Adhyaya 82

Verse 1

श्रीमार्कण्डेय उवाच । ततो गच्छेन्महीपाल वह्नितीर्थमनुत्तमम् । यत्र सिद्धो महातेजास्तपः कृत्वा हुताशनः

ಶ್ರೀ ಮಾರ್ಕಂಡೇಯರು ಹೇಳಿದರು— ಹೇ ಮಹೀಪಾಲ! ನಂತರ ಅನುತ್ತಮವಾದ ವಹ್ನಿತೀರ್ಥಕ್ಕೆ ಹೋಗಬೇಕು; ಅಲ್ಲಿ ಮಹಾತೇಜಸ್ವಿಯಾದ ಹುತಾಶನನು ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಿ ಸಿದ್ಧಿಯನ್ನು ಪಡೆದನು.

Verse 2

सर्वभक्ष्यः कृतो योऽसौ दण्डके मुनिना पुरा । नर्मदातटमाश्रित्य पूतो जातो हुताशनः

ಹಿಂದೆ ದಂಡಕ ಅರಣ್ಯದಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬ ಮುನಿಯು ಅವನನ್ನು ‘ಸರ್ವಭಕ್ಷ್ಯ’ನಾಗಿ ಮಾಡಿದನು; ಆದರೆ ನರ್ಮದಾ ತೀರವನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿದಾಗ ಹುತಾಶನನು ಶುದ್ಧನಾದನು.

Verse 3

तत्र तीर्थे तु यः स्नात्वा पूजयित्वा महेश्वरम् । अग्निप्रवेशं कुरुते स गच्छेदग्निसाम्यताम्

ಆ ತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ ಯಾರು ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ ಮಹೇಶ್ವರನನ್ನು ಪೂಜಿಸಿ ನಂತರ ಅಗ್ನಿಪ್ರವೇಶ ಮಾಡುತ್ತಾನೋ, ಅವನು ಅಗ್ನಿಸಾಮ್ಯತೆಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

Verse 4

भक्त्या स्नात्वा तु यस्तत्र तर्पयेत्पितृदेवताः । अग्निष्टोमस्य यज्ञस्य फलमाप्नोत्यसंशयम्

ಅಲ್ಲಿ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಸ್ನಾನಮಾಡಿ ಪಿತೃಗಳಿಗೂ ದೇವತೆಗಳಿಗೂ ತರ್ಪಣ ಮಾಡುವವನು, ನಿಸ್ಸಂದೇಹವಾಗಿ ಅಗ್ನಿಷ್ಟೋಮ ಯಜ್ಞಫಲವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ।

Verse 5

तस्यैवानन्तरं राजन्कौबेरं तीर्थमुत्तमम् । कुबेरो यत्र संसिद्धो यक्षाणामधिपः पुरा

ಅದಾದ ನಂತರ, ಓ ರಾಜನೇ, ಕೌಬೇರವೆಂಬ ಶ್ರೇಷ್ಠ ತೀರ್ಥವಿದೆ; ಅಲ್ಲಿ ಪೂರ್ವಕಾಲದಲ್ಲಿ ಯಕ್ಷಾಧಿಪತಿ ಕುಬೇರನು ಸಿದ್ಧಿಯನ್ನು ಪಡೆದನು।

Verse 6

तत्र तीर्थे नरः स्नात्वा समभ्यर्च्य जगद्गुरुम् । उमया सहितं भक्त्या सर्वपापैः प्रमुच्यते

ಆ ತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನಮಾಡಿ ಉಮಾಸಹಿತ ಜಗದ್ಗುರು ಶಿವನನ್ನು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಆರಾಧಿಸಿದವನು, ಎಲ್ಲ ಪಾಪಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ।

Verse 7

तत्र तीर्थे तु यः स्नात्वा दद्याद्विप्राय कांचनम् । नाभिमात्रे जले तिष्ठन्स लभेतार्बुदं फलम्

ಆ ತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನಮಾಡಿ ನಾಭಿವರೆಗೆ ನೀರಿನಲ್ಲಿ ನಿಂತು ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಿಗೆ ಚಿನ್ನದ ದಾನ ಮಾಡುವವನು, ಅರ್ಭುದಫಲವೆಂಬ ಅಪಾರ ಪುಣ್ಯವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ।

Verse 8

दधिस्कन्दे मधुस्कन्दे नन्दीशे वरुणालये । आग्नेये यत्फलं तात स्नात्वा तत्फलमाप्नुयात्

ದಧಿಸ್ಕಂದ, ಮಧುಸ್ಕಂದ, ನಂದೀಶ ಮತ್ತು ವರುಣಾಲಯಗಳಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿದರೆ, ಓ ತಾತ, ಆಗ್ನೇಯ ಕರ್ಮಕ್ಕೆ ಹೇಳಿದ ಫಲವೇ ಅದೇ ರೀತಿ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ।

