Adhyaya 20

Verse 1

श्रीसूत उवाच । लक्ष्मणस्य महातीर्थे ब्रह्महत्याविनाशने । स्नात्वा स्वचित्तशुद्ध्यर्थं जटातीर्थं ततो व्रजेत्

ಶ್ರೀಸೂತನು ಹೇಳಿದರು—ಬ್ರಹ್ಮಹತ್ಯಾಪಾಪವನ್ನು ನಾಶಮಾಡುವ ಲಕ್ಷ್ಮಣನ ಮಹಾತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನಮಾಡಿ, ಸ್ವಚಿತ್ತಶುದ್ಧಿಗಾಗಿ ನಂತರ ಜಟಾತೀರ್ಥಕ್ಕೆ ಹೋಗಬೇಕು।

Verse 2

जन्ममृत्युजराक्रांतसंसारातुरचेतसाम् । अज्ञाननाशकं नास्ति जटातीर्थादृते द्विजाः

ಹೇ ದ್ವಿಜರೇ! ಜನ್ಮ-ಮೃತ್ಯು-ಜರೆಯಿಂದ ಆಕ್ರಮಿತ ಸಂಸಾರದಿಂದ ವ್ಯಥಿತ ಮನಸ್ಸುಗಳಿಗೆ ಜಟಾತೀರ್ಥವಲ್ಲದೆ ಅಜ್ಞಾನನಾಶಕ ಇನ್ನೊಂದಿಲ್ಲ।

Verse 3

लोके मुमुक्षवः केचिच्चित्तशुद्धिमभीप्सवः । वाचा पठंति वेदांतांस्तूष्णीन्नानुभवंति ते

ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಕೆಲವರು ಮುಮುಕ್ಷುಗಳು ಚಿತ್ತಶುದ್ಧಿಯನ್ನು ಬಯಸಿ ವೇದಾಂತವನ್ನು ಮಾತಿನಿಂದ ಮಾತ್ರ ಪಠಿಸುತ್ತಾರೆ; ಆದರೆ ಮೌನದಲ್ಲಿ ಅದರ ಅನುಭವವನ್ನು ಪಡೆಯುವುದಿಲ್ಲ।

Verse 4

पूर्वपक्षमहाग्राहे सिद्धांतझषसंकुले । वेदांताब्धाविहाज्ञानं मुह्यंति पतिता द्विजाः

ವೇದಾಂತವೆಂಬ ಈ ಸಾಗರದಲ್ಲಿ—ಪೂರ್ವಪಕ್ಷವೆಂಬ ಮಹಾಗ್ರಾಹ ಮತ್ತು ಸಿದ್ಧಾಂತವೆಂಬ ಮೀನುಗಳ ಗುಂಪಿನಿಂದ ತುಂಬಿರುವಲ್ಲಿ—ಅಜ್ಞಾನದಿಂದ ಪತಿತ ದ್ವಿಜರು ಮೋಹಿತರಾಗಿ ಗೊಂದಲಗೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ।

Verse 5

प्रथमं चित्तशुद्ध्यर्थं वेदांतान्संपठंति ये । विवदंते पठित्वा ते कलहं च वितन्वते

ಮೊದಲು ಚಿತ್ತಶುದ್ಧಿಗಾಗಿ ವೇದಾಂತವನ್ನು ಅಧ್ಯಯನ ಮಾಡುವವರು, ಓದಿದ ಮೇಲೂ ವಾದಕ್ಕೆ ಇಳಿದು ಕಲಹವನ್ನು ಹರಡುತ್ತಾರೆ।

Verse 6

चित्तशुद्धिर्न वेदांताद्बहुव्यामोहकारणात् । ततो वयं न वेदांतान्मुनींद्रा बहु मन्महे

ಕೇವಲ ವೇದಾಂತದಿಂದ ಚಿತ್ತಶುದ್ಧಿ ಉಂಟಾಗುವುದಿಲ್ಲ; ಅದು ಅನೇಕ ವಿಧದ ಮೋಹಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾಗುತ್ತದೆ. ಆದ್ದರಿಂದ, ಹೇ ಮುನೀಂದ್ರರೇ, ನಾವು ವೇದಾಂತವನ್ನೇ ಬಹಳವಾಗಿ ಅವಲಂಬಿಸುವುದಿಲ್ಲ।

