Adhyaya 60

Verse 1

श्रीमार्कण्डेय उवाच । भूयोऽप्यहं प्रवक्ष्यामि आदित्येश्वरमुत्तमम् । सर्वदुःखहरं पार्थ सर्वविघ्नविनाशनम्

ಶ್ರೀ ಮಾರ್ಕಂಡೇಯನು ಹೇಳಿದರು—ಹೇ ಪಾರ್ಥ! ನಾನು ಮತ್ತೆ ಪರಮ ಆದಿತ್ಯೇಶ್ವರನನ್ನು ವರ್ಣಿಸುತ್ತೇನೆ; ಆತನು ಸಮಸ್ತ ದುಃಖಗಳನ್ನು ಹರಿಸಿ, ಸಮಸ್ತ ವಿಘ್ನಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡುವನು।

Verse 2

आयुःश्रीवर्द्धनं नित्यं पुत्रदं स्वर्गदं शिवम् । यस्य तीर्थस्य चान्यानि तीर्थानि कुरुनन्दन

ಹೇ ಕುರುನಂದನ! ಆ ತೀರ್ಥವು ನಿತ್ಯ ಆಯುಷ್ಯ-ಶ್ರೀವೃದ್ಧಿಕರ, ಪುತ್ರ ಹಾಗೂ ಸ್ವರ್ಗದಾಯಕ, ಶಿವಮಂಗಳಮಯ; ಅದರಲ್ಲಿ ಇತರ ತೀರ್ಥಗಳ ಫಲವೂ ಸಮಾಹಿತವಾಗಿದೆ।

Verse 3

नालभन्त श्रियं नाके मर्त्ये पातालगोचरे । कुरुक्षेत्रं गया गङ्गा नैमिषं पुष्करं तथा

ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಾಗಲಿ, ಮর্ত್ಯಲೋಕದಲ್ಲಾಗಲಿ, ಪಾತಾಳಗೋಚರ ಪ್ರದೇಶಗಳಲ್ಲಾಗಲಿ ಅಂಥ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಶ್ರೀ ದೊರಕದು; ಕುರುಕ್ಷೇತ್ರ, ಗಯಾ, ಗಂಗಾ, ನೈಮಿಷ, ಪುಷ್ಕರವೂ ಅದಕ್ಕೆ ಸಮವಲ್ಲ।

Verse 4

वाराणसी च केदारं प्रयागं रुद्रनन्दनम् । महाकालं सहस्राक्षं शुक्लतीर्थं नृपोत्तम

ಹೇ ನೃಪೋತ್ತಮ! ವಾರಾಣಸಿ, ಕೇದಾರ, ಪ್ರಯಾಗ, ರುದ್ರನಂದನ, ಮಹಾಕಾಲ, ಸಹಸ್ರಾಕ್ಷ, ಶುಕ್ಲತೀರ್ಥವೂ (ಅದರ) ಮಹಿಮೆಗೆ ಸಮವಲ್ಲ।

Verse 5

रवितीर्थस्य सर्वाणि कलां नार्हन्ति षोडशीम् । रवितीर्थे हि यद्वृत्तं तच्छृणुष्व नृपोत्तम

ರವಿತೀರ್ಥದ ಪುಣ್ಯದ ಷೋಡಶಾಂಶಕ್ಕೂ ಇತರ ಎಲ್ಲಾ ತೀರ್ಥಗಳು ಅರ್ಹವಲ್ಲ. ಆದ್ದರಿಂದ ಹೇ ನೃಪೋತ್ತಮ! ರವಿತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ ನಡೆದ ವೃತ್ತಾಂತವನ್ನು ಕೇಳು।

Verse 6

स्नेहात्ते कथयिष्यामि वार्द्धकेनातिपीडितः । शृण्वन्तु ऋषयः सर्वे तपोनिष्ठा महौजसः

ನಿನ್ನ ಮೇಲಿನ ಸ್ನೇಹದಿಂದ, ವೃದ್ಧಾಪ್ಯದಿಂದ ಅತ್ಯಂತ ಪೀಡಿತನಾಗಿದ್ದರೂ ನಾನು ಇದನ್ನು ಹೇಳುವೆನು. ತಪೋನಿಷ್ಠರು, ಮಹಾತೇಜಸ್ವಿಗಳು ಆದ ಎಲ್ಲ ಋಷಿಗಳು ಕೇಳಲಿ।

Verse 7

श्रुतं मे रुद्रसांनिध्ये नन्दिस्कन्दगणैः सह । पार्वत्या पृष्टः शम्भुश्च रवितीर्थस्य यत्फलम्

ರುದ್ರಸಾನ್ನಿಧ್ಯದಲ್ಲಿ ನಂದಿ, ಸ್ಕಂದ ಮತ್ತು ಗಣಗಳೊಂದಿಗೆ ನಾನು ಕೇಳಿದ್ದೇನೆ—ಪಾರ್ವತಿ ಪ್ರಶ್ನಿಸಿದಾಗ ಶಂಭು ರವಿತೀರ್ಥದ ಫಲವನ್ನು ಪ್ರಕಟಿಸಿದನು।

Verse 8

शम्भुना च यदाख्यातं गिरिजायाः ससम्भ्रमम् । तत्सर्वमेकचित्तेन रुद्रोद्गीतं श्रुतं मया

ಶಂಭು ಗಿರಿಜೆಗೆ ಗೌರವದಿಂದ ಹೇಳಿದದ್ದೆಲ್ಲ—ರುದ್ರನು ಉದ್ಗೀತ ಮಾಡಿದ ಆ ಸಮಸ್ತವನ್ನು ನಾನು ಏಕಚಿತ್ತದಿಂದ ಕೇಳಿದ್ದೇನೆ।

Verse 9

तत्तेऽहं सम्प्रवक्ष्यामि शृणु यत्नेन पाण्डव । दुर्भिक्षोपहता विप्रा नर्मदां तु समाश्रिताः

ಅದೇನ್ನು ನಾನು ಈಗ ನಿನಗೆ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ—ಓ ಪಾಂಡವ, ಯತ್ನದಿಂದ ಕೇಳು. ದುರ್ಭಿಕ್ಷದಿಂದ ಪೀಡಿತರಾದ ವಿಪ್ರರು ನರ್ಮದೆಯ ತೀರವನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿದರು।

Verse 10

उद्दालको वशिष्ठश्च माण्डव्यो गौतमस्तथा । याज्ञवल्क्योऽथ गर्गश्च शाण्डिल्यो गालवस्तथा

ಅಲ್ಲಿ ಉದ್ದಾಲಕ, ವಶಿಷ್ಠ, ಮಾಣ್ಡವ್ಯ ಮತ್ತು ಗೌತಮರು ಇದ್ದರು; ಹಾಗೆಯೇ ಯಾಜ್ಞವಲ್ಕ್ಯ, ಗರ್ಗ, ಶಾಂಡಿಲ್ಯ ಮತ್ತು ಗಾಲವರೂ ಇದ್ದರು।

Verse 11

नाचिकेतो विभाण्डश्च वालखिल्यादयस्तथा । शातातपश्च शङ्खश्च जैमिनिर्गोभिलस्तथा

ಅಲ್ಲಿ ನಾಚಿಕೇತ, ವಿಭಾಂಡ ಹಾಗೂ ವಾಲಖಿಲ್ಯಾದಿಗಳೂ ಇದ್ದರು; ಶಾತಾತಪ, ಶಂಖ, ಹಾಗೆಯೇ ಜೈಮಿನಿ ಮತ್ತು ಗೋಭಿಲರೂ ಉಪಸ್ಥಿತರಿದ್ದರು.

