Adhyaya 35

Verse 1

युधिष्ठिर उवाच । जलमध्ये महादेवः केन तिष्ठति हेतुना । उत्तरं दक्षिणं कूलं वर्जयित्वा द्विजोत्तम

ಯುಧಿಷ್ಠಿರನು ಉವಾಚ—ಹೇ ದ್ವಿಜೋತ್ತಮ! ಮಹಾದೇವನು ಜಲಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಯಾವ ಕಾರಣದಿಂದ ಸ್ಥಿತನಾಗಿದ್ದಾನೆ? ಉತ್ತರ-ದಕ್ಷಿಣ ತೀರಗಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಮಧ್ಯದಲ್ಲೇ ಏಕೆ ವಾಸಿಸುತ್ತಾನೆ?

Verse 2

श्रीमार्कण्डेय उवाच । एतदाख्यानमतुलं पुण्यं श्रुतिमुखावहम् । पुराणे यच्छ्रुतं तात तत्ते वक्ष्याम्यशेषतः

ಶ್ರೀ ಮಾರ್ಕಂಡೇಯ ಉವಾಚ—ಇದು ಅತುಲವಾದ ಪುಣ್ಯಾಖ್ಯಾನ, ಶ್ರವಣಮಾತ್ರದಿಂದ ಮಂಗಳಕರ. ಹೇ ತಾತ! ಪುರಾಣಗಳಲ್ಲಿ ನಾನು ಕೇಳಿದದ್ದನ್ನೆಲ್ಲಾ ನಿನಗೆ ಏನೂ ಬಿಡದೆ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಹೇಳುವೆನು.

Verse 3

त्रेतायुगे महाभाग रावणो देवकण्टकः । त्रैलोक्यविजयी रौद्रः सुरासुरभयंकरः

ಹೇ ಮಹಾಭಾಗ! ತ್ರೇತಾಯುಗದಲ್ಲಿ ರಾವಣನು ದೇವರಿಗೆ ಕಂಟಕನಾಗಿದ್ದನು—ರೌದ್ರಸ್ವಭಾವಿ, ತ್ರೈಲೋಕ್ಯವಿಜಯಿ, ಮತ್ತು ಸುರಾಸುರರಿಗೆ ಭಯಂಕರನಾಗಿದ್ದನು.

Verse 4

देवदानवगन्धर्वैरृषिभिश्च तपोधनैः । अवध्योऽथ विमानेन यावत्पर्यटते महीम्

ದೇವರು, ದಾನವರು, ಗಂಧರ್ವರು ಹಾಗೂ ತಪೋಧನ ಋಷಿಗಳಿಂದಲೂ ಅವನು ಅವಧ್ಯನೆಂದು ಎಣಿಸಲ್ಪಟ್ಟನು; ನಂತರ ತನ್ನ ವಿಮಾನದಲ್ಲಿ ಏರಿ ಇಚ್ಛೆಯಂತೆ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಸುತ್ತಾಡುತ್ತಿದ್ದನು.

Verse 5

तावद्धिन्ध्यगिरेर्मध्ये दानवो बलदर्पितः । मयो नामेति विख्यातो गुहावासी तपश्चरन्

ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ ವಿಂಧ್ಯಗಿರಿಯ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಬಲದರ್ಪದಿಂದ ಮದಿಸಿದ ‘ಮಯ’ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನಿಂದ ಖ್ಯಾತನಾದ ದಾನವನು ಗುಹಾವಾಸಿಯಾಗಿ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದನು।

Verse 6

तस्य पार्श्वगतो रक्षो विनयादवनिं गतः । पूजितो दानसन्मानैरिदं वचनमब्रवीत्

ಅವನ ಬಳಿಗೆ ಬಂದ ರಾಕ್ಷಸನು (ರಾವಣನು) ವಿನಯದಿಂದ ಭೂಮಿಗೆ ಇಳಿದನು; ದಾನ-ಸನ್ಮಾನಗಳಿಂದ ಪೂಜಿತನಾಗಿ ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದನು।

Verse 7

कस्येयं पद्मपत्राक्षी पूर्णचन्द्रनिभानना । किंनामधेया तपति तप उग्रं कथं विभो

ಈ ಪದ್ಮಪತ್ರಾಕ್ಷಿ, ಪೂರ್ಣಚಂದ್ರನಂತೆ ಮುಖವಳಿದ ಕನ್ಯೆ ಯಾರದು? ಅವಳ ಹೆಸರು ಏನು, ಮತ್ತು ಹೇ ವಿಭೋ, ಏಕೆ ಇಷ್ಟು ಉಗ್ರ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡುತ್ತಾಳೆ?

