Adhyaya 65

Verse 1

श्रीमार्कण्डेय उवाच । ततो गच्छेत्तु राजेन्द्र आनन्देश्वरमुत्तमम् । तत्तीर्थं कथयिष्यामि सर्वपापक्षयंकरम्

ಶ್ರೀಮಾರ್ಕಂಡೇಯನು ಹೇಳಿದರು—ಅನಂತರ, ಹೇ ರಾಜೇಂದ್ರ, ಶ್ರೇಷ್ಠವಾದ ಆನಂದೇಶ್ವರನ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗಬೇಕು. ಆ ತೀರ್ಥವನ್ನು ನಾನು ವರ್ಣಿಸುತ್ತೇನೆ; ಅದು ಸಮಸ್ತ ಪಾಪಕ್ಷಯಕರ.

Verse 2

युधिष्ठिर उवाच । आनन्दश्चैव संजातो रुद्रस्य द्विजसत्तम । कथ्यतां मे च तत्सर्वं संक्षेपात्सह बान्धवैः

ಯುಧಿಷ್ಠಿರನು ಹೇಳಿದರು—ಹೇ ದ್ವಿಜಸತ್ತಮ, ರುದ್ರನಿಗೆ ಆನಂದ ಹೇಗೆ ಉಂಟಾಯಿತು? ಅದನ್ನೆಲ್ಲ ನನಗೆ ಸಂಕ್ಷೇಪವಾಗಿ ಹೇಳಿರಿ; ಬಂಧುಗಳ ವಿಷಯ ಸಹಿತವಾಗಿ.

Verse 3

श्रीमार्कण्डेय उवाच । कथयामि नृपश्रेष्ठ आनन्देश्वरमुत्तमम् । दानवानां वधं कृत्वा देवदेवो महेश्वरः

ಶ್ರೀಮಾರ್ಕಂಡೇಯನು ಹೇಳಿದರು—ಹೇ ನೃಪಶ್ರೇಷ್ಠ, ಶ್ರೇಷ್ಠವಾದ ಆನಂದೇಶ್ವರನನ್ನು ನಾನು ವರ್ಣಿಸುತ್ತೇನೆ. ದಾನವರ ವಧೆ ಮಾಡಿ ದೇವದೇವ ಮಹೇಶ್ವರ (ಈ ಮಹಿಮೆಯನ್ನು ಪ್ರಕಟಿಸಿದನು).

Verse 4

पूजितो दैवतैः सर्वैः किन्नरैर्यक्षपन्नगैः । आनन्दसंयुतो देवो ननर्त वृषवाहनः

ಎಲ್ಲ ದೇವತೆಗಳು, ಕಿನ್ನರರು, ಯಕ್ಷರು ಮತ್ತು ಪನ್ನಗರು (ನಾಗರು) ಪೂಜಿಸಿದಂತೆ, ಆನಂದಸಂಯುತ ದೇವನು—ವೃಷವಾಹನ (ಶಿವ) ನೃತ್ಯಮಾಡಿದನು.

Verse 5

भैरवं रूपमास्थाय गौर्या चार्द्धाङ्गसंस्थितः । भूतवेतालकङ्कालैर्भैरवैर्भैरवो वृतः

ಭೈರವ ರೂಪವನ್ನು ಧರಿಸಿ, ತನ್ನ ಅರ್ಧಾಂಗದಲ್ಲಿ ಗೌರಿಯನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿಕೊಂಡ ಭೈರವನು ಭೂತ, ವೇತಾಳ ಮತ್ತು ಕಂಕಾಲಧಾರಿ ಭೈರವಗಣಗಳಿಂದ ಸುತ್ತುವರಿಯಲ್ಪಟ್ಟನು।

