Adhyaya 39

Verse 1

श्रीमार्कण्डेय उवाच । ततो गच्छेच्च राजेन्द्र कपिलातीर्थमुत्तमम् । स्नानमात्रान्नरो भक्त्या मुच्यते सर्वकिल्बिषैः

ಶ್ರೀ ಮಾರ್ಕಂಡೇಯರು ಹೇಳಿದರು—ಹೇ ರಾಜೇಂದ್ರ! ನಂತರ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಕಪಿಲಾ ತೀರ್ಥಕ್ಕೆ ಹೋಗಬೇಕು. ಅಲ್ಲಿ ಕೇವಲ ಸ್ನಾನಮಾತ್ರದಿಂದಲೇ, ಭಕ್ತಿಯುಳ್ಳವನು ಎಲ್ಲಾ ಪಾಪ-ಕಲ್ಮಷಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ.

Verse 2

युधिष्ठिर उवाच । आश्चर्यभूतं लोकेषु कथितं द्विजसत्तम । नर्मदेश्वरमाहात्म्यं कापिलं कथयस्व मे

ಯುಧಿಷ್ಠಿರನು ಹೇಳಿದರು—ಹೇ ದ್ವಿಜಸತ್ತಮ! ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ಇದು ಆಶ್ಚರ್ಯಕರವೆಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧ. ದಯವಿಟ್ಟು ನನಗೆ ನರ್ಮದೇಶ್ವರನ ಕಪಿಲಾ-ಸಂಬಂಧಿತ ಮಹಾತ್ಮ್ಯವನ್ನು ಹೇಳಿರಿ.

Verse 3

यस्मिन् कालेऽथ सम्बन्धे उत्पन्नं तीर्थमुत्तमम् । सर्वपापहरं पुण्यं तीर्थं जातं कथं प्रभो

ಈ ಶ್ರೇಷ್ಠ ತೀರ್ಥವು ಯಾವ ಕಾಲದಲ್ಲಿ, ಯಾವ ಸಂಬಂಧ-ಕಾರಣದಿಂದ ಉತ್ಪನ್ನವಾಯಿತು? ಹೇ ಪ್ರಭೋ! ಸರ್ವಪಾಪಹರ ಹಾಗೂ ಪುಣ್ಯಪ್ರದವಾದ ಈ ತೀರ್ಥವು ಹೇಗೆ ಪ್ರಾಕಟ್ಯವಾಯಿತು?

Verse 4

मार्कण्डेय उवाच । शृणु वक्ष्येऽद्य ते राजन्कपिलातीर्थमुत्तमम् । येन ते विस्मयः सर्वः श्रुत्वा गच्छति भारत

ಮಾರ್ಕಂಡೇಯನು ಹೇಳಿದರು—ಓ ರಾಜನೇ, ಕೇಳು; ಇಂದು ನಿನಗೆ ಶ್ರೇಷ್ಠವಾದ ಕಪಿಲಾ ತೀರ್ಥವನ್ನು ವಿವರಿಸುತ್ತೇನೆ. ಓ ಭಾರತ, ಇದನ್ನು ಕೇಳಿದರೆ ನಿನ್ನ ಸರ್ವ ವಿಸ್ಮಯವು ಶಮಿಸಿ ನಿವೃತ್ತಿಯಾಗುತ್ತದೆ.

Verse 5

पुरा कृतयुगस्यादौ ब्रह्मा लोकपितामहः । उत्पादयित्वा सकलं भूतग्रामं चतुर्विधम्

ಪುರಾತನ ಕಾಲದಲ್ಲಿ, ಕೃತಯುಗದ ಆದಿಯಲ್ಲಿ, ಲೋಕಪಿತಾಮಹನಾದ ಬ್ರಹ್ಮನು ಸಮಸ್ತ ಭೂತಸಮೂಹವನ್ನು ನಾಲ್ಕು ವಿಧವಾಗಿ ಸೃಷ್ಟಿಸಿದನು.

Verse 6

जपहोमपरो भक्त्या क्षणं ध्यात्वा च तिष्ठति । ज्वलमानात्तु कपिला तावत्कुण्डात्समुत्थिता

ಅವನು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಜಪ-ಹೋಮಗಳಲ್ಲಿ ನಿರತನಾಗಿ, ಕ್ಷಣಮಾತ್ರ ಧ್ಯಾನಿಸಿ ನಿಂತನು. ಆಗ ಜ್ವಲಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಕುಂಡದಿಂದ ಕಪಿಲಾ ತಕ್ಷಣವೇ ಉದ್ಭವಿಸಿದಳು.

