿತು.

Verse 10

तत उद्धारयामास तद्धनुर्धन्विनां वरः । धनुष्युद्ध्रियमाणे तु राघवेण महीतलात्

ನಂತರ ಧನುರ್ಧರರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನು ಆ ಧನುಸ್ಸನ್ನು ಮೇಲಕ್ಕೆ ಎತ್ತಿದನು. ರಾಘವನು ಅದನ್ನು ಭೂತಲದಿಂದ ಎಳೆದು ಮೇಲಕ್ಕೆತ್ತುತ್ತಿರುವಾಗ—

Verse 11

काकुत्स्थेन स्मृता गंगा निर्ययौ विवरात्ततः । वारिणा तेन तल्लिंगमभ्यषिंचद्रघूद्वहः

ಕಾಕುತ್ಸ್ಥನು ಸ್ಮರಿಸಿದಾಗ ಗಂಗೆಯು ಆ ರಂಧ್ರದಿಂದ ಹೊರಬಂದಳು. ಆ ನೀರಿನಿಂದ ರಘುವಂಶಶ್ರೇಷ್ಠನು ಆ ಲಿಂಗಕ್ಕೆ ಅಭಿಷೇಕ ಮಾಡಿದನು.

Verse 12

रामकार्मु ककोट्यैव यतस्तन्निर्मितं पुरा । अतः कोटिरिति ख्यातं तत्तीर्थं भुवनत्रये

ಅದು ಹಿಂದೆ ರಾಮನ ಧನುಸ್ಸಿನ ಕೋಟಿಯಿಂದಲೇ ನಿರ್ಮಿತವಾದುದರಿಂದ, ಆ ತೀರ್ಥವು ‘ಕೋಟಿ’ ಎಂದು ಖ್ಯಾತಿಯಾಯಿತು; ಅದು ತ್ರಿಭುವನದಲ್ಲಿಯೂ ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾಗಿದೆ.

Verse 13

यानि यानीह तीर्थानि संति वै गंधमादने । प्रथमं तेषु तीर्थेषु स्नात्वा विगतकल्मषः

ಗಂಧಮಾದನದಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲಿ ಇರುವ ಯಾವ ಯಾವ ತೀರ್ಥಗಳಿದ್ದರೂ, ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಮೊದಲ ತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿದವನು ಕಲ್ಮಷರಹಿತನಾಗುತ್ತಾನೆ.

Verse 14

शेषपापविमोक्षाय स्नायात्कोटौ नरस्ततः । तीर्थांतरेषु स्नानेन यः पापौघो न नश्यति

ಆದ್ದರಿಂದ ಉಳಿದ ಪಾಪವಿಮೋಚನೆಗಾಗಿ ಮನುಷ್ಯನು ಕೋಟಿತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಬೇಕು. ಇತರ ತೀರ್ಥಗಳಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿದರೆ ಆ ಮಹಾಪಾಪರಾಶಿ ಹಾಗೆ ನಾಶವಾಗುವುದಿಲ್ಲ.

Verse 15

अनेकजन्मकोटीभिरर्जितो ह्यस्थिसंस्थितः । विनश्यति स सर्वोऽपि कोटिस्नानान्न संशयः

ಕೋಟಿ ಕೋಟಿ ಜನ್ಮಗಳಲ್ಲಿ ಸಂಚಿತವಾದ ಪಾಪ—ಎಲುಬುಗಳಲ್ಲಿ ನೆಲಸಿದಂತೆಯೇ—ಕೋಟಿಯಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿದರೆ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ನಾಶವಾಗುತ್ತದೆ; ಸಂಶಯವೇ ಇಲ್ಲ.

Verse 16

यदि हि प्रथमं स्नायादत्र कोटौ नरो द्विजाः । तस्य मुक्तस्य तीर्थानि व्यर्थान्येवापराणि हि

ಯದಿ ಮನುಷ್ಯನು ಮೊದಲೇ ಇಲ್ಲಿ ಕೋಟಿಯಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿದರೆ, ಹೇ ದ್ವಿಜರೇ, ಆ ಮುಕ್ತನಿಗೆ ಇತರ ತೀರ್ಥಗಳು ನಿರರ್ಥಕವಾಗುತ್ತವೆ.

Verse 17

ऋषय ऊचुः । सूत सर्वार्थतत्त्वज्ञ व्यासशिष्य मुनीश्वर । अस्माकं संशयं कंचिच्छिंधि पौराणिकोत्तम

ಋಷಿಗಳು ಹೇಳಿದರು—ಹೇ ಸೂತ, ಸರ್ವಾರ್ಥತತ್ತ್ವಜ್ಞ, ವ್ಯಾಸಶಿಷ್ಯ, ಮುನೀಶ್ವರ, ಪೌರಾಣಿಕೋತ್ತಮ; ನಮ್ಮ ಒಂದು ಸಂಶಯವನ್ನು ಛೇದಿಸು.

Verse 18

कोटौ स्नातस्य मर्त्यस्य यदि तीर्थांतरं वृथा । किमर्थं धर्मतीर्थादि तीर्थेषु स्नांति मानवाः

ಕೋಟಿತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿದ ಮನುಷ್ಯನಿಗೆ ಇತರ ತೀರ್ಥಸ್ನಾನ ವ್ಯರ್ಥವಾದರೆ, ಧರ್ಮತೀರ್ಥಾದಿ ತೀರ್ಥಗಳಲ್ಲಿ ಜನರು ಏಕೆ ಸ್ನಾನ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ?

Verse 19

तीर्थानि तानि सर्वाणि समतिक्रम्य मानवाः । अत्रैव कोटौ किं स्नानं न कुर्वंति हि तद्वद

ಆ ಎಲ್ಲಾ ತೀರ್ಥಗಳನ್ನು ದಾಟಿಯೂ ಮಾನವರು ತದ್ವತ್ ಇಲ್ಲಿಯೇ ಕೋಟಿಯಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನವನ್ನು ಏಕೆ ಮಾಡುವುದಿಲ್ಲ?

Verse 20

श्रीसूत उवाच । अहो रहस्यं युष्माभिः पृष्टमेतन्मुनीश्वराः । नारदाय पुरा शंभुः पृच्छते यत्किलाब्रवीत्

ಶ್ರೀಸೂತನು ಹೇಳಿದರು— ಹೇ ಮುನೀಶ್ವರರೇ, ನೀವು ಒಂದು ಗೂಢ ರಹಸ್ಯವನ್ನು ಕೇಳಿದ್ದೀರಿ. ಹಿಂದೆ ನಾರದನು ಪ್ರಶ್ನಿಸಿದಾಗ ಶಂಭು ಹೇಳಿದದ್ದೇ ಇದು.

Verse 21

तद्ब्रवीमि मुनिश्रेष्ठाः शृणुध्वं श्रद्धया सह । गच्छन्यदृच्छया वापि तीर्थयात्रापरोऽपि वा

ಹೇ ಮುನಿಶ್ರೇಷ್ಠರೇ, ಅದನ್ನೇ ನಾನು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ; ಶ್ರದ್ಧೆಯೊಂದಿಗೆ ಕೇಳಿರಿ. ಯಾರಾದರೂ ಯಾದೃಚ್ಛಿಕವಾಗಿ ಪ್ರಯಾಣಿಸುತ್ತಿರಲಿ, ಅಥವಾ ತೀರ್ಥಯಾತ್ರೆಗೆ ನಿಷ್ಠನಾಗಿರಲಿ—

Verse 22

मार्गमध्ये द्विजश्रेष्ठास्तीर्थं देवालयं तथा । दृष्ट्वा श्रुत्वापि वा मोहान्न सेवेत नराधमः

ಹೇ ದ್ವಿಜಶ್ರೇಷ್ಠರೇ, ಮಾರ್ಗಮಧ್ಯೆ ತೀರ್ಥವನ್ನಾಗಲಿ ದೇವಾಲಯವನ್ನಾಗಲಿ ಕಂಡು—ಅಥವಾ ಕೇಳಿಯೂ—ಮೋಹದಿಂದ ಅದನ್ನು ಸೇವಿಸಿ ಆಶ್ರಯಿಸದವನೇ ನರಾಧಮನು.

