Adhyaya 232

Verse 1

सूत उवाच । इति वः कथितं विप्रा रेवामाहात्म्यमुत्तमम् । यथोपदिष्टं पार्थाय मार्कण्डेयेन वै पुरा

ಸೂತನು ಹೇಳಿದರು—ಹೇ ವಿಪ್ರರೇ! ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ ನಿಮಗೆ ರೇವಾದೇವಿಯ ಪರಮೋತ್ತಮ ಮಾಹಾತ್ಮ್ಯವನ್ನು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ; ಪೂರ್ವಕಾಲದಲ್ಲಿ ಮಾರ್ಕಂಡೇಯನು ಪಾರ್ಥನಿಗೆ (ಅರ್ಜುನನಿಗೆ) ಉಪದೇಶಿಸಿದಂತೆ.

Verse 2

तथा तीर्थकदम्बाश्च तेषु तीर्थविशेषतः । प्राधान्येन मया ख्याता यथासङ्ख्यं यथाक्रमम्

ಹಾಗೆಯೇ ಆ ತೀರ್ಥಕದಂಬಗಳಲ್ಲಿ ಇರುವ ವಿಶೇಷ ತೀರ್ಥಗಳನ್ನು ನಾನು ಅವುಗಳ ಪ್ರಾಧಾನ್ಯಕ್ಕೆ ಅನುಗುಣವಾಗಿ—ಸಂಖ್ಯಾನುಸಾರ, ಕ್ರಮಾನುಸಾರ—ಪ್ರಕಟಿಸಿದ್ದೇನೆ।

Verse 3

एतत्पवित्रमतुलं ह्येतत्पापहरं परम् । नर्मदाचरितं पुण्यं माहात्म्यं मुनिभाषितम्

ಇದು ಪರಮ ಪವಿತ್ರವೂ ಅತುಲನೀಯವೂ; ಇದು ಶ್ರೇಷ್ಠ ಪಾಪಹರ. ನರ್ಮದೆಯ ಈ ಪುಣ್ಯಚರಿತ—ಈ ಮಾಹಾತ್ಮ್ಯ—ಮುನಿಗಳಿಂದ ಉಚ್ಚರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ।

Verse 4

सप्तकल्पानुगो विप्रो नर्मदायां मुनीश्वराः । मृकण्डतनयो धीमान्परमार्थविदुत्तमः

ಹೇ ಮುನೀಶ್ವರರೇ! ನರ್ಮದಾ ತೀರದಲ್ಲಿ ಏಳು ಕಲ್ಪಗಳವರೆಗೆ ಸ್ಥಿತನಾಗಿದ್ದ ಒಬ್ಬ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಿದ್ದನು—ಮೃಕಂಡುವಿನ ಪುತ್ರ, ಧೀಮಂತ, ಪರಮಾರ್ಥವಿದರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನು।

Verse 5

संसेव्य सर्वतीर्थानि नदीः सर्वाश्च वै पुरा । बहुकल्पस्मरां रेवामालक्ष्य शिवदेहजाम्

ಹಿಂದೆ ಎಲ್ಲ ತೀರ್ಥಗಳನ್ನೂ ಎಲ್ಲ ನದಿಗಳನ್ನೂ ಸೇವಿಸಿ, ಅನೇಕ ಕಲ್ಪಗಳಿಂದ ಸ್ಮರಣೀಯಳಾದ, ಶಿವದೇಹಜಳಾದ ರೇವೆಯನ್ನು ಗುರುತಿಸಿ ಅವನು ಅವಳತ್ತಲೇ ಮನಸ್ಸು ತಿರುಗಿಸಿದನು।

Verse 6

मे कलेति च शर्वोक्तां शरणं शर्वजां ययौ । अजराममरां देवीं दैत्यध्वंसकरीं पराम्

‘ಕಲಿಯುಗದಲ್ಲಿ ಅವಳು ನನ್ನವಳು’ ಎಂದು ಶರ್ವ (ಶಿವ) ಹೇಳಿದನು; ಆದ್ದರಿಂದ ಅವನು ಶರ್ವಜ ದೇವಿಯ ಶರಣು ಹೋದನು—ಪರಮೆ, ಅಜರಾಮರ, ದೈತ್ಯಧ್ವಂಸಕಾರಿಣಿ।