Verse 7

चित्तशुद्धिं यदीच्छध्वं लघूपायेन तापसाः । उद्घोषयामि सर्वेषां जटातीर्थं निषेवत

ಹೇ ತಪಸ್ವಿಗಳೇ, ಸುಲಭ ಉಪಾಯದಿಂದ ಚಿತ್ತಶುದ್ಧಿ ಬಯಸಿದರೆ, ನಾನು ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಘೋಷಿಸುತ್ತೇನೆ—ಜಟಾತೀರ್ಥವನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿ ಸೇವಿಸಿರಿ।

Verse 8

पुरा सर्वोपकारार्थं तीर्थमज्ञाननाशनम् । एतद्विनिर्मितं साक्षाच्छम्भुना गन्धमादने

ಪುರಾತನಕಾಲದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲರ ಉಪಕಾರಾರ್ಥವಾಗಿ, ಅಜ್ಞಾನನಾಶಕವಾದ ಈ ತೀರ್ಥವನ್ನು ಗಂಧಮಾದನ ಪರ್ವತದಲ್ಲಿ ಸాక్షಾತ್ ಶಂಭುವೇ ನಿರ್ಮಿಸಿದನು।

Verse 9

निहते रावणे विप्रा जटां रामस्तु धार्मिकः । क्षालयामास यत्तोये तज्जटातीर्थमुच्यते

ಹೇ ವಿಪ್ರರೇ, ರಾವಣನು ಹತನಾದ ಬಳಿಕ ಧರ್ಮಾತ್ಮ ರಾಮನು ಯಾವ ನೀರಿನಲ್ಲಿ ತನ್ನ ಜಟೆಗಳನ್ನು ತೊಳೆಯಿದನೋ, ಅದೇ ಜಟಾತೀರ್ಥವೆಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುತ್ತದೆ।

Verse 10

वर्षाणां षष्टिसाहस्रं जाह्नवीजलमज्जनम् । गोदावर्यां सकृत्स्नानं सिंहस्थे च बृहस्पतौ

ಜಾಹ್ನವೀ (ಗಂಗಾ) ಜಲದಲ್ಲಿ ಅರವತ್ತು ಸಾವಿರ ವರ್ಷಗಳ ಮಜ್ಜನಫಲ, ಸಿಂಹಸ್ಥಕಾಲದಲ್ಲಿ ಬೃಹಸ್ಪತಿ ಇರುವಾಗ ಗೋದಾವರಿಯಲ್ಲಿ ಒಮ್ಮೆ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿದಷ್ಟೇ ಸಮಾನವಾಗುತ್ತದೆ।

Verse 11

तावत्सहस्रस्नानानि सिंहं देवगुरौ गते । गोमत्यां लभ्यते वर्षैस्तज्जटातीर्थदर्शनात्

ದೇವಗುರು ಬೃಹಸ್ಪತಿ ಸಿಂಹರಾಶಿಯಲ್ಲಿ ಇರುವ ವೇಳೆ ಗೋಮತೀನದಿಯಲ್ಲಿ ಸಹಸ್ರಸ್ನಾನಗಳ ಪುಣ್ಯವು ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಲಭಿಸುತ್ತದೆ; ಅದೇ ಪುಣ್ಯವು ಜಟಾತೀರ್ಥದರ್ಶನಮಾತ್ರದಿಂದಲೇ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ।

Verse 12

जटातीर्थे मनुष्याणां स्नातानां द्विजपुंगवाः । अन्तःकरणशुद्धिः स्यात्ततोऽज्ञानं विनश्यति

ಹೇ ದ್ವಿಜಶ್ರೇಷ್ಠಾ! ಜಟಾತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿದ ಮನುಷ್ಯರಿಗೆ ಅಂತಃಕರಣಶುದ್ಧಿ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ; ಅದರಿಂದ ಅಜ್ಞಾನವು ನಾಶವಾಗುತ್ತದೆ।

Verse 13

अज्ञाननाशे ज्ञानं स्यात्ततो मुक्तिमवाप्स्यसि । अखण्डसच्चिदानंदसंपूर्णः स्यात्ततः परम्