Verse 12

जैगीषव्यः शतानीकः सर्व एव समागताः । तीर्थयात्रा कृता तैस्तु नर्मदायाः समन्ततः

ಜೈಗೀಷವ್ಯ ಮತ್ತು ಶತಾನೀಕ—ಎಲ್ಲರೂ ಅಲ್ಲಿ ಸಮಾಗಮಿಸಿದರು. ಅವರು ನರ್ಮದೆಯ ಸುತ್ತಮುತ್ತಲಿನ ತೀರ್ಥಗಳಿಗೆ ತೀರ್ಥಯಾತ್ರೆಯನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿದರು.

Verse 13

आदित्येश्वरमायाताः प्रसङ्गादृषिपुंगवाः । वृक्षैः संछादितं शुभ्रं धवतिन्दुकपाटलैः

ಪ್ರಸಂಗದ ಪ್ರವಾಹದಿಂದ ಆಕರ್ಷಿತರಾದ ಆ ಋಷಿಪುಂಗವರು ಆದಿತ್ಯೇಶ್ವರಕ್ಕೆ ಬಂದರು. ಧವ, ತಿಂದುಕ, ಪಾಟಲ ವೃಕ್ಷಗಳಿಂದ ಆವೃತವಾದ ಆ ಶುಭ್ರ ಪವಿತ್ರ ಪ್ರದೇಶವು ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾಗಿ ತೋರ್ಪಟ್ಟಿತು.

Verse 14

जम्बीरैरर्जुनैः कुब्जैः शमीकेसरकिंशुकैः । तस्मिंस्तीर्थे महापुण्ये सुगन्धिकुसुमाकुले

ಆ ಮಹಾಪುಣ್ಯ ತೀರ್ಥವು ಸುಗಂಧ ಪುಷ್ಪಗಳಿಂದ ತುಂಬಿತ್ತು; ಜಂಬೀರ, ಅರ್ಜುನ, ಕುಬ್ಜ, ಶಮೀ, ಕೇಸರ ಮತ್ತು ಕಿಂಶುಕ ವೃಕ್ಷಗಳಿಂದ ಆ ಸ್ಥಳವು ಶೋಭಿತವಾಗಿತ್ತು.

Verse 15

पुन्नागनालिकेरैश्च खदिरैः कल्पपादपैः । अनेकश्वापदाकीर्णं मृगमार्जारसंकुलम्

ಆ ಪ್ರದೇಶವು ಪುನ್ನಾಗ, ನಾರಿಕೇಳ, ಖದಿರ ಹಾಗೂ ಕಲ್ಪವೃಕ್ಷಸಮಾನ ಪಾದಪಗಳಿಂದ ಶೋಭಿತವಾಗಿತ್ತು; ಅನೇಕ ಶ್ವಾಪದಗಳಿಂದ ತುಂಬಿ, ಮೃಗಗಳು ಮತ್ತು ಮಾರ್ಜಾರಗಳಿಂದ ಸಂಕುಲವಾದ ಅರಣ್ಯವಾಗಿತ್ತು.

Verse 16

ऋक्षहस्तिसमाकीर्णं चित्रकैश्चोपशोभितम् । प्रविष्टा ऋषयः सर्वे वने पुष्पसमाकुले

ಕರಡಿಗಳು ಮತ್ತು ಆನೆಗಳಿಂದ ತುಂಬಿ, ಚಿತ್ರಕ ಲತೆಯಿಂದ ಶೋಭಿತವಾಗಿ, ಪುಷ್ಪಗಳಿಂದ ಕಂಗೊಳಿಸುವ ಆ ವನಕ್ಕೆ ಎಲ್ಲ ಋಷಿಗಳು ಪ್ರವೇಶಿಸಿದರು।

Verse 17

वनान्ते च स्त्रियो दृष्ट्वा रक्ता रक्ताम्बरान्विताः । रक्तमाल्यानुशोभाढ्या रक्तचन्दनचर्चिताः

ವನಾಂತದಲ್ಲಿ ಅವರು ಸ್ತ್ರೀಯರನ್ನು ಕಂಡರು—ಕೆಂಪು ವರ್ಣದಿಂದ ರಂಜಿತರು, ಕೆಂಪು ವಸ್ತ್ರಧಾರಿಣಿಯರು; ಕೆಂಪು ಮಾಲೆಗಳಿಂದ ಶೋಭಿತರು, ಕೆಂಪು ಚಂದನಲೇಪಿತರಾಗಿದ್ದರು।

Verse 18

रक्ताभरणसंयुक्ताः पाशहस्ता भयावहाः । तासां समीपगा दृष्टाः कृष्णजीमूतसन्निभाः

ಅವರು ಕೆಂಪು ಆಭರಣಗಳಿಂದ ಯುಕ್ತರು, ಕೈಯಲ್ಲಿ ಪಾಶ ಹಿಡಿದು ಭಯಾನಕರಾಗಿದ್ದರು; ಅವರ ಸಮೀಪದಲ್ಲಿ ಕಪ್ಪು ಮಳೆಮೋಡದಂತೆ ಶ್ಯಾಮವರ್ಣದ ಇತರರೂ ಕಂಡರು।

Verse 19

महाकाया भीमवक्त्राः पाशहस्ता भयावहाः । अनावृष्ट्युपमा दृष्टा आतुराः पिङ्गलोचनाः

ಅವರು ಮಹಾಕಾಯರು, ಭೀಕರ ಮುಖದವರು, ಕೈಯಲ್ಲಿ ಪಾಶ ಹಿಡಿದು ಭಯಾನಕರಾಗಿದ್ದರು; ಅನಾವೃಷ್ಟಿಯ ವಿಪತ್ತಿನಂತೆ ಕಾಣಿಸಿ, ಆತುರರು, ಪಿಂಗಳ ನೇತ್ರಗಳವರು।

Verse 20

दीर्घजिह्वा करालास्या तीक्ष्णदंष्ट्रा दुरासदा । वृद्धा नारी कुरुश्रेष्ठ दृष्टान्या ऋषिपुंगवैः

ಆಮೇಲೆ, ಓ ಕುರುಶ್ರೇಷ್ಠ, ಋಷಿಪುಂಗವರು ಇನ್ನೊಬ್ಬ ವೃದ್ಧ ಸ್ತ್ರೀಯನ್ನು ಕಂಡರು—ದೀರ್ಘ ಜಿಹ್ವೆಯುಳ್ಳವಳು, ಕರಾಳ ಮುಖವಳ್ಳವಳು, ತೀಕ್ಷ್ಣ ದಂಷ್ಟ್ರೆಯುಳ್ಳವಳು, ಸಮೀಪಿಸಲು ದುಸ್ತರಳಾಗಿದ್ದಳು।

Verse 21

ततः समीपगा वृद्धा तस्य वृन्दस्य भारत । स्वाध्यायनिरता विप्रा दृष्टास्तैः पापकर्मभिः

ಆಮೇಲೆ, ಹೇ ಭಾರತ, ಆ ವೃದ್ಧ ಸ್ತ್ರೀ ಆ ಗುಂಪಿನ ಸಮೀಪಕ್ಕೆ ಬಂದಳು. ಸ್ವಾಧ್ಯಾಯನಿರತರಾದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರನ್ನು ಆ ಪಾಪಕರ್ಮಿಗಳು ಕಂಡರು.

