Adhyaya 1

Verse 1

। अथ ब्राह्मखण्डे प्रथमं सेतुमाहात्म्यम् । श्रीगणेशाय नमः । श्रीवेदव्यासायनमः । शुक्लांबरधरं विष्णुं शशिवर्णं चतुर्भुजम् । प्रसन्नवदनं ध्यायेत्सर्वविघ्नोपशांतये

ಇದೀಗ ಬ್ರಾಹ್ಮಖಂಡದಲ್ಲಿ ಸೇತುಮಾಹಾತ್ಮ್ಯದ ಮೊದಲ ವರ್ಣನೆ ಆರಂಭವಾಗುತ್ತದೆ. ಶ್ರೀಗಣೇಶಾಯ ನಮಃ, ಶ್ರೀವೇದವ್ಯಾಸಾಯ ನಮಃ. ಶ್ವೇತಾಂಬರಧಾರಿ, ಚಂದ್ರವರ್ಣ, ಚತುರ್ಭುಜ, ಪ್ರಸನ್ನಮುಖ ವಿಷ್ಣುವನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸಬೇಕು—ಎಲ್ಲ ವಿಘ್ನಗಳು ಶಮನವಾಗಲೆಂದು.

Verse 2

मुमुक्षवो महात्मानो निर्ममा ब्रह्मवादिनः । धर्मज्ञा अनसूयाश्च सत्यवतपरायणाः

ಅವರು ಮೋಕ್ಷಕಾಂಕ್ಷಿ ಮಹಾತ್ಮರು—ನಿರ್ಮಮರು, ಬ್ರಹ್ಮವಾದದಲ್ಲಿ ನಿಷ್ಠರು; ಧರ್ಮಜ್ಞರು, ಅಸೂಯಾರಹಿತರು, ಸತ್ಯವ್ರತದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರರು.

Verse 3

जितेंद्रिया जितक्रोधाः सर्वभूतदयालवः । भक्त्या परमया विष्णुमर्चयंतः सनातनम्

ಅವರು ಇಂದ್ರಿಯಗಳನ್ನು ಜಯಿಸಿದವರು, ಕ್ರೋಧವನ್ನು ಜಯಿಸಿದವರು, ಸರ್ವಭೂತಗಳ ಮೇಲೆ ದಯಾಳುಗಳು; ಪರಮ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಸನಾತನ ವಿಷ್ಣುವನ್ನು ಅರ್ಚಿಸುತ್ತಿದ್ದರು.

Verse 4

तपस्तेपुर्महापुण्ये नैमिषे मुक्तिदायिनि । एकदा ते महात्मानः समाजं चक्रुरुत्तमम्

ಮೋಕ್ಷದಾಯಕ ಮಹಾಪುಣ್ಯ ನೈಮಿಷಾರಣ್ಯದಲ್ಲಿ ಅವರು ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಿದರು. ಒಮ್ಮೆ ಆ ಮಹಾತ್ಮರು ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಸಭೆಯನ್ನು ಏರ್ಪಡಿಸಿದರು.

Verse 5

कथयंतो महापुण्याः कथाः पापप्रणाशिनी । भुक्तिमुक्त्योरुपायं च जिज्ञासंतः परस्परम्

ಅವರು ಮಹಾಪುಣ್ಯಕರವಾದ, ಪಾಪನಾಶಿನಿಯಾದ ಪುಣ್ಯಕಥೆಗಳನ್ನು ಪರಸ್ಪರ ಹೇಳಿಕೊಂಡು, ಭುಕ್ತಿ ಮತ್ತು ಮುಕ್ತಿ—ಎರಡಕ್ಕೂ ಉಪಾಯವೇನು ಎಂದು ಒಬ್ಬರನ್ನೊಬ್ಬರು ವಿಚಾರಿಸುತ್ತಿದ್ದರು।

Verse 6

षड्विंशतिसहस्राणामृषीणां भावितात्मनाम् । तेषां शिष्यप्रशिष्याणां संख्या कर्तुं न शक्यते

ಆತ್ಮಸಾಧನೆಯಿಂದ ಭಾವಿತರಾದ ಇಪ್ಪತ್ತಾರು ಸಾವಿರ ಋಷಿಗಳ ಶಿಷ್ಯ-ಪ್ರಶಿಷ್ಯರ ಸಂಖ್ಯೆಯನ್ನು ಎಣಿಸುವುದು ಸಾಧ್ಯವಾಗಲಿಲ್ಲ।

Verse 7

अत्रांतरे महाविद्वान्व्यासशिष्यो महामुनिः । आगमन्नैमिषारण्यं सूतः पौराणिकोत्तमः

ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಮಹಾವಿದ್ವಾನ್, ವ್ಯಾಸಶಿಷ್ಯ, ಮಹಾಮುನಿ ಹಾಗೂ ಪೌರಾಣಿಕ ವಕ್ತಾರರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ಸೂತನು ನೈಮಿಷಾರಣ್ಯಕ್ಕೆ ಆಗಮಿಸಿದನು।

Verse 8

तमागतं मुनिं दृष्ट्वा ज्वलंतमिव पावकम् । अर्घ्याद्यैः पूजयामासुर्मुनयः ।शौनकादयः

ಆಗಮಿಸಿದ ಆ ಮುನಿಯನ್ನು ಜ್ವಲಿಸುವ ಅಗ್ನಿಯಂತೆ ತೇಜಸ್ವಿಯಾಗಿ ಕಂಡು, ಶೌನಕಾದಿ ಮುನಿಗಳು ಅರ್ಘ್ಯಾದಿ ಉಪಚಾರಗಳಿಂದ ಅವರನ್ನು ಪೂಜಿಸಿ ಸತ್ಕರಿಸಿದರು।

Verse 9

सुखोपविष्टं तं सूतमासने परमे शुभे । पप्रच्छुः परमं गुह्यं लोकानुग्रहकांक्षया

ಸೂತನು ಪರಮ ಶುಭ ಆಸನದಲ್ಲಿ ಸುಖವಾಗಿ ಆಸೀನನಾದ ಬಳಿಕ, ಲೋಕಾನುಗ್ರಹವನ್ನು ಬಯಸಿ ಅವರು ಅವನನ್ನು ಪರಮ ಗುಹ್ಯವಾದ ವಿಷಯವನ್ನು ಪ್ರಶ್ನಿಸಿದರು।

Verse 10

सूत धर्मार्थतत्त्वज्ञ स्वागतं मुनिपुंगव । श्रुतवांस्त्वं पुराणानि व्यासात्सत्यवतीसुतात्

ಹೇ ಸೂತನೇ! ಧರ್ಮಾರ್ಥತತ್ತ್ವಜ್ಞ, ಮುನಿಪುಂಗವ, ನಿನಗೆ ಸ್ವಾಗತ. ನೀನು ಸತ್ಯವತೀಪುತ್ರನಾದ ವ್ಯಾಸರಿಂದ ಪುರಾಣಗಳನ್ನು ಶ್ರವಣಮಾಡಿದ್ದೀಯೆ.

Verse 11

अतः सर्वपुराणानामर्थज्ञोऽसि महामुने । कानि क्षेत्राणि पुण्यानि कानि तीर्थानि भूतले

ಆದ್ದರಿಂದ, ಹೇ ಮಹಾಮುನಿಯೇ! ನೀನು ಸರ್ವಪುರಾಣಗಳ ಅರ್ಥಜ್ಞನು. ಭೂತಲದಲ್ಲಿ ಯಾವ ಯಾವ ಪುಣ್ಯಕ್ಷೇತ್ರಗಳು, ಯಾವ ಯಾವ ತೀರ್ಥಗಳು ಇವೆ?

Verse 12

कथं वा लप्स्यते मुक्तिर्जीवानां भवसागरात् । कथं हरे हरौ वापि नृणां भक्तिः प्रजायते

ಜೀವಿಗಳಿಗೆ ಭವಸಾಗರದಿಂದ ಮುಕ್ತಿ ಹೇಗೆ ಲಭಿಸುತ್ತದೆ? ಮತ್ತು ಮನುಷ್ಯರಲ್ಲಿ ಹರಿಯ ಮೇಲೂ ಹರವಿನ (ಶಿವನ) ಮೇಲೂ ಭಕ್ತಿ ಹೇಗೆ ಉದ್ಭವಿಸುತ್ತದೆ?

Verse 13

केन सिध्येत च फलं कर्मणास्त्रिविधा त्मनः । एतच्चान्यच्च तत्सर्वं कृपया वद सूतज

ತ್ರಿವಿಧ ಸ್ಥಿತಿಯಾತ್ಮನಿಗೆ ಕರ್ಮದ ಮೂಲಕ ಫಲವು ಯಾವ ಉಪಾಯದಿಂದ ಸಿದ್ಧವಾಗುತ್ತದೆ? ಇದನ್ನೂ ಮತ್ತಿತರ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ, ಕೃಪೆಯಿಂದ, ಹೇ ಸೂತಪುತ್ರನೇ, ನಮಗೆ ಹೇಳು.