ಅಜ್ಞಾನ ನಾಶವಾದಾಗ ಜ್ಞಾನ ಉದಯಿಸುತ್ತದೆ; ಆಗ ನೀನು ಮುಕ್ತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುವೆ. ನಂತರ ನೀನು ಅಖಂಡ ಪರಮತತ್ತ್ವವಾದ ಸಚ್ಚಿದಾನಂದಸ್ವರೂಪದಲ್ಲಿ ಸಂಪೂರ್ಣನಾಗುವೆ।

Verse 14

अत्राप्युदाहरंतीममितिहासं पुरातनम् । पितुः पुत्रस्य संवादं व्यासस्य च शुकस्य च

ಇಲ್ಲಿಯೂ ಅವರು ಒಂದು ಪುರಾತನ ಇತಿಹಾಸವನ್ನು ಉದಾಹರಿಸುತ್ತಾರೆ—ತಂದೆ-ಮಗನ ಸಂವಾದ, ಅಂದರೆ ವ್ಯಾಸ ಮತ್ತು ಶುಕನದು।

Verse 15

पुरा मुनिवरं कृष्णं भावि तात्मानमच्युतम् । पारंपर्यविशेषज्ञं सर्वशास्त्रार्थकोविदम् । प्रणम्य शिरसा व्यासं शुकः पप्रच्छ वै द्विजाः

ಹೇ ದ್ವಿಜರೇ! ಪುರಾಕಾಲದಲ್ಲಿ ಶುಕನು ಶಿರಸಾ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ ವ್ಯಾಸರನ್ನು ವಂದಿಸಿದನು—ಮುನಿವರ ಕೃಷ್ಣದ್ವೈಪಾಯನ, ಭವಿಷ್ಯದ ಅಚ್ಯುತಾವತಾರ, ಪರಂಪರೆಯ ಸೂಕ್ಷ್ಮವಿಶೇಷಜ್ಞ, ಸರ್ವಶಾಸ್ತ್ರಾರ್ಥಕೋವಿದ—ಎಂದು, ಅವರನ್ನು ಪ್ರಶ್ನಿಸಿದನು।

Verse 16

श्रीशुक उवाच । भगवंस्तात सर्वज्ञ ब्रूहि गुह्यमनुत्तमम्

ಶ್ರೀಶುಕನು ಹೇಳಿದರು— ಹೇ ಭಗವನ್, ಪ್ರಿಯ ತಂದೆ, ಸರ್ವಜ್ಞನೇ! ನನಗೆ ಆ ಅನುತ್ತಮ ಗುಹ್ಯ ರಹಸ್ಯವನ್ನು ಹೇಳು.

Verse 17

अन्तःकरणशुद्धिः स्यात्तथाज्ञानविनाशनम् । ज्ञानोदयश्च येन स्यादंते मुक्तिश्च शाश्वती

ಯಾವ ಉಪಾಯದಿಂದ ಅಂತಃಕರಣಶುದ್ಧಿ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ, ಅಜ್ಞಾನ ನಾಶವಾಗುತ್ತದೆ, ಜ್ಞಾನೋದಯವಾಗುತ್ತದೆ, ಮತ್ತು ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಶಾಶ್ವತ ಮುಕ್ತಿ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ?

Verse 18

तमुपायं वदस्वाद्य स्नेहान्मम महामुने । वेदांताश्चेतिहासाश्च पुराणादीनि कृत्स्नशः

ಹೇ ಮಹಾಮುನಿಯೇ! ನನ್ನ ಮೇಲಿನ ಸ್ನೇಹದಿಂದ ಇಂದು ಆ ಉಪಾಯವನ್ನು ಹೇಳು. ವೇದಾಂತ, ಇತಿಹಾಸ, ಪುರಾಣಾದಿ—ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ನಾನು ಅಧ್ಯಯನ ಮಾಡಿದ್ದೇನೆ.

Verse 19

अधीतानि मया त्वत्तः शोधयंति न मानसम् । अतो मे चित्तशुद्धिः स्याद्यथा तात तथा वद

ನಿನ್ನಿಂದ ಅಧ್ಯಯನ ಮಾಡಿದರೂ ಅವೆಲ್ಲವೂ ನನ್ನ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಶುದ್ಧಗೊಳಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಆದ್ದರಿಂದ, ಹೇ ತಂದೆ, ನನ್ನ ಚಿತ್ತಶುದ್ಧಿ ಆಗುವಂತೆ ಹೇಳು.

