Adhyaya 79

Verse 1

। श्रीमार्कण्डेय उवाच । ततो गच्छेत्तु राजेन्द्र तीर्थद्वयमनुत्तमम् । दधिस्कन्दं मधुस्कन्दं सर्वपापक्षयंकरम्

ಶ್ರೀ ಮಾರ್ಕಂಡೇಯರು ಹೇಳಿದರು—ಓ ರಾಜೇಂದ್ರ! ನಂತರ ನೀನು ದಧಿಸ್ಕಂದ ಮತ್ತು ಮಧುಸ್ಕಂದ ಎಂಬ ಎರಡು ಅನುತ್ತಮ ತೀರ್ಥಗಳಿಗೆ ಹೋಗು; ಅವೆರಡೂ ಸರ್ವಪಾಪಕ್ಷಯವನ್ನು ಮಾಡುವವು.

Verse 2

दधिस्कन्दे नरः स्नात्वा यस्तु दद्याद्द्विजे दधि । उपतिष्ठेत्ततस्तस्य सप्तजन्मनि भारत

ದಧಿಸ್ಕಂದ ತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನಮಾಡಿ ಯಾರು ದ್ವಿಜನಿಗೆ (ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಿಗೆ) ಮೊಸರು ದಾನಮಾಡುವನೋ, ಹೇ ಭಾರತ, ಅವನಿಗೆ ಏಳು ಜನ್ಮಗಳವರೆಗೆ ಸಮೃದ್ಧಿ ಮತ್ತು ಶುಭ ಆಶ್ರಯ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ।

Verse 3

न व्याधिर्न जरा तस्य न शोको नैव मत्सरः । दशचन्द्रशतं यावज्जायते विमले कुले

ಅವನಿಗೆ ರೋಗವಿಲ್ಲ, ಜರವಿಲ್ಲ, ಶೋಕವಿಲ್ಲ, ಮತ್ಸರವೂ ಇಲ್ಲ; ಮತ್ತು ದಶಚಂದ್ರಶತ (ಸಾವಿರ ತಿಂಗಳು)ವರೆಗೆ ಅವನು ವಿಮಲವಾದ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಕುಲದಲ್ಲಿ ಜನ್ಮ ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ।

Verse 4

मधुस्कन्देऽपि मधुना मिश्रितान्यस्तिलान्ददेत् । नासौ वैवस्वतं देवं पश्येद्वै जन्मसप्ततिम्

ಮಧುಸ್ಕಂದದಲ್ಲಿ ಯಾರು ಜೇನಿನೊಂದಿಗೆ ಮಿಶ್ರಿತ ತಿಲಗಳನ್ನು ದಾನಮಾಡುವನೋ, ಅವನು ಎಪ್ಪತ್ತು ಜನ್ಮಗಳವರೆಗೆ ವೈವಸ್ವತ ದೇವ (ಯಮ)ನನ್ನು ಕಾಣುವುದಿಲ್ಲ।

Verse 5

मधुना सह सम्मिश्रं पिण्डं यस्तु प्रदापयेत् । तस्य पौत्रप्रपौत्रेभ्यो दारिद्र्यं नैव जायते

ಯಾರು ಜೇನಿನೊಂದಿಗೆ ಮಿಶ್ರಿತ ಪಿಂಡವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸುವನೋ, ಅವನ ಮೊಮ್ಮಕ್ಕಳು ಹಾಗೂ ಮರಿ ಮೊಮ್ಮಕ್ಕಳಲ್ಲಿ ದಾರಿದ್ರ್ಯವು ಎಂದಿಗೂ ಹುಟ್ಟುವುದಿಲ್ಲ।

Verse 6

दधिभिः सह संमिश्रं पिण्डं यस्तु प्रदापयेत् । तस्मिंस्तीर्थे नरः स्नात्वा विधिवद्दक्षिणामुखः

ಯಾರು ಮೊಸರಿನೊಂದಿಗೆ ಮಿಶ್ರಿತ ಪಿಂಡವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸುವನೋ—ಆ ತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನಮಾಡಿ, ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಕರ್ಮ ಮಾಡುವಾಗ ದಕ್ಷಿಣಮುಖನಾಗಿರಬೇಕು।

Verse 7

पिता पितामहश्चैव तथैव प्रपितामहः । द्वादशाब्दानि तुष्यन्ति नात्र कार्या विचारणा

ತಂದೆ, ತಾತ ಮತ್ತು ಮುತ್ತಾತ—ಈ ಮೂವರೂ ಹನ್ನೆರಡು ವರ್ಷಗಳವರೆಗೆ ತೃಪ್ತರಾಗುತ್ತಾರೆ; ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವೋ ವಿಚಾರವೋ ಅಗತ್ಯವಿಲ್ಲ।