Verse 14

ब्रूयुः स्निग्धाय शिष्याय गुरवो गुह्यमप्युत । इति पृष्टस्तदा सूतो नैमिषारण्यवासिभिः

ಗುರುಗಳು ಸ್ನೇಹಯುಕ್ತ ಹಾಗೂ ಯೋಗ್ಯ ಶಿಷ್ಯನಿಗೆ ಗುಹ್ಯವಾದುದನ್ನೂ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ಹೀಗೆ ಆಗ ನೈಮಿಷಾರಣ್ಯವಾಸಿಗಳು ಸೂತನನ್ನು ಪ್ರಶ್ನಿಸಿದರು.

Verse 15

वक्तुं प्रचक्रमे नत्वा व्यासं स्वगुरुमादितः । श्रीसूत उवाच । सम्यक्पृष्टमिदं विप्रा युष्माभिर्जगतो हितम्

ಮೊದಲು ತನ್ನ ಗುರು ವ್ಯಾಸರಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ ಅವರು ಮಾತನಾಡಲು ಆರಂಭಿಸಿದರು. ಶ್ರೀಸೂತನು ಹೇಳಿದರು—ಹೇ ವಿಪ್ರರೇ, ನೀವು ಸಮ್ಯಕವಾಗಿ ಪ್ರಶ್ನಿಸಿದ್ದೀರಿ; ಇದು ಜಗತ್ತಿನ ಹಿತಕ್ಕಾಗಿ.

Verse 16

रहस्यमे तद्युष्माकं वक्ष्यामि शृणुतादरात् । मया नोक्तमिदं पूर्वं कस्यापि मुनिपुंगवाः

ಇದು ರಹಸ್ಯೋಪದೇಶ; ನಿಮ್ಮಿಗಾಗಿ ನಾನು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ—ಆದರದಿಂದ ಕೇಳಿರಿ. ಹೇ ಮುನಿಶ್ರೇಷ್ಠರೇ, ನಾನು ಇದನ್ನು ಹಿಂದೆ ಯಾರಿಗೂ ಹೇಳಿಲ್ಲ.

Verse 17

मनो नियम्य विप्रेंद्राः शृणुध्वं भक्तिपूर्वकम् । अस्ति रामेश्वरं नाम रामसेतौ पवित्रितम्

ಹೇ ವಿಪ್ರೇಂದ್ರರೇ, ಮನಸ್ಸನ್ನು ನಿಯಮಿಸಿ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಕೇಳಿರಿ. ರಾಮಸೇತುವಿನಲ್ಲಿ ಪವಿತ್ರೀಕೃತವಾದ ‘ರಾಮೇಶ್ವರ’ ಎಂಬ ಪುಣ್ಯಕ್ಷೇತ್ರವಿದೆ.

Verse 18

क्षेत्राणामपि सर्वेषां तीर्थानामपि चोत्तमम् । दृष्टमात्रे रामसेतौ मुक्तिः संसारसागरात्

ಎಲ್ಲ ಕ್ಷೇತ್ರಗಳಲ್ಲಿಯೂ, ಎಲ್ಲ ತೀರ್ಥಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಇದುವೇ ಶ್ರೇಷ್ಠ. ರಾಮಸೇತುವನ್ನು ಕೇವಲ ದರ್ಶನಮಾತ್ರದಿಂದಲೇ ಸಂಸಾರಸಾಗರದಿಂದ ಮುಕ್ತಿ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ.

Verse 19

हरे हरौ च भक्तिः स्यात्तथा पुण्यसमृद्धिता । कर्मणस्त्रिविधस्यापि सिद्धिः स्यान्नात्र संशयः

ಹರಿ ಮತ್ತು ಹರ—ಇಬ್ಬರ ಮೇಲೂ ಭಕ್ತಿ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ; ಪುಣ್ಯಸಮೃದ್ಧಿ ಹೆಚ್ಚುತ್ತದೆ. ತ್ರಿವಿಧ ಕರ್ಮಗಳ ಸಿದ್ಧಿಯೂ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ—ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ.

Verse 20

यो नरो जन्ममध्ये तु सेतुं भक्त्यावलोकयेत् । तस्य पुण्यफलं वक्ष्ये शृणुध्वं मुनिपुंगवाः

ಹೇ ಮುನಿಪುಂಗವರೇ! ನಾನು ಅವನ ಪುಣ್ಯಫಲವನ್ನು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ—ಜೀವನಕಾಲದಲ್ಲಿ ಯಾವಾಗಲಾದರೂ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಪವಿತ್ರ ಸೇತುವನ್ನು ದರ್ಶನ ಮಾಡುವ ನರನಿಗೆ ಮಹಾಪುಣ್ಯ ಲಭಿಸುತ್ತದೆ.

Verse 21

मातृतः पितृतश्चैव द्विकोटिकुलसंयुतः । निर्विश्य शंभुना कल्पं ततो मोक्षं समश्नुते

ಮಾತೃ ಹಾಗೂ ಪಿತೃ—ಎರಡೂ ವಂಶಪರಂಪರೆಗಳೊಂದಿಗೆ, ಎರಡು ಕೋಟಿ ಕುಲಜನರ ಸಹಿತ, ಅವನು ಶಂಭುವಿನೊಂದಿಗೆ ಒಂದು ಕಲ್ಪಕಾಲ ದಿವ್ಯಸ್ಥಿತಿಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿ, ನಂತರ ಮೋಕ್ಷವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

Verse 22

गण्यंते पांसवो भूमेर्गण्यंते दिवि तारकाः । सेतुदर्शनजं पुण्यं शेषेणापि न गण्यते

ಭೂಮಿಯ ಧೂಳಿಕಣಗಳನ್ನು ಎಣಿಸಬಹುದು, ಆಕಾಶದ ನಕ್ಷತ್ರಗಳನ್ನೂ ಎಣಿಸಬಹುದು; ಆದರೆ ಸೇತು-ದರ್ಶನದಿಂದ ಜನಿಸುವ ಪುಣ್ಯವನ್ನು ಲೇಶಮಾತ್ರವೂ ಎಣಿಸಲಾಗದು.

Verse 23

समस्तदेवतारूपः सेतुवंधः प्रकीर्तितः । तद्दर्शनवतः पुंसः कः पुण्यं गणितुं क्षमः

ಸೇತುಬಂಧವು ಸಮಸ್ತ ದೇವತೆಗಳ ಸ್ವರೂಪವೆಂದು ಪ್ರಖ್ಯಾತವಾಗಿದೆ; ಅದನ್ನು ದರ್ಶನ ಮಾಡಿದ ಪುರುಷನ ಪುಣ್ಯವನ್ನು ಯಾರು ಎಣಿಸಲು ಸಮರ್ಥರು?

Verse 24

सेतुं दृष्ट्वा नरो विप्राः सर्वयागकरः स्मृतः । स्नातश्च सर्वतीर्थेषु तपोऽतप्यत चाखिलम्

ಹೇ ವಿಪ್ರರೇ! ಸೇತುವನ್ನು ದರ್ಶನ ಮಾಡಿದ ನರನು ಸರ್ವಯಾಗಕರ್ತನೆಂದು ಸ್ಮರಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾನೆ; ಅವನು ಎಲ್ಲಾ ತೀರ್ಥಗಳಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನಮಾಡಿ, ಸಮಸ್ತ ತಪಸ್ಸನ್ನೂ ಆಚರಿಸಿದವನಂತೆ ಆಗುತ್ತಾನೆ.

Verse 25

सेतुं गच्छेति यो ब्रूयाद्यं कं वापि नरं द्विजाः । सोऽपि तत्फलमाप्नोति किमन्यैर्बहुभाषणः

ಹೇ ದ್ವಿಜರೇ! ಯಾರು ಯಾರಿಗಾದರೂ ‘ಸೇತುವಿಗೆ ಹೋಗು’ ಎಂದು ಹೇಳುವನೋ, ಅವನೂ ಅದೇ ಫಲವನ್ನು ಪಡೆಯುವನು; ಇನ್ನಷ್ಟು ಮಾತುಗಳೇಕೆ?

