Adhyaya 206
Avanti KhandaReva KhandaAdhyaya 206

Adhyaya 206

ಮಾರ್ಕಂಡೇಯನು ಕ್ಷೋಣಿನಾಥ/ನರಾದಿಪ ರಾಜನನ್ನು ಉದ್ದೇಶಿಸಿ ‘ದಶಕನ್ಯಾ’ ಎಂಬ ಅತ್ಯಂತ ಶುಭ ತೀರ್ಥವನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತಾನೆ—ಅದು ಪರಮ ಸುಂದರ, ಸರ್ವಪಾಪಹರ ಎಂದು ವರ್ಣಿತವಾಗಿದೆ. ಈ ತೀರ್ಥದ ಮಹಿಮೆ ಶೈವ ಕಾರಣಕಥೆಯಿಂದ ಸ್ಥಾಪಿತವಾಗುತ್ತದೆ: ಇಲ್ಲಿ ಮಹಾದೇವನು ಹತ್ತು ಸದ್ಗುಣವಂತ ಕನ್ಯೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿತನಾಗಿದ್ದು, ಬ್ರಹ್ಮನೊಂದಿಗೆ ಅವರ ವಿವಾಹ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ಪ್ರಸಂಗವೂ ಬರುತ್ತದೆ; ಅದರಿಂದಲೇ ಈ ಸ್ಥಳ ‘ದಶಕನ್ಯಾ’ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನಿಂದ ಪ್ರಸಿದ್ಧಿಯಾಯಿತು. ಮುಂದೆ ವಿಧಿನಿರ್ದೇಶ: ಈ ತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ ಅಲಂಕೃತ ಕನ್ಯೆಯನ್ನು ವಿವಾಹದಲ್ಲಿ ದಾನ ಮಾಡುವುದು (ಕನ್ಯಾದಾನ) ಅಪಾರ ಪುಣ್ಯವನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ—ಕೇಶಗಳ ಸಂಖ್ಯೆಯಷ್ಟು ವರ್ಷಗಳು ಶಿವಸಾನ್ನಿಧ್ಯದಲ್ಲಿ ವಾಸ, ನಂತರ ದುರ್ಲಭ ಮಾನವಜನ್ಮ, ಅಂತಿಮವಾಗಿ ಮಹಾಧನ-ಸಂಪತ್ತು. ಹಾಗೆಯೇ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ ಶಾಂತ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಿಗೆ ಸ್ವರ್ಣದಾನ ಮಾಡಬೇಕು; ಸ್ವರ್ಣ ಅಲ್ಪಮಾತ್ರವಾದರೂ ವಾಕ್, ಮನ, ದೇಹದ ಪೂರ್ವದೋಷಗಳನ್ನು ಕರಗಿಸುತ್ತದೆ ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ಫಲಶ್ರುತಿಯಲ್ಲಿ ಸ್ವರ್ಗಾರೋಹಣ, ವಿದ್ಯಾಧರ-ಸಿದ್ಧರ ನಡುವೆ ಗೌರವ, ಪ್ರಳಯವರೆಗೆ ನಿವಾಸ—ಕರ್ಮ, ನೈತಿಕ ಉದ್ದೇಶ ಮತ್ತು ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡೀಯ ಫಲ ಒಂದಾಗುವ ತೀರ್ಥವೆಂದು ಪ್ರತಿಪಾದನೆ ಇದೆ.

Shlokas

Verse 1

श्रीमार्कण्डेय उवाच । गच्छेत्ततः क्षोणिनाथ तीर्थं परमशोभनम् । सर्वपापहरं पुण्यं दशकन्येति विश्रुतम् । महादेवकृतं पुण्यं सर्वकामफलप्रदम्

ಶ್ರೀ ಮಾರ್ಕಂಡೇಯನು ಹೇಳಿದನು—ಹೇ ಭೂನಾಥ! ಅನಂತರ ಪರಮಶೋಭನವಾದ, ಸರ್ವಪಾಪಹರವಾದ ಪುಣ್ಯತೀರ್ಥ ‘ದಶಕನ್ಯಾ’ ಎಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧ; ಅಲ್ಲಿ ಹೋಗಬೇಕು. ಅದು ಮಹಾದೇವನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದ ಪವಿತ್ರಸ್ಥಳ; ಧರ್ಮಸಮ್ಮತ ಎಲ್ಲ ಕಾಮನೆಗಳ ಫಲವನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ.

Verse 2

तत्र तीर्थे महादेवो दशकन्या गुणान्विताः । ब्रह्मणो वरयामास ह्युद्वाहेन युयोज ह

ಆ ತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ ಮಹಾದೇವನು ಗುಣಯುತವಾದ ಹತ್ತು ಕನ್ಯೆಯರನ್ನು ವರಿಸಲು ಯಾಚಿಸಿ, ವಿವಾಹವಿಧಿಯಿಂದ ಅವರನ್ನು ಬ್ರಹ್ಮನೊಂದಿಗೆ ಸಂಯೋಜಿಸಿದನು.