Verse 7

अग्निज्वालोज्ज्वलैः शृङ्गैस्त्रिनेत्रा सुपयस्विनी । अग्निपूर्णा ह्यग्निमुखा अग्निघ्राणाग्निलोचना

ಅವಳ ಕೊಂಬುಗಳು ಅಗ್ನಿಜ್ವಾಲೆಯಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಮಾನ; ಅವಳು ತ್ರಿನೇತ್ರಿ ಮತ್ತು ಹಾಲಿನಿಂದ ಸಮೃದ್ಧ. ಅವಳು ಅಗ್ನಿಯಿಂದ ಪರಿಪೂರ್ಣ, ಅಗ್ನಿಮುಖಿ, ಅಗ್ನಿನಾಸಿಕೆ, ಅಗ್ನಿನೇತ್ರಳಾಗಿದ್ದಳು.

Verse 8

अग्निखुरा ह्यग्निपृष्ठा अग्निसर्वाङ्गसंस्थितिः । सर्वलक्षणसम्पूर्णा घण्टाललितनिःस्वना

ಅವಳ ಕುದುರೆಕಾಲಿನ ಖುರಗಳು ಅಗ್ನಿಮಯ, ಬೆನ್ನೂ ಅಗ್ನಿಮಯ; ಅವಳ ಸರ್ವಾಂಗದಲ್ಲೂ ಅಗ್ನಿಯೇ ವ್ಯಾಪಿಸಿದ್ದಿತು. ಅವಳು ಎಲ್ಲ ಶುಭಲಕ್ಷಣಗಳಿಂದ ಸಂಪೂರ್ಣಳಾಗಿದ್ದು, ಅವಳ ಗಂಟೆಯ ಧ್ವನಿ ಮೃದು-ಮಧುರವಾಗಿತ್ತು.

Verse 9

दृष्ट्वा तु तां महाभागां कपिलां कुण्डमध्यगाम् । ब्रह्मा लोकगुरुस्तात प्रणम्येदमुवाच ह

ಕುಂಡದ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ನಿಂತಿದ್ದ ಆ ಮಹಾಭಾಗ್ಯವತಿ ಕಪಿಲೆಯನ್ನು ನೋಡಿ, ಲೋಕಗುರುವಾದ ಬ್ರಹ್ಮನು, ಹೇ ತಾತ, ನಮಸ್ಕರಿಸಿ ಈ ವಚನಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದನು।

Verse 10

नमस्ते कपिले पुण्ये सर्वलोकनमस्कृते । मङ्गल्ये मङ्गले देवि त्रिषु लोकेष्वनुपमे

ಹೇ ಪುಣ್ಯಸ್ವರೂಪಿಣಿ ಕಪಿಲೇ, ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ—ಸರ್ವಲೋಕವೂ ನಮನ ಮಾಡುವವಳೇ. ಹೇ ಮಾಙ್ಗಲ್ಯೇ, ಮಂಗಳಸ್ವರೂಪಿಣಿ ದೇವಿ, ತ್ರಿಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ನೀನು ಅನುಪಮೆ।

Verse 11

त्वं लक्ष्मीस्त्वं स्मृतिर्मेधा त्वं धृतिस्त्वं वरानने । उमादेवीति विख्याता त्वं सती नात्र संशयः

ಹೇ ವರಾನನೇ, ನೀನೇ ಲಕ್ಷ್ಮೀ; ನೀನೇ ಸ್ಮೃತಿ ಮತ್ತು ಮೇಧೆ; ನೀನೇ ಧೃತಿ. ‘ಉಮಾದೇವಿ’ ಎಂದು ನೀ ಪ್ರಸಿದ್ಧಳಾಗಿದ್ದೀ; ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ—ನೀ ಸತೀನೇ.

Verse 12

वैष्णवी त्वं महादेवी ब्रह्माणी त्वं वरानने । कुमारी त्वं महाभागे भक्तिः श्रद्धा तथैव च

ಹೇ ಮಹಾದೇವಿ, ನೀ ವೈಷ್ಣವೀ; ಹೇ ವರಾನನೇ, ನೀ ಬ್ರಹ್ಮಾಣೀ. ಹೇ ಮಹಾಭಾಗ್ಯವತೀ, ನೀ ಕುಮಾರೀ; ನೀನೇ ಭಕ್ತಿ ಮತ್ತು ಶ್ರದ್ಧೆಯೂ ಹೌದು.