Verse 7

महाविभवसंयुक्तां भवघ्नीं भवजाह्नवीम् । तस्यामाबध्य सत्प्रेम जातः सोऽप्यजरामरः

ಮಹಾವಿಭವಸಂಯುಕ್ತಳಾದ, ಭವಘ್ನಿಯಾದ, ‘ಭವ (ಶಿವ)ನ ಜಾಹ್ನವಿ’ಯಾದ ಅವಳಲ್ಲಿ ಸತ್ಪ್ರೇಮವನ್ನು ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡು ಅವನೂ ಅಜರಾಮರನಾದನು।

Verse 8

षष्टितीर्थसहस्राणि षष्टिकोट्यश्च सत्तमाः । व्यवस्थितानि रेवायास्तीरयुग्मे पदे पदे

ಹೇ ಸತ್ತಮ! ರೇವೆಯ ಎರಡೂ ತೀರಗಳಲ್ಲಿ ಹೆಜ್ಜೆ ಹೆಜ್ಜೆಗೆ ಅರವತ್ತು ಸಾವಿರ ತೀರ್ಥಗಳು ಮತ್ತು ಅರವತ್ತು ಕೋಟಿ (ಮತ್ತಷ್ಟು) ತೀರ್ಥಸ್ಥಾನಗಳು ಸ್ಥಾಪಿತವಾಗಿವೆ।

Verse 9

सारितः परितः सन्ति सतीर्थास्तु सहस्रशः । न तुलां यान्ति रेवायास्ताश्च मन्ये मुनीश्वराः

ಸುತ್ತಮುತ್ತ ಸಹಸ್ರಶಃ ತೀರ್ಥಗಳೊಡನೆ ನದಿಗಳು ಇದ್ದರೂ, ಅವು ರೇವೆಯ ಸಮತೆಯನ್ನು ತಲುಪುವುದಿಲ್ಲ—ಎಂದು ನಾನು ಭಾವಿಸುತ್ತೇನೆ, ಹೇ ಮುನೀಶ್ವರರೇ।

Verse 10

एतद्वः कथितं सर्वं यत्पृष्टमखिलं द्विजाः । यन्महेशमुखाच्छ्रुत्वा वायुराह ऋषीन्प्रति

ಹೇ ದ್ವಿಜರೇ! ನೀವು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಕೇಳಿದ ಎಲ್ಲವೂ ನಿಮಗೆ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ—ಮಹೇಶನ (ಶಿವನ) ಮುಖದಿಂದ ಕೇಳಿ ವಾಯುವು ಋಷಿಗಳ प्रति ಹೇಳಿದ ವಚನವೇ ಇದು।

Verse 11

तद्वन्मृकण्डतनयोऽप्यनुभूयाखिलां नदीम् । सतीर्थां पदशः प्राह पाण्डुपुत्राय पावनीम्

ಅದೇ ರೀತಿಯಾಗಿ ಮೃಕಂಡುವಿನ ಪುತ್ರನೂ, ತೀರ್ಥಗಳೊಡನೆ ಸಮಗ್ರ ನದಿಯನ್ನು ಹೆಜ್ಜೆಹೆಜ್ಜೆಯಾಗಿ ಸ್ವಯಂ ಅನುಭವಿಸಿ, ಪಾಂಡುಪುತ್ರನಿಗೆ ಆ ಪಾವನ ರೇವೆಯನ್ನು ಕ್ರಮವಾಗಿ ವರ್ಣಿಸಿದನು।

Verse 12

एतच्च कथितं सर्वं संक्षेपेण द्विजोत्तमाः । नर्मदाचरितं पुण्यं त्रिषु लोकेषु दुर्लभम्

ಹೇ ದ್ವಿಜೋತ್ತಮರೇ! ಇದನ್ನೆಲ್ಲ ಸಂಕ್ಷೇಪವಾಗಿ ಹೇಳಲಾಗಿದೆ—ನರ್ಮದೆಯ ಪುಣ್ಯಚರಿತ, ತ್ರಿಲೋಕಗಳಲ್ಲಿಯೂ ದುರ್ಲಭವಾದ ಮಹಿಮೆ।

Verse 13

किमन्यैः सरितां तोयैः सेवितैस्तु सहस्रशः । यदि संसेव्यते तोयं रेवायाः पापनाशनम्

ಇತರ ನದಿಗಳ ನೀರನ್ನು ಸಾವಿರಾರು ಬಾರಿ ಸೇವಿಸಿದರೂ ಏನು ಪ್ರಯೋಜನ? ಪಾಪನಾಶಿನಿಯಾದ ರೇವೆಯ ನೀರನ್ನೇ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಸೇವಿಸಿ ಪಾನ ಮಾಡಿದರೆ ಸಾಕಲ್ಲವೇ?