Verse 3

तदाप्रभृति तत्तीर्थं दशकन्येति विश्रुतम् । सर्वपापहरं पुण्यमक्षयं कीर्तितं फलम्

ಅಂದಿನಿಂದ ಆ ತೀರ್ಥ ‘ದಶಕನ್ಯಾ’ ಎಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾಯಿತು. ಅದು ಸರ್ವಪಾಪಹರವಾದ ಪುಣ್ಯತೀರ್ಥ; ಅದರ ಫಲ ಅಕ್ಷಯವೆಂದು ಕೀರ್ತಿಸಲಾಗಿದೆ.

Verse 4

तत्र तीर्थे तु यः कन्यां ददाति समलंकृताम् । प्राप्नोति पुरुषो दत्त्वा यथाशक्त्या स्वलंकृताम्

ಆ ತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ ಯಾರು ಸಮಲಂಕೃತ ಕನ್ಯೆಯನ್ನು ದಾನಮಾಡುತ್ತಾನೋ, ಅವನು ತನ್ನ ಶಕ್ತಿಯಮಟ್ಟಿಗೆ ಯೋಗ್ಯ ಆಭರಣಗಳೊಂದಿಗೆ ದಾನ ನೀಡಿ ಹೇಳಿದ ಫಲವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

Verse 5

तेन दानोत्थपुण्येन पूतात्मानो नराधिप । वसन्ति रोमसंख्यानि वर्षाणि शिवसन्निधौ

ಹೇ ನರಾಧಿಪ! ಆ ದಾನದಿಂದ ಉದ್ಭವಿಸಿದ ಪುಣ್ಯದಿಂದ ಅವರ ಆತ್ಮ ಶುದ್ಧವಾಗುತ್ತದೆ; ಅವರು ಶಿವಸನ್ನಿಧಿಯಲ್ಲಿ ದೇಹದ ರೋಮಗಳ ಸಂಖ್ಯೆಯಷ್ಟು ಅನೇಕ ವರ್ಷಗಳು ವಾಸಿಸುತ್ತಾರೆ.

Verse 6

ततः कालेन महता त्विह लोके नरेश्वर । मानुष्यं प्राप्य दुष्प्राप्यं धनकोटीपतिर्भवेत्

ನಂತರ ಬಹುಕಾಲವಾದ ಮೇಲೆ, ಹೇ ನರೇಶ್ವರ, ಈ ಲೋಕಕ್ಕೆ ಮರಳಿ ಬಂದು ದುರ್ಲಭ ಮಾನವಜನ್ಮವನ್ನು ಪಡೆದು ಅವನು ಕೋಟಿ ಧನದ ಅಧಿಪತಿಯಾಗುತ್ತಾನೆ.

Verse 7

तत्र तीर्थे तु यो भक्त्या स्नात्वा विप्राय काञ्चनम् । सम्प्रयच्छति शान्ताय सोऽत्यन्तं सुखमश्नुते

ಆ ತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ ಶಾಂತಸ್ವಭಾವದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಿಗೆ ಸ್ವರ್ಣವನ್ನು ದಾನ ಮಾಡುವವನು ಪರಮ ಸೌಖ್ಯವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

Verse 8

वाचिकं मानसं वापि कर्मजं यत्पुरा कृतम् । तत्सर्वं विलयं याति स्वर्णदानेन भारत

ಹೇ ಭಾರತ, ವಾಕ್ಯದಿಂದಾಗಲಿ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದಾಗಲಿ ಕರ್ಮದಿಂದಾಗಲಿ ಹಿಂದೆ ಮಾಡಿದ ಪಾಪವೆಲ್ಲವೂ ಸ್ವರ್ಣದಾನದಿಂದ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಲಯವಾಗುತ್ತದೆ.

Verse 9

नरो दत्त्वा सुवर्णं चापि वालाग्रमात्रकम् । तत्र तीर्थे दिवं याति मृतो नास्त्यत्र संशयः

ಆ ತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ ಮನುಷ್ಯನು ಕೂದಲಿನ ತುದಿಯಷ್ಟು ಸ್ವರ್ಣವನ್ನಾದರೂ ದಾನ ಮಾಡಿದರೆ, ಮರಣಾನಂತರ ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತಾನೆ—ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ.

Verse 10

तत्र विद्याधरैः सिद्धैर्विमानवरमास्थितः । पूज्यमानो वसेत्तावद्यावदाभूतसम्प्लवम्

ಅಲ್ಲಿ ಅವನು ಶ್ರೇಷ್ಠ ವಿಮಾನದಲ್ಲಿ ಆಸೀನನಾಗಿ, ವಿದ್ಯಾಧರರು ಮತ್ತು ಸಿದ್ಧರಿಂದ ಪೂಜಿಸಲ್ಪಟ್ಟು, ಭೂತಸಂಪ್ಲವ ಪ್ರಳಯವಾಗುವವರೆಗೆ ವಾಸಿಸುತ್ತಾನೆ.

Verse 206

अध्यायः

ಅಧ್ಯಾಯ (ಇತಿ ಅಧ್ಯಾಯ-ಸಮಾಪ್ತಿಯ ಸೂಚಕ).