Verse 9

ते वन्द्या मानुषे लोके धन्याः पूर्णमनोरथाः । यैस्तु दृष्टं महापुण्यं नर्मदातीर्थपञ्चकम्

ಮಾನವಲೋಕದಲ್ಲಿ ಅವರು ವಂದನೀಯರು—ಧನ್ಯರು, ಮನೋರಥಸಿದ್ಧರು—ಮಹಾಪುಣ್ಯಕರವಾದ ನರ್ಮದಾ ತೀರ್ಥಪಂಚಕವನ್ನು ದರ್ಶಿಸಿದವರು।

Verse 10

ते यान्ति भास्करे लोके परमे दुःखनाशने । भास्करादैश्वरे लोके चैश्वरादनिवर्तके

ಅವರು ಪರಮ ದುಃಖನಾಶಕ ಭಾಸ್ಕರಲೋಕಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತಾರೆ; ಭಾಸ್ಕರಲೋಕದಿಂದ ಐಶ್ವರ್ಯಲೋಕಕ್ಕೆ, ಅಲ್ಲಿಂದ ಮರಳದ ಪರಮಪದಕ್ಕೆ ಸೇರುತ್ತಾರೆ।

Verse 11

नीयते स परे लोके यावदिन्द्राश्चतुर्दश । ततः स्वर्गाच्च्युतो मर्त्यो राजा भवति धार्मिकः

ಹದಿನಾಲ್ಕು ಇಂದ್ರರ ಆಳ್ವಿಕೆಯವರೆಗೆ ಅವನು ಉನ್ನತ ಲೋಕಗಳಿಗೆ ಕರೆದೊಯ್ಯಲ್ಪಡುತ್ತಾನೆ; ನಂತರ ಸ್ವರ್ಗದಿಂದ ಚ್ಯುತ होकर ಮನುಷ್ಯರಲ್ಲಿ ಧಾರ್ಮಿಕ ರಾಜನಾಗಿ ಜನ್ಮಿಸುತ್ತಾನೆ।

Verse 12

सर्वरोगविनिर्मुक्तो भुनक्ति सचराचरम् । विष्णुश्च देवता येषां नर्मदातीर्थसेविनाम्

ಅವನು ಎಲ್ಲ ರೋಗಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗಿ ಚರಾಚರ ಸಮಸ್ತ ಸಮೃದ್ಧಿಯನ್ನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾನೆ; ನರ್ಮದಾ ತೀರ್ಥವನ್ನು ಸೇವಿಸುವವರಿಗೆ ಅಧಿದೇವತೆ ಸ್ವಯಂ ವಿಷ್ಣುವೇ.

Verse 13

अखण्डितप्रतापास्ते जायन्ते नात्र संशयः । गङ्गा कनखले पुण्या कुरुक्षेत्रे सरस्वती

ಅವರು ಅಖಂಡ ಪ್ರತಾಪದೊಂದಿಗೆ ಜನ್ಮಿಸುತ್ತಾರೆ—ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ. ಗಂಗಾ ಕನಖಲದಲ್ಲಿ ಪುಣ್ಯ, ಸರಸ್ವತಿ ಕುರುಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ಪುಣ್ಯ.

Verse 14

ग्रामे वा यदि वारण्ये पुण्या सर्वत्र नर्मदा । रेवातीरे वसेन्नित्यं रेवातोयं सदा पिबेत्

ಗ್ರಾಮದಲ್ಲಿರಲಿ ಅರಣ್ಯದಲ್ಲಿರಲಿ, ನರ್ಮದೆ ಎಲ್ಲೆಡೆ ಪುಣ್ಯಮಯಳು. ರೇವಾತೀರದಲ್ಲಿ ನಿತ್ಯ ವಾಸಮಾಡಿ, ರೇವಾಜಲವನ್ನು ಸದಾ ಪಾನಮಾಡಲಿ.

Verse 15

स स्नातः सर्वतीर्थेषु सोमपानं दिने दिने । गङ्गाद्याः सरितः सर्वाः समुद्राश्च सरांसि च । कल्पान्ते संक्षयं यान्ति न मृता तेन नर्मदा

ಅವನು ಸರ್ವತೀರ್ಥಗಳಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿದವನಂತೆ, ದಿನೇ ದಿನೇ ಸೋಮಪಾನ ಮಾಡಿದವನಂತೆ. ಗಂಗಾದಿ ಎಲ್ಲಾ ನದಿಗಳು, ಸಮುದ್ರಗಳು ಹಾಗೂ ಸರೋವರಗಳು ಕಲ್ಪಾಂತದಲ್ಲಿ ಕ್ಷಯವಾಗುತ್ತವೆ; ಆದ್ದರಿಂದ ನರ್ಮದೆ ‘ಮೃತ’ ಅಲ್ಲ—ಅವಳು ನಾಶವಾಗುವುದಿಲ್ಲ.

Verse 82

। अध्याय

ಇತಿ ಅಧ್ಯಾಯಸಮಾಪ್ತಿ.