Verse 8

मय उवाच । दानवानां पतिः श्रेष्ठो मयोऽहं नाम नामतः । भार्या तेजोवती नाम तस्यास्तु तनया शुभा

ಮಯನು ಹೇಳಿದನು—ನಾನು ಹೆಸರಿನಿಂದ ‘ಮಯ’, ದಾನವರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಅಧಿಪತಿ. ನನ್ನ ಪತ್ನಿಯ ಹೆಸರು ತೇಜೋವತಿ; ಅವಳಿಗೆ ಶುಭಳಾದ ಮಗಳು ಇದ್ದಾಳೆ।

Verse 9

मन्दोदरीति विख्याता तपते भर्तृकारणात् । आराधयन्ती भर्तारमुमाया दयितं शुभम्

ಅವಳು ‘ಮಂದೋದರಿ’ ಎಂದು ಖ್ಯಾತಳು; ಭರ್ತೃಪ್ರಾಪ್ತಿಗಾಗಿ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡುತ್ತಾಳೆ; ಉಮೆಯ ಪ್ರಿಯನಾದ ಶುಭಪ್ರಭು (ಶಿವ)ನನ್ನೇ ವರನೆಂದು ಭಾವಿಸಿ ಆರಾಧಿಸುತ್ತಾಳೆ।

Verse 10

तच्छ्रुत्वा वचनं तस्य रावणो मदमोहितः । प्रसृतः प्रणतो भूत्वा मयं वचनमब्रवीत्

ಅವನ ವಚನವನ್ನು ಕೇಳಿ ಅಹಂಕಾರಮೋಹಿತನಾದ ರಾವಣನು ಮುಂದೆ ಬಂದು; ನಮಸ್ಕರಿಸಿ ಮಯನಿಗೆ ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದನು।

Verse 11

पौलस्त्यान्वयसंजातो देवदानवदर्पहा । प्रार्थयामि महाभाग सुतां त्वं दातुमर्हसि

ನಾನು ಪೌಲಸ್ತ್ಯ ವಂಶದಲ್ಲಿ ಜನಿಸಿದವನು, ದೇವ-ದಾನವರ ದರ್ಪವನ್ನು ಹರಣ ಮಾಡುವವನು. ಓ ಮಹಾಭಾಗ! ಬೇಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೇನೆ—ನಿನ್ನ ಪುತ್ರಿಯನ್ನು ನನಗೆ ದಯಪಾಲಿಸು।

Verse 12

ज्ञात्वा पैतामहं वृत्तं मयेनापि महात्मना । रावणाय सुता दत्ता पूजयित्वा विधानतः

ಪಿತಾಮಹರ ವೃತ್ತಾಂತವನ್ನು ತಿಳಿದು ಮಹಾತ್ಮನಾದ ಮಯನೂ ವಿಧಿವಿಧಾನದಿಂದ (ರಾವಣನನ್ನು) ಪೂಜಿಸಿ ತನ್ನ ಪುತ್ರಿಯನ್ನು ರಾವಣನಿಗೆ ನೀಡಿದನು।

Verse 13

गृहीत्वा तां तदा रक्षोऽभ्यर्च्यमानो निशाचरैः । देवोद्याने विमानैश्च क्रीडते स तया सह

ಅವಳನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿದ ಆ ರಾಕ್ಷಸನು, ನಿಶಾಚರರಿಂದ ಪೂಜಿಸಲ್ಪಟ್ಟು, ವಿಮಾನಗಳ ನಡುವೆ ದೇವೋದ್ಯಾನದಲ್ಲಿ ಅವಳೊಂದಿಗೆ ಕ್ರೀಡಿಸಿದನು।

Verse 14

केनचित्त्वथ कालेन रावणो लोकरावणः । पुत्रं पुत्रवतां श्रेष्ठो जनयामास भारत

ಕೆಲವು ಕಾಲದ ನಂತರ, ಓ ಭಾರತ! ಲೋಕವಿಖ್ಯಾತನಾದ ರಾವಣನು ಒಬ್ಬ ಪುತ್ರನನ್ನು ಜನಿಸಿದನು; ಪುತ್ರವಂತರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದನು।

Verse 15

तेनैव जातमात्रेण रावो मुक्तो महात्मना । संवर्तकस्य मेघस्य तेन लोका जडीकृताः

ಆ ಮಹಾತ್ಮನು ಜನ್ಮಿಸಿದ ಕ್ಷಣದಲ್ಲೇ ಭಯಂಕರ ಘೋಷ ಹೊರಟಿತು; ಸಂವರ್ತಕ ಮೇಘನಾದದಂತೆ ಆ ಧ್ವನಿಯಿಂದ ಎಲ್ಲಾ ಲೋಕಗಳು ಜಡವಾಗಿ ಸ್ಥಂಭಿಸಿದವು।

Verse 16

श्रुत्वा तन्नर्दितं घोरं ब्रह्मा लोकपितामहः । नाम चक्रे तदा तस्य मेघनादो भविष्यति

ಆ ಘೋರ ನಾದವನ್ನು ಕೇಳಿದ ಲೋಕಪಿತಾಮಹ ಬ್ರಹ್ಮನು ಆಗ ಅವನಿಗೆ ಹೆಸರು ಇಟ್ಟನು—‘ಇವನು ಮೇಘನಾದನಾಗುವನು’.

