Adhyaya 77

Verse 1

श्रीमार्कण्डेय उवाच । भीमेश्वरं ततो गच्छेत्सर्वपापक्षयंकरम् । सेवितं ऋषिसङ्घैश्च भीमव्रतधरैः शुभैः

ಶ್ರೀ ಮಾರ್ಕಂಡೇಯರು ಹೇಳಿದರು—ಅನಂತರ ಸರ್ವಪಾಪಕ್ಷಯಕರವಾದ ಭೀಮೇಶ್ವರ ತೀರ್ಥಕ್ಕೆ ಹೋಗಬೇಕು. ಅಲ್ಲಿ ಋಷಿಸಂಘಗಳು ಹಾಗೂ ಶುಭ ಭೀಮವ್ರತಧಾರಿಗಳು ಸೇವಿಸಿ ಆರಾಧಿಸುತ್ತಾರೆ।

Verse 2

तत्र तीर्थे तु यः स्नात्वा सोपवासो जितेन्द्रियः । जपेदेकाक्षरं मन्त्रमूर्ध्वबाहुर्दिवाकरे

ಆ ತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ ಯಾರು ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ ಉಪವಾಸದಿಂದ, ಇಂದ್ರಿಯನಿಗ್ರಹದಿಂದ, ಸೂರ್ಯನ ಕಡೆಗೆ ಊರ್ಧ್ವಬಾಹುವಾಗಿ ನಿಂತು ಏಕಾಕ್ಷರ ಮಂತ್ರವನ್ನು ಜಪಿಸುತ್ತಾರೋ—

Verse 3

तस्य जन्मार्जितं पापं तत्क्षणादेव नश्यति । सप्तजन्मार्जितं पापं गायत्र्या नश्यते ध्रुवम्

ಅವನ ಈ ಜನ್ಮದಲ್ಲಿ ಸಂಚಿತವಾದ ಪಾಪವು ಆ ಕ್ಷಣದಲ್ಲೇ ನಾಶವಾಗುತ್ತದೆ. ಗಾಯತ್ರೀ ಜಪದಿಂದ ಏಳು ಜನ್ಮಗಳ ಪಾಪಸಂಚಯವೂ ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ನಾಶವಾಗುತ್ತದೆ.

Verse 4

दशभिर्जन्मभिर्जातं शतेन तु पुरा कृतम् । सहस्रेण त्रिजन्मोत्थं गायत्री हन्ति किल्बिषम्

ಗಾಯತ್ರೀ ಪಾಪವನ್ನು ಸಂಹರಿಸುತ್ತದೆ—ಹತ್ತು ಜನ್ಮಗಳಿಂದ ಉದ್ಭವಿಸಿದದು, ನೂರು ಜನ್ಮಗಳ ಹಿಂದೆ ಮಾಡಿದದು, ಮತ್ತು ಸಾವಿರ ಸಂಚಿತದಲ್ಲೂ ಮೂರು ಜನ್ಮಗಳಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ ಪಾಪವನ್ನು.

Verse 5

वैदिकं लौकिकं वापि जाप्यं जप्तं नरेश्वर । तत्क्षणाद्दहते सर्वं तृणं तु ज्वलनो यथा

ಓ ನರಾಧಿಪ! ಜಪವು ವೈದಿಕವಾಗಲಿ ಲೌಕಿಕವಾಗಲಿ—ಜಪಿಸಿದ ಮಾತ್ರಕ್ಕೆ ಅದು ಆ ಕ್ಷಣದಲ್ಲೇ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ದಹಿಸುತ್ತದೆ, ಬೆಂಕಿ ಒಣ ಹುಲ್ಲನ್ನು ದಹಿಸುವಂತೆ.

Verse 6

न देवबलमाश्रित्य कदाचित्पापमाचरेत् । अज्ञानान्नश्यते क्षिप्रं नोत्तरं तु कदाचन

ದೇವಬಲವನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿ ಎಂದಿಗೂ ಪಾಪ ಮಾಡಬಾರದು. ಅಜ್ಞಾನದಿಂದ ಮಾಡಿದದ್ದು ಬೇಗ ನಾಶವಾಗಬಹುದು; ಆದರೆ ನಂತರ ಯಾವ ಕಾರಣವೂ ಉಳಿಯದು.

Verse 7

तत्र तीर्थे तु यो दानं शक्तिमाश्रित्य चाचरेत् । तदक्षय्यफलं सर्वं जायते पाण्डुनन्दन

ಆ ತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ ಯಾರು ತಮ್ಮ ಸಾಮರ್ಥ್ಯಕ್ಕೆ ಅನುಗುಣವಾಗಿ ದಾನ ಮಾಡುತ್ತಾರೋ, ಅವರ ಸಮಸ್ತ ಫಲವು ಅಕ್ಷಯವಾಗುತ್ತದೆ, ಹೇ ಪಾಂಡುನಂದನ.

Verse 77

। अध्याय

॥ ಅಧ್ಯಾಯ ॥