Verse 6

ननर्त नर्मदातीरे दक्षिणे पाण्डुनन्दन । तुष्टैर्मरुद्गणैः सर्वैः स्थापितः कमलासनः

ಹೇ ಪಾಂಡುನಂದನ! ಅವನು ನರ್ಮದೆಯ ದಕ್ಷಿಣ ತೀರದಲ್ಲಿ ನೃತ್ಯಮಾಡಿದನು. ಎಲ್ಲ ಮರುದ್ಗಣಗಳು ತೃಪ್ತರಾಗಿ ಅಲ್ಲಿ ಕಮಲಾಸನ ಬ್ರಹ್ಮನನ್ನು ಪ್ರತಿಷ್ಠಾಪಿಸಿದರು।

Verse 7

तदाप्रभृति तत्तीर्थमानन्देश्वरमुच्यते । अष्टम्यां च चतुर्दश्यां पौर्णमास्यां नराधिप

ಆ ಸಮಯದಿಂದ ಆ ತೀರ್ಥವು ‘ಆನಂದೇಶ್ವರ’ ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಟ್ಟಿತು. ಹೇ ನರಾಧಿಪ! ಅಷ್ಟಮಿ, ಚತುರ್ದಶಿ ಮತ್ತು ಪೌರ್ಣಮಿಯಂದು (ಅಲ್ಲಿ ವಿಶೇಷ ಪೂಜೆ ಶ್ರೇಷ್ಠವೆಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ)।

Verse 8

विधिवच्चार्चयेद्देवं सुगन्धेन विलेपयेत् । ब्राह्मणान्पूजयेत्तत्र यथाशक्त्या युधिष्ठिर

ಹೇ ಯುಧಿಷ್ಠಿರ! ಅಲ್ಲಿ ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ದೇವರನ್ನು ಅರ್ಚಿಸಿ, ಸುಗಂಧ ದ್ರವ್ಯಗಳಿಂದ ಲೇಪನ ಮಾಡಬೇಕು; ಹಾಗೆಯೇ ಯಥಾಶಕ್ತಿಯಾಗಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರನ್ನು ಪೂಜಿಸಿ ಸತ್ಕರಿಸಬೇಕು।

Verse 9

गोदानं तत्र कर्तव्यं वस्त्रदानं शुभावहम् । वसन्तस्य त्रयोदश्यां श्राद्धं तत्रैव कारयेत्

ಅಲ್ಲಿ ಗೋदानವನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು; ಶುಭವನ್ನು ತರುವ ವಸ್ತ್ರದಾನವನ್ನೂ ಮಾಡಬೇಕು. ವಸಂತ ಋತುವಿನ ತ್ರಯೋದಶಿಯಂದು ಅಲ್ಲಿ തന്നೇ ಶ್ರಾದ್ಧವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಬೇಕು।

Verse 10

इङ्गुदैर्बदरैर्बिल्वैरक्षतैश्च जलेन वा । प्रेतानां कारयेच्छ्राद्धमानन्देश्वर उत्तमे

ಉತ್ತಮ ಆನಂದೇಶ್ವರದಲ್ಲಿ ಪ್ರೇತರಿಗೆ ಇಂಗುದ, ಬದರ, ಬಿಲ್ವಫಲ, ಅಕ್ಷತಗಳಿಂದ—ಅಥವಾ ಕೇವಲ ಜಲದಿಂದಲೂ—ಶ್ರಾದ್ಧವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಬೇಕು।

Verse 11

आनन्दिता भवेयुस्ते यावदाभूतसम्प्लवम् । सन्ततेर्वै न विच्छेदः सप्तजन्मसु जायते । आनन्दो हि भवत्तेषां प्रतिजन्मनि भारत

ಪ್ರಳಯದವರೆಗೆ ಅವರು ಆನಂದಿತರಾಗಿರುತ್ತಾರೆ। ಏಳು ಜನ್ಮಗಳವರೆಗೆ ಅವರ ಸಂತತಿಯಲ್ಲಿ ವಿಚ್ಛೇದ ಉಂಟಾಗದು; ಹೇ ಭಾರತ, ಪ್ರತಿಜನ್ಮದಲ್ಲಿಯೂ ಅವರಿಗೆ ಸುಖಾನಂದ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ।

Verse 65

। अध्याय

ಇತಿ ಅಧ್ಯಾಯ ಸಮಾಪ್ತಃ।