Adhyaya 62

Verse 1

श्रीमार्कण्डेय उवाच । ततो गच्छेत्तु राजेन्द्र करोडीश्वरमुत्तमम् । यत्र वै निहतास्तात दानवाः सपदानुगाः

ಶ್ರೀ ಮಾರ್ಕಂಡೇಯರು ಹೇಳಿದರು— ನಂತರ, ಓ ರಾಜೇಂದ್ರ, ಶ್ರೇಷ್ಠ ಕರೋಡೀಶ್ವರನ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗಬೇಕು; ಅಲ್ಲಿ, ಪ್ರಿಯನೇ, ದಾನವರು ತಮ್ಮ ಅನುಚರರೊಡನೆ ಹತರಾದರು.

Verse 2

इन्द्रादिदेवैः संहृष्टैः सततं जयबुद्धिभिः । तेषां ये पुत्रपौत्राश्च पूर्ववैरमनुस्मरम्

ಇಂದ್ರಾದಿ ದೇವರುಗಳು ಹರ್ಷಿತರಾಗಿ ಸದಾ ಜಯಬುದ್ಧಿಯುಳ್ಳವರಾಗಿದ್ದರು. ಅವರ (ದಾನವರ) ಪುತ್ರ-ಪೌತ್ರರು ಪೂರ್ವವೈರವನ್ನು ಸ್ಮರಿಸಿದರು.

Verse 3

क्रुद्धैर्देवसमूहैश्च दानवा निहता रणे । तेषां शिरांसि संगृह्य सर्वे देवाः सवासवाः

ಕ್ರುದ್ಧ ದೇವಸಮೂಹಗಳು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ದಾನವರನ್ನು ಹತಮಾಡಿದವು. ಅವರ ಶಿರಸ್ಸುಗಳನ್ನು ಸಂಗ್ರಹಿಸಿ, ವಾಸವ (ಇಂದ್ರ) ಸಹಿತ ಎಲ್ಲಾ ದೇವರುಗಳು (ಮುಂದೆ ಹಾಗೆ ಮಾಡಿದರು).

Verse 4

निक्षिप्य नर्मदातोये बन्धुभावमनुस्मरम् । तत्र स्नात्वा सुराः सर्वे स्थापयित्वा उमापतिम्

ನರ್ಮದೆಯ ಜಲದಲ್ಲಿ ಅವುಗಳನ್ನು ನಿಕ್ಷೇಪಿಸಿ, ಬಂಧುಭಾವವನ್ನು ಸ್ಮರಿಸುತ್ತ, ಅಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲ ದೇವರುಗಳು ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ ಉಮಾಪತಿ (ಶಿವ)ನನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದರು।

Verse 5

इन्द्रेण सहिताः सर्वेऽपूजयंल्लोकसिद्धये । हृष्टचित्ताः सुराः सर्वे जग्मुराकाशमण्डलम्

ಇಂದ್ರನೊಂದಿಗೆ ಎಲ್ಲರೂ ಲೋಕಸಿದ್ಧಿ ಹಾಗೂ ಕಲ್ಯಾಣಕ್ಕಾಗಿ (ಶಿವನನ್ನು) ಪೂಜಿಸಿದರು; ಬಳಿಕ ಹರ್ಷಚಿತ್ತರಾಗಿ ಎಲ್ಲ ದೇವರುಗಳು ಆಕಾಶಮಂಡಲಕ್ಕೆ ತೆರಳಿದರು।

Verse 6

दानवानां महाभाग सूदिता कोटिरुत्तमा । तदा प्रभृति तत्तीर्थं करोडीति महीतले

ಓ ಮಹಾಭಾಗ! ಅಲ್ಲಿ ದಾನವರ ಒಂದು ಶ್ರೇಷ್ಠ ಕೋಟಿ ಸಂಹರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತು; ಅಂದಿನಿಂದ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಆ ತೀರ್ಥ ‘ಕರೋಡಿ’ ಎಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾಯಿತು।

Verse 7

विख्यातं तु तदा लोके पापघ्नं पाण्डुनन्दन । अष्टम्यां च चतुर्दश्यामुभौ पक्षौ च भक्तितः । उपोष्य शूलिनश्चाग्रे रात्रौ कुर्वीत जागरम्

ಅಂದು, ಓ ಪಾಂಡುನಂದನ! ಅದು ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಪಾಪಘ್ನವೆಂದು ವಿಖ್ಯಾತವಾಯಿತು. ಅಷ್ಟಮಿ ಮತ್ತು ಚತುರ್ದಶಿ—ಎರಡೂ ಪಕ್ಷಗಳಲ್ಲಿ—ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಉಪವಾಸವಿಟ್ಟು ಶೂಲಿನ್ (ಶಿವ)ನ ಮುಂದೆ ರಾತ್ರಿ ಜಾಗರಣೆ ಮಾಡಬೇಕು।