Verse 20

इति पृष्टस्तदा व्यासः शुकेन मुनिसत्तमाः । रहस्यं कथयामास येनाविद्या विन श्यति

ಹೀಗೆ ಶುಕನು ಕೇಳಿದಾಗ, ಮುನಿಶ್ರೇಷ್ಠ ವ್ಯಾಸನು ಅಜ್ಞಾನ ನಾಶವಾಗುವ ಆ ರಹಸ್ಯವನ್ನು ಆಗ ವಿವರಿಸಲು ಆರಂಭಿಸಿದನು.

Verse 21

व्यास उवाच । शुक वक्ष्यामि ते गुह्यमविद्याग्रन्थिभेदनम् । बुद्धिशुद्धिप्रदं पुंसां जन्मादिभयनाशनम्

ವ್ಯಾಸನು ಹೇಳಿದರು—ಹೇ ಶುಕ! ಅವಿದ್ಯೆಯ ಗ್ರಂಥಿಯನ್ನು ಭೇದಿಸುವ ಗುಹ್ಯೋಪದೇಶವನ್ನು ನಿನಗೆ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ; ಅದು ಜನರಿಗೆ ಬುದ್ಧಿಶುದ್ಧಿಯನ್ನು ನೀಡಿಸಿ ಜನ್ಮಾದಿ ಭಯಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡುತ್ತದೆ.

Verse 22

रामसेतौ महापुण्यं गन्धमादनपर्वते । विद्यते पापसंहारि जटातीर्थमिति श्रुतम्

ರಾಮಸೇತುವಿನ ಮಹಾಪುಣ್ಯ ಗಂಧಮಾದನ ಪರ್ವತದಲ್ಲಿ ‘ಜಟಾತೀರ್ಥ’ ಎಂಬ ಪಾಪಸಂಹಾರಕ ತೀರ್ಥವಿದೆ ಎಂದು ಶ್ರುತವಾಗಿದೆ.

Verse 23

जटां स्वां शोधयामास यत्र रामो हरिः स्वयम् । रामो दाशरथिः श्रीमांस्तीर्थाय च वरं ददौ

ಅಲ್ಲಿ ಸ್ವಯಂ ಹರಿಸ್ವರൂപನಾದ ರಾಮನು ತನ್ನ ಜಟೆಯನ್ನು ಶುದ್ಧಪಡಿಸಿದನು; ಆ ಶ್ರೀಮಂತ ದಾಶರಥಿ ರಾಮನು ಆ ತೀರ್ಥಕ್ಕೆ ಒಂದು ವರವನ್ನು ನೀಡಿದನು.

Verse 24

स्नाति येऽत्र समागत्य जटातीर्थेऽतिपावने । अन्तःकरणशुद्धिश्च तेषां भूयादिति स्म सः

ಅವನು ಘೋಷಿಸಿದನು—ಇಲ್ಲಿ ಬಂದು ಅತಿಪಾವನ ಜಟಾತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡುವವರಿಗೆ ಅಂತಃಕರಣಶುದ್ಧಿ ಉಂಟಾಗಲಿ.

Verse 25

विना यज्ञं विना ज्ञानं विना जाप्यमुपोषणम् । स्नानमात्राज्जटातीर्थे बुद्धिशुद्धिर्भवेन्नृणाम्

ಯಜ್ಞವಿಲ್ಲದೆ, ಜ್ಞಾನವಿಲ್ಲದೆ, ಜಪ-ಉಪವಾಸವಿಲ್ಲದೆ—ಜಟಾತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನಮಾತ್ರದಿಂದಲೇ ನರರಿಗೆ ಬುದ್ಧಿಶುದ್ಧಿ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ.