Verse 23

निष्कृतिस्तस्य नास्तीति प्राब्रुवन्परमर्षयः । सेतुं गच्छंस्ततोऽन्येषु न स्नायाद्यदि मानवः

ಪರಮರ್ಷಿಗಳು ಘೋಷಿಸಿದ್ದಾರೆ— “ಅವನಿಗೆ ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತವಿಲ್ಲ,” ಮನುಷ್ಯನು ಸೇತುವಿಗೆ ಹೋಗುತ್ತಾ ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿನ ಇತರ ತೀರ್ಥಗಳಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡದಿದ್ದರೆ.

Verse 24

तीर्थातिक्रमदोषैः स बहिष्कार्योऽत्यवद्द्विजैः । अतः स्नातव्यमेवैषु चक्रतीर्थादिषु द्विजाः

ತೀರ್ಥಗಳನ್ನು ಅವಮಾನಿಸಿ ಅತಿಕ್ರಮಿಸಿದ ದೋಷದಿಂದ ಅಂಥವನು ಪರಮಧರ್ಮನಿಷ್ಠ ದ್ವಿಜರಿಂದ ಬಹಿಷ್ಕೃತನಾಗಬೇಕು. ಆದ್ದರಿಂದ, ಹೇ ದ್ವಿಜರೇ, ಚಕ್ರತೀರ್ಥಾದಿ ಪವಿತ್ರ ತೀರ್ಥಗಳಲ್ಲಿ ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಲೇಬೇಕು.

Verse 25

स्नात्वा चैतेषु तीर्थेषु शेषपापविमुक्तये । प्रयतैर्मनुजैरत्र स्नातव्यं कोटितीर्थके

ಈ ತೀರ್ಥಗಳಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ ಉಳಿದ ಪಾಪಗಳಿಂದ ವಿಮುಕ್ತಿಗಾಗಿ, ನಿಯಮನಿಷ್ಠರಾದ ಜನರು ಇಲ್ಲಿ ಕೋಟಿತೀರ್ಥದಲ್ಲಿಯೂ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಬೇಕು.

Verse 26

कोटौ चाभि षवं कृत्वा न तिष्ठेद्गन्धमादने । निवर्तेत्तत्क्षणादेव निष्पापो गंधमादनात्

ಕೋಟಿಯಲ್ಲಿ ಅಭಿಷೇಕ (ಅಭಿಷವ) ಮಾಡಿ ಗಂಧಮಾದನದಲ್ಲಿ ತಂಗಬಾರದು; ತಕ್ಷಣವೇ ಹಿಂದಿರುಗಬೇಕು, ಗಂಧಮಾದನ ಸಂಬಂಧಿತ ವಿಧಿಯಿಂದ ಅವನು ಪಾಪರಹಿತನಾಗುತ್ತಾನೆ.

Verse 27

रामोऽपि हि पुरा कोटितीर्थसंभूतवारिणा । रामनाथेऽभिषिक्ते तु स्वयं स्नात्वा च तत्र वै

ಪೂರ್ವಕಾಲದಲ್ಲಿ ಸ್ವಯಂ ರಾಮನು ಅಲ್ಲಿ ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ, ಕೋಟಿತೀರ್ಥದಿಂದ ಉದ್ಭವಿಸಿದ ನೀರಿನಿಂದ ರಾಮನಾಥನಿಗೆ ಅಭಿಷೇಕ ಮಾಡಿದನು.

Verse 28

ब्रह्महत्याविमुक्तः संस्तत्क्षणादेव सानुजः । आरूढपुष्पकोऽयोध्यां प्रययौ कपिभिर्वृतः

ಅದೇ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಅವನು ತನ್ನ ಅನುಜನೊಡನೆ ಬ್ರಹ್ಮಹತ್ಯಾ ಪಾಪದಿಂದ ವಿಮುಕ್ತನಾದನು; ಪುಷ್ಪಕವನ್ನು ಏರಿ, ವಾನರರಿಂದ ಆವರಿಸಲ್ಪಟ್ಟು ಅಯೋಧ್ಯೆಯತ್ತ ಹೊರಟನು.

Verse 29

अतः कोटौ नरः स्नात्वा पापशेषविमोचितः । निवर्तेत्तत्क्षणादेव रामो दाशरथिर्यथा

ಅತಃ ಕೋಟಿತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನಮಾಡಿ, ಪಾಪಶೇಷದಿಂದ ವಿಮುಕ್ತನಾದ ನರನು ತಕ್ಷಣವೇ ಹಿಂದಿರುಗಲಿ—ದಶರಥಪುತ್ರ ಶ್ರೀರಾಮನು ಹಿಂದಿರುಗಿದಂತೆ।

Verse 30

एतद्धि तीर्थप्रवरं सर्वलोकेषु विश्रुतम् । रामनाथाभिषेकाय निर्मितं राघवेण यत्

ಇದು ತೀರ್ಥಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠವಾದುದು, ಸರ್ವಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾದುದು—ರಾಘವನು ಶ್ರೀರಾಮನಾಥನ ಅಭಿಷೇಕಾರ್ಥವಾಗಿ ನಿರ್ಮಿಸಿದದು ಇದೇ।

Verse 31

स्वयं भगवती यत्र सन्निधत्ते च जाह्नवी । तारकब्रह्मणा यत्र रामेण स्नातमादरात्

ಯಲ್ಲಿ ಸ್ವಯಂ ಭಗವತಿ ಜಾಹ್ನವಿ (ಗಂಗೆ) ಸನ್ನಿಧಿಯಾಗಿದ್ದಾಳೋ; ಅಲ್ಲಿ ತಾರಕಬ್ರಹ್ಮಸ್ವರೂಪನಾದ ಶ್ರೀರಾಮನು ಆದರದಿಂದ ಸ್ನಾನಮಾಡಿದನು।

Verse 32

तस्य वै कोटितीर्थस्य महिमा केन कथ्यताम् । यत्र स्नात्वा पुरा कृष्णो लोकसंग्रहणेच्छया

ಆ ಕೋಟಿತೀರ್ಥದ ಮಹಿಮೆಯನ್ನು ಯಾರು ಹೇಳಬಲ್ಲರು? ಅಲ್ಲಿ ಪುರಾತನಕಾಲದಲ್ಲಿ ಲೋಕಸಂಗ್ರಹದ ಇಚ್ಛೆಯಿಂದ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನು ಸ್ನಾನಮಾಡಿದನು।

Verse 33

मातुलस्य तु कंसस्य वधदोषाद्विमोचितः । तस्य वै कोटितीर्थस्य महिमा केन कथ्यते

ಮಾತುಲನಾದ ಕಂಸನ ವಧೆಯಿಂದ ಉಂಟಾದ ದೋಷದಿಂದ ಅವನು ವಿಮುಕ್ತನಾದನು. ಆ ಕೋಟಿತೀರ್ಥದ ಮಹಿಮೆಯನ್ನು ಯಾರು ವರ್ಣಿಸಬಲ್ಲರು?

