Adhyaya 88

Verse 1

श्रीमार्कण्डेय उवाच । तस्यैवानन्तरं पार्थ कापिलं तीर्थमाश्रयेत् । स्थापितं कपिलेनैव सर्वपातकनाशनम्

ಶ್ರೀ ಮಾರ್ಕಂಡೇಯರು ಹೇಳಿದರು—ಹೇ ಪಾರ್ಥ! ಅದರ ತಕ್ಷಣವೇ ಕಾಪಿಲ ತೀರ್ಥವನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಬೇಕು; ಅದನ್ನು ಸ್ವತಃ ಕಪಿಲರು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದ್ದಾರೆ; ಅದು ಎಲ್ಲಾ ಪಾತಕಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡುವುದು.

Verse 2

अष्टम्यां च सिते पक्षे चतुर्दश्यां नरेश्वर । स्नापयेत्परया भक्त्या कपिलाक्षीरसर्पिषा

ಹೇ ನರೇಶ್ವರ! ಶುಕ್ಲಪಕ್ಷದ ಅಷ್ಟಮಿ ಹಾಗೂ ಚತುರ್ದಶಿಯಂದು ಪರಮ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಕಪಿಲಾ ಹಸುವಿನ ಹಾಲು ಮತ್ತು ತುಪ್ಪದಿಂದ (ದೇವತೆಗೆ) ಅಭಿಷೇಕ ಮಾಡಿಸಬೇಕು.

Verse 3

श्रीखण्डेन सुगन्धेन गुण्ठयेत महेश्वरम् । ततः सुगन्धपुष्पैश्च श्वेतैश्च नृपसत्तम

ಹೇ ನೃಪಶ್ರೇಷ್ಠ! ಸುಗಂಧಿತ ಶ್ರೀಖಂಡಚಂದನದಿಂದ ಮಹೇಶ್ವರನಿಗೆ ಅನುಲೇಪನ ಮಾಡು; ನಂತರ ಸುಗಂಧಿ ಶ್ವೇತ ಪುಷ್ಪಗಳಿಂದಲೂ ಪೂಜೆ ಮಾಡು।

Verse 4

येऽर्चयन्ति जितक्रोधा न ते यान्ति यमालयम् । असिपत्त्रवनं घोरं यमचुल्ही सुदारुणा

ಕ್ರೋಧವನ್ನು ಜಯಿಸಿ ಇಲ್ಲಿ ಅರ್ಚನೆ ಮಾಡುವವರು ಯಮಾಲಯಕ್ಕೆ ಹೋಗರು; ಭೀಕರ ಅಸಿಪತ್ರವನಕ್ಕೂ, ಅತ್ಯಂತ ದಾರುಣ ‘ಯಮಚುಲ್ಹೀ’ಗೂ ಸೇರುವರು ಅಲ್ಲ।

Verse 5

दृश्यते नैव विद्वद्भिः कपिलेश्वरपूजनात् । स्नात्वा रेवाजले पुण्ये भोजयेद्ब्राह्मणाञ्छुभान्

ವಿದ್ವಾಂಸರು ಕಪಿಲೇಶ್ವರ ಪೂಜೆಯಿಂದ ಇಂತಹ ಪುಣ್ಯವು ಇಲ್ಲಿ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷವಾಗುತ್ತದೆ ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ. ಪುಣ್ಯ ರೇವಾಜಲದಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ ಶುಭ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ಭೋಜನ ಮಾಡಿಸು।

Verse 6

गोप्रदानेन वस्त्रेण तिलदानेन भारत । छत्रशय्याप्रदानेन राजा भवति धार्मिकः

ಹೇ ಭಾರತ! ಗೋಪ್ರದಾನ, ವಸ್ತ್ರದಾನ, ತಿಲದಾನ ಹಾಗೂ ಛತ್ರ ಮತ್ತು ಶಯ್ಯಾ ಪ್ರದಾನದಿಂದ ರಾಜನು ಧಾರ್ಮಿಕನಾಗುತ್ತಾನೆ।

Verse 7

तीव्रतेजा विघोरश्च जीवत्पुत्रः प्रियंवदः । शत्रुवर्गो न तस्य स्यात्कदाचित्पाण्डुनन्दन

ಹೇ ಪಾಂಡುನಂದನ! ಅವನು ತೀವ್ರ ತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ಪ್ರಕಾಶಿಸಿ ಶತ್ರುಗಳಿಗೆ ಭೀಕರನಾಗುತ್ತಾನೆ; ಅವನ ಪುತ್ರರು ಜೀವಂತವಾಗಿರುತ್ತಾರೆ, ವಾಣಿ ಪ್ರಿಯವಾಗುತ್ತದೆ, ಮತ್ತು ಎಂದಿಗೂ ಅವನಿಗೆ ಶತ್ರುವರ್ಗ ಉದಯಿಸುವುದಿಲ್ಲ।

Verse 88

। अध्याय

ಇಂತೆ ಅಧ್ಯಾಯವು ಸಮಾಪ್ತಿಯಾಯಿತು.