Verse 26

सर्वदानसमं पुण्यं स्नानादत्र भविष्यति । दुर्गाण्यनेन तरति पुण्यलोकान्समश्नुते

ಇಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನಮಾಡಿದರೆ ಸರ್ವದಾನಗಳಿಗೆ ಸಮಾನವಾದ ಪುಣ್ಯ ಲಭಿಸುತ್ತದೆ. ಇದರಿಂದ ದುರ್ಗತಿಗಳನ್ನೂ ಕಷ್ಟಗಳನ್ನೂ ದಾಟಿ ಪುಣ್ಯಲೋಕಗಳನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

Verse 27

महत्त्वमश्नुते स्नानाज्जटातीर्थे शुभोदके । जटातीर्थं विना नान्यदंतःकरण शुद्धये

ಶುಭೋದಕಯುಕ್ತ ಜಟಾತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿದರೆ ಮಹತ್ವವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ. ಅಂತಃಕರಣಶುದ್ಧಿಗೆ ಜಟಾತೀರ್ಥವಿಲ್ಲದೆ ಮತ್ತೊಂದಿಲ್ಲ.

Verse 28

विद्यते नियमो वापि जपो वा नान्यदेवता । धन्यं यशस्यमायुष्यं सर्वलोकेषु विश्रुतम्

ಇಲ್ಲಿ ವಿಶೇಷ ನಿಯಮಗಳ ಅಗತ್ಯವಿಲ್ಲ; ಜಪವೂ ಬೇಡ, ಬೇರೆ ದೇವತಾಪೂಜೆಯೂ ಬೇಡ. ಈ ತೀರ್ಥವು ಸರ್ವಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ಧನ್ಯ, ಯಶಪ್ರದ, ಆಯುಷ್ಯವರ್ಧಕವೆಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾಗಿದೆ.

Verse 29

पवित्राणां पवित्रं च जटातीर्थं शुकाधुना । सर्वपापप्रशमनं मंगलानां च मंगलम्

ಓ ಶುಕಾ! ಕೇಳು—ಜಟಾತೀರ್ಥವು ಪವಿತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಪರಮ ಪವಿತ್ರ. ಇದು ಸರ್ವಪಾಪಗಳನ್ನು ಶಮನಗೊಳಿಸುವುದು, ಮಂಗಳಗಳಲ್ಲಿ ಪರಮ ಮಂಗಳವೂ ಹೌದು.

Verse 30

भृगुर्वै वारुणिः पूर्वं वरुणं पितरं शुक । बुद्धिशुद्धिप्रदोपायमपृच्छत्पावनं शुभम् । प्रोवाच वरुणस्तस्मै बुद्धिशुद्धिप्रदं शुभम्

ಓ ಶುಕಾ! ಪೂರ್ವಕಾಲದಲ್ಲಿ ಭೃಗುಪುತ್ರ ವಾರುಣಿ ತನ್ನ ತಂದೆ ವರುಣನನ್ನು ಬುದ್ಧಿಶುದ್ಧಿಯನ್ನು ನೀಡುವ ಪಾವನ ಹಾಗೂ ಶುಭ ಉಪಾಯವೇನು ಎಂದು ಪ್ರಶ್ನಿಸಿದನು. ಆಗ ವರುಣನು ಅವನಿಗೆ ಬುದ್ಧಿಶುದ್ಧಿಪ್ರದ ಆ ಶುಭೋಪಾಯವನ್ನು ವಿವರಿಸಿದನು.

Verse 31

वरुण उवाच । रामसेतौ भृगो पुण्ये गन्धमादनपर्वते

ವರುಣನು ಹೇಳಿದರು—ಹೇ ಭೃಗು! ಪುಣ್ಯ ರಾಮಸೇತುವಿನಲ್ಲಿ, ಪಾವನ ಗಂಧಮಾದನ ಪರ್ವತದಲ್ಲಿ, ಈ ವೃತ್ತಾಂತವನ್ನು ಕೇಳು।

Verse 32

स्नानमात्राज्जटा तीर्थे बुद्धिशुद्धिर्भवेद्ध्रुवम् । स पितुर्वचनात्सद्यो भृगुर्वै वरुणात्मजः

ಜಟಾತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನಮಾತ್ರದಿಂದಲೇ ಬುದ್ಧಿಶುದ್ಧಿ ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ. ಆದಕಾರಣ ಪಿತೃವಚನಕ್ಕೆ ವಿಧೇಯನಾಗಿ ವರుణಾತ್ಮಜ ಭೃಗು ತಕ್ಷಣ ಹೊರಟನು।

Verse 33

गत्वा स्नात्वा जटातीर्थे बुद्धिशुद्धिमवाप्तवान् । विनष्टाज्ञानसंतानस्तया शुद्ध्या तदा भृगुः

