Adhyaya 225

Verse 1

श्रीमार्कण्डेय उवाच । ततः क्रोशान्तरे गच्छेदलिकातीर्थमुत्तमम् । अलिका नाम गान्धर्वी कुशीला कुटिलाशया

ಶ್ರೀ ಮಾರ್ಕಂಡೇಯರು ಹೇಳಿದರು: ಅಲ್ಲಿಂದ ಒಂದು ಕ್ರೋಶ ದೂರದಲ್ಲಿರುವ ಉತ್ತಮವಾದ ಅಲಿಕಾ ತೀರ್ಥಕ್ಕೆ ಹೋಗಬೇಕು. ಅಲಿಕಾ ಎಂಬ ಗಂಧರ್ವ ಕನ್ಯೆಯಿದ್ದಳು, ಅವಳು ದುರಾಚಾರಿ ಮತ್ತು ಕುಟಿಲ ಮನಸ್ಸಿನವಳಾಗಿದ್ದಳು.

Verse 2

चित्रसेनस्य दौहित्री विद्यानन्दमृषिं गता । वव्रे ते स्वीकृता तेन दशवर्षाणि तं श्रिता

ಅವಳು ಚಿತ್ರಸೇನನ ಮೊಮ್ಮಗಳು. ಅವಳು ವಿದ್ಯಾನಂದ ಋಷಿಯ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗಿ, ಅವರನ್ನು ವರಿಸಿದಳು ಮತ್ತು ಅವರು ಅವಳನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿದರು; ಅವಳು ಹತ್ತು ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಅವರ ಆಶ್ರಯದಲ್ಲಿದ್ದಳು.

Verse 3

पतिं जघान तं सुप्तं कस्मिंश्चित्कारणान्तरे । गत्वा निवेदयामास पितरं रत्नवल्लभम्

ಯಾವುದೋ ಕಾರಣಾಂತರದಿಂದ ಮಲಗಿದ್ದ ತನ್ನ ಪತಿಯನ್ನು ಅವಳು ಕೊಂದಳು; ನಂತರ ಹೋಗಿ ತನ್ನ ತಂದೆ ರತ್ನವಲ್ಲಭನಿಗೆ ಆ ವಿಷಯವನ್ನು ತಿಳಿಸಿದಳು.

Verse 4

पित्रा मात्रा च संत्यक्ता बहुभिर्भर्त्सिता नृप । गर्भघ्नी त्वं पतिघ्नी त्वमिति दर्शय मा मुखम्

ಓ ರಾಜನೇ! ತಂದೆ-ತಾಯಿಗಳಿಂದ ತ್ಯಜಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಮತ್ತು ಅನೇಕರಿಂದ ನಿಂದಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಅವಳಿಗೆ, 'ನೀನು ಭ್ರೂಣಹತ್ಯೆ ಮಾಡಿದವಳು, ನೀನು ಪತಿಯನ್ನು ಕೊಂದವಳು, ನಿನ್ನ ಮುಖವನ್ನು ತೋರಿಸಬೇಡ' ಎಂದು ಹೇಳಲಾಯಿತು.

Verse 5

ब्रह्मघ्नी याहि पापिष्ठे परित्यक्ता गृहाद्व्रज

'ಎಲೈ ಬ್ರಹ್ಮಹತ್ಯೆ ಮಾಡಿದವಳೇ! ಮಹಾಪಾಪಿಷ್ಠಳೇ! ಇಲ್ಲಿಂದ ಹೋಗು. ನೀನು ಪರಿತ್ಯಕ್ತಳು, ಈ ಮನೆಯಿಂದ ಹೊರಡು.'