Verse 26

सेतुस्नानकरो मर्त्यः सप्तकोटिकुलान्वितः । संप्राप्य विष्णुभवनं तत्रैव परिमुच्यते

ಸೇತುವಿನಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡುವ ಮನುಷ್ಯನು, ಏಳು ಕೋಟಿ ಕುಲಜನರೊಡನೆ ವಿಷ್ಣುಭವನವನ್ನು ಸೇರಿ ಅಲ್ಲಿಯೇ ಮುಕ್ತನಾಗುವನು।

Verse 27

सेतुं रामेश्वरं लिंगं गंधमादनपर्वतम् । चिंतयन्मनुजः सत्यं सर्वपापैः प्रमुच्यते

ಸೇತು, ರಾಮೇಶ್ವರ ಲಿಂಗ ಮತ್ತು ಗಂಧಮಾದನ ಪರ್ವತವನ್ನು ಸತ್ಯಭಾವದಿಂದ ಧ್ಯಾನಿಸುವವನು ಎಲ್ಲಾ ಪಾಪಗಳಿಂದ ವಿಮುಕ್ತನಾಗುವನು।

Verse 28

मातृतः पितृतश्चैव लक्षकोटिकुलान्वितः । संप्राप्य विष्णुभवनं तत्रैव परिमुच्यते । कल्पत्रयं शंभुपदे स्थित्वा तत्रैव मुच्यते

ಮಾತೃ ಹಾಗೂ ಪಿತೃ—ಎರಡೂ ವಂಶಗಳ ಲಕ್ಷ-ಕೋಟಿ ಕುಲಜನರೊಡನೆ ವಿಷ್ಣುಭವನವನ್ನು ಸೇರಿ ಅಲ್ಲಿಯೇ ಮುಕ್ತನಾಗುವನು. ಶಂಭುಪದದಲ್ಲಿ ಮೂರು ಕಲ್ಪಗಳ ಕಾಲ ಸ್ಥಿತನಾಗಿ ಅಲ್ಲಿಯೇ ವಿಮುಕ್ತನಾಗುವನು।

Verse 29

मूषावस्थां वसाकूपं तथा वैतरणी नदीम् । श्वभक्षं मूत्रपानं च सेतुस्नायी न पश्यति

ಸೇತುವಿನಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿದವನು ಮೂಷಾವಸ್ಥೆ, ವಸಾಕೂಪ, ವೈತರಣೀ ನದಿ, ಹಾಗೆಯೇ ಶ್ವಭಕ್ಷಣ ಮತ್ತು ಮೂತ್ರಪಾನ ಎಂಬ ಭೀಕರ ಯಾತನೆಗಳನ್ನು ಕಾಣುವುದಿಲ್ಲ।

Verse 30

तप्तशूलं तप्तशिलां पुरी षह्रदमेव च । तथा शोणितकूपं च सेतुस्नायी न पश्यति

ಸೇತುವಿನಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿದವನು ತಪ್ತಶೂಲ, ತಪ್ತಶಿಲಾ, ಪುರೀಷಹ್ರದ ಹಾಗೂ ಶೋಣಿತಕೂಪ ಎಂಬ ನರಕಗಳನ್ನು ಕಾಣುವುದಿಲ್ಲ।

Verse 31

शाल्मल्यारोहणं रक्तभोजनं कृमिभोजनम् । स्वमांसभोजनं चैव वह्निज्वालाप्रवेशनम्

ಸೇತು-ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿದವನಿಗೆ ಶಾಲ್ಮಲಿ ಮರ ಏರುವುದು, ರಕ್ತಭಕ್ಷಣೆ, ಕೃಮಿಭಕ್ಷಣೆ, ಸ್ವಮಾಂಸಭಕ್ಷಣೆ ಮತ್ತು ಅಗ್ನಿಜ್ವಾಲೆಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರವೇಶಿಸುವ ಯಾತನೆಗಳು ಕಾಣುವುದಿಲ್ಲ।

Verse 32

शिलावृष्टिं वह्निवृष्टिं नरकं कालसूत्रकम् । क्षारोदकं चोष्णतोयं नेयात्सेत्ववलोककः

ಕೇವಲ ಸೇತುವನ್ನು ದರ್ಶನ ಮಾಡಿದವನು ಶಿಲಾವೃಷ್ಟಿ, ವಹ್ನಿವೃಷ್ಟಿ, ಕಾಲಸೂತ್ರ ನರಕ, ಕ್ಷಾರೋದಕ ಮತ್ತು ಉಷ್ಣತೋಯ ನರಕಗಳಿಗೆ ಕರೆದೊಯ್ಯಲ್ಪಡುವುದಿಲ್ಲ।

Verse 33

सेतुस्नायी नरो विप्राः पंचपातकवानपि । मातृतः पितृतश्चैव शतकोटिकुलान्वितः

ಹೇ ವಿಪ್ರರೇ! ಸೇತುವಿನಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿದ ಮನುಷ್ಯನು ಪಂಚಮಹಾಪಾತಕಗಳಿಂದ ಕಲుషಿತನಾದರೂ, ತಾಯಿಪಕ್ಷ ಹಾಗೂ ತಂದೆಪಕ್ಷದ ಶತಕೋಟಿ ಕುಲಗಳೊಡನೆ ಪಾವನನಾಗಿ ಉದ್ಧರಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾನೆ।

Verse 34

कल्पत्रयं विष्णुपदे स्थित्वा तत्रैव मुच्यते । अधःशिरःशोषणं च नरकं क्षारसेवनम्

ವಿಷ್ಣುಪದದಲ್ಲಿ ಮೂರು ಕಲ್ಪಗಳ ಕಾಲ ನೆಲೆಸಿ ಅವನು ಅಲ್ಲೀಯೇ ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ; ಆದ್ದರಿಂದ ತಲೆಕೆಳಗಾಗಿ ಒಣಗಿಸುವ ನರಕವೂ ಕ್ಷಾರಸೇವನ ನರಕವೂ ಅವನಿಗೆ ದೊರಕುವುದಿಲ್ಲ।

Verse 35

पाषाणयन्त्रपीडां च मरुत्प्रपतनं तथा । पुरीषलेपनं चैव तथा क्रकचदारणम्

ಸೇತುವಿನಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿದವನು ಕಲ್ಲಿನ ಯಂತ್ರಗಳಿಂದ ನುಚ್ಚುರುಳಿಸುವುದು, ಭಯಂಕರ ಗಾಳಿಯಿಂದ ಎಸೆದು ಬೀಳಿಸುವುದು, ಮಲದಿಂದ ಲೇಪಿಸುವುದು ಹಾಗೂ ಅರಿಯಿಂದ ಚೀರುವಂತಹ ಯಾತನೆಗಳನ್ನು ಕಾಣುವುದಿಲ್ಲ।

Verse 36

पुरीषभोजनं रेतःपानं संधिषु दाहनम् । अंगारशय्याभ्रमणं तथा मुसलमर्द्दनम्

ಅವನು ಮಲಭೋಜನ, ರೇತಃಪಾನ, ಸಂಧಿಗಳಲ್ಲಿ ದಹನ, ಅಂಗಾರದ ಹಾಸಿಗೆಯ ಮೇಲೆ ಉರುಳಾಟ ಮತ್ತು ಮುಸಲಗಳಿಂದ ನುಚ್ಚುರುಳಿಸುವಂತಹ ನರಕಯಾತನೆಗಳನ್ನು ಅನುಭವಿಸುವುದಿಲ್ಲ।

Verse 37

एतानि नरकाण्यद्धा सेतुस्नायी न पश्यति । सेतु स्नानं करिष्येऽहमिति बुद्ध्या विचिंतयन्

ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಸೇತುಸ್ನಾನಿ ಈ ನರಕಗಳನ್ನು ಕಾಣುವುದಿಲ್ಲ. ‘ನಾನು ಸೇತುವಿನಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡುತ್ತೇನೆ’ ಎಂಬ ದೃಢಬುದ್ಧಿಯಿಂದ ಚಿಂತಿಸಿದರೂ ರಕ್ಷಕ ಪುಣ್ಯ ಲಭಿಸುತ್ತದೆ।

Verse 38

गच्छेच्छतपदं यस्तु स महापातकोऽपि सन् । बहूनां काष्ठयंत्राणां कर्षणं शस्त्रभेदनम्

ಆದರೆ ಯಾರು ಮುಖ ತಿರುಗಿಸಿ ಬೇರೆಡೆಗೆ ಹೋಗುತ್ತಾನೋ, ಅವನು ಮಹಾಪಾತಕನಾಗಿದ್ದರೂ ಅನೇಕ ಮರದ ಯಂತ್ರಗಳಿಂದ ಎಳೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗಲ್ಪಡುವುದು ಮತ್ತು ಶಸ್ತ್ರಗಳಿಂದ ಭೇದಿಸಲ್ಪಡುವಂತಹ ಯಾತನೆಗಳನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ।