Verse 34

ऋषय ऊचुः । किमर्थमवधीत्कंसं मातुलं यदुनंदनः । यद्दोषशांतये सूत सस्नौ कोटौ महा मनाः

ಋಷಿಗಳು ಹೇಳಿದರು: ಎಲೈ ಸೂತನೇ! ಯದುನಂದನನಾದ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನು ತನ್ನ ಸೋದರಮಾವನಾದ ಕಂಸನನ್ನು ಏಕೆ ಕೊಂದನು? ಮತ್ತು ಯಾವ ದೋಷದ ಪರಿಹಾರಕ್ಕಾಗಿ ಆ ಮಹಾತ್ಮನು ಕೋಟಿ ತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿದನು?

Verse 35

श्रीसूत उवाच । वसुदेव इति ख्यातः शूरपुत्रो यदोः कुले । आसीत्स देवकसुतां देवकीमिति विश्रुताम्

ಶ್ರೀ ಸೂತನು ಹೇಳಿದನು: ಯದುವಂಶದಲ್ಲಿ ಶೂರಸೇನನ ಮಗನು ವಸುದೇವನೆಂದು ಖ್ಯಾತನಾಗಿದ್ದನು. ಅವನು ದೇವಕನ ಮಗಳಾದ, ದೇವಕಿ ಎಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧಳಾದವಳನ್ನು (ವಿವಾಹವಾದನು).

Verse 36

उद्वाह्य रथमारूढः स्वपुरं प्रस्थितः पुरा । अथ सूतो बभूवाथ कंसो ह्यानकदुन्दुभेः

ವಿವಾಹದ ನಂತರ ರಥವನ್ನೇರಿ ಅವನು ತನ್ನ ನಗರಕ್ಕೆ ಹೊರಟನು. ಆಗ ಆನಕದುಂದುಭಿಗೆ (ವಸುದೇವನಿಗೆ) ಕಂಸನೇ ಸಾರಥಿಯಾದನು.

Verse 37

अशरीरा तदा वाणी कंसं सारथिमब्रवीत् । भगिनीं च तथा भामं वाहयंतं रथोत्तमे

ಆಗ ಅಶರೀರವಾಣಿಯು ಸಾರಥಿಯಾಗಿದ್ದ ಕಂಸನಿಗೆ ಹೇಳಿತು, ಅವನು ಆ ಉತ್ತಮ ರಥದಲ್ಲಿ ತನ್ನ ತಂಗಿ ಮತ್ತು ಭಾವನನ್ನು ಕರೆದೊಯ್ಯುತ್ತಿದ್ದನು.

Verse 38

यामिमां वाहयस्यत्र रथेन त्वमरिंदम । अस्यास्त्वामष्टमो गर्भो वधिष्यति न संशयः

"ಎಲೈ ಶತ್ರುದಮನನೇ! ನೀನು ಯಾರನ್ನು ಈ ರಥದಲ್ಲಿ ಕರೆದೊಯ್ಯುತ್ತಿರುವೆಯೋ, ಅವಳ ಎಂಟನೆಯ ಗರ್ಭವು ನಿನ್ನನ್ನು ಕೊಲ್ಲುವುದು, ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ."

Verse 39

इत्याकर्ण्य वचो दिव्यं कंसः खङ्गं प्रगृह्य च । स्वसारं हंतुमुद्योगं चकार द्विजपुंगवाः

ಆ ದಿವ್ಯ ವಚನವನ್ನು ಕೇಳಿ ಕಂಸನು ಖಡ್ಗವನ್ನು ಹಿಡಿದು, ಓ ದ್ವಿಜಶ್ರೇಷ್ಠರೇ, ತನ್ನ ಸಹೋದರಿಯನ್ನು ಕೊಲ್ಲಲು ಉದ್ಯೋಗ ಮಾಡಿದನು।

Verse 40

ततः प्रोवाच तं कंसं वसुदेवः स सांत्वयन् । वसुदेव उवाच । अस्यां प्रसूतान्दास्यामि तुभ्यं कंस सुतानहम्

ನಂತರ ಅವನನ್ನು ಸಮಾಧಾನಪಡಿಸಲು ವಸುದೇವನು ಕಂಸನಿಗೆ ಹೇಳಿದನು— “ಓ ಕಂಸಾ, ಇವಳಿಂದ ಜನಿಸುವ ಪುತ್ರರನ್ನು ನಾನು ನಿನಗೆ ಒಪ್ಪಿಸುತ್ತೇನೆ।”

Verse 41

एनां स्वसारं मा हिंसीर्नास्यास्ते भीतिरस्ति हि । श्रुत्वा तद्वचनं कंसो निवृत्तस्तद्वधात्तदा

“ಈ ನಿನ್ನ ಸಹೋದರಿಯನ್ನು ಹಿಂಸಿಸಬೇಡ; ಅವಳಿಂದ ನಿನಗೆ ಯಾವ ಭಯವೂ ಇಲ್ಲ.” ಈ ಮಾತು ಕೇಳಿ ಕಂಸನು ಆಗ ಅವಳ ವಧದಿಂದ ಹಿಂದೆ ಸರಿದನು।

Verse 42

देवकीवसुदेवाभ्यां सहितः स्वपुरं ययौ । पादावसक्तनिगडौ देवकीवसुदेवकौ

ದೇವಕಿ ಮತ್ತು ವಸುದೇವರೊಂದಿಗೆ ಅವನು ತನ್ನ ಪಟ್ಟಣಕ್ಕೆ ಹೋದನು; ದೇವಕಿ-ವಸುದೇವರ ಪಾದಗಳಿಗೆ ಬೇಡಿಗಳು ಬಿಗಿಯಾಗಿ ಕಟ್ಟಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದವು।

Verse 43

स्थापयामास दुष्टात्मा कंसः कारागृहे तदा । ततः कालेन महता वसुदेवाद्धि देवकी

ಆಗ ದುಷ್ಟಾತ್ಮನಾದ ಕಂಸನು ಅವರನ್ನು ಕಾರಾಗೃಹದಲ್ಲಿ ಬಂಧಿಸಿದನು। ನಂತರ ಬಹುಕಾಲ ಕಳೆದ ಮೇಲೆ ದೇವಕಿ ವಸುದೇವನಿಂದ ಗರ್ಭವನ್ನು ಧರಿಸಿದಳು।

Verse 44

षट्पुत्राञ्जनयामास क्रमेण मुनिपुंगवाः । जातांस्तान्वसुदेवेन दत्तान्कंसोऽपि सोऽवधीत्

ಕ್ರಮವಾಗಿ ಮುನಿಪುಂಗವರು ಆರು ಪುತ್ರರನ್ನು ಜನ್ಮಗೊಳಿಸಿದರು. ಅವರು ಹುಟ್ಟಿದ ಮೇಲೆ ವಸುದೇವನು ಒಪ್ಪಿಸಿದಾಗ, ಕಂಸನು ಸಹ ಅವರನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿದನು.