Verse 6

मार्कण्डेय उवाच । इति दुःखान्विता मूढा ताभ्यां निर्भर्त्सिता सती । तनुं त्यक्तुं मनश्चक्रे प्राप्य तीर्थान्तरं क्वचित्

ಮಾರ್ಕಂಡೇಯನು ಹೇಳಿದರು—ಇಂತೆ ದುಃಖದಿಂದ ಪೀಡಿತಳಾಗಿ, ಮೋಹಗ್ರಸ್ತಳಾಗಿ, ಅವರಿಬ್ಬರಿಂದ ಕಠೋರವಾಗಿ ಗದರಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಆ ಸತಿ, ಎಲ್ಲೋ ಮತ್ತೊಂದು ತೀರ್ಥವನ್ನು ಸೇರಿ ದೇಹತ್ಯಾಗ ಮಾಡುವ ಸಂಕಲ್ಪವನ್ನು ಮನದಲ್ಲಿ ಮಾಡಿಕೊಂಡಳು।

Verse 7

संपृच्छ्यमाना तीर्थानि ब्राह्मणेभ्यो युधिष्ठिर । श्रुत्वा पापहरं तीर्थं रेवासागरसङ्गमे

ಓ ಯುಧಿಷ್ಠಿರ! ಆಕೆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಂದ ತೀರ್ಥಗಳ ವಿಷಯವನ್ನು ವಿಚಾರಿಸುತ್ತಾ, ರೇವಾ (ನರ್ಮದಾ) ಮತ್ತು ಸಾಗರದ ಸಂಗಮದಲ್ಲಿರುವ ಪಾಪಹರ ತೀರ್ಥದ ಮಹಿಮೆಯನ್ನು ಕೇಳಿದಳು।

Verse 8

तत्र पार्थ तपश्चक्रे निराहारा जितव्रता । कृच्छ्रातिकृच्छ्रपाराकमहासांतपनादिभिः

ಓ ಪಾರ್ಥ! ಅಲ್ಲಿ ಆಕೆ ನಿರಾಹಾರಿಣಿಯಾಗಿ, ವ್ರತಗಳಲ್ಲಿ ದೃಢಳಾಗಿ, ಕೃಚ್ಛ್ರ, ಅತಿಕೃಚ್ಛ್ರ, ಪಾರಾಕ, ಮಹಾಸಾಂತಪನ ಮೊದಲಾದ ಕಠೋರ ಅನುಷ್ಠಾನಗಳಿಂದ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಿದಳು।

Verse 9

चान्द्रायणैर्ब्रह्मकूर्चैः कर्शयामास वै तनुम् । एवं वर्षशतं सार्द्धं व्यतीतं तपसा नृप

ಚಾಂದ್ರಾಯಣ ಮತ್ತು ಬ್ರಹ್ಮಕೂರ್ಚ ಮೊದಲಾದ ವ್ರತಗಳಿಂದ ಆಕೆ ನಿಜವಾಗಿಯೂ ತನ್ನ ದೇಹವನ್ನು ಕ್ಷೀಣಗೊಳಿಸಿದಳು। ಓ ನೃಪ! ಹೀಗೆ ತಪಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಪೂರ್ಣ ನೂರು ವರ್ಷಗಳು ಕಳೆದವು।

Verse 10

तस्या विशुद्धिमिच्छन्त्याः शिवध्यानार्चनादिभिः । ततः कतिपयाहोभिस्तस्या ज्ञात्वा हठं परम् । परितुष्टः शिवः प्राह पार्वत्या परिचोदितः

ಶಿವಧ್ಯಾನ, ಅರ್ಚನೆ ಮೊದಲಾದವುಗಳಿಂದ ಶುದ್ಧಿಯನ್ನು ಬಯಸುತ್ತಿದ್ದ ಆಕೆಯ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ, ಕೆಲವೇ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಆಕೆಯ ಪರಮ ದೃಢತಪಸ್ಸನ್ನು ತಿಳಿದು, ಪಾರ್ವತಿಯ ಪ್ರೇರಣೆಯಿಂದ ಸಂತುಷ್ಟನಾದ ಶಿವನು ಹೇಳಿದರು।

