Adhyaya 37

Verse 1

श्रीमार्कण्डेय उवाच । ततो गच्छेत राजेन्द्र देवतीर्थमनुत्तमम् । येन देवास्त्रयस्त्रिंशत्स्नात्वा सिद्धिं परां गताः

ಶ್ರೀ ಮಾರ್ಕಂಡೇಯನು ಹೇಳಿದರು—ಓ ರಾಜೇಂದ್ರ! ನಂತರ ಅನುತ್ತಮ ದೇವತೀರ್ಥಕ್ಕೆ ಹೋಗು; ಅಲ್ಲಿ ತ್ರಯಸ್ತ್ರಿಂಶ ದೇವರುಗಳು ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ ಪರಮ ಸಿದ್ಧಿಯನ್ನು ಪಡೆದರು।

Verse 2

युधिष्ठिर उवाच । कथं तात सुराः सर्वे दानवैर्बलवत्तरैः । निर्जितास्तत्र तीर्थे च स्नात्वा सिद्धिं परां गताः

ಯುಧಿಷ್ಠಿರನು ಹೇಳಿದರು—ತಾತಾ! ಬಲಿಷ್ಠ ದಾನವರು ಎಲ್ಲ ದೇವರನ್ನು ಹೇಗೆ ಜಯಿಸಿದರು? ಆದರೂ ಅವರು ಅದೇ ತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ ಪರಮ ಸಿದ್ಧಿಯನ್ನು ಹೇಗೆ ಪಡೆದರು?

Verse 3

मार्कण्डेय उवाच । पुरा दैत्यगणैरुग्रैर्युद्धेऽतिबलवत्तरैः । इन्द्रो देवगणैः सार्द्धं स्वराज्याच्च्यावितो नृप

ಮಾರ್ಕಂಡೇಯನು ಹೇಳಿದರು—ಓ ನೃಪ! ಹಿಂದೆ ಅತಿಬಲಿಷ್ಠ ಉಗ್ರ ದೈತ್ಯಗಣಗಳೊಂದಿಗೆ ನಡೆದ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಇಂದ್ರನು ದೇವಗಣಗಳೊಂದಿಗೆ ತನ್ನ ರಾಜ್ಯದಿಂದ ಚ್ಯುತಗೊಳ್ಳಲಾಯಿತು।

Verse 4

हस्त्यश्वरथयानौघैर्मर्दयित्वा वरूथिनीम् । विध्वस्ता भेजिरे मार्गं प्रहारैर्जर्जरीकृताः

ಆನೆ-ಕುದುರೆ-ರಥ-ವಾಹನಗಳ ಪ್ರವಾಹದಿಂದ ಅವರ ಸೇನೆ ತುಳಿಯಲ್ಪಟ್ಟಿತು; ಹೊಡೆತಗಳಿಂದ ಜರ್ಜರಿತರಾಗಿ, ವಿಧ್ವಸ್ತರಾಗಿ ಅವರು ದಾರಿಹಿಡಿದು ಓಡಿಹೋದರು।

Verse 5

जम्भशुम्भैश्च कूष्माण्डकुहकादिभिः । वेपमानार्दिताः सर्वे ब्रह्माणमुपतस्थिरे

ಜಂಭ, ಶುಂಭ ಹಾಗೂ ಕೂಷ್ಮಾಂಡ, ಕುಹಕಾದಿಗಳಿಂದ ಪೀಡಿತರಾಗಿ ನಡುಗುತ್ತ, ಅವರು ಎಲ್ಲರೂ ಶರಣೂ ಸಹಾಯವೂ ಬೇಡಿ ಬ್ರಹ್ಮನ ಬಳಿಗೆ ಹೋದರು।

Verse 6

प्रणम्य शिरसा देवं ब्रह्माणं परमेष्ठिनम् । तदा विज्ञापयामासुर्देवा वह्निपुरोगमाः

ಪರಮೇಷ್ಠಿಯಾದ ದೇವ ಬ್ರಹ್ಮನಿಗೆ ಶಿರಸಾ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ಅಗ್ನಿ ಮುನ್ನಡೆಸಿದ ದೇವರುಗಳು ಆಗ ತಮ್ಮ ವಿನಂತಿಯನ್ನು ಸಲ್ಲಿಸಿದರು।

Verse 7

पश्य पश्य महाभाग दानवैः शकलीकृताः । वियोजिताः पुत्रदारैस्त्वामेव शरणं गताः

ನೋಡು, ನೋಡು, ಮಹಾಭಾಗನೇ! ದಾನವರು ನಮ್ಮನ್ನು ಚೂರುಚೂರಾಗಿಸಿದ್ದಾರೆ; ಪುತ್ರ-ದಾರರಿಂದ ವಿಯೋಗಗೊಂಡು ನಾವು ನಿನ್ನಲ್ಲೇ ಶರಣಾಗಿದ್ದೇವೆ।

