Adhyaya 86

Verse 1

श्रीमार्कण्डेय उवाच । ततो गच्छेन्महाराज पिङ्गलावर्तमुत्तमम् । सङ्गमस्य समीपस्थं रेवाया उत्तरे तटे । हव्यवाहेन राजेन्द्र स्थापितः पिङ्गलेश्वरः

ಶ್ರೀ ಮಾರ್ಕಂಡೇಯನು ಹೇಳಿದರು—ನಂತರ, ಮಹಾರಾಜನೇ, ಸಂಗಮದ ಸಮೀಪ ರೇವಾ ನದಿಯ ಉತ್ತರ ತಟದಲ್ಲಿರುವ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಪಿಂಗಲಾವರ್ತಕ್ಕೆ ಹೋಗಬೇಕು. ರಾಜೇಂದ್ರನೇ, ಅಲ್ಲಿ ಹವ್ಯವಾಹನ (ಅಗ್ನಿ) ಪಿಂಗಲೇಶ್ವರನನ್ನು ಪ್ರತಿಷ್ಠಾಪಿಸಿದನು.

Verse 2

युधिष्ठिर उवाच । हव्यवाहेन भगवन्नीश्वरः स्थापितः कथम् । एतदाख्याहि मे सर्वं प्रसादाद्वक्तुमर्हसि

ಯುಧಿಷ್ಠಿರನು ಹೇಳಿದರು—ಭಗವನ್, ಹವ್ಯವಾಹನ (ಅಗ್ನಿ) ಈಶ್ವರನನ್ನು ಹೇಗೆ ಪ್ರತಿಷ್ಠಾಪಿಸಿದನು? ದಯಮಾಡಿ ಇದನ್ನೆಲ್ಲ ನನಗೆ ಹೇಳಿರಿ; ಪ್ರಸಾದದಿಂದ ನೀವು ಹೇಳಬೇಕಾಗಿದೆ.

Verse 3

मार्कण्डेय उवाच । शम्भुना रेतसा राजंस्तर्पितो हव्यवाहनः । प्राप्तसौख्येन रौद्रेण गौर्याक्रीडनचेतसा

ಮಾರ್ಕಂಡೇಯನು ಹೇಳಿದರು—ರಾಜನೇ, ಶಂಭುವಿನ ರೇತಸ್ಸಿನಿಂದ ಹವ್ಯವಾಹನ (ಅಗ್ನಿ) ತೃಪ್ತನಾದನು. ಗೌರಿಯೊಂದಿಗೆ ಕ್ರೀಡೆಯಲ್ಲಿ ಲೀನನಾದ ಶಿವನ ಆ ರೌದ್ರ ತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ, ಸುಖಸಂಪನ್ನನಾಗಿ, ಅವನು ಅದ್ಭುತ ಸಾಮರ್ಥ್ಯವನ್ನು ಪಡೆದನು.

Verse 4

हव्यवाहमुखे क्षिप्तं रुद्रेणामिततेजसा । रुद्रस्य रेतसा दग्धस्तीर्थयात्राकृतादरः

ಅಮಿತ ತೇಜಸ್ವಿಯಾದ ರುದ್ರನು ಅದನ್ನು ಹವ್ಯವಾಹನನ ಬಾಯಿಗೆ ಎಸೆದನು. ರುದ್ರನ ರೇತಸ್ಸಿನಿಂದ ದಗ್ಧನಾಗಿ (ಅಗ್ನಿ) ತೀರ್ಥಯಾತ್ರೆ ಮಾಡಲು ಭಕ್ತಿಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ಪ್ರವೃತ್ತನಾದನು.

Verse 5

सागरांश्च नदीर्गत्वा क्रमाद्रेवां समागतः । चचार परया भक्त्या ध्यानमुग्रं हुताशनः

ಸಾಗರಗಳನ್ನೂ ನದಿಗಳನ್ನೂ ಸಂದರ್ಶಿಸಿ ಕ್ರಮವಾಗಿ ಹುತಾಶನ (ಅಗ್ನಿ) ರೇವಾ ತೀರಕ್ಕೆ ಬಂದನು. ಅಲ್ಲಿ ಅವನು ಪರಮಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಉಗ್ರ ಧ್ಯಾನಸಾಧನೆ ಮಾಡಿದನು.

Verse 6

वायुभक्षः शतं साग्रं यावत्तेपे हुताशनः । तावत्तुष्टो महादेवो वरदो जातवेदसः । संनिधौ समुपेत्याथ वचनं चेदमब्रवीत्

ಕೇವಲ ವಾಯುವನ್ನೇ ಆಹಾರವಾಗಿ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಹುತಾಶನ (ಅಗ್ನಿ) ನೂರು ವರ್ಷಕ್ಕೂ ಅಧಿಕ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಿದನು. ಆಗ ತೃಪ್ತನಾದ ಮಹಾದೇವನು ಜಾತವೇದಸಿಗೆ ವರ ನೀಡಲು ಅವನ ಸನ್ನಿಧಿಗೆ ಬಂದು ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದರು.

Verse 7

ईश्वर उवाच । वरं वृणीष्व हव्याश यस्ते मनसि वर्तते

ಈಶ್ವರನು ಹೇಳಿದರು— ಹೇ ಹವ್ಯಾಶ (ಅಗ್ನಿ), ನಿನ್ನ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಇರುವ ವರವನ್ನು ಆಯ್ಕೆಮಾಡು.