Verse 17

एवंनामा कृतः सोऽपि परमं व्रतमास्थितः । तोषयामास देवेशमुमया सह शङ्करम्

ಈ ರೀತಿ ನಾಮಪ್ರಾಪ್ತನಾದ ಅವನು ಪರಮ ವ್ರತವನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿ, ವ್ರತಾಚರಣೆಯಿಂದ ಉಮಾಸಹಿತ ದೇವೇಶ ಶಂಕರನನ್ನು ಸಂತೋಷಪಡಿಸಿದನು।

Verse 18

व्रतैर्नियमदानैश्च होमजाप्यविधानतः । कृच्छ्रचान्द्रायणैर्नित्यं कृशं कुर्वन्कलेवरम्

ವ್ರತಗಳು, ನಿಯಮಗಳು, ದಾನಗಳು ಹಾಗೂ ವಿಧಿಪೂರ್ವಕ ಹೋಮ-ಜಪಗಳಿಂದ—ನಿತ್ಯ ಕೃಚ್ಛ್ರ ಮತ್ತು ಚಾಂದ್ರಾಯಣ ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ಅವನು ದೇಹವನ್ನು ಕೃಶಗೊಳಿಸಿದನು।

Verse 19

एवमन्यद्दिने तात कैलासं धरणीधरम् । गत्वा लिङ्गद्वयं गृह्य प्रस्थितो दक्षिणामुखः

ಇಂತೆ ಮತ್ತೊಂದು ದಿನ, ಹೇ ತಾತ, ಅವನು ಧರಣೀಧರ ಕೈಲಾಸಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ ಎರಡು ಲಿಂಗಗಳನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ದಕ್ಷಿಣಮುಖನಾಗಿ ಹೊರಟನು।

Verse 20

नर्मदातटमाश्रित्य स्नातुकामो महाबलः । निक्षिप्य पूजयन् देवं कृतजाप्यो नरेश्वर

ನರ್ಮದಾತೀರವನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿ ಸ್ನಾನಾಭಿಲಾಷೆಯಿಂದ ಆ ಮಹಾಬಲನು ಅದನ್ನು ಅಲ್ಲಿ ಇಟ್ಟು ದೇವರನ್ನು ಪೂಜಿಸಿದನು; ಓ ನರೇಶ್ವರ, ಜಪವನ್ನು ಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸಿ।

Verse 21

तत्रायतनावासेन स्नातो हुतहुताशनः । कृतकृत्यमिवात्मानं मानयित्वा निशाचरः

ಅಲ್ಲಿ ಆ ಪವಿತ್ರ ಆಯತನದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸಿ ಅವನು ಸ್ನಾನಮಾಡಿ ಹುತಾಶನದಲ್ಲಿ ಆಹುತಿಗಳನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿದನು; ಆ ನಿಶಾಚರನು ತನ್ನನ್ನು ಕೃತಕೃತ್ಯನೆಂದು ಭಾವಿಸಿ ತೃಪ್ತನಾದನು।

Verse 22

गन्तुकामः परं मार्गं लङ्कायां नृपसत्तम । एकमुद्धरतो लिङ्गं प्रणतः सव्यपाणिना

ಓ ನೃಪಸತ್ತಮ, ಲಂಕೆಯ ಕಡೆ ಮುಂದುವರೆಯಲು ಇಚ್ಛಿಸಿ ಅವನು ಒಂದು ಲಿಂಗವನ್ನು ಎತ್ತಿದನು; ಪ್ರಣಾಮಮಾಡುತ್ತ ಎಡಗೈಯನ್ನು ನಮಸ್ಕಾರಾರ್ಥವಾಗಿ ಎತ್ತಿದನು।

Verse 23

द्वितीयं तु द्वितीयेन भक्त्या पौलस्त्यनन्दनः । तावदेव महालिङ्गं पतितं नर्मदांभसि

ನಂತರ ಪೌಲಸ್ತ್ಯನಂದನನು ಅದೇ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಎರಡನೆಯದನ್ನು ಎತ್ತಿದನು; ಅಷ್ಟರಲ್ಲೇ ಮಹಾಲಿಂಗವು ನರ್ಮದಾಜಲದಲ್ಲಿ ಬಿದ್ದಿತು।

Verse 24

याहि याहीति चेत्युक्त्वा जलमध्ये प्रतिष्ठितः । नमित्वा रावणिस्तस्य देवस्य परमेष्ठिनः