Verse 22

ऊचुस्ते तु समूहेन ब्राह्मणांस्तपसि स्थितान् । अस्माकं स्वामिनः सर्वे तिष्ठन्ते तीर्थमध्यतः । ते प्रस्थाप्या महाभागाः सर्वथैव त्वरान्विताः

ನಂತರ ಅವರು ಒಟ್ಟಾಗಿ ತಪಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತರಾದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ಹೇಳಿದರು— “ನಮ್ಮ ಸ್ವಾಮಿಗಳು ಎಲ್ಲರೂ ತೀರ್ಥಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ನಿಂತಿದ್ದಾರೆ. ಹೇ ಮಹಾಭಾಗ್ಯವಂತರೇ, ನೀವು ಎಲ್ಲ ರೀತಿಯಿಂದಲೂ ತ್ವರೆಯಿಂದ ಅಲ್ಲಿ ಹೋಗಬೇಕು.”

Verse 23

तच्छ्रुत्वा वचनं तेषां सर्वे चैव त्वरान्विताः । जग्मुस्ते नर्मदाकक्षं दृष्ट्वा रेवां द्विजोत्तमाः

ಅವರ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ ಎಲ್ಲರೂ ತ್ವರೆಯಿಂದ ತಕ್ಷಣ ಹೊರಟರು. ದ್ವಿಜೋತ್ತಮರು ನರ್ಮದಾ ತೀರಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ ಅಲ್ಲಿ ಪವಿತ್ರ ರೇವೆಯನ್ನು ದರ್ಶನಮಾಡಿದರು.

Verse 24

ततः केचित्स्तुवन्त्यन्ये जय देवि नमोऽस्तु ते

ನಂತರ ಕೆಲವರು ಸ್ತುತಿಸಲು ಆರಂಭಿಸಿದರು; ಇತರರು ಹೇಳಿದರು— “ಜಯ ದೇವಿ, ನಿಮಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.”

Verse 25

नमोऽस्तु ते सिद्धगणैर्निषेविते नमोऽस्तु ते सर्वपवित्रमङ्गले । नमोऽस्तु ते विप्रसहस्रसेविते नमोऽस्तु रुद्राङ्गसमुद्भवे वरे

ಸಿದ್ಧಗಣಗಳಿಂದ ನಿಷೇವಿತೆಯಾದ ದೇವಿ, ನಿಮಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ಸರ್ವಪವಿತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಮಂಗಳಸ್ವರೂಪಿಣಿ, ನಿಮಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ಸಾವಿರಾರು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಂದ ಸೇವಿತೆಯಾದ ದೇವಿ, ನಿಮಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ರುದ್ರನ ಅಂಗದಿಂದ ಉದ್ಭವಿಸಿದ ಶ್ರೇಷ್ಠೆಯೇ, ನಿಮಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.

Verse 26

नमोऽस्तु ते सर्वपवित्रपावने नमोऽस्तु ते देवि वरप्रदे शिवे । नमामि ते शीतजले सुखप्रदे सरिद्वरे पापहरे विचित्रिते

ಸರ್ವಪವಿತ್ರವನ್ನೂ ಪಾವನಗೊಳಿಸುವ ತಾಯೇ! ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ವರಪ್ರದಾಯಿನಿ, ಶಿವಾ ದೇವಿ! ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ಶೀತಲ ಜಲದಿಂದ ಸುಖ ನೀಡುವವಳೇ, ನದಿಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠಳೇ, ಪಾಪಹಾರಿಣಿ, ವಿಚಿತ್ರ ಶೋಭೆಯಿಂದ ಅಲಂಕೃತಳೇ—ನಿನಗೆ ನಾನು ಪ್ರಣಾಮ ಮಾಡುತ್ತೇನೆ.

Verse 27

अनेकभूतौघसुसेविताङ्गे गन्धर्वयक्षोरगपाविताङ्गे । महागजौघैर्महिषैर्वराहैरापीयसे तोयमहोर्मिमाले

ಹೇ ದೇವೀ! ಅನೇಕ ಭೂತಸಮೂಹಗಳು ನಿನ್ನ ಅಂಗಗಳನ್ನು ಸುಸೇವಿಸುತ್ತವೆ; ಗಂಧರ್ವ, ಯಕ್ಷ ಮತ್ತು ನಾಗರು ನಿನ್ನ ದೇಹವನ್ನು ಪಾವನಗೊಳಿಸುತ್ತಾರೆ. ಮಹಾಗಜಗಳ ಗುಂಪುಗಳು, ಮಹಿಷಗಳು ಮತ್ತು ವರಾಹಗಳು ನಿನ್ನ ನೀರನ್ನು ಕುಡಿಯುತ್ತವೆ; ಅಹೋ! ನಿನ್ನ ತರಂಗಮಾಲೆ ಎಷ್ಟು ಅದ್ಭುತ!

Verse 28

नमामि ते सर्ववरे सुखप्रदे विमोचयास्मानघपाशबद्धान्

ಹೇ ಸರ್ವಶ್ರೇಷ್ಠ ವರಪ್ರದಾಯಿನಿ, ಸುಖ-ಕಲ್ಯಾಣ ನೀಡುವವಳೇ! ನಾನು ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸುತ್ತೇನೆ. ಪಾಪಪಾಶಗಳಿಂದ ಬಂಧಿತರಾದ ನಮ್ಮನ್ನು ವಿಮೋಚಿಸು.

Verse 29

भ्रमन्ति तावन्नरकेषु मर्त्या यावत्तवाम्भो नहि संश्रयन्ति । स्पृष्टं करैश्चन्द्रमसो रवेश्चेत्तद्देवि दद्यात्परमं पदं तु

ಮರ್ತ್ಯರು ನಿನ್ನ ಜಲವನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸದವರೆಗೆ ನರಕಗಳಲ್ಲಿ ಅಲೆದಾಡುತ್ತಾರೆ. ಚಂದ್ರ ಮತ್ತು ಸೂರ್ಯರ ಕಿರಣಗಳಿಂದ ಸ್ಪರ್ಶಿತವಾದ ನಿನ್ನ ಜಲವನ್ನು ಯಾರಾದರೂ ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿದರೆ, ಹೇ ದೇವೀ, ಅದು ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಪರಮಪದವನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ.

Verse 30

अनेकसंसारभयार्दितानां पापैरनेकैरभिवेष्टितानाम् । गतिस्त्वमम्भोजसमानवक्त्रे द्वन्द्वैरनेकैरभिसंवृतानाम्

ಸಂಸಾರದ ಅನೇಕ ಭಯಗಳಿಂದ ಪೀಡಿತರಾದವರಿಗೆ, ಅನೇಕ ಪಾಪಗಳಿಂದ ಆವರಿತರಾದವರಿಗೆ—ಹೇ ಕಮಲಸಮಾನ ಮುಖವಳೇ! ಅನೇಕ ದ್ವಂದ್ವಗಳಿಂದ ಮುಚ್ಚಲ್ಪಟ್ಟವರಿಗೆ ನೀನೇ ಗತಿ, ನೀನೇ ಶರಣು.

Verse 31

नद्यश्च पूता विमला भवन्ति त्वां देवि सम्प्राप्य न संशयोऽत्र । दुःखातुराणामभयं ददासि शिष्टैरनेकैरभिपूजितासि

ಹೇ ದೇವಿ, ನಿನ್ನನ್ನು ಸೇರಿಕೊಂಡಾಗ ನದಿಗಳೂ ಪವಿತ್ರವಾಗಿ ನಿರ್ಮಲವಾಗುತ್ತವೆ—ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ. ನೀನು ದುಃಖದಿಂದ ಪೀಡಿತರಾದವರಿಗೆ ಅಭಯವನ್ನು ನೀಡುತ್ತೀ; ಅನೇಕ ಶಿಷ್ಟರು ಮತ್ತು ಪಂಡಿತರು ನಿನ್ನನ್ನು ಪೂಜಿಸುತ್ತಾರೆ.