ಜಟಾತೀರ್ಥಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ ಸ್ನಾನಮಾಡಿ ಭೃಗು ಬುದ್ಧಿಶುದ್ಧಿಯನ್ನು ಪಡೆದನು. ಆ ಶುದ್ಧಿಯಿಂದ ಅವನೊಳಗಿನ ಅಜ್ಞಾನಸಂತತಿ ಆಗಲೇ ನಾಶವಾಯಿತು।

Verse 34

उत्पन्नाद्वैतविज्ञानः स्वपितुर्वरुणादयम् । अखण्डसच्चिदानंदपूर्णाकारोऽभवच्छुक

ಸ್ವಪಿತೃ ವರుణನ ಉಪದೇಶದಿಂದ ಅವನಲ್ಲಿ ಅದ್ವೈತವಿಜ್ಞಾನ ಉದಯವಾಯಿತು. ಹೇ ಶುಕ! ಅವನು ಅಖಂಡ ಸತ್-ಚಿತ್-ಆನಂದ ಪರಿಪೂರ್ಣಸ್ವರೂಪನಾದನು।

Verse 35

शंकरांशोऽपि दुर्वासा जटातीर्थेऽभिषेकतः । मनःशुद्धिमवाप्याशु ब्रह्मानंदमयोऽभवत्

ಶಂಕರಾಂಶನಾದ ದುರ್ವಾಸನೂ ಜಟಾತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ ಅಭಿಷೇಕದಿಂದ ಶೀಘ್ರ ಮನಶ್ಶುದ್ಧಿಯನ್ನು ಪಡೆದು ಬ್ರಹ್ಮಾನಂದಮಯನಾದನು।

Verse 36

दत्तात्रेयोऽपि विष्ण्वंशस्तीर्थेऽस्मिन्नभिषेचनात् । शुद्धांतःकरणो भूत्वा ब्रह्माकारोऽभवच्छुक

ವಿಷ್ಣುವಂಶನಾದ ದತ್ತಾತ್ರೇಯನೂ ಈ ತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನಮಾಡಿದುದರಿಂದ ಅಂತಃಕರಣ ಶುದ್ಧನಾಗಿ, ಹೇ ಶುಕ, ಬ್ರಹ್ಮಸ್ವರೂಪದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತನಾದನು.

Verse 37

इच्छेदज्ञाननाशं यः स स्नायात्तु जटाभिधे । तीर्थे शुद्धतमे पुण्ये सर्वपापविनाशने

ಅಜ್ಞಾನನಾಶವನ್ನು ಬಯಸುವವನು ‘ಜಟಾ’ ಎಂಬ ತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಲಿ; ಅದು ಅತ್ಯಂತ ಶುದ್ಧ, ಪುಣ್ಯಕರ ಮತ್ತು ಸರ್ವಪಾಪವಿನಾಶಕ.

Verse 38

जटातीर्थमतस्त्वं च शुक गच्छ महामते । मनःशुद्धिप्रदं तस्मिन्स्नानं च कुरु पुण्यदे

ಆದ್ದರಿಂದ, ಹೇ ಮಹಾಮತಿ ಶುಕ, ನೀನು ಜಟಾ-ತೀರ್ಥಕ್ಕೆ ಹೋಗು; ಅಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡು—ಅದು ಮನಶ್ಶುದ್ಧಿಯನ್ನು ನೀಡಿ ಪುಣ್ಯವನ್ನು ಪ್ರಸಾದಿಸುತ್ತದೆ.

Verse 39

पित्रैवमुक्तो व्यासेन शुकः पुत्रस्तदा द्विजाः । रामसेतुं महापुण्यं गन्धमादनपर्वतम्

ತಂದೆ ವ್ಯಾಸರು ಹೀಗೆ ಉಪದೇಶಿಸಿದಾಗ, ಹೇ ದ್ವಿಜರೇ, ಪುತ್ರ ಶುಕನು ಮಹಾಪುಣ್ಯ ರಾಮಸೇತು ಮತ್ತು ಗಂಧಮಾದನ ಪರ್ವತದ ಕಡೆಗೆ ಹೊರಟನು.