Verse 39

पतनोत्पतनं चैव गदादण्डनिपीडनम् । गजदन्तैश्च हननं नानाभुजगदंशनम्

ಅಲ್ಲಿ ಕೆಳಗೆ ಬೀಳಿಸಿ ಮತ್ತೆ ಮೇಲಕ್ಕೆ ಎಸೆದುಬಿಡುವುದು, ಗದಾ-ದಂಡಗಳಿಂದ ನುಚ್ಚುರುಳಿಸುವುದು, ಆನೆಯ ದಂತಗಳಿಂದ ಹೊಡೆಯಲ್ಪಡುವುದು ಮತ್ತು ನಾನಾವಿಧ ಸರ್ಪಗಳ ಕಚ್ಚುವಿಕೆಗಳಂತಹ ಯಾತನೆಗಳೂ ಇವೆ।

Verse 40

धूमपानं पाशबन्धं नानाशूलनिपीडनम् । मुखे च नासिकायां च क्षारोदकनिषेचनम्

ಬಲವಂತವಾಗಿ ಧೂಮಪಾನ ಮಾಡಿಸುವುದು, ಪಾಶಗಳಿಂದ ಬಂಧಿಸುವುದು, ಅನೇಕ ಶೂಲಗಳಿಂದ ನಿಪೀಡಿಸುವುದು, ಹಾಗೆಯೇ ಬಾಯಿ ಮತ್ತು ಮೂಗಿನಲ್ಲಿ ಕ್ಷಾರೋದಕವನ್ನು ಸುರಿಸುವುದು—ಇವು ನರಕದ ದಂಡನೆಗಳೆಂದು ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ।

Verse 41

क्षारांबुपानं नरकं तप्तायः सूचिभक्षणम् । एतानि नरकान्यद्धा न याति गतपातकः

ಕ್ಷಾರೋದಕವನ್ನು ಕುಡಿಯುವುದು, ಕೆಂಪಾಗಿ ಕಾದ ಕಬ್ಬಿಣದ ಸೂಜಿಗಳನ್ನು ನುಂಗುವ ನರಕ—ಪಾಪಗಳು ನಿವಾರಣೆಯಾದವನು ನಿಜಕ್ಕೂ ಈ ನರಕಗಳಿಗೆ ಹೋಗುವುದಿಲ್ಲ।

Verse 42

क्षारांबुपूर्णरंध्राणां प्रवेशं मलभोजनम् । स्नायुच्छेदं स्नायुदाहमस्थिभेदनमेव च

ರಂಧ್ರಗಳು ಕ್ಷಾರೋದಕದಿಂದ ತುಂಬಿದ ದೇಹಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರವೇಶ ಮಾಡಿಸುವುದು, ಮಲಭೋಜನಕ್ಕೆ ಬಲವಂತಗೊಳಿಸುವುದು, ಸ್ನಾಯುಛೇದ, ಸ್ನಾಯುದಾಹ, ಮತ್ತು ಅಸ್ಥಿಭೇದನ—ಇವುಗಳೂ ನರಕಯಾತನೆಗಳೆಂದು ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ।

Verse 43

श्लेष्मादनं पित्तपानं महातिक्तनिषेवणम् । अत्युष्ण तैलपानं च पानं क्षारोदकस्य च

ಶ್ಲೇಷ್ಮವನ್ನು ತಿನ್ನಿಸುವುದು, ಪಿತ್ತವನ್ನು ಕುಡಿಸುವುದು, ಅತ್ಯಂತ ಕಹಿಯಾದ ಪದಾರ್ಥಗಳ ಸೇವನೆ, ಅತಿಯಾಗಿ ಬಿಸಿ ಎಣ್ಣೆ ಕುಡಿಸುವುದು, ಮತ್ತು ಕ್ಷಾರೋದಕ ಕುಡಿಸುವುದು—ಇವುಗಳೂ ನರಕೀಯ ದುಃಖಗಳೆಂದು ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ।

Verse 44

कषायोदकपानं च तप्तपाषाणभोजनम् । अत्युष्णसिकतास्नानं तथा दशनमर्दनम्

ಕಷಾಯೋದಕವನ್ನು ಕುಡಿಯುವುದು, ಕೆಂಪಾಗಿ ಕಾದ ಕಲ್ಲುಗಳನ್ನು ತಿನ್ನುವುದು, ಅತಿಯಾಗಿ ಬಿಸಿ ಮರಳಿನಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿಸುವುದು, ಹಾಗೂ ಹಲ್ಲುಗಳನ್ನು ಮರ್ಧಿಸುವುದು (ಅರೆಯುವುದು)—ಇವುಗಳೂ ನರಕಪೀಡೆಗಳೆಂದು ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ।

Verse 45

तप्तायःशयनं चैव संतप्तांबुनिषेचनम् । सूचिप्रक्षेपणं चैव नेत्रयोर्मुखसंधिषु

ಕೆಂಪಾಗಿ ಕಾದ ಕಬ್ಬಿಣದ ಮೇಲೆ ಮಲಗುವುದು, ಕುದಿಯುವ ನೀರಿನಿಂದ ನೆನೆಸುವುದು, ಹಾಗೆಯೇ ಕಣ್ಣುಗಳಲ್ಲೂ ಬಾಯಿಯ ಸಂಧಿಗಳಲ್ಲೂ ಸೂಜಿಗಳನ್ನು ಚುಚ್ಚುವುದು—ಇವುಗಳೂ ನರಕಯಾತನೆಗಳೆಂದು ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ।

Verse 46

शिश्ने सवृषणे चैव ह्ययोभारस्य बन्धनम् । वृक्षाग्रात्पतनं चैव दुर्गंधपरिपूरिते

ಲಿಂಗದೊಂದಿಗೆ ವೃಷಣಗಳ ಮೇಲೆ ಭಾರವಾದ ಕಬ್ಬಿಣದ ತೂಕಗಳನ್ನು ಕಟ್ಟುವುದು, ಹಾಗೆಯೇ ಮರದ ತುದಿಯಿಂದ ದುರ್ಗಂಧದಿಂದ ತುಂಬಿದ ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ಬೀಳಿಸುವುದು—ಇವುಗಳೂ ನರಕದ ಭೀಕರತೆಗಳೆಂದು ವರ್ಣಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ।

Verse 47

तीक्ष्णधारास्त्रशय्यां च रेतःपानादिकं तथा । इत्यादि नरकान्घोरासेतुस्नायी न पश्यति

ಕ್ಷುರಧಾರ ಆಯುಧಗಳ ಹಾಸಿಗೆ, ವೀರ್ಯಪಾನಾದಿ—ಇಂತಹ ಘೋರ ನರಕಗಳನ್ನು ಸೇತುವಿನಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿದವನು ಕಾಣುವುದಿಲ್ಲ।

Verse 48

सेतुसैकतमध्ये यः शेते तत्पांसुकुंठितः । यावन्तः पांसवो लग्नास्तस्यांगे विप्रसत्तमाः

ಹೇ ವಿಪ್ರಸತ್ತಮರೇ! ಸೇತುವಿನ ಮರಳಿನ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಯಾರು ಮಲಗಿ ಅದರ ಧೂಳಿನಿಂದ ಆವೃತನಾಗುತ್ತಾನೋ—ಅವನ ದೇಹಕ್ಕೆ ಎಷ್ಟು ಮರಳುಕಣಗಳು ಅಂಟುತ್ತವೋ,

Verse 49

तावतां ब्रह्महत्यानां नाशः स्यान्नात्र संशयः । सेतुमध्यस्थ वातेन यस्यांगं स्पृश्यतेऽखिलम्

ಅಷ್ಟೇ ಪ್ರಮಾಣದ ಬ್ರಹ್ಮಹತ್ಯಾಸಮ ಪಾಪಗಳ ನಾಶವಾಗುತ್ತದೆ—ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ। ಮತ್ತು ಸೇತುವಿನ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಬೀಸುವ ಗಾಳಿಯಿಂದ ಯಾರ ಸಂಪೂರ್ಣ ದೇಹ ಸ್ಪರ್ಶಿಸಲ್ಪಡುತ್ತದೋ,

Verse 50

सुरापानायुतं तस्य तत्क्षणादेव नश्यति । वर्तंते यस्य केशास्तु वपनात्सेतुमध्यतः

ಯಾರ ಕೇಶಗಳು ಸೇತುವಿನ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಮುಂಡಿಸಲ್ಪಡುತ್ತವೋ, ಅವನಿಗೆ ಮದ್ಯಪಾನದ ಪಾಪ—ಅಸಂಖ್ಯಾತ ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿದ್ದರೂ—ಆ ಕ್ಷಣದಲ್ಲೇ ನಾಶವಾಗುತ್ತದೆ।

Verse 51

गुरुतल्पा युतं तस्य तत्क्षणादेव नश्यति । यस्यास्थि सेतुमध्ये तु स्थापितं पुत्रपौत्रकैः । स्वर्णस्तेयायुतं तस्य तत्क्षणादेव नश्यति

