Adhyaya 223

Verse 1

मार्कण्डेय उवाच । ततः क्रोशान्तरे पार्थ वासवं तीर्थमुत्तमम् । वसुभिः स्थापितं तत्र स्थित्वा वै द्वादशाब्दकम्

ಮಾರ್ಕಂಡೇಯನು ಹೇಳಿದರು—ಹೇ ಪಾರ್ಥ! ನಂತರ ಒಂದು ಕ್ರೋಶ ದೂರದಲ್ಲಿ ‘ವಾಸವ’ ಎಂಬ ಪರಮೋತ್ತಮ ತೀರ್ಥವಿದೆ. ಅದನ್ನು ವಸುಗಳು ಅಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಿ ಹನ್ನೆರಡು ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಅಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿದರು।

Verse 2

धरो ध्रुवश्च सोमश्च आपश्चैवानिलोऽनलः । प्रत्यूषश्च प्रभासश्च वसवोऽष्टाविमे पुरा

ಧರಾ, ಧ್ರುವ, ಸೋಮ, ಆಪ, ಅನಿಲ, ಅನಲ, ಪ್ರತ್ಯೂಷ ಮತ್ತು ಪ್ರಭಾಸ—ಇವರೇ ಪುರಾತನಕಾಲದಲ್ಲಿ ಪ್ರಸಿದ್ಧರಾದ ಎಂಟು ವಸುಗಳು।

Verse 3

पितृशापपरिक्लिष्टा गर्भवासाय भारत । नार्मदं तीर्थमासाद्य तपश्चक्रुर्यतेन्द्रियाः

ಹೇ ಭಾರತ! ಪಿತೃಶಾಪದಿಂದ ಪೀಡಿತರಾಗಿ ಗರ್ಭವಾಸಕ್ಕೆ (ಪುನರ್ಜನ್ಮಕ್ಕೆ) ನಿಯತರಾದ ಆ ವಸುಗಳು ನರ್ಮದಾ ತೀರ್ಥವನ್ನು ಸೇರಿ ಇಂದ್ರಿಯನಿಗ್ರಹದಿಂದ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಿದರು।

Verse 4

आराधयन्तः परमं भवानीपतिमव्यम् । द्वादशाब्दानि राजेन्द्र ततस्तुष्टो महेश्वरः

ಹೇ ರಾಜೇಂದ್ರ! ಹನ್ನೆರಡು ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಅವ್ಯಯನಾದ ಪರಮ ಭವಾನೀಪತಿಯನ್ನು ಆರಾಧಿಸಿದಾಗ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಮಹೇಶ್ವರನು ಪ್ರಸನ್ನನಾದನು।

Verse 5

प्रत्यक्षः प्रददौ तेभ्यस्त्वभीष्टं वरमुत्तमम् । ततः स्वनाम्ना संस्थाप्य वसवस्तं महेश्वरम् । जग्मुराकाशमाविश्य प्रसन्ने सति शङ्करे

ಅವನು ಪ್ರತಕ್ಷನಾಗಿ ಅವರಿಗೆ ಇಷ್ಟವಾದ ಶ್ರೇಷ್ಠ ವರವನ್ನು ನೀಡಿದನು. ನಂತರ ವಸುಗಳು ತಮ್ಮ ಹೆಸರಿನಿಂದ ಆ ಮಹೇಶ್ವರನನ್ನು ಪ್ರತಿಷ್ಠಾಪಿಸಿದರು; ಶಂಕರನು ಪ್ರಸನ್ನನಾದಾಗ ಅವರು ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಪ್ರವೇಶಿಸಿ ಹೊರಟರು।

Verse 6

ततः प्रभृति विख्यातं तीर्थं तद्वासवाह्वयम् । तस्मिंस्तीर्थे महाराज यो भक्त्या पूजयेच्छिवम् । यथालब्धोपहारैश्च दीपं दद्यात्प्रयत्नतः

ಆ ಸಮಯದಿಂದ ಆ ತೀರ್ಥವು ‘ವಾಸವ’ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನಿಂದ ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾಯಿತು. ಹೇ ಮಹಾರಾಜ! ಅಲ್ಲಿ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಶಿವನನ್ನು ಪೂಜಿಸುವವನು, ದೊರಕಿದ ಕಾಣಿಕೆಗಳಿಂದ ಪ್ರಯತ್ನಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ದೀಪದಾನ ಮಾಡಬೇಕು।

Verse 7

शुक्लपक्षे तदाष्टम्यां प्रत्यहं वापि शक्तितः । अष्टौ वर्षसहस्राणि स वसेच्छिवसंनिधौ

ಶುಕ್ಲಪಕ್ಷದ ಆ ಅಷ್ಟಮಿಯಂದು—ಅಥವಾ ಸಾಮರ್ಥ್ಯಾನುಸಾರ ಪ್ರತಿದಿನವೂ—ಅವನು ಶಿವಸನ್ನಿಧಿಯಲ್ಲಿ ಎಂಟು ಸಾವಿರ ವರ್ಷಗಳ ಸಮಾನ ಪುಣ್ಯಫಲವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ।

Verse 8

ततः शिवालयं याति गर्भवासं न पश्यति । पुष्पैर्वा पल्लवैर्वापि फलैर्धान्यैस्तथापि वा

ನಂತರ ಅವನು ಶಿವಾಲಯವನ್ನು ಸೇರುತ್ತಾನೆ; ಮತ್ತೆ ಗರ್ಭವಾಸ (ಪುನರ್ಜನ್ಮ) ಕಾಣುವುದಿಲ್ಲ. ಹೂಗಳಿಂದಲೋ, ಎಲೆ-ಮೊಗ್ಗುಗಳಿಂದಲೋ, ಹಣ್ಣುಗಳಿಂದಲೋ, ಧಾನ್ಯಗಳಿಂದಲೋ ಅರ್ಪಿಸಿ ಪೂಜಿಸಬೇಕು।

Verse 9

पूजयेद्देवमीशानं स दैन्यं नाप्नुयात्क्वचित् । सर्वशोकविनिर्मुक्तः स्वर्गलोके महीयते

ಈಶಾನ ದೇವರನ್ನು ಪೂಜಿಸುವವನು ಎಂದಿಗೂ ದೈನ್ಯವನ್ನು ಹೊಂದುವುದಿಲ್ಲ. ಸರ್ವ ಶೋಕಗಳಿಂದ ವಿಮುಕ್ತನಾಗಿ ಅವನು ಸ್ವರ್ಗಲೋಕದಲ್ಲಿ ಗೌರವಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾನೆ.

Verse 10

एकाहमपि कौन्तेय यो वसेद्वासवेश्वरे । पापराशिं विनिर्धूय भानुवद्दिवि मोदते

ಹೇ ಕೌಂತೇಯ! ವಾಸವೇಶ್ವರದಲ್ಲಿ ಒಂದೇ ದಿನವಾದರೂ ವಾಸಿಸುವವನು ಪಾಪರಾಶಿಯನ್ನು ತೊಳೆದು ಸೂರ್ಯನಂತೆ ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿ ಆನಂದಿಸುತ್ತಾನೆ.

Verse 11

विप्रांश्च भोजयेद्भक्त्या दद्याद्वासांसि दक्षिणाम्

ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ಭೋಜನ ಮಾಡಿಸಿ, ದಕ್ಷಿಣೆಯಾಗಿ ವಸ್ತ್ರಗಳನ್ನೂ ದಾನ ಮಾಡಬೇಕು.