Verse 45

हतेषु षटसु पुत्रेषु देवक्युदरजन्मसु । कंसेन क्रूरमतिना निष्कृपेण द्विजोत्तमाः

ಹೇ ದ್ವಿಜೋತ್ತಮರೇ! ದೇವಕಿಯ ಉದರಜನ್ಮರಾದ ಆರು ಪುತ್ರರು ಕ್ರೂರಮತಿ, ನಿರ್ದಯ ಕಂಸನಿಂದ ಹತರಾದಾಗ—

Verse 46

शेषोऽभूत्सप्तमो गर्भो देवक्या जठरे तदा । मायादेवी ततो गर्भं तं वै विष्णुप्रचोदिता

ಆಗ ದೇವಕಿಯ ಜಠರದಲ್ಲಿ ಏಳನೆಯ ಗರ್ಭವು ಶೇಷನ ಅವತಾರವಾಗಿತ್ತು. ನಂತರ ವಿಷ್ಣುವಿನ ಪ್ರಚೋದನೆಯಿಂದ ಮಾಯಾದೇವಿ ಆ ಭ್ರೂಣವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿದಳು.

Verse 47

नंदगोपगृहस्थायां रोहिण्यां समवेशयत् । देवक्याः सप्तमो गर्भः पतितो जठरादिति

ಅವಳು ನಂದಗೋಪನ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದ ರೋಹಿಣಿಯಲ್ಲಿ ಅದನ್ನು ಸೇರಿಸಿದಳು. ಆದ್ದರಿಂದ ದೇವಕಿಯ ಏಳನೆಯ ಗರ್ಭ ಜಠರದಿಂದ ‘ಬಿದ್ದಿತು’ ಎಂಬ ಪ್ರಸಿದ್ಧಿ ಉಂಟಾಯಿತು.

Verse 48

लोके प्रसिद्धिरभवन्महती विष्णुलीलया । देवकीजठरे पश्चाद्विष्णुर्गर्भत्वमाप्तवान्

ವಿಷ್ಣುವಿನ ಲೀಲೆಯಿಂದ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಮಹತ್ತರ ಪ್ರಸಿದ್ಧಿ ಹರಡಿತು. ನಂತರ ಸ್ವಯಂ ವಿಷ್ಣು ದೇವಕಿಯ ಜಠರದಲ್ಲಿ ಗರ್ಭರೂಪವನ್ನು ಪಡೆದನು.

Verse 49

ततो दशसु मासेषु गतेषु हरिरव्ययः । देवकीजठराज्जज्ञे कृष्ण इत्यभिविश्रुतः

ಆಮೇಲೆ ಹತ್ತು ತಿಂಗಳು ಕಳೆದಾಗ ಅವ್ಯಯನಾದ ಹರಿ ದೇವಕಿಯ ಗರ್ಭದಿಂದ ಅವತರಿಸಿ, ‘ಕೃಷ್ಣ’ ಎಂಬ ನಾಮದಿಂದ ಎಲ್ಲೆಡೆ ಪ್ರಸಿದ್ಧನಾದನು।

Verse 50

शंखचक्रगदाखङ्गविराजितचतुर्भुजः । किरीटी वनमाली च पित्रोः शोकविनाशनः

ಅವನು ಶಂಖ, ಚಕ್ರ, ಗದೆ, ಖಡ್ಗಗಳಿಂದ ಪ್ರಕಾಶಿಸುವ ಚತುರ್ಭುಜ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಪ್ರकटನಾದನು—ಕಿರೀಟಧಾರಿ, ವನಮಾಲಾಭೂಷಿತ, ಮತ್ತು ಪಿತೃಮಾತೃಗಳ ಶೋಕವಿನಾಶಕ।

Verse 51

तं दृष्ट्वा हरिमीशानं तुष्टावानकदुंदुभिः

ಹರಿಯೆಂಬ ಪರಮೇಶ್ವರನನ್ನು ಕಂಡ ಅಕದುಂದುಭಿ (ವಸುದೇವ) ಹರ್ಷದಿಂದ ಸ್ತುತಿಸಿ ವಂದಿಸಿದನು।

Verse 52

वसुदेव उवाच । विश्वं भवा न्विश्वपतिस्त्वमेव विश्वस्य योनिस्त्वयि विश्वमास्ते । महान्प्रधानश्च विराट स्वराड् च सम्राडसि त्वं भगवन्समस्तम्

ವಸುದೇವನು ಹೇಳಿದನು—ನೀನೇ ಈ ಸಮಸ್ತ ವಿಶ್ವ, ನೀನೇ ವಿಶ್ವಪತಿ. ನೀನೇ ಸರ್ವದ ಆದಿಯೋನಿ; ನಿನ್ನಲ್ಲೇ ಸಮಸ್ತ ಜಗತ್ತು ನೆಲೆಸಿದೆ. ನೀನು ಮಹಾನ್—ಪ್ರಧಾನ, ವಿರಾಟ್, ಸ್ವರಾಟ್ ಮತ್ತು ಸಮ್ರಾಟ್; ಹೇ ಭಗವನ್, ನೀನೇ ಸಮಸ್ತವೂ.

Verse 53

एवं जगत्कारणभूतधाम्ने नारायणायामितविक्रमाय । श्रीशार्ङ्गचक्रासिगदाधराय नमोनमः कृत्रिममानुषाय

ಹೀಗೆ ಜಗತ್ತಿನ ಕಾರಣಭೂತ ಧಾಮವಾದ, ಅಪಾರ ವಿಕ್ರಮಿಯ ನಾರಾಯಣನಿಗೆ—ಶ್ರೀಶಾರ್ಙ್ಗ ಧನುಸ್ಸು, ಚಕ್ರ, ಖಡ್ಗ, ಗದೆಗಳನ್ನು ಧರಿಸಿದವನಿಗೆ, ಲೋಕಹಿತಕ್ಕಾಗಿ ದಿವ್ಯ ಯೋಜನೆಯಿಂದ ಮಾನವ ರೂಪವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿದವನಿಗೆ—ಪುನಃ ಪುನಃ ನಮಸ್ಕಾರ।

Verse 54

स्तुवन्तमेवं शौरिं तं वसुदेवं हरिस्तदा । अवोचत्प्रीणयंस्तं च देवकीं च द्विजोत्तमाः

ಹೀಗೆ ಸ್ತುತಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಶೌರಿ ವಸುದೇವನನ್ನು ನೋಡಿ ಹರಿ ಆಗ ಪ್ರಸನ್ನನಾಗಿ ವಸುದೇವನಿಗೂ ದೇವಕಿಗೂ ಸಂತೋಷ ಉಂಟುಮಾಡುತ್ತಾ ಮಾತನಾಡಿದನು, ಓ ದ್ವಿಜೋತ್ತಮ।

Verse 55

हरिरुवाच । अहं कंसं वधिष्यामि मा भीर्वां पितराविति । नन्दगोपस्य गृहिणी यशोदाऽजनयत्सुताम् । मम मायां पूर्वदिने सर्वलोकविमोहिनीम्

ಹರಿ ಹೇಳಿದರು—“ನಾನು ಕಂಸನನ್ನು ವಧಿಸುವೆನು; ಹೇ ತಂದೆ-ತಾಯಿಯರೇ, ನೀವು ಭಯಪಡಬೇಡಿ. ನಂದಗೋಪನ ಗೃಹಿಣಿ ಯಶೋದೆಯು ಒಂದು ಕನ್ಯೆಯನ್ನು ಜನ್ಮನೀಡಿದ್ದಾಳೆ—ಅವಳು ನನ್ನ ಮಾಯೆ; ಹಿಂದಿನ ದಿನ ಜನಿಸಿ ಸರ್ವಲೋಕಗಳನ್ನು ಮೋಹಗೊಳಿಸುವವಳು.”