Verse 14

मेकलाजलसंसेवी मुक्तिमाप्नोति शाश्वतीम्

ಮೇಕಲೆಯ ಜಲವನ್ನು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಸೇವಿಸುವವನು ಶಾಶ್ವತ ಮುಕ್ತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ।

Verse 15

यथा यथा भजेन्मर्त्यो यद्यदिच्छति तीर्थगः । तत्तदाप्नोति नियतं श्रद्धयाश्रद्धयापि च

ತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ ಇರುವ ಮನುಷ್ಯನು ಯಾವ ಯಾವ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಭಜನೆ-ಆರಾಧನೆ ಮಾಡುತ್ತಾನೋ, ಅಲ್ಲಿ ಏನು ಏನು ಬಯಸುತ್ತಾನೋ, ಅದೇ ಫಲವನ್ನು ಅವನು ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ—ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದಲೂ, ಅಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದಲೂ।

Verse 16

इदं ब्रह्मा हरिरिदमिदं साक्षात्परो हरः । इदं ब्रह्म निराकारं कैवल्यं नर्मदाजलम्

ಇದು ಬ್ರಹ್ಮಾ, ಇದು ಹರಿ, ಇದು ಸాక్షಾತ್ ಪರಮ ಹರ. ಇದು ನಿರಾಕಾರ ಬ್ರಹ್ಮವೇ—ನರ್ಮದೆಯ ಜಲವೇ ಕೈವಲ್ಯ (ಮೋಕ್ಷ)ವಾಗಿದೆ।

Verse 17

तावद्गर्जन्ति तीर्थानि नद्यो हृदयफलप्रदाः । यावन्न स्मर्यते रेवा सेवाहेवा कलौ नरैः

ಕಲಿಯುಗದಲ್ಲಿ ಜನರು ಸೇವೆ ಮತ್ತು ಆವಾಹನದಿಂದ ರೇವೆಯನ್ನು ಸ್ಮರಿಸದವರೆಗೆ, ಇತರ ತೀರ್ಥಗಳು ಮತ್ತು ನದಿಗಳು ‘ಹೃದಯಫಲಪ್ರದ’ವೆಂದು ಗರ್ಜಿಸುತ್ತಲೇ ಇರುತ್ತವೆ।

Verse 18

ध्रुवं लोके हितार्थाय शिवेन स्वशरीरतः । शक्तिः कापि सरिद्रूपा रेवेयमवतारिता

ಲೋಕಹಿತಾರ್ಥವಾಗಿ ಶಿವನು ತನ್ನದೇ ಶರೀರದಿಂದ ಒಂದು ದಿವ್ಯ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ನದಿರೂಪವಾಗಿ ಅವತಾರಗೊಳಿಸಿದನು—ಅದೇ ಈ ರೇವಾ।

Verse 19

तावद्गर्जन्ति यज्ञाश्च वनक्षेत्रादयो भृशम् । यावन्न नर्मदानामकीर्तनं क्रियते कलौ

ಕಲಿಯುಗದಲ್ಲಿ ನರ್ಮದಾ ನಾಮಕೀರ್ತನೆಯನ್ನು ಮಾಡುವವರೆಗೆ, ಯಜ್ಞಗಳು ಮತ್ತು ವನ-ಕ್ಷೇತ್ರಾದಿ ಪ್ರಸಿದ್ಧ ಪುಣ್ಯಕ್ಷೇತ್ರಗಳು ತಮ್ಮ ಮಹಿಮೆಯನ್ನು ಬಲವಾಗಿ ಘೋಷಿಸುತ್ತಿರುತ್ತವೆ।

Verse 20

गरिमा गाण्यते तावत्तपोदानव्रतादिषु । नरैर्वा प्राप्यते यावद्भुवि भर्गभवा धुनी

ತಪಸ್ಸು, ದಾನ, ವ್ರತಾದಿಗಳ ಮಹಿಮೆ ಅಷ್ಟರವರೆಗೆ ಮಾತ್ರ ಕೀರ್ತಿಸಲ್ಪಡುತ್ತದೆ; ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಜನರು ಭರ್ಗ (ಶಿವ)ಜನಿತ ಪವಿತ್ರ ಧಾರೆಯನ್ನು ಪಡೆಯುವವರೆಗೆ ಮಾತ್ರ।

Verse 21

ये वसन्त्युत्तरे कूले रुद्रस्यानुचरा हि ते । वसन्ति याम्यतीरे ये लोकं ते यान्ति वैष्णवम्