Verse 13

कालरात्रिस्तु भूतानां कुमारी परमेश्वरी । त्वं लवस्त्वं त्रुटिश्चैव मुहूर्तं लक्षमेव च

ಹೇ ಪರಮೇಶ್ವರಿ ಕುಮಾರೀ, ಭೂತಜೀವಿಗಳಿಗೆ ನೀ ಕಾಲರಾತ್ರಿ. ನೀ ಲವ, ನೀ ತ್ರುಟಿ; ನೀ ಮುಹೂರ್ತ, ಕಾಲದ ಪ್ರಮಾಣವೂ ನೀನೇ.

Verse 14

संवत्सरस्त्वं मासस्त्वं कालस्त्वं च क्षणस्तथा । नास्ति किंचित्त्वया हीनं त्रैलोक्ये सचराचरे

ನೀನೇ ಸಂವತ್ಸರ, ನೀನೇ ಮಾಸ; ನೀನೇ ಕಾಲ, ನೀನೇ ಕ್ಷಣವೂ ಹೌದು. ತ್ರಿಲೋಕದಲ್ಲಿ—ಚರಾಚರಗಳಲ್ಲಿ—ನಿನ್ನಿಲ್ಲದೆ ಏನೂ ಇಲ್ಲ.

Verse 15

एवं स्तुता तु मानेन कपिला परमेष्ठिना । तमुवाच महाभागं प्रहृष्य पद्मसम्भवम्

ಈ ರೀತಿ ಪರಮೇಷ್ಠಿ (ಬ್ರಹ್ಮ) ಮಾನಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಸ್ತುತಿಸಿದಾಗ ಕಪಿಲಾ ಹರ್ಷಗೊಂಡು, ಆ ಮಹಾಭಾಗ ಪದ್ಮಸಂಭವನಿಗೆ ಮಾತಾಡಿದಳು.

Verse 16

प्रसन्ना तव वाक्येन देवदेव जगद्गुरो । किं करोमि प्रियं तेऽद्य ब्रूहि सर्वं पितामह

ನಿನ್ನ ವಚನಗಳಿಂದ ನಾನು ಪ್ರಸನ್ನಳಾಗಿದ್ದೇನೆ, ದೇವದೇವಾ, ಜಗದ್ಗುರೋ. ಇಂದು ನಿನಗೆ ಪ್ರಿಯವಾದುದನ್ನು ಏನು ಮಾಡಲಿ? ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಹೇಳು, ಪಿತಾಮಹ.

Verse 17

ब्रह्मोवाच । जगद्धिताय जनिता मया त्वं परमेश्वरि । स्वर्गान्मर्त्यं ततो याहि लोकानां हितकाम्यया

ಬ್ರಹ್ಮನು ಹೇಳಿದರು—ಪರಮೇಶ್ವರಿ! ಜಗದ್ಹಿತಕ್ಕಾಗಿ ನಿನ್ನನ್ನು ನಾನು ಜನಿಸಿದೆನು. ಆದ್ದರಿಂದ ಲೋಕಗಳ ಹಿತವನ್ನು ಬಯಸಿ ಸ್ವರ್ಗದಿಂದ ಮর্ত್ಯಲೋಕಕ್ಕೆ ಹೋಗು.

Verse 18

सर्वदेवमयी त्वं तु सर्वलोकमयी तथा । विधिना ये प्रदास्यन्ति तेषां वासस्त्रिविष्टपे

ನೀನು ಸರ್ವದೇವಮಯಿ, ಹಾಗೆಯೇ ಸರ್ವಲೋಕಮಯಿಯೂ ಹೌದು. ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ನಿನಗೆ ಅರ್ಪಿಸುವವರಿಗೆ ತ್ರಿವಿಷ್ಟಪ (ಸ್ವರ್ಗ)ದಲ್ಲಿ ವಾಸ ದೊರೆಯುವುದು.

