
ಈ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ ಶ್ರೀ ಮಾರ್ಕಂಡೇಯರು ಸಂಕ್ಷಿಪ್ತವಾಗಿ ಉಪದೇಶಿಸಿ, ದೇಹಧಾರಿಗಳಾದ ಜೀವಿಗಳಿಗೆ ಮೋಕ್ಷಪ್ರದವಾದ ಶೃಂಗಿತೀರ್ಥ ಯಾತ್ರೆಯನ್ನು ಶಿಫಾರಸು ಮಾಡುತ್ತಾರೆ. ಆ ತೀರ್ಥವನ್ನು “ಮೋಕ್ಷದ” ಎಂದು ಕೀರ್ತಿಸಿ, ಅಲ್ಲಿ ದೇಹತ್ಯಾಗ ಮಾಡುವವರು ನಿಸ್ಸಂದೇಹವಾಗಿ ಮೋಕ್ಷವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ ಎಂಬ ದೃಢ ಭರವಸೆ ನೀಡಲಾಗಿದೆ. ಅದೇ ಸ್ಥಳವನ್ನು ಪಿತೃಕರ್ತವ್ಯದೊಂದಿಗೆ ಕೂಡ ಸಂಪರ್ಕಿಸಲಾಗಿದೆ. ಅಲ್ಲಿ ಪಿಂಡದಾನ ಮಾಡಿದರೆ ಮನುಷ್ಯನು ಪಿತೃಋಣದಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗಿ (ಅನೃಣ) ಆಗುತ್ತಾನೆ; ಸಂಚಿತ ಪುಣ್ಯದಿಂದ ಶುದ್ಧನಾಗಿ “ಗಾಣೇಶ್ವರಿ ಗತಿ” ಎಂಬ, ಶೈವ ಪರಲೋಕ-ವ್ಯವಸ್ಥೆಯಲ್ಲಿನ ಉನ್ನತ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ಹೀಗೆ ಮೋಕ್ಷ, ಪಿತೃಧರ್ಮ ಮತ್ತು ತೀರ್ಥಾಚರಣೆ ಒಂದೇ ಸ್ಥಳಾಧಾರಿತ ಮಾರ್ಗದರ್ಶನವಾಗಿ ಏಕೀಕೃತವಾಗುತ್ತವೆ.
Verse 1
श्रीमार्कण्डेय उवाच । शृङ्गितीर्थं ततो गच्छेन्मोक्षदं सर्वदेहिनाम् । मृतानां तत्र राजेन्द्र मोक्षप्राप्तिर्न संशयः
ಶ್ರೀ ಮಾರ್ಕಂಡೇಯರು ಹೇಳಿದರು—ನಂತರ ಎಲ್ಲಾ ದೇಹಧಾರಿಗಳಿಗೆ ಮೋಕ್ಷದಾಯಕವಾದ ಶೃಂಗಿತೀರ್ಥಕ್ಕೆ ಹೋಗಬೇಕು. ಹೇ ರಾಜೇಂದ್ರ! ಅಲ್ಲಿ ಮೃತರಾದವರಿಗೆ ಮೋಕ್ಷಪ್ರಾಪ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ.
Verse 2
तत्रैव पिण्डदानेन पितॄणामनृणो भवेत् । तेन पुण्येन पूतात्मा लभेद्गाणेश्वरीं गतिम्
ಅಲ್ಲಿಯೇ ಪಿಂಡದಾನ ಮಾಡುವುದರಿಂದ ಮನುಷ್ಯನು ಪಿತೃಋಣದಿಂದ ಅನೃಣನಾಗುತ್ತಾನೆ. ಆ ಪುಣ್ಯದಿಂದ ಪವಿತ್ರಾತ್ಮನಾಗಿ ‘ಗಾಣೇಶ್ವರಿ’ ದಿವ್ಯಗತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.