Verse 32

विण्मूत्रदेहाश्च निमग्नदेहा भ्रमन्ति तावन्नरकेषु मर्त्याः । महाबलध्वस्ततरङ्गभङ्गं जलं न यावत्तव संस्पृशन्ति

ಮಲಮೂತ್ರದಿಂದ ದೂಷಿತ ದೇಹಧಾರಿಗಳು, ಅಧೋಗತಿಯಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿದ ಮನುಷ್ಯರು ನರಕಗಳಲ್ಲಿ ಅಷ್ಟರವರೆಗೆ ಅಲೆದಾಡುತ್ತಾರೆ; ಮಹಾಬಲದಿಂದ ತರಂಗಶಿಖರಗಳು ಚೂರುಚೂರಾಗುವ ನಿನ್ನ ಜಲವನ್ನು ಅವರು ಸ್ಪರ್ಶಿಸುವವರೆಗೆ.

Verse 33

म्लेच्छाः पुलिन्दास्त्वथ यातुधानाः पिबन्ति येऽंभस्तव देवि पुण्यम् । तेऽपि प्रमुच्यन्ति भयाच्च घोरात्किमत्र विप्रा भवपाशभीताः

ಹೇ ದೇವಿ, ಮ್ಲೇಚ್ಛರು, ಪುಲಿಂದರು ಹಾಗೂ ಯಾತುಧಾನರು ಕೂಡ—ಯಾರು ನಿನ್ನ ಪುಣ್ಯಜಲವನ್ನು ಕುಡಿಯುವರೋ—ಅವರೂ ಘೋರಭಯದಿಂದ ಮುಕ್ತರಾಗುತ್ತಾರೆ. ಹಾಗಾದರೆ ಭವಪಾಶಕ್ಕೆ ಭೀತರಾದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಇಲ್ಲಿ ಉದ್ಧಾರವಾಗುವುದು ಏನು ಆಶ್ಚರ್ಯ?

Verse 34

सरांसि नद्यः क्षयमभ्युपेता घोरे युगेऽस्मिन्कलिनावसृष्टे । त्वं भ्राजसे देवि जलौघपूर्णा दिवीव नक्षत्रपथे च गङ्गा

ಈ ಘೋರ ಕಲಿಯುಗವು ಬಂದಾಗ ಸರೋವರಗಳೂ ನದಿಗಳೂ ಕ್ಷಯಕ್ಕೆ ಒಳಗಾಗುತ್ತವೆ; ಆದರೆ ಹೇ ದೇವಿ, ನೀನು ಜಲಪ್ರವಾಹಗಳಿಂದ ತುಂಬಿ ನಕ್ಷತ್ರಪಥದಲ್ಲಿನ ದಿವ್ಯ ಗಂಗೆಯಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತೀಯೆ.

Verse 35

तव प्रासादाद्वरदे विशिष्टे कालं यथेमं परिपालयित्वा । यास्याम मोक्षं तव सुप्रसादाद्वयं यथा त्वं कुरु नः प्रसादम्

ಹೇ ವಿಶಿಷ್ಟ ವರದೆ, ನಿನ್ನ ಕೃಪೆಯಿಂದ ನಾವು ಈ ಕಾಲವನ್ನು ಯಥಾವಿಧಿಯಾಗಿ ಧರ್ಮಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಪಾಲಿಸೋಣ; ನಿನ್ನ ಮಹಾಪ್ರಸಾದದಿಂದ ಮೋಕ್ಷವನ್ನು ಪಡೆಯೋಣ. ಆದ್ದರಿಂದ ನಮ್ಮ ಮೇಲೆ ಕರುಣೆ ಮಾಡಿ, ನಮಗೆ ಪ್ರಸಾದವನ್ನು ದಯಪಾಲಿಸು.

Verse 36

त्वामाश्रिता ये शरणं गताश्च गतिस्त्वमम्बेव पितेव पुत्रान् । त्वत्पालिता यावदिमं सुघोरं कालं त्वनावृष्टिहतं क्षिपामः

ನಿನ್ನ ಆಶ್ರಯ ಪಡೆದು ಶರಣಾಗತರಾದವರಿಗೆ ನೀನೇ ಏಕೈಕ ಗತಿ—ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ತಾಯಿಯಂತೆ, ತಂದೆಯಂತೆ. ನಿನ್ನ ರಕ್ಷಣೆಯಿಂದ ಅನಾವೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ಪೀಡಿತವಾದ ಈ ಅತ್ಯಂತ ಘೋರ ಕಾಲವನ್ನು ನಾವು ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ದಾಟಿಹೋಗುವಂತೆ ಮಾಡು.

Verse 37

एवं स्तुता तदा देवी नर्मदा सरितां वरा । प्रत्यक्षा सा परा मूर्तिर्ब्राह्मणानां युधिष्ठिर

ಹೀಗೆ ಸ್ತುತಿಸಲ್ಪಟ್ಟಾಗ, ನದಿಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠಳಾದ ದೇವಿ ನರ್ಮದೆ—ಓ ಯುಧಿಷ್ಠಿರ—ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ಪರಮವಾದ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷ ಮೂರ್ತಿಯಾಗಿ ಪ್ರಕಟಳಾದಳು.

Verse 38

श्रीमार्कण्डेय उवाच । पठन्ति ये स्तोत्रमिदं नरेन्द्र शृण्वन्ति भक्त्या परया प्रशान्ताः । ते यान्ति रुद्रं वृषसंयुतेन यानेन दिव्याम्बरभूषिताङ्गाः

ಶ್ರೀ ಮಾರ್ಕಂಡೇಯರು ಹೇಳಿದರು—ಓ ನರೇಂದ್ರ, ಶಾಂತಚಿತ್ತರಾದವರು ಈ ಸ್ತೋತ್ರವನ್ನು ಪಠಿಸುವವರಾಗಲಿ ಅಥವಾ ಪರಮಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಕೇಳುವವರಾಗಲಿ, ಅವರು ವೃಷಭಯುಕ್ತ ಯಾನದಲ್ಲಿ ತೆರಳಿ, ದಿವ್ಯಾಂಬರಗಳಿಂದ ಅಲಂಕೃತ ದೇಹಧಾರಿಗಳಾಗಿ ರುದ್ರನನ್ನು ಸೇರುತ್ತಾರೆ.

Verse 39

ये स्तोत्रमेतत्सततं जपन्ति स्नात्वा च तोयेन तु नर्मदायाः । तेभ्योऽन्तकाले सरिदुत्तमेयं गतिं विशुद्धामचिराद्ददाति

ಈ ಸ್ತೋತ್ರವನ್ನು ಸದಾ ಜಪಿಸಿ ನರ್ಮದೆಯ ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡುವವರಿಗೆ, ಅಂತ್ಯಕಾಲದಲ್ಲಿ ಈ ಶ್ರೇಷ್ಠ ನದಿ ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ವಿಶುದ್ಧವಾದ ಪವಿತ್ರ ಗತಿಯನ್ನು ದಯಪಾಲಿಸುತ್ತದೆ.