Verse 19

एवमुक्त्वा ततो देवी ब्रह्माणं परमेश्वरी । वन्द्यमाना सुरैः सिद्धैराजगाम धरातलम्

ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ ಪರಮೇಶ್ವರಿ ದೇವಿ ಬ್ರಹ್ಮನನ್ನು ಉದ್ದೇಶಿಸಿ, ದೇವರುಗಳೂ ಸಿದ್ಧರೂ ವಂದಿಸಿ ಸ್ತುತಿಸುತ್ತಿರಲು ಭೂಮಿಗೆ ಇಳಿದಳು।

Verse 20

युधिष्ठिर उवाच । यदायातेह सा तात ब्राह्मणो वचनाच्छुभा । तदा देवाश्च लोकाश्च कथमङ्गेषु संस्थिताः

ಯುಧಿಷ್ಠಿರನು ಹೇಳಿದನು—ತಾತಾ! ಬ್ರಹ್ಮನ ವಚನದಿಂದ ಆ ಶುಭದೇವಿ ಇಲ್ಲಿ ಬಂದಾಗ, ದೇವರೂ ಲೋಕಗಳೂ ಅವಳ ಅಂಗಗಳಲ್ಲಿ ಹೇಗೆ ಸ್ಥಿತರಾದರು?

Verse 21

कथं वा संस्थितागत्य कपिला सा द्विजोत्तम । तीर्थे वा ह्यूषरे क्षेत्र एतन्मे कथय द्विज

ಹೇ ದ್ವಿಜೋತ್ತಮ! ಆ ಕಪಿಲಾ ಇಲ್ಲಿ ಬಂದು ಹೇಗೆ ಸ್ಥಿರವಾಯಿತು—ಈ ತೀರ್ಥದಲ್ಲೋ ಅಥವಾ ಈ ಪವಿತ್ರ ಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲೋ? ಹೇ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ, ನನಗೆ ತಿಳಿಸು।

Verse 22

मार्कण्डेय उवाच । सा तदा ब्रह्मणा चोक्ता धात्रा लोकस्य भारत । ब्रह्मलोकाद्गता पुण्यां नर्मदां लोकपावनीम्

ಮಾರ್ಕಂಡೇಯನು ಹೇಳಿದನು—ಹೇ ಭಾರತ! ಆಗ ಲೋಕಧಾತನಾದ ಬ್ರಹ್ಮನ ಆದೇಶದಿಂದ ಆ ದೇವಿ ಬ್ರಹ್ಮಲೋಕದಿಂದ ಹೊರಟು, ಲೋಕಪಾವನಿಯಾದ ಪುಣ್ಯ ನರ್ಮದೆಯನ್ನು ಸೇರಿತು।

Verse 23

तपः कृत्वा सुविपुलं नर्मदातटमाश्रिता । चचार पृथिवीं सर्वां सशैलवनकाननाम्

ಅತಿವಿಪುಲ ತಪಸ್ಸನ್ನು ಮಾಡಿ ನರ್ಮದಾ ತೀರವನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿ, ಪರ್ವತ-ಅರಣ್ಯ-ಕಾನನಗಳೊಡನೆ ಸಮಸ್ತ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಅವಳು ಸಂಚರಿಸಿದಳು।

Verse 24

तदाप्रभृति राजेन्द्र कपिलातीर्थमुत्तमम् । सर्वपापहरं ख्यातमृषिसङ्घैर्निषेवितम्

ಆ ಸಮಯದಿಂದ, ಹೇ ರಾಜೇಂದ್ರ, ಕಪಿಲಾ-ತೀರ್ಥವು ಪರಮೋತ್ತಮವಾಯಿತು—ಸರ್ವಪಾಪಹರವೆಂದು ಖ್ಯಾತಿ ಪಡೆದಿದ್ದು, ಋಷಿಸಂಘಗಳಿಂದ ನಿಷೇವಿತವಾಗಿದೆ.

Verse 25

तत्तीर्थे विधिवत्स्नात्वा कपिलायाः प्रयच्छति । पृथ्वी तेन भवेद्दत्ता सशैलवनकानना

ಆ ತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ ವಿಧಿವತ್ತಾಗಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ ಕಪಿಲೆಗೆ ದಾನ ಅರ್ಪಿಸುತ್ತಾನೆ; ಆ ಕರ್ಮದಿಂದ ಪರ್ವತ, ವನ, ಕಾನನಗಳೊಡನೆ ಸಮಸ್ತ ಭೂಮಿಯೇ ದಾನವಾದಂತೆ ಆಗುತ್ತದೆ.