ಉತ್ತರ ತೀರದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವವರು ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ರುದ್ರನ ಅನುಚರರು; ದಕ್ಷಿಣ ತೀರದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವವರು ವೈಷ್ಣವ ಲೋಕವನ್ನು ಸೇರುತ್ತಾರೆ।

Verse 22

धन्यास्ते देशवर्यास्ते येषु देशेषु नर्मदा । नरकान्तकरी शश्वत्संश्रिता शर्वनिर्मिता

ನರ್ಮದಾ ಹರಿಯುವ ಆ ದೇಶಗಳು ಧನ್ಯ, ಆ ಪ್ರದೇಶಗಳು ಶ್ರೇಷ್ಠ; ಶರ್ವ (ಶಿವ)ನಿರ್ಮಿತ, ಸದಾ ಸ್ಥಿತ, ನರಕಾಂತಕರಿಯಾದ ಪವಿತ್ರ ಧಾರೆ ಅದು।

Verse 23

कृतपुण्याश्च ते लोकाः शोकाय न भवन्ति ते । ये पिबन्ति जलं पुण्यं पार्वतीपतिसिन्धुजम्

ಅವರು ಕೃತಪುಣ್ಯರು; ಅವರು ಶೋಕಕ್ಕೆ ಪಾತ್ರರಾಗರು—ಪಾರ್ವತೀಪತಿ (ಶಿವ)ನ ನದಿಯಿಂದ ಜನಿಸಿದ ಪುಣ್ಯಜಲವನ್ನು ಕುಡಿಯುವವರು।

Verse 24

इदं पवित्रमतुलं रेवायाश्चरितं द्विजाः । शृणोति यः कीर्तयते मुच्यते सर्वपातकः

ಹೇ ದ್ವಿಜರೇ, ಇದು ರೇವೆಯ ಅತುಲವಾದ ಪವಿತ್ರ ಚರಿತೆ; ಇದನ್ನು ಕೇಳುವವನು ಅಥವಾ ಕೀರ್ತಿಸುವವನು ಸರ್ವ ಪಾತಕಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ।

Verse 25

यत्फलं सर्ववेदैश्च सषडङ्गपदक्रमैः । श्रुतैश्च पठितैस्तस्मात्फलमष्टगुणं भवेत्

ಷಡಂಗಗಳೊಡನೆ ಸಮಸ್ತ ವೇದಗಳನ್ನು ಕ್ರಮಪಾಠದಿಂದ ಶ್ರವಣಮಾಡಿ ಅಧ್ಯಯನಿಸಿದರೆ ದೊರೆಯುವ ಫಲಕ್ಕಿಂತ, ಇದರ ಫಲ ಎಂಟುಪಟ್ಟು ಆಗುತ್ತದೆ.

Verse 26

सत्रयाजी फलं यच्च लभते द्वादशाब्दिकम् । श्रुत्वा सकृच्च रेवायाश्चरितं तत्फलं लभेत्

ಹನ್ನೆರಡು ವರ್ಷಗಳ ಸತ್ರಯಾಗ ಮಾಡುವವನು ಪಡೆಯುವ ಫಲವನ್ನು, ರೇವೆಯ ಚರಿತ್ರೆಯನ್ನು ಒಮ್ಮೆ ಶ್ರವಣ ಮಾಡಿದವನು ಅದೇ ಫಲವಾಗಿ ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

Verse 27

सर्वतीर्थावगाहाच्च यत्फलं सागरादिषु । सकृच्छ्रुत्वा च माहात्म्यं रेवायास्तत्फलं लभेत्

ಸಾಗರಾದಿ ಎಲ್ಲ ತೀರ್ಥಗಳಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿದ ಫಲವನ್ನು, ರೇವೆಯ ಮಹಾತ್ಮ್ಯವನ್ನು ಒಮ್ಮೆ ಶ್ರವಣ ಮಾಡಿದವನು ಅದೇ ಫಲವಾಗಿ ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

Verse 28

एतद्धर्म्यमुपाख्यानं सर्वशास्त्रेष्वनुत्तमम् । देशे वा मण्डले वापि नगरे ग्राममध्यतः

ಈ ಧರ್ಮ್ಯ ಉಪಾಖ್ಯಾನವು ಎಲ್ಲಾ ಶಾಸ್ತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಅನುತ್ತಮ; ದೇಶದಲ್ಲಾಗಲಿ ಮಂಡಲದಲ್ಲಾಗಲಿ, ನಗರದಲ್ಲಾಗಲಿ ಗ್ರಾಮಮಧ್ಯದಲ್ಲಾಗಲಿ—ಇದು ಇರುವ ಸ್ಥಳ ಪಾವನವಾಗುತ್ತದೆ.

