Adhyaya 23

Verse 1

श्रीसूत उवाच । अग्नितीर्थाभिधे तीर्थे सर्वपातकनाशने । स्नानं कृत्वा विशुद्धात्मा चक्रतीर्थं ततो व्रजेत्

ಶ್ರೀಸೂತನು ಹೇಳಿದನು—ಸರ್ವಪಾತಕನಾಶಕವಾದ ಅಗ್ನಿತೀರ್ಥವೆಂಬ ತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನಮಾಡಿ, ವಿಶುದ್ಧಾತ್ಮನಾಗಿ, ನಂತರ ಚಕ್ರತೀರ್ಥಕ್ಕೆ ಹೋಗಬೇಕು.

Verse 2

यंयं कामं समुद्दिश्य चक्रतीर्थे द्विजोत्तमाः । स्नानं समाचरेन्मर्त्यस्तंतं कामं समश्नुते

ಓ ದ್ವಿಜೋತ್ತಮರೇ! ಚಕ್ರತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ ಯಾವ ಯಾವ ಕಾಮನೆಯನ್ನು ಉದ್ದೇಶಿಸಿ ಮನುಷ್ಯನು ಸ್ನಾನಮಾಡುತ್ತಾನೋ, ಅವನು ಆ ಕಾಮನೆಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

Verse 3

पुराहिर्बुध्न्यनामा तु महर्षिः संशित व्रतः । सुदर्शनमुपास्तास्मिंस्तपस्वी गंधमादने

ಪೂರ್ವಕಾಲದಲ್ಲಿ ಗಂಧಮಾದನ ಪರ್ವತದಲ್ಲಿ ಅಹಿರ್ಬುಧ್ನ್ಯನೆಂಬ ಮಹರ್ಷಿ, ದೃಢವ್ರತನಾಗಿ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಿ, ಅಲ್ಲಿ ಸುದರ್ಶನನನ್ನು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಉಪಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದನು।

Verse 4

तपस्यंतं मुनिं तत्र राक्षसा घोररूपिणः । अबाधंत सदा विप्रास्तपोविघ्नैकतत्पराः

ಅಲ್ಲಿ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಆ ಮುನಿಯನ್ನು ಭೀಕರರೂಪದ ರಾಕ್ಷಸರು ಸದಾ ಕಾಡುತ್ತಿದ್ದರು; ಹೇ ವಿಪ್ರರೇ, ಅವರು ತಪೋವಿಘ್ನ ಮಾಡುವುದಲ್ಲೇ ಏಕಾಗ್ರರಾಗಿದ್ದರು।

Verse 5

सुदर्शनं तदागत्य भक्तरक्षणवांछया । यातुधानान्बाधमानान्न्यवधीर्लीलया पुरा

ನಂತರ ಭಕ್ತರಕ್ಷಣೆಯ ಇಚ್ಛೆಯಿಂದ ಸುದರ್ಶನನು ಅಲ್ಲಿ ಬಂದು, ಕಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಯಾತುಧಾನರನ್ನು ಪೂರ್ವಕಾಲದಲ್ಲಿ ಲೀಲೆಯಂತೆ ಸುಲಭವಾಗಿ ಸಂಹರಿಸಿದನು।

Verse 6

तदाप्रभृति तच्चक्रं भक्तप्रार्थनया द्विजाः । अहिर्बुध्न्यकृते तीर्थे सन्निधानं सदाऽकरोत्

ಆ ಸಮಯದಿಂದ, ಹೇ ದ್ವಿಜರೇ, ಭಕ್ತನ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯಿಂದ ಆ ಚಕ್ರವು ಅಹಿರ್ಬುಧ್ನ್ಯನು ನಿರ್ಮಿಸಿದ ತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ ಸದಾ ಸನ್ನಿಧಾನವನ್ನು ಮಾಡಿಕೊಂಡಿತು।

Verse 7

तदाप्रभृति तत्तीर्थं चक्रतीर्थमितीर्यते । सुदर्शनप्रसादेन तत्र तीर्थे निमज्जनात्

ಆ ಸಮಯದಿಂದ ಆ ತೀರ್ಥವು ‘ಚಕ್ರತೀರ್ಥ’ವೆಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾಯಿತು; ಸುದರ್ಶನನ ಪ್ರಸಾದದಿಂದ ಅಲ್ಲಿ ತೀರ್ಥಸ್ನಾನ-ನಿಮಜ್ಜನ ಮಾಡಿದರೆ ಶುಭಫಲ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ।

Verse 8

रक्षःपिशाचा दिकृता पीडा नास्त्येव कर्हिचित् । स्नात्वास्मिन्पावने तीर्थे छिन्नपाणिः पुरा रविः । स हिरण्यमयौ पाणी लब्धवांस्तीर्थवैभवात्

ಈ ಪಾವನ ತೀರ್ಥವನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿದವರಿಗೆ ರಾಕ್ಷಸ‑ಪಿಶಾಚಾದಿಗಳಿಂದ ಉಂಟಾಗುವ ಪೀಡೆ ಎಂದಿಗೂ ಸಂಭವಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಪುರಾಕಾಲದಲ್ಲಿ ಕೈಗಳು ಕತ್ತರಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ರವಿ (ಸೂರ್ಯ) ಇಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ, ತೀರ್ಥಮಹಿಮೆಯಿಂದ ಸ್ವರ್ಣಮಯ ಎರಡು ಕೈಗಳನ್ನು ಪಡೆದನು.