Verse 26

तां तु पश्यति यो भक्त्या दीयमानां द्विजोत्तमे । तस्य वर्षशतं पापं नश्यते नात्र संशयः

ಆದರೆ, ಹೇ ದ್ವಿಜೋತ್ತಮ, ದಾನ ನೀಡುತ್ತಿರುವಾಗ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಅವಳನ್ನು ನೋಡುವವನ—ನೂರು ವರ್ಷದ ಪಾಪ ನಾಶವಾಗುತ್ತದೆ; ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ.

Verse 27

भूर्भुवः स्वर्महश्चैव जनः सत्यं तपस्तथा । ते तत्पृष्ठं समाश्रित्य स्थिता लोका नृपोत्तम

ಭೂಃ, ಭುವಃ, ಸ್ವಃ, ಮಹಃ, ಜನಃ, ಸತ್ಯ ಮತ್ತು ತಪಃ—ಈ ಲೋಕಗಳು, ಹೇ ನೃಪೋತ್ತಮ, ಅವಳ ಪೃಷ್ಠವನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿ ಸ್ಥಿತವಾಗಿವೆ.

Verse 28

मुखे ह्यग्निः स्थितो देवो दन्तेषु च भुजङ्गमाः । धाता विधाता ह्योष्ठौ च जिह्वायां तु सरस्वती

ಅವಳ ಮುಖದಲ್ಲಿ ದೇವ ಅಗ್ನಿ ಸ್ಥಿತನಾಗಿದ್ದಾನೆ; ದಂತಗಳಲ್ಲಿ ಭುಜಂಗಮಗಳು (ಸರ್ಪಗಳು) ಇವೆ. ಅವಳ ಓಷ್ಠಗಳ ಮೇಲೆ ಧಾತಾ-ವಿಧಾತಾ, ಜಿಹ್ವೆಯಲ್ಲಿ ಸರಸ್ವತಿ ವಿರಾಜಿಸುತ್ತಾಳೆ.

Verse 29

सहस्रकिरणौ देवौ चन्द्रादित्यौ सुलोचनौ । नासिकामध्यगश्चैव मारुतो नृपसत्तम

ಸಹಸ್ರಕಿರಣಧಾರಿ ದೇವರಾದ ಚಂದ್ರನು ಮತ್ತು ಆದಿತ್ಯನು ಅವಳ ಸುಲೋಚನ ನೇತ್ರಗಳು; ಅವಳ ನಾಸಿಕಾಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಮಾರುತ (ವಾಯುದೇವ) ವಾಸಿಸುತ್ತಾನೆ, ಹೇ ನೃಪಶ್ರೇಷ್ಠ।

Verse 30

ललाटे तु महादेवो ह्यश्विनौ कर्णसंस्थितौ । नरनारायणौ शृङ्गे शृङ्गमध्ये पितामहः

ಅವಳ ಲಲಾಟದಲ್ಲಿ ಮಹಾದೇವನು ಅಧಿಷ್ಠಿತನು; ಅವಳ ಕಿವಿಗಳಲ್ಲಿ ಅಶ್ವಿನೀಕುಮಾರರು ನೆಲೆಸಿದ್ದಾರೆ. ಅವಳ ಶೃಂಗಗಳಲ್ಲಿ ನರ-ನಾರಾಯಣರು, ಶೃಂಗಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಪಿತಾಮಹ (ಬ್ರಹ್ಮ) ವಿರಾಜಿಸುತ್ತಾನೆ।

Verse 31

कम्बलोऽधिगतस्तात पाशधृग्वरुणस्तथा । यमश्च भगवान्देव आश्रित्य चोदरं श्रितः

ಹೇ ತಾತ, ಅಲ್ಲಿ ಕಂಬಲನು ತನ್ನ ಸ್ಥಾನವನ್ನು ಪಡೆದಿದ್ದಾನೆ; ಪಾಶಧಾರಿ ವರುಣನು ಹಾಗೂ ಭಗವಾನ್ ದೇವ ಯಮನು ಸಹ ಆಶ್ರಯಿಸಿ ಅವಳ ಉದರದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿದ್ದಾರೆ।

Verse 32

खुरेषु पन्नगाश्चैवं पुच्छाग्रे सूर्यरश्मयः । एवम्भूतां हि कपिलां सर्वदेवमयीं नृप

ಅವಳ ಖುರಗಳಲ್ಲಿ ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ ಪನ್ನಗಗಳು (ನಾಗಗಳು) ಇರುತ್ತವೆ; ಅವಳ ಪುಚ್ಛಾಗ್ರದಲ್ಲಿ ಸೂರ್ಯರಶ್ಮಿಗಳು ಇರುತ್ತವೆ. ಹೇ ನೃಪ, ಇಂತಹ ಕಪಿಲಾ ಗೋವು ಸರ್ವದೇವಮಯಿ.