ಅವನಿಗೆ ಗುರುತಲ್ಪಗಮನದ ಪಾಪ—ಎಷ್ಟೇ ಮಹತ್ತರವಾದರೂ—ಆ ಕ್ಷಣದಲ್ಲೇ ನಾಶವಾಗುತ್ತದೆ। ಮತ್ತು ಯಾರ ಅಸ್ಥಿಗಳನ್ನು ಪುತ್ರ-ಪೌತ್ರರು ಸೇತುವಿನ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅವನಿಗೆ ಸ್ವರ್ಣಚೌರ್ಯದ ಪಾಪ—ಅಸಂಖ್ಯಾತವಾದರೂ—ಆ ಕ್ಷಣದಲ್ಲೇ ನಾಶವಾಗುತ್ತದೆ।

Verse 52

स्मृत्वा यं सेतुमध्ये तु स्नानं कुर्याद्द्विजोत्तमाः । महापातकिसंसर्गदोषस्तस्य लयं व्रजेत्

ಹೇ ದ್ವಿಜೋತ್ತಮರೇ! ಸೇತುವಿನ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಅವನನ್ನು ಸ್ಮರಿಸಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡುವವನಿಗೆ ಮಹಾಪಾತಕಿಗಳ ಸಂಗದಿಂದ ಉಂಟಾದ ದೋಷವು ಲಯವಾಗುತ್ತದೆ।

Verse 53

मार्गभेदी स्वार्थपाकी यतिब्राह्मणदूषकः । अत्याशी वेदविक्रेता पंचैते ब्रह्मघातकाः

ಮಾರ್ಗಭೇದಕ, ಸ್ವಾರ್ಥಕ್ಕಾಗಿ ಮಾತ್ರ ಅಡುಗೆ ಮಾಡುವವ, ಯತಿ-ಬ್ರಾಹ್ಮಣದೂಷಕ, ಅತಿಭೋಜಿ, ಮತ್ತು ವೇದವಿಕ್ರೇತ—ಈ ಐವರನ್ನೂ ಬ್ರಹ್ಮಘಾತಕರ ಸಮಾನರೆಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ।

Verse 54

ब्राह्मणान्यः समाहूय दास्यामीति धनादिकम् । पश्चान्नास्तीति यो ब्रूते ब्रह्महा सोपि कीर्तितः

ಬ್ರಾಹ್ಮಣರನ್ನು ಕರೆಯಿಸಿ “ಧನಾದಿಗಳನ್ನು ಕೊಡುತ್ತೇನೆ” ಎಂದು ಹೇಳಿ, ನಂತರ “ಏನೂ ಇಲ್ಲ” ಎಂದು ಹೇಳುವವನು ಸಹ ಬ್ರಹ್ಮಘಾತಕನೆಂದು ಕೀರ್ತಿಸಲಾಗಿದೆ।

Verse 55

परिज्ञाय यतो धर्मांस्तस्मै यो द्वेषमाचरेत् । अवजानाति वा विप्रान्ब्रह्महा सोपि कीर्तितः

ಧರ್ಮೋಪದೇಶಕನೆಂದು ತಿಳಿದಿದ್ದರೂ ಅವನ ಮೇಲೆ ದ್ವೇಷ ಆಚರಿಸುವವನು, ಅಥವಾ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರನ್ನು ಅವಮಾನಿಸುವವನು—ಅವನೂ ಬ್ರಹ್ಮಹಾ ಎಂದು ಕೀರ್ತಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾನೆ।

Verse 56

जलपानार्थमायातं गोवृन्दं तु जलाशये । निवारयति यो विप्रा ब्रह्महा सोपि कीर्तितः

ಹೇ ವಿಪ್ರರೇ! ನೀರು ಕುಡಿಯಲು ಜಲಾಶಯಕ್ಕೆ ಬಂದ ಗೋವೃಂದವನ್ನು ತಡೆಯುವವನು—ಅವನೂ ಬ್ರಹ್ಮಹಾ ಎಂದು ಕೀರ್ತಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾನೆ।

Verse 57

सेतुमेत्य तु ते सर्वे मुच्यंते दोषसंचयैः । ब्रह्मघातकतुल्या ये संति चान्ये द्विजोत्तमाः

ಆದರೆ ಸೇತುವಿಗೆ ಬಂದು ಅವರು ಎಲ್ಲರೂ ಸಂಚಿತ ದೋಷಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತರಾಗುತ್ತಾರೆ; ಹೇ ದ್ವಿಜೋತ್ತಮ! ಬ್ರಹ್ಮಘಾತಕರಿಗೆ ಸಮಾನರಾದ ಇತರರೂ ಸಹ ಮುಕ್ತರಾಗುತ್ತಾರೆ।

Verse 58

ते सर्वे सेतुमागत्य मुच्यंते नात्र संशयः । औपासनपरित्यागी देवतान्नस्य भोजकः

ಅವರು ಎಲ್ಲರೂ ಸೇತುವಿಗೆ ಬಂದು ಮುಕ್ತರಾಗುತ್ತಾರೆ—ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ; ಔಪಾಸನಾಗ್ನಿಯನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿದವನು, ದೇವತಾನ್ನವನ್ನು ಭೋಜಿಸುವವನು ಸಹ।

Verse 59

सुरापयोषित्संसर्गी गणिकान्नाशनस्तथा । गणान्नभोजकश्चैव पतितान्नरतश्च यः

ಸುರಾಸಕ್ತನಾಗಿ ಪತಿತ ಸ್ತ್ರೀಯರ ಸಂಗದಲ್ಲಿರುವವನು; ಗಣಿಕೆಯ ಅನ್ನವನ್ನು ಭಕ್ಷಿಸುವವನು; (ಅಶುದ್ಧ) ಗಣಗಳ ಅನ್ನವನ್ನು ಭೋಜಿಸುವವನು; ಪತಿತರ ಅನ್ನದಲ್ಲಿ ರಮಿಸುವವನು—ಇಂತಹವನು ಶುದ್ಧೀಕರಣಕ್ಕೆ ಪಾತ್ರನೆಂದು ಗಣ್ಯ।

Verse 60

एते सुरापिनः प्रोक्ताः सर्वकर्मबहिष्कृताः । सेतुस्नानेन मुच्यंते ते सर्वे हतकिल्बिषाः

ಇವರು ಸುರಾಪಾನಿಗಳು, ಸಮಸ್ತ ಧರ್ಮಕರ್ಮಗಳಿಂದ ಬಹಿಷ್ಕೃತರೆಂದು ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟರೂ, ಸೇತುವಿನಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನಮಾಡಿದರೆ ಎಲ್ಲರೂ ಪಾಪನಾಶದಿಂದ ಮುಕ್ತರಾಗುತ್ತಾರೆ.

Verse 61

सुरापतुल्या ये चान्ये मुच्यंते सेतुमज्जनात् । कन्दमूलफलानां च कस्तूरीपट्टवाससाम्

ಸುರಾಪಾನದ ಪಾಪಕ್ಕೆ ಸಮಾನವಾದ ಅಪರಾಧಗಳಿರುವ ಇತರರೂ ಸೇತುವಿನಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿ ಸ್ನಾನಮಾಡುವುದರಿಂದ ಮುಕ್ತರಾಗುತ್ತಾರೆ; ಹಾಗೆಯೇ ಕಂದ-ಮೂಲ-ಫಲಗಳ ವ್ಯವಹಾರಿಗಳು, ಕಸ್ತೂರಿ ಮತ್ತು ಪಟ್ಟವಸ್ತ್ರಗಳಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದವರೂ.

Verse 62

पयश्चंदनकर्पूरक्रमुकाणां तथैव च । मध्वाज्यता म्रकांस्यानां रुद्राक्षाणां तथैव च

ಹಾಲು, ಚಂದನ, ಕರ್ಪೂರ, ಅಡಿಕೆಗಳ ವಿಷಯದಲ್ಲಿಯೂ ಇದೇ ಹೇಳಲಾಗಿದೆ; ಹಾಗೆಯೇ ಜೇನು, ತುಪ್ಪ, ತಾಮ್ರ-ಕಾಂಸ್ಯ ಮತ್ತು ರುದ್ರಾಕ್ಷಮಾಲೆಗಳ ವಿಷಯದಲ್ಲಿಯೂ.

Verse 64

अन्ये च स्तेयिनः सर्वे सेतुस्नानेन वै द्विजाः । मुच्यंते सर्वपापेभ्यो नात्र कार्या विचारणा

ಹೇ ದ್ವಿಜರೇ! ಇತರ ಎಲ್ಲ ಕಳ್ಳರೂ ಸೇತುಸ್ನಾನದಿಂದಲೇ ಮುಕ್ತರಾಗುತ್ತಾರೆ; ಅವರು ಎಲ್ಲಾ ಪಾಪಗಳಿಂದ ಬಿಡುಗಡೆಯಾಗುತ್ತಾರೆ—ಇಲ್ಲಿ ವಿಚಾರಿಸುವ ಅಗತ್ಯವಿಲ್ಲ.