Verse 9

ऋषय ऊचुः । छिन्नपाणिः कथमभूदादित्यः सूतनंदन । यथा च लब्धवान्पाणी सौवर्णौ तद्वदस्व नः

ಋಷಿಗಳು ಹೇಳಿದರು—ಓ ಸೂತನಂದನ! ಆದಿತ್ಯನ ಕೈಗಳು ಹೇಗೆ ಛಿನ್ನವಾದವು? ಮತ್ತು ಅವನು ಆ ಸ್ವರ್ಣಮಯ ಎರಡು ಕೈಗಳನ್ನು ಹೇಗೆ ಪಡೆದನು? ನಮಗೆ ತಿಳಿಸು.

Verse 10

श्रीसूत उवाच । इंद्रादयः सुराः पूर्वं संततं दैत्यपीडिताः

ಶ್ರೀಸೂತನು ಹೇಳಿದರು—ಪೂರ್ವಕಾಲದಲ್ಲಿ ಇಂದ್ರಾದಿ ದೇವರುಗಳು ದೈತ್ಯರಿಂದ ನಿರಂತರವಾಗಿ ಪೀಡಿತರಾಗಿದ್ದರು.

Verse 11

किं कुर्म इति संचित्य संभूय सममंत्रयन् । बृहस्पतिं पुरस्कृत्य मंत्रयित्वा चिरं सुराः

“ನಾವು ಏನು ಮಾಡಬೇಕು?” ಎಂದು ಚಿಂತಿಸಿ ದೇವರುಗಳು ಸೇರಿ ಪರಸ್ಪರ ಸಮಾಲೋಚನೆ ಮಾಡಿದರು. ಬೃಹಸ್ಪತಿಯನ್ನು ಮುಂಚಿಟ್ಟು ಅವರು ದೀರ್ಘಕಾಲ ಮಂತ್ರಿಸಿದರು.

Verse 12

तुरासाहं पुरोधाय धाम स्वायंभुवं ययुः । ते ब्रह्माणं समासाद्य दृष्ट्वा स्तुत्वा च भक्तितः

ತುರಾಸಾಹನನ್ನು ನಾಯಕನಾಗಿ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಅವರು ಸ್ವಯಂಭೂ (ಬ್ರಹ್ಮ)ನ ಧಾಮಕ್ಕೆ ಹೋದರು. ಅಲ್ಲಿ ಬ್ರಹ್ಮನನ್ನು ದರ್ಶಿಸಿ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಸ್ತುತಿಸಿದರು.

Verse 13

ततो व्यजिज्ञपस्तस्मै स्वेषामागमकारणम् । सुरा ऊचुः । भगवन्भारतीनाथ दैत्या ह्यस्मान्बलोत्कटाः

ಆಮೇಲೆ ದೇವತೆಗಳು ತಮ್ಮ ಆಗಮನದ ಕಾರಣವನ್ನು ಅವರಿಗೆ ತಿಳಿಸಿದರು. ದೇವರುಗಳು ಹೇಳಿದರು— “ಭಗವನ್, ಭಾರತೀನಾಥ! ಅತಿಬಲಿಷ್ಠ ದೈತ್ಯರು ನಮ್ಮನ್ನು ಪೀಡಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.”

Verse 14

बाधंते सततं देव तत्र ब्रूहि प्रतिक्रियाम् । इत्युक्तः स सुरैर्ब्रह्मा तानाह कृपया वचः

“ಹೇ ದೇವಾ! ಅವರು ನಮ್ಮನ್ನು ಸದಾ ಕಾಡುತ್ತಾರೆ; ಇದಕ್ಕೆ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆಯನ್ನು ಹೇಳು.” ಎಂದು ದೇವರುಗಳು ಹೇಳಿದಾಗ ಬ್ರಹ್ಮನು ಕರುಣೆಯಿಂದ ಅವರಿಗೆ ವಚನವನ್ನು ನುಡಿದನು.

Verse 15

ब्रह्मोवाच । मा भैष्ट यूयं विबुधास्तत्रोपायं ब्रवीम्यहम् । माहेश्वरं महायज्ञमसुराणां विनाशनम्

ಬ್ರಹ್ಮನು ಹೇಳಿದನು— “ಹೇ ವಿಬುಧರೇ, ಭಯಪಡಬೇಡಿ; ಇದರ ಉಪಾಯವನ್ನು ನಾನು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ. ಅಸುರನಾಶಕವಾದ ಮಾಹೇಶ್ವರ ಮಹಾಯಜ್ಞವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿ.”