Verse 11

ईश्वर उवाच । पुत्रि मा साहसं कार्षीः शुद्धदेहासि साम्प्रतम् । तुष्टोऽहं तपसा तेऽद्य वरं वरय वाञ्छितम्

ಈಶ್ವರನು ಹೇಳಿದರು—ಪುತ್ರಿ, ಇಂತಹ ಸಾಹಸ ಮಾಡಬೇಡ; ಈಗ ನಿನ್ನ ದೇಹ ಶುದ್ಧವಾಗಿದೆ. ಇಂದು ನಿನ್ನ ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ನಾನು ತೃಪ್ತನಾಗಿದ್ದೇನೆ—ನಿನಗೆ ಬೇಕಾದ ವರವನ್ನು ಬೇಡು।

Verse 12

अलिकोवाच । यदि तुष्टोऽसि देवेश वरार्हा यद्यहं मता । नानापापाग्नितप्ताया देहि शुद्धिं परां मम

ಅಲಿಕಾ ಹೇಳಿದರು—ಹೇ ದೇವೇಶ, ನೀವು ತೃಪ್ತರಾಗಿದ್ದು ನನ್ನನ್ನು ವರಾರ್ಹಳೆಂದು ಎಣಿಸಿದರೆ, ಅನೇಕ ಪಾಪಗಳ ಅಗ್ನಿಯಿಂದ ದಹಿಸಿದ ನನಗೆ ಪರಮ ಶುದ್ಧಿಯನ್ನು ದಯಪಾಲಿಸಿ।

Verse 13

त्वं मे नाथो ह्यनाथायास्त्वमेव जगतां गुरुः । दीनानाथसमुद्धर्ता शरण्यः सर्वदेहिनाम्

ನೀವು ನನ್ನ ನಾಥನು, ಏಕೆಂದರೆ ನಾನು ಅನಾಥೆ; ನೀವೇ ಜಗತ್ತಿನ ಗುರು. ದೀನರು ಮತ್ತು ನಿರಾಶ್ರಿತರನ್ನು ಉದ್ಧರಿಸುವವರು, ಸರ್ವ ದೇಹಿಗಳ ಶರಣ್ಯ ನೀವು।

Verse 14

ईश्वर उवाच । त्वं भद्रे शुद्धदेहासि मा किंचिदनुशोचिथाः । स्वनाम्ना स्थापयित्वेह मां ततः स्वर्गमेष्यसि

ಈಶ್ವರನು ಹೇಳಿದರು—ಹೇ ಭದ್ರೇ, ನಿನ್ನ ದೇಹ ಶುದ್ಧವಾಗಿದೆ; ಏನೂ ದುಃಖಿಸಬೇಡ. ಇಲ್ಲಿ ನನ್ನನ್ನು ನಿನ್ನ ಹೆಸರಿನಿಂದ ಸ್ಥಾಪಿಸು; ನಂತರ ನೀನು ಸ್ವರ್ಗವನ್ನು ಸೇರುವೆ।

Verse 15

इत्युक्त्वा देवदेवेशस्तत्रैवान्तरधीयत । अलिकापि ततो भक्त्या स्नात्वा संस्थाप्य शङ्करम्

ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ ದೇವದೇವೇಶ್ವರನು ಅಲ್ಲಿಯೇ ಅಂತರ್ಧಾನನಾದನು. ನಂತರ ಅಲಿಕೆಯೂ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ ಶಂಕರನನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದಳು।

Verse 16

दत्त्वा दानं च विप्रेभ्यो लोकमाप महोत्कटम् । पितरं च समासाद्य मातरं च युधिष्ठिर

ವಿಪ್ರರಿಗೆ ದಾನವನ್ನು ನೀಡಿ ಅವಳು ಮಹೋನ್ನತವಾದ ದಿವ್ಯಲೋಕವನ್ನು ಪಡೆದಳು; ಅಲ್ಲಿ, ಹೇ ಯುಧಿಷ್ಠಿರ, ತಂದೆಯನ್ನೂ ತಾಯಿಯನ್ನೂ ಸಹ ಭೇಟಿಯಾದಳು।

Verse 17

तैश्च संमानिता प्रीत्या बन्धुभिः सालिका ततः । विमानवरमारूढा दिव्यमालान्विता नृप

ಆ ಬಂಧುಗಳಿಂದ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಸನ್ಮಾನಿತಳಾದ ಸಾಲಿಕಾ, ಹೇ ನೃಪ, ದಿವ್ಯಮಾಲೆಗಳಿಂದ ಅಲಂಕೃತವಾದ ಶ್ರೇಷ್ಠ ವಿಮಾನವನ್ನು ಏರಿದಳು।

Verse 18

गौरीलोकमनुप्राप्तसखित्वेऽद्यापि मोदते । ततः प्रभृति तत्पार्थ विख्यातमलिकेश्वरम्

ಗೌರೀಲೋಕದಲ್ಲಿ ಸಖತ್ವವನ್ನು ಪಡೆದು ಅವನು ಇಂದಿಗೂ ಹರ್ಷಿಸುತ್ತಾನೆ. ಆದಕಾರಣ, ಹೇ ಪಾರ್ಥ, ಆ ಕಾಲದಿಂದ ಈ ಕ್ಷೇತ್ರ ‘ಅಲಿಕೇಶ್ವರ’ವೆಂದು ಖ್ಯಾತಿಯಾಯಿತು।

Verse 19

तत्र तीर्थे तु या नारी पुरुषो वा युधिष्ठिर । स्नात्वा सम्पूजयेद्भक्त्या महादेवमुमायुतम्

ಆ ತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ, ಹೇ ಯುಧಿಷ್ಠಿರ, ಸ್ತ್ರೀಯಾಗಲಿ ಪುರುಷನಾಗಲಿ—ಸ್ನಾನಮಾಡಿ ಉಮಾಸಹಿತ ಮಹಾದೇವನನ್ನು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಪೂಜಿಸಬೇಕು।

Verse 20

स पापैर्विविधैर्मुक्तो लोकमाप्नोति शांकरम् । मानसं वाचिकं पापं कायिकं यत्पुरा कृतम्

ಅವನು ವಿವಿಧ ಪಾಪಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗಿ ಶಂಕರನ ಲೋಕವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ. ಹಿಂದೆ ಮನಸಾ, ವಾಚಾ, ಕಾಯದಿಂದ ಮಾಡಿದ ಪಾಪವೆಲ್ಲವೂ ನಾಶವಾಗುತ್ತದೆ।

Verse 21

सर्वं तद्विलयं याति भोजयित्वा द्विजान्सदा । दीपं दत्त्वा च देवाग्रे न रोगैः परिभूयते

ಯಾರು ಸದಾ ದ್ವಿಜರಿಗೆ ಭೋಜನ ಮಾಡಿಸುತ್ತಾರೋ ಅವರ ಸರ್ವ ಪಾಪವೂ ಲಯವಾಗುತ್ತದೆ. ದೇವರ ಸನ್ನಿಧಿಯಲ್ಲಿ ದೀಪದಾನ ಮಾಡಿದವನು ರೋಗಗಳಿಂದ ಎಂದಿಗೂ ಪರಾಭವಗೊಳ್ಳುವುದಿಲ್ಲ.

Verse 22

धूपपात्रं विमानं च घण्टां कलशमेव च । दत्त्वा देवाय राजेन्द्र शाक्रं लोकमवाप्नुयात्

ಓ ರಾಜೇಂದ್ರಾ! ದೇವರಿಗೆ ಧೂಪಪಾತ್ರ, (ಪ್ರತಿರೂಪ) ವಿಮಾನ, ಗಂಟೆ ಮತ್ತು ಕಲಶವನ್ನು ದಾನ ಮಾಡಿದವನು ಶಕ್ರಲೋಕವನ್ನು (ಇಂದ್ರಲೋಕವನ್ನು) ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.