‘ಹೋಗು, ಹೋಗು’ ಎಂದು ಹೇಳಿ ಅವನು ಜಲಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರನಾದನು; ರಾವಣಿಯು ದೇವರಲ್ಲಿ ಪರಮೇಷ್ಠಿಯಾದ ಆ ದೇವರಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿದನು।

Verse 25

जगामाकाशमाविश्य पूज्यमानो निशाचरैः । तदा प्रभृति तत्तीर्थं मेघनादेति विश्रुतम्

ಅವನು ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಪ್ರವೇಶಿಸಿ ಹೊರಟನು, ನಿಶಾಚರರಿಂದ ಪೂಜಿಸಲ್ಪಟ್ಟನು. ಆ ಕಾಲದಿಂದ ಆ ತೀರ್ಥವು ‘ಮೇಘನಾದ ತೀರ್ಥ’ವೆಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾಯಿತು.

Verse 26

पूर्वं तु गर्जनं नाम सर्वपापक्षयंकरम् । तस्मिंस्तीर्थे तु राजेन्द्र यस्तु स्नानं समाचरेत्

ಹಿಂದೆ ಅದರ ಹೆಸರು ‘ಗರ್ಜನ’ ಎಂದು, ಸರ್ವಪಾಪಕ್ಷಯಕರವೆಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧ. ಹೇ ರಾಜೇಂದ್ರ, ಆ ತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ ಯಾರು ಸ್ನಾನವನ್ನು ಆಚರಿಸುವರೋ—

Verse 27

अहोरात्रोषितो भूत्वा अश्वमेधफलं लभेत् । पिण्डदानं तु यः कुर्यात्तस्मिंस्तीर्थे नराधिप

ಅಲ್ಲಿ ಒಂದು ಹಗಲು-ರಾತ್ರಿ ವಾಸಿಸಿದವನು ಅಶ್ವಮೇಧ ಯಜ್ಞಫಲವನ್ನು ಪಡೆಯುವನು. ಹೇ ನರಾಧಿಪ, ಆ ತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ ಯಾರು ಪಿಂಡದಾನ ಮಾಡುವರೋ—

Verse 28

यत्फलं सत्त्रयज्ञेन तद्भवेन्नात्र संशयः । तेन द्वादशवर्षाणि पितरः संप्रतर्पिताः

ಸತ್ತ್ರಯಜ್ಞದಿಂದ ದೊರೆಯುವ ಫಲವೇ ಇಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲದೆ ಲಭಿಸುತ್ತದೆ. ಆ ಕರ್ಮದಿಂದ ಪಿತೃಗಳು ಹನ್ನೆರಡು ವರ್ಷಗಳವರೆಗೆ ತೃಪ್ತರಾಗುತ್ತಾರೆ.

Verse 29

यस्तु भोजयते विप्रं षड्रसात्रेन भारत । अक्षयपुण्यमाप्नोति तत्र तीर्थे नरोत्तम

ಆದರೆ ಹೇ ಭಾರತ, ಆ ತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಿಗೆ ಷಡ್ರಸಯುಕ್ತ ಭೋಜನವನ್ನು ನೀಡುವವನು, ಹೇ ನರೋತ್ತಮ, ಅಕ್ಷಯ ಪುಣ್ಯವನ್ನು ಪಡೆಯುವನು.

Verse 30

प्राणत्यागं तु यः कुर्याद्भावितो भावितात्मना । स वसेच्छाङ्करे लोके यावदा भूतसम्प्लवम्

ಶುದ್ಧವೂ ಧ್ಯಾನಭಾವದಿಂದ ಭಾವಿತವೂ ಆದ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಅಲ್ಲಿ ಪ್ರಾಣತ್ಯಾಗ ಮಾಡುವವನು, ಭೂತಸಂಪ್ಲವ (ಪ್ರಳಯ)ವಾಗುವವರೆಗೆ ಶಂಕರಲೋಕದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಾನೆ।

Verse 31

एषा ते नरशार्दूल गर्जनोत्पत्तिरुत्तमा । कथिता स्नेहबन्धेन सर्वपापक्षयकरी

ಹೇ ನರಶಾರ್ದೂಲ! ಸ್ನೇಹಬಂಧದಿಂದ ನಾನು ನಿನಗೆ ಗರ್ಜನನ ಈ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಉತ್ಪತ್ತಿಯನ್ನು ಹೇಳಿದ್ದೇನೆ; ಅದು ಸರ್ವಪಾಪಕ್ಷಯಕರಿ।

Verse 35

। अध्याय

ಅಧ್ಯಾಯ. (ಅಧ್ಯಾಯ ಶೀರ್ಷಿಕೆ)