Verse 65

भगिनीं पुत्रभार्यां च तथैव च रजस्वलाम् । भ्रातृभार्यां मित्रभार्यां मद्यपां च परस्त्रियम्

ಸಹೋದರಿ, ಮಗನ ಹೆಂಡತಿ ಹಾಗೂ ರಜಸ್ವಲೆಯಾದ ಸ್ತ್ರೀ; ಸಹೋದರನ ಹೆಂಡತಿ, ಮಿತ್ರನ ಹೆಂಡತಿ, ಮದ್ಯಪಾನಾಸಕ್ತ ಸ್ತ್ರೀ ಮತ್ತು ಪರಸ್ತ್ರೀಯನ್ನೂ ದೂಷಿಸುವವನು—

Verse 66

हीनस्त्रियं च विश्वस्तां योऽभिगच्छति रागतः । गुरुतल्पी स विज्ञेयः सर्वकर्मबहिष्कृतः

ಕಾಮವಶದಿಂದ ಹೀನಸ್ಥಿತಿಯ ಸ್ತ್ರೀಯನ್ನಾಗಲಿ, ತನ್ನ ಮೇಲೆ ವಿಶ್ವಾಸವಿಟ್ಟ ಸ್ತ್ರೀಯನ್ನಾಗಲಿ ಸಮೀಪಿಸುವವನು ‘ಗುರುತಲ್ಪಗಾಮಿ’ ಎಂದು ತಿಳಿಯಬೇಕು; ಅವನು ಸಮಸ್ತ ಧರ್ಮಕರ್ಮಗಳಿಂದ ಬಹಿಷ್ಕೃತನು.

Verse 67

एते चान्ये च ये संति गुरुतल्पगतुल्यकाः । ते सर्वे प्रविमुच्यंते सेतुस्नानेन वै द्विजाः

ಹೇ ದ್ವಿಜರೇ, ಇವರು ಮತ್ತು ಇನ್ನಿತರರು ಗುರುತಲ್ಪಗಾಮಿಗೆ ಸಮಾನ ಪಾಪಸ್ಥಿತಿಯವರಾಗಿದ್ದರೂ, ಸೇತುವಿನಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನಮಾಡುವುದರಿಂದ ಅವರು ಎಲ್ಲರೂ ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಸಂಪೂರ್ಣ ವಿಮುಕ್ತರಾಗುತ್ತಾರೆ.

Verse 69

चोरकास्तु परिज्ञेया सुवर्णस्तेयिनः समाः । ते सेतुक्षेत्रमागत्य मुच्यन्ते नात्र संशयः

ಕಳ್ಳರನ್ನು ಸುವರ್ಣಚೋರರಿಗೆ ಸಮಾನರೆಂದು ತಿಳಿಯಬೇಕು. ಅವರು ಸೇತುಕ್ಷೇತ್ರಕ್ಕೆ ಬಂದು ವಿಮುಕ್ತರಾಗುತ್ತಾರೆ—ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ.

Verse 71

तिलान्भूमिं सुवर्णं च धान्यं तंदुलमेव च । अदत्त्वेच्छंति ते स्वर्गं स्नातुं सेतौ तु ते द्विजाः

ಎಳ್ಳು, ಭೂಮಿ, ಸುವರ್ಣ, ಧಾನ್ಯ, ಅಕ್ಕಿ—ಇವುಗಳನ್ನು ದಾನಮಾಡದೆ ಸ್ವರ್ಗವನ್ನು ಬಯಸುವ ಆ ದ್ವಿಜರು ಸೇತುವಿನಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನಮಾಡಲು ಬರುತ್ತಾರೆ.

Verse 72

उपवासैर्व्रतैः कृत्स्नैरसंताप्य निजां तनुम् । स्वर्गाभिलाषिणः पुंसः स्नांतु सेतौ विमुक्तिदे

ಸಂಪೂರ್ಣ ಉಪವಾಸ-ವ್ರತಗಳಿಂದ ದೇಹವನ್ನು ಕಾಡಿಸದೆ, ಸ್ವರ್ಗವನ್ನು ಬಯಸುವ ಪುರುಷರು ವಿಮುಕ್ತಿದಾಯಕ ಸೇತುವಿನಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನಮಾಡಲಿ.

Verse 73

सेतुस्नानं मोक्षदं हि मनःशुद्धिप्रदं तथा । जपाद्धोमात्तथा दानाद्यागाच्च तपसोऽपि च

ಸೇತುವಿನಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನವು ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಮೋಕ್ಷಪ್ರದವೂ ಮನಃಶುದ್ಧಿಕರವೂ ಆಗಿದೆ; ಜಪ, ಹೋಮ, ದಾನ, ಯಾಗ, ತಪಸ್ಸಿಗಿಂತಲೂ ಅಧಿಕ ಫಲದಾಯಕವಾಗಿದೆ.

Verse 74

सेतुस्नानं विशिष्टं हि पुराणे परिपठ्यते । अकामनाकृतं स्नानं सेतौ पापविनाशने

ಪುರಾಣಗಳಲ್ಲಿ ಸೇತು-ಸ್ನಾನವನ್ನು ವಿಶಿಷ್ಟವೆಂದು ಪಠಿಸಲಾಗಿದೆ. ಕಾಮನೆರಹಿತವಾಗಿ ಸೇತುವಿನಲ್ಲಿ ಮಾಡಿದ ಸ್ನಾನವು ಪಾಪವಿನಾಶಕವಾಗಿದೆ.

Verse 75

अपुनर्भवदं प्रोक्तं सत्यमुक्तं द्विजोत्तमाः । यः संपदं समुद्दिश्य स्नाति सेतौ नरो मुदा

ಹೇ ದ್ವಿಜೋತ್ತಮರೇ, ಸೇತು-ಸ್ನಾನವು ಅಪುನರ್ಭವವನ್ನು (ಪುನರ್ಜನ್ಮರಹಿತತೆಯನ್ನು) ನೀಡುತ್ತದೆ ಎಂದು ಸತ್ಯವಾಗಿ ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ಆದರೆ ಸಂಪತ್ತನ್ನು ಉದ್ದೇಶಿಸಿ ಸಂತೋಷದಿಂದ ಸೇತುವಿನಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡುವ ನರನು ಬೇರೆ ಫಲವನ್ನು ಬಯಸುತ್ತಾನೆ.

Verse 76

स संपदमवाप्नोति विपुलां द्विजपुंगवाः । शुद्ध्यर्थं स्नाति चेत्सेतौ तदा शुद्धिमवाप्नुयात्

ಹೇ ದ್ವಿಜಪುಂಗವರೇ, ಅವನು ಅಪಾರ ಸಂಪತ್ತನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ. ಆದರೆ ಶುದ್ಧಿಗಾಗಿ ಸೇತುವಿನಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿದರೆ, ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಶುದ್ಧಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

Verse 77

रत्यर्थं यदि च स्नायादप्सरोभिर्नरो दिवि । तदा रतिमवाप्नोति स्वर्गलोकेऽमरीजनैः

ರತಿ (ಭೋಗಸুখ)ಗಾಗಿ ಯಾರಾದರೂ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿದರೆ, ಅವನು ಸ್ವರ್ಗಲೋಕದಲ್ಲಿ ಅಪ್ಸರೆಯರೊಂದಿಗೆ ಹಾಗೂ ದೇವಗಣಗಳೊಂದಿಗೆ ಆ ರತಿ-ಸুখವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

Verse 78

मुक्त्यर्थं यदि च स्नायात्सेतौ मुक्तिप्रदायिनि । तदा मुक्तिमवाप्नोति पुनरावृत्तिवर्जिताम्

ಮೋಕ್ಷಾರ್ಥವಾಗಿ ಮೋಕ್ಷಪ್ರದಾಯಿನಿಯಾದ ಸೇತುವಿನಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿದರೆ, ಅವನು ಪುನರಾವೃತ್ತಿರಹಿತವಾದ ಮೋಕ್ಷವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

Verse 79

सेतुस्नानेन धर्मः स्यात्सेतुस्नानादघक्षयः । सेतुस्नानं द्विजश्रेष्ठाः सर्वकामफलप्रदम्

ಸೇತುಸ್ನಾನದಿಂದ ಧರ್ಮವು ವೃದ್ಧಿಯಾಗುತ್ತದೆ; ಸೇತುಸ್ನಾನದಿಂದ ಪಾಪಕ್ಷಯವಾಗುತ್ತದೆ. ಓ ದ್ವಿಜಶ್ರೇಷ್ಠರೇ, ಸೇತುಸ್ನಾನವು ಸರ್ವಕಾಮಫಲಪ್ರದವಾಗಿದೆ.