Verse 8

वह्निरुवाच । नमस्ते सर्वलोकेश उग्रमूर्ते नमोऽस्तु ते । रेतसा तव संदग्धः कुष्ठी जातो महेश्वर । कृपां कुरु महादेव मम रोगं विनाशय

ವಹ್ನಿ ಹೇಳಿದರು— ಹೇ ಸರ್ವಲೋಕೇಶ, ನಿಮಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ; ಹೇ ಉಗ್ರಮೂರ್ತಿ, ನಿಮಗೆ ಪ್ರಣಾಮ. ಹೇ ಮಹೇಶ್ವರ, ನಿಮ್ಮ ತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ದಗ್ಧನಾಗಿ ನಾನು ಕುಷ್ಠರೋಗಿಯಾಗಿದ್ದೇನೆ. ಹೇ ಮಹಾದೇವ, ಕೃಪೆ ಮಾಡಿ ನನ್ನ ರೋಗವನ್ನು ನಾಶಮಾಡಿರಿ.

Verse 9

ईश्वर उवाच । हव्यवाह भवारोगो मत्प्रसादाच्च सत्वरम् । अत्र तीर्थे कृतस्नानः स्वरूपं प्रतिपत्स्यसे

ಈಶ್ವರನು ಹೇಳಿದರು— ಹೇ ಹವ್ಯವಾಹ, ನನ್ನ ಪ್ರಸಾದದಿಂದ ನಿನ್ನ ರೋಗವು ಶೀಘ್ರವೇ ಶಮನವಾಗುವುದು. ಇಲ್ಲಿ ತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿದರೆ ನೀನು ನಿನ್ನ ದಿವ್ಯ ಸ್ವರೂಪವನ್ನು ಪುನಃ ಪಡೆಯುವೆ.

Verse 10

इत्युक्त्वा च महादेवस्तत्रैवान्तरधीयत । अनन्तरं हव्यवाहः सस्नौ रेवाजले त्वरन्

ಇಂತೆಂದು ಹೇಳಿ ಮಹಾದೇವನು ಅಲ್ಲೀಯೇ ಅಂತರ್ಧಾನನಾದನು. ತಕ್ಷಣವೇ ಹವ್ಯವಾಹ (ಅಗ್ನಿ) ತ್ವರೆಯಿಂದ ರೇವಾಜಲದಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನಮಾಡಿದನು.

Verse 11

तदैव रोगनिर्मुक्तोऽभवद्दिव्यस्वरूपवान् । स्थापयामास देवेशं स वह्निः पिङ्गलेश्वरम्

ಅದೇ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಅವನು ರೋಗಮುಕ್ತನಾಗಿ ದಿವ್ಯ ತೇಜಸ್ವೀ ಸ್ವರೂಪವಂತನಾದನು. ನಂತರ ಆ ವಹ್ನಿಯು ದೇವೇಶ್ವರನನ್ನು ‘ಪಿಂಗಲೇಶ್ವರ’ವೆಂದು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದನು.

Verse 12

नाम्ना संपूजयामास तुष्टाव स्तुतिभिर्मुदा । ततो जगाम देशं स्वं देवानां हव्यवाहनः

ಅವನು ನಾಮೋಚ್ಚಾರಣೆಯೊಂದಿಗೆ ವಿಧಿಪೂರ್ವಕ ಪೂಜೆ ಮಾಡಿ, ಹರ್ಷದಿಂದ ಸ್ತುತಿಗಳಿಂದ ಪ್ರಭುವನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಿದನು. ನಂತರ ದೇವರ ಹವ್ಯವಾಹನನು ತನ್ನ ಧಾಮಕ್ಕೆ ತೆರಳಿದನು.

Verse 13

हव्यवाहेन भूपैवं स्थापितः पिङ्गलेश्वरः । जितक्रोधो हि यस्तत्र उपवासं समाचरेत्

ಈ ರೀತಿ, ಹೇ ರಾಜನೇ, ಹವ್ಯವಾಹ (ಅಗ್ನಿ) ಯಿಂದ ಪಿಂಗಲೇಶ್ವರನು ಸ್ಥಾಪಿತನಾದನು. ಅಲ್ಲಿ ಕ್ರೋಧವನ್ನು ಜಯಿಸಿ ವಿಧಿಪೂರ್ವಕ ಉಪವಾಸ ಆಚರಿಸುವವನು—

Verse 14

अतिरान्त्रफलं तस्य अन्ते रुद्रत्वमाप्नुयात् । गुणान्विताय विप्राय कपिलां तत्र भारत

ಅವನಿಗೆ ಫಲವು ಅತ್ಯಂತ ಮಹತ್ತಾದುದು; ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ರುದ್ರತ್ವವನ್ನು ಪಡೆಯುವನು. ಮತ್ತು ಅಲ್ಲಿ, ಹೇ ಭಾರತ, ಗುಣಸಂಪನ್ನ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಿಗೆ ಕಪಿಲಾ ಹಸುವನ್ನು ದಾನ ಮಾಡಬೇಕು.

Verse 15

अलंकृत्य सवत्सां च शक्त्यालङ्कारभूषिताम् । यः प्रयच्छति राजेन्द्र स गच्छेत्परमां गतिम्

ಹೇ ರಾಜೇಂದ್ರ! ಅಲ್ಲಿ ಕರುಸಹಿತ ಗೋವನ್ನು ಯಥಾಶಕ್ತಿ ಅಲಂಕಾರಗಳಿಂದ ಭೂಷಿಸಿ ದಾನ ಮಾಡುವವನು ಪರಮಗತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

Verse 86

। अध्याय

“ಅಧ್ಯಾಯ” — ಹಸ್ತಪ್ರತಿ ಪರಂಪರೆಯಲ್ಲಿ ಅಧ್ಯಾಯದ ಗಡಿ/ಮುಗಿವು ಸೂಚಿಸುವ ಗುರುತು.