Verse 29

गृहे वा तिष्ठते यस्य लिखितं सार्ववार्णिकम् । स ब्रह्मा स शिवः साक्षात्स च देवो जनार्दनः

ಯಾರ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲ ವರ್ಣಗಳಿಗಾಗಿ ಬರೆಯಲ್ಪಟ್ಟ ಈ ಗ್ರಂಥವು ನೆಲೆಸಿದೆಯೋ, ಅವನು ಬ್ರಹ್ಮ, ಅವನೇ ಸಾಕ್ಷಾತ್ ಶಿವ, ಅವನೇ ದೇವ ಜನಾರ್ದನ.

Verse 30

धर्मार्थकाममोक्षाणां मार्गेऽयं देवसेवितः । गुरूणां च गुरुः शास्त्रं परमं सिद्धिकारणम्

ಧರ್ಮಾರ್ಥಕಾಮಮೋಕ್ಷಗಳ ಸಾಧನೆಗೆ ಇದು ದೇವರಿಂದ ಸೇವಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಮಾರ್ಗ. ಈ ಶಾಸ್ತ್ರವೇ ಗುರುಗಳಿಗೂ ಗುರು, ಪರಮ ಸಿದ್ಧಿಕಾರಣ.

Verse 31

यश्चेदं शृणुयान्नित्यं पुराणं देवभाषितम् । ब्राह्मणो वेदवान्भूयात्क्षत्रियो विजयी भवेत्

ಯಾರು ನಿತ್ಯವೂ ದೇವಭಾಷಿತವಾದ ಈ ಪುರಾಣವನ್ನು ಶ್ರವಣಮಾಡುವನೋ, ಅವನು ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಾದರೆ ವೇದವಿದ್ಯೆಯಿಂದ ಸಮೃದ್ಧನಾಗುವನು; ಕ್ಷತ್ರಿಯನಾದರೆ ವಿಜಯಿಯಾಗುವನು.

Verse 32

धनाढ्यो जायते वैश्यः शूद्रो वै धर्मभाग्भवेत्

ವೈಶ್ಯನು ಧನಸಂಪನ್ನನಾಗಿ ಜನ್ಮಿಸುವನು; ಶೂದ್ರನೂ ಧರ್ಮಭಾಗಿಯಾಗಿದ್ದು ಪುಣ್ಯಾಧಿಕಾರಿಯಾಗುವನು.

Verse 33

सौभाग्यसन्ततिं नारी श्रुत्वैतत्समवाप्नुयात् । श्रियं सौख्यं स्वर्गवासं जन्म चैवोत्तमे कुले

ಇದನ್ನು ಶ್ರವಣಮಾಡಿದ ಸ್ತ್ರೀಗೆ ಸೌಭಾಗ್ಯವೂ ಉತ್ತಮ ಸಂತತಿಯೂ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ; ಶ್ರೀ, ಸುಖ, ಸ್ವರ್ಗವಾಸ ಮತ್ತು ಉತ್ತಮ ಕುಲದಲ್ಲಿ ಪುನರ್ಜನ್ಮವೂ ಲಭಿಸುತ್ತದೆ.

Verse 34

रसभेदी कृतघ्नश्च स्वामिध्रुङ्मित्रवञ्चकः । गोघ्नश्च गरदश्चैव कन्याविक्रयकारकः

ವಿಶ್ವಾಸಭೇದಕ, ಕೃತಘ್ನ, ಸ್ವಾಮಿದ್ರೋಹಿ, ಮಿತ್ರವಂಚಕ, ಗೋಹಂತಕ, ವಿಷಪ್ರಯೋಗಿ ಮತ್ತು ಕನ್ಯಾವಿಕ್ರಯಕಾರಕನೂ ಸಹ—

Verse 35

ब्रह्मघ्नश्च सुरापी च स्तेयी च गुरुतल्पगः । नर्मदाचरितं शृण्वंस्तामब्दं योऽभिषेवते

ಬ್ರಾಹ್ಮಣಹಂತಕ, ಸುರಾಪಾನಿ, ಕಳ್ಳ ಅಥವಾ ಗುರುಶಯ್ಯಾ-ಅಪರಾಧಿಯೂ—ನರ್ಮದಾ-ಚರಿತವನ್ನು ಶ್ರವಣಮಾಡುತ್ತಾ ಆ ವ್ರತವನ್ನು ಒಂದು ವರ್ಷ ಆಚರಿಸುವವನು—