Verse 16

प्रारभध्वं सुरा यूयं मुनिभिस्तत्त्वदर्शिभिः । अयं च दैवतैः सर्वैर्विधिलोभं विना कृतः

“ಹೇ ದೇವತೆಗಳೇ! ತತ್ತ್ವದರ್ಶಿ ಮುನಿಗಳೊಂದಿಗೆ ನೀವು ಇದನ್ನು ಆರಂಭಿಸಿ. ಮತ್ತು ಎಲ್ಲಾ ದೇವತೆಗಳು ವಿಧಿಫಲದ ಲೋಭವಿಲ್ಲದೆ ಈ ಯಜ್ಞವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಲಿ.”

Verse 17

माहेश्वरो महायज्ञः क्रियतां गंधमादने । यदि ह्यन्यत्र तं यज्ञं कुर्युस्तद्विबुधर्षभाः

“ಗಂಧಮಾದನದಲ್ಲಿ ಮಾಹೇಶ್ವರ ಮಹಾಯಜ್ಞವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಲಿ. ಏಕೆಂದರೆ, ಹೇ ದೇವಶ್ರೇಷ್ಠರೇ, ನೀವು ಆ ಯಜ್ಞವನ್ನು ಬೇರೆಡೆ ಮಾಡಿದರೆ…”

Verse 18

यज्ञविघ्नं तदा कुर्युर्दुरात्मानः सुरद्विषः । क्रियते यद्ययं यज्ञो गंधमादनपर्वते

ಆಗ ದೇವದ್ವೇಷಿಗಳಾದ ದುರುಾತ್ಮರು ಯಜ್ಞಕ್ಕೆ ವಿಘ್ನಗಳನ್ನುಂಟುಮಾಡುವರು; ಆದರೆ ಈ ಯಜ್ಞವು ಗಂಧಮಾದನ ಪರ್ವತದಲ್ಲಿ ನಡೆಯುವುದಾದರೆ…

Verse 19

सुदर्शनप्रसादेन नैव विघ्नो भवेत्तदा । अहिर्बुध्न्याभिधानस्य महर्षेर्गंधमादने

ಸುದರ್ಶನನ ಪ್ರಸಾದದಿಂದ ಆಗ ಯಾವುದೇ ವಿಘ್ನವೂ ಉಂಟಾಗದು; ಗಂಧಮಾದನದಲ್ಲಿ ‘ಅಹಿರ್ಬುಧ್ನ್ಯ’ ಎಂಬ ಮಹರ್ಷಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಾನೆ।

Verse 20

अनुग्रहाय तत्तीर्थे सन्निधत्ते सुदर्शनम् । अतः कुरुध्वं भो यूयं तं यज्ञं गंधमादने

ಅನುಗ್ರಹಕ್ಕಾಗಿ ಆ ತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ ಸುದರ್ಶನನು ಸನ್ನಿಧಾನವಾಗಿರುವನು; ಆದ್ದರಿಂದ ಓ ನಿಮಗಲ್ಲರೂ, ಆ ಯಜ್ಞವನ್ನು ಗಂಧಮಾದನದಲ್ಲಿ ನೆರವೇರಿಸಿರಿ।

Verse 21

नातिदूरे चक्रतीर्थादसुराणां विनाशकम् । ततस्ते ब्रह्मवचसा सहसा गंधमादनम्

ಅಸುರವಿನಾಶಕವಾದ ಚಕ್ರತೀರ್ಥದಿಂದ ಬಹುದೂರವಿರಲಿಲ್ಲ; ನಂತರ ಬ್ರಹ್ಮನ ವಚನದಿಂದ ಪ್ರೇರಿತರಾಗಿ ಅವರು ತಕ್ಷಣ ಗಂಧಮಾದನದತ್ತ ಧಾವಿಸಿದರು।

Verse 22

बृहस्पतिं पुरस्कृत्य जग्मुर्यज्ञचिकीर्षया । ते प्रणम्य महात्मानमहिर्बुध्न्यं मुनीश्वरम्

ಬೃಹಸ್ಪತಿಯನ್ನು ಮುಂಚಿಟ್ಟು ಅವರು ಯಜ್ಞಸಿದ್ಧಿಯನ್ನು ಬಯಸಿ ಹೊರಟರು. ಅವರು ನಮಸ್ಕರಿಸಿ ಮಹಾತ್ಮನಾದ ಮುನೀಶ್ವರ ಅಹಿರ್ಬುಧ್ನ್ಯನಿಗೆ ವಂದಿಸಿದರು।

Verse 23

अकल्पयन्यज्ञवाटन्नातिदूरे तदाश्रमात् । यज्ञकर्मसु निष्णातैः सहितास्ते तपोधनैः

ತಪೋಧನರಾದ ಆ ಋಷಿಗಳು ಯಜ್ಞಕರ್ಮಗಳಲ್ಲಿ ನಿಷ್ಣಾತರಾದವರೊಂದಿಗೆ ಸೇರಿ, ಆ ಆಶ್ರಮದಿಂದ ಅತಿದೂರವಲ್ಲದ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಯಜ್ಞವಾಟಿಕೆಯನ್ನು ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಿದರು।