Verse 40

प्रातः समुत्थाय तथा शयानो यः कीर्तयेतानुदिनं स्तवेन्द्रम् । देहक्षयं स्वे सलिले ददाति समाश्रयं तस्य महानुभाव

ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಎದ್ದು ಅಥವಾ ಶಯನಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿಯೂ ಯಾರು ಪ್ರತಿದಿನ ಈ ಸ್ತವೇಂದ್ರವನ್ನು (ಸ್ತೋತ್ರರಾಜವನ್ನು) ಕೀರ್ತಿಸುತ್ತಾರೋ, ದೇಹಕ್ಷಯಕಾಲದಲ್ಲಿ ಆ ಮಹಾನುಭಾವಾ (ನರ್ಮದೆ) ಅವನಿಗೆ ತನ್ನದೇ ಜಲದಲ್ಲಿ ಆಶ್ರಯವನ್ನು ನೀಡುತ್ತಾಳೆ.

Verse 41

पापैर्विमुक्ता दिवि मोदमानाः सम्भोगिनश्चैव तु नान्यथा च

ಪಾಪಗಳಿಂದ ವಿಮುಕ್ತರಾಗಿ ಅವರು ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿ ಹರ್ಷಿಸುತ್ತಾ ದಿವ್ಯ ಭೋಗಸೌಖ್ಯಗಳನ್ನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾರೆ; ನಿಜವಾಗಿ ಇದು ಬೇರೆ ರೀತಿಯಾಗದು.

Verse 42

प्रसन्ना नर्मदा देवी स्तोत्रेणानेन भारत । जलेनाप्यायितान् विप्रान् दक्षिणापथवाहिनी

ಓ ಭಾರತಾ! ಈ ಸ್ತೋತ್ರದಿಂದ ಪ್ರಸನ್ನಳಾದ ದಕ್ಷಿಣಪಥವಾಹಿನಿ ದೇವಿ ನರ್ಮದೆ ತನ್ನ ಜಲದಿಂದ ಆ ವಿಪ್ರರನ್ನು ತೃಪ್ತಿಪಡಿಸಿ ಪೋಷಿಸಿದಳು.

Verse 43

अमृतत्वं तु वो दद्मि योगिभिर्यन्न गम्यते । दुर्लभं यत्सुरैः सर्वैर्मत्प्रसादाल्लभिष्यथ

ನಾನು ನಿಮಗೆ ಅಮೃತತ್ವವನ್ನು ನೀಡುತ್ತೇನೆ—ಯೋಗಿಗಳಿಗೂ ಅಪ್ರಾಪ್ಯವಾದುದು, ಎಲ್ಲ ದೇವತೆಗಳಿಗೂ ದುರ್ಲಭವಾದುದು; ನನ್ನ ಪ್ರಸಾದದಿಂದಲೇ ನೀವು ಅದನ್ನು ಪಡೆಯುವಿರಿ.

Verse 44

इति ते ब्राह्मणा राजंल्लब्धा वरमनुत्तमम् । गमिष्यन्तः प्रीतचित्ता ददृशुश्चित्रमद्भुतम्

ಓ ರಾಜನೇ! ಈ ರೀತಿ ಆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಅನುತ್ತಮ ವರವನ್ನು ಪಡೆದು ಹರ್ಷಚಿತ್ತದಿಂದ ಹೊರಟು, ಒಂದು ವಿಚಿತ್ರ ಅದ್ಭುತವನ್ನು ಕಂಡರು.

Verse 45

श्रीमार्कण्डेय उवाच । दृष्टास्तैः पुरुषाः पार्थ नर्मदातटसंस्थिताः । स्नानदेवार्चनासक्ताः पञ्च एव महाबलाः

ಶ್ರೀ ಮಾರ್ಕಂಡೇಯರು ಹೇಳಿದರು—ಓ ಪಾರ್ಥಾ! ಅವರು ನರ್ಮದಾ ತಟದಲ್ಲಿ ನಿಂತಿದ್ದ, ಸ್ನಾನ ಮತ್ತು ದೇವಾರ್ಚನೆಗೆ ಆಸಕ್ತರಾದ ಐದು ಮಹಾಬಲಿಷ್ಠ ಪುರುಷರನ್ನು ಕಂಡರು.

Verse 46

ते दृष्टा ब्राह्मणैः सर्वैर्वेदवेदाङ्गपारगैः । संपृष्टास्तैर्महाराज यथा तदवधारय

ವೇದ-ವೇದಾಂಗಗಳಲ್ಲಿ ಪಾರಂಗತರಾದ ಆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರೆಲ್ಲರೂ ಅವರನ್ನು ಕಂಡರು. ಬಳಿಕ ಅವರು ಅವರನ್ನು ಪ್ರಶ್ನಿಸಿದರು; ಓ ಮಹಾರಾಜ, ನಾನು ಹೇಳುವಂತೆ ಯಥಾರ್ಥವಾಗಿ ಗ್ರಹಿಸು.

Verse 47

विप्रा ऊचुः । वनान्ते स्त्रीयुगं दृष्ट्वा महारौद्रं भयावहम् । वृद्धाश्च पुरुषास्तत्र पाशहस्ता भयावहाः

ವಿಪ್ರರು ಹೇಳಿದರು—ಅರಣ್ಯದ ಅಂಚಿನಲ್ಲಿ ನಾವು ಇಬ್ಬರು ಸ್ತ್ರೀಯರನ್ನು ಕಂಡೆವು; ಅವರು ಅತ್ಯಂತ ಉಗ್ರರೂ ಭಯಂಕರರೂ ಆಗಿದ್ದರು. ಅಲ್ಲಿ ವೃದ್ಧ ಪುರುಷರೂ ಇದ್ದರು, ಕೈಯಲ್ಲಿ ಪಾಶ ಹಿಡಿದು, ಭೀತಿಕರವಾಗಿ.

Verse 48

दुर्धर्षा दुर्निरीक्ष्याश्च इतश्चेतश्च चञ्चलाः । व्याहरन्तः शुभां वाचं न तत्र गतिरस्ति वै

ಅವರು ಅಜೇಯರೂ ನೋಡಲೂ ಕಷ್ಟವಾದವರೂ; ಇತ್ತಿಚ್ಚೆತ್ತ ಚಂಚಲವಾಗಿ ಓಡಾಡುತ್ತಿದ್ದರು. ಶುಭವಾದ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದರೂ, ಅಲ್ಲಿ ನಿಜಕ್ಕೂ ಹೊರಬರುವ ದಾರಿ ಇರಲಿಲ್ಲ.

Verse 49

अपरस्परयोः सर्वे निरीक्षन्तः पुनःपुनः । तैस्तु यद्वचनं प्रोक्तं तत्सर्वं कथ्यतामिति

ಅವರು ಎಲ್ಲರೂ ಮರುಮರು ಪರಸ್ಪರ ನೋಡಿಕೊಂಡರು. ನಂತರ ಹೇಳಿದರು—ಅವರು ಹೇಳಿದ ಮಾತುಗಳನ್ನೆಲ್ಲ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ತಿಳಿಸಿರಿ.

Verse 50

अस्माकं पुरुषाः पञ्च तिष्ठन्ति तत्र सत्तमाः । ते प्रस्थाप्या महाभागाः सर्वथैव त्वरान्विताः

ನಮ್ಮ ಐದು ಪುರುಷರು—ಶ್ರೇಷ್ಠ ಸತ್ಪುರುಷರು—ಅಲ್ಲಿ ನಿಂತಿದ್ದಾರೆ. ಆ ಮಹಾಭಾಗ್ಯಶಾಲಿಗಳನ್ನು ಎಲ್ಲ ರೀತಿಯಿಂದಲೂ ತ್ವರಿತವಾಗಿ ಕಳುಹಿಸಬೇಕು.