Verse 80

सर्वव्रताधिकं पुण्यं सर्वयज्ञोत्तरं स्मृतम् । सर्वयोगाधिकं प्रोक्तं सर्व तीर्थाधिकं स्मृतम्

ಇದರ ಪುಣ್ಯವು ಎಲ್ಲಾ ವ್ರತಗಳಿಗಿಂತ ಅಧಿಕ, ಎಲ್ಲಾ ಯಜ್ಞಗಳಿಗಿಂತ ಶ್ರೇಷ್ಠವೆಂದು ಸ್ಮೃತವಾಗಿದೆ; ಇದು ಎಲ್ಲಾ ಯೋಗಗಳಿಗಿಂತ ಉತ್ತಮ, ಎಲ್ಲಾ ತೀರ್ಥಗಳಿಗಿಂತ ಮಿಗಿಲೆಂದು ಗಣಿಸಲಾಗಿದೆ.

Verse 81

इंद्रादिलोकभोगेषु रागो येषां प्रवर्तते । स्नातव्यं तैर्द्विजश्रेष्ठाः सेतौ रामकृते सकृत्

ಓ ದ್ವಿಜಶ್ರೇಷ್ಠರೇ, ಇಂದ್ರಾದಿ ಲೋಕಗಳ ಭೋಗಗಳ ಮೇಲೆ ರಾಗವು ಉಂಟಾಗುವವರು ರಾಮಕೃತ ಸೇತುವಿನಲ್ಲಿ ಕನಿಷ್ಠ ಒಮ್ಮೆ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಬೇಕು.

Verse 82

ब्रह्मलोके च वैकुण्ठे कैलासेऽपि शिवालये । रंतुमिच्छा भवेद्येषां ते सेतौ स्नांतु सादरम्

ಬ್ರಹ್ಮಲೋಕದಲ್ಲಿ, ವೈಕುಂಠದಲ್ಲಿ ಅಥವಾ ಶಿವಾಲಯವಾದ ಕೈಲಾಸದಲ್ಲೂ ವಿಹರಿಸಲು ಇಚ್ಛಿಸುವವರು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಸೇತುವಿನಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಲಿ.

Verse 83

आयुरारोग्यसंपत्तिमतिरूपगुणाढ्यताम् । चतुर्णामपि वेदानां सांगानां पारगामिनाम्

ದೀರ್ಘಾಯು, ನಿರೋಗತೆ, ಸಮೃದ್ಧಿ, ತೀಕ್ಷ್ಣಬುದ್ಧಿ, ಸೌಂದರ್ಯ ಮತ್ತು ಗುಣಸಂಪತ್ತು—ಹಾಗೂ ಅಂಗಗಳೊಡನೆ ನಾಲ್ಕು ವೇದಗಳ ಪಾರಂಗತತೆ—ಇವು ಸೇತುಮಾಹಾತ್ಮ್ಯದಲ್ಲಿ ಘೋಷಿತ ಫಲಗಳು.

Verse 84

सर्वशास्त्राधिगंतृत्वं सर्वमंत्रेष्वभिज्ञताम् । समुद्दिश्य तु यः स्नायात्सेतौ सर्वार्थसिद्धिदे

ಸಂಕಲ್ಪಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಸೇತುವಿನಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡುವವನು ಸಮಸ್ತ ಶಾಸ್ತ್ರಗಳ ಅಧಿಗಮ ಮತ್ತು ಸಮಸ್ತ ಮಂತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಪರಿಣತಿ ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ; ಏಕೆಂದರೆ ಸೇತು ಸರ್ವಾರ್ಥಸಿದ್ಧಿದಾತನು.

Verse 85

तत्तत्सिद्धिम वाप्नोति सत्यं स्यान्नात्र संशयः । दारिद्र्यान्नरकाद्ये च मनुजा भुवि बिभ्यति

ಅವನು ಆ ಆ ಸಿದ್ಧಿಯನ್ನೇ ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ—ಇದು ಸತ್ಯ, ಇಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ. ಭುವಿಯಲ್ಲಿ ಜನರು ದಾರಿದ್ರ್ಯ ಮತ್ತು ನರಕಾದಿಗಳನ್ನು ಭಯಪಡುತ್ತಾರೆ.

Verse 86

स्नानं कुर्वंतु ते सर्वे रामसेतौ विमुक्तिदे । श्रद्धया सहितो मर्त्यः श्रद्धया रहितोऽपि वा

ವಿಮುಕ್ತಿದಾತನಾದ ರಾಮಸೇತುವಿನಲ್ಲಿ ಅವರು ಎಲ್ಲರೂ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಲಿ—ಮರ್ತ್ಯನು ಶ್ರದ್ಧೆಯುಳ್ಳವನಾಗಿರಲಿ ಅಥವಾ ಶ್ರದ್ಧಾರಹಿತನಾಗಿರಲಿ.

Verse 87

इहलोके परत्रापि सेतुस्नायी न दुःखभाक् । सेतुस्नानेन सर्वेषां नश्यते पापसंचयः

ಇಹಲೋಕದಲ್ಲಿಯೂ ಪರಲೋಕದಲ್ಲಿಯೂ ಸೇತುವಿನಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿದವನು ದುಃಖಭಾಗಿಯಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಸೇತುಸ್ನಾನದಿಂದ ಎಲ್ಲರ ಪಾಪಸಂಚಯ ನಾಶವಾಗುತ್ತದೆ.

Verse 88

वर्द्धते धर्मराशिश्च शुक्लपक्षे यथा शशी । यथा रत्नानि वर्द्धंते समुद्रे विविधान्यपि

ಶುಕ್ಲಪಕ್ಷದಲ್ಲಿ ಚಂದ್ರನು ಹೇಗೆ ವೃದ್ಧಿಯಾಗುತ್ತಾನೋ, ಹಾಗೆಯೇ ಧರ್ಮರಾಶಿಯೂ ವೃದ್ಧಿಯಾಗುತ್ತದೆ; ಸಮುದ್ರದಲ್ಲಿ ನಾನಾವಿಧ ರತ್ನಗಳು ಹೆಚ್ಚುವಂತೆ ಅದೂ ಹಾಗೆ।

Verse 89

तथा पुण्यानि वर्द्धंते सेतुस्नानेन वै द्विजाः । काम धेनुर्यथा लोके सर्वाकामान्प्रयच्छति

ಹಾಗೆಯೇ, ಓ ದ್ವಿಜರೇ, ಸೇತುವಿನಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನಮಾಡುವುದರಿಂದ ಪುಣ್ಯಗಳು ವೃದ್ಧಿಯಾಗುತ್ತವೆ; ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಕಾಮಧೇನು ಎಲ್ಲ ಕಾಮನೆಗಳನ್ನು ನೀಡುವಂತೆ।

Verse 90

चिंतामणिर्यथा दद्यात्पुरुषाणां मनोरथान् । यथाऽमरतरुर्दद्यात्पुरुषाणामभीप्सितम्

ಚಿಂತಾಮಣಿ ಹೇಗೆ ಮನುಷ್ಯರ ಮನೋರಥಗಳನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೋ, ಹಾಗೆಯೇ ಅಮರತರು ಮನುಷ್ಯರಿಗೆ ಅಭೀಪ್ಸಿತವನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ।

Verse 91

सेतुस्नानं तथा नृणां सर्वाभीष्टान्प्रदास्यति । अशक्तः सेतुयात्रायां दारिद्र्येण च मानवः

ಹಾಗೆಯೇ ಸೇತುಸ್ನಾನವು ಮನುಷ್ಯರಿಗೆ ಎಲ್ಲಾ ಅಭೀಷ್ಟಗಳನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ; ಆದರೆ ದಾರಿದ್ರ್ಯದಿಂದ ಯಾರಾದರೂ ಸೇತುಯಾತ್ರೆಗೆ ಅಶಕ್ತನಾದರೆ।

Verse 92

याचित्वा स धनं शिष्टात्सेतौ स्नानं समाच रेत् । सेतुस्नानसमं पुण्यं तत्र दाता समश्नुते

ಅವನು ಶಿಷ್ಟರಿಂದ ಧನವನ್ನು ಯಾಚಿಸಿ ಸೇತುವಿನಲ್ಲಿ ವಿಧಿಪೂರ್ವಕ ಸ್ನಾನಮಾಡಲಿ; ಅಲ್ಲಿ ದಾತನಿಗೂ ಸೇತುಸ್ನಾನಸಮಾನ ಪುಣ್ಯ ಲಭಿಸುತ್ತದೆ।

Verse 93

तथा प्रतिगृहीतापि प्राप्नोत्यविकलं फलम् । सेतुयात्रां समुद्दिश्य गृह्णीयाद्ब्राह्मणाद्ध नम्

ಇಂತಹ ಸಹಾಯವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿದರೂ, ಅದು ಸೇತು-ಯಾತ್ರೆಯನ್ನು ಉದ್ದೇಶಿಸಿ ತೆಗೆದುಕೊಂಡಿದ್ದರೆ ಸಂಪೂರ್ಣ, ಅವಿಕಲ ಪುಣ್ಯಫಲ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ. ಸೇತು-ಯಾತ್ರಾರ್ಥವಾಗಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಿಂದ ಧನವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಬೇಕು.

