Adhyaya 89

Verse 1

श्रीमार्कण्डेय उवाच । ततो गच्छेत्तु राजेन्द्र पूतिकेश्वरमुत्तमम् । नर्मदादक्षिणे कूले सर्वपापक्षयंकरम्

ಶ್ರೀ ಮಾರ್ಕಂಡೇಯರು ಹೇಳಿದರು—ಹೇ ರಾಜೇಂದ್ರ! ನಂತರ ನರ್ಮದೆಯ ದಕ್ಷಿಣ ತೀರದಲ್ಲಿರುವ ಸರ್ವಪಾಪಕ್ಷಯಕರವಾದ ಉತ್ತಮ ಪೂತಿಕೇಶ್ವರನ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗಬೇಕು.

Verse 2

स्थापितं जाम्बुवन्तेन लोकानां तु हितार्थिना । राजा प्रसेनजिन्नाम तस्यां वक्षस्थलान्मणौ

ಲೋಕಗಳ ಹಿತಾರ್ಥವಾಗಿ ಜಾಂಬವಂತನು ಇದನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದನು. ಅಲ್ಲಿ ಪ್ರಸೇನಜಿತ್ ಎಂಬ ರಾಜನಿದ್ದನು; ಅವನ ವಕ್ಷಸ್ಥಲದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಮಣಿ ಇತ್ತು.

Verse 3

समुत्क्षिप्ते तु तेनैव सपूतिरभवद्व्रणः । तत्र तीर्थे तपस्तप्त्वा निर्व्रणः समजायत

ಅವನೇ ಅದನ್ನು ಬಲವಂತವಾಗಿ ತೆಗೆದಾಗ ಪುಯದಿಂದ ಕೂಡಿದ ವ್ರಣ ಉಂಟಾಯಿತು. ಆದರೆ ಆ ತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಿ ಅವನು ವ್ರಣರಹಿತನಾದನು.

Verse 4

तेन तत्स्थापितं लिङ्गं पूतिकेश्वरमुत्तमम् । यस्तत्र मनुजो भक्त्या स्नायाद्भरतसत्तम

ಆಮೇಲೆ ಅವನು ಅಲ್ಲಿ ಉತ್ತಮವಾದ ‘ಪೂತಿಕೇಶ್ವರ’ ಲಿಂಗವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದನು. ಹೇ ಭರತಶ್ರೇಷ್ಠ! ಯಾರು ಅಲ್ಲಿ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಸ್ನಾನಮಾಡುವರೋ—

Verse 5

सर्वान्कामानवाप्नोति सम्पूज्य परमेश्वरम् । कृष्णाष्टम्यां चतुर्दश्यां सर्वकालं नराधिप । येऽर्चयन्ति सदा देवं ते न यान्ति यमालयम्

ಪರಮೇಶ್ವರನನ್ನು ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಸಂಪೂಜಿಸಿದವನು ಎಲ್ಲ ಇಷ್ಟಕಾಮಗಳನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ. ಹೇ ನರಾದಿಪ! ಕೃಷ್ಣಾಷ್ಟಮಿ ಆಗಲಿ ಚತುರ್ದಶಿ ಆಗಲಿ, ಅಥವಾ ಯಾವ ಕಾಲದಲ್ಲಾದರೂ—ಯಾವರು ಸದಾ ದೇವರನ್ನು ಅರ್ಚಿಸುತ್ತಾರೋ ಅವರು ಯಮಾಲಯಕ್ಕೆ ಹೋಗುವುದಿಲ್ಲ.

Verse 89

। अध्याय

ಇಂತೆ ಅಧ್ಯಾಯವು ಸಮಾಪ್ತಿಯಾಯಿತು.