Verse 40

अगमत्स्नातुकामः सञ्जटातीर्थे विशुद्धिदे । स्नात्वा संकल्पपृर्वं च जटातीर्थे शुको मुनिः

ಸ್ನಾನಮಾಡಬೇಕೆಂಬ ಆಸೆಯಿಂದ ಅವನು ಸಂಪೂರ್ಣ ಶುದ್ಧಿಯನ್ನು ನೀಡುವ ಜಟಾ-ತೀರ್ಥಕ್ಕೆ ಹೋದನು; ಮುನಿ ಶುಕನು ಮೊದಲು ಸಂಕಲ್ಪ ಮಾಡಿ ಜಟಾ-ತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿದನು.

Verse 41

मनःशुद्धिमनुप्राप्य तेन चाज्ञाननाशने । स्वस्वरूपं समापन्नः परमानंदरूपकम्

ಮನಃಶುದ್ಧಿಯನ್ನು ಪಡೆದು, ಅದರಿಂದ ಅಜ್ಞಾನ ನಾಶವಾದಾಗ, ಸಾಧಕನು ಪರಮಾನಂದಸ್ವರೂಪವಾದ ತನ್ನ ಸ್ವಸ್ವರೂಪದಲ್ಲೇ ಸ್ಥಿತನಾಗುತ್ತಾನೆ।

Verse 42

ये चाप्यन्ये मनःशुद्धिकामाः संति द्विजोत्तमाः । जटातीर्थे तु ते सर्वे स्नातुं भक्तिपुरःसरम

ಮತ್ತು ಮನಃಶುದ್ಧಿಯನ್ನು ಬಯಸುವ ಇತರ ಶ್ರೇಷ್ಠ ದ್ವಿಜರೂ—ಭಕ್ತಿಯನ್ನು ಮುಂಚೂಣಿಯಲ್ಲಿ ಇಟ್ಟು—ಜಟಾತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಲು ಬರುತ್ತಾರೆ।

Verse 43

अहो जना जटातीर्थे कामधेनुसमे शुभे । विद्यमानेऽपि किं तुच्छे रमंतेन्यत्र मोहिताः

ಅಹೋ! ಕಾಮಧೇನುಸಮಾನವಾದ ಶುಭ ಜಟಾತೀರ್ಥ ಇರುವಾಗಲೂ, ಮೋಹಿತರಾದ ಜನರು ಏಕೆ ತುಚ್ಛವಾದ ಬೇರೆ ಸ್ಥಳಗಳಲ್ಲಿ ರಮಿಸುತ್ತಾರೆ?

Verse 44

भुक्तिकामो लभेद्भुक्तिं मुक्तिकामस्तु तां लभेत् । स्नानमात्राज्जटातीर्थे सत्यमुक्तं मया द्विजाः

ಭೋಗವನ್ನು ಬಯಸುವವನು ಭೋಗವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ; ಮೋಕ್ಷವನ್ನು ಬಯಸುವವನು ಮೋಕ್ಷವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ—ಜಟಾತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ ಕೇವಲ ಸ್ನಾನಮಾತ್ರದಿಂದ. ಹೇ ದ್ವಿಜರೇ, ಇದು ನಾನು ಸತ್ಯವಾಗಿ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ।

Verse 45

वेदानुवच नात्पुण्याद्यज्ञाद्दानात्तपोव्रतात् । उपवासाज्जपाद्योगान्मनःशुद्धिर्नृणां भवेत्

ಮಾನವರ ಮನಃಶುದ್ಧಿ ಕೇವಲ ವೇದಪಠಣದಿಂದ, ಪುಣ್ಯಕರ್ಮದಿಂದ, ಯಜ್ಞದಿಂದ, ದಾನದಿಂದ, ತಪೋವ್ರತದಿಂದ, ಉಪವಾಸದಿಂದ, ಜಪದಿಂದ ಅಥವಾ ಯೋಗಸಾಧನೆಯಿಂದ ಮಾತ್ರ ಉಂಟಾಗುವುದಿಲ್ಲ।

Verse 46

विनाप्येतानि विप्रेंद्रा जटातीर्थेऽतिपावने । स्नानमात्रान्मनःशुद्धिर्ब्राह्मणानां ध्रुवं भवेत्

ಹೇ ವಿಪ್ರಶ್ರೇಷ್ಠರೇ! ಅತಿಪಾವನ ಜಟಾತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ ಆ ಇತರ ಆಚರಣೆಗಳಿಲ್ಲದಿದ್ದರೂ ಕೇವಲ ಸ್ನಾನಮಾತ್ರದಿಂದಲೇ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ಮನಃಶುದ್ಧಿ ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ.