Verse 24

इष्टिमारेभिरे देवा असुराणां विनाशिनीम् । तस्मिन्कर्मणि होतासीत्स्वयमेव बृहस्पतिः

ದೇವತೆಗಳು ಅಸುರವಿನಾಶಿನಿಯಾದ ಇಷ್ಟಿಯನ್ನು ಆರಂಭಿಸಿದರು; ಆ ಕರ್ಮದಲ್ಲಿ ಸ್ವಯಂ ಬೃಹಸ್ಪತಿ ಹೋತೃ ಆಗಿದ್ದನು।

Verse 25

बभूव मैत्रावरुणो जयंतः पाकशासनिः । अच्छावाको बभूवात्र वसूनामष्टमो वसुः

ಪಾಕಶಾಸನನಾದ ಇಂದ್ರನ ಪುತ್ರ ಜಯಂತನು ಮೈತ್ರಾವರುಣನಾದನು; ಇಲ್ಲಿ ವಸುಗಳಲ್ಲಿ ಎಂಟನೆಯ ವಸು ಅಚ್ಛಾವಾಕನಾಗಿ ಸೇವೆ ಸಲ್ಲಿಸಿದನು।

Verse 26

ग्रावस्तुदभवत्तत्र शक्तिपुत्रः पराशरः । अष्टावक्रो महातेजा अध्वर्युधुरमूढवान्

ಅಲ್ಲಿ ಶಕ್ತಿಪುತ್ರ ಪರಾಶರನು ಗ್ರಾವಸ್ತುತನಾದನು; ಮಹಾತೇಜಸ್ವಿ ಅಷ್ಟಾವಕ್ರನು ಅಧ್ವರ್ಯು ಪದವನ್ನು ವಹಿಸಿದನು।

Verse 27

तत्र प्रतिप्रस्थाताभूद्विश्वामित्रो महामुनिः । नेष्टा बभूव वरुण उन्नेता च धनेश्वरः

ಅಲ್ಲಿ ಮಹಾಮುನಿ ವಿಶ್ವಾಮಿತ್ರನು ಪ್ರತಿಪ್ರಸ್ಥಾತನಾದನು; ವರುಣನು ನೇಷ್ಟನಾಗಿ, ಧನೇಶ್ವರ (ಕುಬೇರ) ಉನ್ನೇತನಾಗಿ ಸೇವೆ ಸಲ್ಲಿಸಿದನು।

Verse 28

ब्रह्मा बभूव सविता यज्ञस्यार्धधुरं वहन् । बभूव ब्राह्मणाच्छंसी वसिष्ठो ब्रह्मणोत्तमः

ಸವಿತೃ ಯಜ್ಞದ ಅರ್ಧಭಾರವನ್ನು ಹೊತ್ತು ಬ್ರಹ್ಮಾ-ಪುರೋಹಿತನಾದನು; ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ವಸಿಷ್ಠನು ಬ್ರಾಹ್ಮಣಾಚ್ಛಂಸಿಯಾಗಿ ಆಯಿತನು।

Verse 29

आग्नीध्रोऽभूच्छुनःशेपः पोता जातश्च पावकः । उद्गाता वायुरभवत्प्रस्तोता च परेतराट्

ಶುನಃಶೇಪನು ಆಗ್ನೀಧ್ರನಾದನು, ಪಾವಕನು ಪೋತೃನಾದನು; ವಾಯು ಉದ್ಗಾತೃನಾದನು, ಪರೇತರಾಟ್ ಪ್ರಸ್ತೋತೃನಾದನು।

Verse 30

प्रतिहर्ता तु तत्रासीदगस्त्यः कुंभसंभवः । सुब्रह्मण्यो मधुच्छंदा विश्वामित्रात्मजो महान्

ಅಲ್ಲಿ ಕುಂಭಸಂಭವನಾದ ಅಗಸ್ತ್ಯನು ಪ್ರತಿಹರ್ತೃನಾದನು; ವಿಶ್ವಾಮಿತ್ರನ ಪುತ್ರನಾದ ಮಹಾನ್ ಮಧುಚ್ಛಂದನು ಸುಬ್ರಹ್ಮಣ್ಯನಾದನು।

Verse 31

यजमानः स्वयमभूद्देवराजः पुरंदरः । उपद्रष्टा बभूवात्र व्यासपुत्रः शुको मुनिः

ದೇವರಾಜ ಪುರಂದರ (ಇಂದ್ರ) ಸ್ವತಃ ಯಜಮಾನನಾದನು; ಇಲ್ಲಿ ವ್ಯಾಸಪುತ್ರ ಮುನಿ ಶುಕನು ಉಪದ್ರಷ್ಟಾ (ಸಾಕ್ಷಿ-ಪರಿವೀಕ್ಷಕ)ನಾದನು।