Verse 94

क्षत्रियादपि गृह्णीयान्न दद्युर्ब्राह्मणा यदि । वैश्याद्वा प्रतिगृह्णीयान्न प्रयच्छंति चेन्नृपाः

ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಕೊಡದಿದ್ದರೆ ಕ್ಷತ್ರಿಯನಿಂದಲೂ ಸ್ವೀಕರಿಸಬಹುದು. ರಾಜರು ಸಹಾಯ ನೀಡದಿದ್ದರೆ ವೈಶ್ಯನಿಂದಲೂ ಸ್ವೀಕರಿಸಬಹುದು.

Verse 95

शूद्रान्न प्रतिगृह्णीयात्कथंचिदपि मानवः । यः सेतुं गच्छतः पुंसो धनं वा धान्यमेव वा

ಸೇತುವಿಗೆ ಹೋಗುವವನಿಗಾಗಿ ಧನವಾಗಲಿ ಧಾನ್ಯವಾಗಲಿ—ಯಾವ ರೂಪದಲ್ಲಾದರೂ—ಮಾನವನು ಶೂದ್ರನಿಂದ ಯಾವ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲೂ ಸ್ವೀಕರಿಸಬಾರದು.

Verse 96

दत्त्वा वस्त्रादिकं वापि प्रवर्तयति मानवः । सोऽश्वमेधादियज्ञानां फलमाप्तो त्यनुत्तमम्

ವಸ್ತ್ರಾದಿಗಳನ್ನು ದಾನಮಾಡಿ (ಇತರರ) ಸೇತು-ಯಾತ್ರೆಯನ್ನು ನಡೆಸುವವನು ಅಶ್ವಮೇಧಾದಿ ಯಜ್ಞಗಳ ಅನುತ್ತಮ ಫಲವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

Verse 97

चतुर्णामपि वेदानां पारायणफलं लभेत् । तुलापुरुषमुख्यानां दानानां फलमश्नुते

ಅವನು ನಾಲ್ಕೂ ವೇದಗಳ ಪಾರಾಯಣಫಲವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ; ಹಾಗೆಯೇ ತುಲಾಪುರುಷಾದಿ ಪ್ರಮುಖ ದಾನಗಳ ಫಲವನ್ನೂ ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾನೆ.

Verse 98

ब्रह्महत्यादिपापानां नाशः स्या न्नात्र संशयः । बहुना किं प्रलापेन सर्वान्कामान्समश्नुते

ಬ್ರಹ್ಮಹತ್ಯಾದಿ ಪಾಪಗಳ ನಾಶವಾಗುತ್ತದೆ—ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ. ಇನ್ನೇನು ಬಹಳವಾಗಿ ಹೇಳಲಿ? ಅವನು ಎಲ್ಲಾ ಧರ್ಮಸಮ್ಮತ ಕಾಮನೆಗಳ ಸಿದ್ಧಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

Verse 99

एवं प्रतिगृहीतापि तत्तुल्यफलमश्नुते । याचतः सेतुयात्रार्थं न प्रतिग्रहकल्मषम्

ಈ ರೀತಿ (ಸಹಾಯ) ಸ್ವೀಕರಿಸಿದರೂ ಅವನು ಅದಕ್ಕೆ ಸಮಾನವಾದ ಫಲವನ್ನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾನೆ. ಕೇವಲ ಸೇತುಯಾತ್ರಾರ್ಥವಾಗಿ ಯಾಚಿಸುವವನಿಗೆ ಪ್ರತಿಗ್ರಹದ ಕಲ್ಮಷವಿಲ್ಲ.

Verse 100

सेतुं गच्छ धनं तेऽहं दास्यामीति प्रलोभ्य यः । पश्चान्नास्तीति च ब्रूयात्तमाहुर्ब्रह्मघातकम्

“ಸೇತುವಿಗೆ ಹೋಗು, ನಿನಗೆ ಧನ ಕೊಡುತ್ತೇನೆ” ಎಂದು ಪ್ರಲೋಭಿಸಿ, ನಂತರ “ಏನೂ ಇಲ್ಲ” ಎಂದು ಹೇಳುವವನನ್ನು ಬ್ರಹ್ಮಘಾತಕನೆಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ.

Verse 101

लोभेन सेतुयात्रार्थं संपन्नोऽपि दरिद्रवत् । मानवो यदि याचेत तमाहुस्तेयिनं बुधाः

ಲೋಭದಿಂದ, ಸಂಪನ್ನನಾಗಿದ್ದರೂ ಸೇತುಯಾತ್ರೆಯ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ದರಿದ್ರನಂತೆ ಯಾಚಿಸಿದರೆ, ಜ್ಞಾನಿಗಳು ಅವನನ್ನು ಕಳ್ಳನೆಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ.

Verse 102

गमिष्ये सेतुमिति वै यो गृहीत्वा धनं नरः । न याति सेतुं लोभेन तमाहुर्ब्रह्मघा तकम्

“ನಾನು ಸೇತುವಿಗೆ ಹೋಗುತ್ತೇನೆ” ಎಂದು ಹೇಳಿ ಧನವನ್ನು ಪಡೆದು, ನಂತರ ಲೋಭದಿಂದ ಸೇತುವಿಗೆ ಹೋಗದವನನ್ನು ಬ್ರಹ್ಮಘಾತಕನೆಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ.

Verse 103

येन केनाप्युपायेन सेतुं गच्छेन्नरो मुदा । अशक्तो दक्षिणां दत्त्वा गमयेद्वा द्विजोत्तमम्

ಯಾವುದೇ ಉಪಾಯದಿಂದಲಾದರೂ ಮನುಷ್ಯನು ಹರ್ಷದಿಂದ ಸೇತು-ತೀರ್ಥಕ್ಕೆ ಹೋಗಬೇಕು. ತಾನೇ ಹೋಗಲು ಅಶಕ್ತನಾದರೆ ಯಥೋಚಿತ ದಕ್ಷಿಣೆ ನೀಡಿ ತನ್ನ ಬದಲಿಗೆ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನನ್ನು ಕಳುಹಿಸಬೇಕು.

Verse 104

याचित्वा यज्ञकरणे यथा दोषो न विद्यते । याचित्वा सेतुयात्रायां तथा दोषो न विद्यते

ಯಜ್ಞವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಲು ದ್ರವ್ಯವನ್ನು ಬೇಡುವುದರಲ್ಲಿ ದೋಷವಿಲ್ಲದಂತೆ, ಸೇತು-ಯಾತ್ರೆಗೆ ಬೇಕಾದ ಸಾಧನಗಳನ್ನು ಬೇಡುವುದಲ್ಲಿಯೂ ದೋಷವಿಲ್ಲ.

Verse 105

याचित्वाप्यन्यतो द्रव्यं सेतुस्नाने प्रवर्तयेत् । सोऽपि तत्फलमाप्नोति सेतु स्नायी नरो यथा

ಬೇರೆಯವರಿಂದ ಬೇಡಿ ದ್ರವ್ಯವನ್ನು ಪಡೆದು ಅದನ್ನು ಸೇತು-ಸ್ನಾನಕ್ಕೆ ಬಳಸಿದರೂ, ಅವನೂ ಸೇತುವಿನಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿದವನಂತೆ ಅದೇ ಫಲವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

Verse 106

ज्ञानेन मोक्षमभियांति कृते युगे तु त्रेतायुगे यजनमेव विमुक्तिदायि । श्रेष्ठं तथान्ययुगयोरपि दानमाहुः सर्वत्र सेत्व भिषवो हि वरो नराणाम्

ಕೃತಯುಗದಲ್ಲಿ ಜ್ಞಾನದಿಂದ ಮೋಕ್ಷ ಸಿದ್ಧಿಸುತ್ತದೆ; ತ್ರೇತಾಯುಗದಲ್ಲಿ ಯಜ್ಞವೇ ವಿಮುಕ್ತಿದಾಯಕ. ಇತರ ಯುಗಗಳಲ್ಲಿ ದಾನವೇ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಸಾಧನವೆಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ; ಆದರೆ ಎಲ್ಲ ಯುಗಗಳಲ್ಲೂ ಸೇತು ಪರಮ ವೈದ್ಯನಂತೆ ನರರಿಗೆ ವರವಾಗಿದೆ.