Adhyaya 217
ಈ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ ಋಷಿ ಮಾರ್ಕಂಡೇಯರು ಸಂಕ್ಷಿಪ್ತವಾಗಿ ತೀರ್ಥೋಪದೇಶವನ್ನು ನೀಡುತ್ತಾರೆ. ದೇವರೂ ಅಸುರರೂ ಸಮಾನವಾಗಿ ಪೂಜಿಸುವ ಅತ್ಯಂತ ಪವಿತ್ರ ಸಂಗಮತೀರ್ಥವೆಂದು ಏರಣ್ಡೀ-ಸಂಗಮವನ್ನು ವರ್ಣಿಸಿ ಅದರ ವಿಶಿಷ್ಟ ಮಹಿಮೆಯನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸುತ್ತಾರೆ. ಯಾತ್ರಿಕನು ಇಂದ್ರಿಯ-ಮನ ನಿಯಮದಿಂದ ಉಪವಾಸ ಮಾಡಬೇಕು ಮತ್ತು ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಸ್ನಾನ ಆಚರಿಸಬೇಕು ಎಂದು ನಿಯಮ ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ಈ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಇಂತಹ ಆಚರಣೆಯಿಂದ ಶುದ್ಧಿ ಉಂಟಾಗಿ, ಬ್ರಹ್ಮಹತ್ಯೆಯಂತಹ ಘೋರ ಪಾಪಭಾರದಿಂದಲೂ ವಿಮುಕ್ತಿ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ ಎಂಬ ತತ್ತ್ವವನ್ನು ಪ್ರಕಟಿಸಲಾಗಿದೆ. ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಫಲಶ್ರುತಿ: ಈ ತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ ದೇಹತ್ಯಾಗ ಮಾಡುವ ಭಕ್ತನು ನಿಸ್ಸಂದೇಹವಾಗಿ ರುದ್ರಲೋಕವನ್ನು ಸೇರಿ, ಅನಿವರ್ತಿಕಾ ಗತಿ—ಮರುಬರುವಿಕೆ ಇಲ್ಲದ ಮಾರ್ಗ—ಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.
Shlokas
Verse 1
श्रीमार्कण्डेय उवाच । एरण्डीसङ्गमं गच्छेत्सुरासुरनमस्कृतम् । तत्तु तीर्थं महापुण्यं महापातकनाशनम्
ಶ್ರೀ ಮಾರ್ಕಂಡೇಯರು ಹೇಳಿದರು—ದೇವಾಸುರರಿಂದ ನಮಸ್ಕೃತವಾದ ಏರಣ್ಡೀ ಸಂಗಮಕ್ಕೆ ಹೋಗಬೇಕು. ಆ ತೀರ್ಥವು ಮಹಾಪುಣ್ಯದಾಯಕ, ಮಹಾಪಾತಕನಾಶಕ।
Verse 2
उपवासपरो भूत्वा नियतेन्द्रियमानसः । तत्र स्नात्वा विधानेन मुच्यते ब्रह्महत्यया
ಉಪವಾಸಪರನಾಗಿ, ಇಂದ್ರಿಯ-ಮನಸ್ಸುಗಳನ್ನು ನಿಯಮಿಸಿ, ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಅಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿದರೆ ಬ್ರಹ್ಮಹತ್ಯಾ ಪಾಪದಿಂದಲೂ ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ।
Verse 3
तत्र तीर्थे तु यो भक्त्या प्राणत्यागपरो भवेत् । अनिवर्तिका गतिस्तस्य रुद्रलोकादसंशयम्
ಆ ತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಪ್ರಾಣತ್ಯಾಗ ಮಾಡುವವನಿಗೆ ಗತಿ ಅನಿವರ್ತನೀಯ; ರುದ್ರಲೋಕದಿಂದ ಮರಳಿ ಬರುವುದು ಇಲ್ಲ—ನಿಸ್ಸಂದೇಹ.