Verse 32

ततस्ते ऋत्विजः सर्वे देवराजं पुरंदरम् । विधिवद्दीक्षयांचक्रुस्तत्र माहेश्वरे क्रतौ

ನಂತರ ಅಲ್ಲಿ ಆ ಮಾಹೇಶ್ವರ ಕ್ರತುವಿನಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲಾ ಋತ್ವಿಜರೂ ವಿಧಿವತ್ತಾಗಿ ದೇವರಾಜ ಪುರಂದರ (ಇಂದ್ರ)ನಿಗೆ ದೀಕ್ಷೆ ಮಾಡಿಸಿದರು।

Verse 33

प्रावर्तत महायज्ञ एवं वै गंधमादने । सुदर्शनप्रभावेन दुःसहेनातिपीडिताः

ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ ಗಂಧಮಾದನದಲ್ಲಿ ಮಹಾಯಜ್ಞವು ಪ್ರಾರಂಭವಾಯಿತು. ಸುದರ್ಶನನ ಅಸಹ್ಯ ಪ್ರಭಾವದಿಂದ ಅತಿಯಾಗಿ ಪೀಡಿತರಾಗಿ ವಿಘ್ನಕಾರಕ ಪಡೆಗಳು ಅಣಗಿಸಲ್ಪಟ್ಟವು.

Verse 34

नाविंदन्नसुरास्तत्र रंध्रं यज्ञे प्रवर्तिते । एवन्निरंतरायोऽसौ प्रावर्तत महा क्रतुः

ಯಜ್ಞವು ಪ್ರಾರಂಭವಾದಾಗ ಅಲ್ಲಿ ಅಸುರರಿಗೆ ವಿಘ್ನ ಮಾಡುವ ಯಾವುದೇ ರಂಧ್ರವೂ ಸಿಗಲಿಲ್ಲ. ಹೀಗೆ ಆ ಮಹಾಕ್ರತು ನಿರಂತರಾಯವಾಗಿ ನಡೆಯಿತು.

Verse 35

भक्षयंश्च हरिस्तत्र जज्वाल हुतवाहनः । विधिवत्कर्मजालानि कृत्वाध्वर्युरसंभ्रमात्

ಅಲ್ಲಿ ಹರಿ ಹವಿಯನ್ನು ಭಕ್ಷಿಸುತ್ತಿದ್ದಾಗ ಹುತವಾಹನ ಅಗ್ನಿ ಜ್ವಲಿಸಿತು. ಅಧ್ವರ್ಯು ಅಸಂಭ್ರಮದಿಂದ ವಿಧಿವತ್ತಾಗಿ ಸಮಸ್ತ ಕರ್ಮಕ್ರಮವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿದನು.

Verse 36

मंत्रपूतं पुरोडाशं जुहवामास पावके । हुतशेषं पुरोडाशं विभज्याध्वर्युरादरात्

ಮಂತ್ರಪೂತವಾದ ಪುರೋಡಾಶವನ್ನು ಪಾವಕಾಗ್ನಿಯಲ್ಲಿ ಆಹುತಿಯಾಗಿ ಅರ್ಪಿಸಿದನು. ನಂತರ ಅಧ್ವರ್ಯು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಹುತಶೇಷ ಪುರೋಡಾಶವನ್ನು ವಿಭಜಿಸಿದನು.

Verse 37

ऋत्विग्भ्यो होतृमुख्येभ्यः प्रददौ पापनाशनम् । सवित्रे ब्रह्मणे चैकमत्युग्रतरतेजसम्

ಹೋತೃಮುಖ್ಯರಾದ ಋತ್ವಿಜರಿಗೆ ಪಾಪನಾಶಕ ಭಾಗವನ್ನು ನೀಡಿದನು. ಹಾಗೆಯೇ ಸವಿತೃ ಮತ್ತು ಬ್ರಹ್ಮನಿಗೆ ತಲಾ ಒಂದೊಂದು ಅಂಶವನ್ನು ನೀಡಿದನು; ಅದು ಅತ್ಯಂತ ಉಗ್ರ ತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ದೀಪ್ತವಾಗಿತ್ತು.

Verse 38

ददौ तत्र पुरोडाशभागं प्राशित्रनामकम् । प्रतिजग्राह पाणिभ्यां प्राशित्रं सविता तदा

ಅಲ್ಲಿ ಅವನು 'ಪ್ರಾಶಿತ್ರ' ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುವ ಪುರೋಡಾಶದ ಭಾಗವನ್ನು ನೀಡಿದನು. ಆಗ ಸವಿತೃ ದೇವನು ಆ ಪ್ರಾಶಿತ್ರವನ್ನು ತನ್ನ ಎರಡೂ ಕೈಗಳಿಂದ ಸ್ವೀಕರಿಸಿದನು.