Verse 51

अथ ते पुरुषाः पञ्च श्रुत्वा वाक्यमिदं शुभम् । परस्परं निरीक्षन्तो वदन्ति च पुनःपुनः

ಆಗ ಆ ಐದು ಪುರುಷರು ಆ ಶುಭ ವಚನವನ್ನು ಕೇಳಿ ಪರಸ್ಪರ ಒಬ್ಬರನ್ನೊಬ್ಬರು ನೋಡಿ, ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ತಮ್ಮೊಳಗೆ ಮಾತಾಡಿದರು।

Verse 52

क्व ते कस्य कुतो याताः किमुक्तं तैर्भयावहैः

ಅವರು ಎಲ್ಲಿದ್ದಾರೆ? ಅವರು ಯಾರವರು, ಎಲ್ಲಿಂದ ಬಂದರು? ಆ ಭಯಂಕರರು ಏನು ಹೇಳಿದರು?

Verse 53

पुरुषा ऊचुः । तीर्थावगाहनं सर्वैः पूर्वदक्षिणपश्चिमैः । उत्तरैश्च कृतं भक्त्या न पापं तैर्व्यपोहितम्

ಪುರುಷರು ಹೇಳಿದರು—ಪೂರ್ವ-ದಕ್ಷಿಣ-ಪಶ್ಚಿಮ-ಉತ್ತರ ದಿಕ್ಕುಗಳಿಂದ ಬಂದ ನಾವು ಎಲ್ಲರೂ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಈ ತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿದೆವು; ಆದರೂ ನಮ್ಮ ಪಾಪ ದೂರವಾಗಲಿಲ್ಲ।

Verse 54

निष्पापाश्चाथ संजातास्तीर्थस्यास्य प्रभावतः । शृण्वन्तु ऋषयः सर्वे वह्निकालोपमा द्विजाः

ಆದರೂ ಈ ತೀರ್ಥದ ಪ್ರಭಾವದಿಂದ ಅವರು ಪಾಪರಹಿತರಾದರು. ಅಗ್ನಿ-ಕಾಲ ಸಮ ತೇಜಸ್ಸಿನ ದ್ವಿಜರೇ, ಎಲ್ಲಾ ಋಷಿಗಳು ಕೇಳಲಿ।

Verse 55

पातकानि च घोराणि यान्यचिन्त्यानि देहिनाम् । पापिष्ठेन तु चैकेन गुरुदारा निषेविता

ದೇಹಿಗಳಲ್ಲಿ ಕಲ್ಪನೆಗೂ ಮೀರಿದ ಭಯಂಕರ ಪಾತಕಗಳಿವೆ; ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬ ಮಹಾಪಾಪಿ ಗುರುಪತ್ನಿಯನ್ನೂ ಉಲ್ಲಂಘಿಸಿ ಸಂಗಮಿಸಿದನು।

Verse 56

हृतं चान्येन मित्रस्वं सुवर्णं च धनं तथा । ब्रह्महत्या महारौद्रा कृता चान्येन पातकम्

ಒಬ್ಬನು ಮಿತ್ರನ ಸ್ವರ್ಣ-ಧನಾದಿ ಸಂಪತ್ತನ್ನು ಕದ್ದನು; ಮತ್ತೊಬ್ಬನು ಅತಿಭೀಕರವಾದ ಬ್ರಹ್ಮಹತ್ಯೆ ಎಂಬ ಮಹಾಪಾತಕವನ್ನು ಮಾಡಿದನು.

Verse 57

सुरापानं तु चान्यस्य संजातं चाप्यकामतः । गोवध्या चाप्यकामेन कृता चैकेन पापिना

ಮತ್ತೊಬ್ಬನಿಗೆ ಅಕಾಮತಃ ಸುರಾಪಾನ ಪಾತಕ ಸಂಭವಿಸಿತು; ಹಾಗೆಯೇ ಒಬ್ಬ ಪಾಪಿ ಅನಿಚ್ಛೆಯಿಂದಲೇ ಗೋವಧವನ್ನು ಮಾಡಿದನು.

Verse 58

अकामतोऽपि सर्वेषां पातकानि नराधिप । ब्राह्मणानां तु ते श्रुत्वा वाक्यं तद्विस्मयान्विताः

ಹೇ ನರಾಧಿಪ! ಅಕಾಮತಃ ಕೂಡ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಪಾತಕಗಳು ಸಂಭವಿಸುತ್ತವೆ; ಆದರೆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರ ವಚನವನ್ನು ಕೇಳಿ ಅವರು ವಿಸ್ಮಯದಿಂದ ತುಂಬಿದರು.

Verse 59

सद्य एव तदा जाताः पापिष्ठा गतकल्मषाः । तीर्थस्यास्य प्रभावेन नर्मदायाः प्रभावतः

ಅದೇ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಅವರು—ಅತಿಪಾಪಿಷ್ಠರಾಗಿದ್ದರೂ—ಕಲ್ಮಷರಹಿತರಾದರು; ಈ ತೀರ್ಥದ ಪ್ರಭಾವದಿಂದ, ನರ್ಮದೆಯ ಪ್ರಭಾವದಿಂದ.

Verse 60

न क्वचित्पातकानां तु प्रवेशश्चात्र जायते । एवं संचित्य ते सर्वे पापिष्ठाश्च परस्परम्

ಇಲ್ಲಿ ಪಾತಕಗಳಿಗೆ ಎಲ್ಲಿಯೂ ಪ್ರವೇಶವೇ ಆಗುವುದಿಲ್ಲ. ಹೀಗೆಂದು ಆ ಪಾಪಿಷ್ಠರು ಎಲ್ಲರೂ ಸೇರಿ ಪರಸ್ಪರ ಮಾತನಾಡಿದರು.

Verse 61

चित्रभानुः स्मृतस्तैस्तु विचिन्त्य हृदये हरिम् । स्नात्वा रेवाजले पुण्ये तर्पिताः पितृदेवताः

ಅವರು ಆಗ ಚಿತ್ರಭಾನುನ್ನು ಸ್ಮರಿಸಿ, ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಹರಿಯನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸುತ್ತಾ ಪುಣ್ಯ ರೇವಾಜಲದಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ ಪಿತೃಗಳಿಗೂ ದೇವತೆಗಳಿಗೂ ತರ್ಪಣ ನೀಡಿ ತೃಪ್ತಿಪಡಿಸಿದರು।

Verse 62

नत्वा तु भास्करं देवं हृदि ध्यात्वा जनार्दनम् । प्रदक्षिणं तु तं भक्त्या ज्वलन्तं जातवेदसम्

ಭಾಸ್ಕರ ದೇವರಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಜನಾರ್ದನನನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸಿ, ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಜ್ವಲಿಸುವ ಜಾತವೇದಸ (ಅಗ್ನಿ/ಸೂರ್ಯ)ನಿಗೆ ಪ್ರದಕ್ಷಿಣೆ ಮಾಡಿದರು।

Verse 63

पतिताः पाण्डवश्रेष्ठ पापोद्विग्ना महीपते । सात्त्विकीं वासनां कृत्वा त्यक्त्वा रजस्तमस्तथा

ಹೇ ಪಾಂಡವಶ್ರೇಷ್ಠ, ಹೇ ಮಹೀಪತೇ—ಪತಿತರಾಗಿ ಪಾಪದಿಂದ ಉದ್ವಿಗ್ನರಾದವರು ಸಾತ್ತ್ವಿಕ ವಾಸನೆಯನ್ನು ಬೆಳೆಸಿ, ರಜಸ್-ತಮಸ್ ತ್ಯಜಿಸಿ, ಉನ್ನತ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಸಾಧನೆಗೆ ಯೋಗ್ಯರಾದರು।