Verse 36

सर्वपापविनिर्मुक्तो जायते नात्र संशयः । पाकभेदी वृथापाकी देवब्राह्मणनिन्दकः

ಅವನು ಎಲ್ಲಾ ಪಾಪಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ; ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ. ಇತರರ ಅಡುಗೆಯನ್ನು ಕೆಡಿಸುವವನು, ವ್ಯರ್ಥವಾಗಿ ಅಡುಗೆ ಮಾಡಿ ಅನ್ನವನ್ನು ವ್ಯಯಿಸುವವನು, ಅಥವಾ ದೇವ-ಬ್ರಾಹ್ಮಣರನ್ನು ನಿಂದಿಸುವವನು ಕೂಡ—

Verse 37

परीवादी गुरोः पित्रोः साधूनां नृपतेस्तथा । तेऽपि श्रुत्वा च पापेभ्यो मुच्यन्ते नात्र संशयः

ಗುರು, ತಂದೆ, ಸಾಧುಗಳು ಹಾಗೂ ರಾಜನನ್ನು ಅಪವಾದಿಸುವವನು ಕೂಡ—ಇದನ್ನು ಶ್ರವಣ ಮಾಡಿದರೆ ಅವನೂ ಪಾಪಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ; ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ.

Verse 38

ये पुनर्भावितात्मानः शस्त्रं शृण्वन्ति नित्यशः । पूजयन्ति च तच्छास्त्रं नार्मदं वस्त्रभूषणैः

ಆದರೆ ಶುದ್ಧಚಿತ್ತರು—ಈ ಪವಿತ್ರ ಶಾಸ್ತ್ರವನ್ನು ನಿತ್ಯ ಶ್ರವಣಮಾಡಿ, ವಸ್ತ್ರಾಭರಣಗಳಿಂದ ನರ್ಮದಾ-ಶಾಸ್ತ್ರವನ್ನು ಪೂಜಿಸುವವರು—

Verse 39

पुष्पैः फलैश्चन्दनाद्यैर्भोजनैर्विविधैरपि । शास्त्रेऽस्मिन्पूजिते देवाः पूजिता गुरवस्तथा

ಪುಷ್ಪ, ಫಲ, ಚಂದನಾದಿ ಹಾಗೂ ವಿವಿಧ ಭೋಜನಗಳಿಂದಲೂ—ಈ ಶಾಸ್ತ್ರವನ್ನು ಪೂಜಿಸಿದಾಗ ದೇವರುಗಳು ಪೂಜಿತರಾಗುತ್ತಾರೆ; ಹಾಗೆಯೇ ಗುರುಗಳೂ ಪೂಜಿತರಾಗುತ್ತಾರೆ.

Verse 40

इह लोके परे चैव नात्र कार्या विचारणा । तस्मात्सर्वप्रयत्नेन गन्धवस्त्रादिभूषणैः

ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿಯೂ ಪರಲೋಕದಲ್ಲಿಯೂ ಇದರ ಕುರಿತು ಸಂಶಯವೋ ವಿಚಾರವೋ ಅಗತ್ಯವಿಲ್ಲ. ಆದ್ದರಿಂದ ಸಂಪೂರ್ಣ ಪ್ರಯತ್ನದಿಂದ, ಸುಗಂಧದ್ರವ್ಯ, ವಸ್ತ್ರಾದಿ ಮತ್ತು ಆಭರಣಗಳೊಂದಿಗೆ—

Verse 41

पूजयेत्परया भक्त्या वाचकं शास्त्रमेव च । वेदपाठैश्च यत्पुण्यमग्निहोत्रैश्च पालितैः

—ಪರಮ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ವಾಚಕನನ್ನೂ ಶಾಸ್ತ್ರವನ್ನೂ ಪೂಜಿಸಬೇಕು. ವೇದಪಾಠದಿಂದಲೂ ಹಾಗೂ ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಪಾಲಿಸಲಾದ ಅಗ್ನಿಹೋತ್ರಗಳಿಂದಲೂ ಉಂಟಾಗುವ ಪುಣ್ಯ—

Verse 42

तत्फलं समवाप्नोति नर्मदाचरिते शुभे । कुरुक्षेत्रे च यत्पुण्यं प्रभासे पुष्करे तथा

ಅದೇ ಫಲವು ಈ ಶುಭ ನರ್ಮದಾಚರಿತದಿಂದ ಲಭಿಸುತ್ತದೆ. ಕುರುಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ದೊರೆಯುವ ಪುಣ್ಯ, ಪ್ರಭಾಸದಲ್ಲಿ ಹಾಗೂ ಹಾಗೆಯೇ ಪುಷ್ಕರದಲ್ಲಿ ದೊರೆಯುವ ಪುಣ್ಯ—