Verse 56

मां तस्याः शयने न्यस्य यशोदायाः सुता तु ताम् । आदाय देवकीशय्यां प्रापयस्व यदूत्तम

“ನನ್ನನ್ನು ಅವಳ ಶಯನದಲ್ಲಿ ಇಟ್ಟು, ಯಶೋದೆಯ ಆ ಕನ್ಯೆಯನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ದೇವಕಿಯ ಶಯ್ಯೆಗೆ ತಲುಪಿಸು, ಓ ಯದುಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನೇ।”

Verse 57

एवमुक्तः स कृष्णेन तथैव ह्यकरोद्द्विजाः । रुरोद माया तनया देवकीशयनेस्थिता

ಕೃಷ್ಣನು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದಾಗ ಅವನು ಹಾಗೆಯೇ ಮಾಡಿದನು, ಓ ದ್ವಿಜರೇ। ದೇವಕಿಯ ಶಯ್ಯೆಯ ಮೇಲೆ ಇದ್ದ ಮಾಯೆಯ ಪುತ್ರಿ ಅಳಲಾರಂಭಿಸಿದಳು।

Verse 58

अथ बालध्वनिं श्रुत्वा कंसः संकुलमानसः । सूतिकागृहमागम्य तामादाय च दारिकाम्

ನಂತರ ಶಿಶುವಿನ ಅಳುವ ಧ್ವನಿಯನ್ನು ಕೇಳಿ, ಮನಸ್ಸು ಗೊಂದಲಗೊಂಡ ಕಂಸನು ಸೂತಿಕಾಗೃಹಕ್ಕೆ ಬಂದು ಆ ಬಾಲಿಕೆಯನ್ನು ಹಿಡಿದು ಎತ್ತಿಕೊಂಡನು।

Verse 59

शिलायां पोथयामास निर्दयो निरपत्रपः । अथ तद्धस्तमाच्छिद्य सायुधाष्टमहाभुजा । महादेव्यब्रवीत्कंसं समाहूयातिकोपना

ನಿರ್ದಯಿ ಮತ್ತು ನಾಚಿಕೆಗೇಡಿಯಾದ ಅವನು ಅವಳನ್ನು ಕಲ್ಲಿನ ಮೇಲೆ ಎಸೆದನು. ಆಗ ಅವನ ಕೈಯಿಂದ ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಂಡು, ಆಯುಧಗಳನ್ನು ಧರಿಸಿದ ಎಂಟು ತೋಳುಗಳ ಮಹಾದೇವಿಯು, ಅತ್ಯಂತ ಕೋಪದಿಂದ ಕಂಸನನ್ನು ಕರೆದು ಹೇಳಿದಳು.

Verse 60

मायोवाच । अरे रे कंस पापात्मन्दुर्बुद्धे मूढचेतन

ಮಾಯೆಯು ಹೇಳಿದಳು: ಎಲೈ ಕಂಸನೇ! ಪಾಪಾತ್ಮನೇ! ದುರ್ಬುದ್ಧಿಯವನೇ! ಮೂಢನೇ!

Verse 61

यत्र कुत्रापि शत्रुस्ते वर्तते प्राणहारकः । मार्गयस्वात्मनो मृत्युं तं शत्रुं कंस मा चिरम्

ನಿನ್ನ ಪ್ರಾಣವನ್ನು ಹರಣ ಮಾಡುವ ನಿನ್ನ ಶತ್ರುವು ಎಲ್ಲೋ ಇದ್ದಾನೆ. ಎಲೈ ಕಂಸನೇ! ನಿನ್ನ ಮೃತ್ಯುವಿನಂತಿರುವ ಆ ಶತ್ರುವನ್ನು ತಡಮಾಡದೆ ಹುಡುಕು.

Verse 62

इतीरयित्वा सा देवी दिव्यस्थानान्यवाप्य च । लब्धपूजा मनुष्येभ्यो बभूवाभीष्टदायिनी

ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ, ಆ ದೇವಿಯು ದಿವ್ಯ ಸ್ಥಾನಗಳನ್ನು ಸೇರಿದಳು ಮತ್ತು ಮನುಷ್ಯರಿಂದ ಪೂಜೆಯನ್ನು ಪಡೆದು ಇಷ್ಟಾರ್ಥಗಳನ್ನು ನೀಡುವವಳಾದಳು.

Verse 63

श्रुत्वा स देवीवचनं कंसो ऽपि भृशमाकुलः । बालग्रहान्पूतनादीन्स्वांतकं बाधितुं रिपुम्

ದೇವಿಯ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ ಕಂಸನೂ ಕೂಡ ಅತ್ಯಂತ ವ್ಯಾಕುಲನಾದನು. ತನ್ನ ಮೃತ್ಯುವಾದ ಶತ್ರುವನ್ನು ತಡೆಯಲು ಪೂತನೆ ಮುಂತಾದ ಬಾಲಗ್ರಹಗಳನ್ನು ಕಳುಹಿಸಿದನು.

Verse 64

प्रेषयामास देशेषु शिशूनन्यांश्च बाधितुम् । ते च बालग्रहाः सर्वे प्रययु र्नंदगोकुलम्

ಅವನು ಅನೇಕ ದೇಶಗಳಿಗೆ ದೂತರನ್ನು ಕಳುಹಿಸಿ, ಇತರ ಶಿಶುಗಳನ್ನು ಕಾಡಿ ಪೀಡಿಸಬೇಕೆಂದು ಆಜ್ಞಾಪಿಸಿದನು. ಆಗ ಆ ಎಲ್ಲಾ ಬಾಲಗ್ರಹ ರಾಕ್ಷಸರು ನಂದನ ಗೋಕೂಲದ ಕಡೆಗೆ ಹೊರಟರು.

Verse 65

हताश्च कृष्णेन तदा प्रययुर्यमसादनम् । ततः कतिपयाहस्सु गतेषु द्विजपुंगवाः

ಕೃಷ್ಣನಿಂದ ಹತರಾದ ಅವರು ಆಗ ಯಮಸದನಕ್ಕೆ ತೆರಳಿದರು. ನಂತರ ಕೆಲವು ದಿನಗಳು ಕಳೆದ ಮೇಲೆ, ಹೇ ದ್ವಿಜಶ್ರೇಷ್ಠ, …

Verse 66

रामकृष्णौ व्यवर्द्धेतां गोकुले बालकौ तदा । अनेकबालक्रीडाभिश्चिक्रीडतुररिंदमौ

ಆಗ ಗೋಕೂಲದಲ್ಲಿ ಬಾಲಕರಾಗಿ ರಾಮಕೃಷ್ಣರು ಬೆಳೆಯುತ್ತಿದ್ದರು. ಆ ಇಬ್ಬರು ಶತ್ರುದಮನರು ಅನೇಕ ಬಾಲಕ್ರೀಡೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಅಲ್ಲಿ ಆಟವಾಡಿದರು.

Verse 67

कंचित्कालं वत्सपालौ वेणुनादमकुर्वताम् । कंचित्कालं च गोपालौ गुंजातापि च्छभूषितौ

ಕೆಲವು ಕಾಲ ಅವರು ವತ್ಸಪಾಲರಾಗಿ ವೇಣುನಾದವನ್ನು ಮಾಡಿದರು. ಇನ್ನೂ ಕೆಲವು ಕಾಲ ಗೋಪಾಲರಾಗಿ ಗುಂಜಾ-ಫಲಗಳ ಮಾಲೆ ಮತ್ತು ತಾಪೀಚ್ಛ ಅಲಂಕಾರಗಳಿಂದ ಭೂಷಿತರಾದರು.

