Adhyaya 81

Verse 1

श्रीमार्कण्डेय उवाच । ततो गच्छेन्महाराज वरुणेश्वरमुत्तमम् । यत्र सिद्धो महादेवो वरुणो नृपसत्तम

ಶ್ರೀ ಮಾರ್ಕಂಡೇಯರು ಹೇಳಿದರು—ನಂತರ, ಹೇ ಮಹಾರಾಜ! ನೀನು ಉತ್ತಮನಾದ ವರುಣೇಶ್ವರಕ್ಕೆ ಹೋಗು; ಹೇ ನೃಪಶ್ರೇಷ್ಠ, ಅಲ್ಲಿ ಮಹಾದೇವ ವರುಣನು ಸಿದ್ಧಿಯನ್ನು ಪಡೆದನು.

Verse 2

पिण्याकशाकपर्णैश्च कृच्छ्रचान्द्रायणादिभिः । आराध्य गिरिजानाथं ततः सिद्धिं परां गतः

ಪಿಣ್ಯಾಕ, ಶಾಕ ಮತ್ತು ಪರ್ಣಗಳಿಂದಲೂ, ಕೃಚ್ಛ್ರ-ಚಾಂದ್ರಾಯಣಾದಿ ವ್ರತತಪಸ್ಸುಗಳಿಂದಲೂ ಗಿರಿಜಾನಾಥನನ್ನು ಆರಾಧಿಸಿ, ನಂತರ ಪರಮ ಸಿದ್ಧಿಯನ್ನು ಪಡೆದನು.

Verse 3

तत्र तीर्थे तु यः स्नात्वा संतर्प्य पितृदेवताः । पूजयेच्छङ्करं भक्त्या स याति परमां गतिम्

ಆ ತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನಮಾಡಿ ಪಿತೃಗಳನ್ನೂ ದೇವತೆಗಳನ್ನೂ ತರ್ಪಣದಿಂದ ತೃಪ್ತಿಪಡಿಸಿ, ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಶಂಕರನನ್ನು ಪೂಜಿಸುವವನು ಪರಮಗತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ।

Verse 4

कुण्डिकां वर्धनीं वापि महद्वा जलभाजनम् । अन्नेन सहितं पार्थ तस्य पुण्यफलं शृणु

ಚಿಕ್ಕ ಕುಂಡಿಕೆ ಆಗಲಿ, ದೊಡ್ಡ ಪಾತ್ರೆಯಾಗಲಿ, ಮಹಾ ಜಲಭಾಂಡವಾಗಲಿ—ಅನ್ನದೊಂದಿಗೆ ದಾನ ಮಾಡಿದರೆ, ಹೇ ಪಾರ್ಥ, ಅದರ ಪುಣ್ಯಫಲವನ್ನು ಕೇಳು।

Verse 5

यत्फलं लभते मर्त्यः सत्रे द्वादशवार्षिके । तत्फलं समवाप्नोति नात्र कार्या विचारणा

ದ್ವಾದಶವರ್ಷೀಯ ಸತ್ರಯಾಗದಲ್ಲಿ ಮನುಷ್ಯನು ಪಡೆಯುವ ಫಲವೇನು, ಅದೇ ಫಲವನ್ನು ಈ ದಾನದಿಂದ ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ; ಇಲ್ಲಿ ಸಂಶಯಕ್ಕೆ ಅವಕಾಶವಿಲ್ಲ।

Verse 6

सर्वेषामेव दानानामन्नदानं परं स्मृतम् । सद्यः प्रीतिकरं तोयमन्नं च नृपसत्तम

ಎಲ್ಲ ದಾನಗಳಲ್ಲಿ ಅನ್ನದಾನವೇ ಪರಮವೆಂದು ಸ್ಮೃತಿಯಾಗಿದೆ. ನೀರೂ ಅನ್ನವೂ ತಕ್ಷಣ ತೃಪ್ತಿ ಮತ್ತು ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡುತ್ತವೆ, ಹೇ ನೃಪಸತ್ತಮ।

Verse 7

तत्रतीर्थे मृतानां तु नराणां भावितात्मनाम् । वरुणस्य पुरे वासो यावदाभूतसंप्लवम्

ಆ ತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ ಸಂಯಮಿತಾತ್ಮರಾದ ಪುರುಷರು ಮೃತರಾದರೆ, ಪ್ರಳಯದವರೆಗೆ ಅವರಿಗೆ ವರುಣನ ಪುರಿಯಲ್ಲಿ ವಾಸ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ।

Verse 8

पश्चात्पूर्णे ततः काले मर्त्यलोके प्रजायते । अन्नदानप्रदो नित्यं जीवेद्वर्षशतं नरः

ನಿಯತಕಾಲವು ಪೂರ್ಣವಾದ ಬಳಿಕ ಅವನು ಮತ್ತೆ ಮತ್ಯಲೋಕದಲ್ಲಿ ಜನ್ಮ ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ. ನಿತ್ಯ ಅನ್ನದಾನದಲ್ಲಿ ನಿರತನಾದ ಆ ನರನು ನೂರು ವರ್ಷ ಜೀವಿಸುತ್ತಾನೆ.

Verse 81

। अध्याय

ಅಧ್ಯಾಯ (ಅಧ್ಯಾಯ ಸೂಚನೆ).