Adhyaya 75
ಮಾರ್ಕಂಡೇಯರು ನರ್ಮದೆಯ ದಕ್ಷಿಣ ತೀರದಲ್ಲಿರುವ ಅತ್ಯಂತ ಪುಣ್ಯಕರ ‘ಶಂಖಚೂಡ’ ತೀರ್ಥದ ಮಹಿಮೆಯನ್ನು ವರ್ಣಿಸುತ್ತಾರೆ. ಶಂಖಚೂಡನು ಅಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿರುವನೆಂದು ಹೇಳಲಾಗುತ್ತದೆ; ವೈನತೇಯ (ಗರುಡ)ನ ಭಯದಿಂದ ರಕ್ಷಣೆ ಕೋರಿ ಆ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಆಶ್ರಯ ಪಡೆದನೆಂಬ ಕಾರಣವನ್ನೂ ಸೂಚಿಸಲಾಗಿದೆ. ನಂತರ ಉಪಾಸಕರಿಗೆ ವಿಧಿ ನಿರ್ದಿಷ್ಟವಾಗುತ್ತದೆ—ಶುಚಿಯಾಗಿ ಏಕಾಗ್ರಚಿತ್ತದಿಂದ ತೀರ್ಥಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ, ಹಾಲು, ಜೇನು, ತುಪ್ಪ ಮೊದಲಾದ ಮಂಗಳದ್ರವ್ಯಗಳಿಂದ ಕ್ರಮವಾಗಿ ಶಂಖಚೂಡನ ಅಭಿಷೇಕ ಮಾಡಬೇಕು; ದೇವರ ಸನ್ನಿಧಿಯಲ್ಲಿ ರಾತ್ರಿಜಾಗರಣೆ ಮಾಡಬೇಕು. ಪ್ರಶಂಸಿತ ವ್ರತಧಾರಿಗಳಾದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರನ್ನು ಗೌರವಿಸಿ, ದಧಿಭಕ್ತ ಮೊದಲಾದ ಅನ್ನದಾನದಿಂದ ತೃಪ್ತಿಪಡಿಸಿ, ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಗೋಧಾನ ನೀಡಬೇಕು; ಇದನ್ನು ಸರ್ವಪಾಪಹರ ಪಾವನ ದಾನವೆಂದು ಕೀರ್ತಿಸಲಾಗಿದೆ. ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ವಿಶೇಷ ಫಲಶ್ರುತಿ—ಈ ತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ ಸರ್ಪದಂಶದಿಂದ ಪೀಡಿತನಾದ ವ್ಯಕ್ತಿಯನ್ನು ಯಾರು ತೃಪ್ತಿಪಡಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅವರು ಶಂಕರರ ವಚನಾನುಸಾರ ಪರಮ ಲೋಕವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ; ಹೀಗೆ ತೀರ್ಥ, ಕರುಣೆ ಮತ್ತು ಮೋಕ್ಷಫಲಗಳ ಸಂಬಂಧವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿ ಅಧ್ಯಾಯ ಮುಕ್ತಾಯಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ.
Shlokas
Verse 1
श्रीमार्कण्डेय उवाच । नर्मदादक्षिणे कूले तीर्थं परमशोभनम् । शङ्खचूडस्य नाम्ना वै प्रसिद्धं भूमिमण्डले
ಶ್ರೀ ಮಾರ್ಕಂಡೇಯರು ಹೇಳಿದರು—ನರ್ಮದೆಯ ದಕ್ಷಿಣ ತೀರದಲ್ಲಿ ಪರಮಶೋಭನವಾದ ಒಂದು ತೀರ್ಥವಿದೆ; ‘ಶಂಖಚೂಡ’ ಎಂಬ ನಾಮದಿಂದ ಭೂಮಂಡಲದಲ್ಲಿ ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾಗಿದೆ।
Verse 2
शङ्खचूडः स्वयं तत्र संस्थितः पाण्डुनन्दन । वैनतेयभयात्पार्थ सुखदनर्मदातटे
ಓ ಪಾಂಡುನಂದನ, ಓ ಪಾರ್ಥ! ವೈನತೇಯ (ಗರುಡ)ನ ಭಯದಿಂದ ಶಂಖಚೂಡನು ಸ್ವಯಂ ಅಲ್ಲಿ, ಸುಖದಾಯಕ ನರ್ಮದಾ ತೀರದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿದ್ದನು।
Verse 3
तत्र तीर्थे तु यो भक्त्या शुचिर्भूत्वा समाहितः । स्नापयेच्छङ्खचूडं तु क्षीरक्षौद्रेण सर्पिषा
ಆ ತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಶುದ್ಧನಾಗಿ ಏಕಾಗ್ರಚಿತ್ತನಾದವನು, ಶಂಖಚೂಡ (ದೇವ/ಲಿಂಗ)ಕ್ಕೆ ಹಾಲು, ಜೇನು ಮತ್ತು ತುಪ್ಪದಿಂದ ಅಭಿಷೇಕ ಮಾಡಲಿ।
Verse 4
रात्रौ जागरणं कुर्याद्देवस्याग्रे नराधिप । दधिभक्तेन सम्पूज्य ब्राह्मणाञ्छंसितव्रतान् । गोप्रदाने द्विजेन्द्रोऽयं सर्वपापक्षयंकरः
ಓ ನರಾಧಿಪ! ದೇವರ ಮುಂದೆ ರಾತ್ರಿಜಾಗರಣೆ ಮಾಡಬೇಕು. ದಧಿಭಕ್ತ (ಮೊಸರು-ಅನ್ನ)ದಿಂದ ಪ್ರಶಂಸಿತ ವ್ರತಧಾರಿಗಳಾದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರನ್ನು ಯಥಾವಿಧಿ ಪೂಜಿಸಿ, ಗೋদান ಮಾಡಿದರೆ ಈ ಶ್ರೇಷ್ಠ ವಿಧಿ ಸಮಸ್ತ ಪಾಪಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡುತ್ತದೆ।
Verse 5
तस्मिंस्तीर्थे तु यः पार्थ सर्पदष्टं प्रतर्पयेत् । स याति परमं लोकं शङ्करस्य वचो यथा
ಓ ಪಾರ್ಥ! ಆ ತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ ಸರ್ಪದಷ್ಟನಾದವನನ್ನು ತೃಪ್ತಿಪಡಿಸಿ ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ಸೇವಿಸುವವನು, ಶಂಕರನ ವಚನದಂತೆ ಪರಮ ಲೋಕವನ್ನು ಸೇರುತ್ತಾನೆ।