Verse 68

रेमाते बहुकालं तौ गोकुले रामकेशवौ । कंसः कदाचिदक्रूरं गोकुले रामकेशवौ

ಈ ರೀತಿ ಗೋಕೂಲದಲ್ಲಿ ರಾಮಕೇಶವರು ದೀರ್ಘಕಾಲ ಕ್ರೀಡಿಸುತ್ತಾ ವಾಸಿಸಿದರು. ನಂತರ ಒಮ್ಮೆ ಕಂಸನು ಗೋಕೂಲದಲ್ಲಿದ್ದ ರಾಮಕೇಶವರ ವಿಷಯವಾಗಿ ಅಕ್ರೂರನನ್ನು ಕರೆಯಿಸಿದನು.

Verse 69

प्रेषयामास विप्रेंद्राः समानयितुमं जसा । आनयामास चाक्रूरो रामकृष्णौ स गोकुलात्

ಹೇ ವಿಪ್ರೇಂದ್ರರೇ! ಅವರನ್ನು ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ಕರೆತರಲು ಅವನು ಅಕ್ರೂರನನ್ನು ಕಳುಹಿಸಿದನು; ಅಕ್ರೂರನು ಗೋಕುಲದಿಂದ ರಾಮಕೃಷ್ಣರನ್ನು ಕರೆತಂದುಕೊಂಡು ಬಂದನು.

Verse 70

मथुरां कंसनिर्देशात्स्वर्णतोरणराजिताम्

ಕಂಸನ ಆಜ್ಞೆಯಿಂದ ಸ್ವರ್ಣತೋರಣಗಳಿಂದ ಕಂಗೊಳಿಸುವ ಮಥುರಾ ನಗರಿಯ ಕಡೆಗೆ (ಅವರನ್ನು) ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೋದನು.

Verse 71

ततः समानीय स रामकेशवौ ययौ पुरीं गांदिनिजस्तदग्रे । दृष्ट्वा च कंसं विनिवेद्य कार्यं तस्मै स्वगेहं प्रविवेश पश्चात्

ನಂತರ ಗಾಂದಿನಿಯ ವಂಶಜ ಅಕ್ರೂರನು ರಾಮ-ಕೇಶವರನ್ನು ಕರೆತಂದು ಮುಂಚಿತವಾಗಿ ನಗರಿಗೆ ಹೋದನು. ಕಂಸನನ್ನು ನೋಡಿ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ತಿಳಿಸಿ, ಬಳಿಕ ತನ್ನ ಮನೆಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದನು.

Verse 72

अथापराह्णे वसुदेवपुत्रावन्येद्युरिष्टैः सह गोपपुत्रैः । उपेयतुः सालनिखातयुक्तां संगोपुराट्टां मधुरापुरीं तौ

ಮುಂದಿನ ದಿನ ಅಪರಾಹ್ನದಲ್ಲಿ ವಸುದೇವನ ಇಬ್ಬರು ಪುತ್ರರು, ತಮ್ಮ ಪ್ರಿಯ ಗೋಪಬಾಲ ಸಖರೊಂದಿಗೆ, ಶಾಲಮರದ ಕಂಬಗಳು ಮತ್ತು ಬೇಲಿಗಳಿಂದ ರಕ್ಷಿತವಾಗಿ, ಸುಂದರವಾಗಿ ನಿರ್ಮಿತ ಗೋಪುರಗಳಿಂದ ಕಂಗೊಳಿಸುವ ಮಥುರಾ ನಗರಿಯನ್ನು ಸಮೀಪಿಸಿದರು.

Verse 73

स्तोत्राणि शृण्वन्पुरयौवतानां कृष्णस्तु रामेण सहैव गत्वा । धनुर्निवेशं सह सैव तत्र ददर्श चापं च महदृढज्यम्

ನಗರದ ಯುವತಿಯರ ಸ್ತೋತ್ರಗಳನ್ನು ಕೇಳುತ್ತಾ ಕೃಷ್ಣನು ರಾಮನೊಂದಿಗೆ ಸೇರಿ ಧನುರ್ವಿನ್ಯಾಸಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ಹೋದನು; ಅಲ್ಲಿ ಅತ್ಯಂತ ದೃಢ ಜ್ಯೆಯಿಂದ ಬಿಗಿದ ಮಹಾಧನುಸ್ಸನ್ನು ಅವನು ಕಂಡನು.

Verse 74

विद्राव्य सर्वानपि चापपालान्धनुः समादाय स लीलयाऽशु । मौर्व्यां नियोक्तुं नमयांचकार तदं तरे भग्नमभूद्विधैव

ಎಲ್ಲ ಧನುಷ್ಯಪಾಲಕರನ್ನೂ ಓಡಿಸಿ, ಅವನು ಕ್ರೀಡಾಭಾವದಿಂದ ತ್ವರಿತವಾಗಿ ಧನುಸ್ಸನ್ನು ಎತ್ತಿಕೊಂಡನು. ಮೌರ್ವಿಯನ್ನು (ಪ್ರತ್ಯಂಚೆಯನ್ನು) ಕಟ್ಟಲು ಬಾಗಿಸಿದ ಕ್ಷಣದಲ್ಲೇ ಅದು ಮಧ್ಯದಲ್ಲೇ ಮುರಿಯಿತು—ಇದು ದೈವವಿಧಿ.

Verse 75

कोदंडभंगोत्थितशब्दमाशु श्रुत्वाभियातान्बलिनो निहंतुम् । निजघ्नतुस्तौ प्रतिगृह्य खंडौ चापस्य पालान्बलिनौ द्विजेंद्रा

ಮಹಾಧನುಸ್ಸು ಮುರಿದ ಶಬ್ದವನ್ನು ತಕ್ಷಣ ಕೇಳಿ ಬಲಿಷ್ಠರು ಹೊಡೆಯಲು ಧಾವಿಸಿದರು. ಆದರೆ, ಓ ದ್ವಿಜೇಂದ್ರ, ಆ ಇಬ್ಬರು ವೀರರು ಧನುಸ್ಸಿನ ಮುರಿದ ತುಂಡುಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದು ಧನುಷ್ಯಪಾಲಕರನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿದರು.

Verse 76

ततः कुवलयापीडं गजं द्वारि स्थितं क्षणात् । निहत्य रामकृष्णौ तौ महाबलपराक्रमौ

ನಂತರ ಬಾಗಿಲಲ್ಲಿ ನಿಂತಿದ್ದ ಕುವಲಯಾಪೀಡ ಎಂಬ ಆನೆಯನ್ನು ಮಹಾಬಲ-ಪರಾಕ್ರಮಿಗಳಾದ ರಾಮಕೃಷ್ಣರು ಕ್ಷಣದಲ್ಲೇ ಸಂಹರಿಸಿದರು.

Verse 77

तस्य दंतौ समुत्पाट्य दधानौ करयोर्द्वयोः । अंसे निधाय तौ दंतौ रंगं प्रययतुः क्षणात्

ಆ ಆನೆಯ ಎರಡು ದಂತಗಳನ್ನು ಕಿತ್ತು, ಎರಡೂ ಕೈಗಳಲ್ಲಿ ಹಿಡಿದು, ಭುಜಗಳ ಮೇಲೆ ಇಟ್ಟುಕೊಂಡು ಅವರು ಕ್ಷಣದಲ್ಲೇ ರಂಗಕ್ಕೆ ತೆರಳಿದರು.