Verse 39

सवित्रा स्पृष्टमात्रं सत्तत्प्राशित्रं दुरासदम् । तस्य पाणी प्रचिच्छेद पश्यतां सर्वऋत्विजाम्

ಸವಿತೃ ಅದನ್ನು ಮುಟ್ಟಿದ ತಕ್ಷಣವೇ, ಆ ಭಯಂಕರವಾದ ಪ್ರಾಶಿತ್ರವು, ಎಲ್ಲಾ ಋತ್ವಿಜರು ನೋಡುತ್ತಿರುವಂತೆಯೇ ಅವನ ಕೈಗಳನ್ನು ಕತ್ತರಿಸಿತು.

Verse 40

ततः संछिन्नपाणिः स प्राशित्रेणोग्रतेजसा । किमेतदिति संत्रस्तो विषण्णवदनोऽभवत्

ನಂತರ ಆ ಉಗ್ರ ತೇಜಸ್ಸಿನ ಪ್ರಾಶಿತ್ರದಿಂದ ಕೈಗಳು ಕತ್ತರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಾಗ, ಅವನು ಭಯಭೀತನಾಗಿ, ವಿಷಣ್ಣ ಮುಖದಿಂದ "ಇದೇನು?" ಎಂದು ಕೇಳಿದನು.

Verse 41

सविता ऋत्विजः सर्वान्समाहूयेदमब्रवीत् । सवितोवाच । पुरोडाशस्य भागोऽयं मम प्राशित्रनामकः

ಸವಿತೃ ಎಲ್ಲಾ ಋತ್ವಿಜರನ್ನು ಕರೆದು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದನು. ಸವಿತೃ ಹೇಳಿದನು: "ಪುರೋಡಾಶದ 'ಪ್ರಾಶಿತ್ರ' ಎಂಬ ಹೆಸರಿನ ಈ ಭಾಗವು ನನ್ನದು."

Verse 42

दत्तश्चिच्छेद मत्पाणी मिषत्स्वेव भवत्स्वपि । अतो भवंतः संभूय सर्व एव हि ऋत्विजः

"ನೀಡಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದರೂ, ನೀವೆಲ್ಲರೂ ನೋಡುತ್ತಿರುವಂತೆಯೇ ಇದು ನನ್ನ ಕೈಗಳನ್ನು ಕತ್ತರಿಸಿತು. ಆದ್ದರಿಂದ ನೀವೆಲ್ಲಾ ಋತ್ವಿಜರು ಒಟ್ಟಾಗಿ..."

Verse 43

कल्पयंतामिमौ पाणी नोचेद्यज्ञं निहन्म्यमुम् । सवितुर्वाक्यमाकर्ण्य ते सर्वे समचिंतयन्

“ಈ ಎರಡೂ ಕೈಗಳನ್ನು ಮರುರೂಪಗೊಳಿಸಿರಿ; ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ಈ ಯಜ್ಞವನ್ನು ನಾನು ನಾಶಮಾಡುವೆನು।” ಸವಿತೃನ ವಾಕ್ಯವನ್ನು ಕೇಳಿ ಅವರು ಎಲ್ಲರೂ ಸೇರಿ ಚಿಂತಿಸಿದರು.

Verse 44

तत्र मध्ये मुनींद्राणां देवानां चैव सर्वशः । अष्टावक्रो महातेजा ऋत्विजस्तानभाषत

ಅಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲಾ ಮುನೀಂದ್ರರು ಮತ್ತು ದೇವತೆಗಳ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಮಹಾತೇಜಸ್ವಿಯಾದ ಅಷ್ಟಾವಕ್ರನು ಆ ಋತ್ವಿಜರನ್ನು ಉದ್ದೇಶಿಸಿ ಮಾತನಾಡಿದನು.

Verse 45

अष्टावक्र उवाच । शृणुध्वमृत्विजः सर्वे मम वाक्यं समाहिताः । मयि जीवति विप्रेंद्रा विरिंचानां शतं गतम्

ಅಷ್ಟಾವಕ್ರನು ಹೇಳಿದನು—“ಓ ಋತ್ವಿಜರೇ, ನೀವು ಎಲ್ಲರೂ ಏಕಾಗ್ರಚಿತ್ತದಿಂದ ನನ್ನ ವಾಕ್ಯವನ್ನು ಕೇಳಿರಿ. ಓ ವಿಪ್ರಶ್ರೇಷ್ಠರೇ, ನಾನು ಜೀವಂತಿರುವಾಗಲೇ ವಿರಿಂಚಿ (ಬ್ರಹ್ಮ)ನ ನೂರು ಯುಗಚಕ್ರಗಳು ಕಳೆದಿವೆ.”

Verse 46

जायंते च म्रियंते च चतुराननकोटयः । पश्यन्नेव च तान्सर्वानहं प्राणानधारयम्

ಕೋಟ್ಯಂತರ ಚತುರಾನನ ಬ್ರಹ್ಮರು ಹುಟ್ಟಿ ಸಾಯುತ್ತಾರೆ; ಅವರನ್ನು ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ನೋಡುತ್ತಲೇ ನಾನು ನನ್ನ ಪ್ರಾಣವನ್ನು ಧಾರಿಸಿಕೊಂಡೆ.