Verse 8

परित्रायस्व देवेश सर्वलोकपितामह । नान्या गतिः सुरेशान त्वां मुक्त्वा परमेश्वर

ಹೇ ದೇವೇಶ, ಸರ್ವಲೋಕಪಿತಾಮಹ! ನಮ್ಮನ್ನು ರಕ್ಷಿಸು; ಹೇ ಸುರೇಶಾನ ಪರಮೇಶ್ವರ, ನಿನ್ನನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ನಮಗೆ ಬೇರೆ ಗತಿ ಇಲ್ಲ।

Verse 9

ब्रह्मोवाच । दानवानां विघातार्थं नर्मदातटमास्थिताः । तपः कुरुध्वं स्वस्थाः स्थ तपो हि परमं बलम्

ಬ್ರಹ್ಮನು ಹೇಳಿದರು—ದಾನವರ ವಿನಾಶಾರ್ಥ ನರ್ಮದಾ ತೀರದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿರಿ. ಸ್ವಸ್ಥಚಿತ್ತರಾಗಿ ಸ್ಥಿರವಾಗಿ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಿರಿ; ತಪಸ್ಸೇ ಪರಮ ಬಲ.

Verse 10

नान्योपायो न वै मन्त्रो विद्यते न च मे क्रिया । विना रेवाजलं पुण्यं सर्वपापक्षयंकरम्

ನನಗೆ ಬೇರೆ ಉಪಾಯವಿಲ್ಲ—ಮಂತ್ರವೂ ಇಲ್ಲ, ಕ್ರಿಯೆಯೂ ಇಲ್ಲ; ರೇವಾ (ನರ್ಮದಾ)ಯ ಪುಣ್ಯಜಲವನ್ನಲ್ಲದೆ, ಅದು ಸರ್ವಪಾಪಕ್ಷಯಕರ.

Verse 11

दारिद्र्यव्याधिमरणबन्धनव्यसनानि च । एतानि चैव पापस्य फलानीति मतिर्मम

ದಾರಿದ್ರ್ಯ, ವ್ಯಾಧಿ, ಮರಣ, ಬಂಧನ ಹಾಗೂ ವಿಧವಿಧವಾದ ವಿಪತ್ತುಗಳು—ಇವೆಲ್ಲ ಪಾಪದ ಫಲಗಳು; ಇದು ನನ್ನ ದೃಢ ನಿಶ್ಚಯ.

Verse 12

एवं ज्ञात्वा ततश्चैव तपः कुरुत दुष्करम् । तथा चैव सुराः सर्वे देवा ह्यग्निपुरोगमाः

ಇದನ್ನು ತಿಳಿದು ನಂತರ ದುಷ್ಕರವಾದ ತಪಸ್ಸನ್ನು ಮಾಡಿರಿ. ಹಾಗೆಯೇ ಅಗ್ನಿಯನ್ನು ಮುನ್ನಡೆಸಿಕೊಂಡು ಎಲ್ಲ ದೇವರೂ ಅದನ್ನೇ ನೆರವೇರಿಸಿದರು.

Verse 13

तच्छ्रुत्वा वचनं तथ्यं ब्रह्मणः परमेष्ठिनः । नर्मदामागताः सर्वे देवा ह्यग्निपुरोगमाः

ಪರಮೇಷ್ಠಿ ಬ್ರಹ್ಮನ ಸತ್ಯವಚನವನ್ನು ಕೇಳಿ, ಅಗ್ನಿಯನ್ನು ಮುನ್ನಡೆಸಿಕೊಂಡು ಎಲ್ಲ ದೇವರೂ ನರ್ಮದೆಯ ಬಳಿಗೆ ಬಂದರು.

Verse 14

चेरुर्वै तत्र विपुलं तपः सिद्धिमवाप्नुवन् । तदाप्रभृति तत्तीर्थं देवतीर्थमनुत्तमम्

ಅಲ್ಲಿ ಅವರು ಅಪಾರ ತಪಸ್ಸನ್ನು ಆಚರಿಸಿ ಸಿದ್ಧಿಯನ್ನು ಪಡೆದರು. ಆ ಕಾಲದಿಂದ ಆ ತೀರ್ಥವು ‘ದೇವತೀರ್ಥ’ವೆಂದು ಅನುತ್ಕೃಷ್ಟ ಪವಿತ್ರ ಸ್ನಾನಸ್ಥಳವಾಗಿ ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾಯಿತು.