Verse 33

ये धारयन्ति च गृहे धन्यास्ते नात्र संशयः । प्रातरुत्थाय यस्तस्याः कुरुते तु प्रदक्षिणाम्

ಅವಳನ್ನು ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಪಾಲಿಸುವವರು ಧನ್ಯರು—ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ. ಮತ್ತು ಯಾರು ಪ್ರಾತಃಕಾಲದಲ್ಲಿ ಎದ್ದು ಅವಳಿಗೆ ಪ್ರದಕ್ಷಿಣೆ ಮಾಡುತ್ತಾನೋ…

Verse 34

प्रदक्षिणा कृता तेन सशैलवनकानना । कपिलापञ्चगव्येन यः स्नापयति शङ्करम्

ಅವನು ಮಾಡಿದ ಪ್ರದಕ್ಷಿಣೆಯ ಫಲವು ಪರ್ವತ, ವನ, ಉಪವನಗಳೊಡನೆ ಸಮಸ್ತ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಪರಿಕ್ರಮಿಸಿದ ಫಲದಂತೆ ಆಗುತ್ತದೆ. ಮತ್ತು ಯಾರು ಕಪಿಲಾ ಗೋವಿನ ಪಂಚಗವ್ಯದಿಂದ ಶಂಕರನಿಗೆ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿಸುತ್ತಾರೋ…

Verse 35

उपवासपरो यस्तु तस्मिंस्तीर्थे नराधिप । स्नात्वा ह्युक्तविधानेन तर्पयेत्पितृदेवताः

ಓ ನರಾಧಿಪ! ಆ ತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ ಉಪವಾಸಪರನಾದವನು, ಶಾಸ್ತ್ರೋಕ್ತ ವಿಧಾನದಂತೆ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ ಪಿತೃಗಳಿಗೂ ದೇವತೆಗಳಿಗೂ ತರ್ಪಣ ಮಾಡಬೇಕು.

Verse 36

तस्य ते वंशजाः सर्वे दश पूर्वे दशापरे । तृप्ता रोहन्ति वै स्वर्गे ध्यायन्तोऽस्य मनोरथान्

ಅವನ ಎಲ್ಲಾ ವಂಶಜರು—ಹಿಂದಿನ ಹತ್ತು ಹಾಗೂ ಮುಂದಿನ ಹತ್ತು ತಲೆಮಾರು—ತೃಪ್ತರಾಗಿ ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಸ್ವರ್ಗಾರೋಹಣ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ; ಅವನ ಪುಣ್ಯಸಂಕಲ್ಪವನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸುತ್ತಾ.

Verse 37

एष ते विधिरुद्दिष्टः सम्भवो नृपसत्तम । तीर्थस्य च फलं पुण्यं किमन्यत्परिपृच्छसि

ಓ ನೃಪಸತ್ತಮ! ಇದರ ವಿಧಿಯನ್ನು ಉದ್ಭವಸಹಿತವಾಗಿ ನಿನಗೆ ವಿವರಿಸಲಾಗಿದೆ; ತೀರ್ಥದ ಪುಣ್ಯಫಲವೂ ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ಇನ್ನೇನು ಕೇಳಲು ಬಯಸುತ್ತೀ?

Verse 38

धन्यं यशस्यमायुष्यं सर्वदुःखघ्नमुत्तमम् । यच्छ्रुत्वा सर्वपापेभ्यो मुच्यते नात्र संशयः

ಇದು ಧನ್ಯ, ಯಶಸ್ಸು ನೀಡುವದು, ಆಯುಷ್ಯವರ್ಧಕ ಮತ್ತು ಉತ್ತಮ—ಸರ್ವ ದುಃಖನಾಶಕ. ಇದನ್ನು ಕೇಳಿದವನು ಎಲ್ಲಾ ಪಾಪಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ; ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ.

Verse 39

अध्याय

ಅಧ್ಯಾಯ—ಇದು ಅಧ್ಯಾಯ ಸಮಾಪ್ತಿಯನ್ನು ಸೂಚಿಸುವ ಗುರುತು.