Verse 47

जटातीर्थस्य माहात्म्यं मया वक्तुं न शक्यते । शंकरो वेत्ति तत्तीर्थं हरिर्वेत्ति विधिस्तथा

ಜಟಾತೀರ್ಥದ ಮಹಾತ್ಮ್ಯವನ್ನು ನಾನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಹೇಳಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಆ ತೀರ್ಥವನ್ನು ಶಂಕರನು ತಿಳಿದಿದ್ದಾನೆ, ಹರಿಯೂ ತಿಳಿದಿದ್ದಾನೆ, ಹಾಗೆಯೇ ವಿಧಿ (ಬ್ರಹ್ಮ) ಕೂಡ ತಿಳಿದಿದ್ದಾನೆ.

Verse 48

जटातीर्थसमंतीर्थं न भूतं न भविष्यति । जटातीर्थस्य तीरे यः क्षेत्रपिंडं समाचरेत्

ಜಟಾತೀರ್ಥಕ್ಕೆ ಸಮಾನವಾದ ತೀರ್ಥವು ಹಿಂದೆ ಇರಲಿಲ್ಲ, ಮುಂದೆಯೂ ಇರದು. ಜಟಾತೀರ್ಥದ ತೀರದಲ್ಲಿ ಯಾರು ಕ್ಷೇತ್ರ-ಪಿಂಡ ಕರ್ಮವನ್ನು ಆಚರಿಸುತ್ತಾರೋ…

Verse 49

गयाश्राद्धसमंपुण्यंतस्य स्यान्नात्र संशयः । जटातीर्थे नरः स्नात्वा न पापेन विलिप्यते । दारिद्र्यं न समाप्नोति नेयाच्च नरकार्णवम्

ಅವನಿಗೆ ಗಯಾ-ಶ್ರಾದ್ಧಕ್ಕೆ ಸಮಾನವಾದ ಪುಣ್ಯ ಲಭಿಸುತ್ತದೆ—ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ. ಜಟಾತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿದ ಮನುಷ್ಯನು ಪಾಪದಿಂದ ಲಿಪ್ತನಾಗುವುದಿಲ್ಲ; ದಾರಿದ್ರ್ಯವನ್ನು ಪಡೆಯುವುದಿಲ್ಲ, ನರಕ-ಸಾಗರಕ್ಕೂ ಹೋಗುವುದಿಲ್ಲ.

Verse 50

श्रीसूत उवाच । एवं वः कथितं विप्रा जटातीर्थस्य वैभवम्

ಶ್ರೀಸೂತನು ಹೇಳಿದರು—ಹೇ ವಿಪ್ರರೇ! ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ ನಿಮಗೆ ಜಟಾತೀರ್ಥದ ವೈಭವವನ್ನು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ.

Verse 51

यत्र व्याससुतो योगी स्नात्वा पापविमोचने । अवाप्तवान्मनःशुद्धिमद्वैतज्ञानसाधनाम्

ಅಲ್ಲಿ ಪಾಪವಿಮೋಚನಕರವಾದ ಆ ತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ ವ್ಯಾಸಪುತ್ರನಾದ ಯೋಗಿ ಸ್ನಾನಮಾಡಿ ಮನಃಶುದ್ಧಿಯನ್ನು ಪಡೆದನು; ಅದೇ ಅದ್ವೈತಜ್ಞಾನಸಾಧನೆಯ ಸಾಧನವಾಗಿದೆ.

Verse 52

यस्त्विमं पठतेऽध्यायं शृणुते वा समाहितः । स विधूयेह पापानि लभते वैष्णवं पदम्

ಯಾರು ಏಕಾಗ್ರಚಿತ್ತದಿಂದ ಈ ಅಧ್ಯಾಯವನ್ನು ಪಠಿಸುತ್ತಾನೋ ಅಥವಾ ಶ್ರವಣಮಾಡುತ್ತಾನೋ, ಅವನು ಇಲ್ಲಿಯೇ ಪಾಪಗಳನ್ನು ತೊಳೆದು ಪರಮ ವೈಷ್ಣವ ಪದವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.