Verse 15

गीयते त्रिषु लोकेषु सर्वपापक्षयंकरम् । तत्र गत्वा च यो मर्त्यो विधिना संयतेन्द्रियः

ಆ ತೀರ್ಥವು ತ್ರಿಲೋಕಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಸರ್ವಪಾಪಕ್ಷಯಕಾರಿಯೆಂದು ಕೀರ್ತಿಸಲ್ಪಡುತ್ತದೆ. ಯಾರು ಅಲ್ಲಿ ಹೋಗಿ ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಇಂದ್ರಿಯಗಳನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸುತ್ತಾನೋ—

Verse 16

स्नानं समाचरेद्भक्त्या स लभेन्मौक्तिकं फलम् । यस्तु भोजयते विप्रांस्तस्मिंस्तीर्थे नराधिप

ಅವನು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಅಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನವನ್ನು ಆಚರಿಸಿದರೆ ಮುತ್ತಿನಂತೆಯೇ ಅಮೂಲ್ಯ ಫಲವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ. ಮತ್ತು ಆ ತೀರ್ಥದಲ್ಲೇ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ಭೋಜನ ಮಾಡಿಸುವವನು, ಓ ನರಾಧಿಪ—

Verse 17

स लभेन्मुख्यविप्राणां फलं साहस्रिकं नृप । तत्र देवशिला रम्या महापुण्यविवर्धिनी

ಅವನು, ಓ ನೃಪ, ಪ್ರಮುಖ ವಿಪ್ರಸೇವೆಯ ಫಲಕ್ಕೆ ಸಮಾನವಾದ ಸಾವಿರಪಟ್ಟು ಫಲವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ. ಅಲ್ಲಿ ಮನೋಹರ ‘ದೇವಶಿಲೆ’ ಕೂಡ ಇದೆ; ಅದು ಮಹಾಪುಣ್ಯವನ್ನು ವೃದ್ಧಿಸುತ್ತದೆ.

Verse 18

संन्यासेन मृता ये तु तेषां स्यादक्षया गतिः । अग्निप्रवेशं यः कुर्यात्तस्मिंस्तीर्थे नराधिप

ಸನ್ನ್ಯಾಸಭಾವದಿಂದ ಮೃತರಾದವರಿಗೆ ಅಕ್ಷಯಗತಿ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ. ಮತ್ತು ಆ ತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ ಅಗ್ನಿಪ್ರವೇಶ ಮಾಡುವವನು, ಓ ನರಾಧಿಪ—

Verse 19

रुद्रलोके वसेत्तावद्यावदाभूतसंप्लवम् । एवं स्नानं जपो होमः स्वाध्यायो देवतार्चनम्

ಅವನು ಮಹಾಪ್ರಳಯದವರೆಗೆ ರುದ್ರಲೋಕದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಾನೆ. ಹಾಗೆಯೇ ಸ್ನಾನ, ಜಪ, ಹೋಮ, ಸ್ವಾಧ್ಯಾಯ ಮತ್ತು ದೇವತಾರ್ಚನೆ (ಫಲಪ್ರದವಾಗುತ್ತವೆ).

Verse 20

सुकृतं दुष्कृतं वाऽपि तत्र तीर्थेऽक्षयं भवेत् । एष ते विधिरुद्दिष्ट उत्पत्तिश्चैव भारत

ಆ ತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ ಮಾಡಿದ ಪುಣ್ಯವಾಗಲಿ ಪಾಪವಾಗಲಿ—ಅದರ ಫಲ ಅಕ್ಷಯವಾಗುತ್ತದೆ. ಹೇ ಭಾರತ, ಇದರ ವಿಧಿಯನ್ನೂ ಅದರ ಉತ್ಪತ್ತಿವೃತ್ತಾಂತವನ್ನೂ ನಿನಗೆ ತಿಳಿಸಲಾಗಿದೆ.

Verse 21

देवतीर्थस्य निखिला यथा वै शङ्कराच्छ्रुता । पठन्ति ये पापहरं सर्वदुःखविमोचनम्

ಶಂಕರರಿಂದ ಕೇಳಿದಂತೆ ದೇವತೀರ್ಥದ ಸಂಪೂರ್ಣ ವೃತ್ತಾಂತವನ್ನು ಪಠಿಸುವವರು—ಆ ಪಠಣ ಪಾಪಹರವಾಗಿಯೂ ಸರ್ವದುಃಖವಿಮೋಚಕವಾಗಿಯೂ ಇರುತ್ತದೆ.

Verse 22

देवतीर्थस्य चरितं देवलोकं व्रजन्ति ते

ದೇವತೀರ್ಥದ ಪವಿತ್ರ ಚರಿತ್ರೆಯನ್ನು ಕೇಳುವವರಾಗಲಿ ಪಠಿಸುವವರಾಗಲಿ ದೇವಲೋಕವನ್ನು ಸೇರುತ್ತಾರೆ.

Verse 37

। अध्याय

“ಅಧ್ಯಾಯ”—ಇದು ಅಧ್ಯಾಯದ ಅಂತ್ಯ ಅಥವಾ ಶೀರ್ಷಿಕೆಯನ್ನು ಸೂಚಿಸುವ ಗುರುತು.