Verse 64

हतं तैः पावके सर्वं रेवाया उत्तरे तटे । विमानस्थास्तदा दृष्टा ब्राह्मणैस्ते युधिष्ठिर

ಹೇ ಯುಧಿಷ್ಠಿರ—ರೇವೆಯ ಉತ್ತರ ತಟದಲ್ಲಿ ಅವರ ಕಾರಣದಿಂದ ಅಗ್ನಿಯಿಂದ ಎಲ್ಲವೂ ದಗ್ಧವಾಯಿತು; ನಂತರ ಅವರು ವಿಮಾನಸ್ಥರಾಗಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ದರ್ಶನ ನೀಡಿದರು।

Verse 65

आश्चर्यमतुलं दृष्टमृषिभिर्नर्मदातटे । तदाप्रभृति ते सर्वे रागद्वेषविवर्जिताः

ನರ್ಮದಾ ತಟದಲ್ಲಿ ಋಷಿಗಳು ಅತുലವಾದ ಆಶ್ಚರ್ಯವನ್ನು ಕಂಡರು; ಆ ಸಮಯದಿಂದ ಅವರು ಎಲ್ಲರೂ ರಾಗ-ದ್ವೇಷವಿಲ್ಲದವರಾದರು।

Verse 66

रवितीर्थं द्विजा हृष्टाः सेवन्ते मोक्षकाङ्क्षया । तीर्थस्यास्य च यत्पुण्यं तच्छृणुष्व नराधिप

ಮೋಕ್ಷಕಾಂಕ್ಷೆಯಿಂದ ಹರ್ಷಿತ ದ್ವಿಜರು ರವಿತೀರ್ಥವನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿ ಸೇವಿಸುತ್ತಾರೆ. ಹೇ ನರಾಧಿಪ, ಈ ತೀರ್ಥದ ಪುಣ್ಯವನ್ನು ಈಗ ಕೇಳು.

Verse 67

पीडितो वृद्धभावेन भक्त्या प्रीतो नरेश्वर । उद्देशं कथयिष्यामि द्विक्रोशाभ्यन्तरे स्थितः

ಹೇ ನರೇಶ್ವರ, ವೃದ್ಧಭಾವದಿಂದ ಪೀಡಿತನಾಗಿದ್ದರೂ ನಿನ್ನ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ನಾನು ಪ್ರೀತನಾಗಿದ್ದೇನೆ. ಎರಡು ಕ್ರೋಶಗಳ ಒಳವಲಯದಲ್ಲಿರುವ ಇದರ ಸ್ಥಳವನ್ನು ಹೇಳುವೆನು.

Verse 68

कुरुक्षेत्रं यथा पुण्यं रवितीर्थं श्रुतं मया । ईश्वरेण पुरा ख्यातं षण्मुखस्य नराधिप

ಕುರುಕ್ಷೇತ್ರವು ಹೇಗೆ ಪುಣ್ಯವೋ ಹಾಗೆಯೇ ರವಿತೀರ್ಥವೂ ಪುಣ್ಯವೆಂದು ನಾನು ಕೇಳಿದ್ದೇನೆ. ಹೇ ನರಾಧಿಪ, ಪುರಾತನಕಾಲದಲ್ಲಿ ಈಶ್ವರನು ಇದನ್ನು ಷಣ್ಮುಖ (ಸ್ಕಂದ)ನಿಗೆ ಪ್ರಕಟಿಸಿದನು.

Verse 69

श्रुतं रुद्राच्च तैः सर्वैरहं तत्र समीपगः ईश्वर उवाच । मार्तण्डग्रहणे प्राप्ते ये व्रजन्ति षडानन । रवितीर्थे कुरुक्षेत्रे तुल्यमेतत्फलं लभेत्

ಇದನ್ನು ಅವರು ಎಲ್ಲರೂ ರುದ್ರನಿಂದ ಕೇಳಿದರು; ನಾನು ಅಲ್ಲಿ ಸಮೀಪದಲ್ಲೇ ಇದ್ದೆ. ಈಶ್ವರನು ಹೇಳಿದನು—ಹೇ ಷಡಾನನ, ಸೂರ್ಯಗ್ರಹಣಕಾಲದಲ್ಲಿ ರವಿತೀರ್ಥಕ್ಕೆ ಹೋಗುವವರು ಕುರುಕ್ಷೇತ್ರದ ಸಮಾನ ಫಲವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ.

Verse 70

स्नाने दाने तथा जप्ये होमे चैव विशेषतः । कुरुक्षेत्रे समं पुण्यं नात्र कार्या विचारणा

ಸ್ನಾನ, ದಾನ, ಜಪ ಮತ್ತು ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಹೋಮದಲ್ಲಿ—ಇಲ್ಲಿನ ಪುಣ್ಯವು ಕುರುಕ್ಷೇತ್ರದ ಸಮಾನ; ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯ ಬೇಡ.

Verse 71

ग्रामे वा यदि वारण्ये पुण्या सर्वत्र नर्मदा । रवितीर्थे विशेषेण रेवा पुण्यफलप्रदा

ಗ್ರಾಮದಲ್ಲಿರಲಿ ಅರಣ್ಯದಲ್ಲಿರಲಿ, ನರ್ಮದೆ ಎಲ್ಲೆಡೆ ಪವಿತ್ರಳು; ಆದರೆ ರವಿತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ ವಿಶೇಷವಾಗಿ ರೇವಾ ಮಹಾಪುಣ್ಯಫಲವನ್ನು ನೀಡುತ್ತಾಳೆ।

Verse 72

षष्ठ्यां सूर्यदिने भक्त्या व्यतीपाते च वै धृतौ । संक्रान्तौ ग्रहणेऽमायां ये व्रजन्ति जितेन्द्रियाः

ಷಷ್ಠಿ ತಿಥಿ, ಭಾನುವಾರ, ವ್ಯತೀಪಾತ, ಧೃತಿ ಯೋಗ, ಸಂಕ್ರಾಂತಿ, ಗ್ರಹಣ ಹಾಗೂ ಅಮಾವಾಸ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ಜಿತೇಂದ್ರಿಯ ಭಕ್ತರು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಅಲ್ಲಿ ಹೋಗುತ್ತಾರೆ।

Verse 73

कामक्रोधैर्विमुक्ताश्च रागद्वेषैस्तथैव च । उपोष्य परया भक्त्या देवस्याग्रे नराधिप

ಕಾಮ-ಕ್ರೋಧಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗಿ, ರಾಗ-ದ್ವೇಷಗಳನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ, ಓ ನರಾಧಿಪ, ದೇವರ ಸನ್ನಿಧಿಯಲ್ಲಿ ಪರಮಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಉಪವಾಸ ಮಾಡಬೇಕು।

Verse 74

रात्रौ जागरणं कृत्वा दीपं देवस्य बोधयेत् । कथां वै वैष्णवीं पार्थ वेदाभ्यसनमेव च

ರಾತ್ರಿಯಲ್ಲಿ ಜಾಗರಣೆ ಮಾಡಿ ದೀಪದಿಂದ ದೇವರನ್ನು ಆರಾಧಿಸಬೇಕು; ಓ ಪಾರ್ಥ, ವೈಷ್ಣವ ಕಥಾಪಠಣ ಮತ್ತು ವೇದಾಭ್ಯಾಸವೂ ಮಾಡಬೇಕು।

Verse 75

ऋग्वेदं वा यजुर्वेदं सामवेदमथर्वणम् । ऋचमेकां जपेद्यस्तु स वेदफलमाप्नुयात्

ಋಗ್ವೇದ, ಯಜುರ್ವೇದ, ಸಾಮವೇದ ಅಥವಾ ಅಥರ್ವವೇದ—ಇವುಗಳಲ್ಲಿ ಯಾವುದಾದರೂ ಒಂದು ಋಚೆಯನ್ನು ಜಪಿಸುವವನು ವೇದಫಲವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ।

Verse 76

गायत्र्या च चतुर्वेदफलमाप्नोति मानवः । प्रभाते पूजयेद्विप्रानन्नदानहिरण्यतः

ಗಾಯತ್ರೀಜಪದಿಂದ ಮಾನವನು ಚತುರ್ವೇದಫಲವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ. ಪ್ರಾತಃಕಾಲದಲ್ಲಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರನ್ನು ಅನ್ನದಾನ ಹಾಗೂ ಹಿರಣ್ಯದಾನದಿಂದ ಪೂಜಿಸಬೇಕು.