Verse 43

रुद्रावर्ते गयायां च वाराणस्यां विशेषतः । गङ्गाद्वारे प्रयागे च गङ्गासागरसङ्गमे

ರುದ್ರಾವರ್ತದಲ್ಲಿ, ಗಯೆಯಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ವಿಶೇಷವಾಗಿ ವಾರಾಣಸಿಯಲ್ಲಿ; ಗಂಗಾದ್ವಾರ (ಹರಿದ್ವಾರ)ದಲ್ಲಿ, ಪ್ರಯಾಗದಲ್ಲಿ ಹಾಗೂ ಗಂಗಾ-ಸಾಗರ ಸಂಗಮದಲ್ಲಿ—

Verse 44

एवमादिषु तीर्थेषु यत्पुण्यं जायते नृणाम् । नर्मदाचरितं श्रुत्वा तत्पुण्यं सकलं लभेत्

ಇಂತಹ ಹಾಗೂ ಇತರ ತೀರ್ಥಗಳಲ್ಲಿ ಜನರಿಗೆ ಉಂಟಾಗುವ ಪುಣ್ಯವೆಲ್ಲ, ನರ್ಮದಾಚರಿತವನ್ನು ಶ್ರವಣಮಾಡಿದರೆ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಲಭಿಸುತ್ತದೆ.

Verse 45

आदिमध्यावसानेषु नर्मदाचरितं शुभम् । यः शृणोति नरो भक्त्या शृणुध्वं तत्फलं महत्

ನರ್ಮದಾ-ಚರಿತವೆಂಬ ಈ ಶುಭಾಖ್ಯಾನವನ್ನು—ಆದಿ, ಮಧ್ಯ, ಅಂತ್ಯಗಳಲ್ಲಿ—ಯಾರು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಶ್ರವಣಮಾಡುವರೋ, ಅದರ ಮಹಾಫಲವನ್ನು ಈಗ ಕೇಳಿರಿ।

Verse 46

समाप्य शिवसंस्थानं देवकन्यासमावृतः । रुद्रस्यानुचरो भूत्वा शिवेन सह मोदते

ಶಿವನ ಧಾಮ ಹಾಗೂ ಸ್ಥಾನವನ್ನು ಪಡೆದು, ದೇವಕನ್ಯೆಯರಿಂದ ಆವರಿತನಾಗಿ, ರುದ್ರನ ಅನುಚರನಾಗಿ ಶಿವನೊಂದಿಗೆ ಹರ್ಷಿಸುತ್ತಾನೆ।

Verse 47

धर्माख्यानमिदं पुण्यं सर्वाख्यानेष्वनुत्तमम् । गृहेऽपि पठ्यते यस्य चतुर्वर्णस्य सत्तमाः

ಈ ಪುಣ್ಯಧರ್ಮಾಖ್ಯಾನವು ಎಲ್ಲ ಆಖ್ಯಾನಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಅನುತ್ತಮ. ಯಾವ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಇದರ ಪಠಣವಾಗುವುದೋ, ಅಲ್ಲಿ ಚತುರ್ವರ್ಣಗಳ ಸತ್ತಮರು ಉಪಸ್ಥಿತರಾಗಿ ಮಂಗಳವನ್ನು ತರುತ್ತಾರೆ।

Verse 48

धन्यं तस्य गृहं मन्ये गृहस्थं चापि तत्कुलम् । पुस्तकं पूजयेद्यस्तु नर्मदाचरितस्य तु

ನರ್ಮದಾ-ಚರಿತದ ಪುಸ್ತಕವನ್ನು ಯಾರು ಪೂಜಿಸುವರೋ, ಅವರ ಮನೆ ಧನ್ಯವೆಂದು ನಾನು ಮನ್ಯಿಸುತ್ತೇನೆ; ಅವರ ಕುಲವೂ ಗೃಹಸ್ಥಾಶ್ರಮವೂ ಧನ್ಯವೇ।

Verse 49

नर्मदा पूजिता तेन भगवांश्च महेश्वरः । वाचके पूजिते तद्वद्देवाश्च ऋषयोऽर्चिताः

ಅವನಿಂದ ನರ್ಮದೆಯೂ ಪೂಜಿತಳಾಗುತ್ತಾಳೆ, ಭಗವಾನ್ ಮಹೇಶ್ವರನೂ ಪೂಜಿತನಾಗುತ್ತಾನೆ. ವಾಚಕನನ್ನು ಪೂಜಿಸಿದರೆ, ಅದೇ ರೀತಿ ದೇವರೂ ಋಷಿಗಳೂ ಅರ್ಚಿತರಾಗುತ್ತಾರೆ।

Verse 50

लेखयित्वा च सकलं रेवाचरितमुत्तमम् । भूषणं सर्वशास्त्राणां यो ददाति द्विजन्मने

ಯಾವನು ಸಮಸ್ತ ಉತ್ತಮ ರೇವಾ-ಚರಿತವನ್ನು ಬರೆಯಿಸಿ ದ್ವಿಜನಿಗೆ ದಾನಮಾಡುತ್ತಾನೋ, ಅವನು ಸರ್ವಶಾಸ್ತ್ರಗಳ ಭೂಷಣವಾದ ಪುಣ್ಯವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ।

Verse 51

नर्मदासर्वतीर्थेषु स्नानदानेन यत्फलम् । तत्फलं समवाप्नोति स नरो नात्र संशयः

ನರ್ಮದೆಯ ಸರ್ವ ತೀರ್ಥಗಳಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ-ದಾನದಿಂದ ಯಾವ ಫಲ ದೊರಕುವುದೋ, ಅದೇ ಫಲವನ್ನು ಆ ನರನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ—ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ।

Verse 52

एतत्पुराणं रुद्रोक्तं महापुण्यफलप्रदम् । स्वर्गदं पुत्रदं धन्यं यशस्यं कीर्त्तिवर्धनम्

ಈ ಪುರಾಣವು ರುದ್ರನು ಉಕ್ತಿಸಿದದು; ಮಹಾಪುಣ್ಯಫಲಪ್ರದ. ಇದು ಸ್ವರ್ಗವನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ, ಪುತ್ರವನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ, ಮಂಗಳಕರ, ಯಶಸ್ಸನ್ನು ನೀಡುವದು ಮತ್ತು ಕೀರ್ತಿಯನ್ನು ವೃದ್ಧಿಸುತ್ತದೆ।

Verse 53

धर्म्यमायुष्यमतुलं दुःखदुःस्वप्ननाशनम् । पठतां शृण्वतां चापि सर्वकामार्थसिद्धिदम्

ಇದು ಧರ್ಮಮಯ, ಆಯುಷ್ಯವರ್ಧಕ, ಅತುಲ; ದುಃಖ ಮತ್ತು ದುಸ್ಸ್ವಪ್ನಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡುತ್ತದೆ. ಓದುವವರಿಗೂ ಕೇಳುವವರಿಗೂ ಸರ್ವಕಾಮಾರ್ಥಸಿದ್ಧಿಯನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ।

Verse 54

यत्प्रदत्तमिदं पुण्यं पुराणं वाच्यते द्विजैः । शिवलोके स्थितिस्तस्य पुराणाक्षरवत्सरी

ಈ ಪುಣ್ಯ ಪುರಾಣವನ್ನು ದಾನಮಾಡಿ ದ್ವಿಜರು ಪಠಿಸಿದಾಗ, ದಾತನಿಗೆ ಶಿವಲೋಕದಲ್ಲಿ ನಿವಾಸ ಲಭಿಸುತ್ತದೆ—ಪುರಾಣದಲ್ಲಿರುವ ಅಕ್ಷರಗಳಷ್ಟು ವರ್ಷಗಳವರೆಗೆ।

Verse 55

इति निगदितमेतन्नर्मदायाश्चरित्रं पवनगदितमग्र्यं शर्ववक्त्रादवाप्य । त्रिभुवनजनवन्द्यं त्वेतदादौ मुनीनां कुलपतिपुरतस्तत्सूतमुख्येन साधु

ಇಂತೆ ನರ್ಮದೆಯ ಈ ಪಾವನ ಹಾಗೂ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಚರಿತ್ರೆ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಿತು—ಮೊದಲು ಪವನನು ಉಚ್ಚರಿಸಿದದು, ಶರ್ವ (ಶಿವ)ನ ಮುಖದಿಂದ ಪಡೆದದು. ತ್ರಿಭುವನಜನರಿಂದ ವಂದಿತವಾದ ಇದನ್ನು ಆದಿಯಲ್ಲಿ ಮುನಿಗಳ ಕುಲಪತಿಯ ಸನ್ನಿಧಿಯಲ್ಲಿ ಆ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಸೂತನು ಯಥಾವಿಧಿಯಾಗಿ ಪ್ರಕಟಿಸಿದನು।