Verse 8

सत्कथापाठसंयुक्तो वेदाध्ययनसंयुतः । प्रभाते विमले प्राप्ते पूजयेत्त्रिदशेश्वरम्

ಸತ್ಕಥಾಪಾಠ ಹಾಗೂ ವೇದಾಧ್ಯಯನದಲ್ಲಿ ಯುಕ್ತನಾಗಿ, ನಿರ್ಮಲ ಪ್ರಭಾತ ಬಂದಾಗ ತ್ರಿದಶೇಶ್ವರ (ದೇವಾಧಿದೇವ)ನನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು।

Verse 9

पञ्चामृतेन संस्नाप्य श्रीखण्डेन च गुण्ठयेत् । शस्तैः पल्लवपुष्पैश्च पूजयेत्तु प्रयत्नतः

ಪಂಚಾಮೃತದಿಂದ ದೇವರಿಗೆ ಅಭಿಷೇಕ ಮಾಡಿ, ನಂತರ ಶ್ರೀಖಂಡ ಚಂದನದ ಲೇಪನ ಮಾಡಬೇಕು. ಶ್ರೇಷ್ಠ ಪಲ್ಲವಪುಷ್ಪಗಳಿಂದ ಪ್ರಯತ್ನಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಪೂಜಿಸಬೇಕು.

Verse 10

बहुरूपं जपन्मन्त्रं दक्षिणाशां व्यवस्थितः । यथोक्तेन विधानेन नाभिमात्रे जले क्षिपेत्

ದಕ್ಷಿಣ ದಿಕ್ಕಿಗೆ ಮುಖಮಾಡಿ ನಿಂತು ಬಹುರೂಪ ಮಂತ್ರವನ್ನು ಜಪಿಸಬೇಕು. ಹೇಳಿದ ವಿಧಾನದಂತೆ ನಾಭಿವರೆಗೆ ಇರುವ ಜಲದಲ್ಲಿ (ಅರ್ಪಣವನ್ನು) ಕ್ಷಿಪಿಸಬೇಕು.

Verse 11

तिलाञ्जलिं तु प्रेताय दक्षिणाशामुपस्थितः । श्राद्धं तत्रैव विप्राय कारयेद्विजितेन्द्रियः

ದಕ್ಷಿಣ ದಿಕ್ಕಿಗೆ ಮುಖಮಾಡಿ ಪ್ರೇತಾರ್ಥವಾಗಿ ಎಳ್ಳುಸಹಿತ ಜಲಾಂಜಲಿಯನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು. ಅಲ್ಲಿಯೇ ಇಂದ್ರಿಯನಿಗ್ರಹದಿಂದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಿಂದ ಶ್ರಾದ್ಧವನ್ನು ಮಾಡಿಸಬೇಕು.

Verse 12

विषमैरग्रजातैश्च वेदाभ्यसनतत्परैः । गोहिरण्येन सम्पूज्य ताम्बूलैर्भोजनैस्तथा

ಮತ್ತೆ ಯೋಗ್ಯ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರನ್ನು—ಅಗ್ರಜರು, ವೇದಾಧ್ಯಯನದಲ್ಲಿ ತತ್ಪರರು—ಗೋಹಿರಣ್ಯದಾನಗಳಿಂದ ಸಮ್ಯಕವಾಗಿ ಪೂಜಿಸಬೇಕು; ತಾಂಬೂಲ ಹಾಗೂ ಭೋಜನವನ್ನೂ ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು.

Verse 13

भूषणैः पादुकाभिश्च ब्राह्मणान्पाण्डुनन्दन । भवेत्कोटिगुणं तस्य नात्र कार्या विचारणा

ಹೇ ಪಾಂಡುನಂದನ! ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ಭೂಷಣಗಳು ಮತ್ತು ಪಾದುಕಗಳನ್ನು ದಾನ ಮಾಡಿದರೆ ಅದರ ಫಲವು ಕೋಟಿಗುಣವಾಗುತ್ತದೆ; ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವೂ ವಿಚಾರವೂ ಬೇಡ.

Verse 14

तस्मिंस्तीर्थे तु यः कश्चित्त्यजेद्देहं विधानतः । तस्य भवति यत्पुण्यं तच्छृणुष्व नराधिप

ಆ ತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ ಯಾರು ವಿಧಿವಿಧಾನವಾಗಿ ದೇಹವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸುತ್ತಾರೋ, ಹೇ ನರಾಧಿಪ, ಅವರಿಗೆ ಉಂಟಾಗುವ ಪುಣ್ಯವನ್ನು ಕೇಳು।

Verse 15

यावदस्थीनि तिष्ठन्ति मर्त्यस्य नर्मदाजले । तावद्वसति धर्मात्मा शिवलोके सुदुर्लभे

ಮರ್ತ್ಯನ ಅಸ್ಥಿಗಳು ನರ್ಮದಾಜಲದಲ್ಲಿ ಇರುವವರೆಗೆ, ಅಷ್ಟರವರೆಗೆ ಧರ್ಮಾತ್ಮನು ಸುದುರ್ಳಭ ಶಿವಲೋಕದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಾನೆ।