Verse 47

तत्र लोकेश्वराभिख्ये वर्तमाने प्रजापतौ । विप्रो हरिहरोनाम निवसञ्छयामलापुरे

ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಲೋಕೇಶ್ವರ ಎಂಬ ಪ್ರಜಾಪತಿ ಆಳುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಶ್ಯಾಮಲಾಪುರದಲ್ಲಿ ಹರಿಹರ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನ ಒಬ್ಬ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದನು.

Verse 48

व्याधेनारण्यवासेन केल्यर्थं लक्ष्यवेधिना । छिन्नपादोऽभवद्बाणैर्लक्ष्य मध्यं समागतः

ಅರಣ್ಯವಾಸಿಯಾದ ವ್ಯಾಧನು ಕ್ರೀಡಾರ್ಥವಾಗಿ ಲಕ್ಷ್ಯವೇಧ ಮಾಡುತ್ತ ಬಾಣಗಳನ್ನು ಹಾರಿಸಿದನು; ಲಕ್ಷ್ಯದ ಮಧ್ಯವನ್ನೇ ತಾಕಿದ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಅವನ ಪಾದಗಳು ಛಿನ್ನವಾದವು.

Verse 49

स गंधमादनं प्राप्य मुनिभिः प्रेरितस्तदा । स्नात्वा च मुनितीर्थेऽस्मिन्प्राप्तवांश्चरणौ पुरा

ಆಗ ಮುನಿಗಳ ಪ್ರೇರಣೆಯಿಂದ ಅವನು ಗಂಧಮಾದನಕ್ಕೆ ತಲುಪಿದನು; ಈ ಮುನಿತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನಮಾಡಿ ಪೂರ್ವವತ್ತಾಗಿ ತನ್ನ ಪಾದಗಳನ್ನು ಪುನಃ ಪಡೆದನು.

Verse 50

तदा पुण्यमिदं तीर्थं मुनितीर्थमितीरितम् । इदानीं चक्रतीर्थाख्यं चक्रनाम त्वविंदत

ಹಿಂದೆ ಈ ಪುಣ್ಯತೀರ್ಥವು ‘ಮುನಿತೀರ್ಥ’ವೆಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾಗಿತ್ತು; ಈಗ ಇದು ‘ಚಕ್ರತೀರ್ಥ’ ಎಂಬ ನಾಮವನ್ನು, ಚಕ್ರನಾಮವನ್ನು, ಪಡೆದಿದೆ.

Verse 51

तदत्र क्रियतां स्नानं प्राशित्रच्छिन्नपाणिना । मुनितीर्थे सवित्रापि युष्माकं यदि रोचते

ಆದ್ದರಿಂದ ಇಲ್ಲಿ ಮುನಿತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ ಪ್ರಾಶಿತ್ರವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿ ಕೈಗಳು ಛಿನ್ನವಾದವನು ಸ್ನಾನ ಮಾಡಲಿ; ನಿಮಗೆ ಇಷ್ಟವಿದ್ದರೆ ಸವಿತೃ ಕೂಡ ಇಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಲಿ.

Verse 52

ऋत्विजः कथितास्त्वेवमष्टावक्रमहर्षिणा । सवितारमभाषंत सर्व एव प्रहर्षिताः

ಮಹರ್ಷಿ ಅಷ್ಟಾವಕ್ರನು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದಾಗ ಎಂಟು ಋತ್ವಿಜರೂ ಪರಮಾನಂದಿತರಾಗಿ ಸವಿತೃನನ್ನು ಉದ್ದೇಶಿಸಿ ಮಾತನಾಡಿದರು.

Verse 53

सवितः स्नाहि तीर्थेऽ स्मिंस्तव पाणी भविष्यतः । अष्टावक्रो यथा प्राह तथा कुरु समाहितः

ಹೇ ಸವಿತಾ, ಈ ತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನಮಾಡು; ನಿನ್ನ ಕೈಗಳು ಪುನಃ ಲಭಿಸುವುವು. ಅಷ್ಟಾವಕ್ರನು ಹೇಳಿದಂತೆ ಸಮಾಹಿತಚಿತ್ತದಿಂದ ಮಾಡು.

Verse 54

ततः स सविता गत्वा चक्रतीर्थं महत्तरम् । सस्नौ पाण्योरवाप्त्यर्थमिष्टदायिनि तत्र सः

ನಂತರ ಸವಿತಾ ಅತ್ಯಂತ ಮಹತ್ತಾದ ಚಕ್ರತೀರ್ಥಕ್ಕೆ ಹೋದನು. ಅಲ್ಲಿ ವರಪ್ರದವಾದ ಆ ತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ ಕೈಗಳ ಪುನಃಪ್ರಾಪ್ತಿಗಾಗಿ ಸ್ನಾನಮಾಡಿದನು.