Verse 78

निहत्य मल्लं चाणूरं मुष्टिकं तोशलं तथा । अन्यांश्च मल्लप्रवरान्निन्यतुर्यमसा दनम्

ಚಾಣೂರ, ಮುಷ್ಟಿಕ, ತೋಷಲ ಹಾಗೂ ಇತರ ಮಲ್ಲಪ್ರವರರನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿ, ಅವರು ಅವರನ್ನು ಯಮಸದನಕ್ಕೆ ಕಳುಹಿಸಿದರು.

Verse 79

समारुरुहतुस्तूर्णं तुंगं मंचं च तौ तदा । तत्र तुंगे समासीनमासने कंसमेत्य तौ । तस्थतुस्तं तृणीकृत्य सिंहौ क्षुद्रमृगं यथा

ಆಮೇಲೆ ಆ ಇಬ್ಬರೂ ತಕ್ಷಣವೇ ಎತ್ತರವಾದ ಮಂಚವನ್ನು ಏರಿದರು. ಅಲ್ಲಿ ಉನ್ನತಾಸನದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತಿದ್ದ ಕಂಸನ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗಿ, ಅವನನ್ನು ತೃಣಸಮಾನ ತಿರಸ್ಕರಿಸಿ, ಸಿಂಹಗಳು ಕ್ಷುದ್ರಮೃಗದ ಮುಂದೆ ನಿಲ್ಲುವಂತೆ ಅವನ ಎದುರು ನಿಂತರು.

Verse 80

ततः कंसं समाकृष्य कृष्णो मंचोपरि स्थितम् । पादौ गृहीत्वा वेगेन भ्रामयामास चांबरे

ನಂತರ ಕೃಷ್ಣನು ಮಂಚದ ಮೇಲೆ ಇದ್ದ ಕಂಸನನ್ನು ಎಳೆದು, ಅವನ ಪಾದಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದು, ಭಾರೀ ವೇಗದಿಂದ ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಸುತ್ತಿಸಿದನು.

Verse 81

ततस्तं पोथयामास स भूमौ गत जीवितम् । कंसभ्रातॄन्बलोऽप्यष्टौ निजघ्ने मुष्टिना द्विजाः

ನಂತರ ಅವನು ಅವನನ್ನು ನೆಲಕ್ಕೆ ಬಲವಾಗಿ ಎಸೆದನು; ಅವನು ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಬಿದ್ದು ಪ್ರಾಣವಿಲ್ಲದವನಾದನು. ಹೇ ದ್ವಿಜರೇ, ಬಲರಾಮನೂ ಕಂಸನ ಎಂಟು ಸಹೋದರರನ್ನು ಮুষ্টಿಘಾತದಿಂದ ಸಂಹರಿಸಿದನು.

Verse 82

एवं निहत्य तं कंसं कृष्णः परबलार्दनः । पितरौ मोचयामास निगडादति दुःखितौ

ಈ ರೀತಿ ಕಂಸನನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿ, ಶತ್ರುಬಲವನ್ನು ನಾಶಮಾಡುವ ಕೃಷ್ಣನು ಅತ್ಯಂತ ದುಃಖಿತರಾದ ತನ್ನ ತಂದೆತಾಯಿಯನ್ನು ಬೇಡಿಗಳಿಂದ ಬಿಡುಗಡೆಗೊಳಿಸಿದನು.

Verse 83

सर्वानास्थापयामास बलेन सह माधवः । श्रीकृष्णेन हतं कंसं श्रुत्वा प्रापुः पुरीं तदा

ನಂತರ ಮಾಧವನು ಬಲರಾಮನೊಂದಿಗೆ ಸೇರಿ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಸುವ್ಯವಸ್ಥಿತಗೊಳಿಸಿದನು. ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನು ಕಂಸನನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿದನೆಂದು ಕೇಳಿ ಜನರು ಆಗ ನಗರಕ್ಕೆ ಬಂದರು.

Verse 84

बांधवा मथुरायां ये पूर्वं कंसे न बाधिताः । उग्रसेनं तथा राज्ये स्थापयामास केशवः

ಮಥುರೆಯಲ್ಲಿ ಹಿಂದೆ ಕಂಸನಿಂದ ಬಾಧಿಸಲ್ಪಡದ ಬಂಧುಜನರನ್ನು ಕೇಶವನು ರಕ್ಷಿಸಿ, ಉಗ್ರಸೇನನನ್ನು ಸಿಂಹಾಸನದಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಷ್ಠಾಪಿಸಿ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಧರ್ಮಮಾರ್ಗವಾಗಿ ಪುನಃ ಸ್ಥಾಪಿಸಿದನು।

Verse 85

असहिष्णुर्द्विजाः पित्रोरेवं कंसकृतागसम् । जघान मातुलं कंसं देवब्राह्मणकंट कम्

ಪಿತೃತುಲ್ಯ ಹಿರಿಯರ ಮೇಲೆ ಕಂಸನು ಮಾಡಿದ ಮಹಾಪಾಪವನ್ನು ಸಹಿಸಲಾರದೆ, ದೇವ-ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ಕಂಟಕಸ್ವರೂಪನಾದ ತನ್ನ ಮಾತುಲ ಕಂಸನನ್ನು ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನು ಸಂಹರಿಸಿದನು।

Verse 86

ततः कदाचिकृष्णोऽयमात्मानं द्रष्टुमागतान् । नारदादीन्मुनीन्सर्वानिदं पप्रच्छ सत्तमः

ನಂತರ ಒಂದು ವೇಳೆ ನಾರದಾದಿ ಎಲ್ಲಾ ಮುನಿಗಳು ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನ ದರ್ಶನಕ್ಕೆ ಬಂದರು; ಆಗ ಸತ್ತಮನು ಕೃಷ್ಣನು ಅವರಿಗೆ ಈ ಪ್ರಶ್ನೆಯನ್ನು ಕೇಳಿದನು।

Verse 87

श्रीकृष्ण उवाच । मयाऽयं मातुलो विप्रा हतः कंसोऽतिपापकृत् । मातुलस्य वधे दोषः प्रोच्यते शास्त्रवित्तमैः

ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನು ಹೇಳಿದರು—ಹೇ ವಿಪ್ರರೇ! ನಾನು ಈ ಅತಿಪಾಪಕೃತನಾದ ಮಾತುಲ ಕಂಸನನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿದ್ದೇನೆ; ಆದರೂ ಶಾಸ್ತ್ರವಿದ್ವಾಂಸರು ಮಾತುಲವಧದಲ್ಲಿ ದೋಷವಿದೆ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ।

Verse 88

प्रायश्चित्तमतो ब्रूत तद्दोषविनिवृत्तये । अवोचन्नारदस्तत्र कृष्णमद्भुतविक्रमम् । वाचा मधुरया विप्रा भक्तिप्रणयपूर्वकम्

ಆದ್ದರಿಂದ ಆ ದೋಷನಿವೃತ್ತಿಗೆ ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತವನ್ನು ಹೇಳಿರಿ. ಆಗ ಅಲ್ಲಿ ನಾರದನು, ಹೇ ವಿಪ್ರರೇ, ಭಕ್ತಿ-ಪ್ರಣಯಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಮಧುರ ವಾಣಿಯಿಂದ ಅದ್ಭುತವಿಕ್ರಮಿಯಾದ ಕೃಷ್ಣನಿಗೆ ಹೇಳಿದನು।