Verse 16

ततः कालाच्च्युतस्तस्मादिह मानुषतां गतः । कोटिधनपतिः श्रीमाञ्जायते राजपूजितः

ನಂತರ ಅಲ್ಲಿ ನಿಗದಿತ ಕಾಲ ಮುಗಿದಾಗ, ಅವನು ಆ ಸ್ಥಿತಿಯಿಂದ ಚ್ಯುತವಾಗಿ ಇಲ್ಲಿ ಮಾನವಜನ್ಮ ಪಡೆದು, ಕೋಟಿಧನದ ಅಧಿಪತಿ, ಶ್ರೀಮಂತನಾಗಿ ರಾಜರಿಂದ ಪೂಜಿತನಾಗುತ್ತಾನೆ।

Verse 17

सर्वधर्मसमायुक्तो मेधावी बीजपुत्रकः । विख्यातो वसुधापृष्ठे दीर्घायुर्मानवो भवेत्

ಅವನು ದೀರ್ಘಾಯುಷ್ಯಮಾನವನಾಗುತ್ತಾನೆ—ಸರ್ವಧರ್ಮಗುಣಸಂಪನ್ನ, ಮೇಧಾವಿ, ಸಂತಾನಸಹಿತ ಮತ್ತು ಭೂಮಿಪೃಷ್ಟದಲ್ಲಿ ವಿಖ್ಯಾತ।

Verse 18

पुनः स्मरति तत्तीर्थं तत्र गत्वा नृपोत्तम । करोडेश्वरमभ्यर्च्य प्राप्नोति परमां गतिम्

ಹೇ ನೃಪೋತ್ತಮ, ಅವನು ಮತ್ತೆ ಆ ತೀರ್ಥವನ್ನು ಸ್ಮರಿಸಿ; ಅಲ್ಲಿ ಹೋಗಿ ಕರೋಡೇಶ್ವರನನ್ನು ಅರ್ಚಿಸಿ ಪರಮಗತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ।

Verse 19

इन्द्रचन्द्रयमैर्रुद्रैरादित्यैर्वसुभिस्तथा । विश्वेदेवैस्तथा सर्वैः स्थापितस्त्रिदशेश्वरः

ಇಂದ್ರ, ಚಂದ್ರ, ಯಮ, ರುದ್ರರು, ಆದಿತ್ಯರು, ವಸುಗಳು ಹಾಗೂ ಸಮಸ್ತ ವಿಶ್ವದೇವರಿಂದ ಸ್ಥಾಪಿತನಾದ—ತ್ರಿದಶರಿಗೆ ಪೂಜ್ಯನಾದ ಪರಮೇಶ್ವರನು ಇಲ್ಲಿ ವಿರಾಜಿಸುತ್ತಾನೆ।

Verse 20

रेवाया उत्तरे कूले लोकानां हितकाम्यया । मानवो भक्तिसंयुक्तः प्रासादं कारयेत्तु यः

ಭಕ್ತಿಯುಳ್ಳ ಮಾನವನು, ಲೋಕಗಳ ಹಿತವನ್ನು ಬಯಸಿ, ರೇವಾ ನದಿಯ ಉತ್ತರ ತೀರದಲ್ಲಿ ಪ್ರಾಸಾದ (ದೇವಾಲಯ)ವನ್ನು ಕಟ್ಟಿಸಿದರೆ—

Verse 21

तस्मिंस्तीर्थे नरश्रेष्ठ सद्गतिं समवाप्नुयात् । न्यायोपात्तधनेनैव दारुपाषाणकेष्टकैः

ಹೇ ನರಶ್ರೇಷ್ಠನೇ! ಆ ತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ ಅವನು ಸದ್ಗತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ—ನ್ಯಾಯವಾಗಿ ಪಡೆದ ಧನದಿಂದ, ಮರ, ಕಲ್ಲು ಮತ್ತು ಇಟ್ಟಿಗೆಗಳಿಂದ (ದೇವಾಲಯ) ನಿರ್ಮಿಸಿ।

Verse 22

ब्राह्मणः क्षत्रियैर्वैश्यैः शूद्रैः स्त्रीभिश्च शक्तितः । तेऽपि यान्ति नरा लोके शांकरे सुरपूजिते

ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು, ಕ್ಷತ್ರಿಯರು, ವೈಶ್ಯರು, ಶೂದ್ರರು ಮತ್ತು ಸ್ತ್ರೀಯರೂ—ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ಶಕ್ತಿಯಂತೆ—ದೇವರಿಂದ ಪೂಜಿತ ಶಾಂಕರಲೋಕವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ।

Verse 23

यः शृणोति सदा भक्त्या माहात्म्यं तीर्थजं नृप । तस्य पापं प्रणश्येत षण्मासाभ्यन्तरं च यत्

ಹೇ ನೃಪನೇ! ಯಾರು ಸದಾ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಈ ತೀರ್ಥದ ಮಾಹಾತ್ಮ್ಯವನ್ನು ಕೇಳುತ್ತಾನೋ, ಅವನ ಪಾಪ ನಾಶವಾಗುತ್ತದೆ—ಆರು ತಿಂಗಳೊಳಗೆ ಸಂಚಿತವಾದುದೂ ಸಹ।

Verse 62

। अध्याय

॥ ಅಧ್ಯಾಯ ॥