Verse 55

उत्तिष्ठन्नेव स तदा तत्र स्नात्वा सभक्तिकम् । युक्तो हिरण्मयाभ्यां तु पाणिभ्यां समदृश्यत

ಅಲ್ಲಿ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಸ್ನಾನಮಾಡಿ ಎದ್ದ ಕ್ಷಣದಲ್ಲೇ, ಅವನು ಎರಡು ಸ್ವರ್ಣಮಯ ಕೈಗಳೊಂದಿಗೆ ಯುಕ್ತನಾಗಿ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡನು.

Verse 56

हिरण्यपाणिं तं दृष्ट्वा जहृषुः सर्वऋत्विजः । ततः समाप्य तं यज्ञं दैत्यसंघान्विजित्य च

ಅವನನ್ನು ಸ್ವರ್ಣಹಸ್ತನಾಗಿ ಕಂಡು ಎಲ್ಲಾ ಋತ್ವಿಜರು ಹರ್ಷಿಸಿದರು. ನಂತರ ಆ ಯಜ್ಞವನ್ನು ಸಮಾಪ್ತಿಗೊಳಿಸಿ, ದೈತ್ಯಸಂಘಗಳನ್ನೂ ಜಯಿಸಿ—

Verse 57

इंद्रादयः सुराः सर्वे सुखिताः स्वर्गमाययुः । तस्मादेतत्समागत्य तीर्थं सर्वैश्च मानवैः

ಇಂದ್ರಾದಿ ಎಲ್ಲಾ ದೇವರುಗಳು ಸಂತೋಷಗೊಂಡು ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಮರಳಿದರು. ಆದ್ದರಿಂದ ಈ ತೀರ್ಥಕ್ಕೆ ಬಂದು ಎಲ್ಲಾ ಮಾನವರು—

Verse 58

सेवनीयं प्रयत्नेन स्वस्वाभीष्टस्य सिद्धये । अंधैश्च कुणिभिर्मूकैर्बधिरैः कुब्जकैरपि

ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ಅಭೀಷ್ಟಸಿದ್ಧಿಗಾಗಿ ಇದನ್ನು ಪ್ರಯತ್ನಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಸೇವಿಸಬೇಕು—ಕುರುಡರು, ಅಪಾಂಗರು, ಮೂಕರು, ಬಧಿರರು, ಕುಬ್ಜರೂ ಸಹ।

Verse 59

खंजैः पंगुभिरप्येतदंगहीनैस्तथापरैः । संछिन्नपाणिचरणैः संछिन्नान्यांगसंचयैः

ಖಂಜರು, ಪಂಗುಗಳು ಹಾಗೂ ಇತರ ಅಂಗಹೀನರೂ; ಕೈ-ಕಾಲುಗಳು ಕತ್ತರಿಸಲ್ಪಟ್ಟವರೂ, ಇತರ ಅಂಗಗಳೂ ವಿಕೃತಗೊಂಡವರೂ ಸಹ।

Verse 60

मनुष्यैश्च तथान्यैश्च विकलांगस्य पूर्तये । सेवनीयमिदं तीर्थं सर्वाभीष्टप्रदायकम्

ಮಾನವರಿಂದಲೂ ಇತರರಿಂದಲೂ, ವಿಕಲ ಅಂಗಗಳ ಪೂರ್ಣತೆಗೆ, ಈ ತೀರ್ಥವನ್ನು ಸೇವಿಸಬೇಕು—ಇದು ಸರ್ವಾಭೀಷ್ಟಪ್ರದಾಯಕವಾಗಿದೆ।

Verse 61

एवं वः कथितं विप्राश्चक्रतीर्थस्य वैभवम् । यत्र स्नात्वा पुरा छिन्नौ पाणी प्राप प्रभाकरः

ಹೇ ವಿಪ್ರರೇ! ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ ನಿಮಗೆ ಚಕ್ರತೀರ್ಥದ ವೈಭವವನ್ನು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ—ಅಲ್ಲಿ ಪುರಾಕಾಲದಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನಮಾಡಿ ಪ್ರಭಾಕರನು ಕತ್ತರಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ತನ್ನ ಕೈಗಳನ್ನು ಪುನಃ ಪಡೆದನು।

Verse 62

यः पठेदिममध्यायं शृणुयाद्वा समाहितः । अंगानि विकलान्यस्य पूर्णानि स्युर्न संशयः

ಯಾರು ಏಕಾಗ್ರಚಿತ್ತದಿಂದ ಈ ಅಧ್ಯಾಯವನ್ನು ಪಠಿಸುತ್ತಾರೋ ಅಥವಾ ಶ್ರವಣಿಸುತ್ತಾರೋ—ಅವರ ವಿಕಲ ಅಂಗಗಳು ಪೂರ್ಣವಾಗುತ್ತವೆ; ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ।

Verse 63

मोक्षकामस्य मर्त्यस्य मुक्तिः स्यान्नात्र संशयः

ಮೋಕ್ಷವನ್ನು ಬಯಸುವ ಮನುಷ್ಯನಿಗೆ ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಮುಕ್ತಿ ಲಭಿಸುತ್ತದೆ—ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ।