Adhyaya 10

Verse 1

श्रीसूत उवाच । वेतालवरदे तीर्थे नरः स्नात्वा द्विजोत्तमाः । ततः शनैःशनैर्गच्छेद्गन्धमादनपर्वतम्

ಶ್ರೀಸೂತನು ಹೇಳಿದರು—ಹೇ ದ್ವಿಜೋತ್ತಮರೇ! ವೇತಾಲವರದ ತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿದ ನಂತರ ಮನುಷ್ಯನು ನಿಧಾನವಾಗಿ ಗಂಧಮಾದನ ಪರ್ವತಕ್ಕೆ ಹೋಗಬೇಕು.

Verse 2

योंऽबुधौ सेतुरूपेण वर्तते गन्धमादनः । स मार्गो ब्रह्मलोकस्य विश्वकर्त्रा विनिर्मितः

ಸಮುದ್ರದಲ್ಲಿ ಸೇತುರೂಪವಾಗಿ ಇರುವ ಆ ಗಂಧಮಾದನವೇ ಬ್ರಹ್ಮಲೋಕದ ಮಾರ್ಗ; ಅದನ್ನು ವಿಶ್ವಕರ್ತನು ನಿರ್ಮಿಸಿದ್ದಾನೆ.

Verse 3

लक्षकोटिसहस्राणि सरांसि सरितस्तथा । समुद्राश्च महापुण्या वनान्यप्याश्रमाणि च

ಲಕ್ಷ-ಕೋಟಿ ಸಹಸ್ರ ಸರೋವರಗಳೂ ಹಾಗೆಯೇ ನದಿಗಳೂ ಇವೆ; ಮಹಾಪುಣ್ಯ ಸಮುದ್ರಗಳೂ, ವನಗಳೂ ಆಶ್ರಮಗಳೂ ಸಹ ಇವೆ.

Verse 4

पुण्यानि क्षेत्रजातानि वेदारण्या दिकानि च । मुनयश्च वसिष्ठाद्या सिद्धचारणकिन्नराः

ಪವಿತ್ರ ಕ್ಷೇತ್ರಪ್ರದೇಶಗಳೂ ಎಲ್ಲ ದಿಕ್ಕುಗಳಲ್ಲಿಯೂ ವೇದಾರಣ್ಯಗಳೂ ಇವೆ; ವಸಿಷ್ಠಾದಿ ಮುನಿಗಳು, ಸಿದ್ಧರು, ಚಾರಣರು, ಕಿನ್ನರರೂ ಸಹ ಇರುವರು.

Verse 5

लक्ष्म्या सह धरण्या च भगवान्मधुसूदनः । सावित्र्या च सरस्वत्या सहैव चतु राननः

ಭಗವಾನ್ ಮಧುಸೂದನನು ಲಕ್ಷ್ಮಿಯೊಡನೆ ಧರಣಿ (ಭೂಮಿ)ಯೊಡನೆ ಅಲ್ಲಿ ಇರುವರು; ಸಾವಿತ್ರಿ ಹಾಗೂ ಸರಸ್ವತಿಯೊಡನೆ ಚತುರಾನನ (ಬ್ರಹ್ಮ)ನೂ ಇರುವರು.

Verse 6

हेरंबः षण्मुखश्चैव देवाश्चेंद्रपुरोगमाः । आदित्यादिग्रहाश्चैव तथाष्टौ वसवो द्विजाः

ಹೇರಂಬ (ಗಣೇಶ) ಮತ್ತು ಷಣ್ಮುಖ (ಸ್ಕಂದ)ರೂ ಇರುವರು; ಇಂದ್ರಪ್ರಮುಖ ದೇವಗಣಗಳು, ಆದಿತ್ಯಾದಿ ಗ್ರಹಮಂಡಲಗಳು, ಹಾಗೆಯೇ ಹೇ ದ್ವಿಜ, ಅಷ್ಟ ವಸುಗಳೂ ಇರುವರು.

Verse 7

पितरोलोकपालाश्च तथान्ये देवता गणाः । महापातकसंघानां नाशने लोकपावने

ಪಿತೃಗಳು, ಲೋಕಪಾಲಕರು ಹಾಗೂ ಇತರ ದೇವತಾಗಣಗಳೂ ಅಲ್ಲಿ ಇರುವರು—ಲೋಕಪಾವನವಾದ ಆ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ, ಮಹಾಪಾತಕಸಂಘಗಳ ನಾಶವನ್ನು ಮಾಡುವುದರಲ್ಲಿ.

Verse 9

दिवानिशं वसंत्यत्र पर्वते गंधमादने । अत्र गौरी सदा तुष्टा हरेण सह वर्तते । अत्र किन्नरकांतानां क्रीडा जागर्ति नित्यशः । तस्य दर्शनमात्रेण बुद्धिसौख्यं नृणां भवेत्

ಗಂಧಮಾದನ ಪರ್ವತದಲ್ಲಿ ಅವರು ಹಗಲು-ರಾತ್ರಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಾರೆ. ಅಲ್ಲಿ ಗೌರೀ ಸದಾ ಸಂತುಷ್ಟಳಾಗಿ ಹರ (ಶಿವ)ನೊಂದಿಗೆ ಸಹವಾಸ ಮಾಡುತ್ತಾಳೆ. ಅಲ್ಲಿ ಕಿನ್ನರಕಾಂತೆಯರ ಕ್ರೀಡೆ ನಿತ್ಯ ಜಾಗೃತವಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಆ ಪರ್ವತದ ದರ್ಶನಮಾತ್ರದಿಂದಲೇ ಮಾನವರಿಗೆ ಬುದ್ಧಿಸೌಖ್ಯ ಮತ್ತು ಮನಃಪ್ರಸಾದ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ.

Verse 10

तन्मूर्धनि कृतावासाः सिद्धचारणयोषितः । पूजयंति सदा कालं शंकरं गिरिजापतिम्

ಅದರ ಶಿಖರದಲ್ಲಿ ಸಿದ್ಧ-ಚಾರಣರ ಸ್ತ್ರೀಯರು ವಾಸಿಸುತ್ತಾರೆ; ಅವರು ಸರ್ವಕಾಲವೂ ಗಿರಿಜಾಪತಿ ಶಂಕರನನ್ನು ಪೂಜಿಸುತ್ತಾರೆ.

Verse 11

कोटयो ब्रह्महत्यानामगम्यागमकोटयः । अंगलग्नैर्विनश्यंति गन्धमादनमारुतैः

ಬ್ರಹ್ಮಹತ್ಯೆಯಂತಹ ಪಾಪಗಳ ಕೋಟಿಗಳು, ನಿಷಿದ್ಧ ದೋಷಗಳ ಅನೇಕ ಕೋಟಿಗಳು—ದೇಹಕ್ಕೆ ಅಂಟಿಕೊಂಡಿದ್ದರೂ—ಗಂಧಮಾದನದ ಗಾಳಿಯಿಂದ ನಾಶವಾಗುತ್ತವೆ.

Verse 12

असावुल्लोलकल्लोले तिष्ठन्मध्ये महांबुधौ । आसीन्मुनिगणैः सेव्यः पुरा वै गन्धमादनः

ಈ ಗಂಧಮಾದನ ಮಹಾಸಮುದ್ರದ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ, ಉರುಳಾಡುವ ಅಲೆಗಳ ನಡುವೆ ನಿಂತಿದೆ; ಪುರಾತನಕಾಲದಲ್ಲಿ ಇದು ಮುನಿಗಣಗಳಿಂದ ಸೇವಿತವೂ ಪೂಜಿತವೂ ಆಗಿತ್ತು.

Verse 13

ततो नलेन सेतौ तु बद्धे तन्मध्यगोचरः । रामाज्ञयाखिलैः सेव्यो बभूव मनुजैरपि

ನಂತರ ನಲನು ಸೇತುವೆಯನ್ನು ಕಟ್ಟಿದಾಗ, ಇದು ಆ ಮಾರ್ಗದ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಸಂಚಾರಕ್ಕೆ ಎಟುಕುವಂತಾಯಿತು; ರಾಮನ ಆಜ್ಞೆಯಿಂದ ಇದು ಎಲ್ಲರಿಂದಲೂ—ಮಾನವರಿಂದಲೂ ಸಹ—ಸೇವಿತವೂ ಗೌರವಿತವೂ ಆಯಿತು.

Verse 14

सेतुरूपं गिरिं तं तु प्रार्थयेद्गंधमादनम् । क्षमाधर महापुण्य सर्वदेवनमस्कृत

ನಂತರ ಸೇತುರೂಪವಾದ ಆ ಗಂಧಮಾದನ ಪರ್ವತವನ್ನು ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಬೇಕು— “ಹೇ ಕ್ಷಮಾಧರ! ಹೇ ಮಹಾಪುಣ್ಯವಂತ! ಸರ್ವದೇವನಮಸ್ಕೃತ! ನಿಮಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ।”

Verse 15

विष्ण्वा दयोऽपि ये देवास्सेवंते श्रद्धया सह । तं भवंतमहं पद्भ्यामाक्रमामि नगोत्तम

“ವಿಷ್ಣು ಮೊದಲಾದ ದೇವರೂ ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ನಿಮ್ಮ ಸೇವೆ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ; ಆದರೂ ಹೇ ಪರ್ವತೋತ್ತಮ, ನಾನು ಪಾದಗಳಿಂದ ನಿಮ್ಮ ಮೇಲೆ ಹೆಜ್ಜೆ ಇಡುತ್ತೇನೆ।”

Verse 16

क्षमस्व पादघातं मे दयया पापचेतसः । त्वन्मूर्द्धनि कृतावासं शंकरं दर्शयस्व मे

“ಕರುಣೆಯಿಂದ ಪಾಪಚಿತ್ತದಿಂದಾದ ನನ್ನ ಪಾದಘಾತವನ್ನು ಕ್ಷಮಿಸು. ನಿನ್ನ ಶಿಖರದಲ್ಲಿ ವಾಸಮಾಡಿರುವ ಶಂಕರನನ್ನು ನನಗೆ ದರ್ಶನಮಾಡಿಸು।”

Verse 17

प्रार्थयित्वा नरस्त्वेवं सेतुरूपं नगोत्तमम् । ततो मृदुपदं गच्छेत्पावनं गन्धमादनम्

ಈ ರೀತಿ ಸೇತುರೂಪವಾದ ಪರ್ವತೋತ್ತಮನನ್ನು ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಿದ ಬಳಿಕ, ಮನುಷ್ಯನು ಪಾವನವಾದ ಗಂಧಮಾದನದ ಕಡೆ ಮೃದು ಹೆಜ್ಜೆಗಳಿಂದ ಹೋಗಬೇಕು।

Verse 18

अब्धौ तत्र नरः स्नात्वा पर्वते गन्धमादने । पिंडदानं ततः कुर्यादपि सर्षपमात्रकम्

ಅಲ್ಲಿ ಸಮುದ್ರದಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ, ಗಂಧಮಾದನ ಪರ್ವತಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ, ಮನುಷ್ಯನು ಪಿಂಡದಾನ ಮಾಡಬೇಕು— ಅದು ಸಾಸಿವೆ ಕಣದಷ್ಟು ಮಾತ್ರವಾದರೂ ಸಹ।

Verse 19

तृप्तिं प्रयांति पितरस्तस्य यावद्युगक्षयः । शमीदलसमानान्वा दद्यात्पिंडान्पितॄन्प्रति

ಅವನ ಪಿತೃಗಳು ಯುಗದ ಅಂತ್ಯದವರೆಗೂ ತೃಪ್ತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ. ಅಥವಾ ಪಿತೃಗಳಿಗೆ ಬನ್ನಿ ಎಲೆಯ ಗಾತ್ರದ ಪಿಂಡಗಳನ್ನು ನೀಡಬೇಕು.

Verse 21

सर्वतीर्थोत्तमं पुण्यं नाम्ना पापविनाशनम् । अस्ति पुण्यतमं विप्राः पवित्रे गन्धमादने

ಎಲೈ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರೇ! ಪವಿತ್ರವಾದ ಗಂಧಮಾದನ ಪರ್ವತದಲ್ಲಿ 'ಪಾಪವಿನಾಶನ' ಎಂಬ ಹೆಸರಿನ ಅತ್ಯಂತ ಪುಣ್ಯಕರವಾದ ತೀರ್ಥವಿದೆ, ಇದು ಎಲ್ಲ ತೀರ್ಥಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠವಾದುದು.

Verse 22

यस्य संस्मरणादेव गर्भवासो न विद्यते । तत्प्राप्य तु नरः स्नायात्स्वदे हमलनाशनम् । तत्र स्नानान्नरो याति वैकुण्ठं नात्र संशयः

ಯಾವುದರ ಸ್ಮರಣೆಯಿಂದಲೇ ಪುನರ್ಜನ್ಮವಿರುವುದಿಲ್ಲವೋ, ಅಲ್ಲಿಗೆ ತಲುಪಿ ಮನುಷ್ಯನು ತನ್ನ ದೇಹದ ಮಲವನ್ನು (ಪಾಪವನ್ನು) ಕಳೆಯಲು ಸ್ನಾನ ಮಾಡಬೇಕು. ಅಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡುವುದರಿಂದ ಮನುಷ್ಯನು ವೈಕುಂಠವನ್ನು ಸೇರುತ್ತಾನೆ, ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ.

Verse 23

ऋषय ऊचुः । सूत पापविनाशाख्य तीर्थस्य ब्रूहि वैभवम् । व्यासेन बोधितस्त्वं हि वेत्सि सर्वं महामुने

ಋಷಿಗಳು ಹೇಳಿದರು: ಎಲೈ ಸೂತನೇ! 'ಪಾಪವಿನಾಶನ' ಎಂಬ ತೀರ್ಥದ ವೈಭವವನ್ನು ಹೇಳು. ವ್ಯಾಸರಿಂದ ಬೋಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟವನಾದ್ದರಿಂದ, ಎಲೈ ಮಹಾಮುನಿಯೇ! ನೀನು ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಬಲ್ಲೆ.

Verse 24

श्रीसूत उवाच । ब्रह्माश्रमपदे वृत्तां पार्श्वे हिमवतः शुभे । वक्ष्यामि ब्राह्मणश्रेष्ठा युष्माकं तु कथां शुभाम्

ಶ್ರೀ ಸೂತನು ಹೇಳಿದನು: ಎಲೈ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಶ್ರೇಷ್ಠರೇ! ಹಿಮಾಲಯದ ಪವಿತ್ರವಾದ ಪಾರ್ಶ್ವದಲ್ಲಿರುವ ಬ್ರಹ್ಮಾಶ್ರಮದಲ್ಲಿ ನಡೆದ ಒಂದು ಶುಭ ಕಥೆಯನ್ನು ನಾನು ನಿಮಗೆ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ.

Verse 25

अस्याश्रमपदं पुण्यं ब्रह्माश्रमपदे शुभे । नानावृक्षगणाकीर्णं पार्श्वे हिमवतः शुभे

ಆ ಆಶ್ರಮಸ್ಥಳವು ಪರಮ ಪವಿತ್ರವೂ ಮಂಗಳಕರವೂ ಆಗಿ ‘ಬ್ರಹ್ಮಾಶ್ರಮ’ವೆಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾಗಿತ್ತು. ಹಿಮವಂತನ ಶುಭ ಪಾರ್ಶ್ವದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿ, ನಾನಾವಿಧ ವೃಕ್ಷಸಮೂಹಗಳಿಂದ ತುಂಬಿತ್ತು.

Verse 26

वहुगुल्मलताकीर्णं मृगद्विपनिषेवितम् । सिद्धचारणसंघुष्टं रम्यं पुष्पितकाननम्

ಅದು ಅನೇಕ ಗುಲ್ಮಗಳು ಮತ್ತು ಲತೆಗಳಿಂದ ದಟ್ಟವಾಗಿದ್ದು, ಮೃಗಗಳೂ ಗಜಗಳೂ ಸಂಚರಿಸಿ ಸೇವಿಸುವ ಸ್ಥಳವಾಗಿತ್ತು. ಸಿದ್ಧ-ಚಾರಣರ ಸ್ತುತಿಧ್ವನಿಯಿಂದ ಘೋಷಿತವಾಗಿ, ಪುಷ್ಪಗಳಿಂದ ಅರಳಿದ ರಮ್ಯವಾದ ಕಾನನವಾಗಿತ್ತು.

Verse 27

वृतिभिर्बहुभिः कीर्णं तापसैरुशोभितम् । ब्राह्मणैश्च महाभागैः सूर्यज्वलनसंनिभैः

ಅದು ಅನೇಕ ವೃತಿಗಳಿಂದ (ಬೇಲಿ/ಆವರಣಗಳಿಂದ) ಆವರಿತವಾಗಿದ್ದು, ತಾಪಸರಿಂದ ಅತ್ಯಂತ ಶೋಭಿತವಾಗಿತ್ತು. ಜೊತೆಗೆ ಮಹಾಭಾಗ್ಯ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಂದಲೂ—ಜ್ವಲಿಸುವ ಸೂರ್ಯನಂತೆ ತೇಜಸ್ವಿಗಳಾದವರಿಂದ—ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾಗಿತ್ತು.

Verse 28

नियमव्रतसं पन्नैः समाकीर्णं तपस्विभिः । दीक्षितैर्यागहेतोश्च यताहारैः कृतात्मभिः

ಅದು ನಿಯಮ-ವ್ರತಸಂಪನ್ನ ತಪಸ್ವಿಗಳಿಂದ ತುಂಬಿತ್ತು—ಯಾಗಾರ್ಥವಾಗಿ ದೀಕ್ಷಿತರಾದವರು, ಆಹಾರದಲ್ಲಿ ನಿಯಮಿತರು, ಆತ್ಮಸಂಯಮದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರರಾದವರು.

Verse 29

वेदाध्ययनसंपन्नैर्वैदिकैः परिवेष्टितम् । वर्णिभिश्च गृहस्थैश्च वानप्रस्थैश्च भिक्षुभिः

ಅದು ವೇದಾಧ್ಯಯನದಲ್ಲಿ ನಿಪುಣರಾದ ವೈದಿಕರಿಂದ ಆವರಿತವಾಗಿತ್ತು; ಹಾಗೆಯೇ ಬ್ರಹ್ಮಚಾರಿಗಳು, ಗೃಹಸ್ಥರು, ವಾನಪ್ರಸ್ಥರು ಮತ್ತು ಭಿಕ್ಷುಗಳಿಂದಲೂ ತುಂಬಿತ್ತು.

Verse 30

स्वाश्रमाचारनिरतैः स्ववर्णोक्तविधायिभिः । वालखिल्यैश्च मुनिभिः संप्राप्तैश्च मरीचिभिः

ಆ ಆಶ್ರಮದಲ್ಲಿ ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ಆಶ್ರಮಾಚಾರದಲ್ಲಿ ನಿರತರಾಗಿ, ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ವರ್ಣೋಕ್ತ ವಿಧಿಗಳನ್ನು ನಿಷ್ಠೆಯಿಂದ ಆಚರಿಸುವ ಮುನಿಗಳು ಇದ್ದರು; ವಾಲಖಿಲ್ಯ ಋಷಿಗಳೂ ಉಪಸ್ಥಿತರಿದ್ದರು, ಮರಿೀಚಿ ಮೊದಲಾದವರೂ ಅಲ್ಲಿಗೆ ಆಗಮಿಸಿದ್ದರು।

Verse 31

तत्राश्रमे पुरा कश्चिच्छूद्रो दृढमतिर्द्विजाः । साहसी ब्राह्मणाभ्याशमाजगाम मुदान्वितः

ಓ ದ್ವಿಜರೇ! ಆ ಆಶ್ರಮದಲ್ಲಿ ಪೂರ್ವಕಾಲದಲ್ಲಿ ದೃಢಮತಿ ಎಂಬ ಶೂದ್ರನೊಬ್ಬನಿದ್ದನು; ಸ್ವಭಾವತಃ ಸಾಹಸಿಯಾಗಿದ್ದ ಅವನು ಹರ್ಷದಿಂದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರ ಸಮೀಪಕ್ಕೆ ಬಂದನು।

Verse 32

आगतो ह्याश्रमपदं पूजितश्च तपस्विभिः । नाम्ना दृढमतिः शूद्रः साष्टांगं प्रणनाम वै

ಅವನು ಆಶ್ರಮಸ್ಥಾನಕ್ಕೆ ಬಂದು ತಪಸ್ವಿಗಳಿಂದ ಸತ್ಕೃತನಾದನು; ದೃಢಮತಿ ಎಂಬ ಆ ಶೂದ್ರನು ಆಗ ಸಾಷ್ಟಾಂಗ ಪ್ರಣಾಮವನ್ನು ಸಲ್ಲಿಸಿದನು।

Verse 33

तान्स दृष्ट्वा मुनिगणान्देवकल्पान्महौजसः । कुर्वतो विविधान्यज्ञान्संप्रहृष्य स शूद्रकः

ದೇವಸಮಾನರೂ ಮಹೌಜಸ್ವಿಗಳೂ ಆದ ಮುನಿಗಣಗಳು ವಿವಿಧ ಯಜ್ಞಗಳನ್ನು ನೆರವೇರಿಸುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ, ಆ ಶೂದ್ರನು ಅತ್ಯಂತ ಹರ್ಷದಿಂದ ಉಲ್ಲಾಸಗೊಂಡನು।

Verse 34

अथास्य बुद्धिरभवत्तपःकर्तुमनुत्तमम् । ततोऽब्रवीत्कुलपतिं मुनिमागत्य तापसम्

ಆಗ ಅವನ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಅನುತ್ತಮ ತಪಸ್ಸನ್ನು ಮಾಡುವ ಸಂಕಲ್ಪ ಹುಟ್ಟಿತು. ನಂತರ ಅವನು ಆಶ್ರಮದ ಕುಲಪತಿಯಾದ ತಪಸ್ವಿ ಮುನಿಯನ್ನು ಸಮೀಪಿಸಿ ಮಾತನಾಡಿದನು।

Verse 35

दृढमतिरुवाच । तपोधन नमस्तेऽस्तु रक्ष मां करुणानिधे । तव प्रसादादिच्छामि धर्मं चर्तुं द्विजर्षभ

ದೃಢಮತಿ ಹೇಳಿದರು— ಹೇ ತಪೋಧನ! ನಿಮಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ಹೇ ಕರುಣಾನಿಧಿ! ನನ್ನನ್ನು ರಕ್ಷಿಸು. ಹೇ ದ್ವಿಜಶ್ರೇಷ್ಠ! ನಿಮ್ಮ ಪ್ರಸಾದದಿಂದ ನಾನು ಧರ್ಮಾಚರಣೆ ಮಾಡಲು ಇಚ್ಛಿಸುತ್ತೇನೆ.

Verse 36

तस्मादभिगतं मां त्वं यागे दीक्षय सुव्रत । ब्रह्मन्नवरवर्णोऽहं शूद्रो जात्यास्मि सत्तम

ಆದ್ದರಿಂದ ನಾನು ನಿಮ್ಮ ಬಳಿಗೆ ಬಂದಿದ್ದೇನೆ; ಹೇ ಸುವ್ರತ, ಯಾಗಕ್ಕಾಗಿ ನನಗೆ ದೀಕ್ಷೆ ನೀಡು. ಹೇ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ, ನಾನು ಅತಿ ಕೀಳುವರ್ಣದವನು; ಜನ್ಮತಃ ಶೂದ್ರನು, ಹೇ ಸತ್ತಮ।

Verse 37

शुश्रूषां कर्तुमिच्छामि प्रपन्नाय प्रसीद मे । एवमुक्ते तु शूद्रेण तमाह ब्राह्मणस्तदा

ನಾನು ಶುಶ್ರೂಷೆ ಮಾಡಲು ಇಚ್ಛಿಸುತ್ತೇನೆ; ಶರಣಾಗತನಾದ ನನ್ನ ಮೇಲೆ ಪ್ರಸನ್ನನಾಗು. ಶೂದ್ರನು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದಾಗ, ಆಗ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಅವನಿಗೆ ಉತ್ತರಿಸಿದನು.

Verse 38

कुलपतिरुवाच । यागे दीक्षयितुं शक्यो न शूद्रो हीनजन्मभाक् । श्रूयतां यदि ते बुद्धिः शुश्रूषानिरतो भव

ಕುಲಪತಿ ಹೇಳಿದರು— ಪ್ರಚಲಿತ ನಿಯಮದಂತೆ ಹೀನಜನ್ಮದ ಶೂದ್ರನು ಯಾಗದೀಕ್ಷೆಗೆ ಅರ್ಹನಲ್ಲ. ಆದರೆ ಕೇಳು; ನಿನ್ನ ಸಂಕಲ್ಪ ನಿಜವಾದರೆ, ಶುಶ್ರೂಷೆಯಲ್ಲಿ ನಿರತನಾಗು.

Verse 39

उपदेशो न कर्तव्यो जातिहीनस्य कर्हिचित् । उपदेशे महान्दोष उपाध्यायस्य विद्यते

ಜಾತಿಹೀನನೆಂದು ಪರಿಗಣಿಸಲ್ಪಟ್ಟವನಿಗೆ ಎಂದಿಗೂ ಉಪದೇಶ ಮಾಡಬಾರದು. ಉಪದೇಶ ಮಾಡಿದರೆ ಉಪಾಧ್ಯಾಯನಿಗೆ ಮಹಾದೋಷ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ.

Verse 40

नाध्यापयेद्बुधः शूद्रं तथा नैव च याजयेत् । न पाठयेत्तथा शूद्रं शास्त्रं व्याकरणादिकम्

ಪಂಡಿತನು ಶೂದ್ರನಿಗೆ ಅಧ್ಯಾಪನ ಮಾಡಬಾರದು; ಅವನಿಗಾಗಿ ಯಜ್ಞ-ಯಾಜನವನ್ನೂ ಮಾಡಬಾರದು. ಹಾಗೆಯೇ ವ್ಯಾಕರಣಾದಿ ಶಾಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ಶೂದ್ರನಿಗೆ ಓದಿಸಬಾರದು.

Verse 41

काव्यं वा नाटकं वापि तथालंकारमेव च । पुराणमितिहासं च शूद्रं नैव तु पाठयेत्

ಕಾವ್ಯ, ನಾಟಕ ಮತ್ತು ಅಲಂಕಾರಶಾಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ಶೂದ್ರನಿಗೆ ಓದಿಸಬಾರದು; ಹಾಗೆಯೇ ಪುರಾಣ ಹಾಗೂ ಇತಿಹಾಸಗಳನ್ನೂ ಅವನಿಗೆ ಪಾಠ ಮಾಡಿಸಬಾರದು.

Verse 42

यदि चोपदिशेद्विप्रः शूद्रं चैतानि कर्हिचित् । त्यजेयुर्ब्राह्मणा विप्रं तं ग्रामाद्ब्रह्मसंकुलात्

ಯಾವುದೇ ವೇಳೆ ಒಬ್ಬ ವಿಪ್ರನು ಶೂದ್ರನಿಗೆ ಈ ವಿಷಯಗಳನ್ನು ಉಪದೇಶಿಸಿದರೆ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಆ ವಿಪ್ರನನ್ನು ವೇದಪವಿತ್ರತೆಯಿಂದ ತುಂಬಿದ ಗ್ರಾಮದಿಂದ ಹೊರಹಾಕಬೇಕು.

Verse 43

शूद्राय चोपदेष्टारं द्विजं चंडालवत्त्यजेत् । शूद्रं चाक्षरसंयुक्तं दूरतः परिवर्जयेत्

ಶೂದ್ರನಿಗೆ ಉಪದೇಶಿಸುವ ದ್ವಿಜನನ್ನು ಚಂಡಾಲನಂತೆ ತ್ಯಜಿಸಬೇಕು. ಅಕ್ಷರಜ್ಞಾನ ಹೊಂದಿದ ಶೂದ್ರನನ್ನು ದೂರದಿಂದಲೇ ವರ್ಜಿಸಬೇಕು.

Verse 44

अतः शुश्रूष भद्रं ते ब्राह्मणाञ्छ्रद्धया सह । शूद्रस्य द्विजशुश्रूषा मन्वादिभिरुदीरिता

ಆದ್ದರಿಂದ ನಿನ್ನ ಹಿತಾರ್ಥವಾಗಿ ಶ್ರದ್ಧೆಯೊಂದಿಗೆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರನ್ನು ಸೇವಿಸು. ಶೂದ್ರನಿಗೆ ದ್ವಿಜಸೇವೆ ಮನುವಾದಿಗಳಿಂದ ವಿಧಿಯಾಗಿ ಉಕ್ತವಾಗಿದೆ.

Verse 45

नहि नैसर्गिकं कर्म परित्यक्तुं त्वमर्हसि । एवमुक्तस्तु मुनिना स शूद्रोऽचिंतयत्तदा

ನೀನು ನಿನ್ನ ಸಹಜವಾದ (ನಿಯತವಾದ) ಸ್ವಧರ್ಮಕರ್ಮವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಲು ಅರ್ಹನಲ್ಲ. ಮುನಿಯು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದಾಗ ಆ ಶೂದ್ರನು ಆಗ ಗಾಢವಾಗಿ ಚಿಂತಿಸಿದನು.

Verse 46

किं कर्तव्यं मया त्वद्य व्रते श्रद्धा हि मे पुरा । यथा स्यान्मम विज्ञानं यतिष्येऽहं तथाद्य वै

ಇಂದು ನಾನು ಏನು ಮಾಡಬೇಕು? ಹಿಂದೆ ನನಗೆ ವ್ರತದಲ್ಲಿ ನಿಜವಾದ ಶ್ರದ್ಧೆ ಇತ್ತು. ನನ್ನಲ್ಲಿ ಯಥಾರ್ಥ ಬೋಧ ಉಂಟಾಗುವಂತೆ, ನಾನು ಇಂದುಲೇ ಹಾಗೆ ಪ್ರಯತ್ನಿಸುವೆನು.

Verse 47

इति निश्चित्य मनसा शूद्रो दृढमतिस्तदा । गत्वाश्रमपदाद्दूरं कृतवानुटजं शुभम्

ಹೀಗೆ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ನಿಶ್ಚಯಿಸಿ ಆ ಶೂದ್ರನು ದೃಢಸಂಕಲ್ಪನಾದನು. ಆಶ್ರಮಸ್ಥಳದಿಂದ ದೂರ ಹೋಗಿ ಒಂದು ಶುಭವಾದ ಕುಟೀರವನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿದನು.

Verse 48

तत्र वै देवतागारं पुण्यान्यायतनानिच । पुष्पारामादिकं चापि तटाकखननादिकम्

ಅಲ್ಲಿ ಅವನು ದೇವತಾಗೃಹವನ್ನೂ ಇತರ ಪುಣ್ಯಸ್ಥಾನಗಳನ್ನೂ ಸ್ಥಾಪಿಸಿದನು. ಪುಷ್ಪಾರಾಮಗಳು ಮುಂತಾದವುಗಳನ್ನು ಮಾಡಿ, ಕೆರೆ ತೋಡುವಂತಹ ಕಾರ್ಯಗಳನ್ನೂ ನೆರವೇರಿಸಿದನು.

Verse 49

श्रद्धया कारयामास तपःसिद्ध्यर्थमात्मनः । अभिषेकांश्च नियमानुपवासादिकानपि

ತನ್ನ ತಪಸ್ಸಿನ ಸಿದ್ಧಿಗಾಗಿ ಅವನು ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ಇವೆಲ್ಲವನ್ನೂ ಮಾಡಿಸಿದನು. ಅಭಿಷೇಕಗಳು, ನಿಯಮಾಚರಣೆ, ಉಪವಾಸಾದಿಗಳನ್ನು ಸಹ ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಆಚರಿಸಿದನು.

Verse 50

बलिं च कृत्वा हुत्वा च दैवतान्यभ्यपूजयत् । संकल्पनियमोपेतः फलाहारो जितेंद्रियः

ಅವನು ಬಲಿಯನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿ ಹೋಮವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿ ದೇವತೆಗಳನ್ನು ಯಥಾವಿಧಿಯಾಗಿ ಪೂಜಿಸಿದನು. ಸಂಕಲ್ಪ-ನಿಯಮಗಳಿಂದ ಯುಕ್ತನಾಗಿ, ಫಲಾಹಾರಿಯಾಗಿ, ಇಂದ್ರಿಯಗಳನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸಿದನು.

Verse 51

नित्यं कंदैश्च मूलैश्च पुष्पैरपि तथा फलैः । अतिथीन्पूजयामास यथावत्समुपागतान्

ಅವನು ನಿತ್ಯವೂ ಕಂದ-ಮೂಲಗಳು, ಪುಷ್ಪಗಳು ಹಾಗೂ ಫಲಗಳಿಂದ, ಯಥಾವಿಧಿಯಾಗಿ ಬಂದ ಅತಿಥಿಗಳನ್ನು ಧರ್ಮಾನುಸಾರವಾಗಿ ಯೋಗ್ಯವಾಗಿ ಸತ್ಕರಿಸುತ್ತಿದ್ದನು.

Verse 52

एवं हि सुमहान्कालो व्यतिचक्राम तस्य वै । अथाश्रममगात्तस्य सुमतिर्नाम नामतः

ಹೀಗೆ ಅವನಿಗೆ ಬಹಳ ದೀರ್ಘಕಾಲ ಕಳೆದಿತು. ನಂತರ ‘ಸುಮತಿ’ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನಿಂದ ಪ್ರಸಿದ್ಧನಾದ ಒಬ್ಬ ಮುನಿ ಅವನ ಆಶ್ರಮಕ್ಕೆ ಬಂದನು.

Verse 53

द्विजो गर्गकुलोद्भूतः सत्यवादी जितेंद्रियः । स्वागतेन मुनिं पूज्य तोषयित्वा फलादिकैः

ಗರ್ಗಕುಲದಲ್ಲಿ ಜನಿಸಿದ ಆ ದ್ವಿಜನು ಸತ್ಯವಂತನೂ ಇಂದ್ರಿಯಜಿತನೂ ಆಗಿದ್ದನು. ಅವನು ಸ್ವಾಗತಿಸಿ ಮುನಿಯನ್ನು ಪೂಜಿಸಿ ಫಲಾದಿಗಳಿಂದ ತೃಪ್ತಿಪಡಿಸಿದನು.

Verse 54

कथयन्वै कथाः पुण्याः कुशलं पर्यपृच्छत । इत्थं सप्रणिपाताद्यैरुपचारैस्तु पूजितः

ಅವನು ಪುಣ್ಯಪ್ರದ ಕಥೆಗಳನ್ನು ಹೇಳುತ್ತಾ ಮುನಿಯ ಕುಶಲವನ್ನು ವಿಚಾರಿಸಿದನು. ಹೀಗೆ ಪ್ರಣಾಮ ಮೊದಲಾದ ಉಪಚಾರಗಳಿಂದ ಮುನಿಯನ್ನು ಪೂಜಿಸಲಾಯಿತು.

Verse 55

आशीर्भिरभिनंद्यैनं प्रतिगृह्य च सत्क्रियाम् । तमापृछ्य प्रहृष्टाप्मा स्वाश्रमं पुनराययौ

ಆಶೀರ್ವಚನಗಳಿಂದ ಅವನನ್ನು ಅಭಿನಂದಿಸಿ, ಅವನ ಸತ್ಕಾರವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿ, ಅವನಿಗೆ ವಿದಾಯ ಹೇಳಿ, ಹರ್ಷಿತಾತ್ಮನಾಗಿ ಮುನಿ ಮತ್ತೆ ತನ್ನ ಆಶ್ರಮಕ್ಕೆ ಮರಳಿದನು।

Verse 56

एवं दिनेदिने विप्रः शूद्रेस्मिन्पक्षपातवान् । आगच्छदाश्रमं तस्य द्रष्टुं तं शूद्रयोनिजम्

ಹೀಗೆ ದಿನದಿಂದ ದಿನಕ್ಕೆ ಆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಆ ಶೂದ್ರನ ಕಡೆ ಪಕ್ಷಪಾತ (ಸ್ನೇಹ) ತೋರಿಸಿ, ಶೂದ್ರಯೋನಿಯಲ್ಲಿ ಜನಿಸಿದ ಆ ವ್ಯಕ್ತಿಯನ್ನು ನೋಡಲು ಅವನ ಆಶ್ರಮಕ್ಕೆ ಬರುತ್ತಲೇ ಇದ್ದನು।

Verse 57

बहुकालं द्विजस्याभूत्संसर्गः शूद्रयोनिना । स्नेहस्य वशमापन्नः शूद्रोक्तं नातिचक्रमे

ಬಹುಕಾಲ ಆ ದ್ವಿಜನಿಗೆ ಶೂದ್ರಯೋನಿಯಲ್ಲಿ ಜನಿಸಿದವನೊಂದಿಗೆ ನಿಕಟ ಸಂಗತಿಯಾಗಿತ್ತು। ಸ्नेಹದ ವಶನಾಗಿ, ಶೂದ್ರನು ಹೇಳಿದುದನ್ನು ಮೀರಿ ನಡೆಯದೆ, ಅದಕ್ಕೆ ಅನುಗುಣವಾಗಿ ನಡೆದುಕೊಂಡನು।

Verse 58

अथागतं द्विजं शूद्रः प्राह स्नेहवशीकृतम् । हव्यकव्यविधानं मे कृत्स्नं ब्रूहि मुनीश्वर

ಆಮೇಲೆ ಶೂದ್ರನು ಸ्नेಹದಿಂದ ವಶೀಕೃತನಾಗಿ ಬಂದ ಆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಿಗೆ ಹೇಳಿದನು—“ಮುನೀಶ್ವರಾ! ಹವ್ಯ (ದೇವಾರ್ಪಣೆ) ಮತ್ತು ಕವ್ಯ (ಪಿತೃಅರ್ಪಣೆ)ಗಳ ಸಂಪೂರ್ಣ ವಿಧಾನವನ್ನು ನನಗೆ ತಿಳಿಸಿ।”

Verse 59

पितृकार्यविधानार्थं देवकार्यार्थमेव च । मंत्रानुपदिश त्वं मे महालयविधिं तथा

“ಪಿತೃಕಾರ್ಯದ ವಿಧಾನದಿಗಾಗಿ ಮತ್ತು ದೇವಕಾರ್ಯದಿಗಾಗಿ ಸಹ, ನನಗೆ ಮಂತ್ರೋಪದೇಶ ಮಾಡಿರಿ; ಹಾಗೆಯೇ ಮಹಾಲಯ ಆಚರಣೆಯ ವಿಧಿಯನ್ನೂ ತಿಳಿಸಿರಿ।”

Verse 60

अष्टकाश्राद्धकृत्यं च वैदिकं यच्च किंचन । सर्वमेतद्रहस्यं मे ब्रूहि त्वं वै गुरुर्मतः

ಅಷ್ಟಕಾ-ಶ್ರಾದ್ಧಕೃತ್ಯದ ಗುಹ್ಯ ತತ್ತ್ವವನ್ನೂ, ವೈದಿಕವಾದ ಯಾವುದನ್ನಾದರೂ ಸಮಸ್ತವನ್ನೂ ನನಗೆ ಬೋಧಿಸಿರಿ. ನೀವು ನನ್ನ ಗುರು ಎಂದು ಮಾನ್ಯರು; ಆದ್ದರಿಂದ ಎಲ್ಲ ರಹಸ್ಯವನ್ನೂ ಹೇಳಿರಿ.

Verse 61

एवमुक्तः स शूद्रेण सर्वमेतदुपादिशत् । कारयामास तस्यायं पितृकार्यादिकं तथा

ಶೂದ್ರನು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದಾಗ ಆ ದ್ವಿಜನು ಅವನಿಗೆ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಉಪದೇಶಿಸಿದನು. ಹಾಗೆಯೇ ಪಿತೃಕಾರ್ಯಾದಿ ಸಂಬಂಧಿತ ಕರ್ಮಗಳನ್ನೂ ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಮಾಡಿಸಿದನು.

Verse 62

पितृकार्ये कृते तेन विसृष्टः स द्विजो गतः । अथ दीर्घेण कालेन पोषितः शूद्रयोनिना

ಅವನು ಪಿತೃಕಾರ್ಯವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿದ ಬಳಿಕ ಆ ದ್ವಿಜನನ್ನು ವಿದಾಯಗೊಳಿಸಿ ಕಳುಹಿಸಲಾಯಿತು; ಅವನು ಹೊರಟುಹೋದನು. ನಂತರ ದೀರ್ಘಕಾಲದ ಬಳಿಕ ಅವನೇ ಶೂದ್ರಯೋನಿಯಲ್ಲಿ ಜನಿಸಿ ಪೋಷಿಸಲ್ಪಟ್ಟನು.

Verse 63

त्यक्तो विप्रगणैः सोऽयं पंचत्वमगमद्द्विजः । वैवस्वतभटैर्नीत्वा पातितो नरकेष्वपि

ವಿಪ್ರಗಣದಿಂದ ತ್ಯಜಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಈ ದ್ವಿಜನು ಮರಣವನ್ನು ಹೊಂದಿದನು. ವೈವಸ್ವತ (ಯಮ) ಭಟರು ಅವನನ್ನು ಕರೆದೊಯ್ದು ನರಕಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಬೀಳಿಸಿದರು.

Verse 64

कल्पकोटिसहस्राणि कल्पकोटिशतानि च । भुक्त्वा क्रमेण नरकांस्तदंते स्था वरोऽभवत्

ಸಾವಿರಾರು ಕೋಟಿ ಕಲ್ಪಗಳೂ, ನೂರಾರು ಕೋಟಿ ಕಲ್ಪಗಳೂ ಕ್ರಮವಾಗಿ ನರಕಭೋಗ ಮಾಡಿ, ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಅವನು ಸ್ಥಾವರತ್ವ (ಅಚಲ ಯೋನಿ)ವನ್ನು ಪಡೆದನು.

Verse 65

गर्दभस्तु ततो जज्ञे विड्वराहस्ततः परम् । जज्ञेऽथ सारमेयोऽसौ पश्चाद्वायसतां गतः

ಆಮೇಲೆ ಅವನು ಕತ್ತೆಯಾಗಿ ಜನ್ಮವಾಯಿತು; ನಂತರ ಮಲಭಕ್ಷಕ ವರಾಹನಾಗಿ ಆಯಿತು. ಬಳಿಕ ನಾಯಿಯಾಗಿ ಹುಟ್ಟಿ, ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಕಾಗೆಯ ಸ್ಥಿತಿಗೆ ಸೇರಿದನು.

Verse 66

अथ चंडालतां प्राप शूद्रयोनिमगात्ततः । गतवान्वैश्यतां पश्चात्क्षत्रियस्तदनंतरम्

ನಂತರ ಅವನು ಚಾಂಡಾಲ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಪಡೆದನು; ಆಮೇಲೆ ಶೂದ್ರ ಯೋನಿಗೆ ಹೋದನು. ಬಳಿಕ ವೈಶ್ಯತ್ವವನ್ನು ಪಡೆದು, ತಕ್ಷಣವೇ ಕ್ಷತ್ರಿಯನಾಗಿ ಜನ್ಮವಾಯಿತು.

Verse 67

प्रबलैर्बाध्यमानोऽसौ ब्राह्मणो वै तदाऽभवत् । उपनीतः स पित्रा तु वर्षे गर्भाष्टमे द्विजः

ಬಲವಾದ ವಿಧಿಬಾಧೆಗಳಿಂದ ಒತ್ತಡಕ್ಕೊಳಗಾದ ಅವನು ಆಗ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಾದನು. ಆ ದ್ವಿಜನಿಗೆ ಗರ್ಭಗಣನೆಯ ಎಂಟನೇ ವರ್ಷದಲ್ಲಿ ತಂದೆ ಉಪನಯನ ಮಾಡಿ ಯಜ್ಞೋಪವೀತವನ್ನು ಧರಿಸಿಸಿದನು.

Verse 68

वर्तमानः पितुर्गेहे स्वाचाराभ्यासतत्परः । गच्छन्कदाचिद्गहने गृहीतो ब्रह्मरक्षसा

ತಂದೆಯ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಾ ಸದಾಚಾರದ ಅಭ್ಯಾಸದಲ್ಲಿ ತತ್ಪರನಾಗಿದ್ದನು. ಒಮ್ಮೆ ದಟ್ಟ ಅರಣ್ಯದಲ್ಲಿ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದಾಗ ಬ್ರಹ್ಮರಾಕ್ಷಸನು ಅವನನ್ನು ಹಿಡಿದನು.

Verse 69

रुदन्भ्रमन्स्खल न्मूढः प्रहसन्विलपन्नसौ । शश्वद्धाहेति च वदन्वैदिकं कर्म सोऽत्यजत्

ಅವನು ಅಳುತ್ತಾ ಅಲೆದಾಡುತ್ತಾ, ತಡವಿ ಮೂಢನಾಗಿ—ಒಮ್ಮೆ ನಗುತ್ತಾ, ಒಮ್ಮೆ ಅಳಲುತ್ತಾ; ಸದಾ ‘ಸುಡು! ಸುಡು!’ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾ ವೈದಿಕ ಕರ್ಮಗಳನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿದನು.

Verse 70

दृष्ट्वा सुतं तथाभूतं पिता दुःखेन पीडितः । सुतमादाय च स्नेहा दगस्त्यं शरणं ययौ

ಮಗನನ್ನು ಆ ಭಯಾನಕ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಕಂಡ ತಂದೆ ದುಃಖದಿಂದ ಪೀಡಿತನಾದನು. ಸ्नेಹದಿಂದ ಮಗನನ್ನು ಎತ್ತಿಕೊಂಡು ಶರಣಾರ್ಥವಾಗಿ ಅಗಸ್ತ್ಯ ಮುನಿಯ ಬಳಿಗೆ ಹೋದನು.

Verse 71

भक्त्या मुनिं प्रणम्यासौ पिता तस्य सुतस्य वै । तस्मै निवेदयामास स्वपुत्रस्य विचेष्टितम्

ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಆ ತಂದೆ ಮುನಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ತನ್ನ ಮಗನ ವಿಚಿತ್ರ ಹಾಗೂ ಕಳವಳಕರ ವರ್ತನೆಯನ್ನು ಅವರಿಗೆ ನಿವೇದಿಸಿದನು.

Verse 72

अब्रवीच्च तदा विप्रः कुम्भजं मुनिपुंगवम् । एष मे तनयो ब्रह्मन्गृहीतो ब्रह्मरक्षसा

ಆಗ ಆ ವಿಪ್ರನು ಮುನಿಪುಂಗವನಾದ ಕುಂಭಜನಿಗೆ ಹೇಳಿದನು—“ಹೇ ಬ್ರಹ್ಮನ್, ನನ್ನ ಈ ಮಗನನ್ನು ಬ್ರಹ್ಮರಾಕ್ಷಸನು ಹಿಡಿದಿದ್ದಾನೆ.”

Verse 73

सुखं न भजते ब्रह्मन्रक्ष तं करुणादृशा । नास्ति मे तनयोऽ प्यन्यः पितॄणामृणमुक्तये

“ಹೇ ಬ್ರಹ್ಮನ್, ಅವನು ಸುಖವನ್ನು ಅನುಭವಿಸುವುದಿಲ್ಲ; ಕರುಣಾದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ಅವನನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಿರಿ. ಪಿತೃಋಣದಿಂದ ಮುಕ್ತಿಯಾಗಲು ನನಗೆ ಇನ್ನೊಬ್ಬ ಮಗನೂ ಇಲ್ಲ.”

Verse 74

अस्य पीडाविनाशार्थमुपायं ब्रूहि कुम्भज । त्वत्समस्त्रिषु लोकेषु तपःशीलो न विद्यते

“ಹೇ ಕುಂಭಜ, ಈ ಪೀಡೆಯ ನಾಶಕ್ಕೆ ಉಪಾಯವನ್ನು ಹೇಳಿರಿ. ಮೂರು ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿಯೂ ತಪಸ್ಸು ಮತ್ತು ಶೀಲದಲ್ಲಿ ನಿಮಗೆ ಸಮಾನನು ಯಾರೂ ಇಲ್ಲ.”

Verse 75

अग्रणीः शिवभक्तानामुक्तस्त्वं हि महर्षिभिः । त्वां विनास्य परित्राणं न मेपुत्रस्य विद्यते

ಮಹರ್ಷಿಗಳು ನಿನ್ನನ್ನು ಶಿವಭಕ್ತರಲ್ಲಿ ಅಗ್ರಗಣ್ಯನೆಂದು ಘೋಷಿಸಿದ್ದಾರೆ. ನಿನ್ನಿಲ್ಲದೆ ನನ್ನ ಪುತ್ರನಿಗೆ ಯಾವ ರಕ್ಷಣೆಯೂ ಇಲ್ಲ.

Verse 76

पित्रे कृपां कुरुष्व त्वं दयाशीला हि साधवः । श्रीसूत उवाच । एवमुक्तस्तदा तेन कुम्भजो ध्यानमास्थितः

ತಂದೆಯ ಮೇಲೆ ಕೃಪೆ ತೋರಿಸು; ಸಜ್ಜನರು ಸ್ವಭಾವತಃ ದಯಾಶೀಲರು. ಶ್ರೀಸೂತನು ಹೇಳಿದನು—ಹೀಗೆ ಕೇಳಿದ ತಕ್ಷಣ ಕುಂಭಜ (ಅಗಸ್ತ್ಯ) ಧ್ಯಾನಸ್ಥನಾದನು.

Verse 77

ध्यात्वा तु सुचिरं कालमब्रवीद्ब्राह्मणं ततः । अगस्त्य उवाच । पूर्वजन्मनि ते पुत्रो ब्राह्मणोऽयं महामते

ದೀರ್ಘಕಾಲ ಧ್ಯಾನಿಸಿ ನಂತರ ಆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಿಗೆ ಹೇಳಿದರು. ಅಗಸ್ತ್ಯನು ಹೇಳಿದನು—ಹೇ ಮಹಾಮತೇ, ಪೂರ್ವಜನ್ಮದಲ್ಲಿ ನಿನ್ನ ಈ ಪುತ್ರ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಾಗಿದ್ದನು.

Verse 78

सुमतिर्नाम विप्रोऽयं मतिं शूद्राय वै ददौ । कर्माणि वैदिकान्येष सर्वाण्युपदि देश वै

ಈ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನ ಹೆಸರು ಸುಮತಿ. ಅವನು ಒಬ್ಬ ಶೂದ್ರನಿಗೆ ವಿದ್ಯೆಯನ್ನು ನೀಡಿ, ಎಲ್ಲಾ ವೈದಿಕ ಕರ್ಮಗಳನ್ನೂ ಉಪದೇಶಿಸಿದನು.

Verse 79

अतोऽयं नरकान्भुक्त्वा कल्पकोटिसहस्रकम् । जातो भुवि तदंतेषु स्थावरादिषु योनिषु

ಆದ್ದರಿಂದ ಅವನು ಸಾವಿರಾರು ಕೋಟಿ ಕಲ್ಪಗಳವರೆಗೆ ನರಕಗಳನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿದನು; ನಂತರ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾವರಾದಿ ಯೋನಿಗಳಲ್ಲಿ ಜನ್ಮ ಪಡೆದನು.

Verse 80

इदानीं ब्राह्मणो जातः कर्मशेषेण ते सुतः । यमेन प्रेषितेनात्र गृहीतो ब्रह्मरक्षसा

ಈಗ ನಿನ್ನ ಪುತ್ರನು ಪೂರ್ವಕರ್ಮಶೇಷಫಲದಿಂದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಾಗಿ ಜನಿಸಿದ್ದಾನೆ; ಆದರೂ ಇಲ್ಲಿ ಯಮನು ಕಳುಹಿಸಿದ ಬ್ರಹ್ಮರಾಕ್ಷಸನು ಅವನನ್ನು ಹಿಡಿದಿದ್ದಾನೆ।

Verse 81

क्रूरेण पातकेनाद्धा पूवजन्मकृतेन वै । उपायं ते प्रवक्ष्यामि ब्रह्मरक्षोविनाशने

ನಿಜಕ್ಕೂ ಪೂರ್ವಜನ್ಮದಲ್ಲಿ ಮಾಡಿದ ಕ್ರೂರ ಪಾಪದ ಕಾರಣದಿಂದಲೇ ಇದು ಸಂಭವಿಸಿದೆ; ಬ್ರಹ್ಮರಾಕ್ಷಸನ ವಿನಾಶಕ್ಕೆ ಉಪಾಯವನ್ನು ನಿನಗೆ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ।

Verse 82

शृणुष्व श्रद्धया युक्तः समाधाय च मानसम् । दक्षिणांभोनिधौ विप्र सेतुरूपो महागिरिः

ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ಕೇಳು, ಮನಸ್ಸನ್ನು ಸ್ಥಿರಗೊಳಿಸು; ಓ ವಿಪ್ರ, ದಕ್ಷಿಣ ಸಮುದ್ರದಲ್ಲಿ ಸೇತುರೂಪವಾದ ಮಹಾಗಿರಿ ಇದೆ।

Verse 83

वर्तते दैवतैः सेव्यः पावनो गन्धमादनः । तस्योपरि महातीर्थं नाम्ना पापविनाशनम्

ದೇವತೆಗಳಿಂದ ಸೇವಿಸಲ್ಪಡುವ ಪಾವನ ಗಂಧಮಾದನ ಅಲ್ಲಿ ಇದೆ; ಅದರ ಮೇಲೆ ‘ಪಾಪವಿನಾಶನ’ ಎಂಬ ಮಹಾತೀರ್ಥವಿದೆ।

Verse 84

अस्ति पुण्यं प्रसिद्धं च महापातकनाशनम् । भूतप्रेतपिशाचानां वेतालब्रह्म रक्षसाम्

ಆ ತೀರ್ಥವು ಪುಣ್ಯಕರವೂ ಪ್ರಸಿದ್ಧವೂ ಆಗಿ ಮಹಾಪಾತಕಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡುವುದು; ಭೂತ, ಪ್ರೇತ, ಪಿಶಾಚ, ವೇತಾಳ ಮತ್ತು ಬ್ರಹ್ಮರಾಕ್ಷಸರನ್ನೂ ನಿವಾರಿಸುತ್ತದೆ।

Verse 85

महतां चैव रोगाणां तीर्थं तन्नाशकं स्मृतम् । सुतमादाय गच्छ त्वं तत्तीर्थं सेतुमध्यगम्

ಆ ತೀರ್ಥವು ಮಹಾ ರೋಗಗಳನ್ನೂ ನಾಶಮಾಡುವುದೆಂದು ಸ್ಮರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ. ನಿನ್ನ ಮಗನನ್ನು ಕರೆದುಕೊಂಡು ಸೇತುಪ್ರದೇಶದ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿರುವ ಆ ಪವಿತ್ರ ತೀರ್ಥಕ್ಕೆ ಹೋಗು।

Verse 86

प्रयतः स्नापय सुतं तीर्थे पापविनाशने । स्नानेन त्रिदिनं तत्र ब्रह्मरक्षो विनश्यति

ನಿಯಮಪಾಲನೆಯೊಂದಿಗೆ ಪಾಪವಿನಾಶನ ತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ ನಿನ್ನ ಮಗನಿಗೆ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿಸು. ಅಲ್ಲಿ ಮೂರು ದಿನ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿದರೆ ಬ್ರಹ್ಮರಾಕ್ಷಸನು ನಾಶವಾಗುತ್ತಾನೆ।

Verse 87

नैवोपायांतरं तस्य विनाशे विद्यते भुवि । तस्माच्छीघ्रं प्रयाहि त्वं रामसेतुं विमुक्तिदम्

ಅದರ ನಾಶಕ್ಕೆ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಬೇರೆ ಯಾವುದೇ ಉಪಾಯವಿಲ್ಲ. ಆದ್ದರಿಂದ ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ಮುಕ್ತಿದಾಯಕ ರಾಮಸೇತುವಿಗೆ ಹೋಗು।

Verse 88

तत्र पापविनाशाख्यतीर्थे स्नापय ते सुतम् । मा विलंबं कुरुष्वात्र त्वरया याहि वै द्विज

ಅಲ್ಲಿ ಪಾಪವಿನಾಶನವೆಂಬ ತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ ನಿನ್ನ ಮಗನಿಗೆ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿಸು. ಇಲ್ಲಿ ತಡಮಾಡಬೇಡ—ತ್ವರೆಯಿಂದ ಹೋಗು, ಓ ದ್ವಿಜ।

Verse 89

इत्युक्तः स द्विजोऽगस्त्यं प्रणम्य भुवि दण्डवत् । अनुज्ञातश्च तेनासौ प्रययौ गंधमादनम्

ಇಂತೆ ಉಪದೇಶಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ದಂಡವತ್ ಪ್ರಣಾಮ ಮಾಡಿ ಅಗಸ್ತ್ಯರಿಗೆ ವಂದಿಸಿದನು. ಅವರ ಅನುಮತಿ ಪಡೆದು ಗಂಧಮಾದನಕ್ಕೆ ಹೊರಟನು।

Verse 91

सस्नौ स्वयं च विप्रेंद्राः पिता पापविनाशने । अथ तस्य सुतस्तत्र विमुक्तो ब्रह्मरक्षसा

ಆಮೇಲೆ ಆ ವಿಪ್ರೇಂದ್ರನಾದ ತಂದೆ ಸ್ವತಃ ಪಾಪವಿನಾಶನ ತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನಮಾಡಿದನು. ಅದೇ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಅವನ ಪುತ್ರನು ಬ್ರಹ್ಮರಾಕ್ಷಸ ಪೀಡೆಯಿಂದ ವಿಮುಕ್ತನಾದನು.

Verse 92

समजायत नीरोगः स्वस्थः सुन्दररूपधृक् । सर्वसंपत्समृद्धोऽसौ भुक्त्वा भोगाननेकशः

ಅವನು ನಿರೋಗಿಯಾಗಿ, ಸಂಪೂರ್ಣ ಆರೋಗ್ಯವಂತನಾಗಿ, ಸುಂದರ ರೂಪವನ್ನು ಧರಿಸಿದನು. ಸರ್ವಸಂಪತ್ತಿನಿಂದ ಸಮೃದ್ಧನಾಗಿ ಅನೇಕ ವಿಧದ ಭೋಗಗಳನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿದನು.

Verse 93

देहांते प्रययौ मुक्तिं स्नानात्पापविनाशने । पितापि तत्र स्नानेन देहांते मुक्तिमाप्तवान्

ಜೀವನಾಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಪಾಪವಿನಾಶನದಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿದ ಫಲದಿಂದ ಅವನು ಮುಕ್ತಿಯನ್ನು ಪಡೆದನು. ಅವನ ತಂದೆಯೂ ಅಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನಮಾಡಿ ದೇಹಾಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಮೋಕ್ಷವನ್ನು ಪಡೆದನು.

Verse 94

तेनोपदिष्टो यः शूद्रः स भुक्त्वा नरकान्क्रमात् । अनेकासु जनित्वा च कुत्सितास्वपियोनिषु

ಅವನಿಂದ ಉಪದೇಶಿತನಾದ ಒಬ್ಬ ಶೂದ್ರನು ಕ್ರಮವಾಗಿ ನರಕಗಳನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿ, ಅನೇಕ ಬಾರಿ ನಿಂದಿತ ಯೋನಿಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಜನ್ಮ ಪಡೆದನು.

Verse 95

गृध्रजन्मा भवत्पश्चाद्गंधमादनपर्वते । स कदाचिज्जलं पातुं तीर्थे पापविनाशने

ನಂತರ ಗಂಧಮಾದನ ಪರ್ವತದಲ್ಲಿ ಅವನು ಗಿಡುಗ ಯೋನಿಯಲ್ಲಿ ಜನ್ಮ ಪಡೆದನು. ಒಮ್ಮೆ ಪಾಪವಿನಾಶನ ತೀರ್ಥಕ್ಕೆ ನೀರು ಕುಡಿಯಲು ಬಂದನು.

Verse 96

समागतः पपौ तोयं सिषिचे चात्मनस्तनुम् । तदैव दिव्यदेहः सन्सर्वाभरणभूषितः

ಅಲ್ಲಿ ಆಗಮಿಸಿ ಅವನು ತೀರ್ಥಜಲವನ್ನು ಕುಡಿದು ತನ್ನ ದೇಹದ ಮೇಲೆ ಛಟಕಿಸಿದನು. ಆ ಕ್ಷಣದಲ್ಲೇ ಅವನು ಸರ್ವಾಭರಣಗಳಿಂದ ಅಲಂಕೃತವಾದ ದಿವ್ಯದೇಹವನ್ನು ಪಡೆದನು.

Verse 97

दिव्यमाल्यांबरधरो रक्तचंदनरूषितः । दिव्यं विमानमारुह्य शोभितश्छत्रचामरैः

ದಿವ್ಯಮಾಲೆ ಮತ್ತು ವಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ಧರಿಸಿ, ರಕ್ತಚಂದನದಿಂದ ಲೇಪಿತನಾಗಿ, ಅವನು ದಿವ್ಯವಿಮಾನವನ್ನು ಏರಿದನು; ಅದು ಛತ್ರ-ಚಾಮರಗಳಿಂದ ಶೋಭಿತವಾಗಿತ್ತು.

Verse 98

उत्तमस्त्रीपरिवृतः प्रययावमरालयम्

ಉತ್ತಮ ಅಪ್ಸರಸ್ತ್ರೀಯರಿಂದ ಸುತ್ತುವರಿದವನಾಗಿ ಅವನು ಅಮರಲೋಕದ ದೇವಾಲಯಕ್ಕೆ ಪ್ರಯಾಣಿಸಿದನು.

Verse 99

श्रीसूत उवाच । एवं प्रभावमेतद्वै तीर्थं पापविनाशनम् । स्वर्गदं मोक्षदं पुण्यं प्रायश्चित्तकरं तथा । ब्रह्मविष्णुमहे शानैः सेवितं सुरसेवितम्

ಶ್ರೀಸೂತನು ಹೇಳಿದರು—ಈ ಪಾಪವಿನಾಶನ ತೀರ್ಥದ ಪ್ರಭಾವ ಇಂತೆಯೇ; ಇದು ಸ್ವರ್ಗಪ್ರದ, ಮೋಕ್ಷಪ್ರದ, ಪರಮ ಪುಣ್ಯದಾಯಕ ಮತ್ತು ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತಕಾರಕವೂ ಹೌದು; ಬ್ರಹ್ಮ, ವಿಷ್ಣು, ಮಹೇಶ್ವರರಿಂದ ಸೇವಿತವಾಗಿದ್ದು ದೇವತೆಗಳಿಂದ ಪೂಜಿತವಾಗಿದೆ.

Verse 101

इत्थं रहस्यं कथितं मुनींद्रास्तद्वैभवं पापविनाशनस्य । यत्राभिषेकात्सहसा विमुक्तौ द्विजश्च शूद्रश्च विनिंद्यकृत्यौ

ಹೇ ಮುನೀಂದ್ರರೇ, ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ ಪಾಪವಿನಾಶನದ ರಹಸ್ಯವೂ ವೈಭವವೂ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ; ಅಲ್ಲಿ ಕೇವಲ ಅಭಿಷೇಕಸ್ನಾನದಿಂದಲೇ, ನಿಂದ್ಯಕೃತ್ಯಗಳನ್ನು ಮಾಡಿದರೂ, ದ್ವಿಜನೂ ಶೂದ್ರನೂ ಸಹಸಾ ವಿಮುಕ್ತರಾಗುತ್ತಾರೆ.