Verse 77

भूमिदानेन वस्त्रेण अन्नदानेन शक्तितः । छत्रोपानहशय्यादिगृहदानेन पाण्डव

ಭೂಮಿದಾನ, ವಸ್ತ್ರದಾನ ಮತ್ತು ಶಕ್ತಿಯನುಸಾರ ಅನ್ನದಾನದಿಂದ—ಮತ್ತು ಛತ್ರ, ಪಾದುಕಾ, ಶಯ್ಯೆ ಮೊದಲಾದವುಗಳ ಹಾಗೂ ಗೃಹದಾನದಿಂದ—ಹೇ ಪಾಂಡವ, ಮಹಾಪುಣ್ಯ ಲಭಿಸುತ್ತದೆ.

Verse 78

ग्रामधूर्वहदानेन गजकन्याहयेन च । विद्याशकटदानेन सर्वेषामभयं भवेत्

ಗ್ರಾಮದಾನ, ಭಾರವಹಿಸುವ ಪಶುದಾನ, ಹಾಗೆಯೇ ಗಜ, ದಾಸಿಕನ್ಯೆ, ಹಯದಾನ—ಮತ್ತು ವಿದ್ಯಾದಾನ ಹಾಗೂ ಶಕಟದಾನದಿಂದ—ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಅಭಯ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ.

Verse 79

शत्रुश्च मित्रतां याति विषं चैवामृतं भवेत् । ग्रहा भवन्ति सुप्रीताः प्रीतस्तस्य दिवाकरः

ಶತ್ರುವೂ ಮಿತ್ರತೆಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ, ವಿಷವೂ ಅಮೃತಸಮಾನವಾಗುತ್ತದೆ. ಗ್ರಹಗಳು ಅತ್ಯಂತ ಅನುಕೂಲವಾಗುತ್ತವೆ; ಅವನ ಮೇಲೆ ದಿವಾಕರ (ಸೂರ್ಯ) ಪ್ರಸನ್ನನಾಗುತ್ತಾನೆ.

Verse 80

एतत्ते सर्वमाख्यातं रवितीर्थफलं नृप । ये शृण्वन्ति नरा भक्त्या रवितीर्थफलं शुभम्

ಹೇ ನೃಪಾ! ರವಿತೀರ್ಥಫಲವನ್ನು ನಿನಗೆ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ವಿವರಿಸಿದ್ದೇನೆ. ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ರವಿತೀರ್ಥದ ಈ ಶುಭಫಲಕಥೆಯನ್ನು ಕೇಳುವವರು—

Verse 81

तेऽपि पापविनिर्मुक्ता रविलोके वसन्ति हि । गोदानेन च यत्पुण्यं यत्पुण्यं भृगुदर्शने

ಅವರೂ ಪಾಪವಿಮುಕ್ತರಾಗಿ ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಸೂರ್ಯಲೋಕದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಾರೆ. ಗೋદાનದಿಂದ ದೊರೆಯುವ ಪುಣ್ಯವೂ, ಭೃಗು-ದರ್ಶನದಿಂದ ದೊರೆಯುವ ಪುಣ್ಯವೂ—

Verse 82

केदार उदकं पीत्वा तत्पुण्यं जायते नृणाम् । अब्दमश्वत्थसेवायां तिलपात्रप्रदो भवेत्

ಕೇದಾರದ ನೀರನ್ನು ಕುಡಿದರೆ ಮನುಷ್ಯರಿಗೆ ಅದೇ ಪುಣ್ಯ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ. ಹಾಗೆಯೇ ಒಂದು ವರ್ಷ ಅಶ್ವತ್ಥವೃಕ್ಷಸೇವೆ ಮಾಡಿದರೆ ತಿಲದಿಂದ ತುಂಬಿದ ಪಾತ್ರದ ದಾತನಾಗುತ್ತಾನೆ.

Verse 83

तत्फलं समवाप्नोति आदित्येश्वरकीर्तनात् । श्रुते यस्य प्रभावे न जायते यन्नृपात्मज

ಓ ರಾಜಕುಮಾರ, ಆದಿತ್ಯೇಶ್ವರನ ಕೀರ್ತನೆ ಮಾಡಿದರೆ ಅದೇ ಫಲ ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ. ಅವನ ಪ್ರಭಾವವನ್ನು ಕೇಳಿದಮಾತ್ರಕ್ಕೆ ಆ ಫಲ ಅಪ್ರಕಟವಾಗಿರುವುದಿಲ್ಲ—ತಪ್ಪದೇ ಫಲಿಸುತ್ತದೆ.

Verse 84

तत्सर्वं कथयिष्यामि भक्त्या तव महीपते । पापानि च प्रलीयन्ते भिन्नपात्रे यथा जलम्

ಹೇ ಮಹೀಪತೇ, ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ನಾನು ಆ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ನಿನಗೆ ಹೇಳುವೆನು. ಪಾಪಗಳು ಬಿರುಕುಬಿದ್ದ ಪಾತ್ರದಲ್ಲಿನ ನೀರಿನಂತೆ ಕರಗಿ ಹೋಗುತ್ತವೆ (ನಿಲ್ಲುವುದಿಲ್ಲ).

Verse 85

तीर्थस्याभिमुखो नित्यं जायते नात्र संशयः । गुह्याद्गुह्यतरं तीर्थं कथितं तव पाण्डव

ಅವನು ಸದಾ ತೀರ್ಥದ ಕಡೆಗೆ ಅಭಿಮುಖನಾಗುತ್ತಾನೆ—ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ. ಓ ಪಾಂಡವ, ಗುಹ್ಯಕ್ಕಿಂತಲೂ ಹೆಚ್ಚು ಗುಹ್ಯವಾದ ತೀರ್ಥವನ್ನು ನಿನಗೆ ಹೇಳಲಾಗಿದೆ.

Verse 86

पापिष्ठानां कृतघ्नानां स्वामिमित्रावघातिनाम् । तीर्थाख्यानं शुभं तेषां गोपितव्यं सदा बुधैः

ಅತಿಪಾಪಿಗಳು, ಕೃತಘ್ನರು, ಸ್ವಾಮಿ ಅಥವಾ ಮಿತ್ರನಿಗೆ ದ್ರೋಹ ಮಾಡುವವರಿಂದ ಈ ತೀರ್ಥದ ಶುಭ ಮಹಿಮಾಖ್ಯಾನವನ್ನು ಜ್ಞಾನಿಗಳು ಸದಾ ಗುಪ್ತವಾಗಿರಿಸಬೇಕು।