Verse 89

नारद उवाच । नित्यशुद्धश्च मुक्तश्च भद्रश्चैव भवा न्सदा

ನಾರದನು ಹೇಳಿದರು—ನೀನು ನಿತ್ಯಶುದ್ಧನು, ನಿತ್ಯಮುಕ್ತನು, ಸದಾ ಮಂಗಳಸ್ವರೂಪನು।

Verse 90

सच्चिदानंदरूपश्च परमात्मा सनातनः । पुण्यं पापं च ते नास्ति कृष्ण यादवनंदन

ನೀನು ಸಚ್ಚಿದಾನಂದಸ್ವರೂಪನಾದ ಸನಾತನ ಪರಮಾತ್ಮನು. ಓ ಕೃಷ್ಣ, ಯಾದವಾನಂದನ! ನಿನಗೆ ಪುಣ್ಯವೂ ಪಾಪವೂ ಇಲ್ಲ।

Verse 91

तथापि लोकशिक्षार्थं भवता गरु डध्वज । प्रायश्चित्तं तु कर्तव्यं विधिनानेन माधव

ಆದರೂ ಲೋಕಶಿಕ್ಷಾರ್ಥವಾಗಿ, ಓ ಗರುಡಧ್ವಜ ಮಾಧವ! ಈ ವಿಧಿಯಂತೆ ನೀನು ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತ ಮಾಡಬೇಕು।

Verse 92

लोकसंग्रहणं तावत्कर्तव्यं भवताधुना । रामसेतौ महापुण्ये गंधमादनपर्वते

ಲೋಕಸಂಗ್ರಹ (ಜನಹಿತ)ಕ್ಕಾಗಿ ನೀನು ಈಗ ಇದನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು—ಮಹಾಪುಣ್ಯವಾದ ರಾಮಸೇತುವಲ್ಲಿ, ಗಂಧಮಾದನ ಪರ್ವತದಲ್ಲಿ।

Verse 93

रामेण स्थापितं लिंगं रामनाथाभिधं पुरा । तस्याभिषेकतोयार्थं धनुष्कोट्या रघूद्वहः

ಪೂರ್ವದಲ್ಲಿ ರಾಮನು ‘ರಾಮನಾಥ’ ಎಂಬ ಲಿಂಗವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದ್ದನು. ಅದರ ಅಭಿಷೇಕಜಲಕ್ಕಾಗಿ ರಘುವಂಶಶ್ರೇಷ್ಠನು ಧನುಷ್ಕೋಟಿಯಿಂದ ಹೊರಟನು।

Verse 94

गां भित्त्वोत्पादयामास तीर्थं कोटीति विश्रुतम् । तव पूर्वावतारेण रामेणाक्लिष्टकर्मणा

ನಿನ್ನ ಪೂರ್ವಾವತಾರವಾದ ಅಕ್ಲಿಷ್ಟಕರ್ಮನಾದ ಶ್ರೀರಾಮನು ಭೂಮಿಯನ್ನು ಭೇದಿಸಿ ‘ಕೋಟಿತೀರ್ಥ’ವೆಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾದ ತೀರ್ಥವನ್ನು ಪ್ರಕಟಿಸಿದನು.

Verse 95

ब्रह्महत्याविशुद्ध्यर्थं निर्मितं स्वयमेव यत् । तत्र स्नानं कुरुष्व त्वं धर्म्ये पापविनाशने

ಬ್ರಹ್ಮಹತ್ಯಾ ದೋಷಶುದ್ಧಿಗಾಗಿ ಸ್ವಯಂ ಪ್ರकटವಾದ ಆ ತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ—ಧರ್ಮ್ಯವಾದ ಪಾಪವಿನಾಶಕ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ—ನೀನು ಸ್ನಾನಮಾಡು.

Verse 96

तेन ते मातुलवधाद्दोषः शीघ्रं विनंक्ष्यति । कोटितीर्थे हरेः स्नानं ब्रह्महत्यादिशोधकम्

ಆ ಸ್ನಾನದಿಂದ ನಿನ್ನ ಮಾತುಲವಧದಿಂದ ಉಂಟಾದ ದೋಷವು ಶೀಘ್ರವೇ ನಾಶವಾಗುತ್ತದೆ. ಕೋಟಿತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ ಹರಿನಿಮಿತ್ತ ಸ್ನಾನವು ಬ್ರಹ್ಮಹತ್ಯಾದಿ ಪಾಪಗಳನ್ನೂ ಶೋಧಿಸುತ್ತದೆ.

Verse 97

स्वर्गमोक्षप्रदं पुंसामायुरारोग्यवर्धनम् । इति श्रुत्वा मुनेर्वाक्यं नारदस्य स माधवः

ಅದು ಪುರುಷರಿಗೆ ಸ್ವರ್ಗಮೋಕ್ಷವನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ ಹಾಗೂ ಆಯುಷ್ಯ-ಆರೋಗ್ಯವನ್ನು ವೃದ್ಧಿಸುತ್ತದೆ ಎಂದು ಮುನಿ ನಾರದನ ವಾಕ್ಯವನ್ನು ಕೇಳಿ ಮಾಧವನು (ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡನು).

Verse 98

विसृज्य तानृषीन्सर्वांस्तस्मिन्नेव क्षणे द्विजाः । रामसेतौ ययौ तूर्णं स्वदोषपरि शुद्धये

ಅದೇ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಆ ಎಲ್ಲಾ ಋಷಿಗಳನ್ನು ವಿದಾಯಮಾಡಿ, ತನ್ನ ದೋಷಪರಿಶುದ್ಧಿಗಾಗಿ ಆ ದ್ವಿಜನು ವೇಗವಾಗಿ ರಾಮಸೇತುವಿಗೆ ಹೊರಟನು.

Verse 99

दिनैः कतिपयैर्गत्वा कोटितीर्थं यदूद्वहः । स्नात्वा संकल्पपूर्वं च दत्त्वा दानान्यनेकशः

ಕೆಲವು ದಿನಗಳ ಪ್ರಯಾಣದ ಬಳಿಕ ಯದುಕುಲಶ್ರೇಷ್ಠನು ಕೋಟಿತೀರ್ಥವನ್ನು ತಲುಪಿದನು. ಅಲ್ಲಿ ಸಂಕಲ್ಪಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಸ್ನಾನಮಾಡಿ ಅನೇಕ ವಿಧದ ದಾನಗಳನ್ನು ನೀಡಿದನು.

Verse 100

स मातुलवधोत्पन्नदोषेभ्यो मुमु चे क्षणात् । निषेव्य रामनाथं च स्वपुरं मथुरां ययौ

ಮಾತುಲವಧದಿಂದ ಉಂಟಾದ ದೋಷಗಳಿಂದ ಅವನು ಕ್ಷಣದಲ್ಲೇ ಮುಕ್ತನಾದನು. ರಾಮನಾಥನನ್ನು ಆರಾಧಿಸಿ ತನ್ನ ನಗರವಾದ ಮಥುರೆಗೆ ಹೋದನು.

Verse 104

श्रुत्वेमं पुण्यमध्यायं पठित्वा च मुनीश्वराः । ब्रह्महत्यादिभिः सत्यं मुच्यते पातकैर्नरः

ಓ ಮುನೀಶ್ವರರೇ! ಈ ಪುಣ್ಯ ಅಧ್ಯಾಯವನ್ನು ಕೇಳಿ ಹಾಗೂ ಪಠಿಸಿದರೆ ಮನುಷ್ಯನು ಬ್ರಹ್ಮಹತ್ಯಾದಿ ಪಾತಕಗಳಿಂದಲೂ ನಿಜವಾಗಿ ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ.