Adhyaya 213

Verse 1

श्रीमार्कण्डेय उवाच । पुनरन्यत्प्रवक्ष्यामि देवस्य चरितं महत् । श्रुतमात्रेण येनैव सर्वपापैः प्रमुच्यते

ಶ್ರೀ ಮಾರ್ಕಂಡೇಯರು ಹೇಳಿದರು—ನಾನು ಮತ್ತೆ ದೇವನ ಇನ್ನೊಂದು ಮಹತ್ತಾದ ಚರಿತೆಯನ್ನು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ; ಅದನ್ನು ಕೇವಲ ಕೇಳುವುದರಿಂದಲೇ ಎಲ್ಲ ಪಾಪಗಳಿಂದ ವಿಮುಕ್ತಿ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ.

Verse 2

अबालो बालरूपेण ग्रामण्यैर्बालकैः सह । आमलैः क्रीडते शम्भुस्तत्ते वक्ष्यामि भारत

ಹೇ ಭಾರತಾ! ಶಂಭು ಬಾಲನಲ್ಲದಿದ್ದರೂ ಬಾಲರೂಪವನ್ನು ಧರಿಸಿ ಗ್ರಾಮದ ಬಾಲಕರೊಂದಿಗೆ ಆಮಲಕ ಫಲಗಳಿಂದ ಕ್ರೀಡೆ ಮಾಡುತ್ತಾನೆ; ಅದನ್ನು ನಿನಗೆ ನಾನು ಹೇಳುವೆನು.

Verse 3

सर्वैस्तैरामलाः क्षिप्ता ये ते देवेन पाण्डव । आनीतास्तत्क्षणादेव ततः पश्चात्क्षिपेद्धरः

ಹೇ ಪಾಂಡವ! ಆ ಬಾಲಕರು ಎಷ್ಟು ಆಮಲಕ ಫಲಗಳನ್ನು ಎಸೆದರೂ, ದೇವನು ಅವನ್ನು ಕ್ಷಣಮಾತ್ರದಲ್ಲೇ ಮರಳಿ ತರುತ್ತಿದ್ದನು; ನಂತರವೇ ಎಸೆದವನು ಮತ್ತೆ ಎಸೆಯುತ್ತಿದ್ದನು.

Verse 4

यावद्गत्वा दिशो दिग्भ्य आगच्छन्ति पृथक्पृथक् । तावत्तमामलं भूतं पश्यन्ति परमेश्वरम्

ಜೀವಿಗಳು ದಿಕ್ಕುಗಳತ್ತ ಹೋಗಿ ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ದಿಕ್ಕಿನಿಂದ ಮರಳಿ ಬರುವವರೆಗೆ, ಅಷ್ಟರವರೆಗೆ ಅವರು ಆ ನಿರ್ಮಲ, ನಿಷ್ಕಳಂಕ ಪರಮೇಶ್ವರನ ದರ್ಶನವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ.

Verse 5

तृतीये चैव यत्कर्म देवदेवस्य धीमतः । स्थानानां परमं स्थानमामलेश्वरमुत्तमम्

ಮತ್ತು ದೇವದೇವನಾದ ಧೀಮಂತ ಪ್ರಭುವು ಮೂರನೇ ಪ್ರಸಂಗದಲ್ಲಿ ಮಾಡಿದ ಕರ್ಮದಿಂದ ‘ಆಮಲೇಶ್ವರ’ವೆಂಬುದು ಸ್ಥಳಗಳಲ್ಲಿಯೇ ಪರಮ ಸ್ಥಳ, ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಪುಣ್ಯಕ್ಷೇತ್ರವೆಂದು ಘೋಷಿತವಾಗಿದೆ.

Verse 6

तेन पूजितमात्रेण प्राप्यते परमं पदम्

ಅವನನ್ನು ಕೇವಲ ಪೂಜಿಸಿದ ಮಾತ್ರದಿಂದಲೇ ಪರಮಪದವು ಲಭಿಸುತ್ತದೆ.